YIANNOS HADJIMITSIS MOTORS LTD ν. BONANZA LUXURY CARS LTD κ.α., Αγωγή αρ. 402/2020, 29/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 402/2020 Μεταξύ: YIANNOS HADJIMITSIS MOTORS LTD Ενάγουσα και
- BONANZA LUXURY CARS LTD
- XXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- XXXX ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 19.06.2020 Ημερομηνία: 29.03.2021 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Π. Π. Κλεοβούλου Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: κ. Χ. Τ. Τιμοθέου για Χ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ & Λ. ΝΕΟΦΥΤΟΥ Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, που προβάλλει δια Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος, πως είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής XXXX, Φ./Σχ.XXXX, Τεμ. XXXX, στην οδό XXXX, στα XXXX, στη Λεμεσό («το ακίνητο»). Σε μέρος του ακινήτου αυτού υπάρχει οικοδομή στη οποία λειτουργεί μηχανουργείο, ενώ η κατοχή του υπόλοιπου ακινήτου, που συνιστά οικόπεδο («το οικόπεδο»), παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη 1 βάσει συμφωνίας ενοικίασης, για σκοπούς εναπόθεσης εισαγόμενων αυτοκινήτων. Τα μέρη συμφώνησαν η Ενάγουσα να υδροδοτεί και να ηλεκτροδοτεί το οικόπεδο και η Εναγόμενη 1 να καλύπτει τα έξοδα της κατανάλωσης. Η ενοικιαστική σχέση δεν εξελίχθηκε ομαλά, συσσωρεύτηκαν οφειλές ενοικίων και λογαριασμών, οπότε τερματίστηκε. Ωστόσο, μετά τον τερματισμό της, η Εναγόμενη 1 εξακολούθησε να κατέχει το οικόπεδο, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να θεωρεί ότι διαπράττεται παράνομη επέμβαση και ότι υφίσταται ζημιά, που υπολογίζει στη μηνιαία ενοικιαστική αξία του. Η Ενάγουσα διέκοψε την υδροδότηση και ηλεκτροδότηση, ενέργεια που οδήγησε την Εναγόμενη 1 να καταχωρίσει την αγωγή 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού, δια της οποίας διεκδίκησε ενδιάμεσες θεραπείες, που κατέληξαν στην απαγόρευση της Ενάγουσας να επεμβαίνει στο οικόπεδο. Η Ενάγουσα, στο πλαίσιο της προαναφερόμενης αγωγής, δια ανταπαίτησής της, επιδίωξε και η ίδια, ως ενδιάμεση θεραπεία, να της παραδοθεί το οικόπεδο. Ωστόσο, κατά τη θέση της, για να δημιουργηθούν τετελεσμένα, η Εναγόμενη 1 και ο διευθυντής της, ο Εναγόμενος 2 που κατά την Ενάγουσα ενεργεί πίσω από το εταιρικό πέπλο, ανήγειραν οικοδομή, εγκατέστησαν εκεί τον Εναγόμενο 3 με μία άγνωστη γυναίκα, και ασκούσαν εκφοβισμό στην Ενάγουσα. Η ανταπαίτηση της Ενάγουσας στην προαναφερόμενη αγωγή αποσύρθηκε άνευ βλάβης, προκειμένου να καταχωριστεί η παρούσα αγωγή, ώστε η Ενάγουσα να διεκδικήσει πλήρεις θεραπείες. Αντίστοιχα, η Ενάγουσα διώκει ποινικά τους Εναγόμενους για την ανέγερση των παράνομων οικοδομών ή και άλλα αδικήματα. Με την αγωγή της, αξιώνει την παράδοση της κατοχής του οικοπέδου, τα οφειλόμενα ποσά, την κατεδάφιση του παράνομου υποστατικού, και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν εμφάνιση την 10.03.
- Την 19.06.2020, η Ενάγουσα καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, με βάση τη Δ.18,κ.1(α),2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), με την οποία ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 1, για τα δεδουλευμένα ενοίκια, από την 01.11.2018 μέχρι τον τερματισμό της 31.03.2019, ήτοι €4.750,00, και ποσό €8.550,00 ως αποζημιώσεις για την συνέχιση της κατοχής από την 01.04.2019 «μέχρι τον μήνα που οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγκατέστησαν τον Εναγόμενο 3 στο ακίνητο». Ο κύριος XXXX, διευθυντής της Ενάγουσας, υποστηρίζει την αίτηση με ένορκη του δήλωση, στην οποία βεβαιώνει τα γεγονότα που αναφέρονται και στην Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας, και περαιτέρω αναφέρει πως, τον Μάιο του 2020, κατάφερε να λάβει την κατοχή του οικοπέδου, και ακολούθησαν άλλα γεγονότα, που δεν είναι επίδικα. Δια της ένορκης δήλωσής του, ο κύριος XXXX, αναφέρει πως, προκειμένου να εκδοθεί συνοπτική απόφαση για τα οφειλόμενα ποσά, δεν θα προωθήσει οποιεσδήποτε άλλες αξιώσεις εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 ή εναντίον του Εναγόμενου
- Ο ομνύων προσκομίζει και έγγραφη μαρτυρία, το ενοικιαστήριο έγγραφο, την επιστολή τερματισμού, την αγωγή 296/2019, τη συμφωνία με τον Εναγόμενο 3 για εξώδικη διευθέτησης και ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ των δύο πλευρών. Την 24.02.2021, οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν ένσταση. Ωστόσο, η αίτηση της Ενάγουσας για έκδοση συνοπτικής απόφασης δεν αφορά στον Εναγόμενο
- Δια της ένστασης, προβάλλονται λόγοι για τους οποίους, κατά τη θέση της Εναγόμενης 1, η αίτηση δεν θα πρέπει να επιτύχει. Αυτοί είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.18 ΚΠΔ, υπάρχει καλόπιστη και βάσιμη υπεράσπιση, το δικαίωμα της Ενάγουσας σε απόφαση είναι αμφίβολο, ενώ έκδοση συνοπτικής απόφασης έρχεται σε αντίθεση και με το διάταγμα ημερομηνίας 19.04.2019 που εκδόθηκε στην αγωγή 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού, η δε αίτηση της Ενάγουσας είναι καταχρηστική και σκοπεί στο να αποστερήσει από τους Εναγόμενους τη δυνατότητα να υπερασπιστούν την υπόθεσή τους. Ο Εναγόμενος 2 υποστηρίζει με ένορκη του δήλωση την ένσταση και εκθέτει την εκδοχή της Εναγόμενης 1 ως προς τα γεγονότα. Θεωρεί πως, επειδή εκκρεμεί η αγωγή 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού και θα μπορούσε η απαίτηση της Ενάγουσας να περιληφθεί εκεί, ήγειρε την παρούσα αγωγή μετά που είχε διακόψει την ανταπαίτησή της στην άλλη αγωγή, πράγμα που κατά τον ομνύοντα συνιστά κώλυμα λόγω δεδικασμένου, που θα εγερθεί στην προτεινόμενη υπεράσπιση. Κατά την Εναγόμενη 1, συνιστά υπεράσπισή της ότι δεν οφείλει κάποιο ποσό στην Ενάγουσα ως ενοίκια ή λογαριασμούς, εφόσον τα πλήρωνε κανονικά. Εγέρθηκε για πρώτη φορά θέμα καθυστερημένων ενοικίων όταν της επιδόθηκε η επιστολή τερματισμού την 13.02.2019, όπου ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν οφειλές από την 01.11.
- Το ποσό των λογαριασμών παραδόθηκε στον κύριο XXXX, ο οποίος, όμως, αρνήθηκε να το παραλάβει, ούτως ώστε να εγείρει ανταπαίτηση. Έπειτα, η Ενάγουσα σταμάτησε να εκδίδει αποδείξεις για τα ποσά που της καταβάλλονταν. Ο τερματισμός της ενοικίασης δεν ήταν νόμιμος, οι Εναγόμενοι ουδέποτε κατέστησαν επεμβασίες, εφόσον κατείχαν το οικόπεδο βάσει της συμφωνίας ενοικίασης. Μάλιστα, όπως είναι η θέση τους, είχαν συμφωνήσει να ενοικιάσουν ολόκληρο το ακίνητο και όχι μόνον το οικόπεδο, ωστόσο η Ενάγουσα, κατά παράβαση της συμφωνίας, ενώ είχε εξασφαλίσει την αλλαγή χρήσης της κατοικίας σε εκθεσιακό χώρο, δεν τους είχε παραδώσει την κατοικία, αλλά την κράτησε για να τη χρησιμοποιεί η ίδια ως γκαράζ αυτοκινήτων. Ο λόγος που η Εναγόμενη 1 καταχώρισε την αγωγή 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της Ενάγουσας ήταν γιατί παράνομα απέκοψε το νερό και το ρεύμα, εξ ου και εκδόθηκε και προσωρινό διάταγμα που εμποδίζει την Ενάγουσα να εισέρχεται στο οικόπεδο, το οποίο, εκ συμφώνου, έγινε απόλυτο. Η Εναγόμενη 1, σύμφωνα με την εκδοχή της, ουδέποτε εγκατέλειψε την κατοχή του οικοπέδου, αλλά εξακολουθούσε να το χρησιμοποιεί για τους σκοπούς της επιχείρησης της, την οποία απλά επέκτεινε, κάνοντας χρήση και άλλου ακινήτου. Όσον αφορά το υποστατικό που ανεγέρθηκε στο ενοικιαζόμενο οικόπεδο, κόστισε €40.000,00, και ανεγέρθηκε με τη συγκατάθεση της Ενάγουσας, με εργασίες που είχαν αρχίσει από την πρώτη στιγμή της ενοικίασης. Ο Εναγόμενος 3 βρίσκονταν στον χώρο εκ μέρους της Εναγόμενης 1, δεν του παραχωρήθηκε ο χώρος για να κατοικεί, δεν είχε κατοχή και δεν μπορούσε να παραδώσει τέτοια κατοχή που δεν είχε στην Ενάγουσα, απλά φαίνεται πως παραπλάνησε την Ενάγουσα προκειμένου να αποφύγει την αγωγή της. Οι Εναγόμενοι θεωρούν πως η Ενάγουσα, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση που δημιουργήθηκε με την πανδημία, ανέκτησε παράνομα την κατοχή του οικοπέδου, κατά παράβαση του διατάγματος, εξ ου και καταγγέλθηκε στην αστυνομία. Ο ομνύων προσκομίζει επίσης έγγραφη μαρτυρία, το δικόγραφο της Ενάγουσας στην άλλη αγωγή, την αίτησή της για ενδιάμεση θεραπεία, την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόμενων 1 και 2 προς την Ενάγουσα, και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στην άλλη αγωγή. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων, της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 1 και 2 αντίστοιχα. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του ό,τι έχει αναφερθεί. Όπως έτυχε επανάληψης και στην πρόσφατη νομολογία, ανάμεσα στην οποία και η Μιχαηλίδου-Φατσίτα ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A353, Πολιτική Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12.07.2016 ή και η Χαραλάμπους (Καρούσου) ν. Μελά, Πολιτική Έφεση Ε242/2014, ημερομηνίας 03.09.2020, προκύπτει και από το ίδιο το κείμενο της Δ.18 ΚΠΔ, η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Δίδει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να επιτύχει την έκδοση απόφασης, παρακάμπτοντας την πολύ σημαντική διαδικασία της δίκης. Κατ' επέκταση, μπορεί να εκδοθεί τέτοια συνοπτική απόφαση μόνον όταν η υπόθεσή του ενάγοντος είναι τόσο ξεκάθαρη, και παράλληλα ο εναγόμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, ή ο εναγόμενος δεν έχει αποκαλύψει ικανοποιητικά γεγονότα, για να του παράσχουν ουσιαστικά δικαίωμα υπεράσπισης. Ό,τι απαιτείται από τον εναγόμενο, είναι να δείξει πως έχει ένα δικάσιμο θέμα. Όταν έχει ένα δικάσιμο θέμα, το Δικαστήριο θα του επιτρέψει να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ασχέτως εάν η υπεράσπισή του έχει και προοπτικές να επιτύχει. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχει λεπτομέρειες σε μια λογική έκταση[1]. Στη Λαζάρου ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817, 822, λέχθηκε πως «όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση». Η ευχέρεια που παρέχει η Δ.18 ΚΠΔ για εξασφάλιση απόφασης χωρίς υπεράσπιση εξετάζεται υπό το φως της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα των διαδίκων βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ)[2]. Η απαίτηση της Ενάγουσας περιέχεται σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και η Εναγόμενη 1 καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Έπειτα, η Ενάγουσα βεβαίωσε το αληθές της αιτίας αγωγής της εναντίον της Εναγόμενης 1, δια της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της, κύριου XXXX, η θετική γνώση του οποίου δεν αμφισβητήθηκε ως προς τα γεγονότα, παρέχοντας και σχετικά στοιχεία, και δήλωσε πως, κατά τη θέση του, η Εναγόμενη 1 δεν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση. Έχουν εκπληρωθεί οι τυπικές και κατ' επέκταση δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18,κ.1 ΚΠΔ, ώστε το βάρος να μετατίθεται πλέον στην πλευρά της Εναγόμενης 1, να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση. Νοουμένου ότι η αίτηση της Ενάγουσας για συνοπτική απόφαση αφορά μόνον στην Εναγόμενη 1, ό,τι αναζητείται είναι καλή υπεράσπιση της Εναγόμενης
- Το ζητούμενο δεν είναι εάν τα γεγονότα είναι πράγματι όπως ισχυρίζεται η Εναγόμενη 1, αλλά κατά πόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλει θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παραχώρηση άδειας να προβάλει υπεράσπιση, σε σχέση πάντα με την συγκεκριμένη απαίτηση της Ενάγουσας, παραπέμποντας τη διαφορά σε μια κανονική δίκη (trial). Σε αυτό μόνο το πλαίσιο, να λεχθεί πως συνιστά κοινό κορμό γεγονότων ότι η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ότι την 16.04.2018 η Ενάγουσα και η Εναγόμενη 1 υπέγραψαν συμφωνία, με βάση την οποία η Ενάγουσα συμφώνησε να ενοικιάσει στην Εναγόμενη 1 το οικόπεδο, έναντι μηνιαίου ανταλλάγματος €950,00, από την 01.05.2018 έως την 01.05.
- Στη συμφωνία ενοικίασης, το ενοικιαζόμενο αναφέρεται ρητά ως «οικόπεδο». Οι όροι της συμφωνίας ενοικίασης περιέχονται στο έγγραφο της συμφωνίας ενοικίασης, αντίγραφο της οποίας είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και τυγχάνει κοινής επίκλησης[3]. Μεταξύ των όρων της συμφωνίας ενοικίασης, ήταν και πως η Εναγόμενη 1 δεν είχε δικαίωμα υπενοικίασης ή παραχώρησης της χρήσης σε τρίτα πρόσωπα χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Ενάγουσας, ούτε να προβεί σε τροποποιήσεις ή προσθήκες χωρίς τέτοια έγγραφη συγκατάθεση της Ενάγουσας. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή προσθήκη γίνονταν χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Ενάγουσας, θα ήταν με έξοδα της Εναγόμενης 1 και θα παρέμενε στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας, χωρίς δικαίωμα αποζημίωσης της Εναγόμενης 1, ενώ εάν η Ενάγουσα το ζητούσε, η Εναγόμενη 1 θα όφειλε να επαναφέρει το οικόπεδο στην αρχική του κατάσταση. Η Εναγόμενη 1 θα κατέβαλλε τις δαπάνες για ηλεκτρισμό και ρεύμα. Στη θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη 1 ανήγειρε οικοδομή στο οικόπεδο, για την οποία δεν εξασφαλίστηκε οποιαδήποτε συγκατάθεση της Ενάγουσας, η Εναγόμενη 1 αντιτάσσει ότι εξασφαλίστηκε η συγκατάθεση της Ενάγουσας. Δεν προσκομίζεται έγγραφο που να την περιέχει σύμφωνα με τη συμφωνία ενοικίασης, και ο λεκτικός ισχυρισμός δεν συνοδεύεται από λεπτομέρειες ή στοιχεία, ως προς τον χρόνο, τον τρόπο, τις περιστάσεις, που θα βοηθούσαν να δοθεί κάποια εκ πρώτης όψεως βασιμότητα στο ότι, παρά την έγγραφη συμφωνία ενοικίασης που προβλέπει κάτι συγκεκριμένο, κάποια άλλη προφορική συμφωνία, σε παράλληλο χρόνο, είπε κάτι εντελώς αντίθετο απ' ότι το γραπτό κείμενο[4]. Η από μέρους της Εναγόμενης 1 ανέγερση οικοδομής στο ενοικιαζόμενο οικόπεδο χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Ενάγουσας, συνιστά παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης από την Εναγόμενη 1, που έδινε στην Ενάγουσα το δικαίωμα να τερματίσει τη σύμβαση. Δικαίωμα τερματισμού θα δίδονταν στην Ενάγουσα και εάν υπήρχε παράλειψη πληρωμής των συμφωνημένων ενοικίων. Οι όροι αυτοί, της πληρωμής του συμφωνημένου ενοικίου που συνιστά το αντάλλαγμα, και της μη διαφοροποίησης του αντικειμένου της σύμβασης με τροποποιήσεις και προσθήκες, είναι εγγενώς ουσιώδεις σε μια σύμβαση ενοικίασης ακινήτου, και εν προκειμένω προβλέφθηκαν ρητά ως ειδικοί όροι. Με επιστολή της ημερομηνίας 12.02.2019, που επιδόθηκε στην Εναγόμενη 1 την 13.02.2019, δια ιδιώτη δικαστικού επιδότη, και η Εναγόμενη 1 παραδέχεται ότι την έλαβε[5], η Ενάγουσα τερμάτισε το ενοικιαστήριο έγγραφο για τον λόγο ότι η Ενάγουσα παρέλειπε να καταβάλει τα δεδουλευμένα ενοίκια και υπήρχε οχληρία. Στη δεύτερη παράγραφο της επιστολής, αναφέρεται ότι οφείλονταν ποσό €3.783,10, που αντιστοιχεί σε περίπου 4 ενοίκια, πλέον €830,00, για λογαριασμό ηλεκτροδότησης πλέον €203,00 για λογαριασμό υδατοπρομήθειας. Σημειώνεται πως στην αίτησή της, η Ενάγουσα ζητά ποσό δεδουλευμένων ενοικίων €4.750,00, που αντιστοιχεί σε 5 ενοίκια, έχοντας προσθέσει και τον Μάρτιο 2019, και διευκρινίζοντας ότι τα δεδουλευμένα ενοίκια είναι ο Νοέμβριος 2018, ο Δεκέμβριος 2018, ο Ιανουάριος 2019, ο Φεβρουάριος 2019 και ο Μάρτιος
- Η Ενάγουσα, με την αίτησή της, δεν αξιώνει οτιδήποτε σχετικά με τέλη νερού και ρεύματος. Η Εναγόμενη 1 επιχειρεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα και κατ' επέκταση την νομική ισχύ του τερματισμού, και συνακόλουθα να υποστηρίξει την δική της άδεια να συνεχίσει να κατέχει το οικόπεδο βάσει σύμβασης. Γι' αυτό ισχυρίζεται πως δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό και κατέβαλλε κανονικά όλα τα ποσά. Το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης 1 ότι δεν οφείλει κάποιο ποσό, χωρίς όμως να προσκομίζει και οποιαδήποτε μαρτυρία ως προς το πότε πλήρωσε καθέναν από τους συγκεκριμένους μήνες, πώς πλήρωσε (π.χ. επιταγή, έμβασμα, μετρητά, κ.λπ.) είναι εκ πρώτης όψεως βάσιμος, ώστε να θέτει εν αμφιβόλω τη νομιμότητα του τερματισμού της σύμβασης λόγω καθυστέρησης στην πληρωμή ενοικίων. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, συνιστά υποχρέωση της Εναγόμενης 1 να προσκομίζει όλες τις λεπτομέρειες, που ευλόγως αναμένονται. Δεν προσκομίζεται έστω κάποια επιστολή, απαντητική της επιστολής της Ενάγουσας ημερομηνίας 12.02.2019, ότι αρνείται την οφειλή ή αμφισβητεί τον τερματισμό. Ο ισχυρισμός της Εναγόμενης 1 ότι πλήρωνε και δεν λάμβανε αποδείξεις δεν αξιολογείται ως μαρτυρία εκτός κανονικής δίκης, μα θα μπορούσε, η Εναγόμενη 1, να προσκομίσει οτιδήποτε πέραν από αποδείξεις εκδομένες από την Ενάγουσα, κάτι πιο συγκεκριμένο έστω, που να μαρτυρά ότι όντως γίνονταν κανονικά οι πληρωμές των συμφωνημένων ενοικίων και λογαριασμών, ώστε να δημιουργεί δικάσιμο θέμα ως προς τη νομιμότητα του τερματισμού της ενοικίασης. Η προσπάθεια της Εναγόμενης 1 να υποστηρίξει ότι υπήρχε διαφωνία ως προς το τι ενοικιάστηκε ακριβώς, που όμως δεν την επέλυσε από την πρώτη στιγμή και ωστόσο κατέβαλλε τα προηγούμενα ενοίκια από την 01.05.2018 μέχρι την 31.10.2018, επίσης, δεν θέτει εν αμφιβόλω τη νομιμότητα του τερματισμού λόγω παράλειψης πληρωμής οφειλόμενων ενοικίων από την 01.11.2018 και μετέπειτα. Εξάλλου, η ίδια η συμφωνία ενοικίασης αναφέρει ότι το ενοικιαζόμενο ήταν «οικόπεδο», που υποδηλώνει γη χωρίς κτίσμα. Είναι πασιφανής η εικόνα, που δεν συνιστά συμπέρασμα αξιολόγησης[6], ότι δεν δίδεται κάτι στο Δικαστήριο από την Εναγόμενη 1 που να δημιουργεί καλή υπεράσπιση στη συγκεκριμένη απαίτηση της Εναγόμενης 1 για πληρωμή οφειλόμενων ποσών. Η εικόνα ενισχύεται περαιτέρω και από τον ισχυρισμό του κύριου XXXX[7] ότι «σε σχέση με τους λογαριασμούς ρεύματος και νερού, εγώ προσωπικά παρέδωσα στον κ. XXXX το ποσό που αναλογούσε σε αυτούς, αλλά αυτός αρνήθηκε να το παραλάβει, ούτως ώστε να το εγείρει ως ανταπαίτηση στη συνέχεια, πράγμα που έπραξε». Ισχυρισμός που, παρότι γενικός και αυτός, εφόσον δεν αναφέρεται πότε ακριβώς έγινε προσφορά ποσού, πριν ή μετά τον τερματισμό της σύμβασης, συνάδει με την επιλογή της Ενάγουσας να τερματίσει τη σύμβαση, παρά να δεχθεί τη συνέχιση της συμβατικής σχέσης. Το ότι δεν προχώρησε η Ενάγουσα σε τερματισμό της συμφωνίας άμεσα, στον πρώτο μήνα καθυστερήσεων, δεν σημαίνει και δεν δείχνει συγκατάθεσή της στην παράβαση, τουλάχιστον με βάση ό,τι έχει λεχθεί στο Δικαστήριο, που να δίνει βάση υπεράσπισης στην Εναγόμενη
- Ούτε οι 4 μήνες που μεσολάβησαν θεωρείται ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, για να υποτεθεί ευλόγως ότι είναι πλαστή ή κακοπροαίρετη η απαίτηση της Ενάγουσας. Απεναντίας, αυτό που διαφαίνεται είναι πως, επειδή υπήρχαν οι καθυστερήσεις ενοικίων και λογαριασμών (γιατί δεν υπάρχει ένδειξη ότι δεν υπήρχαν) και δεν επήλθε ομαλοποίηση στους 4 μήνες αλλά συσσωρεύονταν, η Ενάγουσα έλαβε την απόφασή της ως προς τον χειρισμό αυτής της συμβατικής σχέσης και τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης. Ούτε το ερώτημα της Εναγόμενης 1 στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης των Εναγόμενων είναι εύλογο, ως προς το γιατί η Ενάγουσα δεν αντέδρασε στην ανέγερση της οικοδομής νωρίτερα, μιλώντας εντωμεταξύ για μια συμβατική σχέση που είχε αρχίσει μόλις την 01.05.2018 και για μιαν αντίδραση της Ενάγουσας λίγων μόλις μηνών μετά, που δείχνει ότι τα προβλήματα στη σχέση αυτή της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα άρχισαν αναλόγως νωρίς. Δεν υφίσταται επί του παρόντος απαίτηση της Ενάγουσας σε άλλην αγωγή ή ανταπαίτηση, δια της οποίας η Ενάγουσα να αξιώνει τις ίδιες θεραπείες, ούτε εκείνες έχουν αποφασιστεί επί της ουσίας από οποιοδήποτε άλλο Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση της Ενάγουσας στην αγωγή 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού, κατά κοινή ομολογία, έχει αποσυρθεί, και δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι η απόσυρσή της ήταν ανεπιφύλακτα, για λόγο που να δικαιολογεί τη δημιουργία πεποίθησης στην Εναγόμενη 1 ότι επιλύθηκε και οριστικά η μεταξύ τους διαφορά αναφορικά με τις οφειλές. Δεν συνιστά καλή υπεράσπιση ο ισχυρισμός της Εναγόμενης 1 περί δεδικασμένου. Τέτοιο δεδικασμένο δεν υπάρχει, με την έννοια ότι κανένα Δικαστήριο δεν έχει αποφασίσει ούτε έχει προέβη σε διαπιστώσεις σχετικά με τις οφειλές που διεκδικεί η Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 1[8]. Όσα λέχθηκαν στο Δικαστήριο της αγωγής 296/2019 Ε.Δ. Λεμεσού παρεμφερώς μεταξύ των ιδίων διαδίκων δια των δικογράφων ή και στο πλαίσιο ενδιάμεσης διαδικασίας δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για δημιουργία δεδικασμένου[9]. Ούτε κατάχρηση προκύπτει από μόνο του το γεγονός ότι η Ενάγουσα επέλεξε τελικά να διεκδικήσει τις θεραπείες που χρειάζεται δια ξεχωριστής αγωγής αντί δι' ανταπαίτησης, διακόπτοντας πρώτα τέτοια ανταπαίτηση, ώστε να μην εισάγει τα τρίτα πρόσωπα, εναντίον των οποίων διαφάνηκε σε αυτήν ότι έπρεπε να κινηθεί, στη διαφορά μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας που σχετίζεται με την κατοχή και χρήση του οικοπέδου, ή ώστε να προωθήσει τη δική της απαίτησης για το χρέος συνοπτικά και χωρίς εμπλοκή αυτής με τις θεραπείες που ζητά η Εναγόμενη
- Από το σύνολο των ισχυρισμών της Εναγόμενης 1, δεν υπάρχει αμφισβήτηση ούτε ως προς το ύψος των ποσών που διεκδικεί η Ενάγουσα, που είναι στη βάση του συμφωνημένου μηνιαίου ανταλλάγματος των €950,
- Το Δικαστήριο κρίνει πως η Εναγόμενη 1 έχει αποτύχει να αποδείξει ότι έχει δικάσιμο θέμα σε σχέση με το αντάλλαγμα ή την αξία της κατοχής του ακινήτου που παραδεδεγμένα κρατούσε μέχρι την ανάκτησή του από την Ενάγουσα, και ότι θα πρέπει το θέμα των οφειλών προς την Ενάγουσα να παραπεμφθεί σε δίκη (trial). Η παραπομπή σε δίκη της απαίτησης της Ενάγουσας, για τη διαπίστωση της ύπαρξης των οφειλών, υπό τις περιστάσεις που εκτέθηκαν στο Δικαστήριο, θα δημιουργούσε δυσανάλογη καθυστέρηση εις βάρος της Ενάγουσας, λόγος για τον οποίον υφίσταται και η διαδικασία της συνοπτικής απόφασης. Η έκδοση συνοπτικής απόφασης υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 για τα οφειλόμενα ποσά δεν εμποδίζει την προώθηση οποιασδήποτε αξίωσης της Εναγόμενης 1 εναντίον της Ενάγουσας δια άλλης αγωγής. Ομοίως αποφασίστηκε σε παρεμφερή γεγονότα στην Ch. Aresti Estates Ltd v. Loucas Kyprianou & Co Enterprises Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A492, Πολιτική Έφεση 68/2011, ημερ. 21.10.
- Ούτε παρεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στη ρυθμιστική εμβέλεια οποιουδήποτε δικαστικού διατάγματος. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 1 για το συνολικό ποσό των €13.300,00, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον για τα έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όλες οι υπόλοιπες αξιώσεις της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 1 απορρίπτονται. (Να γίνουν τυχόν διαβήματα για τη διακοπή της αγωγής εναντίον των Εναγόμενων 2 και 3, βάσει των ΚΠΔ.) (Υπ.).............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] N. V. Caterchef v. P.C.P Electronics Ltd
(1999)Α.Α.Δ. 1912. Βλ. και Hermes Insurance v. Theodorides
(1983)1 C.R.L. 333, Εθνική Τράπεζα ν. Χατζηνέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408 και Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 Α.Α.Δ. 148. [2] Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1968, J. & M. Loizides Agencies Ltd ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1Β ΑΑΔ 1280, Ironfx Global Limited v. Χριστάκης Αλεξάνδρου & Υιοί Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε338/2016, ημερ. 23.03.2017. [3] παρ. 4 και 8 της ένορκης δήλωσης των Εναγόμενων. [4] παρ. 11 της ένορκης δήλωσης των Εναγόμενων. [5] παρ. 6 της ένορκης δήλωσης των Εναγόμενων. [6] Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ.1)
(2001)1 Α.Α.Δ. 418. [7] παρ. 6 της ένορκης δήλωσης των Εναγόμενων. [8] Δάμτσα ν. Δάμτσα
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1389. [9] Νικολάου ν. Σκουτελλά
(2008)1Β Α.Α.Δ. 1125. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο