ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΗΛΙΑ κ.α., Αγωγή αρ. 1959/2018, 10/6/2021

ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΗΛΙΑ κ.α., Αγωγή αρ. 1959/2018, 10/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1959/2018 Μεταξύ:

1. ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. XXXX ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ Ενάγοντες και
3. XXXX ΗΛΙΑ
4. XXXX ΗΛΙΑ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 10.06.2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κυρία Ε. Γιαννακού για ΧΑΤΖΗΛΟΪΖΟΥ, ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους: κύριος Σ. Φλουρέντζος για ΚΩΣΤΑΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα 1 αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 το ποσό των €573,55 πλέον τόκο 9%, και ο Ενάγων 2 αξιώνει εναντίον των ιδίων το ποσό των €380,00 πλέον τόκο 9%, βασιζόμενοι σε συμφωνίες που οι Ενάγοντες 1 και 2 ισχυρίζονται πως συνήψαν με τους Εναγόμενους 1 και 2 την 24.02.2014, σχετικά με την παροχή ιατρικής περίθαλψης και νοσηλείας στον Εναγόμενο 1, το κόστος της οποίας ανέλαβε να καταβάλει ο Εναγόμενος 1, υπό την προσωπική εγγύηση της Εναγόμενης
5. Οι Ενάγοντες 1 και 2 απαίτησαν την πληρωμή του συνολικά οφειλόμενου ποσού των €953,55, καθώς και με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 11.05.2018, πλην όμως οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν ανταποκρίθηκαν. Διαζευκτικά, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται πως τα ποσά που αξιώνουν συνιστούν εύλογη αμοιβή, και ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 πλούτισαν αδικαιολόγητα εις βάρος τους. Με την υπεράσπισή τους, οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται ότι συνήψαν οποιαδήποτε συμφωνία με οποιονδήποτε εκ των Εναγόντων. Την 12.10.2013, ο Εναγόμενος 1 τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο δυστύχημα και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ωστόσο, λόγω έλλειψης ιατρών της ειδικότητας που χρειάζονταν, παραπέμφθηκε για την ενδεδειγμένη θεραπεία στην Ενάγουσα 1, με την οποίαν η Κυπριακή Δημοκρατία συνεργάζονταν και όπου υπήρχε ιατρική εξειδίκευση για τον τραυματισμό του. Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε αναλάβει τη θεραπεία του Εναγόμενου 1, όπως και την αποπληρωμή οποιωνδήποτε εξόδων. Ο Εναγόμενος 1 πήρε εξιτήριο περί την 21.10.2013 χωρίς οποιαδήποτε απαίτηση για πληρωμή και χωρίς οποιοδήποτε τιμολόγιο. Τυχόν έγγραφα που υπογράφθηκαν κατά την εισαγωγή του στην Ενάγουσα 1, υπό συνθήκες αγωνίας, σύγχυσης, εγρήγορσης που είχε ως τραυματισμένος, δεν έτυχαν καν ανάγνωσης ή επεξήγησης και δεν τον δεσμεύουν νομικά, ενώ η διαχρονική εντύπωσή του ήταν ότι ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία που θα αναλάμβανε οποιοδήποτε κόστος, εφόσον εκείνη ήταν που τον παρέπεμψε στον ιδιωτικό τομέα. Για πρώτη φορά ειδοποιήθηκε ο Εναγόμενος 1 ότι οφείλει χρήματα την 25.05.2018, όταν έλαβε επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 11.05.2018, με κοινοποίηση στην Εναγόμενη 2, την οποίαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 απάντησαν με επιστολή των δικηγόρων τους, ημερομηνίας 31.05.2018, αφενός ότι ο Εναγόμενος 1 αναμένει αποζημίωση από το άτομο που του προκάλεσε το τροχαίο δυστύχημα, αφετέρου ότι το Κράτος ενδέχεται να πληρώσει στο μεταξύ το κόστος αυτό. Η επιστολή απαντήθηκε με νέα επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 04.09.2018 και έπειτα καταχωρίστηκε η αγωγή, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται οποιαδήποτε οφειλή προς τους Ενάγοντες 1 και
6. Μέσα από τη δικογραφία, δεν αμφισβητούνται η ιδιότητα είτε της Ενάγουσας 1 είτε του Εναγόμενου 2, ούτε το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 1 νοσηλεύθηκε στην κλινική της Ενάγουσας 1 το 2013, κατόπιν παραπομπής του από τον δημόσιο τομέα. Επίδικα είναι εάν υπήρξε και θεραπεία και νοσηλεία του Εναγόμενου 1 το 2014 στην κλινική της Ενάγουσας 1 (αυτήν είναι που δικογραφούν οι Ενάγοντες 1 και 2), και εάν συνάφθηκαν οποιεσδήποτε συμφωνίες των Εναγόμενων 1 και 2 με τους Ενάγοντες 1 και 2 το έτος 2014, βάσει τον οποίων οι Εναγόμενοι 1 και 2 οφείλουν να πληρώσουν οποιαδήποτε ποσά στους Ενάγοντες 1 και
7. Το Δικαστήριο ακούει μαρτυρία γεγονότων μόνον σχετικά με τα επίδικα θέματα. Διαδικαστικά, η αγωγή εκδικάστηκε ως ταχείας εκδίκασης, με χρήση της εξαίρεσης της εισαγωγής προφορικής μαρτυρίας με σκοπό την παροχή διευκρινίσεων. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, δια των οποίων προσφώνησαν το Δικαστήριο και πρόβαλαν τις εισηγήσεις τους. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει τεθεί ενώπιον του, ακόμα και εάν δεν αναπαράγεται στο κείμενο της απόφασής του. Ο Ενάγων 2 (ΜΕ1) κατέθεσε γραπτώς, ενώ για την Ενάγουσα 1 κατέθεσε γραπτώς η κυρία XXXX (ΜΕ2), υπάλληλός της. Οι μαρτυρίες των ΜΕ1 και ΜΕ2 είναι πανομοιότυπες στο περιεχόμενό τους και οι μάρτυρες αυτοί επισυνάπτουν στις γραπτές τους δηλώσεις τα ίδια έγγραφα, υποστηρίζοντας περαιτέρω και ο ένας την απαίτηση του άλλου. Όσον αφορά τα επίδικα θέματα, ο ΜΕ1 ισχυρίζεται πως είναι ιατρός αναισθησιολόγος και ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν και μαζί του, όταν ο Εναγόμενος 1 εισήχθη στην κλινική της Ενάγουσας 1 και υπογράφθηκε το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.
8. Θα έπρεπε, ισχυρίζεται, κατά την έξοδό του, να πληρώσει στην Ενάγουσα 1 το ποσό των €573,55, για τις υπηρεσίες της, και στον ίδιο το ποσό των €380,00, για την αμοιβή του, ποσά που η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε με την υπεύθυνη δήλωσή της που περιέχεται στο ίδιο έγγραφο ημερομηνίας 24.02.
9. Η Ενάγουσα 1 εξέδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 63482977, που παραμένει ανεξόφλητο, και ο ίδιος εξέδωσε, για τις δικές του υπηρεσίες, έγγραφο από τον λογαριασμό αναισθησιολόγου με αριθμό σειράς
10. Τόσον ο ίδιος όσο και η Ενάγουσα 1 ζήτησαν επανειλημμένα από τους Εναγόμενους 1 και 2 εξόφληση, προφορικά αλλά και με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 11.05.2018, χωρίς ανταπόκριση. Τα ίδια ακριβώς αναφέρει και η ΜΕ
11. Αμφότεροι οι μάρτυρες της Ενάγουσας προσκομίζουν το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014 που φέρεται ως η συμφωνία μεταξύ του Εναγόμενου 1 με την Ενάγουσα 1 που περιέχει την υπεύθυνη δήλωση της Εναγόμενης 2 και το πρωτότυπο που επισυνάπτεται στη γραπτή δήλωση της ΜΕ2 σημειώνεται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Προσκόμισαν επίσης το τιμολόγιο με αριθμό 63482977 ημερομηνίας 02.04.2014 που εξέδωσε η Ενάγουσα 1 στο όνομα του Εναγόμενου 1 για το ποσό των €573,55, και το πρωτότυπο που επισυνάπτεται στη γραπτή δήλωση της ΜΕ2 σημειώνεται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Έγγραφο από τον «λογαριασμό αναισθησιολόγου» με αριθμό σειράς 06075 στο όνομα του Εναγόμενου 1, ημερομηνίας 24.02.2014, για το ποσό των €380,00, το πρωτότυπο του οποίου επισυνάπτεται στη γραπτή δήλωση του ΜΕ1, σημειώνεται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 3 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Η επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο 1, που κοινοποιήθηκε στην Εναγόμενη 2, ημερομηνίας 11.05.2018, μαζί με τις δύο ένορκες δηλώσεις επίδοσής της στους Εναγόμενους 1 και 2, σημειώνεται ως Τεκμήριο 4 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Γραπτή μαρτυρία κατατέθηκε και από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος επίσης προσκομίζει και έγγραφη μαρτυρία. Η εμμάρτυρη εκδοχή του Εναγόμενου 1, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, είναι πως κάποιο έντυπο που τυχόν υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 την 24.02.2014 ήταν την ημέρα που ο XXXX ολοκλήρωσε την αποθεραπεία του, υποβάλλοντάς τον σε περαιτέρω επέμβαση στο δεξί χέρι, όπου έγιναν πολλαπλές μεταφορές τενόντων για τη βελτίωση του χειρισμού του χεριού. Αυτό το γεγονός αναφέρεται και στην ιατρική έκθεση που ετοίμασε ο ιατρός, ημερομηνίας 04.03.
12. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όμως, είχε αναλάβει το κόστος του συνόλου της αποθεραπείας. Ούτε ο ίδιος ούτε η Εναγόμενη 2 είχαν υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο ή συμφωνία για την ανάληψη υποχρέωσης κάλυψης εξόδων, εφόσον γνώριζαν πως ο Εναγόμενος 1 είχε παραπεμφθεί από τον δημόσιο τομέα στην Ενάγουσα 1, με έξοδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ίδιο γνώριζαν και οι Ενάγοντες εξ ου και δεν τους ζήτησαν να υπογράψουν οτιδήποτε, αλλά ούτε και τους είχαν δώσει κάποιο τιμολόγιο. Και μετά την αποθεραπεία του, την 24.02.2014, δεν του ζητήθηκε οποιοδήποτε ποσό, μέχρι που επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 η επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων, ημερομηνίας 11.05.2018, η οποία απαντήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 31.05.
13. Επειδή ακριβώς δεν θεωρεί ότι οφείλει κάποιο ποσό στους Ενάγοντες, δεν το περιέλαβε και στην απαίτησή του έναντι του ατόμου που προκάλεσε το τροχαίο δυστύχημα, εναντίον του οποίου εκκρεμεί αγωγή. Η αγωγή των Εναγόντων, κατά τη θέση του, καταχωρίστηκε βεβιασμένα, ενώ ο δικηγόρος τους ανέμενε στοιχεία και δεν είχε ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση. Ο Εναγόμενος 1 προσκόμισε ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 20.11.2013 από το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, που σημειώνεται ως Τεκμήριο 5 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Ιατρικές εκθέσεις από τον Δρ. XXXX ημερομηνίας 04.03.2015, στην Αγγλική και στην Ελληνική γλώσσα, σημειώνονται ως Τεκμήριο
14. Η περαιτέρω επιστολογραφία που προσκομίζει ο Εναγόμενος 1 σημειώνεται ως Τεκμήριο
15. Όπως προαναφέρθηκε, το Δικαστήριο είχε επιτρέψει κατ' εξαίρεση την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Ειδικότερα, με την ενδιάμεση απόφασή του ημερομηνίας 02.11.2020, είχε επιτρέψει την αντεξέταση των ΜΕ1 και ΜΕ2 για διευκρινίσεις σε σχέση με τη μαρτυρία τους, όσον αφορά συγκεκριμένα σημεία, που είχαν καθοριστεί στην απόφαση. Ο ΜΕ1 δεν προσήλθε για αντεξέταση, παρόλες τις αναβολές που είχαν δοθεί για τον σκοπό αυτό, ούτε φαίνεται πως είχε κλητευτεί από τον συνήγορο των Εναγόμενων 1 και 2 για να εξαναγκαστεί η παρουσία του. Το Δικαστήριο δεν έχει λάβει τις διευκρινίσεις που ζήτησε από τον ΜΕ1, ιδίως ως προς τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την διακριτή συμβατική σχέση που ισχυρίζεται ότι είχε με τους Εναγόμενους 1 και 2, βάσει της οποίας διεκδικεί εναντίον τους. Η ΜΕ2, η οποία είναι "credit controller" στην Ενάγουσα 1 και την εκπροσωπεί, αντεξεταζόμενη, ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως την 12.10.2013, όντως, ο Εναγόμενος 1 παραπέμφθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ενάγουσα 1 μετά από τροχαίο δυστύχημα. Για την πρώτη επέμβαση, δεν έπρεπε να πληρώσει κάτι, εφόσον θα κάλυπτε τα έξοδα η Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά για τη δεύτερη επέμβαση, που χρειάστηκε στη συνέχεια, και σε αυτήν αφορά αγωγή των Εναγόντων, όπως γνώριζαν και οι Εναγόμενοι καλά, έπρεπε να πληρώσει ο ασθενής, εφόσον δεν υπήρχε άλλο παραπεμπτικό από το Υπουργείο Υγείας και δεν θα καλύπτονταν η δεύτερη επέμβαση από την Κυπριακή Δημοκρατία. Όταν ο Εναγόμενος 1 εισήχθη για τη δεύτερη επέμβαση, υπέγραψε το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014 και συμφώνησε να πληρώσει σε μετρητά (cash) ο ίδιος· το γνώριζε και η σύζυγός του, Εναγόμενη 2, η οποία υπέγραψε ως εγγυήτρια. Όταν έλαβε εξιτήριο από την κλινική, ο Εναγόμενος 1 πέρασε από το ταμείο και πήρε το τιμολόγιο μαζί του, γιατί θα πλήρωνε ο ίδιος. Η ίδια του το έδωσε. Επέμενε μεν ότι έπρεπε να πληρώσει η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά του εξηγήθηκε ότι πρέπει να πληρώσει ο ίδιος, και μπορεί να διεκδικήσει στη συνέχεια από την Κυπριακή Δημοκρατία. Μάλιστα, ο Εναγόμενος 1 ανέφερε στην ΜΕ2, όπως η ίδια κατέθεσε, ότι θα προέβαινε εκείνος στη διαδικασία με το Υπουργείο, για να λάβει παραπεμπτικό, και η ΜΕ2 του ανέφερε πως εάν τους έφερνε κάποιο παραπεμπτικό, θα το δέχονταν, αλλά ενόσω δεν υφίσταται κάποιο παραπεμπτικό, θα πρέπει να πληρώσει, εξ ου και υπέγραψε το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.
16. Όταν ερωτήθηκε, η ΜΕ2, κατά πόσον η δεύτερη επέμβαση ήταν συνέχεια της πρώτης επέμβασης και μέρος της όλης αποθεραπείας, η ΜΕ2 απάντησε πως δεν γνωρίζει, μόνον ο ιατρός γνωρίζει, αλλά, σε κάθε περίπτωση, χρειάζονταν ξεχωριστό παραπεμπτικό. Εξήγησε, περαιτέρω, ότι το παραπεμπτικό που τους είχαν στείλει για την πρώτη επέμβαση ήταν για συγκεκριμένη επέμβαση και δεν περιλάμβανε μετέπειτα εγχειρίσεις. Εάν ένας ασθενής κάνει περισσότερες από μία χειρουργικές επεμβάσεις, δεν τις πληρώνει όλες το κράτος, αλλά η κάθε μία θα πρέπει να καλύπτεται από συγκεκριμένο παραπεμπτικό. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που γνωρίζει, όπως ανέφερε, που πληρώνει ο ασθενής και διεκδικεί μετά από το κράτος. Μάλιστα, η ΜΕ2 εξήγησε πως ανέφερε στον Εναγόμενο 1 ότι μπορεί, εάν θέλει, να πληρώσει με δόσεις, να πάρει τα αναγκαία χαρτιά, και να διεκδικήσει το ποσό. Δύο άτομα, οι Εναγόμενοι 1 και 2, υπέγραψαν το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014, για να γίνει πληρωμή σε μετρητά (cash), και, κατά την ΜΕ2, ήξεραν τι υπέγραφαν. Για το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014 (Τεκμήριο 1), η ΜΕ2 ανέφερε ότι είναι το έντυπο εισαγωγής το οποίο υπογράφει ο ίδιος ο ασθενής μαζί με τον ή την συνοδό του. Αυτή η διαδικασία γίνεται στον χώρο υποδοχής (reception). Δηλώνει και σε τι θέση θέλει να πάει, πώς γίνεται η πληρωμή, και όλα τα αναγκαία στοιχεία του. Η ίδια δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1, ωστόσο το έγγραφο αυτό φέρει τις υπογραφές των Εναγόμενων 1 και 2, και η διαδικασία γίνεται πάντα ενώπιον του ατόμου που είναι υπεύθυνο στον χώρο υποδοχής. Ακόμα και να μην τους είχε εξηγηθεί οτιδήποτε κατά τον χρόνο υπογραφής, που η ίδια θεωρεί ότι αποκλείεται να μην τους εξηγήθηκε εφόσον αυτή είναι διαδικασία που συμβαίνει πάντοτε, η ίδια η ΜΕ2 τους εξήγησε μετέπειτα, οπότε αποκλείει το να μην γνωρίζουν. Στο πρώτο έντυπο εισαγωγής, που ήταν κατόπιν παραπομπής, έγραφε «υπουργείο νοσοκομείο» και σε αυτό, το δεύτερο έντυπο εισαγωγής, έγραφε «cash», γιατί γνώριζαν πολύ καλά ότι δεν υπήρχε παραπεμπτικό, αν και ο Εναγόμενος 1 είχε όλο τον χρόνο να φροντίσει να εξασφαλίσει τέτοιο παραπεμπτικό. Στην υποβολή του συνηγόρου των Εναγόμενων πως ό,τι τους λέχθηκε στον χώρο υποδοχής ήταν ότι επρόκειτο για έντυπο που θα χρησιμοποιούσαν για να διεκδικήσουν τα χρήματα από το κράτος, η ΜΕ2 διαφώνησε έντονα, παραπέμποντας στο ίδιο το έγγραφο, το περιεχόμενό του, και στα στοιχεία που οι ίδιοι έδωσαν, μεταξύ των οποίων ότι θα πλήρωναν σε μετρητά. Εν τέλει, η υποβολή από μέρους του συνηγόρου των Εναγόμενων προς την ΜΕ2 ήταν ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπέγραψαν μεν το Τεκμήριο 1, αλλά παραπλανήθηκαν, θέση με την οποίαν διαφώνησε η ΜΕ
17. Η ΜΕ2 απάντησε και στις ερωτήσεις του συνηγόρου των Εναγόμενων για τις επιστολές που στάλθηκαν το 2018, ενώ η δεύτερη επέμβαση έγινε το 2014, λέγοντας πως είχαν σταλεί και άλλες επιστολές από την ίδια την κλινική και υπήρχαν και τηλεφωνικές επικοινωνίες. Έπειτα, τον περίμεναν να κάνει οποιεσδήποτε ενέργειες με το Υπουργείο θα έκανε. Όταν η ΜΕ2 ερωτήθηκε πού αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 ότι ο Εναγόμενος 1 θα πλήρωνε τον Ενάγοντα 2, η ίδια ερμήνευσε το έγγραφο, ότι η αναφορά σε αποδοχή του θεράποντος ιατρού και σε οποιεσδήποτε υπηρεσίες, περιλαμβάνει και τον Ενάγοντα 2, ο οποίος είναι αναισθησιολόγος και δεν θα μπορούσε να γίνει η επέμβαση χωρίς νάρκωση. Εξήγησε ότι η κλινική της Ενάγουσας 1 συνεργάζεται με πολλούς ιατρούς και κάθε ιατρός θα έρθει με το δικό του τιμολόγιο να βάλει την αμοιβή του και θα περαστεί στο σύστημα της Ενάγουσας 1, αλλά σε διαφορετικό σύστημα, όχι πάνω στο δικό της τιμολόγιο, το οποίο είναι καθαρό και αφορά μόνον στην Ενάγουσα
18. Ο κάθε ιατρός θα φέρει το τιμολόγιό του για να εισπραχθεί και θα πάρει απόδειξη, αλλά αφού πληρωθεί από τον ασθενή[1]. Ωστόσο, ο κάθε γιατρός δεν μπορεί να εκδίδει τιμολόγιο στο όνομα της κλινικής. Όσον αφορά την εξαίρεση που περιέχει το Τεκμήριο 1, με αναφορά στο όριο των €2.000,00, η ΜΕ2 ανέφερε πως όλοι οι ασθενείς ενημερώνονται ότι το ποσό τους υπερέβη τις €2.000,00, για να δώσουν προκαταβολή ή να πληρώσουν, και δεν έχει άλλο νόημα η εξαίρεση. Όταν η ΜΕ2 ερωτήθηκε για τον τόκο 9% που διεκδικεί η Ενάγουσα 1, απάντησε πως δεν γνωρίζει, αλλά εννοεί τον τόκο που βάζει το Δικαστήριο. Ερωτήθηκε περαιτέρω σχετικά με τις διάφορες χρεώσεις στο Τεκμήριο 2, τις οποίες εξήγησε, σε τι αφορά η κάθε μία. Όσον αφορά την Εναγόμενη 2, η ΜΕ2 ανέφερε πως επίσης μίλησε μαζί της προσωπικά και, παρόλο που δεν έλαβε και η Εναγόμενη 2 το τιμολόγιο - τουλάχιστον η ΜΕ2 το έδωσε στον Εναγόμενο 1 - ήξερε πως είχε αναλάβει ευθύνη ως εγγυήτρια, εφόσον και η ΜΕ2 της το υπενθύμισε. Η ΜΕ2 ήταν αρκετά επεξηγηματική και σαφής, ενισχύοντας και την θέση της Ενάγουσας 1 σε αρκετά σημεία, παρόλες τις ικανές προσπάθειες του συνηγόρου των Εναγόμενων 1 και 2 να κλονίσει την αξιοπιστία, και κατ' επέκταση την εκδοχή της Ενάγουσας
19. Θα έλεγα ότι το εγχείρημα του συνηγόρου των Εναγόμενων 1 και 2 να προκαλέσει την αντεξέταση της ΜΕ2 λειτούργησε προς την αντίθεση κατεύθυνση από αυτήν στην οποίαν ενδεχομένως να αποσκοπούσε· εξέλιξη που επιβεβαιώνει και τον διαχρονικό κανόνα, ότι οι δυνατότητες της αντεξέτασης είναι τέτοιες, ώστε προϋποθέτουν προσοχή πρώτιστα ως προς το τι δεν θα πρέπει να ερωτηθεί ο αντεξεταζόμενος μάρτυρας, και μετά ως προς το τι θα πρέπει να ερωτηθεί. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία της ΜΕ2 εκ μέρους της Ενάγουσας 1, σε συνάρτηση με όλη τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του, με σκοπό τη διάγνωση των αμφισβητούμενων ζητημάτων. Μέσα από τη μαρτυρία, που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο, και σε συνάρτηση πάντοτε με τα επίδικα θέματα, σημειώνεται καταρχάς ότι δεν έτυχε τελικά αμφισβήτησης ότι ο Εναγόμενος 1 έπρεπε να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση, για την οποίαν δεν υπήρχε ξεχωριστό παραπεμπτικό, και ότι, κατά την εισαγωγή του για τη δεύτερη επέμβαση, την 24.02.2014, υπέγραψε το Τεκμήριο 1, το οποίο επίσης υπέγραψε και η Εναγόμενη
20. Η Ενάγουσα 1 και ο Ενάγων 2 παρουσίασαν το Τεκμήριο 1 ως τη συμφωνία τους με τους Εναγόμενους 1 και
21. Το Τεκμήριο 1 είναι επιστολή που απευθύνεται στην Ενάγουσα 1, περιέχει τα στοιχεία του ασθενούς, που είναι τα στοιχεία του Εναγόμενου 1, και δήλωση του Εναγόμενου 1 ως εξής: «Αποδέχομαι ως θεράποντα ιατρό/ιατρούς.XXXX.να επθληφθεί/επιληφθούν την ιατρική εξέταση/νοσηλεία μου. Περαιτέρω επιθυμώ να διαβεβαιώσω ότι εφόσον κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην Πολυκλινική "Υγεία" το οφειλόμενο προς τη Πολυκλινική "Υγεία" ποσό για υπηρεσίες που μου παρέχονται υπερβαίνει το ποσό των €2.000, αναλαμβάνω να πληρώσω αμέσως το ποσό αυτό έναντι οποιουδήποτε ποσού συνολικά θα οφείλω προς την Πολυκλινική "Υγεία" για τις υπηρεσίες που θα μου παρέχει καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής μου στην Πολυκλινική "Υγεία" ή για οποιεσδήποτε άλλες υπηρεσίες τυχόν μου παραχωρηθούν από την Πολυκλινική "Υγεία" λαμβανομένης πάντοτε υπόψη της πιο πάνω εξαίρεσης». Μετά την υπογραφή του ασθενούς κάτω από την πιο πάνω δήλωση, στην οποία το όνομα «XXXXX» είναι η μόνη χειρόγραφη προσθήκη, υπάρχει «Υπεύθυνη Δήλωση», που φέρεται να έχει υπογράψει η Εναγόμενη 2, με το εξής λεκτικό: «Αμετάκλητα αναλαμβάνω ότι, για το ολικό κόστος των ιατρικών υπηρεσιών και/ή των υπηρεσιών των συνεργατών ιατρών που θα παρασχεθούν στον/στην...XXXX..κατά τη διάρκεια της παραμονής του/της στην Πολυκλινική "Υγεία" και/ή των Συνεργατών Ιατρών, αναλαμβάνω την υποχρέωση ή εγγυούμαι την πληρωμή αυτών, εάν το πιο πάνω αναφερόμενο πρόσωπο δεν πληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις προς την Πολυκλινική "Υγεία" κατά την ημερομηνία εξόδου του από την Πολυκλινική "Υγεία". Επίσης αμετάκλητα αναλαμβάνω ή εγγυούμαι να πληρώσω τόκο 9% ετήσια από την ημερά εξόδου του ασθενούς, και μέχρι τέλειας εξοφλήσεως, καθώς επίσης και όλα τα έξοδα σε περίπτωση αγωγής.» Την δήλωση αυτή ακολουθούν τα στοιχεία της δηλούσας, που είναι η Εναγόμενη 2, η σχέση της με τον ασθενή, και η υπογραφή της. Από το Τεκμήριο 1, προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 1, κατά την είσοδό του στην κλινική της Ενάγουσας 1, συμφώνησε να τύχει ιατρικής εξέτασης και νοσηλείας και υπηρεσίες, με θεράποντα ιατρό τον Δρ. Αλκιβιάδη, και να αναλάβει το κόστος. Αυτή ήταν μια υποχρέωση που ανέλαβε έναντι στην Ενάγουσα
22. Η Εναγόμενη 2 ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής του χρέους του ασθενούς, σε περίπτωση μη πληρωμής του από το ασθενή. Στο χρέος του ασθενούς, αυτό που αναλαμβάνει ο ασθενής με την ενυπόγραφη δήλωσή του, δεν γίνεται αναφορά σε τόκο 9%, και, όπως είναι αντιληπτό και από τη μαρτυρία της ΜΕ2, η Ενάγουσα 1 περιορίζει την απαίτησή της στον νόμιμο τόκο, και δεν επιμένει σε κάποια αξίωση τόκου 9%, την οποία δεν εξήγησε. Από το Τεκμήριο 1, δεν διαφαίνεται ανάληψη υποχρέωσης από μέρους των Εναγόμενων 1 και 2 έναντι σε πρόσωπο άλλο από την Ενάγουσα
23. Δεν κλονίστηκε επίσης η αξιοπιστία της ΜΕ2 σε σχέση με το Τεκμήριο 2, στο οποίο φαίνεται να υφίσταται χρέος του Εναγόμενου 1 προς την Ενάγουσα 1 ύψους €573,55, που η ΜΕ2 έχει εξηγήσει σε τι αφορά. Το γεγονός ότι έγινε απαίτηση πληρωμής του χρέους αυτού, με το Τεκμήριο 4, επίσης, δεν αμφισβητείται. Το Τεκμήριο 6 που προσκόμισε ο Εναγόμενος 1, βεβαιώνει την εκδοχή της Ενάγουσας 1, ότι παρείχε τις υπηρεσίες της στον Εναγόμενο 1 την 24.02.2014, δια του ιατρού XXXX, και το Τεκμήριο 6 συμφωνεί με ό,τι προκύπτει και από το Τεκμήριο
24. Από το Τεκμήριο 5, που προσκόμισε ο Εναγόμενος 1 και δεν αμφισβητήθηκε επίσης, στο οποίο περιέχεται η παραπομπή του ασθενούς την 12.10.2013 σε ιδιωτική κλινική, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να μαρτυρεί ανάληψη, από μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, του κόστους κάποιας χειρουργικής επέμβασης την 24.02.
25. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι, για τη χειρουργική επέμβαση που χρειάστηκε ο Εναγόμενος 1 την 24.02.2014, έγινε χρήση αναισθησίας, και για τον σκοπό αυτό η Ενάγουσα 1 χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες του αναισθησιολόγου ΜΕ1, με τον οποίον η Ενάγουσα 1 είχε συνεργασία, και το κόστος της Ενάγουσας 1 για την υπηρεσία αυτή, που αφορά στην αμοιβή του αναισθησιολόγου, ανέρχεται σε €380,
26. Ο ΜΕ1 εξέδωσε το Τεκμήριο
27. Το γεγονός ότι η ΜΕ2 μπορεί να προέβη σε πολύ μικρές αντιφάσεις ή ασάφειες, περισσότερο εν τη ριπή του λόγου της, ο οποίος ήταν προδήλως αβίαστος, δείχνοντας ότι γνώριζε καλά τι έλεγε (για παράδειγμα, ως προς τους λόγους που υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014, που τη μία ανέφερε πως ήταν για να συμφωνήσουν την πληρωμή, την άλλη ότι υπογράφεται σε κάθε περίπτωση εισαγωγής ασθενούς, έτσι υπογράφθηκε και κατά την πρώτη εισαγωγή του Εναγόμενου 1, το 2013, αλλά με αναφορά σε άλλο είδος πληρωμής, αντί «cash», εφόσον τότε η πληρωμή θα γίνονταν από την Κυπριακή Δημοκρατία) δεν ωθούν το Δικαστήριο να μην μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Το γεγονός ότι η ίδια δεν ήταν μπροστά κατά την υπογραφή του εγγράφου ημερομηνίας 24.02.2014, που όμως υποβλήθηκε τελικά στην μάρτυρα η θέση των Εναγόμενων 1 και 2 πως υπογράφηκε, αλλά υπό άλλες συνθήκες που όμως δεν δικογραφούνται ούτε μαρτυρούνται, επίσης, δεν καθιστά τη μαρτυρία της αναξιόπιστη. Η ίδια η ΜΕ2, εκπροσωπώντας την Ενάγουσα 1, ανέφερε τις περιστάσεις υπό τις οποίες υπογράφθηκε το έγγραφο αυτό, γιατί προϋποτίθετο για την εισαγωγή του Εναγόμενου 1 για τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση και οι Εναγόμενοι 1 και 2 ήξεραν ότι πρέπει να υπογράψουν το έγγραφο αυτό για να λάβει ο Εναγόμενος 1 τις υπηρεσίες των Εναγόντων, και να αναλάβουν την υποχρέωση κάλυψης του κόστους τους, και όσα ανέφερε συνάδουν και με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
28. Όσον αφορά το Τεκμήριο 3, δεν φαίνεται στο Δικαστήριο να είναι ένα τιμολόγιο, ούτε περιέχει όλα τα στοιχεία τα οποία θα πρέπει να περιέχει ένα τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Ο ΜΕ1 εξέδωσε το έντυπο αυτό, που φέρεται ως «λογαριασμός αναισθησιολόγου», στο όνομα του ασθενούς (τελικός καταναλωτής), αναγράφοντας σε αυτό την αμοιβή του, όπως ανέφερε και η ΜΕ2 για να περαστεί στο σύστημα της Ενάγουσας
29. Το γεγονός ότι, συνεργαζόμενος με την Ενάγουσα 1, ο ΜΕ1, στο πλαίσιο μιας τέτοιας συνεργασίας τους, παρείχε υπηρεσίες αναισθησιολόγου, εκ μέρους της Ενάγουσας 1, στον ασθενή που εισήχθη στην κλινική, δεν δημιουργεί και συμβατική σχέση ανάμεσα στον Ενάγοντα 2 και στον Εναγόμενο 1 ή στην Εναγόμενη 2, η οποία να του δίδει δικαίωμα να διεκδικεί απευθείας από τον ασθενή. Δεν υπάρχουν δηλαδή ενώπιον του Δικαστηρίου τα αναγκαία στοιχεία σύμβασης μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 και του Ενάγοντος 2, όπως καθορίζονται στον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει ότι ο Ενάγων 2 συμφώνησε με τους Εναγόμενους 1 και 2 να παράσχει υπηρεσίες χορήγησης αναισθησίας στον Εναγόμενο 1 έναντι του ποσού των €380,00, το οποίο ο Εναγόμενος 1 να ανέλαβε να πληρώσει υπό την προσωπική εγγύηση της Εναγόμενης
30. Εάν η συμφωνία του ΜΕ1 με την Ενάγουσα 1 ήταν πρώτα να πληρώσει ο ασθενής, στο ταμείο της κλινικής και λαμβάνοντας απόδειξη πληρωμής από την κλινική, και μετά να πληρώνεται και ο ιατρός την αμοιβή του, δεν επαρκεί για να δώσει στον ΜΕ1 δικαίωμα έναντι στον ασθενή, με τον οποίον δεν συνδέεται συμβατικά, επικαλούμενος παράβαση κάποιας συμφωνίας. Από την εκτέλεση της συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1, προφανώς, ο Ενάγων 2 αντλεί και ο ίδιος κάποιο όφελος, αυτό, όμως, δεν τον καθιστά συμβαλλόμενο μέρος και δεν του δίδει άλλως πώς δικαίωμα να ενάγει ο ίδιος τους αντισυμβαλλόμενους της Ενάγουσας 1, αξιώνοντας την οφειλή, ως αποζημίωσή του. Τουλάχιστον, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το πραγματικό πλαίσιο αλλά και οι κατάλληλες νομικές βάσεις, για να συνδέσουν συμβατικά τον Ενάγοντα 2 με τους Εναγόμενους 1 και
31. Όσον αφορά τη διαζευκτικά τιθέμενη βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού (unjust enrichment), του άρθρου 70 του Κεφ.149, σχέση που προσομοιάζει με συμβατική, δεν επαρκεί, ως τουλάχιστον χρησιμοποιήθηκε, για να δικαιολογήσει το διάβημα του Ενάγοντος 2 να ενάγει προσωπικά τους Εναγόμενους 1 και
32. Πέραν του ότι δεν υπάρχει κάποια μαρτυρία πως οποιοσδήποτε εκ των Εναγόμενων 1 και 2 αποκόμισε συγκεκριμένο όφελος και «αδικαιολόγητο»[2], αυτό που φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία είναι πως ο Εναγόμενος 1 είναι τις υπηρεσίες της Ενάγουσας 1 που συμφώνησε και δέχθηκε, δια των ιατρών ή συνεργατών ιατρών ή δια του προσωπικού της - άτομα που η Ενάγουσα 1 επέλεξε για να την εκπροσωπούν έναντι στους ασθενείς της κλινικής και να τους παρέχουν τις υπηρεσίες της, για τους σκοπούς της - και είναι στη μεταξύ τους συμφωνία που ερείδεται και οποιοδήποτε όφελος, εάν τέτοιο θα μπορούσε να θεωρηθεί αποσπασματικά η νάρκωση κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης, από το οποίο να μπορεί να τύχει αποστέρησης ο Εναγόμενος 1, κατά τρόπο που να δίδει αυτόνομη αξίωση[3], και με όλες τις ηθικονομικές διαστάσεις που ενδεχομένως παρεμβάλλουν σε μια τέτοια προσέγγιση. «Όφελος» που όμως ακριβέστερα συνιστά απλά την παροχή της Ενάγουσας 1 προς τον Εναγόμενο 1, έναντι στην οποίαν ο Εναγόμενος 1 ανέλαβε να καταβάλει το κόστος της και η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε την υποχρέωση αυτή του Εναγόμενου
33. Ο τρόπος που λογιστικά μπορεί να λειτουργεί η Ενάγουσα 1, με το να εκδίδει ξεχωριστά τα δικά της τιμολόγια, και να καταχωρίζει ξεχωριστά τις αμοιβές των συνεργατών της, ιατρών που ασχολήθηκαν με τον ασθενή, σε άλλον λογαριασμό ή λογαριασμούς, δεν διαμορφώνει και νομικά την όλη κατάσταση. Αυτό που έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο, με βάση των ενώπιον του μαρτυρία, είναι πως ο Εναγόμενος 1, ως ο ασθενής, και η Εναγόμενη 2, ως η εγγυήτριά του, οφείλουν συνολικό ποσό €953,55 στην Ενάγουσα 1, συμβατικά, οφειλή που περιλαμβάνει και την αμοιβή του συνεργαζόμενου ιατρού της, ΜΕ2, για την αναισθησία κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης που ήταν αναγκαία. Ο αναισθησιολόγος ή οποιοσδήποτε άλλος συνεργάτης της Ενάγουσας 1, είτε με σχέση εργασίας είτε με σύμβαση παροχής υπηρεσιών είτε άλλως πώς, δεν είναι αναγκαίος διάδικος προκειμένου η Ενάγουσα 1 να αξιώσει το οφειλόμενο ποσό. Δεν αποκλείεται ο Εναγόμενος 1 να δικαιούται σε οποιαδήποτε κάλυψη του ποσού αυτού από τρίτο πρόσωπο, περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας· όμως κάτι τέτοιο δεν καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο, εφόσον δεν είναι ενώπιον του κάποια απαίτηση του Εναγόμενου 1 εναντίον τρίτου προσώπου, για κάλυψη ή για αποζημίωση. Ούτε έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρξε κάποια άλλη συμφωνία ή οτιδήποτε που να καθιστά μη αναγκαία την εκπλήρωση της αντιπαροχής που συμφώνησαν οι Εναγόμενοι 1 και 2· ως η οφειλή αυτή συγκεκριμενοποιήθηκε μετά το πέρας του χειρουργείου, στο ποσό των €953,55, όταν η Ενάγουσα 1 εξέδωσε το Τεκμήριο 2, για τα κλινικά έξοδα, και προσκόμισε και το Τεκμήριο 3, για τα ιατρικά έξοδα όσων από τους συνεργάτες της καταχώρισαν στο σύστημά της αμοιβή, με βάση τις μεταξύ αυτών και της Ενάγουσας 1 εσωτερικές συμφωνίες ή διευθετήσεις, που επίσης δεν απασχολούν το Δικαστήριο. Έχω αναγνώσει με προσοχή όσα ο συνήγορος των Εναγόμενων 1 και 2 αναφέρει στην αγόρευσή του, αλλά δεν θα πρέπει να λησμονά ότι η Ενάγουσα 1 προσήλθε στο Δικαστήριο για να αποδείξει τη δική της απαίτηση, όχι την απαίτηση του Εναγόμενου 1 έναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία να του καλύψει κάποιο ποσό. Ούτε από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 προκύπτει υποχρέωση της Ενάγουσας 1 να εξασφαλίζει παραπεμπτικά ή άλλου είδους κάλυψη για τους ασθενείς της. Η μαρτυρία που προσκόμισε η Ενάγουσα 1 συνάδει με ό,τι έχει δικογραφήσει· δεν συνάδει με ό,τι έχουν δικογραφήσει οι Εναγόμενοι 1 και 2, που ενώ έλαβαν απαίτηση για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν το έτος 2014, απάντησαν δικογραφικά για υπηρεσίες που έλαβαν το
34. Ήταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 που όφειλαν να αποδείξουν τους δικούς τους ισχυρισμούς, όχι η Ενάγουσα 1 να τους αποκλείσει, προκειμένου να αποδείξει τη δική της απαίτηση. Όλα τα πιο πάνω, ως προς τα οποία βασικά δεν υπάρχει και πραγματική αμφισβήτηση, πέραν της αμφισβήτησης της έννοιας ή σημασίας τους ή της διαφορετικότητας ως προς τον τρόπο θεώρησής τους, συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, που συνθέτουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται. Ότι δηλαδή ο Εναγόμενος 1, την 24.02.2014, εισήχθη στην κλινική της Ενάγουσας 1, για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Δεν αποκλείεται να συνιστούσε μέρος της αποθεραπείας του από τροχαίο δυστύχημα που είχε συμβεί το 2013, για τη θεραπεία του οποίου είχε παραπεμφθεί εξ αρχής από την Κυπριακή Δημοκρατία στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός όμως που δεν αφορά στην απαίτηση της Ενάγουσας 1 να πληρωθεί, έναντι στην οποία πρώτιστα υπόχρεος είναι ο Εναγόμενος 1, είτε είναι ασφαλισμένος είτε έχει παραπεμφθεί από τον δημόσιο τομέα είτε δικαιούται κάλυψη από τρίτο πρόσωπο με άλλον τρόπο. Για τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση, δεν είχε σταλεί ξεχωριστό παραπεμπτικό από την Κυπριακή Δημοκρατία, που μπορούσε ο Εναγόμενος 1 να εξασφαλίσει με τις ανάλογες ενέργειες, και το οποίο δεν ήταν υποχρεωμένη η Ενάγουσα 1 να αναζητήσει. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει παραπεμπτικό που να συνηγορεί πως τα έξοδα για τη δεύτερη επέμβαση του Εναγόμενου 1 καλύπτονται από οπουδήποτε αλλού. Η Ενάγουσα 1 θα έπρεπε να πληρωθεί για τις υπηρεσίες που παρείχε στον Εναγόμενο 1 και η υποχρέωση αυτή επιβάρυνε πρώτιστα τον Εναγόμενο 1, ο οποίος ανέλαβε να καταβάλει το κόστος, με την προσωπική εγγύηση της συζύγου του, Εναγόμενης 2, αμφότεροι υπογράφοντας το έγγραφο ημερομηνίας 24.02.2014 (Τεκμήριο 2), η υπογραφή του οποίου ήταν απαραίτητη για να εισαχθεί ο Εναγόμενος 1 στην κλινική της Ενάγουσας 1 και να λάβει τις υπηρεσίες της. Η Ενάγουσα 1 παρείχε όντως τις υπηρεσίες της στον Εναγόμενο 1, όπως επιβεβαιώνει και το Τεκμήριο
35. Για τη χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε ο Εναγόμενος 1 την 24.02.2014, χρησιμοποιήθηκε αναισθησιολόγος. Το συνολικό κόστος των υπηρεσιών που έλαβε ο Εναγόμενος 1 από την Ενάγουσα 1 ανέρχεται σε €953,55, που περιλαμβάνει το κόστος υπηρεσιών της κλινικής για το οποίο εκδόθηκε το Τεκμήριο 2 και την αμοιβή του αναισθησιολόγου για την οποίαν εκδόθηκε από τον αναισθησιολόγο το Τεκμήριο
36. Το ποσό αυτό, παρόλο που απαιτήθηκε από τους Εναγόμενους 1 και 2, δεν πληρώθηκε, για λόγους που αφορούν τους Εναγόμενους 1 και 2 (ανέμεναν πως θα καλυφθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία), και παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Το γεγονός ότι η Ενάγουσα 1, με την Έκθεση Απαίτησής της, διεκδικεί μικρότερο ποσό, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο, βασιζόμενο στα ευρήματά του, να εκδώσει απόφαση για το πραγματικά οφειλόμενο ποσό, το οποίο έχει αποδειχθεί[4]. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας 1 και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €953,55 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον για τα έξοδα της αγωγής όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η απαίτηση του Ενάγοντος 2 εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 απορρίπτεται. Είναι κατανοητό ότι η συνένωση του Ενάγοντος 2 στην αγωγή αυτή και ο διαχωρισμός της απαίτησης για την αμοιβή του Ενάγοντος 2 ενδεχομένως να έγινε στη βάση χειρισμών ή πρακτικών για τις οποίες μπορεί να μην ευθύνεται ο Ενάγων
37. Ο τρόπος με τον οποίον κατέστη ενάγων μπορεί να συνιστά και τον λόγο για τον οποίον έδειξε απροθυμία να προσέλθει στο Δικαστήριο για την παροχή των διευκρινίσεων που του ζητήθηκαν για την απαίτησή του. Αναλώθηκε, όμως, περαιτέρω δικαστικός χρόνος για την εκδίκαση της απαίτησης του Ενάγοντος
38. Έπειτα, η θέση των Εναγόμενων 1 και 2 ήταν εξ αρχής ότι δεν έχουν συμβατική σχέση μεταξύ άλλων και με τον Ενάγοντα
39. Οι συνήγοροι των Εναγόμενων 1 και 2 αγόρευσαν επί τούτου. Δεν θεωρώ ότι, λόγω των περιστάσεων, θα πρέπει να υπάρχει κάποια απόκλιση από τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, τα οποία, όσον αφορά την απαίτηση του Ενάγοντος 2, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 και εναντίον του Ενάγοντος 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Πρακτικά ημερομηνίας 17.02.2021, σελ. 15, σημ.
40. [2] Pakistan Cables Ltd v. NSB General Trading (Overseas) Co Ltd κ.ά.