Couvas Carton Industries Ltd κ.α. ν. Gordian Holdings Limited, Αρ. Αγωγής: 483/21, 29/3/2021

(1)(γ) του Ν. 9/

1. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του κλητηρίου ο Εναγόμενος 6 καταχώρισε και την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη να προχωρήσει στις 30.3.21 διαδικασία πώλησης των ακινήτων που καλύπτονται από την υποθήκη ΥXXXX/1995 με βάση την ειδοποίηση Τύπου ΙΓ ημερομηνίας 27.2.
2. Στο κείμενο της αίτησης αναφέρεται που βασίζεται η αίτηση και ότι τα γεγονότα εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Κουβά, Ενάγοντα 6/Αιτητή. Ο XXXXX Κουβάς στην ένορκη του δήλωση αναφέρεται σε όλο το ιστορικό της υπόθεσης, περιγράφει τα ακινήτα και τις προηγούμενες διαδικασίες πώλησης, σύμφωνα με τις ειδοποιήσεις, Τύπου ΙΑ. Για το συγκεκριμένο θέμα αναφέρει ότι μετά την αποτυχία του πλειστηριασμού, σύμφωνα με την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, η Εναγόμενη απέστειλε στους Ενάγοντες, ειδοποίηση Τύπου ΙΓ, ημερομηνίας 17.2.21, με την οποία καθόρισε ως νέα ημερομηνία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου στις 30.3.
3. Είναι δε η θέση του ότι από το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου ΙΓ έγινε κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 44Ε (1, 2, 3 και 4) γιατί δεν καθόρισαν επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, κάτι που όφειλαν να κάνουν και συγκεκριμένα όφειλαν να καθορίσουν ως επιφυλαχθείσα τιμή, το 80% της καθορισμένης αξίας του ακινήτου. Τονίζει ότι η αίτηση είναι επείγουσα καθότι η Εναγόμενη έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων σύμφωνα με την ειδοποίηση ΙΓ η οποία εκδόθηκε από την Εναγομένη και αποστάληκαν τόσο στον ίδιο όσο και στους υπόλοιπους Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή. Περαιτέρω αναφέρει ότι η διαδικασία είναι παράνομη και αντισυνταγματική για τους λόγους που αναφέρει στην αγωγή του, στα πλαίσια της οποία ζητούν όπως εκδοθούν τα ανωτέρω διατάγματα, τους οποίους και υιοθετά. Στην παράγραφο 18 της ένορκης του δήλωσης ισχυρίζεται ότι η διαδικασία εκποίησης της υποθήκης ΥXXXX/75 είναι παράνομη και/ή άκυρη διότι η Εναγόμενη δεν τήρησε τις διατάξεις του Ν.9/
4. Από τις πράξεις της Εναγομένης υπάρχει επηρεασμός των δικαιωμάτων των Εναγόντων και συγκεκριμένα από την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του μέρους VIA του Νόμου. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου ο Εναγόμενος 6 καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία ουσιαστικά παραθέτει κατά το μεγαλύτερο μέρος τη Νομοθεσία και συγκεκριμένα το άρθρο 44 Ε του Νόμου 9/65, η δε συμπληρωματική ένορκη του δήλωση ομοιάζει περαιτέρω με αγόρευση παρά με μαρτυρία. Καταλήγει ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων αυτός θα υποστεί πολύ μεγάλη ζημιά, ουσιαστικά θα απωλέσει την περιουσία του και θα είναι δύσκολο να επανέλθει στην προτέρα ιδιοκτησιακή του κατάσταση με αποτέλεσμα να παραβιαστούν τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα με βάση το άθρο 23 του Συντάγματος, ενώ σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος τα δικαιώματα της Εναγομένης είναι πλήρως εξασφαλισμένα μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή. Οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι πολύ καλά γνωστές αφού υπάρχει Νομολογία επί του θέματος (βλ. Οδυσσέως ν. Α. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 CLR 557. Με βάση τις αρχές πρέπει να ικανοποιούνται οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου αυτού πρωτού εξεταστούν περαιτέρω οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο. (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263. Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από το να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δικογραφία. Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απωνεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα αναφέρονται στην αίτηση, τις ένορκες δηλώσεις που τη συνοδεύουν και στα επισυναπτόμενα σ΄αυτή τεκμήρια. Φυσικά στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο δεν υπάρχουν γεγονότα ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξάξει οποιαδήποτε συμπεράσματα, παρά το γεγονός ότι ο αιτητής στην ένορκη του δήλωση παραπέμπει το Δικαστήριο σε γεγονότα που παρουσιάζονται στην αγωγή. Όσο αφορά την πρώτη προϋπόθεση και άν έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η αναφορά του Αιτητή για το θέμα αυτό περιστρέφεται γύρω από την ακυρότητα της ειδοποίησης Τύπου ΙΓ και συγκεκριμένα τονίζει ότι από τη στιγμή που στην ειδοποίηση Τύπου ΙΓ δεν καθορίζεται επιφυλαχθείσα τιμή τότε όλα τα υπόλοιπα οδηγούν στην ακυρότητα. Ακόμη και ο ισχυρισμός για αντισυνταγματικότητα του Νόμου περιστρέφεται στο ίδιο θέμα της ακυροτητας της ειδοποίησης Τύπου ΙΓ. Περαιτέρω τονίζει ότι τα αναγραφόμενα στην ειδοποίηση Τύπου ΙΓ παραβιάζουν το άρθρο 44 Η

(3)(γ) διότι η Εναγόμενη εφόσον έχει προχωρήσει με τη μέθοδο της απευθείας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου οφείλε να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του άρθρου 44 Η και σύμφωνα με τις παραγράφους

(3)(γ) του ιδίου άρθρου η πώληση θα πρέπει να γίνει στον προσφοροδότη με την υψηλότερη προσφορά. Διαβάζοντας κάποιος τα αναγραφόμενο στην ειδοποίηση τύπου ΙΓ που έχει σταλεί στον Εναγόμενο 6 «η αποδοχή ή απόρριψη οποιασδήποτε προσφοράς εναπόκειται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια των εναγομένων τηρουμένων των διατάξεων του περί μεταβιβάσεων και υποθηκεύσεως Νόμος 1965-2019». Αυτό φυσικά από μόνο του ξεκαθαρίζει ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες της εναγομένης θα πρέπει να γίνουν κάτω από τον συγκεκριμένο Νόμο και συνεπώς δεν μπορεί αυτό να αποτελεί από μόνο του παρανομία. Περαιτέρω όσο αφορά το θέμα της επιφυλαχθείσας τιμής πάλι είναι ξεκάθαρο στο συγκεκριμένο Νόμο ότι η πώληση θα γίνει σύμφωνα με την εκτιμημένη αξία του ακινήτου στο 80% της καθορισθείσας και επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης του ακινήτου. Συνεπώς η οποιαδήποτε επανάληψη και αναγραφή αυτού του δικαιώματος καθίσταται εκ του περισσού εφόσον εκ του Νόμου είναι καθορισμένο ότι η πώληση θα γίνει με βάση την εκτιμημένη αξία του ακινήτου στο 80%. Με βάση τα πιο πάνω δεν διαπιστώνω οτιδήποτε το οποίο να ικανοποιεί την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και συνεπώς καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η πρώτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Όσο αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή δεν ικανοποιείται αφού σε καμία περίπτωση οι λόγοι που προβάλλονται δεν εμπίπτουν στους λόγους για τη ματαίωση πλειστηριασμού που αναφέρονται στο άρθρο 44 Γ 3 του Νόμου. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι με την παρούσα αίτηση γίνεται μαι προσπάθεια από τον εναγόμενο 6 να εξεύρει ένα άλλο τρόπο για ματαίωση του πλειστηριασμού, κάτι που θα ήταν αντίθετο με το γράμμα του νόμου. Επομένως ούτε και αυτό το κριτήριο δεν ικανοποιείται. Εφόσον η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση δεν ικανοποιούνται έχουν προδιαγράψει και την τύχη της παρούσας αίτησης. Όμως για μια ολοκληρωμένη εικόνα θα προχωρήσω και στην εξέταση του τρίτου κριτηρίου και συγκεκριμένα στον ισχυρισμό του Εναγόμενου 6 ότι θα απωλέσει την περιουσία του, θα παραβιαστούν έκδηλα τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα και θα πάθει ανεπανόρθωτη ζημιά από την αποστέρηση των Συνταγματικών του δικαιωμάτων. Σε σχέση με το θέμα του κατεπείγοντος κρίνω ότι ο ένας μήνας που έχει παρέλθει για τέτοιου είδους υποθέσεις είναι καθοριστικός και θα έπρεπε να αιτιολογηθεί περαιτέρω. Ο ισχυρισμός του Αιτητή / Εναγόμενου 6 ότι λόγω της πανδημίας δεν μπορεί να αποτελεί πανάκια για αυτές τις υποθέσεις. Ο εναγόμενος 6 γνώριζε τις διαδικασίες έλαβε γνώση αλλά προτίμησε να αποταθεί στο Δικαστήριο λίγες μέρες πριν τον πλειστηριαμό, ουσιαστικά το έχει καταστήσει επείγον ο ίδιος. Περαιτέρω όσο αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό κλίνει υπέρ της μη έκδοσης του διατάγματος αφού σε περίπτωση έκδοσης του ανατρέπεται στο status quo με την έννοια ότι περιορίζονται τα δικαιώματα της εναγομένης τα οποία πηγάζουν από την υποθήκη. Οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 6 για ακυρότητα της υποθήκης έχουν παραμείνει απλοί ισχυρισμοί χωρίς βάση και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Ο εναγόμενο 6 έχοντας εγγράψει την πιο πάνω αναφερόμενη υποθήκη επί των ακινήτων έχει απεμπολήσει ένα μέρος της δικής του απολύτου ιδιοκτησίας θέτοντας πεορυσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποποίησης υποθήκης. (βλ. Highgate Primary School Ltd & άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και άλλοι

(2009)1 Α ΑΑΔ317. Ούτε η επίκληση εκ μέρους του εναγομένου 6 των άρθρων 23 και 30 του Συηντάγμτος μπορεί να διαφοροποιήσει τα δεδομένα έχοντας υπόψη τα πιο πάνω. Τα θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξειδικευμένα και με λεπτομέρεια και όχι με τρόπο γενικό και αόριστο όπως στην παρούσα υπόθεση. Με βάση τα πιο πάνω η αίτήση απορρίπτεται, καμία διαταγή για έξοδα. (Yπ.) ............................................. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /KΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο