ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΗΛΙΑ κ.α., Αγωγή αρ. 1959/2018, 12/3/2021

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Ειδικότερα, κατέθεσαν ο Ενάγων 2 για τη δική του απαίτηση και μία υπάλληλος της Ενάγουσας 1 για την απαίτηση της Ενάγουσας 1, προσκομίζοντας ο καθένας περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία. Κατέθεσε και ο Εναγόμενος

1. Ο Ενάγων 2, ο οποίος είναι ιατρός αναισθησιολόγος που ισχυρίζεται πως χορήγησε αναισθησία για τους σκοπούς της χειρουργικής επέμβασης του Εναγόμενου 1, βασίζει τη δική του απαίτηση σε τιμολόγιο που εξέδωσε στο όνομα του Εναγόμενου
2. Οι Εναγόμενοι αιτήθηκαν γραπτώς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μέρους των Εναγόντων, δια αντεξέτασης, για συγκεκριμένες παραγράφους των ενόρκων δηλώσεών τους, βάσει της Δ.30,κ.7 ΚΠΔ, αίτημα το οποίο είχε προσκρούσει σε ένσταση των Εναγόντων. Το Δικαστήριο, με απόφασή του ημερομηνίας 02.11.2020, δεν έκανε δεκτό το αίτημα ακριβώς ως είχε υποβληθεί, αλλά επέτρεψε την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας, με σκοπό τη διευκρίνιση πολύ συγκεκριμένων σημείων της μαρτυρίας των Εναγόντων, που υπέδειξε, για περιορισμένο χρόνο, δια αντεξέτασης από τον συνήγορο των Εναγόμενων. Όσον αφορά τον Ενάγοντα 2, το Δικαστήριο, όπως ανέφερε και στην απόφασή του ημερομηνίας 02.11.2020, θα ήθελε να γνωρίζει, διευκρινιστικά, γιατί ο Ενάγων 2, εφόσον συνεργάζεται με την Ενάγουσα 1, εξέδωσε δικό του τιμολόγιο στο όνομα του Εναγόμενου 1, και όχι στο όνομα της κλινικής με την οποία συνεργάζεται, και κατ' επέκταση γιατί ενάγει ο ίδιος τον ασθενή για να διεκδικήσει την αμοιβή του ως αναισθησιολόγος συνεργαζόμενος με την Ενάγουσα 1, και δη γιατί ενάγει και την Εναγόμενη 2, και αξιώνει και τόκο 9% επί του όλου ποσού των €935,
3. Οι ζητούμενες διευκρινίσεις είναι κατά πόσον, με βάση τα γεγονότα και ποιά γεγονότα, υπάρχει καθόλου διακριτή συμβατική σχέση μεταξύ του Ενάγοντος 2 και των Εναγόμενων 1 και 2, η οποία να του δίδει δικαίωμα να τους ενάγει, για παράβαση σύμβασης παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο της οποίας ισχυρίζεται πως εξέδωσε το επίδικο τιμολόγιο ή βάσει συμφωνίας εγγύησης. Η αντεξέταση του Ενάγοντος 2, ως προς το πραγματικό σκέλος των ζητημάτων αυτών, ορίστηκε να είναι περιορισμένη στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσής του και αναφορικά με το Τεκμήριο 4, για χρόνο που να μην υπερβαίνει τα 15 λεπτά. Η υπόθεση είχε οριστεί για Ακρόαση την 07.12.
4. Η πλευρά της Ενάγουσας ζήτησε αναβολή της Ακρόασης της 07.12.2020, για τον λόγο ότι και οι δύο μάρτυρες δεν μπορούσαν να προσέλθουν στο Δικαστήριο εκείνη την ημέρα. Η εκπρόσωπος της Ενάγουσας 1 βρίσκονταν σε υποχρεωτικό περιορισμό, ως στενή επαφή επιβεβαιωμένου κρούσματος με τον ιό Covid-19 μέχρι την 18.12.2020, και ο Ενάγων 2, «επειδή είναι αναισθησιολόγος», είχε προγραμματισμένα χειρουργεία. Ένεκα του υγειονομικού λόγου αναφορικά με την εκπρόσωπο της Ενάγουσας 1 και της ανάγκης να δίδονταν ούτως ή άλλως νέα ημερομηνία για τον λόγο αυτό, το Δικαστήριο ανέβαλε την ακρόαση και την όρισε εκ νέου αρχικά για την 12.01.2021, χρησιμοποιώντας την 18.12.2020 για άλλη υπόθεση. Για την ημερομηνία 12.01.2021, δήλωσε έγκαιρα κώλυμα η πλευρά των Εναγόμενων, οπότε υπήρξε έγκαιρος επαναπρογραμματισμός της ακρόασης για την 16.02.2021, λαμβάνοντας υπόψη τις ημερομηνίες που ήταν διαθέσιμες για το Δικαστήριο και για τους δικηγόρους. Η προοπτική ήταν να δοθεί η προφορική μαρτυρία και των δύο μαρτύρων της Ενάγουσας την 16.02.
5. Την 16.02.2021, προσήλθε στο Δικαστήριο μόνον η εκπρόσωπος της Ενάγουσας 1, και διευκρίνισε ό,τι της ζητήθηκε. Δεν προσήλθε ο Ενάγων 2 γιατί εκτάκτως έπρεπε να βρίσκεται σε χειρουργείο, γεγονός για το οποίο είχε ενημερώσει τη συνήγορό του την τελευταία στιγμή. Υπό όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, το Δικαστήριο, αφού έλαβε τη μαρτυρία της Ενάγουσας 1, όρισε την υπόθεση για Ακρόαση την 01.03.2021, για να λάβει και την ολιγόλεπτη μαρτυρία του Ενάγοντος
6. Διατηρούμενης πάντοτε της δυνατότητας του Ενάγοντος 2 για ανάλογο χειρισμό της απαίτησής του ή και συμφωνίας των διαδίκων να δοθούν με άλλο δικονομικά αποδεκτό τρόπο οι διευκρινίσεις που ζητήθηκαν. Βεβαίως, μέσα στο πλαίσιο ακρόασης και των Εναγόμενων 1 και 2, μπορούν να διεκδικούν αντεξέταση ή και να επωφελούνται των δυνατοτήτων ή των αδυναμιών της αντιπαράθεσης. Για την ημερομηνία 01.03.2021, δήλωσαν διαθεσιμότητα και οι δικηγόροι των διαδίκων. Είχε εξηγηθεί και τότε στην ευπαίδευτη συνήγορο των Εναγόντων, με σαφή τρόπο, ότι ο Ενάγων 2 δεν μπορεί να παρεμβάλλει την ιδιότητά του ως ιατρός, για να μην εμφανίζεται στο Δικαστήριο. Ωστόσο, και την 01.03.2021, ο Ενάγων 2, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, που είχε να κάνει με τα καθήκοντά του ως ιατρός. Με απολογητικό τρόπο, η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντος 2, ζήτησε ακόμα μία ημερομηνία. Παρόλο που η πλευρά των Εναγόμενων πρόβαλε ένσταση σε κάτι τέτοιο, έχοντας υπόψη την έγκαιρη ενημέρωση που είχε ως συνέπεια τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να διαθέσει τον χρόνο που είχε αρχικά δεσμευτεί για την 01.03.2021, το γεγονός ότι ζητείτο ουσιαστικά επαναπρογραμματισμός σε σύντομη ημερομηνία που δεν θα προκαλούσε σοβαρή καθυστέρηση, τα δικαιώματα και των δύο πλευρών, και το σύνολο των περιστάσεων, το Δικαστήριο αποφάσισε να δώσει μία τελευταία ευκαιρία στην πλευρά του Ενάγοντος 2, να συμμορφωθεί με το διάταγμα, καταδικάζοντας, όμως, τον Ενάγοντα 2 στα έξοδα της 01.03.
7. Η υπόθεση ορίστηκε για Ακρόαση την 16.03.2021, ημερομηνία που, σύμφωνα με τη συνήγορο των Εναγόντων, θα μπορούσε με βεβαιότητα ο Ενάγων 2 να προσέλθει στο Δικαστήριο. Και πάλι, όμως, λίγες ημέρες μετά τον ορισμό της υπόθεσης, η συνήγορος των Εναγόντων ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι ο Ενάγων 2 δεν θα προσέλθει στο Δικαστήριο την 16.03.
8. Αυτή τη φορά γιατί απουσιάζει στο εξωτερικό. Το Δικαστήριο ανέφερε στην συνήγορο του Ενάγοντος 2 ότι, υπό τις περιστάσεις, και εφόσον υπήρχε και ο χρόνος, θα πρέπει να υποβάλει αίτηση, εξηγώντας τους λόγους αναβολής, επί της οποίας να τοποθετηθεί και η άλλη πλευρά, η οποία δήλωσε άμεσα την πρόθεσή της να ενστεί σε τέτοιο επαναλαμβανόμενο αίτημα. Με την υπό εξέταση αίτησή του, ο Ενάγων 2, ζητά, με βάση τη Δ.33,κ.6 ΚΠΔ, την αναβολή της ακρόασης της υπόθεσής του σε άλλην ημερομηνία. Σε ένορκη δήλωση που ορκίζεται η κυρία ΧΧΧΧ, δικηγόρος εκ των δικηγόρων του Ενάγοντος 2, αναφέρει το ιστορικό της υπόθεσης και ως λόγο της αιτούμενης αναβολής ότι ο Ενάγων 2 απουσιάζει στο εξωτερικό, ειδικότερα στην Αθήνα, από την 08.03.2021 μέχρι και την 18.03.
9. Εκφράζει την πεποίθηση ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να αναβληθεί η ακρόαση σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία, κάτι που δεν θα επηρεάσει τους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση του Ενάγοντος 2, με σχετική δικονομική βάση, προβάλλοντας λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι δεν θα πρέπει να αναβληθεί η ακρόαση, που εστιάζουν στο ιστορικό της υπόθεσης και στο ότι οι λόγοι που δίδονται για τέτοια αναβολή δεν δικαιολογούν το αίτημα, ενώ πρόκειται για υπόθεση ταχείας εκδίκασης. Οι λόγοι ένστασης αναπτύσσονται περαιτέρω στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, που υποστηρίζει την ένσταση. Νωρίτερα σήμερα και οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους και το Δικαστήριο έχει υπόψη του ό,τι επιμελώς έχει αναφερθεί. Σύμφωνα με τη Δ.33,κ.6 ΚΠΔ, το Δικαστήριο μπορεί, εάν κρίνει ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, να αναβάλει ή να επαναπρογραμματίσει την ακρόαση, για τέτοιο χρόνο και σε τέτοιο χώρο, και υπό τέτοιους όρους (εάν υπάρχουν), που θεωρεί ότι αρμόζουν. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά, στη βάση των δεδομένων της κάθε υπόθεσης, σε συνάρτηση πάντα με τους λόγους επί των οποίων το αίτημα εδράζεται. Η υφιστάμενη νομολογία επί του θέματος, σε μέρος της οποίας εν πολλοίς παρέπεμψαν και οι δύο πλευρές, είναι οδηγός ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την άσκηση της οποίας το Δικαστήριο καλείται να ισορροπήσει, αφενός τα εκατέρωθεν δικαιώματα των διαδίκων, αφετέρου την απόδοση της δικαιοσύνης σε εύλογο χρόνο. Ο τελευταίος παράγων αντανακλά καίρια στην αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία του συστήματος δικαιοσύνης[1]. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων, στη γραπτή αγόρευσή της, προβάλλει «ιδιαιτερότητα» της υπόθεσης, λόγω του λειτουργήματος του Ενάγοντος
10. Ενώπιον του Δικαστηρίου, όμως, όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως των ατομικών τους ιδιοτήτων ή λειτουργημάτων, είναι ίσοι. Εάν ένας διάδικος είναι ιατρός, δεν χρήζει αντιμετώπισης διαφορετικής από οποιονδήποτε άλλον, μόνον εξ αυτού του λόγου· νοείται, με σεβασμό πάντοτε στο λειτούργημα ή στο επάγγελμα οποιουδήποτε διάδικου, με σεβασμό και προς το ιατρικό λειτούργημα, που έχει να κάνει με τα σημαντικά για τον άνθρωπο ατομικά αγαθά, της ανθρώπινης ζωής και της υγείας. Η λειτουργία των Δικαστηρίων απρόσκοπτα, αποτελεσματικά, και κατά τρόπο αμερόληπτο και ανεξάρτητο, συνιστά κοινωνική απαίτηση γενικότερου ενδιαφέροντος. Έναντι στην απαίτηση αυτή, δεν είναι ανεκτή, ως κατάσταση, για οποιονδήποτε πολίτη επιθυμεί να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, η ευκολία και η φυσικότητα με την οποία προσπερνά ένας διάδικος τις υποχρεώσεις του προς το Δικαστήριο, εκλαμβάνοντας ότι έχει δικαίωμα να πράξει κάτι τέτοιο· κατ' επέκταση, η γενικότερη επίδραση που μπορεί να έχει στη λειτουργία του θεσμού της Δικαιοσύνης μια τέτοια συνθήκη, εν τέλει βλαπτική για κάθε κοινωνικό άνθρωπο. Στην Παρίσσης ν. Στυλιανού

(2011)1 Α.Α.Δ. 1936[2], στην οποία βασίζει κατά πολύ την αίτησή της η πλευρά του Ενάγοντος 2, το ιστορικό της υπόθεσης ήταν αρκετά διαφορετικό. Υπήρχε βεβαρημένο ιστορικό με αναβολές της ακρόασης λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου, καθώς και προηγούμενα αιτήματα αναβολής για λόγους υγείας του ενάγοντος, όπως ήταν και ο λόγος του αιτήματος που εξετάστηκε. Είχε προσκομιστεί επιστολή του θεράποντος ιατρού, που βεβαίωνε την ύπαρξη προβλήματος, για το οποίο είχε γίνει χειρουργική επέμβαση προ ενός έτους και για το οποίο είχε διευθετηθεί συνάντηση παρακολούθησης στο εξωτερικό την προηγούμενη της ακρόασης, και αναφορικά με το οποίο συνεχίζονταν κάποια θεραπεία. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν θεώρησε αρκετά όσα λέχθηκαν και προσκομίστηκαν για τη θεμελίωση του αιτήματος αναβολής, μεταξύ άλλων, αναζητώντας πιο ειδική ή πειστική αναφορά που να υπεισέρχεται στην ικανότητα του μάρτυρα να παρίσταται, ανεξαρτήτως του θέματος υγείας του ή με δεδομένο αυτό. Στην Παρίσσης (ανωτέρω), η έφεση είχε επιτύχει, και υποδείχθηκε ότι η «παλαιότητα» της υπόθεσης, από μόνη της, δεν επαρκεί για να απορριφθεί ένα αίτημα αναβολής, αλλά ο άξονας θα πρέπει να είναι η γνησιότητα του αιτήματος και η έλλειψη προσπάθειας παρέλκυσης της διαδικασίας, μα και το συνολικά «δίκαιο» της αναβολής, υπό τις περιστάσεις. Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχει τεθεί λόγος υγείας του Ενάγοντος 2 οποτεδήποτε, αλλά ούτε και λόγος υγείας οποιουδήποτε άλλου ατόμου, που να εξαρτάται αποκλειστικά από τον Ενάγοντα 2, επειδή, λόγου χάριν, δεν υπάρχει άλλος αναισθησιολόγος που να μπορεί να παράσχει φροντίδα ή εκείνη δεν μπορεί να παρασχεθεί πριν ή μετά από την ολιγόλεπτη δίκη. Ο λόγος αναβολής που επί του παρόντος απασχολεί είναι πως ο Ενάγων 2 βρίσκεται σε ταξίδι στο εξωτερικό, ενώ γνώριζε την ημερομηνία της δίκης, που προγραμματίστηκε σε ημέρα κατά την οποία δήλωσε στο Δικαστήριο, δια της συνηγόρου του, ότι θα είναι παρών. Ήταν σαφές ότι δεν θα δίδονταν από το Δικαστήριο περαιτέρω χρόνος για την ακρόαση αυτής της υπόθεσης. Η συνήγορός του απέδωσε την πληροφόρηση αυτή, δια της αγόρευσής της, σε «κακή συνεννόηση» των δικηγόρων με τον Ενάγοντα

1. Δεν δίδονται οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες, όπως πότε προέκυψε η ανάγκη του Ενάγοντος 2 να ταξιδέψει, για ποιο λόγο, γιατί δεν υπήρξε η δυνατότητα προγραμματισμού του ταξιδιού του σε άλλες ημερομηνίες, για να μπορεί να δώσει την ολιγόλεπτη μαρτυρία που του ζητήθηκε, γιατί δεν προτεραιοποίησε την υποχρέωσή του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, στο οποίο αποτάθηκε. Η υπόθεση του Ενάγοντος 2 είναι απαίτηση βάσει τιμολογίου για ένα μικρό ποσό και είναι απλή στη φύση της, όπως και τα ζητήματα που ζητήθηκαν να διευκρινίσει ο Ενάγων 2 με προφορική μαρτυρία, για χρόνο όχι περισσότερο των 15 λεπτών. Η υπόθεση δεν είναι «παλαιά», αν και η εκδίκασή της θα μπορούσε να γίνει αμεσότερα. Η ταξινόμηση μίας υπόθεσης ως «ταχείας εκδίκασης», με βάση το ύψος του ποσού της απαίτησης, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χρειάζεται περισσότερο δικαστικό χρόνο για να διαγνωστεί, εάν αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στο ίδιο συμφέρον της δικαιοσύνης, όμως, δεν μπορεί παρά να συγκαταλέγεται και το γενικότερο κόστος που μπορεί να δημιουργεί μία υπόθεση, όχι λόγω της πολυπλοκότητάς της ή των αναγκών δικαιοσύνης που οι συνθήκες της δημιουργούν κατά τρόπο εύλογο, αλλά λόγω ασυνέπειας ή απροθυμίας προσώπων που ενάγουν ή ενάγονται ή μαρτύρων να προσέλθουν στο Δικαστήριο, όταν κληθούν γι' αυτό, ενώ υπάρχει σαφής και ενίοτε κοινός προηγούμενος προγραμματισμός. Το Δικαστήριο έδειξε σεβασμό στα προγράμματα και στα δικαιώματα όλων των συμμετεχόντων στη δίκη, χωρίς να αφήσει οποιοδήποτε περιθώριο να εκληφθεί ότι ο Ενάγων 2 μπορεί να επιλέγει ο ίδιος τον χρόνο που θα παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και οι υπόλοιποι να προσαρμόζουν τα δικά τους προγράμματα αναλόγως των δικών του υποχρεώσεων. Δεν παραγνωρίζεται ότι ήταν έγκαιρη η ενημέρωση από την ευπαίδευτη συνήγορο των Εναγόντων, και δεν υπήρξε απώλεια χρόνου, στον βαθμό ή με τον τρόπο που θα υπήρχε εάν δεν ήταν ούτε έγκαιρη η ενημέρωση. Επίσης, δεν θεωρείται πως οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα βλάπτονταν ουσιωδώς με μια ολιγοήμερη αναβολή. Υπάρχει, όμως, σε κάθε περίπτωση κόστος· οικονομικό κόστος εις βάρος του Ενάγοντος 2, που μπορεί να υπερβαίνει το ποσό της απαίτησής του, εάν αυτή ήθελε αποδειχθεί· διαδικαστικό και λειτουργικό κόστος ως προς το να εκκρεμεί η υπόθεση με τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά, για τόσο χρόνο, επιβαρύνοντας τα προγράμματα του Δικαστηρίου, των δικηγόρων, και των λειτουργών του Δικαστηρίου, και απασχολώντας δυσανάλογα το Δικαστήριο και τους δικηγόρους με επαναλαμβανόμενα αιτήματα αναβολής· θεσμικό κόστος για τη Δικαιοσύνη, που δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί κατ' επιλογή και αναλόγως του προγράμματος εργασίας κάθε διαδίκου ή μάρτυρα. Έχοντας υπόψη όλα όσα προαναφέρθηκαν, τη φύση και το ύψος της απαίτησης, τον λόγο που επιτράπηκε κατ' εξαίρεση η εισαγωγή περιορισμένης προφορικής μαρτυρίας (διευκρινίσεις), το ιστορικό της υπόθεσης, τις περιστάσεις και τον λόγο του νέου αιτήματος αναβολής, τις συνέπειες της αποδοχής και της μη αποδοχής του για αμφότερες τις πλευρές και τα δικαιώματά τους, όλα μαζί σε συνάρτηση με το οικονομικό, διαδικαστικό και θεσμικό κόστος, το συμφέρον της δικαιοσύνης διαμορφώνεται στο να μην εγκριθεί το αίτημα για αναβολή της ακρόασης την 16.03.
2. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον του Ενάγοντος 2, όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Η μη χρήση της δυνατότητας εισαγωγής προφορικής μαρτυρίας που δίδεται με βάση τη Δ.30,κ.7(ε) ΚΠΔ δεν είναι δυνατόν να εμποδίσει τη συνέχιση της διαδικασίας με βάση τη Δ.30,κ.6 ΚΠΔ ή και να επιτρέπει τη διαιώνιση της υπόθεσης, με ταυτόχρονη δημιουργία κόστους, μέχρι να θελήσει ή να εξαναγκαστεί ο Ενάγων 2 να προσέλθει στο Δικαστήριο. Η μη χρήση της δυνατότητας εισαγωγής προφορικής μαρτυρίας σημαίνει μη παροχή των ζητούμενων διευκρινίσεων. Εάν τελικά, χωρίς τις ζητούμενες διευκρινίσεις, μπορεί να γίνει καθόλου αποδεκτή η μαρτυρία του Ενάγοντος 2, ή εάν, σε περίπτωση αποδοχής της, δυνατόν να αποδεικνύει την απαίτηση του Ενάγοντος 2, θα διαφανεί στην πορεία. Στον αντίστοιχο Διαδικαστικό Κανονισμό στην Αγγλία, σε σχέση με τη δυνατότητα αντεξέτασης μαρτύρων που δίδουν γραπτώς της μαρτυρία τους, η δήλωση του προσώπου που δεν προσήλθε για να αντεξεταστεί σύμφωνα με δικαστικό διάταγμα, δυνατόν να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μαρτυρία. Στην περίπτωση που δεν δοθούν οι ζητούμενες διευκρινίσεις κατά την 16.03.2021 ώρα 9:30 π.μ., που η υπόθεση είναι ορισμένη για Ακρόαση, σύμφωνα με την απόφαση και το διάταγμα του Δικαστηρίου, η υπόθεση θα οριστεί σε σύντομη ημερομηνία για αγορεύσεις. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] βλέπετε, ενδεικτικά, Κωνσταντίνου ν. Μαυρονικόλα, ECLI:CY:AD:2018:A526, Πολιτική Έφεση 509/2012, ημερομηνίας 05.12.2018, Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Callsat Telecom Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A375, Πολιτική Έφεση 423/2011, ημερομηνίας 20.07.2018, Fregata Holdings Limited v Petrolina (Holdings) Public Ltd

(2012)1 A.A.Δ.

1. [2] Δέστε όμως και Κωνσταντίνου ν. Μαυρονικόλα, ECLI:CY:AD:2018:A526, Πολ. Έφ. 509/2012, ημερ. 05.12.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο