M & S SYMEONIDES LTD κ.α. ν. Επί τοις αφορώσι τη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ πρώην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, πρώην Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λεμεσού Λίμιτεδ και πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μέσα Γειτονιάς Λτδ), Αρ. Αίτησης/ Έφεσης: 2 /2014, 27/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/ Έφεσης: 2 /2014 Επί τοις αφορώσι τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 όπως τροποποιήθηκε και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμούς και Επί τοις αφορώσι την απόφαση του διαιτητή κ. XXXXX Μούζουρου ημερομηνίας 26/06/2013 και Επί τοις αφορώσι τους
- M & S SYMEONIDES LTD
- XXX Συμεωνίδη Αιτητών/Εφεσειόντων και Επί τοις αφορώσι τους την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μέσα Γειτονιάς Καθ' ης η Αίτηση/ Εφεσίβλητης -------------------------- Και όπως τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.05.2014 Αρ. Αίτησης/ Έφεσης: 2 /2014 Επί τοις αφορώσι τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 όπως Τροποποιήθηκε και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμούς και Επί τοις αφορώσι την απόφαση του διαιτητή κ. XXXXX Μούζουρου ημερομηνίας 26.06.2013 και Επί τοις αφορώσι τους
- M & S SYMEONIDES LTD
- XXX Συμεωνίδη Αιτητών/Εφεσειόντων και Επί τοις αφορώσι τη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ πρώην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, πρώην Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λεμεσού Λίμιτεδ και πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μέσα Γειτονιάς Λτδ) Εφεσίβλητης/Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------- Ημερ. 27 Ιανουαρίου, 2021 Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: Ο κ. Ανδρέας Χαραλάμπους Για την Καθ' ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη: Ο κ. Ανδρέας Προδρόμου Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος/Διαιτητή: Ο κ. Κλ. Στέλιου για κ. Χρ. Πουργουρίδη Δ.Ε.Π.Ε. ------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Σε αίτηση για ακύρωση Διαιτητικής Απόφασης σύμφωνα με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και Κανονισμούς). Η παρούσα απόφαση μου αφορά Αίτηση/ Έφεση την οποία οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον της Καθ' ης η αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα που να διατάσσει την ακύρωση της Διαιτητικής Απόφασης που εκδόθηκε την 26.06.2013 από τον ορισθέντα από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών Διαιτητή κ. XXXXX Μούζουρο. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω εδώ συνοπτικά το ιστορικό της αίτησης όπως αυτό εμφαίνεται στο φάκελο της υπόθεσης:
- Η αίτηση καταχωρίστηκε την 7.01.2014 και ορίστηκε την 24.02.
- Η Καθ' ης η αίτηση την 18.02.2014 καταχώρησαν την ένσταση τους.
- Οι Αιτητές την 7.04.2014 καταχώρησαν Αίτηση Τροποποίησης της Αίτησης τους η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο την 26.05.
- Την 14.11.2014 καταχωρίστηκε από τους Αιτητές η Τροποποιημένη Αίτηση.
- Οι Καθ' ης η Αίτηση την 19.01.2015 καταχώρησαν την τροποποιημένη ένσταση της.
- Την 3.02.2015 η Αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση για την 26.03.
- Ακολούθως αναβλήθηκε την 12.5.2015 για ακρόαση και στη συνέχεια για διάφορους λόγους όπως φαίνονται στα πρακτικά που τηρούνταν κάθε φορά επαναορίστηκε πότε για ακρόαση και πότε για οδηγίες.
- Όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση την 8.11.2018 τέθηκε ζήτημα από πλευράς των Αιτητών ότι θα έπρεπε να κλητεύσουν και το Διαιτητή για να τοποθετηθεί για όσα του καταλογίζονταν στην αίτηση. Προς τούτο ορίστηκε εκ νέου την 29.01.
- Την 11.01.2019 επιδόθηκε η Αίτηση στον Διαιτητή κ. Π. Μούζουρο.
- Την 29.01.2019 εμφανίστηκε ο Διαιτητής κ. Π. Μούζουρος εκπροσωπούμενος από δικηγόρο και δηλώθηκε η πρόθεση του να καταχωρήσει ένσταση και ορίστηκε για οδηγίες προς τον σκοπό αυτό την 13.03.
- Η ένσταση από τον Διαιτητή καταχωρίστηκε την 11.02.
- Η υπόθεση στη συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες με σκοπό την εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης για την 30.05.
- Όταν οι προσπάθειες αυτές δεν ευοδώθηκαν άρχισε η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης στις 25.02.2020 και ολοκληρώθηκε με τις τελικές αγορεύσεις την 18.12.2020 οπότε και επιφυλάχθηκε η απόφαση. Παραθέτω στη συνέχεια τους λόγους που οι Αιτητές προβάλλουν προς αιτιολόγηση της αίτησης τους: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου που καθορίζει την αρμοδιότητα ή δικαιοδοσία διαιτησίας ως μέσο επίλυσης διαφορών.
- Δεν υπάρχει συμφωνία δανείου και/ή έγκυρη συμφωνία δανείου μεταξύ των Αιτητών 1 ως νομικό πρόσωπο και της Καθ' ης η αίτηση, δυνάμει της οποίας η Καθ' ης η αίτηση να μπορεί να επικαλεστεί τη δικαιοδοσία του Διαιτητή.
- Το ισχυριζόμενο δάνειο είναι παράνομο και μη έγκυρο γιατί δόθηκε κατ' αντίθεση προς τους Ειδικούς Κανονισμούς της Καθ' ης η αίτηση που ίσχυαν κατά τους επίδικους χρόνους.
- Το πόρισμα και/ή απόφαση του Διαιτητή αποτελεί κακοδικία και συνιστά παράβαση του Άρθρου 30.2.του Συντάγματος.
- Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε την υπόθεση κακώς ή η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα.
- Έγινε κακή διαχείριση της υπόθεσης εκ μέρους του Διαιτητή ή της Καθ' ης η αίτηση.
- Έχει επηρεαστεί το δικαίωμα πρόσβασης των Αιτητών σε δικαστήριο καθώς και το δικαίωμα τους για δικαστική προστασία που διασφαλίζεται από το πρώτο μέρος της παραγράφου 1 του Άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Έχει παραβιαστεί η αρχή της ακριβοδίκαιης δίκης γιατί δεν δόθηκε η ευκαιρία στους Αιτητές να αποδείξουν την υπεράσπιση τους.
- Έχει παραβιαστεί το φυσικό δικαίωμα των Αιτητών να ακουστούν κατά την λήψη του πορίσματος και/ή απόφασης του Διαιτητή.
- Ο Διαιτητής δεν ενήργησε δίκαια και προς τα δύο μέρη.
- Το πόρισμα και/ή η απόφαση του Διαιτητή δεν είναι αιτιολογημένο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος.
- Ο Διαιτητής δεν ακολούθησε ορθή διαδικασία και οδηγίες για καταχώρηση δικογράφων μεταξύ των διαδίκων και δεν τήρησε πρακτικά της διαιτητικής διαδικασίας και/ή δεν τηρήθηκαν ορθά πρακτικά και/ή τα «υποτιθέμενα» πρακτικά είναι παραποιημένα καθ' ότι δεν καταγράφηκαν οι ενστάσεις των αιτητών, ούτε σχολιάστηκαν από τον Διαιτητή, ενώ αντίθετα καταγράφεται παραπλανητικά και λανθασμένα ότι αποδέχθηκαν το χρέος τους.
- Οι Αιτητές έχουν καλή υπεράσπιση.
- Η Καθ' ης η αίτηση ενήργησε παράνομα με τη χρέωση τόκου υπερημερίας επί του ήδη χρεωθέντος τόκου της αρχικής οφειλής των Αιτητών και/ή με την χρέωση τόκου πέραν του εκ του νόμου επιτρεπόμενου με βάση την κείμενη νομοθεσία και/ή άλλες χρεώσεις.
- Η απόφαση είναι παράνομη διότι δεν επιβάλλει την πληρωμή τόκου επί τόκου και/ή τόκου πέραν του εκ του νόμου επιτρεπόμενου.
- Το ποσόν για το οποίο εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση είναι εσφαλμένο και/ή αποτελεί το προϊόν παράνομου τοκισμό και/ή παράνομου ανατοκισμού και/ή εφαρμογή ποινικής ρήτρας και/ή διαφορετικά.
- Ο Διαιτητής δεν μπορούσε να λάβει την απόφαση που εξέδωσε με βάση τα ενώπιον του στοιχεία και έγγραφα όπως είχαν τεθεί από τους Εφεσίβλητους και/ή η απόφαση του βρίσκεται σε αντίθεση με αυτά και/ή στηρίχθηκε σε παράνομη σύμβαση και/ή παράνομο όρο σύμβασης με την επιδίκαση τόκων υπερημερίας, πράγμα που αποτελεί ποινική ρήτρα μη εφαρμόσιμη και/ή επιδίκασε μεγαλύτερο ποσοστό τόκου από ότι του επέτρεπαν τα ενώπιον του έγγραφα και/ή διαφορετικά.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση παραβιάζει την Οδηγία 93/13/ΕΟΚ και/ή αντιβαίνει τη νομοθεσία και/ή εμπεριέχει αποζημίωση και/ή θεραπεία που συνιστά ποινική ρήτρα και/ή ενέχει το στοιχείο της ποινικής ρήτρας και/ή παραβαίνει τον περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο (Ν. 93
(1)/96), όπως τροποποιήθηκε από το Ν.69
(1)/
- Η Οδηγία 93/13/ΕΟΚ απαιτεί από εθνικό δικαστήριο που εγείρονται ενώπιον του ισχυρισμοί για καταχρηστική ρήτρα, να εκτιμά την ακυρότητα της συμβάσεως περί διαιτησίας και να την ακυρώνει με το αιτιολογικό ότι η εν λόγω σύμβαση εμπεριέχει καταχρηστική ρήτρα, έστω και αν ο καταναλωτής επικαλέστηκε την ακυρότητα, στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας.
- Η διαιτητική απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση του Ν. 22/1985, των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών και του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4 ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια).
- Το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση είναι εσφαλμένο και/ή αποτελεί το προϊόν παράνομου τοκισμού και/ή παράνομου ανατοκισμού και/ή εφαρμογή ποινικής Ρήτρας και/ή διαφορετικά.
- Η διαιτητική απόφαση είναι εσφαλμένη και/ή στερείται αιτιολογίας.
- Ο διαιτητής κατά τη λήψη της απόφασης δεν έλαβε υπόψη τους κείμενους νόμους και/ή τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων». Η Αίτηση στηρίζεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (22/85 και 68/87), άρθρο 2,52,53,55 (1-6), στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμοί 78 και 79, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, άρθρο 2,20
(2), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ.2
(1),3,4,8 και 9 και Δ.49 Δ.1 ως επίσης και επί των εγγενών αρχών και εξουσιών του Δικαστηρίου.» Τα γεγονότα της αίτησης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο Αιτητής 2 κ. ΧΧΧ Συμεωνίδης ο οποίος είναι μέτοχος και διευθυντής της Αιτήτριας 1 από την οποία δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να υπογράψει και εκ μέρους της την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης. Δηλώνει προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και για τις νομικές θέσεις που καταγράφει δηλώνει ότι έλαβε νομική συμβουλή από το δικηγόρο τους. Υιοθετεί τους αιτιολογικούς λόγους της αίτησης όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω τους οποίους ουσιαστικά επαναλαμβάνει και δηλώνει ότι τους θεωρεί βάσιμους και δικαιολογημένους, παρέχει δε κάποιες επί πλέον λεπτομέρειες και παραπέμπει σε έγγραφα τα οποία και επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του ως Τεκμ. 1 -
- Όπου χρειαστεί θα αναφερθώ σε αυτούς όπως και στα έγγραφα/τεκμήρια στο κατάλληλο μέρος κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. Για τους λόγους αυτούς αιτείται την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης και την επιδίκαση σε αυτόν των εξόδων της αίτησης. Σημειώνεται εδώ, καθώς υπήρξε σχετικός λόγος ένστασης, ότι στη βάση της μεταγενέστερης αίτησης για τροποποίηση της αίτησης εκτός από τη διόρθωση της ονομασίας της Καθ' ης η αίτηση, είχε ζητηθεί από τους Αιτητές και εξασφαλιστεί προς τούτο και διάταγμα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον κ. Συμεωνίδη με την οποία ουσιαστικά ζητείτο όπως διορθωθεί η ημερομηνία του δανείου και εγγύησης που είχε υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων και όπως αυτές επισυναφθούν ως τεκμήρια, διάταγμα στο οποίο και συμμορφώθηκε καταχωρώντας συμπληρωματική ένορκη δήλωση την 14.11.2014 στην οποία κάνει αναφορά ότι η παρούσα αφορά τη συμφωνία δανείου της 10.10.2007 και όχι της 19.01.2007 στην οποία εκ παραδρομής έκαμνε αναφορά. Η ένσταση διαλαμβάνει μεταξύ των άλλων και ότι κατά την καταχώρηση της τροποποιημένης Αίτησης οι Αιτητές προχώρησαν και πέραν του σχετικού διατάγματος που εξασφάλισαν. Έχω διατρέξει και αντιπαραβάλει το κείμενο τόσο της αρχικής αίτησης όσο και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει με αυτό της τροποποιημένης Αίτησης και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αλλά δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Αυτό εξάλλου θα ήταν ζήτημα διαγραφής τους αν είχε διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, διαδικασία η οποία δεν ακολουθήθηκε. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης δεν έχει έρεισμα και δεν θα συζητηθεί εκ νέου. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί την οποία βασίζει επί της ίδιας κατ' ουσία νομικής βάσης και στην οποία προβάλλει διάφορους λόγους ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν στους ακόλουθους: (α) Η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και παράτυπη καθώς καταχωρίστηκε όταν πλέον η προθεσμία των 21 ημερών από την ημερομηνία που γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές είχε παρέλθει. Η μεταγενέστερη επίδοση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 26.06.2013 ήταν για σκοπούς εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο και δεν γεννούσε νέα προθεσμία για καταχώρηση Αίτησης/Έφεσης από τους Αιτητές εφόσον η προθεσμία εξέπνευσε κατά ή περί την 18.07.
- (β) Η Αίτηση όπως και η μεταγενέστερη τροποποίηση της, εκτός από παράτυπη είναι και αντικανονική, άκυρη, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και καταχρηστική. (γ) Η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.06.2013 είναι πλήρως αιτιολογημένη, είναι αποτέλεσμα ορθής καθοδήγησης του Διαιτητή αναφορικά με όλα τα επίδικα θέματα, είναι αιτιολογημένη, απόλυτα ορθή και σύμφωνη με τις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης. Ο Διαιτητής έλαβε υπόψη του την τεθείσα προφορική και γραπτή μαρτυρία χωρίς να προβληθεί οποιαδήποτε ένσταση από τους Αιτητές και στη βάση αυτής και αξιολογώντας την προχώρησε και εξέδωσε την απόφαση του σύμφωνα με τις εξουσίες του εφόσον η διαφορά είχε παραπεμφθεί σε αυτόν σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία όπως έγινε και ο διορισμός του χωρίς να ζητηθεί η εξαίρεση του. (δ) Οι Αιτητές ήταν παρόντες στη διεξαγωγή της Διαιτησίας και εμποδίζονται να επικαλούνται ό,τι τώρα και εκ των υστέρων επικαλούνται επί του υπολοίπου του λογαριασμού τους ή των χρεώσεων που γίνονταν σε αυτόν, για να αιτηθούν την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης. Η διαιτησία διεξήχθη σύμφωνα με το νόμο και κανένα δικαίωμα των Αιτητών δεν έχει παραβιαστεί, τα όσα δε ισχυρίζονται τώρα οι Αιτητές είναι ανυπόστατα. Η διαιτητική απόφαση λήφθηκε ουσιαστικά εκ συμφώνου και συνεπώς δεν μπορεί να εφεσιβληθεί, εξάλλου δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν καλή υπεράσπιση. Στο ποσό της απόφασης δεν περιλαμβάνεται παράνομος τοκισμός ή οποιαδήποτε παράνομη χρέωση από την Καθ' ης η αίτηση. (ε) Οι Αιτητές κατά τη διαδικασία της διαιτησίας δεν πρόβαλαν καμία ένσταση στον Διαιτητή ή για τον τρόπο διορισμού του ο οποίος έγινε από τον Έφορο σύμφωνα με το νόμο και όχι από την Καθ' ης η αίτηση, ή προβλήθηκε ένσταση για τον χειρισμό της υπόθεσης ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο και επομένως εμποδίζονται να επικαλούνται εκ των υστέρων τέτοιους λόγους. Είχαν δε τη δυνατότητα να εκπροσωπηθούν από δικηγόρο αλλά επέλεξαν τον προσωπικό χειρισμό της υπόθεσης τους. (στ) Οι Αιτητές ενεργούν κακόπιστα. Την ένσταση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. ΧΧΧ Σιαηλής ο οποίος δηλώνει ότι είναι στην υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση και υπό αυτή την ιδιότητα του ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης πλην για όσα από αυτά αναφέρεται στην πηγή της γνώσης του και σε σχέση με τα νομικά ζητήματα ότι έλαβε νομική συμβουλή από τον δικηγόρο που εκπροσωπεί στην παρούσα την Καθ' ης η αίτηση. Απαντά στους αιτιολογικούς λόγους της Αίτησης απορρίπτει όσα ο κ. Συμεωνίδης ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της και επαναλαμβάνει επί της ουσίας τους λόγους της ένστασης συμπληρώνοντας τους με περαιτέρω λεπτομέρειες. Γραπτή ένσταση υπέβαλε και ο Διαιτητής κ. Π. Μούζουρος, τόσον επί της ουσίας της Αίτησης, υποστηρίζοντας τόσο το νομότυπο της διαδικασίας της διαιτησίας που διεξήγαγε και απαντώντας στα όσα του καταλογίζουν οι Αιτητές για διενέργεια δήθεν κακής διαιτησίας τα οποία και αρνείται, υποστηρίζει ότι η απόφαση του είναι ορθή και δίκαιη στη βάση όσων τέθηκαν ενώπιον του από τα μέρη, είναι αιτιολογημένη και ότι αυτή κοινοποιήθηκε δεόντως στους Αιτητές αυθημερόν. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Ο Νόμος όσο και η νομολογία θέτουν ρητά και αυστηρά τους όρους και προϋποθέσεις για άσκηση Αίτησης/Έφεσης εναντίον διαιτητικής απόφασης και περιορίζουν επίσης αυστηρά τους λόγους που μπορεί να επικαλεστεί κάποιος που ζητά την ακύρωση διαιτητικής απόφασης. Οι λόγοι αυτοί απαριθμούνται περιοριστικά στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2001)1 ΑΑΔ 23, όπου τονίζεται ότι οι λόγοι αυτοί είναι περιοριστικοί. Το ίδιο ειπώθηκε στην Ελένη Κούλουρου v. ΣΠΕ Αθηαίνου
(2005)1Β ΑΑΔ 987. Το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου περιορίζει τους λόγους αυτούς στους ακόλουθους: i. Ο Διαιτητής να έχει δείξει κακή συμπεριφορά κατά την άσκηση της διαιτησίας, ii. να χειρίστηκε κακώς την υπόθεση κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας, iii. να υπήρξε παρατυπία στην διεξαγωγή της διαιτησίας, iv. η προσβαλλόμενη διαιτητική απόφαση να εκδόθηκε παράτυπα. Σύμφωνα με τη νομολογία μας οι Αιτητές έχουν το βάρος απόδειξης ότι συντρέχει οποιοσδήποτε από τους πιο πάνω λόγους ενώ θα πρέπει να δώσουν και την ευκαιρία στον Διαιτητή να εμφανιστεί στη διαδικασία της Αίτησης/Έφεσης, για να απαντήσει σε όσα του αποδίδουν. Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε περίπτωση που υπάρχει ισχυρισμός από κάποιον ότι ο Διαιτητής παρουσίασε τέτοια κακή συμπεριφορά (misconduct), θα πρέπει να γίνεται επίδοση της Ειδοποίησης Έφεσης και στον ίδιο τον Διαιτητή, έτσι που να μπορεί να εμφανιστεί στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και να απαντήσει στους ισχυρισμούς αυτούς. Η διαδικασία της διαιτησίας δεν έχει την αυστηρότητα της δικαστικής διαδικασίας, ούτε σε αυτή αναπτύσσεται υπεράσπιση με μορφή δικογράφου Υπεράσπισης, αφού στην διαιτησία δεν ανταλλάσσονται απαραίτητα δικόγραφα. Στη Γενική Αίτηση αρ.792/2006 Ε.Δ. Λευκωσίας Γεωργίου ν. Σ.Π.Ε Κοράκου (Δικαστού Ν. Γιαπανά Ε.Δ. όπως ήταν τότε) αναφέρεται ότι: «...ούτε Νόμος ούτε και οι σχετικοί κανονισμοί προνοούν την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των μερών σε διαιτησία. Στον Russell, σελ. 262, εξηγείται ως προς την ανταλλαγή δικογράφων, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι επιθυμητό να παραδίνονται δικόγραφα ή τα σημεία της απαίτησης και της υπεράσπισης, ώστε τα μέρη να γνωρίζουν επακριβώς τα θέματα που θα εκδικαστούν. Εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του διαιτητή να διατάξει την ανταλλαγή δικογράφων. Αφού ακούσει πρώτα τις απόψεις των μερών, μπορεί να διατάξει κάτι τέτοιο αν κρίνει ότι είναι αναγκαίο για την επίλυση της διαφοράς. Σύμφωνα με τον πιο πάνω κανονισμό, ο οποίος ας σημειωθεί ότι έτυχε εκτενής ανάλυσης και βαθιάς ερμηνείας μέσα από σωρεία κυπριακών αποφάσεων: "The court or a judge may, at any stage of the proceedings allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». Στην απόφαση Γεωργίου v. Σ.Π.Ε. Κοράκου (πιο πάνω), αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης μου: «Και δεν θα ήταν βέβαια δυνατόν να έχει τα πρακτικά η καθ' ης η αίτηση Σ.Π.Ε, αφού αυτά τηρήθηκαν από τον διαιτητή», ενώ στην συνέχεια αναφέρονται τα εξής: «.το βάρος ήταν στον αιτητή να προσκομίσει τα πρακτικά της διαδικασίας, για να αποδείξει την υπόθεσή του. Και δεν νομίζω ότι μπορεί να καταλογιστεί το βάρος στους καθ΄ ων η αίτηση να προσκομίσουν τέτοια μαρτυρία ούτε και επειδή δεν προσκόμισαν να θεωρηθούν ως δεδομένα αυτά που εισηγείται ο κ. Χριστοφόρου, εν όψει μάλιστα των όσων προέκυψαν από την αντεξέταση του μάρτυρα. Και οι δύο ήταν διάδικοι και παρουσιάστηκαν σε υποχρεωτική εκ του Νόμου διαιτησία και το μέρος που επικαλείται κακή συμπεριφορά του διαιτητή έχει και το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών του. Να επαναλάβω ότι ο διαιτητής μπορούσε να κληθεί ως μάρτυρας για να δώσει μαρτυρία σχετικά με τη διαδικασία που έλαβε χώραν κατά τη διαιτησία. Για λεπτομέρειες ως προς τη μαρτυρία του διαιτητή παραπέμπω στον Russel σελ. 392 επ. ΄Ετσι, για παράδειγμα, το δικαστήριο αρνήθηκε να ακυρώσει απόφαση του διαιτητή επί προφορικής μαρτυρίας ότι ο διαιτητής μετά την απόφαση, έκαμε δηλώσεις παραδεχόμενος ότι δωροδοκήθηκε, γιατί ο διαιτητής δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. (In Re Whiteley and Roberts
(1891)1 Ch. 558). Εδώ να παρεμβάλω ότι ακόμα και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας προσφέρονταν για να εκδοθεί κλήση μάρτυρος είτε του Εφόρου είτε ακόμα του διαιτητή στην βάση των προνοιών της Δ.32 Θ.4 για τον περιορισμένο σκοπό προσκόμισης των πρακτικών και όχι για να δώσουν μαρτυρία (subpoena duces tecum). Θεωρώ πως εν όψει ακριβώς της απουσίας αφ' ενός μαρτυρίας από την πλευρά του διαιτητή ή των πρακτικών αλλά και της μαρτυρίας του Κυπριανού αφ' ετέρου, ουσιαστικά οι διάφορες θέσεις του αιτητή παρέμειναν στο επίπεδο των απλών ισχυρισμών και αναπόδεικτες». Η ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ: Προς υποστήριξη της αίτησης για τους Αιτητές κατάθεσε ως μάρτυρας ο Αιτητής αρ. 2 κ. Συμεωνίδης (ΜΑ1). Για την Καθ' ης η αίτηση και για να στηρίξει την ένσταση της κατάθεσε ως μάρτυρας ο πρώην υπάλληλος της κ. ΧΧΧ Σιαηλής (ΜΥ1). Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος τον Διαιτητή κ. XXXXX Μούζουρο δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία αλλά ούτε και ζητήθηκε η αντεξέταση του επί όσων υποστήριξε στην ένορκη δήλωση του με την οποία υποστήριξε τους λόγους ένστασης απαντώντας και στους ισχυρισμούς των Αιτητών για όσα του καταλογίζουν. Επί της ουσίας, όσα ο κ. Μούζουρος καταγράφει ως λόγους που υποστηρίζουν την ένσταση του και όσα περαιτέρω υποστηρίζει ενόρκως στην ένορκη δήλωση του είναι σχεδόν ταυτόσημα με όσα υποστήριξε και ο κ. ΧΧΧ Σιαηλής (ΜΥ1). Α. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ/ΕΦΕΣΕΙΟΝΤΩΝ: Ο κ. Συμεωνίδης (ΜΑ1), υιοθέτησε ενόρκως Γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Α), στα πλαίσια της οποίας κατάθεσε και σειρά εγγράφων ως τεκμήρια. Στη συνέχεια αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση. Συνοψίζω στα ακόλουθα όσα προέκυψαν από τη μαρτυρία του κ. Συμεωνίδη (ΜΑ1): 1) Ότι πριν από την 26.06.2013, ημερομηνία διεξαγωγής της διαιτησίας, επικοινώνησε με τον κ. Σιαηλή για να ζητήσει πληροφορίες για τη διαδικασία της διαιτησίας και κατά πόσον θα έπρεπε να παραστεί με δικηγόρο και ότι ο κ. Σιαηλής, όπως ισχυρίστηκε, του ανέφερε ότι είναι μια τυπική διαδικασία όπου θα πει τα παράπονα του και δεν χρειάζεται δικηγόρος και ότι θα του δοθεί άλλη ημερομηνία για να παραστεί με δικηγόρο για να γίνει και η σχετική δίκη. 2) Στις 26.06.2013, με το πέρας της διαδικασίας της διαιτησίας, ο διαιτητής δεν του απήγγειλε οποιαδήποτε απόφαση και ανέμενε ειδοποίηση για να παραστεί ξανά για την συνέχιση της διαδικασίας. 3) Δεν τον πληροφόρησε κανένας ότι διεξαγόταν κάποιας μορφής διαδικασία ή δίκη ή διαιτησία και ούτε αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο ο ίδιος. 4) Αρνήθηκε ότι αποδέχθηκε το χρέος που αξιώνεται. 5) Στις 18.12.2013, όταν του επιδόθηκε η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.06.2013, έμεινε έκπληκτος διότι ανέμενε από τις 26.06.2013 να ειδοποιηθεί για την συνέχιση της διαδικασίας. 6) Ισχυρίστηκε ότι παραπλανήθηκε τόσον από τον Διαιτητή όσον και από τον κ. Σιαηλή, υπάλληλο της Καθ' ης η αίτηση. 7) Ισχυρίστηκε ότι δεν κρατούνταν οποιαδήποτε πρακτικά κατά την διαδικασία. Κατά την παράθεση της μαρτυρίας του κατάθεσε δέκα έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμ. 1 -
- Σε αυτά θα γίνει αναφορά κατά την ανάλυση της μαρτυρίας που θα ακολουθήσει. Κατά την αντεξέταση του κ. Συμεωνίδη προέκυψαν τα ακόλουθα μεταξύ άλλων: 1) Ότι σε κανένα διαδικαστικό διάβημα δεν προέβη με σκοπό να διακόψει την διαιτητική διαδικασία εφόσον, όπως ανέφερε, είχε παράπονα από τον Διαιτητή και την διαιτητική διαδικασία. 2) Σε ερώτηση που στηρίζει τον ισχυρισμό του ότι ο Διαιτητής υπήρξε υπάλληλος της Καθ' ης η αίτηση; ανέφερε ότι το άκουσε στο καφενείο που συχνάζει. 3) Σε ερώτηση γιατί δεν πήγε στην Αστυνομία να κάμει τότε κάποια καταγγελία εφόσον είχε τέτοιο παράπονο; απάντησε ότι πήγε αλλά δεν του έδωσαν σημασία αλλά ούτε και κάποια βεβαίωση για την επίσκεψη/καταγγελία που προέβη. 4) Σε ερώτηση γιατί όταν έφυγε από την διαδικασία στις 26.06.2013 και εφόσον ήταν με την εντύπωση ότι θα παρουσιαστεί ξανά για να συνεχιστεί η διαδικασία, δεν ρώτησε για την νέα ημερομηνία που θα παρουσιαζόταν; απάντησε ότι έφυγε χωρίς να ρωτήσει οτιδήποτε. 5) Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμ. 7 που είναι δική του επιστολή με ημερομηνία 12.09.2013 που απευθύνεται στην Καθ' ης η αίτηση και σε ερώτηση γιατί έστω και μετά από 3 μήνες περίπου από τη διεξαγωγή της διαιτησίας και εφόσον με την εν λόγω επιστολή έθετε σωρεία ζητημάτων δεν ρώτησε τουλάχιστον να πληροφορηθεί για την νέα ημερομηνία που θα συνεχιζόταν η διαδικασία της διαιτησίας; απάντησε απλά ότι δεν ρώτησε κάτι τέτοιο. 6) Σε ερώτηση σε σχέση με τα παράπονα του για την αύξηση του επιτοκίου και αφού του υποδείχθηκε ότι στη συμφωνία δανείου αναφέρεται ρητά ότι το δάνειο είναι κυμαινόμενο, απάντησε ότι ανέμενε μια λογική αύξηση του επιτοκίου και όχι την συγκεκριμένη αύξηση που προφανώς θεωρούσε μη λογική. 7) Του ζητήθηκε να γίνει πιο συγκεκριμένος όταν καταλογίζει κακή συμπεριφορά στον Διαιτητή και απάντησε ότι αυτός δεν έλαβε υπόψη τα παράπονα του. 8) Ερωτηθείς για τον ισχυρισμό του ότι πριν παρουσιαστεί στη διαιτησία στις 26.06.2013 επικοινώνησε με τον κ. Σιαηλή για να λάβει πληροφορίες για την διαδικασία και ότι δήθεν τον συμβούλεψε να μην παρουσιαστεί με δικηγόρο, απάντησε ότι δεν θυμόταν να έγινε κάτι τέτοιο και μετά, αφού του υποδείχθηκε ότι στην Αίτηση και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και την υπογράφει ο ίδιος αναφέρει ότι επικοινώνησε πριν τις 26.06.2013 με τον κ. Σιαηλή και καταγράφει την παρότρυνση του, απάντησε ότι εφόσον γράφει κάτι τέτοιο έτσι θα είναι. 9) Ισχυρίστηκε τόσον κατά την ακροαματική διαδικασία όσον και στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι ο κ. Σιαηλή είναι ο Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση και όταν ρωτήθηκε εφόσον μετά την διαιτητική απόφαση επισκέφθηκε τον Γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση ο οποίος δεν ήταν ο κ. Σιαηλή, γιατί επιμένει στον εν λόγω ισχυρισμό; απάντησε ότι πράγματι δεν ήταν ο κ. Σιαηλή ο Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση αλλά εννοούσε ότι ήταν γραμματικός της, δηλαδή απλός υπάλληλος της. 10) Έκαμε αναφορά για την ύπαρξη και άλλων πρακτικών κατά την διαδικασία της διαιτησίας όμως κανένα άλλο πρακτικό δεν παρουσίασε για να στηρίξει τον ισχυρισμό του. 11) Στην Αίτηση προβάλει σωρεία λόγων για να παραμεριστεί η διαιτητική απόφαση υποστηρίζοντας προφανώς ότι τους λόγους αυτούς τους έθεσε και ενώπιον του Διαιτητή, στην αντεξέταση του όμως περιορίστηκε να πει ότι «δεν μας συμπεριφέρθηκε καλά ο Διαιτητής και δεν μας έδωσε χρόνο για να ακούσει τα παράπονα μας» δηλαδή δεν τα έθεσε ενώπιον του Διαιτητή. Κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του κ. Συμεωνίδη καθώς αυτή δεν ήταν πειστική. Χαρακτηρίζεται από συνειδητή απόκρυψη στοιχείων αλλά ήταν και εμφανής η προσπάθεια του να παραποιήσει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την διαδικασία της διαιτησίας αλλά και όσα δήθεν του είχε πει ο κ. Σιαηλής τα οποία δεν θυμήθηκε στο εδώλιο κατά την αντεξέταση του αν και τα είχε συμπεριλάβει και στη Γραπτή του Δήλωση και τα είχε πρόσφατα στο μυαλό του. Από το σημείο αυτό προκύπτει αβίαστα ότι δεν έλεγε την αλήθεια και ότι όσα πρόβαλε στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της Αίτησης και στη Γραπτή του Δήλωση δεν ήταν παρά εκ των υστέρων σκέψεις οι οποίες αποσκοπούν στην ακύρωση της διαδικασίας της διαιτησίας και με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση είσπραξης εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση του λαβείν της ή άλλως πώς να επωφεληθούν οι Αιτητές από την όποια καθυστέρηση θα σημειωνόταν. Τα υπόλοιπα στα οποία αναφέρθηκε για χρέωση του με παράνομους τόκους και χρεώσεις δεν μπορούν και πάλι να κριθούν στο πλαίσιο της διαδικασίας της διαιτησίας και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σύμφωνα όσα επιτάσσει η νομολογία μας όπου το ορθό βήμα για την προβολή τους είναι η διαδικασία της διαιτησίας. Β. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ο κ. Σιαηλή (ΜΥ1), υιοθέτησε και αυτός Γραπτή Δήλωση που ετοίμασε η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Προκύπτουν τα ακόλουθα από σύνοψη της μαρτυρίας του: 1) Μέχρι το 2018 ήταν υπάλληλος της Καθ' ης η αίτηση. 2) Ήταν παρών στη διαιτητική διαδικασία που έλαβε χώρα στις 26.06.2013 στην οποία και εκπροσώπησε την Καθ' ης η αίτηση. 3) Οι Αιτητές 1 και 2, κατά την διαιτητική διαδικασία της 26.06.2013, ήταν παρόντες και παραδέχθηκαν το χρέος τους και στο τέλος της διαδικασίας εκδόθηκε/απαγγέλθηκε η διαιτητική απόφαση. 4) Αναγνώρισε και κατάθεσε ως Τεκμ. 12 το πρακτικό της διαιτητικής διαδικασίας ημερομηνίας 26.06.
- 5) Αναγνώρισε και κατάθεσε ως Τεκμ. 13 τη διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.06.
- 6) Η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.06.2013 γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές 1 και 2 αυθημερόν και συνεπώς η υπό εξέταση Αίτηση είναι εκπρόθεσμη λόγω παρέλευσης της προθεσμίας των 21 ημερών η οποία προβλέπεται από τον νόμο. 7) Ανέφερε ότι οι Αιτητές 1 και 2 δεν πρόβαλαν καμία θέση ή ένσταση όπως αντίθετα ισχυρίζονται ότι πρόβαλαν στην υπό εξέταση Αίτηση τους. 8) Αρνήθηκε ότι ο Διαιτητής υπήρξε ποτέ υπάλληλος της Καθ' ης η αίτηση. 9) Επίσης αρνήθηκε ότι πριν τη διεξαγωγή της διαιτησίας ημερομηνίας 26.06.2013 επικοινώνησε μαζί του ο Αιτητής αρ. 2 και του ζήτησε πληροφορίες για τη διαδικασία και επίσης αρνήθηκε ότι του ανέφερε ότι είναι μια τυπική διαδικασία όπου απλώς θα πει στον Διαιτητή τα παράπονα του και μετά θα του δοθεί δήθεν κανονική ημερομηνία για δίκη. Αρνήθηκε επίσης τον ισχυρισμό ότι δήθεν τον προέτρεψε να μην παραστεί στη διαδικασία που κλήθηκε με δικηγόρο. 10) Επίσης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι με οποιονδήποτε τρόπο μαζί με τον Διαιτητή ή και μόνος του προσπάθησε να παραπλανήσει τους Αιτητές για να εκδοθεί σε βάρος τους η υπό εξέταση διαιτητική απόφαση για να εξυπηρετήσει απλά και μόνον τα συμφέροντα των εργοδοτών του δηλαδή της Καθ' ης η αίτηση. Ο κ. Σιαηλή παρόλο ότι αντεξετάστηκε σθεναρά και επί όλων των επίδικων ζητημάτων παρέμεινε σταθερός και επέμεινε στις ως άνω θέσεις του. Απαντούσε ευθέως και σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν παρατηρήθηκε οποιοσδήποτε δισταγμός εκ μέρους του να απαντήσει τεκμηριωμένα παραπέμποντας στο περιεχόμενο των εγγράφων/τεκμηρίων. Επέμενε στις βασικές θέσεις της Καθ' ης η αίτησης όπως συνοψίστηκαν πιο πάνω και ότι πράγματι στις 26.06.2013 με το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας ο Διαιτητής εξέδωσε/απήγγειλε την υπό εξέταση διαιτητική απόφαση στην παρουσία των Αιτητών. Ήταν μάρτυρας ειλικρινής και σε κανένα σημείο δεν υπέπεσε σε οποιανδήποτε αντίφαση και διαπιστώνεται ότι όσα ανέφερε στο Δικαστήριο αντικατοπτρίζονται στο έγγραφο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου. Θα αναφερθώ σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του τα οποία ως αποδεκτά καθίστανται ταυτόχρονα και ευρήματα μου: (α) Επί των Τεκ. 1 και 2 αναγράφονται στην τελευταία παράγραφο τους τα εξής:-«Αν δεν παρουσιαστείτε στην πιο πάνω διαδικασία, η απόφαση δυνατόν να εκδοθεί στην απουσία σας». Εδώ ακριβώς τίθεται το ερώτημα πως μπορούσε μια τέτοια σημείωση να αφήνει σε κάποιον στον οποίο απευθύνεται την εντύπωση ότι ήταν κάτι άλλο από δίκη ή ότι ήταν κάποια τυπική διαδικασία η διαιτητική διαδικασία που θα διεξαγόταν στις 26.06.2013 και θα έπρεπε να βασιστεί στα κατ' ισχυρισμό λεγόμενα του κ. Σιαηλή. Επ' αυτού αποδέχομαι ανεπιφύλακτα τον ισχυρισμό που προβλήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση. (β) Στην επιστολή των Αιτητών με ημερομηνία 12.09.2013 (Τεκμ. 7), σχολιάζοντας διάφορα ζητήματα μεταξύ άλλων και τους τόκους, τα έξοδα Διαιτησίας κ.λπ. δεν τίθεται το ερώτημα που θα έπρεπε να απασχολεί τότε τους Αιτητές πότε θα γινόταν επιτέλους η διαδικασία της Διαιτησίας, εφόσον κατά τον κ. Συμεωνίδη τρεις μήνες προηγουμένως, φεύγοντας από τη συνάντηση παρέμεινε με αυτή την εντύπωση. Ούτε και ο τελευταίος ζήτησε έκτοτε προφορικά ή εγγράφως να πληροφορηθεί πότε θα διεξαγόταν. Εξ αυτού του λόγου κρίνω ότι όσα ανέφερε στο Δικαστήριο είναι εκ των υστέρων σκέψεις. Ο λόγος δε που επανήλθαν με την ως άνω επιστολή ήταν γιατί γνώριζαν ήδη από τις 26.06.2013 που τους απαγγέλθηκε η διαιτητική απόφαση από τον Διαιτητή ότι η διαδικασία ολοκληρώθηκε εκείνη την ημερομηνία. (γ) Το Τεκμ. 9 που είναι έκθεση των λογιστών των Αιτητών ημερομηνίας 2.01.2014 και στην οποία έκαναν αναφορά οι Αιτητές για να στηρίξουν την θέση τους για υπερχρεώσεις, ετοιμάστηκε μετά τη διαδικασία της διαιτησίας και θα έλεγα για να χρησιμοποιηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, η οποία όμως δεν είναι η κατάλληλη διαδικασία για να αμφισβητηθούν υπόλοιπα λογαριασμού ή υπερχρεώσεις όταν αυτή δεν επιδείχθηκε και δεν υποστηρίχθηκε κατά τη διαδικασία της διαιτησίας. (δ) Σε σχέση με το Τεκμ. 10 που είναι κατάσταση σε σχέση με το επιτόκιο Euribor παρατηρώ ότι στην 1η σελίδα του γίνεται αναφορά και για το έτος 2017 γεγονός που καταδεικνύει ότι ετοιμάστηκε σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο από τον χρόνο διεξαγωγής της διαιτησίας και επομένως προκύπτει ότι αυτή δεν ήταν διαθέσιμη όταν διεξήχθη η διαιτησία αλλά ούτε και παρουσιάστηκε στον Διαιτητή στις 26.06.
- (ε) Το περιεχόμενο του Τεκμ. 12, που είναι το πρακτικό της διαιτησίας ημερομηνίας 26.06.2013, μιλά από μόνο του και από αυτό φανερώνεται ότι οι Αιτητές ήταν παρόντες στη διαδικασία, γίνεται αναφορά σε αυτό για τα υποστηρικτικά έγγραφα που κατέθεσε ο κ. Σιαηλή τα οποία έλαβε υπ' όψιν ο Διαιτητής και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από τους Αιτητές και τέλος γίνεται αναφορά στο πρακτικό για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης στην παρουσία των Αιτητών. Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω η μαρτυρία του κ. Σιαηλή γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της και από αυτή κρίνω ότι μπορώ να εξαγάγω τα ασφαλή συμπεράσματα μου κρίνοντας ότι η επίδικη διαιτησία διεξήχθη νομότυπα και ο Διαιτητής δεν επέδειξε οποιανδήποτε «κακή» συμπεριφορά και ως εκ τούτου καλώς δεν κλήθηκε ως μάρτυρας εφόσον δεν υπήρξε αντίθετη μαρτυρία για να χρειαστεί να υποστηρίξει την δική του θέση όπως την προβάλλει στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση του και η οποία αντικατοπτρίζεται στο μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε ήδη στα πλαίσια της ένστασης της Καθ' ης η αίτηση αλλά και της δικής του και υποστηρίχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον κ. Σιαηλή. Ούτε και ζητήθηκε η αντεξέταση του από την πλευρά των Αιτητών για όσα υποστήριξε στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της ένστασης του τα οποία παρέμειναν αναντίλεκτα καταρρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών οι οποίοι κρίνεται ότι αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις τους και γι' αυτό απορρίπτονται. Παρά την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα στα οποία κατέληξα με προφανή την κατάληξη μου επί της ουσίας της Αίτησης, εντούτοις προχωρώ στην εξέταση και των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Η Αίτηση/ Έφεση είναι εκπρόθεσμη. Προβλήθηκε από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση ως λόγος ένστασης ότι η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Η διαιτητική απόφαση κατά την Καθ' ης η αίτηση εκδόθηκε στις 26.06.2013 στην παρουσία των Αιτητών και αυθημερόν κοινοποιήθηκε σε αυτούς προσωπικά όπως ισχυρίστηκε τόσο ο κ. Σιαηλή (ΜΥ), τη μαρτυρία του οποίου όπως εξήγησα και πιο πάνω αποδέχομαι, αλλά και όπως ισχυρίζεται και ο ίδιος ο Διαιτητής κ. Μούζουρος στην ένορκη δήλωση του με την οποία υποστηρίζει την ένσταση του και η οποία δεν αμφισβητήθηκε εφόσον δεν ζητήθηκε η αντεξέταση του. Αυτό όμως αποδεικνύεται και από το περιεχόμενο του ίδιου του Τεκμ. 12 δηλαδή των πρακτικών της διαδικασίας το οποίο συντάχθηκε σε ανύποπτο χρόνο και το περιεχόμενο του οποίου επίσης παρέμεινε αναντίλεκτο. Παρόλα αυτά οι Αιτητές δεν προχώρησαν με προσβολή της απόφασης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών και έδραξαν την ευκαιρία να την καταχωρήσουν μόλις την 7.01.2014 μετά που τους επιδόθηκε η ως άνω διαιτητική απόφαση την 18.12.2013 η οποία επίδοση είχε ως σκοπό τη διαδικασία της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Κατά την αντίληψη μου, εφόσον οι Αιτητές ήταν παρόντες κατά την διαδικασία της διεξαγωγής της διαιτησίας στις 26.06.2013 και τους κοινοποιήθηκε η απόφαση του Διαιτητή, όπως καταδεικνύεται με το Τεκμ. 12, η επίδοση της διαιτητικής απόφασης σ' αυτούς που έγινε στις 18.12.2013 σε καμία περίπτωση δεν μπορεί θεωρηθεί ότι γεννούσε ή δημιουργούσε εκ νέου νέα προθεσμία για καταχώρηση Αίτησης στη διαιτητική απόφαση που είχε εκδοθεί και της οποίας έλαβαν γνώση οι Αιτητές ήδη από την ημερομηνία της έκδοσης της την 26.06.
- Η προθεσμία για καταχώρηση της Αίτησης/Έφεσης κρίνω ότι παρήλθε για τους Αιτητές αμέσως μόλις παρήλθαν οι 21 ημέρες από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης στις 26.06.
- Οι όποιοι άλλοι ισχυρισμοί τους για δημιουργία νέας προθεσμίας είναι αστήρικτοι (βλ. υπόθεση re Δημοσθένους
(2000)1 ΑΑΔ 1699, 1704, με αναφορά στην σχετική διάταξη του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (Ν 22/85), το οποίο προβλέπει ότι «Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιάς ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως», καταλήγει ότι «Εφόσον ο Νόμος δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση, η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του Νόμου (βλ. Husson v. Husson
(1962)3 All E.R. 1056 και Westminster City Council v. Chapman and Others
(1975)2 All E.R. 1103, 1105)». Στην παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές παραδέχονται με την ένορκη τους δήλωση ότι ήταν παρόντες κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας. Ισχυρίζονται όμως ότι δεν τους γνωστοποιήθηκε την ίδια μέρα η διαιτητική απόφαση, κάτι που δεν μπορεί να γίνει λογικά αποδεκτό. Ισχυρίζονται ότι έφυγαν από τον χώρο την διαιτησίας, με την εντύπωση ότι η διαιτησία θα συνεχιζόταν άλλη μέρα. Αν όμως εύλογα πίστευαν κάτι τέτοιο, όπως ανέφερα και πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Συμεωνίδη (ΜΑ1), προκύπτει το ερώτημα γιατί δεν ρώτησαν πότε ήταν η επόμενη δικάσιμος; Επίσης στην επιστολή τους με ημερομηνία 12.09.2013 (Τεκμ. 7), ενώ παραπονούνται για έξοδα διαιτησίας καμία αναφορά ή παράπονο κάνουν ότι ακόμη περιμένουν να τους κοινοποιηθεί η νέα ημερομηνία για συνέχιση της διαιτητικής διαδικασίας. Δέχομαι τη μαρτυρία που προσφέρθηκε από την Καθ' ης η αίτηση ότι οι Αιτητές είχαν λάβει γνώση της διαιτητικής απόφασης την ίδια ημέρα εφόσον παρευρίσκονταν προσωπικά στη διαδικασία που διεξάχθηκε. Αυτό εξάλλου φαίνεται στο ίδιο το πρακτικό που τηρήθηκε για τη διαδικασία και όπου με το πέρας της εκδόθηκε η απόφαση σύμφωνα με το Τεκμ. 12 το οποίο καταχωρίστηκε από τον κ. Σιαηλή. Παρόλα αυτά όμως, δεν προχώρησαν στην καταχώρηση της Αίτησης τους εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών από τη γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης σε αυτούς. Με αυτά υπ' όψιν δεν αποδίδω οποιανδήποτε σημασία στο γεγονός ότι πάνω στην ειδοποίηση της διαιτητικής απόφασης που τους επιδόθηκε αναφέρεται ότι έχουν προθεσμία 21 ημερών από την ημέρα της επίδοσης σε αυτούς της διαιτητικής απόφασης και αυτή η αναφορά δεν μπορεί να θεραπεύσει το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η προθεσμία των 21 ημερών. Σε σχέση με το ζήτημα του πότε αρχίζει η προθεσμία των 21 ημερών γίνεται αναφορά σε σωρεία αποφάσεων, τόσο Επαρχιακών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χριστοφή ν. Σ.Π.Ε. Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ. 87/11, 20.6.2014 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι παρήλθε η προθεσμία, που ξεκίνησε από τον χρόνο γνωστοποίησης και όχι από τον χρόνο επίδοσης, αφού αναφέρει ότι: «είναι παραδεκτό από τον ίδιο τον εφεσείοντα στην ένστασή του αλλά και στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 14/10/2008, που υποστηρίζει την ένστασή του στην αίτηση γι' εγγραφή ημερ. 3/12/2007, ότι όταν εμφανίστηκε την ημέρα που καθορίστηκε για τη διαιτησία, ο Διαιτητής του ανάγγειλε την απόφαση. Να σημειωθεί ότι το ίδιο παραδέχεται και σ' άλλη ένορκη δήλωση του, της αυτής ημερομηνίας, που συνοδεύει την αίτηση του ημερ. 14/10/2008». Ήταν εύρημα μου ως αναφέρεται πιο πάνω ότι η διαιτητική απόφαση κοινοποιήθηκε αυθημερόν στους Αιτητές και ως εκ τούτου η Αίτηση κρίνω ότι έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και ως εκπρόθεσμη θα την απέρριπτα και για τον λόγο αυτό. Το παράτυπο της διαιτητικής διαδικασίας. Οι Αιτητές καθυστερούσαν στην καταβολή του δανείου τους και γενικά παραβίαζαν τη συμφωνία δανείου που σύναψαν με την Καθ' ης η αίτηση και έτσι είχαν καταστεί υπερήμεροι γι' αυτό και η Καθ' ης η αίτηση αποτάθηκε στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, ως ο Νόμος ορίζει, για να παραπέμψει το θέμα σε διαιτησία. Ο τελευταίος προχώρησε στο διορισμό Διαιτητή σύμφωνα με τις εξουσίες που του παρέχει ο νόμος διορίζοντας προς τούτο τον κ. Μούζουρο, ο οποίος, όπως υποστηρίζει στην ένορκη δήλωση του, μαρτυρία που παρέμεινε αναντίλεκτη, ουδέποτε υπήρξε υπάλληλος της Καθ' ης η αίτηση και ουδεμία σχέση έχει με την Καθ' ης η αίτηση και δεν ήταν επιλογή της Καθ' ης η αίτηση αλλά αρμοδίως του Εφόρου. Επομένως η ανεξαρτησία και η αντικειμενικότητα του δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Οι Αιτητές κλήθηκαν κανονικά για να παρουσιαστούν στην διαδικασία διεξαγωγής της Διαιτησίας στις 26.06.2013 και πράγματι παρουσιάστηκαν. Σύμφωνα με το Τεκμ. 12 στη διαιτησία στις 26.06.2013 ενώπιον του Διαιτητού κ. Μούζουρου παρέστησαν ή εκπροσωπήθηκαν και οι δύο Αιτητές. Η όλη διαδικασία διεξήχθη κανονικά και σύμφωνα με τον νόμο και όταν κλήθηκαν οι Αιτητές να προβάλουν τη θέση τους παραδέχθηκαν το χρέος τους και καμία ένσταση πρόβαλαν είτε για την διαδικασία είτε για το πρόσωπο του Διαιτητή είτε για την οφειλή. Στο τέλος με το πέρας της διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας απαγγέλθηκε/ γνωστοποιήθηκε και η απόφαση του Διαιτητή όπως φαίνεται και στην διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.06.2013 και στο σχετικό πρακτικό που τηρήθηκε. Επομένως, ο νομότυπα διορισθείς Διαιτητής, του οποίου δεν αμφισβητήθηκε αμεροληψία κατά τη διαδικασία της διαιτησίας για να ζητηθεί η εξαίρεση του, σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ενήργησε δίκαια και αμερόληπτα σε σχέση με τους Αιτητές. Η διαδικασία ήταν σύμφωνη με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς που τη διέπουν και τηρήθηκε πρακτικό σύμφωνα με τα δεδομένα της υπόθεσης και ακολούθως εκδόθηκε αιτιολογημένη απόφαση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι όσα εκ των υστέρων προβάλλουν οι Αιτητές περί του παράτυπου της διαδικασίας της διαιτησίας είναι ανυπόστατα και δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Ειδικά ως προς την αιτιολόγηση της διαιτητικής απόφασης από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου κρίνω ότι αυτή είναι πλήρως αιτιολογημένη. Οι Αιτητές παρουσιάστηκαν και έλαβαν μέρος κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας και το χρέος τους αποδείχθηκε και οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες καθ' ότι δεν έχουν αποδείξει τους λόγους τους οποίους επικαλούνται για να κριθεί παράτυπη, άδικη, μεμπτή και αναιτιολόγητη καθ' οιονδήποτε λόγο η διαιτησία ή ότι ο Διαιτητής διεξήγαγε αυτή παράτυπα για να ακυρωθεί. Ο Διαιτητής σωστά αποφάσισε για το χρέος και το ύψος του χρέους των Αιτητών προς την Καθ' ης η αίτηση και ο Διαιτητής ορθά κατέληξε κάτω από ορθή νομική και πραγματική αξιολόγηση των γεγονότων της υπόθεσης στην απόφαση του της 26.06.2013 και τούτο εφόσον οι Αιτητές αποδέχθηκαν το χρέος τους και τίποτε δεν προβλήθηκε σε σχέση με όσα εκ των υστέρων ισχυρίζονται ενώ είχαν το βάρος να αποδείξουν τα όσα επικαλούνται για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης αποτυγχάνοντας να το πράξουν. Προβλήθηκε περαιτέρω ως λόγος έφεσης ότι δεν υπήρξε επαρκής αιτιολογία στην απόφαση του διαιτητή. Με δεδομένο ότι οι Αιτητές δεν ανέπτυξαν ισχυρισμούς κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας, κρίνω ότι δεν μπορούσε να αναπτύξει οτιδήποτε περαιτέρω ο Διαιτητής στην διαιτητική του απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, είναι νομολογημένο ότι η διαιτητική απόφαση δεν επιβάλλεται να έχει λεπτομερή αιτιολόγηση, όσο μια δικαστική απόφαση. Στην υπόθεση Αρ. Γεν. Αίτησης 130/2004 Μανδρίτη κ. ά. v. Σ.Π.Ε. Πολεμιδιών η κα Ψαρά, Π.Ε.Δ. όπως ήταν τότε ως προς το θέμα της έκτασης που πρέπει να έχει μια αιτιολογία διαιτητικής απόφασης, ανέφερε τα ακόλουθα τα οποία και ασπάζομαι: «Περαιτέρω θα προσθέσω ότι δεν αναμένετο από τον διαιτητή, όπως θα έλεγα ότι δεν αναμένεται και από το Δικαστήριο, μια εξαντλητική αναφορά σε κάθε επιχείρημα. Σημασία έχει αν με βάση την δικογραφία και την δοθείσα μαρτυρία υπάρχει αιτιολογία και επίλυση - απόφαση στα επίδικα ερωτήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο διαιτητής πρέπει να αφιερώνει σελίδες για να ακολουθήσει την δομή των επιχειρημάτων των πλευρών. Δεν έχει αυτή την έννοια η περιγραφείσα ως υποχρέωση του διαιτητή να αποφασίσει. Στην Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. σελ 490 τονίζεται ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης, ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται». Η Καθ' ης η αίτηση από την άλλη ισχυρίζεται ότι ο Διαιτητής άσκησε ορθά την διακριτική του εξουσία και σεβόμενος τους Κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης κατέληξε στην επίδικη διαιτητική απόφαση. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Σ.Π.Ε. Κοράκου (πιο πάνω), λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ακόμα και πλημμελής να είναι η εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή, δεν οδηγεί σε άμεση ακύρωση της απόφασης, αφού η κατάλληλη θεραπεία εξαρτάται από την φύση της πλημμέλειας και τις περιστάσεις τις υπόθεσης. Αν η πλημμέλεια παραβιάζει στο θεμέλιο της την απόφαση και δεν αφήνει περιθώρια διάσωσης, έστω και μέρους της, τότε ακυρώνεται». Δηλαδή, ακόμα κι αν υπήρξε κακή συμπεριφορά, δεν συνάγεται απαραίτητα ότι πρέπει να υπάρξει ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, εκτός αν η πλημμέλεια είναι ουσιώδης. Αν οι Αιτητές είχαν οποιαδήποτε ειλικρινή ένσταση για την συμπεριφορά του Διαιτητή, το ορθό ένδικο μέσο που όφειλαν να πάρουν είναι αυτό των Άρθρων 19
(1)και 20
(1)του περί Διαιτησίας Νόμου και όχι το παρόν ένδικο μέσο. Δηλαδή, εφόσον ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι καλόπιστα πίστευαν ότι η διαιτησία δεν είχε ολοκληρωθεί μετά την πρώτη ημέρα διεξαγωγής της, όφειλαν να χρησιμοποιήσουν τα ένδικα αυτά μέσα και να ζητήσουν διακοπή της, αντί να περιμένουν να τους γίνει επίδοση της διαιτητικής απόφασης, για να έλθουν στο Δικαστήριο με την παρούσα διαδικασία και ενώ είχαν απωλέσει την προθεσμία προσβολής της. Άλλοι λόγοι που προβλήθηκαν με την Αίτηση: Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης που αποδέχθηκα πιο πάνω, η ισχυριζόμενη έκπληξη των Αιτητών όταν τους επιδόθηκε η διαιτητική απόφαση της 26.06.2013, κρίνω ότι δεν μπορεί παρά να είναι προσποιητή και εκ των υστέρων σκέψη, εφόσον στο μεσοδιάστημα από την έκδοση της μέχρι και την επίδοση της, για σκοπούς εγγραφής της στο Δικαστήριο, μεσολάβησαν αρκετοί μήνες και η επιστολή τους με ημερομηνία 12.09.2013 αλλά και επίσκεψη τους στον Γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση για να τους δοθούν διευκολύνσεις στην αποπληρωμή του χρέους τους οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα. Η έκθεση του λογιστή για παράνομους τοκισμούς και χρεώσεις φέρει ημερομηνία 2.01.2014, από την ημερομηνία και μόνον της ετοιμασίας της είναι εμφανές ότι δεν τέθηκε υπόψη του Διαιτητή και συνεπώς σήμερα οι Αιτητές εμποδίζονται να εγείρουν κάτι τέτοιο το οποίο εν πάση περιπτώσει είναι ανυπόστατο και χωρίς οποιανδήποτε αποδεικτική αξία. Τέλος, σε σχέση με τις καταχρηστικές ρήτρες που αναφέρουν οι Αιτητές δεν τέθηκε κάτι τέτοιο ενώπιον του Διαιτητή και συνεπώς εμποδίζονται να το εγείρουν σήμερα. Περαιτέρω η ισχυριζόμενη ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών εγείρεται γενικά και αόριστα και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν να εξεταστούν ούτως ή άλλως. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι έχουν καλή υπεράσπιση ή βάσιμους λόγους για να παραμερίσουν ή ακυρώσουν την επίδικη διαιτητική απόφαση. Η παραδοχή του χρέους τους ενώπιον του Διαιτητή τούς εμποδίζει από του να προωθήσουν τέτοια θέση στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης προς ανατροπή της διαιτητικής απόφασης. Με την ουσιαστική παραδοχή του χρέους από τους Αιτητές και με την συμπεριφορά τους κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας έχουν αποδεχθεί πλήρως την διαδικασία με αποτέλεσμα να κωλύονται από του να εγείρουν την παρούσα διαδικασία στο Δικαστήριο με τα συγκεκριμένα θέματα που περιγράφονται στην Αίτηση τους. Είναι φανερόν ότι οι Αιτητές με την υπό εξέταση Αίτηση τους προσπάθησαν να θέσουν θέματα ουσίας στο Δικαστήριο που δεν έθεσαν ενώπιον του Διαιτητή, ενώ όφειλαν να τα είχαν θέσει και είχαν κάθε ευκαιρία να τα θέσουν. Είναι καλά γνωστό ότι η διαιτησία είναι μια αυτοτελής διαδικασία επίλυσης διαφορών και δεν μπορεί να θεωρείται ένα προστάδιο δικαστικής διαδικασίας. Στην Κούλουρου ν. Σ.Π.Ε. Αθηαίνου
(2005)1 Α.Α.Δ. 987, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε περιγράψει τον χαρακτήρα αυτό της διαιτητικής διαδικασίας, ως ακολούθως: «η διαιτησία δεν είναι και δεν αποτελεί προστάδιο για την προσφυγή στο δικαστήριο, αλλά αποτελεί αυτοτελή και ανεξάρτητη διαδικασία με τους δικούς της διαδικαστικούς και αποδεικτικούς κανόνες, ανάλογους προς εκείνους των δικαστικών διαδικασιών και ο διαιτητής ασκεί οιονεί δικαστική εξουσία...». Σε σχέση με τον ισχυρισμό των Αιτητών περί ύπαρξης καλής υπεράσπισης κατά την αντίληψη μου, αν πράγματι είχαν οποιαδήποτε υπεράσπιση επί της ουσίας ή και ένσταση επί της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, αρχής γενομένης από τον τρόπο διορισμού του Διαιτητή, είναι ζητήματα που θα έπρεπε να τα είχαν θέσει στον Διαιτητή. Αν είχαν οποιαδήποτε ειλικρινή ένσταση για τον ορισμό του Διαιτητή ή και για την συμπεριφορά του, όφειλαν να ακολουθήσουν το ορθό ένδικο μέσο, που είναι αυτό των Άρθρων 19
(1)και 20
(1)του Περί Διαιτησίας Νόμου και όχι το παρόν ένδικο μέσο. Όμως, οι Αιτητές δεν έθεσαν εκεί οποιοδήποτε θέμα. Οπότε, κωλύονται να θέτουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας τέτοια θέματα. Οι ισχυρισμοί που δεν τέθηκαν στον διαιτητή δεν μπορούν να τεθούν τώρα στο Δικαστήριο, ως πρωτόδικη διαδικασία, αφού το Δικαστήριο, στα πλαίσια της παρούσας του δικαιοδοσίας, δεν εξετάζει θέματα ουσίας. Αυτά θα έπρεπε να είχαν τεθεί στον Διαιτητή. Το Δικαστήριο δεν κρίνει θέματα που δεν αξιολογήθηκαν στην Διαιτησία. Οι Αιτητές αμφισβητώντας τον τρόπο διορισμού, την αμεροληψία και ανεξαρτησία του Διαιτητή φαίνεται να συγχύζουν την Καθ' ης η αίτηση με τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, που είναι το αρμόδιο πρόσωπο να ορίσει Διαιτητή κάθε φορά που προκύπτει διαφορά. Οι αρμοδιότητες του Εφόρου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών προκύπτουν τόσο από τον Νόμο όσο και από τις μεταξύ των μερών συμφωνίες δανείου ή εγγύησης. Είναι προφανές ότι δεν είναι η Καθ' ης η αίτηση που τον όρισε, μονομερώς ή άλλως πως, και ούτε είχαν δικαίωμα λόγου στον ορισμό του. Αυτή η διαδικασία που ακολουθείται σύμφωνα με τον περί Διαιτησίας Νόμο, τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και τις συμφωνίες των μερών, εγγυάται την αμεροληψία και ανεξαρτησία του Διαιτητή. Και πάλι όμως, αν οι Αιτητές είχαν ειλικρινείς ενστάσεις, θα έπρεπε να είχαν κάνει χρήση των ένδικων μέσων των άρθρων 19
(1)και 20
(1)του περί Διαιτησίας Νόμου και όχι να περιμένουν να ολοκληρωθεί η διαιτησία, να εκδοθεί η διαιτητική απόφαση και να καταφύγουν στο παρόν ένδικο μέσο. Τέλος, ως προς το θέμα της αντισυνταγματικότητας της Διαιτησίας, σχετικές είναι οι υποθέσεις Co - operative Grocery of Vasilia - v - Ppirou and others 4 R.S.C.C 12, Σιήκη - ν - Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρ. Πρ. 278/01 ημ. 28.6.02 και In re Pericleous
(1985)1 C.L.R σελ. 178, που ξεκαθαρίζουν ότι η διαιτησία δεν θίγει συνταγματικά δικαιώματα των μερών. Η επίδικη διαιτητική απόφαση δεν παραβιάζει την οδηγία 93/13/ΕΟΚ ούτε και τον Νόμο 93
(1)/96 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 69
(1)/99 και δεν τέθηκε κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας οτιδήποτε σε σχέση με καταχρηστικές ρήτρες. Επίσης στην Αίτηση τα περί καταχρηστικών ρητρών τίθενται γενικά και αόριστα. Κατά την διάρκεια της διαδικασίας δεν προβλήθηκε οποιαδήποτε ένσταση αναφορικά με οποιονδήποτε θέμα είτε τόκων είτε καταχρηστικών ρητρών και ειδικότερα καμία ένσταση προβλήθηκε ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης από τον Διαιτητή επομένως δεν μπορεί να προβάλλεται από τον κ. Συμεωνίδη ότι ο Διαιτητής δεν τους άκουσε. Επομένως οι σχετικοί λόγοι της Αίτησης απορρίπτονται ως αναπόδεικτοι. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Συμφωνώντας με τη θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι με την μαρτυρία που προσέφεραν οι Αιτητές ουσιαστικά επεδίωξαν την παρακώλυση της διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης της εναντίον τους διαιτητικής απόφασης και ότι προσπάθησαν να θέσουν στην παρούσα διαδικασία θέματα που δεν θέλησαν ή/και απέτυχαν να θέσουν κατά την διαιτησία για να αποφασίζονταν εκεί, δεν μπορούν να προσδοκούν να επιτύχουν με την παρούσα αίτηση τους την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς η αίτηση με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω απορρίπτεται. ΕΞΟΔΑ: Δεν βλέπω τον λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα όπως επιτάσσει η νομολογία μας ότι τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Επομένως ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια αυτά επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και του Ενδιαφερόμενου Μέρους και εναντίον των Αιτητών ομού και/ή κεχωρισμένως όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο