ARNOS LIMITED ν. GLAGOLEV, Αγωγή αρ. 1133/2020, 5/4/2021

(2)και της Δ.39,κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), δια της οποίας ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο να εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία που είναι ορισμένη ή θα οριστεί η κυρίως αίτηση για ακρόαση, για να αντεξεταστεί αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 και 16 της ένορκης του δήλωσης, γιατί, όπως αναφέρει ο κύριος ΧΧΧΧ που υποστηρίζει και αυτή την αίτηση με ένορκη του δήλωση, ο ενόρκως δηλών, τον οποίον γνωρίζει καλά, ψεύδεται και εξάλλου δεν γνωρίζει καλά την Αγγλική γλώσσα στην οποία φέρεται να ορκίζεται. Επίσης, επειδή δεν λέει συγκεκριμένα για τις υπηρεσίες που προσέφερε η Ενάγουσα μέχρι τη διάλυση της εταιρείας του, που είναι πασιφανείς μέσα από την έγγραφη μαρτυρία, και έχει ατεκμηρίωτους και αόριστους ισχυρισμούς, όπως το ότι ανέφερε στην Ενάγουσα πως δεν ήθελε υπηρεσίες ή ότι η Ενάγουσα χρησιμοποίησε πλαστό έγγραφο, κ.λπ., ενώ αποκρύπτει και δεδομένα, όπως ηλεκτρονικό μήνυμα του στα Ρωσικά, δια του οποίου παραδέχεται το χρέος. Η Ενάγουσα θέλει να αντεξεταστεί ο Εναγόμενος ακόμα και για τους ισχυρισμούς του περί δικαιοδοσίας. Έχω εξετάσει την αίτηση, την ένσταση, τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και έχω υπόψη μου όλη την επιχειρηματολογία. Ωστόσο, το εάν θα επιτραπεί ή όχι η αντεξέταση μάρτυρα του οποίου η μαρτυρία είναι έγγραφη, όπως άλλωστε προκύπτει από τους προαναφερόμενους διαδικαστικούς κανονισμούς, είναι ζήτημα διακριτικό, και εξετάζεται σε συνάρτηση με τη φύση της υπόθεσης στο πλαίσιο της οποίας δίδεται η μαρτυρία και τις περιστάσεις της, με γνώμονα το καλύτερο συμφέρον της δικαιοσύνης στην κάθε περίπτωση. Δεν υπάρχει ένας ομοιόμορφος κανόνας σχετικά με το πού ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πού όχι, αρκεί βεβαίως να ασκείται δικαστικά. Όταν η κυρίως αίτηση αφορά στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, όπου το Δικαστήριο εξετάζει τη συνδρομή συγκεκριμένων προϋποθέσεων στη βάση της πραγματικής εκδοχής αυτού που αιτείται την ενδιάμεση θεραπεία, χωρίς να υπεισέρχεται σε διάγνωση αμφισβητούμενων πραγματικών ζητημάτων που αφορούν την ουσία της υπόθεσης, κατ' επέκταση σε ζητήματα αξιοπιστίας, το περιθώριο να καταστεί αναγκαία η αντεξέταση μάρτυρα, και δη του ενιστάμενου στην αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία, εκ των πραγμάτων σπανίζει[1]. Χωρίς όμως να αποκλείεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Αναζητώντας αυτό το περιθώριο στην προκειμένη περίπτωση, δεν εντοπίζεται. Η Ενάγουσα ζητά να αντεξετάσει τον Εναγόμενο, σχεδόν σε όλη την έκταση των ισχυρισμών του, για να καταδείξει ότι αυτός ψεύδεται ή και ότι η εκδοχή του Εναγόμενου σε σχέση με τα γεγονότα που αφορούν την ουσία δεν ευσταθεί, έναντι σε αυτήν της Ενάγουσας, για την οποία, προφανώς, ο Εναγόμενος θα πρέπει να πειστεί, δια της αντεξέτασής του, και να την δεχθεί[2]. Δεν είναι αυτό που χρειάζεται το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία. Όσον αφορά τις παραγράφους 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου, στις οποίες ο Εναγόμενος θέτει την εκδοχή του ότι έχει ισχυρούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν είναι οικονομικά αφερέγγυος, δεν δίδεται καν λόγος από την Ενάγουσα γιατί θέλει να αντεξετάσει τον Εναγόμενο αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αυτούς. Η παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου αναφέρεται ακροθιγώς στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της Ενάγουσας, και πάλι ο λόγος που δίδεται λακωνικά είναι η ανάδειξη αντιφάσεων του Εναγόμενου, και άρα για την ενίσχυση της ουσιαστικής εκδοχής της Ενάγουσας. Η παράγραφος 10 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου δεν αναφέρεται πουθενά στην ένορκη δήλωση του διευθυντή της Ενάγουσας, παρά απλά εκτίθεται μαζί με όλες τις άλλες παραγράφους στην παράγραφο 22. Δεν πρόκειται για αντεξέταση επί των περιουσιακών στοιχείων του Εναγόμενου, για σκοπούς έκδοσης παγοποιόντος διατάγματος, ούτε τέτοια που εστιάζει σε κάποιο κίνδυνο αποξένωσης, η δε κυρίως αίτηση της Ενάγουσας εστιάζει εξάλλου σε συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία του Εναγόμενου, που προφανώς η Ενάγουσα γνωρίζει ότι υφίστανται. Η αντεξέταση του Εναγόμενου, με όσα εξέθεσε η Ενάγουσα, δεν θα προσέφερε οτιδήποτε στην προσπάθεια της Ενάγουσας να εξασφαλίσει την ενδιάμεση θεραπεία που αιτείται, είναι μη αναγκαία (needless), ενώ θα ανάλωνε τον χρόνο του Δικαστηρίου περισσότερο χρησιμοποιώντας τη ζωντανή ατμόσφαιρα του Δικαστηρίου για να επιτευχθούν σκοποί σχετικοί με την ουσία της αγωγής της Ενάγουσας ή με την άσκηση πίεσης στον Εναγόμενο σχετικά με την απαίτηση της Ενάγουσας (oppressive). Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτραπεί. Η Ενάγουσα δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει, κατ' εξαίρεση, την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας σε μια τέτοια διαδικασία και υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Η αίτηση απορρίπτεται. Δεν έχει υποδειχθεί και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος λόγος απόκλισης από τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, τα οποία επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία. Η κυρίως αίτηση είναι ήδη ορισμένη για Ακρόαση την 16.04.2021, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει την κυρίως αίτησης. Οι συνήγοροι των διαδίκων μπορούν να καταχωρίσουν τυχόν αγορεύσεις τους μέχρι τότε. (Υπ.)............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ( [1] Βλ. και ενδεικτικά Αναφορικά με την απόρριψη αίτησης αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση Χριστοδούλου, Πολιτική Αίτηση 49/2018, ημερ. 06.04.2017. [2] παρ.4-8 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο