ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αίτησης 250/2018, 19/2/2021

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αίτησης 250/2018, 19/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 250/2018 Αναφορικά με την πρωτογενή ad hoc αίτηση (petition) Τύπου 50 που εδράζεται στην Διαταγή 55, Θεσμό 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και Αναφορικά με το αίτημα για έκδοση διαταγμάτων απαλλαγής και αντικατάστασης του XXXXX Κωνσταντινίδη από εγγυητή στην συμφωνία δανείου υπ' αριθμόν XXXX Μεταξύ: XXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ Αιτητή και

1. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ
2. N. EVGENIOU LIMITED με προηγούμενη ονομασία και/ή προηγουμένως εμπορευόμενη ως N. EVGENIOU EFFECTIVE HAIR EXTENSIONS GREAT LENGTH LTD
3. XXXX ΕΥΓΕΝΙΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 19.02.2021 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κυρία Ειρ. Θεοχάρους για ΣΩΤΗΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΥ & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η αίτηση 1: κύριος Μ. Μαστορούδης για ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτησή του, ο Αιτητής ζήτησε από το Δικαστήριο διατάγματα με τα οποία να διατάσσεται η απαλλαγή του από εγγυητής των δανειακών υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτηση 2, όπως ο Καθ' ου η αίτηση 3 εξεύρει αντικαταστάτη του, και η Καθ' ης η αίτηση 1 να αποδεχθεί την απαλλαγή και αντικατάστασή του. Διαζευκτικά, ζήτησε αναγνωριστικές αποφάσεις ότι, με βάση την υφιστάμενη συμφωνία εγγύησης, η Καθ' ης η αίτηση 1 υποχρεούται να τον απαλλάξει, και ότι η Σύμβαση Πώλησης Μετοχών ημερομηνίας 01.07.2016 που υπογράφθηκε μεταξύ του ιδίου και του Καθ' ού η αίτηση 3 δεσμεύει άπαντες και πάντως βάσει αυτής ο Καθ' ου η αίτηση 3 υποχρεούται να τον αντικαταστήσει και να τον απαλλάξει από οποιεσδήποτε εγγυήσεις εξασφαλίζουν υποχρεώσεις της Καθ' ης η αίτηση
4. Περαιτέρω, ο Αιτητής ζήτησε τα έξοδα της διαδικασίας. Ενώ η αίτηση εδράζεται στη Δ.55,κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), στο πεδίο της νομικής της βάσης περιλήφθηκαν διάφορες επιμέρους βάσεις. Η αίτηση υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση του ιδίου του Αιτητή, στην οποίαν εξηγεί τις περιστάσεις υπό τις οποίες παραχώρησε εγγύηση προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτηση 2, προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση
5. Συνοπτικά, με βάση συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών, που συνήψε ο Αιτητής με τον Καθ' ου η αίτηση 3, ο Αιτητής αγόρασε από τον Καθ' ου η αίτηση 3 αριθμό μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 2 και συμμετείχε στη διοίκηση της εταιρείας που λειτουργούσε επιχείρηση κομμωτηρίου. Στο πλαίσιο αυτής της ιδιότητας και σχέσης του με την Καθ' ης η αίτηση 2, είχε υπογράψει και ως εγγυητής σε συμφωνία δανείου που χορηγήθηκε στην εταιρεία από την Καθ' ης η αίτηση
6. Θεωρεί ότι πλέον δεν θα πρέπει να δεσμεύεται από τις εγγυητικές του υποχρεώσεις γιατί αποφάσισε να γίνει ιερέας και η ζωή του δρομολογήθηκε προς εκείνη την κατεύθυνση, λόγος για τον οποίον πώλησε όλες τις μετοχές του πίσω στον Καθ' ου η αίτηση 3, με νέα συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών ημερομηνίας 01.07.
7. Για τη δυνατότητα απαλλαγής του από τις υποχρεώσεις που ανέλαβε ως εγγυητής της Καθ' ης η αίτηση 2, επικαλείται αφενός τη συμβατική υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση 3 με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών ημερομηνίας 01.07.2016, αλλά και τη συμβατική υποχρέωση της Καθ' ης η αίτηση 1 με βάση τη συμφωνία εγγύησης, και αναφέρει τις μέχρι στιγμής αποτυχημένες προσπάθειές του, που τον οδήγησαν στο να υποβάλει μια τέτοια αίτηση στο Δικαστήριο. Δια της ένορκης του δήλωσης, ο Αιτητής προσκόμισε περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία, τις συμφωνίες αγοραπωλησίας μετοχών, και τη συμφωνία δανείου που περιέχει ενσωματωμένη τη συμφωνία εγγύησης. Προσκόμισε επίσης σχετική επιστολή προς την Καθ' ης η αίτηση 1 ημερομηνίας 29.01.2018 και έγγραφα από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών σχετικά με την Καθ' ης η αίτηση
8. Οι Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 εμφανίστηκαν στη διαδικασία. Την 19.10.2018, που η αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ζήτησαν χρόνο για να καταχωρίσουν ένσταση στην αίτηση. Η υπόθεση τότε ορίστηκε για Οδηγίες την 26.11.2018· τα έξοδα θα ήταν στην πορεία. Έπειτα την 14.03.2019, και τα έξοδα θα ήταν στην πορεία αλλά όχι εναντίον του Αιτητή. Την 13.03.2019, η Καθ' ης η αίτηση 1, με σχετική δικονομική βάση, καταχώρισε ένσταση στην αίτηση του Αιτητή, προβάλλοντας τρείς λόγους, για τους οποίους θεωρούσε ότι η αίτηση δεν μπορούσε να επιτύχει. Η αίτηση, όπως υποστήριζε, είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, οι ενέργειες της ίδιας ήταν απόλυτα νόμιμες και ορθές, αλλά και η νομοθεσία δεν παρέχει στον Αιτητή δικαίωμα να αιτείται από το Δικαστήριο τέτοιου είδους θεραπείες. Στην ένορκη δήλωση του κύριου XXXX, που συνοδεύει την ένσταση, εξηγεί, η Καθ' ης η αίτηση 1, ότι η όποια συμφωνία του Αιτητή με τον Καθ' ου η αίτηση 3 δεν δεσμεύει την ίδια ούτε και μπορεί να επηρεάσει τις συμβατικές υποχρεώσεις που ανέλαβε ο Αιτητής έναντι σε αυτήν με τη συμφωνία εγγύησής του, η οποία τον δεσμεύει διακριτά από οποιεσδήποτε άλλες δικές του συμφωνίες με τρίτα πρόσωπα ή περιστάσεις, οι δε περιστάσεις που αναφέρει ο Αιτητής, που δεν είναι σε γνώση της Καθ' ης η αίτηση 1 ή σχετικές μαζί της, δεν δημιουργούν νομική υποχρέωση στην Καθ' ης η αίτηση 1 να τον απαλλάξει. Ο όρος 20 της συμφωνίας εγγύησης που επικαλείται ο Αιτητής δίδει στην Καθ' ης η αίτηση 1 την απόλυτη διακριτική ευχέρεια να απαλλάξει κάποιον εγγυητή, χωρίς να την υποχρεώνει, στον βαθμό που η ίδια ρυθμίζει τα σχετικά με την εξασφαλιστική της επάρκεια. Επίσης, ο όρος 6 της συμφωνίας εγγύησης που προνοεί σχετικά με το δικαίωμα τερματισμού της εγγύησης τελεί υπό τον όρο της πληρωμής όλων των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτη που υφίστανται κατά τον χρόνο τερματισμού, που δεν πληρούνταν στην προκειμένη περίπτωση. Προσκομίζει και η Καθ' ης η αίτηση 1 τη συμφωνία δανείου στην οποία περιέχεται ενσωματωμένη η συμφωνία εγγύησης, καθώς και συνοπτική κατάσταση λογαριασμού. Την 14.03.2019, η αίτηση παρέμεινε για Οδηγίες την 18.04.2019, καθότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν είχαν καταχωρίσει ένσταση μέχρι τότε· υπήρχε διαταγή ως προς τα έξοδα να είναι στην πορεία, αλλά όχι εναντίον της Καθ' ης η αίτηση
9. Την 18.04.2019, δόθηκε άδεια στον δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να αποσυρθεί από την εκπροσώπησή τους, και η αίτηση παρέμεινε για Οδηγίες την 20.06.2019, για να διευθετηθεί η εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, χωρίς οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Την 20.06.2019, ο νέος δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ζήτησε χρόνο για να μελετήσει την υπόθεση, και η αίτηση παρέμεινε για Οδηγίες την 26.09.2019 και τα έξοδα θα ήταν στην πορεία αλλά όχι εναντίον του Αιτητή ή της Καθ' ης η αίτηση
10. Την 26.09.2019, η αίτηση παρέμεινε για Οδηγίες την 30.10.2019 και τα έξοδα θα ήταν στην πορεία. Την 30.10.2019, η αίτηση παρέμεινε για Οδηγίες την 17.12.2019 και δεν ζητήθηκαν έξοδα. Έπειτα ορίστηκε την 10.02.2020, χωρίς έξοδα, και την 19.03.2020, χωρίς έξοδα, και την 22.05.2020, χωρίς έξοδα, και την 13.07.2020, χωρίς έξοδα, και την 09.10.2020, χωρίς έξοδα. Την 09.10.2020 το Δικαστήριο όρισε πλέον την αίτηση για Ακρόαση (γραπτές αγορεύσεις) την 08.12.2020, δίδοντας δικαίωμα καταχώρισης ένστασης στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 τουλάχιστον 10 καθαρές ημέρες προηγουμένως, τα έξοδα θα ήταν στην πορεία. Έπειτα, κατόπιν αιτήματος των συνηγόρων, η υπόθεση ορίστηκε για τον ίδιο σκοπό την 10.02.2021, χωρίς έξοδα. Τότε η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι, επειδή εν τέλει έχει πραγματοποιηθεί η απαλλαγή και αντικατάσταση του Αιτητή και στην ουσία έχει ικανοποιηθεί το περιεχόμενο της αίτησής του, ζητά την άδεια να την αποσύρει ως εξωδίκως διευθετηθείσα και κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδά της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση 1 συμφώνησε στο ότι η αίτηση θα πρέπει να αποσυρθεί, αλλά αντέδρασε ως προς το θέμα των εξόδων, ζητώντας τα έξοδα να επιδικαστούν προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση 1 και εναντίον του Αιτητή, καθότι το γεγονός πως απαλλάχθηκε ο Αιτητής και πρέπει να αποσυρθεί η αίτηση δεν έχει να κάνει με τη βασιμότητα της αίτησης, που, ως ήταν και η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση 1 που σε διαφορετική περίπτωση θα προωθούνταν, ήταν μία νομικά αβάσιμη αίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν πρόβαλαν κάποια ένσταση είτε σε σχέση με την απόσυρση της αίτησης είτε σε σχέση με τα έξοδα. Την 10.02.2021, η αίτηση αποσύρθηκε μόνον όσον αφορά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και κάθε πλευρά επωμίζεται τα έξοδά της, ενώ η αίτηση παρέμεινε για Ακρόαση (γραπτές αγορεύσεις) την 16.02.2021 για την Καθ' ης η αίτηση 1, μόνον όσον αφορά το θέμα των εξόδων, χωρίς διαταγή για έξοδα. Την 16.02.2021, οι συνήγοροι της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτηση 1 αγόρευσαν σε σχέση με το θέμα των εξόδων και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιδικάζει έξοδα πηγάζει από το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60 και από την Δ.59,κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Πρέπει να ασκείται δικαστικά (judicially)[1] και όχι ως εργαλείο για διαμόρφωση της ψυχολογίας οποιωνδήποτε εκ των διαδίκων έναντι στο αποτέλεσμα της δίκης[2]. Το να ασκείται δικαστικά δεν σημαίνει πάντως πως το Δικαστήριο πρέπει ή ότι ακόμα μπορεί καθόλου να αναλώνει τον δικαστικό χρόνο για να εκδικάζει πλασματικά διαδικασίες που έχουν, κατά κοινή δήλωση, διευθετηθεί ή το αντικείμενο των οποίων έχει εξαλειφθεί, προκειμένου να διαγνώσει την υποθετική νομική ή ουσιαστική τους βασιμότητα ή αντίστοιχα αβασιμότητα, εάν εκείνες προωθούνταν κανονικά, κατ' επέκταση πώς πιθανόν θα επιδίκαζε τα έξοδα σε τέτοια περίπτωση. Το εκ πρώτης όψεως δικαιολογημένο ή μη των διαφόρων διαδικαστικών διαβημάτων, εάν αυτό μπορεί καθαρά να προκύψει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, δεν αποκλείεται να λαμβάνεται υπόψη, στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Μια καλά εδραιωμένη πρακτική[3], που ανάγεται σε κανόνα, είναι πως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός εάν το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία και με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, κρίνει διαφορετικά. Η απόκλιση από τον κανόνα αυτό χρήζει λογικής αιτιολόγησης. Το «αποτέλεσμα της δίκης» αναφέρεται στο εάν ένας διάδικος δικαιώνεται ή όχι με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου στο οποίο αποτείνεται. Το Δικαστήριο, ευλόγως, δεν μπορεί να υπεισέλθει σε γεγονότα και παράγοντες εκτός της ενώπιον του διαδικασίας. Ασκώντας τη διακριτική του εξουσία σε σχέση με τα έξοδα, λαμβάνει υπόψη στοιχεία που άπτονται της πορείας της δίκης τα οποία αποδείχθηκαν ενώπιον του ή τα οποία παρατήρησε κατά την ενώπιον του διαδικασία[4]. Η διαγωγή και συμπεριφορά των διαδίκων, καθώς και η υπαιτιότητά τους στη δημιουργία των εξόδων, είναι παράγοντες που επίσης λαμβάνονται υπόψη[5]. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έγινε δίκη και δεν υπάρχει κάποιο αποτέλεσμά της, που να ανάγει οποιωνδήποτε εκ των μερών σε ουσιαστικά «επιτυχόντα διάδικο». Και η ματαίωση της δίκης, όμως, κατόπιν αιτήματος της πλευράς του Αιτητή να αποσυρθεί η αίτησή του, θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως ένα αποτέλεσμα της δίκης που, με την εφαρμογή του πιο πάνω κανόνα, δεν μπορεί να ωφελεί τον Αιτητή, εφόσον δεν έχει επιτύχει στην αίτησή του με βάση απόφαση του Δικαστηρίου, ούτε η αντίδικη πλευρά έχει αποδεχθεί την εκ συμφώνου έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων. Θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ένα αποτέλεσμα της δίκης προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση 1, εάν ο σκοπός της ένστασής της ήταν ακριβώς αυτός, να αποσυρθεί ή να απορριφθεί η αίτηση του Αιτητή, και, εκ του αποτελέσματος, έχει επέλθει ο σκοπός αυτός. Το τι μεσολάβησε που οδήγησε στο να αποσυρθεί η αίτησή του, ουσιαστική ικανοποίηση των αναγκών του Αιτητή ή άλλως πώς εξάλειψη του αντικειμένου της αίτησής του, άπτεται επί γεγονότων που, ακόμα και αν σχετίζονται με κάποια εξωδικαστική συμπεριφορά ή χειρισμούς άλλων διαδίκων, δεν αφορούν ακριβώς την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, για να μπορούν να αξιολογηθούν ως δεδομένα αυτής της διαδικασίας που επιδρούν στην επιδίκαση των εξόδων της. Ακόμα κι αν, στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι ο λόγος απόσυρσης της αίτησης ήταν ό,τι κατ' ουσία επιδίωκε ο Αιτητής, η αποδέσμευσή του από τις εγγυητικές του υποχρεώσεις, δεν σημαίνει πως, εάν εκδικάζονταν η αίτησή του, θα είχε επιτυχία και ότι ο Αιτητής θα ελάμβανε και δικαστικά ό,τι εξωδικαστικά κατάφερε. Δεν μπορεί να μην αναφερθεί πως η Δ.55,κ.1 ΚΠΔ χρησιμοποιείται για τους λόγους που εκτίθενται στο κείμενο αυτής, που είναι μόνον η ερμηνεία εγγράφων και ο καθορισμός δικαιωμάτων που προκύπτουν από έγγραφα, ενώ ο Αιτητής, με τέτοια αίτηση ζήτησε από το Δικαστήριο πρώτιστα άλλου είδους θεραπείες, ήτοι διατάγματα με τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να παρέμβει δραστικά στις έννομες συνέπειες των εγγράφων ή και να διαμορφώνει τη νομική κατάσταση, ώστε ο Αιτητής να παύσει να δεσμεύεται από τη συμφωνία εγγύησης. Η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση 1, υπό αυτή την περίσταση, δεν ήταν δίχως λόγο, έχοντας κατά νου πως και οι λόγοι ένστασης ήταν περιορισμένοι και εστιασμένοι στη νομική βασιμότητα της αίτησης και στο δικαίωμα του Αιτητή να αποζητά τέτοιου είδους θεραπείες. Ο Αιτητής ζητούσε τέτοια παρεμβατικά διατάγματα, παρά ερμηνεία ή απλά καθορισμό των δικαιωμάτων του Αιτητή ως συμβαλλόμενου τις συμφωνίες αγοραπωλησίας μετοχών ή εγγύησης με βάση εκείνες. Ακόμα και στο διαζευκτικό παρακλητικό της αίτησής του, των παραγράφων Ε και Ζ, επιζητούσε ικανοποίηση απαίτησής του προς την Καθ' ης η αίτηση 1 να τον απαλλάξει από τη συμφωνία εγγύησης, που ο ίδιος θεωρούσε ότι συνιστά συμβατική υποχρέωση της Καθ' ης η αίτηση 1· πέραν του ότι ζητούσε και αναγνώριση πως μια ιδιωτική συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών που συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η αίτηση 3 δεσμεύει και τη μη συμβαλλόμενη αυτήν Καθ' ης η αίτηση
11. Αυτές οι αναφορές, εξ όψεως και μόνον της αίτησης του Αιτητή, για να καταστεί σαφές στον Αιτητή ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν καταχώρισε αδικαιολόγητα την ένστασή της· και είναι γι' αυτό που δεν επιθυμεί να επιβαρυνθεί με κόστος αυτής της διαδικασίας, που κίνησε ο Αιτητής. Η Καθ' ης η αίτηση 1 βεβαίως είχε ζητήσει χρόνο για να καταχωρίσει ένσταση, δεν την καταχώρισε άμεσα, και μετέπειτα, τόσον ο Αιτητής όσο και η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν πρόβαλλαν ενστάσεις στις αναβολές της ακρόασης της αίτησης κάθε φορά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και έξοδα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Ωστόσο, δεν διακρίνεται κάποια δικονομική συμπεριφορά ειδικά της Καθ' ης η αίτηση 1, που να συνιστά τη γενεσιουργό αιτία της δημιουργίας ή επαύξησης των διαδικαστικών εξόδων, ώστε να είναι ικανή να της αποστερήσει έξοδα των οποίων ήδη επωφελείται δια των ενδιάμεσων διαταγών του Δικαστηρίου· οι τελευταίες δεν βρίσκω λόγο να ακυρωθούν με κάποια νεότερη διαταγή ως προς τα έξοδα μιας αίτησης, που εν τέλει θα απορριφθεί και θα ακολουθηθεί ο κανόνας που συνυφαίνεται και με την κατάληξή της. Έχοντας υπόψη τις δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων, και όσα έχουν εξηγηθεί ανωτέρω σε σχέση με τα έξοδα: Η αίτηση εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 αποσύρεται και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση 1 και εναντίον του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπετε και Annual Practice του 1960, σελ.
12. [2] Glykys v. Ioannides (1959 -60) 24 C.L.R.
13. [3] Ενδεικτικά, Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd