ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αγωγή αρ. 765/2021, 3/6/2021

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου, που να διατάσσει την παρουσία της Εναγόμενης 1, για αντεξέταση όσον αφορά το περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Στην ένορκη δήλωσης της κυρίας XXXX, δικηγόρου εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας, που υποστηρίζει την αίτηση, η ομνύουσα εξειδικεύει ότι η πλευρά της Ενάγουσας θέλει να αντεξετάσει την Εναγόμενη 1 αναφορικά με τον ισχυρισμό της, στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της, ότι εξασφάλισε άδεια αλλαγής χρήσης και άδεια οικοδομής. Θεωρεί τον ισχυρισμό παραπλανητικό και αόριστο, εφόσον, από τα τεκμήρια που προσκομίζει, φαίνεται πως η άδεια αφορά σε αλλαγή χρήσης και όχι σε κατεδάφιση ή επέμβαση και υπόσκαψη του δημόσιου δρόμου. Σκοπίμως, κατά τη θέση της, δεν επισυνάπτει και τα σχέδια που συνοδεύουν την άδεια οικοδομής, αφού, εάν τα επισύναπτε, θα ήταν ξεκάθαρο πως δεν είχε οποιαδήποτε άδεια να αλλοιώσει τις διαστάσεις του δρόμου. Επίσης, θέλει να αντεξετάσει την Εναγόμενη 1 αναφορικά με τον ισχυρισμό της, στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσής της, ότι ουδέποτε επενέβη στον δημόσιο δρόμο, εφόσον θεωρεί και αυτό τον ισχυρισμό της παραπλανητικό, γιατί οι φωτογραφίες δείχνουν την ύπαρξη σιδερένιων κιγκλιδωμάτων και υπόσκαψη του δρόμου. Τέλος, θέλει να αντεξετάσει την Εναγόμενη 1 αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της ένορκης δήλωσής της, ότι δεν υπάρχει επέμβαση στον δημόσιο δρόμο, αλλά ούτε και παρεμποδίζεται η ελεύθερη διέλευση της Ενάγουσας στο ακίνητό της, γιατί η θέση της Ενάγουσας είναι ότι κανένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να διέλθει και δεν διήλθε από την έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών. Η Ενάγουσα πιστεύει ότι θα πρέπει να επιτραπεί από το Δικαστήριο η αντεξέταση. Η Εναγόμενη 1, με ένστασή της στην αίτηση αυτή, ισχυρίζεται πως η αίτηση της Ενάγουσας για αντεξέτασή της είναι αχρείαστη, κακόπιστη και καταχρηστική, καθώς με μονομερή αίτησή της εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα να μην παρεμποδίζεται η ελεύθερη διέλευσή της και τέτοιο διάταγμα εκδόθηκε βάσει της δική της εκδοχής. Δεν πληρούνται, κατά τη γνώμη της, τα κριτήρια για να επιτρέψει το Δικαστήριο την αντεξέτασή της και υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής μαρτυρία με βάση την οποία το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει το έργο του. Η αγωγή της Ενάγουσας δεν έχει να κάνει με παράνομη ανέγερση ή κατεδάφιση και δεν δικαιούται η Ενάγουσα να ζητά από την Εναγόμενη να προσκομίσει σχέδια. Η κυρία XXXX, εκ των δικηγόρων της Εναγόμενης 1, που υποστηρίζει την ένσταση αυτή με ένορκη της δήλωση, δια της οποίας η ομνύουσα επεξηγεί περαιτέρω τους λόγους ένστασής της. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, δια των οποίων ανέλυσαν τη νομολογία και τις θέσεις τους. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί σε αυτό, ακόμα κι αν δεν αναπαράγεται ή δεν αναφέρεται αυτολεξεί στην απόφασή του. Σύμφωνα με τη Δ.39.κ.1 ΚΠΔ, κατόπιν αίτησης, μαρτυρία μπορεί να δοθεί δια ένορκης δήλωσης, ωστόσο το Δικαστήριο μπορεί, με αίτημα οποιουδήποτε διαδίκου, να διατάξει την παρουσία του ενόρκως δηλούντος στο Δικαστήριο για την αντεξέτασή του. Τη δυνατότητα αυτή έχει το Δικαστήριο, με βάση τη Δ.48,κ.4

(2)ΚΠΔ, και σε περίπτωση αίτησης η ακρόαση της οποίας διεξάγεται με βάση τις ένορκες δηλώσεις, όπως είναι και η αίτηση της Ενάγουσας για έκδοση προσωρινού διατάγματος, και η ένσταση των Εναγόμενων 1 και 2 σε αυτήν. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το να επιτρέψει ή να μην επιτρέψει την αντεξέταση ενός μάρτυρα ασκείται δικαστικά, με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως αυτό πάντοτε προσδιορίζεται από τη φύση της κάθε υπόθεσης και από τις περιστάσεις της. Στις διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ο ρόλος του Δικαστηρίου είναι περιορισμένος στον έλεγχο της συνδρομής συγκεκριμένων προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 και εν προκειμένω και στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. Δεν προβαίνει στη διάγνωση αμφισβητούμενων γεγονότων που σχετίζονται με την ουσιαστική διαφορά, κατ' επέκταση ούτε και αξιολογεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τα επίδικα θέματα, για να διαπιστώσει την αλήθεια ή την αξιοπιστία της. Ο άξονάς του είναι το δικόγραφο ή όσα αναφέρονται στη μαρτυρία του αιτούντος την ενδιάμεση θεραπεία, και έπειτα όσα προσθέτει στη διαδικασία η πλευρά του καθ' ου η αίτηση, στον βαθμό που συναρτώνται με τις προϋποθέσεις που εξετάζονται, εάν δηλαδή ο αιτών εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, εάν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, εάν θα είναι αδύνατον ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν αποδοθεί η ενδιάμεση θεραπεία, και εάν το ισοζύγιο της δικαιοσύνης επιβάλλει να αποδοθεί ή όχι. Οι εν λόγω προϋποθέσεις αναλύονται περαιτέρω με τρόπο σταθερό μέσα από τη διαχρονική νομολογία, και δεν είναι επί του παρόντος να αναλυθούν. Η ουσία της αναφοράς είναι πως, λόγω της φύσης της διαδικασίας των προσωρινών διαταγμάτων και του περιορισμένου ρόλου του Δικαστηρίου, αναπόφευκτα, η αντεξέταση, με σκοπό τη διάγνωση της αλήθειας των ισχυρισμών του αιτούντος ή του ενιστάμενου ή προκειμένου να αμφισβητηθεί η αξιοπιστία του, όταν μάλιστα δεν συνδέεται με συγκεκριμένο τρόπο με τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δεν είναι επιτρεπτή. Ειδικότερα, σπανίως θα εντοπιστεί περιθώριο όπου τέτοια αντεξέταση ή αντίστοιχα κάποια συμπλήρωση της μαρτυρίας με άλλον τρόπο θα είναι επιβεβλημένα, και τέτοιο περιθώριο ακόμα σπανιότερα θα εντοπιστεί όταν ένα διάταγμα εκδίδεται χωρίς ειδοποίηση της άλλης πλευράς, όπου ο αιτών, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να ασκεί το καθήκον του προς το Δικαστήριο για πλήρη αποκάλυψη[1]. Έχοντας υπόψη το προαναφερόμενο πλαίσιο, τον ρόλο του Δικαστηρίου στη διαδικασία της αίτησης της Ενάγουσας, και μελετώντας με προσοχή το αίτημα της Ενάγουσας για αντεξέταση, τους λόγους για τους οποίους θέλει να αντεξετάσει την Εναγόμενη 1, και τα σημεία για τα οποία θέλει να αντεξετάσει, κρίνω πως αυτό δεν θα πρέπει να επιτραπεί. Όπως η Ενάγουσα έχει τη δική της εκδοχή ως προς το εάν διαπράχθηκε ή όχι παράνομη επέμβαση ή άλλη επέμβαση σε κάποιο δικαίωμά της, και προσκομίζει τη μαρτυρία της, έτσι και η Εναγόμενοι 1 και 2, δια του εμμάρτυρου λόγου της Εναγόμενης 1, έχουν τη δική τους πραγματική εκδοχή, ότι δεν διαπράχθηκε κάποια παράνομη επέμβαση και δεν εμποδίζεται η Ενάγουσα να έχει πρόσβαση στην οικία της. Η αλήθεια θα διαφανεί μάλλον κατά την εκδίκαση της αγωγής, συνεπώς δεν είναι αναγκαία η αντεξέταση για να διαφανεί σε αυτό το στάδιο. Η Ενάγουσα, πέραν του ότι δεν συναρτά τα σημεία που θέλει να αντεξετάσει και με τις προϋποθέσεις που εξετάζει το Δικαστήριο, επικαλείται έγγραφη μαρτυρία ή φωτογραφίες που είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε γιατί τις έχει προσκομίσει η ίδια είτε γιατί τις έχει προσκομίσει η Εναγόμενης 1, και αποζητά να αντιπαραβάλει τις εικόνες και τα στοιχεία αυτά έναντι στα λοιπά λεγόμενα της Εναγόμενης 1, και όλη αυτή η προσπάθεια δημιουργεί γραφυρά την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι θέλει να ασκήσει πίεση ή να προκαλέσει την αξιοπιστία της Εναγόμενης 1, να της υποβάλει ότι ψεύδεται (π.χ. γιατί δεν προσκόμισε και τα σχέδια της οικοδομικής άδειας) ή τη δική της θέση για τα υφιστάμενα κιγκλιδώματα (που όμως δεν αρνείται η Εναγόμενη 1 ότι είναι τοποθετημένα εκεί, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες, γιατί έτσι λέει πως γι' αυτό υποχρεούται με βάση την άδεια οικοδομής της, προκειμένου να διασφαλίσει το εργοτάξιο που δημιουργήθηκε), ή για το εάν είναι ή δεν είναι επαρκής ο χώρος για τη διέλευση οχημάτων από τον συγκεκριμένο δρόμο. Η προφορική δίκη δια αντεξέτασης, η οποία μπορεί ενδεχομένως να βοηθά στην αποφόρτιση της - όπως καλά αφέθηκε το Δικαστήριο να αντιληφθεί ακόμα και δια των δικηγόρων των διαδίκων - της έντονης σχέσης μεταξύ των γειτόνων, δεν θα εξυπηρετούσε με οποιονδήποτε τρόπο τους σκοπούς αυτής εδώ της διαδικασίας, αλλά θα οδηγούσε σε μια πρώιμη δίκη της ουσίας. Επί των διαφόρων σημείων που προκύπτουν από την υφιστάμενη μαρτυρία, στον βαθμό που αυτή προσφέρθηκε για να δώσει ενδείξεις ή πιθανότητες, μπορεί απλά να αγορεύσει η κάθε πλευρά, προς υποστήριξη της δικής της εκδοχής, σε συνάρτηση πάντοτε με τις προϋποθέσεις που εξετάζει το Δικαστήριο στο πλαίσιο έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Δεν χρειάζεται η εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας δια αντεξέτασης, πόσω μάλλον για να ενισχύσει την εκδοχή της Ενάγουσας, δια της διάψευσης της Εναγόμενης 1, ή για να αλλοιώσει με οποιονδήποτε τρόπο την πραγματική εικόνα που είχε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Για να εξηγούνται όμως και τα πράγματα, το ότι δεν επιτρέπεται η αντεξέταση της Εναγόμενης 1 για τους λόγους και στα σημεία που η Ενάγουσα έχει αιτηθεί, δεν σημαίνει πως το Δικαστήριο είτε θεωρεί αναντίλεκτα τα σημεία αυτά για οποιονδήποτε άλλο σκοπό είτε ότι άλλα πραγματικά δεδομένα που μπορεί να σχετίζονται με τις προϋποθέσεις που εξετάζει θα θεωρηθούν ότι έχουν συμπεριληφθεί στο αίτημα της Ενάγουσας για αντεξέταση. Το αίτημα της Ενάγουσας είναι συγκεκριμένο, και αυτό, ως υποβλήθηκε, δεν μπορεί να επιτραπεί, για όλους τους λόγους που έχουν εξηγηθεί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας του προσωρινού διατάγματος. (Υπ.).............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St Ltd

(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, Parico Aluminum Designs Ltd v. Muskita Aluminum Co Ltd κ.α

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015, Μήλου v. Χατζηλοΐζου

(2008)1 Α.Α.Δ. 280, Berkley Hotel Co Ltd v. Berkley International (Mayfair) Ltd

(1971)RPC 237, R v. Kent Justices ex parte Smith

(1928)W.N. 137, R. v. Stokesley Justices

(1956)1 W.L.R. 254. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο