← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΟΥΚΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 469/19, 17/2/2021

ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΟΥΚΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 469/19, 17/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 469/19 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες ν.

  1. XXX ΠΟΥΚΗΣ
  2. XXX ΠΟΥΚΗ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 18.7.2019 για Παραμερισμό Διατάγματος Ημερομηνία: 17 Φεβρουαρίου, 2021 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Χ. Ππεκρή Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Γ. Θεοδοσίου ΑΠΟΦΑΣΗ Την 7.3.2019 οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αξιώνοντας την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων για ποσό €615.345,87 και διάταγμα για πώληση ενυπόθηκου κτήματος. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης την 13.3.2019 και Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση την 4.6.
  3. Την ίδια μέρα οι Εναγόμενοι καταχώρισαν μονομερή αίτηση ζητώντας την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που να απαγορεύουν στους Ενάγοντες να προχωρήσουν με διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου δια της XXX, ακινήτου (πιο κάτω αναφερόμενη ως η «αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα»). Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αιτήσεως για Προσωρινό Διάταγμα έδωσε οδηγίες για επίδοση αυτής. Την 2.7.2019, αφού παρουσιάστηκε ένορκη δήλωση επίδοσης της αίτησης και δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους των Εναγόντων, εξεδόθη Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους Ενάγοντες να προχωρήσουν «σε διαδικασία εκποίησης ή και πλειστηριασμού και/ή διάταγμα για ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXX, Φ/Σχ.54/42.2.39, Τεμάχιο XXX, στο οποίο βρίσκεται η κατοικία των Εναγομένων 1 και 2 που βρίσκεται στη Λεμεσό και βαρύνεται με την υποθήκη αρ. XXX του Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, μέχρι της εκδίκασης της παρούσης αγωγής ή και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου». Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Ενάγοντες εξαιτούνται τα εξής: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται (set-aside) και/ή ακυρώνεται το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 02/07/2019 το οποίο οριστικοποιήθηκε αυθημερόν και/ή να παραμερίζεται η απόφαση οριστικοποίησης του ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 02/07/
  4. Β. Οδηγίες και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρατείνει τον χρόνο για καταχώρηση ένστασης στην αίτηση ημερομηνίας 04/06/2019 και/ή που να επιτρέπει στην Ενάγουσα να καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 04/06/2019 εντός χρόνου που να καθορίσει το Δικαστήριο. Γ. Διαζευκτικά των Α και Β ανωτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 02/07/2019, έτσι ώστε να προβλέπει τη διατήρηση της ισχύος του για διάστημα 12 μηνών από την έκδοση του και/ή διάστημα το οποίο ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.19, Δ.25, Δ.26 Θ.14, Δ.27 Θ.3, Δ.33 Θ.Θ. 1 - 5 και 15, Δ.34, Δ.35, Δ.39, Δ.40 Θ.Θ. 7(β), 11 και 16, Δ.42, Δ.42Α, Δ.43, Δ.43Α, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 6, 7, 8

(3)
(4), 9, 11 - 13, Δ.57, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν14/60 αρ. 2, 21, 29, 30, 32 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 1 - 9, στα Αρ. 30
(2)και
(3)του Συντάγματος, στα Αρ. 6 και 13 της ΕΣΔΑ, στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. αρ. 47 και 18, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, Μέρος VIA, στις αρχές της Επιείκειας, στη Νομολογία, στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης και της αναλογικότητας και επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα XXXXX Ανδρέου γραμματειακού υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Όπως αναφέρει η κα Ανδρέου, το προαναφερόμενο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τους Ενάγοντες εδράζεται στην Λευκωσία και συνεργάζεται με τον δικηγόρο XXXXX Μαστορούδη ο οποίος εδράζεται στην Λεμεσό και εμφανίζεται εκ μέρους τους σε υποθέσεις ενώπιον των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λεμεσού. Την 2.7.2019 περί ώρα 09.20 η δικηγόρος του γραφείου στην Λεμεσό κα XXXXX Δημητρίου τηλεφώνησε στο γραφείο στην Λευκωσία και ρώτησε κατά πόσο ήταν ορισμένη υπόθεση με αρ. αγωγής 469/18 καθώς κάποιος συνάδελφος είχε επικοινωνήσει μαζί της για τον σκοπό αυτό. Η κα Επιστηθίου στο γραφείο της Λευκωσίας αναζήτησε την υπόθεση στο ηλεκτρονικό σύστημα του γραφείου και δεν εντόπισε τέτοια αγωγή. Ρώτησε κατά πόσο η κα Δημητρίου εννοούσε την αγωγή με αρ. 469/19, στην οποία όμως δεν υπήρχε κάποια αίτηση αναφορικά με την οποία να γνώριζαν ότι έπρεπε να εμφανιστούν. Την ίδια μέρα περί ώρα 11.00 κατέφθασε στο γραφείο στην Λευκωσία δέμα από την Λεμεσό με διάφορα έγγραφα, μεταξύ αυτών και η αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα που είχε επιδοθεί στο γραφείο επίδοσης τους την 27.6.
  1. Οι ίδιοι, όμως, δεν είχαν ενημερωθεί με οποιοδήποτε τρόπο για την ύπαρξη της εν λόγω διαδικασίας ή για την ημερομηνία ορισμού της. Αμέσως ενημέρωσαν τους δικηγόρους και η κα Ππεκρή τηλεφώνησε στον συνήγορο των Εναγομένων, ο οποίος την ενημέρωσε ότι το διάταγμα εξεδόθη και κατέστη απόλυτο. Τότε η κα Ππεκρή επικοινώνησε με την δικηγόρο του γραφείου επιδόσεως η οποία της είπε ότι είχε ζητήσει από τον συνάδελφο της να την περιμένει να εντοπίσει την υπόθεση εφόσον δεν είχε οδηγίες να εμφανιστεί σε αυτήν, ενώ βρισκόταν σε άλλη αίθουσα. Μέχρι η συνήγορος να ολοκληρώσει το τηλεφώνημα της με την κα Επιστηθίου ενημερώθηκε ότι το διάταγμα κατέστη απόλυτο και ο συνήγορος των Εναγομένων είχε αποχωρήσει από το Δικαστήριο. Στην δε αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα δεν αναγράφετο ημερομηνία εμφάνισης. Η κα Ανδρέου εισηγείται ότι από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η παράλειψη εμφάνισης δεν εναπόκειται σε λάθος εκ μέρους τους αλλά σε μία εκ παραδρομής σύγχυση που προκλήθηκε κατά την αποστολή και λήψη της αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα εγκαίρως από το γραφείο τους. Θεωρεί ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για παραμερισμό του εκδοθέντος διατάγματος. Συγκεκριμένα, εισηγείται ότι το εκδοθέν διάταγμα είναι απαγορευτικό και περιορίζει σημαντικά τα δικαιώματα των Εναγόντων, είναι δε ιδιαίτερα επαχθές αφού για ολόκληρη την χρονική περίοδο μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής απαγορεύει στους Ενάγοντες να προωθήσουν διαδικασία πλειστηριασμού. Κατά το διάστημα αυτό, οι Ενάγοντες όχι μόνο δεν θα λαμβάνουν τα οφειλόμενα ποσά τα οποία και θα συνεχίσουν να διογκώνονται, αλλά ούτε θα μπορούν να προωθήσουν διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου ώστε να εισπράξουν το λαβείν τους. Είναι η θέση της ότι η συμπεριφορά των δικηγόρων των Εναγόντων δείχνει ότι αυτοί ενήργησαν τάχιστα προς διόρθωση της κατάστασης και το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι και την καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης δικαιολογείται ενόψει του ότι έπρεπε να διεξαχθεί έρευνα στον φάκελο για να διαπιστωθούν τα όσα έλαβαν χώρα στο Δικαστήριο. Αναφορικά με την ουσία της αγωγής η Ομνύουσα αναφέρει ότι, δυνάμει συνομολόγησης σύμβασης για παροχή δανείου ημερ. 23.5.2012, οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγόμενους δάνειο ύψους €300.000, προς εξασφάλιση του οποίου οι Εναγόμενοι ενέγραψαν προς όφελος των Εναγόντων την XXX στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Οι Εναγόμενοι σταμάτησαν να καταβάλλουν τις δόσεις του δανείου τους και οι Ενάγοντες τερμάτισαν την σύμβαση στις 14.9.
  2. Κατά καιρούς γίνονταν συζητήσεις μεταξύ των μερών με σκοπό την διευθέτηση των οφειλών των Εναγομένων οι οποίες δεν τελεσφόρησαν και οι Ενάγοντες προώθησαν διαδικασία πλειστηριασμού αποστέλλοντας Ειδοποίηση Τύπου Ι. Ένεκα της συνομολόγησης των επίδικων συμφωνιών οι Εναγόμενοι κωλύονται να αιτούνται δια της Ανταπαίτησης τους διατάγματα που να κηρύσσουν μεταξύ άλλων ότι είναι οι Ενάγοντες που παραβίασαν τα μεταξύ των μερών συμφωνηθέντα και που να κηρύσσουν τις συμφωνίες άκυρες. Ακόμα, όμως, και να το Δικαστήριο αποδεχθεί ότι οι Εναγόμενοι εγείρουν βάσιμους ισχυρισμούς στην Ανταπαίτηση τους, είναι η θέση των Εναγόντων ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος αφού, ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας της Ανταπαίτησης, οι Ενάγοντες είναι σε θέση να αποζημιώσουν τους Εναγόμενους η δε αξίωση μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Το ποσό του δανείου έχει καταβληθεί και δεν έχει αποπληρωθεί. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 καταχώρισαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.19, Δ.25, Δ.26, Δ.27, Δ.33, Δ.40, Δ.42Α, Δ.43, Δ.48, Δ.57, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν14/60 αρ. 2, 21, 29, 30, 32 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ.6 αρ. 1 - 9, στο Αρ. 30
(2)και
(3)του Συντάγματος, στα αρ. 6 και 13 της ΕΣΔΑ, στις αρχές του Δικαίου της επιείκειας, στην Νομολογία και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 5 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «α) Το δικαστήριο ενέργησε σωστά και κατά τον δέοντα τρόπο για την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, λαμβάνοντας υπ' όψιν το νόμο, τη νομολογία και τις αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιας φύσεως διατάγματα, και συνεπώς η αιτήτρια δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. β) Η Ένορκη Δήλωση γίνεται από πρόσωπο αναρμόδιο και/ή από πρόσωπο το οποίο δεν είναι νομικά καταρτισμένο, καθ' ότι απλή αποκάλυψη της πηγής της γνώσης του με απλή και μόνη ενημέρωση δεν το καθιστά κατάλληλο άτομο. γ) Ο σκοπός της αίτησης των Εναγόντων - Αιτητών είναι σε περίπτωση που επιτύχουν την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος να ασκήσουν καταχρηστικά το δικαίωμα τους και να προχωρήσουν με πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας των Εναγομένων 1 και
  1. δ) Με το παρόν διάταγμα σε καμία περίπτωση δεν θίγονται τα συμφέροντα των Εναγόντων, τα οποία είναι εξασφαλισμένα. ε) Οι Εναγόμενοι έχουν καλή βάση Υπεράσπισης στην Αγωγή των Εναγόντων και εγείρουν, θέματα Ανταπαίτησης που υπάρχει πιθανότητα να επιτύχουν». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXX Πουκή Εναγομένου αρ. 1 ο οποίος αναφέρει ότι δεν αρκεί η πληροφόρηση της Ενόρκως Δηλούσας στην Αίτηση από τις κ.κ. XXXXX Πολυβίου και XXXXX Ππεκρή για την απόρριψη από μέρους της νομικών γεγονότων. Είναι η θέση του ότι το εκδοθέν διάταγμα δεν είναι μονομερές αφού το Δικαστήριο είχε διατάξει την επίδοση του και δεν υπήρξε εμφάνιση στην ακροαματική διαδικασία. Όπως ισχυρίζεται, η ώρα 09.45 περίπου φωνάχθηκαν από τον κλητήρα του Δικαστηρίου τα γραφεία Πολυβίου και Μαστορούδη αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς. Ο δε δικηγόρος των Εναγομένων είχε ειδοποιήσει το γραφείο επιδόσεως χωρίς να έχει οποιαδήποτε υποχρέωση, έγιναν τηλεφωνήματα από την δικηγόρο κα XXXXX Δημητρίου, ενώ ο δικηγόρος τους έστειλε και γραπτό μήνυμα. Όπως λέει, το γεγονός ότι δικηγόρος του γραφείου επιδόσεως βρισκόταν σε άλλη αίθουσα και δεν εμφανίστηκε όταν φωνάχθηκε δεν αποτελεί δικαιολογία αλλά το λιγότερο περιφρόνηση του Δικαστηρίου, η δε κα Ππεκρή επικοινώνησε με τον δικηγόρο των Εναγομένων μετά από κάποιες μέρες και όχι την ίδια μέρα όπως αναγράφεται στην Αίτηση. Ο Εναγόμενος εισηγείται περαιτέρω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραμερισμό του διατάγματος. Σε καμία περίπτωση δεν περιορίζονται τα δικαιώματα των Εναγόντων ούτε το διάταγμα είναι επαχθές και δυσανάλογο όπως ισχυρίζονται. Αντίθετα, σε περίπτωση παραμερισμού του Διατάγματος οι Ενάγοντες θα προχωρήσουν άμεσα στον πλειστηριασμό του ακινήτου τους και, σε περίπτωση που δεν το πετύχουν, σε 6 μήνες το ακίνητο θα περιέλθει στην κυριότητα και κατοχή τους. Σε τέτοια περίπτωση ακόμη και αν οι Εναγόμενοι πετύχουν στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους θα έχουν παραβιαστεί τα Συνταγματικά τους δικαιώματα. Στην δε περίπτωση που πετύχουν οι Ενάγοντες, οι Εναγόμενοι θα έχουν χρόνο να προβούν από μόνοι τους στην πώληση του ακινήτου, οι δε Ενάγοντες είναι εξασφαλισμένοι ως προς το λαβείν τους. Όσον αφορά στον όρο 5 του Εγγράφου Υποθήκης ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ισχύει μόνο εφ' όσον η απαίτηση των Εναγόντων καταστεί πληρωτέα, πράγμα που δεν έχει συμβεί εν προκειμένω, εφόσον η εκδίκαση αυτής εκκρεμεί. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως φαίνεται από την αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Ενάγοντες - Αιτητές την Αίτηση στηρίζει στις Δ.48 Θ.11 και Δ.17 Θ.
  2. Η Δ.48 Θ.11 αναφέρει τα εξής, σε μετάφραση: «Κάθε διάταγμα, εάν και όταν συνταχθεί (drawn up) πρέπει να συνταχθεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως προνοείται σ' αυτούς τους κανονισμούς για την σύνταξη αποφάσεων, και όταν συνταχθεί πρέπει να δείχνει στο μπροστινό μέρος από ποιον ή εκ μέρους ποιου έγινε η αίτηση και τη φύση του διατάγματος. Κάθε τέτοιο διάταγμα μπορεί να παραμεριστεί ή διαφοροποιηθεί κατά τον ίδιο τρόπο που παραμερίζονται ή διαφοροποιούνται οι αποφάσεις και μπορεί να εφαρμοστεί κατά τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζονται οι αποφάσεις». Όπως επεσήμανε και η ευπαίδευτος συνήγορος για τους Ενάγοντες, στην απόφαση Ηλία ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγίας Νάπας
(2009)1 Α.Α.Δ. 365 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι το μέρος του θ.11 στο οποίο δώσαμε έμφαση, παρείχε εξουσία στο πρωτόδικο δικαστήριο για να εξετάσει κατά πόσο το διάταγμα ημερ. 4/7/05 με το οποίο διατάχθηκε η εγγραφή της απόφασης ημερ. 13/1/04 (που αφορά τον εφεσείοντα) θα έπρεπε να παραμεριστεί ή όχι. Έμμεσα ο θ. 11 της Δ.48 ενσωματώνει τα κριτήρια που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων που εκδίδονται στην απουσία διαδίκου σε αγωγή, όπως προβλέπεται από τη Δ.17, θ.10 και όπως έχουν ερμηνευθεί από αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επομένως μπορούσε να αναφέρεται και η Δ.17, θ.10 στο σώμα της αίτησης». Δεδομένου ότι το επίδικο Διάταγμα εξεδόθη ένεκα του ότι δεν εμφανιστήκαν στο Δικαστήριο οι συνήγοροι εκ μέρους των Εναγόντων, προχωρώ να εξετάσω την Αίτηση κατ' αναλογία με τις αρχές που τυγχάνουν εφαρμογής σε περίπτωση παραμερισμού απόφασης που εκδίδεται λόγω μη καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης δυνάμει της Δ.17 Θ.10. Η ακύρωση απόφασης (ή διατάγματος) που εκδίδεται στην απουσία διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η σχετική διακριτική ευχέρεια σε αιτήσεις όπως η υπό εξέταση, έχουν αναλυθεί εκτενώς σε σωρεία αποφάσεων. Κλασική, επί του θέματος, απόφαση, αποτελεί η Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646. H απόφαση αυτή έχει υιοθετηθεί επανειλημμένα από την Κυπριακή Νομολογία. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Steven Bush κ.α v. Γιαννάκης Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1342: «Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για επαναφορά, την οποία παρέχει το Δικαστήριο η Δ.17, Θ.10, εξουσίας η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά, το Δικαστήριο κατευθύνει την προσοχή του σε δύο κυρίως παράγοντες. Ο ένας αφορά το κατά πόσο έχει εξηγηθεί καθυστέρηση στην καταχώριση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η επαναφορά δεν αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σε αυτό λαμβάνεται υπόψη τόσο η στάση του αιτητή όσο και η αναγκαιότητα οριστικής λήξης της αντιδικίας αφού interest republicae ut sit finis litium. Ο άλλος παράγοντας αναφέρεται στο κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως η συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση.» (Βλ. επίσης Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961), 1 C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Mine & Quarry Services Ltd v. Α. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1.Α.Α.Δ. 26, Ζήνωνα Μερκή v. Yiannoukas Holiday Inns Ltd
(1994)1 C.L.R. 1, Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α v. Marialla Construction Ltd, Πολ.Εφ. 9153 ημερ. 31.10.96, Vica Pica Disco Ltd κ.α. v. Happy Street Disco Ltd,
(1997)1(A) A.A.D. 28, Burns v. Kondel
(1971)1 Lloyds L.R. 554, Αντρέας Ιωάννου v. Το Σκάφος "VERONICA" Αγ. Ναυτ. 63/02, ημερ. 16.4.03, Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ v. Ελενα Ιακώβου
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 457, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρυσάνθου Κουρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Salamis Shipping Services Ltd v. Bata (Cyprus) Ltd,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1767, Γιάννη Ευάνθη ν. Κωνσταντίνου Δημάδη,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1822 και Χριστάκης Πίττας ν. Unigoods Trading Company Ltd,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ.
  1. Οι αρχές που προκύπτουν από την πιο πάνω αναφερόμενη Νομολογία μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:
  2. Ο παραμερισμός απόφασης (ή διατάγματος) που εκδίδεται στην απουσία διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  3. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει την εξισορρόπηση της ανάγκης να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν, με την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής δικαιοσύνης και της τελεσιδικίας των Δικαστικών αποφάσεων.
  4. Ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποδείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης (ή εν προκειμένω ένστασης στο Διάταγμα), το οποίο αποτελεί και το πρωταρχικό καθήκον του. Επίσης όμως, πρέπει να καταδείξει σοβαρή και εύλογη αιτιολογία για την απουσία του με συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίον του.
  5. Η αίτηση για παραμερισμό πρέπει να υποβάλλεται έγκαιρα. Σε αντίθετη περίπτωση ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί προς παραμερισμό της απόφασης.
  6. Παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, αίτηση για παραμερισμό μπορεί να απορριφθεί εάν διαπιστωθεί «ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου» (βλ. Milouca (πιο πάνω) και Siberia Air v. Βρασίδα Πουλλικά, Πολ. Εφ. 11880, ημερ. 27.6.2005). Από την Ένορκη Δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου φαίνεται ότι η αίτηση για προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε την 27.6.2019 στον δικηγόρο κ. XXXXX Μαστορούδη για τους δικηγόρους Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε.. Η αίτηση είχε καταχωριστεί αρχικά ως μονομερής, πράγμα που αναγράφεται και επ' αυτής. Προφανώς μετά από τις οδηγίες του Δικαστηρίου έγιναν χειρόγραφες αλλαγές με τις οποίες προστέθηκε η ημερομηνία 2.7.2019 και η διεύθυνση επίδοσης των Εναγόντων. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Εναγόμενους περί αναρμοδιότητας της κας XXX Ανδρέου να προβεί στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Η κα Ανδρέου αναφέρεται σε γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση όσον αφορά στα διαδραματισθέντα κατά την 2.7.
  7. Επιπλέον, για τα όσα νομικά αναφέρει, έχει λάβει πληροφόρηση από τις δικηγόρους κ.κ. XXXXX Πολυβίου και XXXXX Ππεκρή, όπως έπραξε και ο ίδιος ο Εναγόμενος αρ. 1 με τον δικό του δικηγόρο. Ούτως ή άλλως επί των νομικών ζητημάτων αγόρευσαν αμφότεροι οι συνήγοροι. Η κα Ανδρέου αναφέρει ότι την 2.7.2019 η δικηγόρος του γραφείου επίδοσης τους στην Λεμεσό επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το γραφείο τους στην Λευκωσία ρωτώντας έαν ήταν ορισμένη κάποια υπόθεση με αρ. 469/18, δίδοντας τους όμως λάθος αριθμό αγωγής. Η ιδιαιτέρα κα Επιστηθίου απάντησε ότι δεν υπήρχε έτσι υπόθεση, στην δε αγωγή με αρ. 469/19 δεν εκκρεμούσε οτιδήποτε. Η αίτηση για προσωρινό διάταγμα έφτασε στο γραφείο στην Λευκωσία η ώρα 11.00 της ίδιας μέρας και αφού το διάταγμα είχε ήδη εκδοθεί. Ακόμη και αν γίνει δεκτή η θέση του Εναγομένου αρ. 1 ότι η δικηγόρος του γραφείου επιδόσεως βρισκόταν ενώπιον άλλου Δικαστηρίου την ώρα που φωνάχθηκε από τον κλητήρα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά περιφρόνηση του Δικαστηρίου το γεγονός ότι δεν έφυγε από την αίθουσα ώστε να εμφανιστεί ενώπιον άλλου Δικαστή. Επρόκειτο, ουσιαστικά, για μία σύγχυση του δικηγορικού γραφείου Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. η οποία, όμως, είχε ως έρεισμα το γεγονός ότι δεν είχαν λάβει μέχρι και την ώρα έκδοσης του διατάγματος το αντίγραφο της αίτησης, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν ότι αυτή ήταν ορισμένη την συγκεκριμένη ημερομηνία. Θεωρώ, συνεπώς, ότι οι Ενάγοντες έχουν δώσει επαρκή αιτιολόγηση ως προς το γιατί δεν εμφανίστηκαν την συγκεκριμένη ώρα ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που οδήγησε στην έκδοση του Διατάγματος. Ούτε και μπορώ να θεωρήσω ότι η πάροδος 16 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος μέχρι και την καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης συνιστά υπερβολική καθυστέρηση, δεδομένων των ενεργειών που έπρεπε να γίνουν στο μεσοδιάστημα από μέρους των δικηγόρων των Εναγόντων. Προχωρώ στην εξέταση του κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη συζητήσιμης ένστασης στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα, λαμβάνοντας φυσικά υπ' όψιν το ότι δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την ένσταση τους αυτή (βλ. Μαρία Γ. Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δυνάμει σύμβασης δανείου παραχώρησαν στους Εναγόμενους ποσό €300.000, προς εξασφάλιση του οποίου οι Εναγόμενοι υποθήκευσαν προς όφελος των Εναγόντων ακίνητο ιδιοκτησίας τους με την υποθήκη με αρ. XXX. Λόγω μη καταβολής των συμφωνηθέντων δόσεων οι Ενάγοντες τερμάτισαν την προαναφερόμενη σύμβαση από το 2015, ενώ το 2019 προώθησαν διαδικασία για πώληση δια πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Ν.9/
  2. Αναφορικά με τις προϋποθέσεις που θέτει το αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, οι Ενάγοντες προβάλλουν την θέση ότι ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας της Ανταπαίτησης θα είναι σε θέση να αποζημιώσουν σε χρήμα τους Εναγόμενους. Όντως μελέτη της Νομολογίας επί της τρίτης προϋπόθεσης του αρ. 32 του Ν.14/60 οδηγεί στο ότι οι Ενάγοντες έχουν καταδείξει την ύπαρξη συζητήσιμης ένστασης στον βαθμό που απαιτείται σε τέτοιου είδους αιτήσεις. Ζυγίζοντας από την μία την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί, και από την άλλη την ανάγκη για ταχεία διεκπεραίωση της δικαστικής διαδικασίας και την ανάγκη για τελεσιδικία, θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Τα έξοδα της Αίτησης κρίνω σωστό όπως επιδικαστούν εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών και υπέρ των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η καταβολή των εξόδων εντός 10 ημερών από της γνωστοποίησης τους στην πλευρά των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Αιτητών μαζί με τα έξοδα της αίτησης για προσωρινό διάταγμα ημερ. 4.6.2019 θα αποτελεί προϋπόθεση για τον παραμερισμό του διατάγματος. Σχετικός κατάλογος εξόδων να υποβληθεί στον Πρωτοκολλητή προς υπολογισμό από τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση εντός 7 ημερών από σήμερα. Τούτων δεδομένων, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η απόφαση ημερομηνίας 2.7.2019, υπό τον προαναφερόμενο όρο. Κατόπιν τούτου οι Ενάγοντες να καταχωρίσουν Ένσταση στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα εντός 20 ημερών από την καταβολή των εξόδων. Η Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 4.6.2019 ορίζεται για οδηγίες την 17.3.2021 ώρα 8.45π.μ. Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.