Μητροπολίτη και Εξάρχου πάσης Κύπρου των Γ.Ο.Χ. (Παλοιοημερολογιτών) ν. Σταύρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5456/11, 24/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5456/11 Μεταξύ:
- Μητροπολίτη XXX και Εξάρχου πάσης Κύπρου των Γ.Ο.Χ. (Παλοιοημερολογιτών) XXX, κατά κόσμο XXX Comanescu κ.α. (ως το Παράρτημα Α) Ενάγοντων - Αιτητών ν
- XXX Σταύρου, κατά κόσμο XXX Σταύρου κ.α. (ως το Παράρτημα Β) Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 16.12.2020 για Αναστολή Εκδίκασης Ημερ.: 24 Μαρτίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Παπαμιχαήλ Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Πουργουρίδης με κ. Καλυφόμματο Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εκδικάστηκε και απορρίφθηκε την 8.4.2020, ενώ εκκρεμεί Έφεση κατά της εν λόγω Πρωτόδικης Απόφασης. Την 1.6.2020 οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση της έφεσης ενώ την 7.12.2020 καταχωρίστηκε και δεύτερη αίτηση με την οποία ζητούντο και πάλι προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα. Μετά από ακροαματική διαδικασία την 1.3.2021 εξεδόθη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ημερ. 7.12.
- Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές εξαιτούνται τα εξής: «Αναστολή εκδίκασης της Αίτησης των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση ημερ. 7/12/20 μέχρι οι Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση αποσύρουν την πανομοιότυπη προηγηθείσα αίτηση τους ημερ. 1/6/20 όπως επίσης και την αίτηση τους ημερ. 9/10/20 και καταβάλουν τα έξοδα αυτών των διαδικασιών μέχρι σήμερα τα οποία συμποσούνται σε €12.716 σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην παρούσα Αίτηση». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.15 Θ.4, Δ.48 Θ.Θ.1 - 13 και Δ.64 Θ.Θ. 1 και 2, στο Αρ. 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον φάκελο της Δικογραφίας, στη συμφυή εξουσία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXX Σταυρίδη Εναγομένου αρ. 16 ο οποίος αναφέρει ότι η αίτηση ημερ. 7.12.2020 είναι καταχρηστική. Πέραν τούτου δηλώνει ότι οι Ενάγοντες έχουν εγείρει από το 2006 μέχρι και σήμερα αστικές και ποινικές υποθέσεις χωρίς ποτέ να καταβάλουν τα επιδικασθέντα σε βάρος τους έξοδα προς τους Εναγόμενους, τα οποία ισχυρίζεται ότι ξεπερνούν τις €300.
- Οι Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρισαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1 - 13, Δ.39 Θ.10, Δ.59 Θ.Θ. 1 και 6, στον περί Όρκων Νόμο Κεφ. 18 αρ. 3 και Δεύτερο Παράρτημα Κανονισμός 11, στο Αρ. 30 του Συντάγματος, στο Κοινοδίκαιο, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στη Νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 5 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Το έγγραφο που συνοδεύει την Αίτηση και τιτλοφορείται «Υπεύθυνη Δήλωση» δεν συνάδει με τις προϋποθέσεις της Δ.39 Θ.10 και την Φόρμα 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή με τον περί Όρκων Νόμο Κεφ.
- Η Αίτηση εδράζεται επί λανθασμένης και/ή άσχετης νομικής βάσης.
- Η Αίτηση είναι παντελώς αχρείαστη και/ή περιττή και/ή ενοχλητική και δημιουργεί αχρείαστα έξοδα.
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή υποβάλλεται με σκοπό να κωλυσιεργήσει την εκδίκαση της Αίτησης ημ. 7/12/2020 για προσωρινά διατάγματα.
- Οι Αιτητές διαστρεβλώνουν τα γεγονότα». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXX Ιωάννου Προέδρου της Ενοριακής Επιτροπής των Εναγόντων αρ. 4, 5 και 9 ο οποίος αναφέρει ότι οι Ενάγοντες δήλωσαν ότι θα απέσυραν την αίτηση ημερ. 1.6.2020 και ότι δεν τίθετο θέμα να προωθηθούν και οι δύο Αιτήσεις. Θέση του, όμως, είναι ότι αφ'ης στιγμής ήταν οι ενέργειες των Εναγομένων που τους ανάγκασαν να καταχωρίσουν την αίτηση ημερ. 7.12.2020, οι Εναγόμενοι δεν νομιμοποιούνται να ζητούν τα έξοδα της αίτησης ημερ. 1.6.2020 που θα αποσυρθεί. Όπως αναφέρει ο Ομνύοντας, οι Ενάγοντες δεν έχουν κινήσει απολύτως καμία άλλη διαδικασία εναντίον των Εναγομένων αναφορικά με την διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας και ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος αρ. 16 ψεύδεται αναφορικά με το θέμα των δήθεν πολλών διαδικασιών που κινούν οι Ενάγοντες. Θεωρεί ότι η Αίτηση είναι περιττή και το θέμα θα μπορούσε να επιλυθεί πολύ πιο εύκολα και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνω ότι όντως την 22.12.2020 οι Ενάγοντες απέσυραν τις αιτήσεις ημερ. 1.6.2020 και 9.10.
- Παρά το γεγονός αυτό την 11.1.2021 οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους Εναγόμενους - Αιτητές προχώρησαν στην εκδίκαση της παρούσας Αίτησης προσκομίζοντας αγόρευση προς υποστήριξη των θέσεων τους. Στην αγόρευση αυτή οι συνήγοροι των Εναγομένων επαναλαμβάνουν το ιστορικό των καταχωρισθέντων διαδικασιών προβάλλοντας επιχειρήματα που αφορούν στην ουσία των αιτήσεων ημερ. 7.12.2020 και 1.6.2020, εξηγώντας τον λόγο για τον οποίο αποφάσισαν να ζητήσουν την αναστολή της εκδίκασης της αίτησης ημερ. 7.12.
- Παραθέτω αυτούσιες τις πιο κάτω παραγράφους από την αγόρευση των Εναγομένων - Αιτητών: «Είναι η θέση μας ότι η παρούσα αίτηση μας πρέπει να επιτύχει. Θα έπρεπε να είχε εκδικαστεί πριν να καταχωρηθεί αγόρευση εκ μέρους των Εναγόντων στις 22/12/20 και να αναγκαστούμε εμείς να υιοθετήσωμε για σκοπούς αγόρευσης μας τους λόγους ένστασης μας για να επιφυλαχθεί η απόφαση του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια να μας ακούσει και να μην εκδώσει απόφαση πριν εκδώσει απόφαση στην παρούσα αίτηση μας σε διαφορετική περίπτωση η παρούσα αίτηση μας ημερομηνίας 16/12/20 θα καταστεί άνευ αντικειμένου και για μιαν ακόμη φορά οι Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση θα επιτύχουν καταχρώμενοι τις διαδικασίες να αποφύγουν την καταβολή των επιδικασθέντων σε βάρος τους εξόδων των αιτήσεων ημερομηνίας 1/6/20 και 9/10/
- Όσον αφορά την αίτηση των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση ημερομηνίας 7/12/20 είναι η θέση μας ότι αυτή πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος των εναγόντων. Ανεξάρτητα από τη θέση μας αυτή και του γεγονότος ότι δεν έχωμε καταχωρήσει αγόρευση αλλά μόνο ένσταση τους λόγους της οποίας υιοθετήσαμε θεωρούμε ότι συμπεριλαμβάνονται στην παρούσα αγόρευση μας οι λόγοι για τους οποίους η αίτηση των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων μετά το πέρας της αγωγής δεν έχει καμία απολύτως πιθανότητα επιτυχίας». Με όλο το σέβας προς τον συνήγορο αδυνατώ να αντιληφθώ το όφελος της εκδίκασης της παρούσης Αίτησης. Οι Αιτήσεις ημερ. 1.6.2020 και 9.10.2020 αποσύρθηκαν προτού εκδικαστεί η αίτηση ημερ. 7.12.
- Όσον αφορά στην καταβολή των επιδικασθέντων προς όφελος τους εξόδων οι Εναγόμενοι είναι ελεύθεροι να λάβουν μέτρα εκτέλεσης για είσπραξη των οφειλόμενων σε αυτούς ποσών, πράγμα το οποίο δεν έχουν πράξει όμως μέχρι και σήμερα. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, τα Δικαστήρια δεν εκδικάζουν υποθέσεις που παραμένουν χωρίς αντικείμενο. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση για Certiorari του Victor Makushin
(2013)1 Α.Α.Δ. 2144 όπου το θέμα επιλύεται: «Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, οι εφεσείοντες καταχώρησαν το περίγραμμα αγόρευσης τους στις 28.3.12 και ο εφεσίβλητος στις 11.5.12. Παρολ' αυτά, η υπόθεση δεν οδηγήθηκε σε διευκρινίσεις για λόγους που δεν ενδιαφέρουν. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι ότι στις 12.3.2013, ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου μας κάλεσε να απορρίψουμε την έφεση καθότι η Ρωσική Ομοσπονδία είχε αποσύρει το αίτημα της για έκδοση του πελάτη του και, επομένως, η έφεση έπαυσε να έχει αντικείμενο. Πράγματι, όπως επιβεβαίωσε σε μεταγενέστερο στάδιο η ευπαίδευτη συνήγορος των εφεσειόντων, στις 25.3.2013 ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέσυρε το αίτημα για έκδοση του εφεσιβλήτου και ενόψει τούτου η έφεση έπαυσε να έχει αντικείμενο. Παρολ' αυτά, είναι θέση της κ. Λοϊζίδου ότι η παρούσα έφεση πρέπει να εκδικασθεί καθότι η προσβαλλόμενη απόφαση καταστρατηγεί το δικαίωμα έφεσης, αφού κανένας φυγόδικος δεν θα παραμένει στην Κύπρο για να αναμένει το αποτέλεσμα της έφεσης και η φυγή του θα την καταστήσει χωρίς αντικείμενο. Μας παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαφειάδη
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2315, όπου το Εφετείο αποδέχτηκε έφεση εναντίον πρωτόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε αίτημα για την παραπέρα κράτηση του καθ' ου η αίτηση για σκοπούς έκδοσης του στις Ισπανικές Αρχές, παρόλο που ο φυγόδικος είχε φύγει από την Κύπρο και η φυγή του - όπως παρατήρησε το Εφετείο - είχε ως αποτέλεσμα να καταστήσει το περιεχόμενο της απόφασης του θεωρητικό. Μας παρέπεμψε, επίσης στις υποθέσεις Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 και Περέλλα (Νο.2)
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1009 για να εισηγηθεί ότι με την καταχώρηση της έφεσης αναβιώνεται η πρωτόδικη διαδικασία και ναι μεν η έφεση έπαυσε να έχει αντικείμενο, αλλά πρέπει να εκδικαστεί για σκοπούς καθοδήγησης των πρωτόδικων Δικαστηρίων που ήδη δύο εξ αυτών με αποφάσεις τους - τις οποίες και ανάφερε - ακολούθησαν την προσβαλλόμενη απόφαση με αποτέλεσμα να καταστρατηγείται το δικαίωμα έφεσης. Εξετάσαμε τις εισηγήσεις της κ. Λοϊζίδου, η οποία αναγνωρίζει πως με βάση πάγια νομολογία το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εκδικάζει υποθέσεις που παραμένουν χωρίς αντικείμενο. Πράγματι έτσι έχει το ζήτημα και επαναβεβαιώνουμε την σχετική επί του θέματος νομολογία ότι μια έφεση (ή προσφυγή) κατά κανόνα δεν μπορεί να προωθηθεί και διαγράφεται, αν μετά την καταχώρηση της και πριν την εκδίκαση της παραμείνει χωρίς αντικείμενο (βλ. Στράκκα Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 643, Ιωσηφίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 490 και Tudor
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1176). Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως επισημαίνεται από τη νομολογία, η συνέχιση της δίκης δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό και για το λόγο αυτό η δίκη πρέπει να διακόπτεται καθότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω. Παρατίθενται επί του προκειμένου αυτούσια τα πιο κάτω αποσπάσματα από την υπόθεση Τudor (ανωτέρω) που ομιλούν αφ' εαυτών: "Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει, είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυση τους δεν θα κατέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 2055, κρίθηκε ότι έφεση που είχε ασκηθεί εναντίον απόφασης με την οποία απερρίφθη ενδιάμεση αίτηση αναστολής της διαδικασίας διάλυσης της εταιρείας, παρέμεινε άνευ αντικειμένου εφόσον στην κυρίως αίτηση είχε στο μεταξύ εκδοθεί διάταγμα διάλυσης και εκκαθάρισης της εταιρείας, απόφαση που κατέστη τελεσίδικη εφόσον δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της. Όπως τέθηκε: "Το θέμα καθίσταται ως εκ τούτου ακαδημαϊκό γιατί δεν θα έχει καμιά συνέπεια για τους διαδίκους. Το Εφετείο ασχολείται μόνο με την ουσιαστική επίλυση διαφοράς μεταξύ των διαδίκων η οποία υφίσταται κατά την έκδοση της απόφασής του." ......................... Η επιδίωξη λοιπόν σκοπού που παραμένει άνευ αντικειμένου και η εμμονή σ' αυτόν, όπως στην ουσία γίνεται εδώ, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η κατάχρηση διαδικασίας είναι πολυσχιδής στις εκφάνσεις της, το δε Δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της Δικαστικής λειτουργίας. (Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, 170 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευσταθίου
(2009)2 Α.Α.Δ. 501, σελ. 531)..». Τα πιο πάνω τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και στην υπό εκδίκαση περίπτωση. Από τη στιγμή που δεν υφίσταται πλέον αντικείμενο, η πλευρά των Αιτητών δεν θα έπρεπε να επιμένει να προχωρήσει στην εκδίκαση της ουσίας αυτής για ακαδημαϊκούς σκοπούς και μόνο. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να σημειωθεί ότι η νομική βάση της Αίτησης δεν μπορεί να στηρίξει το αίτημα. Η Δ.15 Θ.4 αναφέρεται σε περίπτωση έγερσης νέας αγωγής πριν την πληρωμή εξόδων σε αγωγή που είχε διακοπεί και άρα δεν τυγχάνει εφαρμογής. Ούτε και η Δ.64 μπορεί να στηρίξει το αίτημα. Επισημαίνω επιπλέον ότι καμία αναφορά δεν υπάρχει στην αγόρευση των Εναγομένων - Αιτητών ως προς το από πού αντλούν το νομικό έρεισμα για προώθηση της Αίτησης τους. Έπεται πως η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίων των Εναγομένων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο