← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πασχάλη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4174/15, 2/2/2021

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πασχάλη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4174/15, 2/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A46 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4174/15 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες -και-

  1. XXX Πασχάλη
  2. XXX Πασχάλη Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 5.3.2019 για Συνένωση Αγωγών Ημερ.: 2 Φεβρουαρίου, 2021 Για τους Εναγόμενους στην αγωγή αρ. 4174/15 και Ενάγουσα στην αγωγή αρ. 5618/13 - Αιτητές: κ. Μιχαήλ Για την Ενάγουσα - Καθ'ης η Αίτηση στην αγωγή με αρ. 4174/15: κ. Πότσης Για την Εναγόμενη - Καθ'ης η Αίτηση στην αγωγή με αρ. 5618/13: κ. Κόκκινος ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 εξαιτούνται την συνένωση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής με την αγωγή αρ. 5618/13 στην οποία Ενάγουσα είναι η εδώ Εναγόμενη αρ. 1, και Εναγόμενη η εδώ Ενάγουσα τράπεζα. Διαζευκτικά ζητείται διάταγμα με το οποίο η αγωγή με αριθμό 5618/13 ανασταλεί ή τεθεί εκτός πινακίου μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2

(1),
(2)και
(3)και στην Δ.64, στην πρακτική, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Κυπριακή και Αγγλική νομολογία. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Πέτρου Κωνσταντινίδη εκ των δικηγόρων της Εναγομένης αρ.
  1. Όπως αναφέρει ο κ. Κωνσταντινίδης, την 9.12.2013 καταχωρίστηκε η αγωγή με αρ. 5618/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η οποία έχει ως βάση αγωγής σύμβαση χρηματοδότησης σε ξένο νόμισμα ημερ. 27.6.2007 και με την οποία αξιώνεται ακύρωση της συμφωνίας και της χρηματοδότησης καθώς και αποζημιώσεις. Ενώ εκκρεμούσε η προαναφερόμενη αγωγή την 21.10.2015 η Ενάγουσα καταχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία αφορά στα ίδια γεγονότα και στηρίζεται στις ίδιες συμβάσεις με την αγωγή με αρ. 5618/13 αξιώνοντας την επιδίκαση ποσών για παράβαση όρων των συμβάσεων. Είναι η θέση του ότι υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα προς εκδίκαση και άρα είναι δυνατή η συνένωση των δύο αγωγών. Η δε απαίτηση της τράπεζας στην αγωγή με αρ. 5618/13 μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί Ανταπαίτηση στην αγωγή με αρ. 4174/
  2. Η μαρτυρία που θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι κοινή με κοινό στόχο την κατάληξη του Δικαστηρίου επί της νομιμότητας ή όχι της συμφωνίας χρηματοδότησης σε ξένο νόμισμα. Εναλλακτικά εισηγείται μπορεί να εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η αγωγή με αρ. 5618/13 μέχρι να εκδικαστεί η παρούσα, δεδομένου ότι η προαναφερόμενη αγωγή έχει μικρότερη κλίμακα. Η Ενάγουσα στην παρούσα καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.Θ. 2 και 3, Δ.30, Δ.48 Θ.Θ.1 - 4, 8 και 9, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη Νομολογία και στην γενική πρακτική και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 11 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  3. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής και/ή το πραγματικό υπόβαθρο είναι ανεπαρκές και/ή δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή της Νομολογίας.
  4. Η Αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή καταχρηστική και/ή δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία για καταχώρηση της και/ή δεν συνάδει με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή της σχετικής επί του θέματος νομολογίας και/ή δεν δικαιολογείται η έγκριση της καθότι δεν παρουσιάζεται καλός και/ή σοβαρός λόγος και/ή δεν εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους απαιτείται η συνένωση των αγωγών και/ή η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν αποκαλύπτει και/ή δεν αναφέρει κατά τρόπο ρητό τα κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή σημεία τα οποία να δικαιολογούν την έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι / Αιτητές επιζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με την Αγωγή 5618/13 χωρίς να καταδεικνύουν με λεπτομέρεια και/ή σαφήνεια τα κοινά νομικά και/ή πραγματικά θέματα και/ή ζητήματα τα οποία εγείρονται στις εν λόγω αγωγές για τις οποίες επιζητείται η συνένωση.
  6. Με την παρούσα Αίτηση, οι Εναγόμενοι / Αιτητές δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή την απαραίτητη μαρτυρία και/ή το πραγματικό υπόβαθρο και/ή δεν εξειδικεύουν και/ή δεν παραθέτουν με σαφήνεια τα κοινά πραγματικά και/ή νομικά σημεία και/ή ζητήματα ούτως ώστε να δικαιολογείται η συνένωση των δυο αγωγών.
  7. Τα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή οι αιτίες αγωγής και/ή αγώγιμα δικαιώματα στα οποία εδράζονται οι δύο αγωγές είναι διαφορετικά και/ή δεν είναι ίδια και/ή παρόμοια και/ή δεν υπάρχει ταύτιση γεγονότων και/ή δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων.
  8. Οποιαδήποτε τυχόν κοινά σημεία και/ή ζητήματα ενδεχομένως συνυπάρχουν δεν είναι ουσιώδη και/ή δεν είναι τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν τις δυο αγωγές κατάλληλες για συνένωση.
  9. Η αιτούμενη συνένωση θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα και/ή ζητήματα και/ή θα περιπλέξουν την διαδικασία και/ή η αιτούμενη συνένωση δεν δικαιολογείται.
  10. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αποτελεί καταχρηστική προσπάθεια των Αιτητών να περιπλέξουν την διαδικασία και/ή να περιπλέξουν τα επίδικα θέματα και/ή ζητήματα και/ή η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας των δυο αγωγών και/ή μοναδικός σκοπός της Αίτησης είναι η πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης και/ή η Αίτηση των Αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι η επιδεικνυόμενη από τους Αιτητές διαγωγή και/ή συμπεριφορά υπήρξε περιφρονητική και/ή καταφρονητική της δικαστικής διαδικασίας, των δικαιωμάτων των Εναγόντων / Καθ' ων η Αίτηση και του πολύτιμου χρόνου του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  11. Με την αιτούμενη συνένωση δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και/ή δεν θα περιοριστούν τα έξοδα καθότι με την αιτούμενη συνένωση και/ή με την αναστολή της διαδικασίας της αγωγής 5618/13 δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των διαδίκων.
  12. Η αιτούμενη συνένωση δεν είναι δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις και δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  13. Οι Αιτητές προωθούν την παρούσα Αίτηση με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης των δυο αγωγών και/ή προωθούν την αίτηση με υπέρμετρη καθυστέρηση». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Γρηγορίου εκ των υπαλλήλων της Ενάγουσας ο οποίος αναφέρει ότι η Αίτηση δεν δικαιολογείται καθότι η Ενάγουσα τράπεζα εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους στην αγωγή αρ. 5618/13 όπου είναι Εναγόμενη. Καμία μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί από πλευράς Αιτητών με την οποία να καταδεικνύονται κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα. Εφόσον οι Αιτητές επέλεξαν να συνοδέψουν την Αίτηση με Ένορκη Δήλωση σημαίνει ότι τα ισχυριζόμενα κοινά ή πραγματικά ζητήματα δεν εμφαίνονται στους φακέλους της διαδικασίας, στην δε Ένορκη Δήλωση δεν περιέχεται η απαραίτητη λεπτομερής μαρτυρία για ανάδειξη αυτών. Ο κ. Γρηγορίου εισηγείται περαιτέρω ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας αφού η μεν αγωγή με αρ. 5618/13 καταχωρίστηκε την 9.12.2013, η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή την 21.10.2015 και η υπό εκδίκαση Αίτηση 4 χρόνια μετά, ήτοι την 5.3.
  14. Οι αγωγές βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, η δε αγωγή με αρ. 5618/13 θα είχε αρχίσει να εκδικάζεται αν δεν εκκρεμούσε η παρούσα Αίτηση. Είναι η θέση του ότι ο σκοπός της καταχώρισης της Αίτησης είναι η πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση των αγωγών, αφού οι Αιτητές δεν αιτήθηκαν συνένωση κατά το στάδιο της κλήσης για οδηγίες. Θέση της Καθ'ης η Αίτηση είναι ότι οι δύο αγωγές δεν αφορούν τα ίδια νομικά ή πραγματικά ζητήματα, οι αξιώσεις και οι βάσεις αγωγών είναι διαφορετικές, ενώ οι αγωγές αφορούν σε διαφορετικά πρόσωπα, έγγραφα και εξασφαλίσεις. Ισχυρίζεται ότι η μαρτυρία που θα προσκομιστεί στην αγωγή με αρ. 4174/15 ουδεμία σχέση έχει με την μαρτυρία που θα προσκομιστεί για σκοπούς υπεράσπισης της τράπεζας στην αγωγή με αρ. 5618/
  15. Η τράπεζα εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους στις δύο αγωγές. Η Συμφωνία Δανείου δεν είχε τερματιστεί όταν καταχωρίστηκε από την Αιτήτρια αρ. 1 η αγωγή με αρ. 5618/13, ενώ η υπό τον ως αριθμό και τίτλο αγωγή στρέφεται και κατά του Αιτητή αρ. 2 ως εγγυητή. Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων, υπάρχει διαφορετική ιδιότητα των διαδίκων μερών και η τράπεζα εκπροσωπείται από διαφορετικά γραφεία δικηγόρων. Συνεπώς, εισηγείται, σε περίπτωση συνένωσης των αγωγών, τα επίδικα θέματα θα περιπλεχθούν σε μεγάλο βαθμό και θα απαιτηθεί η προσέλευση πολύ μεγάλου αριθμού μαρτύρων προς απόδειξη των εκατέρωθεν απαιτήσεων. Ένσταση καταχωρίστηκε και εκ μέρους της τράπεζας ως Εναγομένης στην αγωγή με αρ. 5618/15 η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.Θ.2 και 3, Δ.30, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στην πρακτική του Δικαστηρίου, στο περιεχόμενο του Δικαστηριακού φακέλου, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 13 λόγοι ένστασης τους οποίους επίσης παραθέτω αυτούσιους: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) H παρούσα αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Με το αιτούμενο διάταγμα οι Εναγόμενοι/Αιτητές επιζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με μια άλλη αγωγή, χωρίς να καταδεικνύουν και/ή καταδεικνύουν με σαφήνεια και/ή λεπτομέρεια τα κοινά νομικά ή πραγματικά θέματα τα οποία εγείρονται και στις δύο αυτές αγωγές. Αντίθετα, οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει οιανδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει με σαφήνεια και/ή εξειδίκευση ποια είναι εκείνα τα κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία να καθιστούν επιθυμητή την συνένωση των δύο αγωγών. (δ) Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης δύο αγωγών στις οποίες τα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή οι αξιώσεις και/ή τα αγώγιμα δικαιώματα και/ή οι αιτίες αγωγής επί των οποίων εδράζονται είναι διαφορετικά. (ε) Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε αγωγή δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους. (στ) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές αιτούνται την συνένωση δύο αγωγών, στις οποίες εγείρονται διαφορετικά επίδικα θέματα, στηρίζονται δε σε διαφορετική βάση και/ή διαφορετική μαρτυρία και/ή έγγραφα αλλά και έχουν διαφορετικούς διαδίκους. (ζ) Τα οιαδήποτε σημεία που συνυπάρχουν και στις δύο αγωγές δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται σ' αυτές, που μπορεί να τις καταστήσουν επιθυμητές για συνένωση. (η) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (θ) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των εν λόγω αγωγών. (ι) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), καθότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. (κ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. (λ) Με το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. Κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την εξαιτούμενη συνένωση και η εξαιτούμενη συνένωση και/ή διαζευκτικά η αναστολή εκδίκασης της αγωγή υπ' αρ. 5618/13, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και/ή της δικαιοσύνης. (μ) Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις». Η Ένσταση αυτή συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXX Χωραϊτη εκ των υπαλλήλων της Καθ'ης η Αίτηση τράπεζας ο οποίος εισηγείται ότι ελλείπει εκείνο το μαρτυρικό υλικό το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση πάνω στην οποία να εξεταστεί το αίτημα ή να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Εισηγείται ότι η Αίτηση συνιστά κατάχρηση λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης στην υποβολή της. Θέση του κ. Χωραϊτη είναι ότι οι δύο αγωγές δεν παρουσιάζουν κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα, οι αξιώσεις στις δύο αγωγές στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις αγωγών και σε διαφορετικά αγώγιμα δικαιώματα, σε διαφορετικές συμφωνίες και έγγραφα και σε διαφορετικά πρόσωπα. Ούτε έχει τεθεί το κατάλληλο μαρτυρικό υλικό από μέρους των Αιτητών στην βάση του οποίου θα μπορούσε να εξεταστεί το αίτημα συνένωσης. Στην αγωγή με αρ. 4174/15 η τράπεζα είναι Ενάγουσα και εκπροσωπείται από το δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, ενώ στην αγωγή με αρ. 5618/13 η τράπεζα είναι Εναγόμενη και εκπροσωπείται από το δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. Επιζητούνται διαφορετικές θεραπείες σε κάθε αγωγή, η δε συμφωνία δεν είχε τερματιστεί κατά την καταχώριση της αγωγής με αρ. 5618/
  16. Επιζητείται, ισχυρίζεται, η συνένωση δύο αγωγών που αφορούν διαφορετικές αξιώσεις, με διαφορετικούς διάδικους, με διαφορετική ιδιότητα σε κάθε αγωγή, με διαφορετικές νομικές βάσεις και αγώγιμα δικαιώματα, οι οποίες θα τύχουν διαφορετικού χειρισμού και θα προσκομιστεί εντελώς διαφορετική μαρτυρία σε κάθε μία εξ αυτών. Καμία εκ των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.14 δεν παρουσιάζεται, η δε Αίτηση μοναδικό σκοπό έχει τον εκτροχιασμό και καθυστέρηση και περαιτέρω επιβράδυνση της όλης διαδικασίας, είναι κακόπιστη και αποτελεί ύστατη προσπάθεια ικανοποίησης αλλότριων σκοπών. Η κωλυσιεργία των Αιτητών φαίνεται από τον όλο χειρισμό των αγωγών από μέρους τους. Αποτελεί θέση του Ομνύοντα ότι σε περίπτωση που διαταχθεί η συνένωση των αγωγών αυτό θα δημιουργήσει πρακτικό πρόβλημα κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας με κίνδυνο περιπλοκής των πολλών και σοβαρών ζητημάτων που εγείρονται. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να θεωρηθούν αναγκαία για σκοπούς δίκαιης περάτωσης της υπόθεσης ή προς το συμφέρον των διαδίκων ή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις, στο πλαίσιο των οποίων όλοι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 14 Θεσμός 2 παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για εξέταση του αιτήματος, και προνοεί, σε μετάφραση τα ακόλουθα: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις των αγωγών αυτών αφορούν σε κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία αφορούν οι αγωγές αυτές ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές[1]». Από τη Νομολογία προκύπτει ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο ασκεί αυτήν με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, ζυγίζοντας παράγοντες όπως την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αποτέλεσμα των πιο πάνω αρχών, είναι ότι η συνένωση δεν διατάσσεται, εκτός αν υπάρχουν τέτοια κοινά νομικά σημεία ή γεγονότα στις αγωγές, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση τους, σε περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από την συνένωση και συνεκδίκαση αυτή. Νοείται ότι η κάθε περίπτωση εξετάζεται με βάση τα δικά στης γεγονότα. Παραθέτω απόσπασμα από την υπόθεση Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση (Μακρίδης v. Μιχαηλίδου, Π.Ε. 7901, ημερ. 30.5.90). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης, όπως ορθά τόνισε ο πρωτόδικος Δικαστής (Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, και Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861). Στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 γίνεται μιά ανάλυση του θέματος με αναφορά στη νομολογία και εξηγούνται οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου που περιλαμβάνουν και παράλειψη του να δώσει την πρέπουσα βαρύτητα στους παράγοντες που διέπουν το ζήτημα». (βλ. επίσης Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, Κυριάκος Μενελάου κ.α. ν. Κώστας Ξενοφώντος
(1989)1 C.L.R. 371 και Hadjiathanassiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 401) Στην απόφαση Lukoil v. Μυλωνά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι πιο πάνω αρχές είναι βέβαια ορθές και αναμφισβήτητες αλλά δεν καταργούν το δικαίωμα του δικαστηρίου να συνενώσει δύο ή περισσότερες αγωγές αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14, θ.2, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων (Samata Enterprises Ltd ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Συγκεκριμένα η Δ.14 θ.2 προνοεί ότι όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο δικαστήριο, είτε από τους ίδιους, είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ίδιων ή διαφορετικών εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα τέτοιας σημασίας, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη συνένωση». Συνοψίζοντας τις αρχές που εφαρμόζονται αναφορικά με την έκδοση διαταγμάτων συνένωσης προκύπτουν τα πιο κάτω:
  1. Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση.
  2. Η έκδοση του διατάγματος είναι ζήτημα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
  3. Κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας αυτής, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο από την συνεκδίκαση θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των διαδίκων και η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης.
  4. Παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων και η οικονομία του Δικαστικού χρόνου. Μελετώντας την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Αιτητές παρατηρώ ότι και ο ίδιος δέχεται ότι το ζήτημα περιπλέκεται όταν οι προτιθέμενες προς συνένωση αγωγές είναι διασταυρούμενες. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από το Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37 παρ. 69 στο οποίο παρέπεμψε και ο συνήγορος: «On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action. Again it is generally impossible to consolidate actions where the plaintiffs in two or more actions are represented by different solicitors. Moreover, a consolidation will as a matter of discretion be refused where it would be likely to cause embarrassment at the trial». Δεδομένου ότι το βάρος απόδειξης δεν είναι το ίδιο στις δύο αγωγές, θεωρώ ότι τυχόν συνένωση αυτών θα προκαλέσει απλώς προβλήματα στην διαδικασία. Ούτε και η εισήγηση όπως η απαίτηση της Καθ'ης η Αίτηση τράπεζας στην αγωγή με αρ. 4174/15 καταστεί Ανταπαίτηση στην αγωγή με αρ. 5618/13 μπορεί να επιλύσει τα διαδικαστικά προβλήματα, ιδιαίτερα αφού η Καθ'ης η Αίτηση τράπεζα εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους σε έκαστην αγωγή. Αυτό από μόνο του θα δημιουργήσει προβλήματα στον τρόπο εκδίκασης των αγωγών σε περίπτωση όπου το διάταγμα συνένωσης ήθελε εκδοθεί, ειδικά σε περίπτωση όπου τυχόν εγερθεί διαφορά ως προς τον χειρισμό. Παρά το ότι δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας εναντίον της συνένωσης αγωγών όπου η Καθ'ης η Αίτηση εκπροσωπείται από διαφορετικούς συνήγορους, με τα δεδομένα της υπό εκδίκαση Αιτήσεως θεωρώ ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου η συνένωση ενδεχομένως να περιπλέξει την εκδίκαση των αγωγών (βλ. Lewis v. Daily Telegraph (No. 2)
(1964)1 All E.R. 705). Συναφώς κατάληξη μου αποτελεί ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Ούτε και θεωρώ λογικό ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ανασταλεί η εκδίκαση μίας αγωγής του 2013 επειδή εκκρεμεί άλλη αγωγή μεταγενέστερη. Τούτων δεδομένων η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, και επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών - Εναγομένων αρ. 1 κα 2 στην αγωγή με αρ. 4174/15 και υπέρ της Καθ'ης η Αίτηση - Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή και Εναγόμενης στην αγωγή με αρ. 5618/13 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.