← Κύπρος

ΡΙΑΛΑ ν. ΣΑΒΒΑ κ.α., Αγωγή αρ. 2211/2019, 21/4/2021

ΡΙΑΛΑ ν. ΣΑΒΒΑ κ.α., Αγωγή αρ. 2211/2019, 21/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A75 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2211/2019 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΡΙΑΛΑ Ενάγων και

  1. ΧΧΧΧ ΣΑΒΒΑ
  2. ΧΧΧΧ ΛΟΪΖΟΥ
  3. ΧΧΧΧ ΛΟΪΖΟΥ
  4. ΧΧΧΧ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 02.10.2019 Ημερομηνία: 21.04.2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: κα Α. Προδρόμου για ΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: κ. Ηλίας Ηλία Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων, με αγωγή (probate action) που καταχώρισε εναντίον των Εναγόμενων, βάσει της οποίας εκδόθηκε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και σφραγίστηκε κατόπιν καταχώρισης ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τη Δ.2,κ.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), ισχυρίζεται πως είναι ένας εκ των νόμιμων κληρονόμων της αποβιωσάσης μητέρας του, ΧΧΧΧ. Επιδιώκει να πλήξει την ιδιότητα και τις ενέργειες του αδελφού του, Εναγόμενου 1, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης δυνάμει διατάγματος στην αίτηση διαχείρισης 70/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και σε σχέση με τη διανομή της ακίνητης και κινητής περιουσίας της στην οποία είχε ήδη προβεί. Στη μεταβίβαση στον εαυτό του (και μετέπειτα στη θυγατέρα του, Εναγόμενη 3), του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ./Σχ.ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, Τεμ. ΧΧΧΧ, στον Δήμο ΧΧΧΧ στη Λεμεσού («το ακίνητο»), το οποίο ο Ενάγων διεκδικεί κατά το ¼, όπως διεκδικεί και το ¼ το ποσού των €13.375,20 που κατέλειπε η αποβιώσασα κατά τον χρόνο θανάτου της. Ο Ενάγων ζητά την ακύρωση της διανομής και την επανεγγραφή ή επαναμεταβίβαση της περιουσίας της αποβιωσάσης σύμφωνα με τον νόμο σε όλους τους νόμιμους κληρονόμους της, και την αντικατάσταση του διαχειριστή με τον διορισμό νέου διαχειριστή, επικαλούμενος δόλο, απάτη, πλάνη ή και ψευδείς παραστάσεις. Συναφώς, αξιώνει και αναγνώριση ότι η αποποίηση κληρονομικού δικαιώματος ημερομηνίας 14.06.2011 που υπέγραψε στο πλαίσιο της διαχείρισης δεν έχει νομική ισχύ καθότι είχε υπογραφθεί σε χρονικό διάστημα πέραν των 3 μηνών από τον θάνατο της αποβιωσάσης και είχε εξασφαλιστεί δολίως, απατηλά, κατόπιν πλάνης ή και δια ψευδών παραστάσεων, αλλά και η πιστοποίηση που έλαβε το έγγραφο αυτό από τον Εναγόμενο 4, υπό την ιδιότητά του ως Κοινοτάρχης, δεν έγινε νόμιμα. Διαζευκτικά, αξιώνει ποσό €37.443,80 που υπολογίζει ότι συνιστά την ¼ της συνολικής αξίας της περιουσίας της αποβιωσάσης, πλέον αποζημιώσεις. Όπως ο Ενάγων εξηγεί, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αγωγή του, το ακίνητο συνιστά οικόπεδο εντός του οποίου υπάρχει ισόγεια κατοικία όπου διέμενε και διαμένει ο ίδιος με την οικογένειά του και δεν ήταν αντίθετη η βούληση της αποβιωσάσης μητέρας του. Όπως είναι η θέση του, δεν λήφθηκε η συγκατάθεση όλων των κληρονόμων για την αρχική μεταβίβαση του ακινήτου στον Εναγόμενο
  5. Η Εναγόμενη 2 είχε εγγυηθεί την πιστή διαχείριση από τον Εναγόμενο 1, γι' αυτό ενάγεται, και η Εναγόμενη 3 ενάγεται ως η σημερινή ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Ο Ενάγων καταλογίζει δόλο στον Εναγόμενο 1, υπέρβαση των καθηκόντων του ως διαχειριστής, κακοπιστία και παρανομίες, προκειμένου να αποποιηθεί ο Ενάγων τα κληρονομικά του δικαιώματα και να επωφεληθεί αποκλειστικά ο ίδιος, ενώ υπάρχουν, εκτός από τον Ενάγοντα, και αλλά δύο άλλα νόμιμα τέκνα της θανούσας. Ο Ενάγων, όπως λέει, δεν ξέρει να διαβάζει, και τον διαβεβαίωσαν ότι δεν θα μεταβιβάζονταν το ακίνητο στο οποίο διέμενε. Ακολουθούσε τυφλά τις οδηγίες του Εναγόμενου 1 σε σχέση με τις υπογραφές που έβαζε στα διάφορα έγγραφα και τις πληροφορίες που του έδινε ότι ήταν έγγραφα που ήθελε ο δικηγόρος ή άλλως πώς. Ως εκ του αποτελέσματος, ο Εναγόμενος 1 μεταβίβασε στο όνομά του όλα τα κληρονομικά μερίδια του ακινήτου. Αυτό το αντιλήφθηκε προ μηνών, όταν ο Εναγόμενος 1 του ζήτησε να φύγει από το σπίτι, γιατί είναι ο ίδιος ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Δεν θυμάται να υπέγραψε ενώπιον οποιουδήποτε πιστοποιούντος υπαλλήλου. Το ίδιο θεωρεί ότι έγινε και με τα υπόλοιπα αδέλφια του, εφόσον και ο άλλος του αδελφός, ο ΧΧΧΧ, είναι εσώκλειστος στον Ξενώνα Αποκατάστασης «Αριάδνη» από το 2002 και πριν από αυτόν στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας και είναι ανίκανο άτομο, λόγω οριακής νοημοσύνης. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 άρχισαν να πιέζουν τον Ενάγοντα να εγκαταλείψει την κατοικία, οπότε αναζήτησε νομική βοήθεια, εφόσον δεν έχει άλλον τόπο διαμονής, και είναι χωρίς επαρκείς πόρους. Η αξία του όλου ακινήτου επί του οποίου ο Ενάγων διεκδικεί το ¼, ανέρχεται στις €136.400,
  6. Στο πλαίσιο της αγωγής του, ο Ενάγων, καταχώρισε και την υπό εξέταση αίτηση, με βάσεις τα άρθρα 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 και 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, δια της οποίας ζητά εκτενώς την έκδοση διαταγμάτων εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3, που να εμποδίζουν την εκδίωξή του και την ανάληψη της κατοχής του ακινήτου από αυτούς ή και να πωλήσουν ή διαθέσουν περαιτέρω το ακίνητο ή και να παρεμβαίνουν σε αυτό ή και να παρενοχλούν τον ίδιο και την οικογένειά του, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής ή νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Η αίτησή του υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου, δια της οποίας ο ομνύων επαναλαμβάνει τα ίδια γεγονότα, ως προς τις περιστάσεις υπό τις οποίες υπέγραψε τα διάφορα έγγραφα στο πλαίσιο της διαχείρισης, με αποτέλεσμα να απωλέσει το κληρονομικό μερίδιό του, και προσκομίζει έγγραφη μαρτυρία, ήτοι την αίτηση διαχείρισης, το διάταγμα διαχείρισης, το έγγραφο αποποίησης κληρονομικού δικαιώματος, την απογραφή και τους τελικούς λογαριασμούς. Αντιλήφθηκε ότι ο αδελφός του ενήργησε δολίως τον Ιούλιο 2019, όταν του ζήτησε να φύγει από το σπίτι και του ανέφερε πως είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης, προσκομίζει τον τίτλο ιδιοκτησίας από τον οποίο φαίνεται ότι η εγγραφή έγινε το 2012, παρόλο που η διαχείριση έκλεισε το
  7. Ο ίδιος θορυβήθηκε το 2019 οπότε και άρχισε να ερευνά και εν τέλει κατέφυγε σε δικηγόρους, που τον βοήθησαν να αντιληφθεί την αλήθεια. Στο μεταξύ, ο Εναγόμενος 1 αποξένωσε το ακίνητο μεταβιβάζοντάς το στην Εναγόμενη 3, γεγονός που πληροφορήθηκε ο Ενάγων τον Σεπτέμβριο του 2019, οπόταν και άρχισε και η Εναγόμενη 3 να ασκεί πιέσεις στον Ενάγοντα να φύγει από το σπίτι στο οποίο διέμενε, ιδιοκτησίας της, εφόσον θέλει να μείνει η ίδια και η οικογένειά της σε αυτήν. Προσκομίζει πιστοποιητικό έρευνας από το Κτηματολόγιο και απόδειξη πληρωμής των σκυβάλων. Αναφέρει πως οι πιέσεις εξακολουθούν, εφόσον του αναφέρουν ότι θα του αποκόψουν το ρεύμα και το νερό, για να εξαναγκαστεί να φύγει από το σπίτι, αλλά και ότι θα εισβάλουν να προβούν σε εργασίες κατεδάφισης. Η εκδίωξη της οικογένειάς του από το σπίτι θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, όπως είναι η θέση του. Εισηγείται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων που ζητά. Η αίτηση του Ενάγοντος κατέστη δια κλήσεως και έπειτα συνάντησε την ένσταση των Εναγόμενων 1, 2 και
  8. Δια των λόγων ένστασης που προβάλλουν, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 εισηγούνται (κατ' επανάληψη) ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων του είδους που ζητά ο Ενάγων, το γεγονός ότι αποποιήθηκε το κληρονομικό του δικαίωμα ήταν γνωστό σε αυτόν, όπως και οι συνέπειες της αποποίησης, και ψευδώς αναφέρει ότι δεν ξέρει να διαβάζει ή ότι δεν αντιλαμβάνονταν τι υπέγραφε. Ο ίδιος κατακρατεί το ακίνητο χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο, ενώ απλά είχε συμφωνήσει να παραμείνει στο ακίνητο για 5-6 χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας τους χωρίς τέτοιο ενοίκιο, και στη συνέχεια θα παρέδιδε την κατοχή του στον ιδιοκτήτη του, πράγματα που δεν έπραξε, παραβιάζοντας τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας. Θεωρούν ότι ο Ενάγων έχει αλλότρια κίνητρα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, δια της οποίας ο Εναγόμενος 1 αρνείται ότι ενήργησε οποτεδήποτε δολίως, και επαναλαμβάνει τη δική του εκδοχή, ως προς τα γεγονότα, ότι ο Ενάγων οικειοθελώς και με πλήρη συνείδηση αποποιήθηκε το κληρονομικό του δικαίωμα, εις αντάλλαγμα της συμφωνίας να παραμείνει στο ακίνητο χωρίς ενοίκιο, για περίπου 6 χρόνια μετά τον θάνατο της αποβιωσάσης, οπότε στη συνέχεια να παραδώσει την κατοχή του στον ιδιοκτήτη του. Τα όσα αναφέρει και πράττει είναι, κατά τον Εναγόμενο 1, υστερόβουλες σκέψεις, για να συνεχίσει να παρακρατεί και να επεμβαίνει παράνομα στο ακίνητο, καταστρατηγώντας τα συμφέροντα και δικαιώματα άλλων. Η αξία του ακινήτου, κατά τον θάνατο της μητέρας τους, ήταν €75.000,
  9. Όντως, ο άλλος τους αδελφός, ο ΧΧΧΧ, ήταν εσώκλειστος για ένα χρονικό διάστημα ωστόσο δεν ισχύουν τα υπόλοιπα που αναφέρει ο Ενάγων. Μεταβίβασε το ακίνητο στη θυγατέρα του. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών έχουν επιχειρηματολογήσει δια των αγορεύσεων που ετοίμασαν γραπτώς και κατέθεσαν στο Δικαστήριο, και που το Δικαστήριο έχει υπόψη του. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 ορίζει το ίδιο τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, για να μπορεί να εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα. Οι προϋποθέσεις αυτές αναλύθηκαν στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 CLR 557 όπως σε πολλές άλλες αποφάσεις που επακολούθησαν. Νοουμένου πάντοτε ότι το Δικαστήριο έχει τη δικαιοδοσία επί του εναγόμενου, όπως και στην παρούσα περίπτωση, θα πρέπει ο διάδικος που αιτείται την ενδιάμεση θεραπεία να αποδείξει ότι:
  1. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, που αφορά σε συγκεκριμένο πράγμα, σε χρέος ή αποζημίωση, ορισμένα ή οριστά. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα καταχωρισμένα δικόγραφα ή, όπου δεν υπάρχουν, την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ό,τι εξετάζεται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας[1]·
  2. υπάρχει καλή βάση αγωγής και καλές πιθανότητες ο διάδικος που αιτείται να δικαιούται σε θεραπεία και έκδοση δικαστικής απόφασης. Όπως υποδείχθηκε, μεταξύ άλλων, και στην T.A. Micrologic Comp. Conlsut. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Απαιτείται κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[2]. Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα, υπό την πιο πάνω έννοια·
  1. εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα, να υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, οπότε θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Αυτή η προϋπόθεση έχει την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή[3]. Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης (balance of justice) συνυπολογίζεται σε περίπτωση που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  2. Συνιστά κοινό έδαφος ότι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου είναι σήμερα η Εναγόμενη 3, η οποία έχει λάβει την ιδιοκτησία του ακινήτου κατόπιν μεταβίβασής του σε αυτήν από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος το είχε αρχικά αποκτήσει δια της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας του Ενάγοντος και του Εναγόμενου 1, αφού ο Ενάγων, όπως και οι υπόλοιποι κληρονόμοι, υπέγραψαν έγγραφο αποποίησης κληρονομικού μεριδίου. Συνιστά και κοινό έδαφος πως ο Ενάγων, παρά το γεγονός ότι υπέγραψε έγγραφο αποποίησης κληρονομικού μεριδίου, διέμενε και εξακολουθεί να διαμένει στο ακίνητο. Ο Εναγόμενος 1 ενεργούσε ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης, με την εγγύηση της Εναγόμενης
  3. Συνιστά επίσης δεδομένο που προκύπτει από την μαρτυρία και των δύο πλευρών πως τόσον η Εναγόμενη 3 όσο και ο πατέρας της, Εναγόμενος 1, θα επιθυμούσαν να φύγει ο Ενάγων από το ακίνητο και η κατοχή του να περιέλθει στην εγγεγραμμένη ιδιοκτήτριά του, απλά έχουν και μία διαφορετική εκδοχή ως προς τις περιστάσεις υπό τις οποίες έγινε η αποποίηση και ως προς τη συμφωνία του Ενάγοντος να το πράξει και κατ' επέκταση τους σκοπούς του διαβήματός του αυτού, να κινήσει αγωγή και στο πλαίσιο μιας τέτοιας αγωγής να διεκδικεί ενδιάμεση θεραπεία. Ο Ενάγων, πάντως, ασκεί συγκεκριμένο τύπο αγωγής (probate action) και ισχυρίζεται δόλο και απάτη από μέρους των Εναγόμενων, κατά τρόπο που εισάγει ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στο παρόν Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν βρίσκει λόγο, επί του παρόντος, να μην οδηγηθεί το θέμα αυτό, που απαντά σε γνωστή στο δίκαιο νομική βάση, σε δίκη και σε ουσιαστική εξέτασή του, κατ' επέκταση σε ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  4. Το ίδιο αυτό ζήτημα που εισάγει στο Δικαστήριο περιστοιχίζεται και από κάποια προφορική μαρτυρία ως προς τα σημεία που προβάλλουν ως αμφισβητούμενα, η οποία, χωρίς να μπορεί να αξιολογηθεί σε αυτό το στάδιο, δίδει πιθανότητες επιτυχίας του Ενάγοντος εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, κατ' επέκταση εναντίον της Εναγόμενης 3, η οποία είναι αναγκαία διάδικος. Εάν ο Ενάγων αποδείξει επιτυχώς, κατά την εκδίκαση της αγωγής, που είναι και το κατάλληλο στάδιο, ότι όντως υπέγραψε την αποποίηση χωρίς να συνειδητοποιεί τις έννομες συνέπειές της, επειδή παραπλανήθηκε με συγκεκριμένη δόλια συμπεριφορά του Εναγόμενου 1, που του ανέφερε, γνωρίζοντας ότι δεν ξέρει να διαβάζει, ότι είναι άλλου είδους έγγραφο από αυτό που υπέγραψε, και κατά τρόπο που η πλάνη μου να αποκτά νομική σημασία, δεν αποκλείεται να δικαιούται σε θεραπείες. Πιθανότητες στις οποίες δίνει κάποια ρεαλιστική διάσταση με τον ισχυρισμό του ότι δεν ξέρει να διαβάζει, ότι και ο άλλος του αδελφός είναι ανίκανο πρόσωπο, ότι και οι τελικοί λογαριασμοί που κατατέθηκαν στο πλαίσιο της διαχείρισης έκαναν αναφορά σε άλλα γεγονότα, κατά τρόπο που δημιουργεί ένα επίπεδο πέραν της απλής δυνατότητας, που αρκεί για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, για την ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  5. Ασφαλώς, αυτοί οι ισχυρισμοί, που είναι ισχυρισμοί γεγονότων, θα εκδικαστούν σε μια κανονική δίκη, όπου εκεί θα καταδειχθεί εάν αληθεύουν ή όχι, και όχι κατά την ακρόαση αυτής της αίτησης του Ενάγοντος για ενδιάμεση θεραπεία. Σε αυτή τη διαδικασία δεν εξετάζεται εάν η εκδοχή των Εναγόμενων μπορεί να υπερτερήσει αυτής του Ενάγοντος και δεν αποκλείεται να είναι εκείνη που θα αποδειχθεί στο τέλος της ημέρας, όταν θα παρουσιαστεί και από τις δύο πλευρές η μαρτυρία τους, σε δίκη, για να τύχει αξιολόγησης. Το γεγονός βεβαίως ότι ο Ενάγων μπορεί - δεν αποκλείεται και είναι πιθανόν πέραν της απλής δυνατότητας - να επιτύχει στην αγωγή του εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3, δεν του δίδει αυτομάτως και τη δυνατότητα να λάβει ενδιάμεση θεραπεία που να αφορά στα ίδια αυτά πρόσωπα. Η ενδιάμεση θεραπεία που ζητά έχει να κάνει με το ακίνητο, την δέσμευσή του και την διασφάλιση της διαμονής του σε αυτό. Έννομη σχέση με το ακίνητο έχει σήμερα η Εναγόμενη
  6. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν έχουν κάποια έννομη σχέση με το ακίνητο και ασφαλώς δεν μπορούν να εξαναγκάσουν την έξωση του Ενάγοντος και της οικογένειάς του από αυτό. Η Εναγόμενη 2, η οποία εμπλέκεται στην απαίτηση του Ενάγοντος επειδή εγγυήθηκε την πιστή εκτέλεση των υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 στον οποίον ο Ενάγων καταλογίζει δόλο, δεν είναι καν κατανοητό γιατί εμπλέκεται και στη διεκδικούμενη ενδιάμεση θεραπεία. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία εναντίον της Εναγόμενης 2 ότι πιέζει και η ίδια τον Ενάγοντα για οτιδήποτε έχει να κάνει με το ακίνητο και την κατοχή του. Επίσης, δεν προκύπτει από τη μαρτυρία του Ενάγοντος ότι ο Εναγόμενος 1 ή η Εναγόμενη 2 ενδέχεται να αδικοπραγήσουν εναντίον του, κατά τρόπο που να μπορεί να οδηγεί το Δικαστήριο να εξετάσει το αίτημά του για ενδιάμεσες θεραπείες εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 υπό το πρίσμα των διαταγμάτων quia timet («επειδή φοβάται»), λόγω του «φόβου» διάπραξης αστικών αδικημάτων εναντίον του από τους Εναγόμενους 1 και 2 στο μέλλον. Στο πλαίσιο της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960, δεν φαίνεται πως θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη, εάν ο Ενάγων επιτύχει στην αγωγή του για αποζημιώσεις εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα τα οποία ζητά εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  7. Συνεπώς, η προσπάθεια του Ενάγοντος να εξασφαλίσει ενδιάμεση θεραπεία εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 τελειώνει εδώ. Όσον αφορά την Εναγόμενη 3, η οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, το οποίο είναι επίδικο, η εικόνα διαφοροποιείται, γιατί και η αίτηση του Ενάγοντος βασίζεται περαιτέρω στο άρθρο 4 του Κεφ.
  8. Το Δικαστήριο δύναται, σε οποιονδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα, μεταξύ άλλων, για τη διατήρηση, φύλαξη ή κατακράτηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Κεφ. 6 εξετάζονται επίσης υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 και δεν τις διαφοροποιεί το άρθρο αυτό. Ο Ενάγων, με την αγωγή, του αξιώνει, μεταξύ άλλων, το ¼ του επίδικου ακινήτου, ενώ είναι δεδομένο πως διαμένει εντός αυτού, πλην όμως η Εναγόμενη 3, η οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, μπορεί να το διαθέσει περαιτέρω, καθιστώντας και την προσπάθεια του Ενάγοντος να εξασφαλίσει θεραπεία σε σχέση με το ακίνητο αυτό ατελή. Δεν έχει σημασία εάν έχει προσπαθήσει η Εναγόμενη 3 καθόλου να το πράξει με οποιονδήποτε τρόπο ή όχι, ούτε εάν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αποξένωσης, αλλά, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, αρκεί η ορατή δυνατότητα να το πράξει οποτεδήποτε επιθυμεί. Αναφέρει, επίσης, ο Ενάγων, πως ενδέχεται η Εναγόμενη 3, υπό την ιδιότητά της ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, να παρέμβει και στην κατοχή με κάποιον φυσικό τρόπο, χωρίς τη λήψη σχετικών νομικών διαβημάτων (π.χ. αποκοπή νερού και ρεύματος, κατεδαφίσεις, κ.λπ.). Σε αυτό το πλαίσιο, κρίνω πως εάν δεν δοθεί κάποια ενδιάμεση θεραπεία στον Ενάγοντα σε σχέση με τη διατήρηση του ακινήτου στην ιδιοκτησία της Εναγόμενης 3 και την απαγόρευση τυχόν μη νόμιμων επεμβάσεων στην κατοχή του ακινήτου, κατ' επέκταση τη διατήρηση του status quo, μέχρι την εκδίκαση αυτής της αγωγής του Ενάγοντος ή μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου, θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη για τον Ενάγοντα σε μεταγενέστερο χρόνο σε σχέση με την απαίτησή του εναντίον της Εναγόμενης 3 και το ακίνητο. Κρίνω πως πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 σε σχέση με την Εναγόμενη
  9. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγων θα ήταν ικανοποιημένος και με την αξία του ¼ μεριδίου του ακινήτου, που αξιώνει διαζευκτικά. Αυτό δεν αναιρεί από μόνο του την ανάγκη του για ενδιάμεση θεραπεία, ούτε δημιουργεί από μόνο του δυνατότητα να απονεμηθεί απρόσκοπτα η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο, εάν το στο μεταξύ το ακίνητο αλλάξει ιδιοκτησιακό καθεστώς ή εάν ο Ενάγων, με διάφορους φυσικούς τρόπους, εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την κατοχή του, πριν από τη διάγνωση της απαίτησής του αυτής. Η Εναγόμενη 3 ενάγεται υπό αυτή την ιδιότητά της ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, αλλά και γιατί, σύμφωνα με τη θέση του Ενάγοντος, ασκεί πιέσεις για να λάβει η ίδια την κατοχή του ακινήτου που επί του παρόντος είναι γραμμένο στο όνομά της, για να οικηθεί από αυτήν. Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται η διάθεση του ακινήτου και οποιαδήποτε παράνομη επέμβαση σε αυτό δεν αναιρεί τη δυνατότητα της Εναγόμενης 3, εάν θεωρεί ότι είναι η νόμιμη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου (παρά το γεγονός ότι ζητείται η ακύρωση των μεταβιβάσεων που έγιναν σε σχέση με αυτό, αρχίζοντας από τη μεταβίβασή του στον Εναγόμενο 1), να επιδιώξει με νόμιμο τρόπο την ανάκτηση της κατοχής, για να απολαύσει την πλήρη κυριότητα, που συνυφαίνεται με το δικαίωμά της στην ιδιοκτησία του ακινήτου. Με την έκδοση των διαταγμάτων στα οποία προσανατολίζεται το Δικαστήριο, ο σκοπός είναι η αποτροπή παράνομων φυσικών επεμβάσεων, που δεν εντέλλονται από οποιοδήποτε Δικαστήριο. Στο ισοζύγιο της δικαιοσύνης (balance of justice), λοιπόν, κρίνω πως δεν θα επηρεαστεί η Εναγόμενη 3 από την έκδοση των διαταγμάτων αυτών, με τον τρόπο που θα εκδοθούν, όπως θα επηρεαστεί ο Ενάγων από τη μη έκδοσή τους. Το να μην χορηγηθεί οποιαδήποτε θεραπεία στον Ενάγοντα, ο οποίος διεκδικεί επί του ακινήτου και το κατέχει από αιτία που - κατά κοινή ομολογία - δεν ήταν εξ αρχής παράνομη, θα διατάρασσε αυτό το ισοζύγιο της δικαιοσύνης, ως αυτό διαμορφώνεται με τα μέχρι στιγμής ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα. Η αναφορά στον τρόπο με τον οποίον το Δικαστήριο προσανατολίζεται να εκδώσει κάποια διατάγματα, δια των οποίων να παρέχεται ενδιάμεση θεραπεία στον Ενάγοντα, βάσει της αίτησής του, έχει την έννοια πως το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει τα διατάγματα όπως ακριβώς τα ζητά ο Ενάγων, αλλά μπορεί να προβεί στις ανάλογες προσαρμογές ή αναδιατυπώσεις, για να τηρηθεί το κάθε μέτρο που θεωρεί αναγκαίο, υπό τις περιστάσεις. Για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί: Α. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη 3 και σε οποιονδήποτε αντιπρόσωπο, εκπρόσωπο ή άλλως πώς εντολοδόχο της Εναγόμενης 3 ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί για τους σκοπούς της Εναγόμενης 3 από το να πωλήσει, δωρίσει, εκχωρήσει ή άλλως πώς διαθέσει ή μεταβιβάσει ή αποξενώσει το ακίνητο που βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, Λεμεσός, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ./Σχ.ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, Τεμ. ΧΧΧΧ, στην ενορία ΧΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στον Δήμο ΧΧΧΧ, στην Λεμεσό, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής αυτής ή μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Β. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη 3 και σε οποιονδήποτε αντιπρόσωπο, εκπρόσωπο ή άλλως πώς εντολοδόχο της Εναγόμενης 3 ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί για τους σκοπούς της Εναγόμενης 3 από το να παρέμβει με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, στη φυσική κατοχή του ακινήτου που βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, Λεμεσός, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ./Σχ.ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, Τεμ. ΧΧΧΧ, στην ενορία ΧΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στον Δήμο ΧΧΧΧ, στην Λεμεσό, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής αυτής ή μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Η λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του Ενάγοντος για την έξωσή του ή οποιαδήποτε παρέμβαση στο ακίνητο γίνει με την προηγούμενη συγκατάθεση του Ενάγοντος ή κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου δεν συνιστά παρέμβαση στη φυσική κατοχή του ακινήτου με βάση το διάταγμα αυτό. Η αίτηση του Ενάγοντος, όσον αφορά τους Εναγόμενους 1 και 2, απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, ενώ η αίτηση του Ενάγοντος είχε μερική επιτυχία, όσον αφορά την Εναγόμενη 3, δεν είχε επιτυχία όσον αφορά τους Εναγόμενους 1 και
  10. Δεν έχει υποδειχθεί και δεν φαίνεται να υφίσταται λόγος για τον οποίον το Δικαστήριο να αποκλίνει από ό,τι έχει διαμορφωθεί ως ο κανόνας σε σχέση με τα έξοδα. Όσον αφορά τους Εναγόμενους 1 και 2, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 και εναντίον του Ενάγοντος, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Όσον αφορά την Εναγόμενη 3, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον της Εναγόμενης 3, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) .............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. [1]American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504· Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598. [2]Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201. [3]Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.