ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ν. ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1081/20, 17/2/2021

(1998)1 ΑΑΔ 598, Re B.P.Cyprus Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 861, αναφορικά με την αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης για ένταλμα certiorari αρ. αίτ. 92/02 Κ & Κ το Καϊμακλί Λτδ,

(2002)1 Α.Α.Δ. 1616). Στην Αίτηση της Εταιρείας Quantum Telecommunications Ltd για ένταλμα certiorari

(2005)1 Α.Α.Δ. 901 αναφέρθηκε ότι η έκδοση διαταγμάτων μονομερώς δεν πρέπει να είναι ο κανόνας, ούτε το σύνηθες αλλά ούτε και η εξαίρεση παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση, και αυτό γιατί συνιστά παρέκκλιση από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης αλλά και γιατί δημιουργεί περιπλοκές και καθυστέρηση στην διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση. Στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Έλενας Κυριάκου για έκδοση διατάγματος Certiorari,

(2010)1 Α.Α.Δ. 1332 μάλιστα αναφέρθησαν τα πιο κάτω: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια με έχει παραπέμψει σε πρόσφατη δική μου απόφαση, στην Πολιτική Αίτηση 27/2010, ημερ. 23.2.2010, Βαλεντίνα Θεοφάνους, όπου εξέφρασα τις έντονες ανησυχίες μου για την παρατηρούμενη ευκολία με την οποία διατάγματα ex parte εκδίδονται από τα δικαστήρια, και παρατηρώ ότι και εκείνη η υπόθεση αφορούσε το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η εντύπωσή μου είναι ότι οι διάδικοι χρησιμοποιούν τις διαδικασίες κατά το συμφέρον και ότι το Δικαστήριο δυστυχώς γίνεται συνεργός στην κατάχρηση αυτή. Διερωτώμαι με ποιο τρόπο θα μπορούσε να τονιστεί περαιτέρω η θεμελιακή διάσταση του Συντάγματος και των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης ότι διατάγματα ex parte είναι η άκρα εξαίρεση και όχι ο συνήθης κανόνας. Πρέπει τα πράγματα να είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή, εξυπηρετώντας το σκοπό της δικαιοσύνης, παρά να εκδώσει το διάταγμα. Σε μια περίπτωση στην οποία το θέμα κρίνεται έστω επείγον, τα δικαστήρια έχουν την ευχέρεια, και χωρίς την έκδοση ex parte διατάγματος, να ορίσουν την οποιαδήποτε ενώπιον τους αίτηση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όπως είναι η υποχρέωση τους βάσει του Συντάγματος, και να ακούσουν και τις δύο πλευρές πριν αποφασίσουν να εκδώσουν οποιοδήποτε διάταγμα. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης και στοιχειώδους συμμόρφωσης με τα δικαστηριακά πλαίσια, είναι και θέμα διευκόλυνσης της διαδικασίας. Η εμπειρία δείχνει ότι διαδικασίες που αρχίζουν με ex parte διατάγματα έχουν επιπλοκές και δεν οδηγούν πουθενά». Στην απόφαση του κ. Οικονόμου στην αίτηση CMK Metal Constraction Limited, Πολιτική Αίτηση 138/18, ημερομηνίας 07/11/18, η οποία αφορούσε πανομοιότυπα γεγονότα με αυτά της παρούσας, αναφέρονται τα εξής: «Εν προκειμένω οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρίσουν την έφεση μέχρι και το τελευταίο λεπτό της προβλεπόμενης προθεσμίας. Εφόσον όμως είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να είχε καταχωρίσουν την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς, θέματα στα οποία αναφέρθηκε αγορεύοντας σήμερα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών. Θα μπορούσε σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο να εκδικάσει την ενδιάμεση αίτηση με την απαιτούμενη ταχύτητα ή να κατέληγαν τα μέρη σε εκ συμφώνου αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού με μια πρακτική μεταξύ τους διευθέτηση μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις. Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν. Η αντιμετώπιση του θέματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο ήταν ορθή. Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών. Η αναγκαία και πολύτιμη στις κατάλληλες περιπτώσεις εξαίρεση απόδοσης θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους.» Και στην προκειμένη περίπτωση, παρά το γεγονός ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδόθηκε στους Εναγόμενους από την 4.12.2020, ήτοι πέραν των δύο μηνών προηγουμένως, εντούτοις αυτοί δεν ενήργησαν εγκαίρως. Δεν μπορεί η δική τους καθυστέρηση, έστω αν αυτή οφείλετο στο ότι βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις με τους Ενάγοντες, να αποτελέσει λόγο για άσκηση της κατ' εξαίρεση δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί αιτήσεως χωρίς να ακούσει και τις δύο πλευρές. Η συμπεριφορά και η καθυστέρηση που επιδείχθηκε από πλευράς Αιτητών είναι τέτοια που, αν το αίτημα για μονομερή εξέταση της Αίτησης εγκριθεί, θα αποβεί σε αποστέρηση των δικαιωμάτων της άλλης πλευράς να ακουστεί, σε μία περίπτωση όπου εάν οι Αιτητές είχαν ενεργήσει εμπρόθεσμα, θα υπήρχε η δυνατότητα να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις όλων των ενδιαφερομένων. Κατάληξη μου αποτελεί συνεπώς ότι δεν δικαιολογείται η εξέταση της Αιτήσεως μονομερώς. Δίδονται οδηγίες για επίδοση της Αίτησης. Δεδομένων των πολύ στενών χρονικών περιθωρίων μέχρι και την ημερομηνία πλειστηριασμού δίδεται άδεια όπως η Αίτηση επιδοθεί σε λιγότερο χρόνο των προβλεπόμενων 4 ημερών και ορίζεται προς τούτο την 19.2.2021 ώρα 8.45π.μ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο