← Κύπρος

Smart Property Management Limited ν. Cyprus Popular Bank Public Co Limited, υπό εξυγίανση δυνάμει των προνοιών του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλω

Smart Property Management Limited ν. Cyprus Popular Bank Public Co Limited, υπό εξυγίανση δυνάμει των προνοιών του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, Ν17(Ι)/2013, ενεργώντας μέσω του εκάστοτε Ειδικού και/ή Γενικού Διαχειριστή της κ.α., Αρ. Αγωγής: 837/15, 2/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 22.10.2015 Αρ. Αγωγής: 837/15 Μεταξύ: Smart Property Management Limited Ενάγοντες και

  1. Cyprus Popular Bank Public Co Limited, υπό εξυγίανση δυνάμει των προνοιών του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, Ν17(Ι)/2013, ενεργώντας μέσω του εκάστοτε Ειδικού και/ή Γενικού Διαχειριστή της
  2. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  3. Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου
  4. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα
  5. XXX Βγενόπουλου
  6. XXX Μπουλούτα
  7. XXX Μάγειρα
  8. XXX Χιλιαδάκη
  9. XXX Στυλιανίδη
  10. XXX Κουννή
  11. XXX Λυσάνδρου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 18.10.2019 για Παροχή Ασφάλειας Εξόδων Ημερομηνία: 2 Μαρτίου, 2021 Για την Ενάγουσα Εταιρεία - Καθ'ης η Αίτηση: κ. Κυπρίζογλου Για τους Εναγόμενους αρ. 1 - Αιτητές: κα Ιακώβου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές εξαιτούνται τα πιο κάτω: «
  12. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν' απορρίπτεται αυτόματα και χωρίς οποιαδήποτε άλλη διαταγή του Δικαστηρίου η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή, σε περίπτωση που o καθ' ού η αίτηση δεν δώσει μέσα σε 20 μέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος ασφάλεια εξόδων υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης Κυπριακής Τράπεζας και/ή Τράπεζας της αποδοχής του Δικαστηρίου και/ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο το Δικαστήριο θεωρήσει ορθό και δίκαιο και/ή καταθέσει στο Δικαστήριο το ποσό των €42325,92.-
  13. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η περαιτέρω προώθηση της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό μέχρι που ο Ενάγοντας/Καθ' ού η αίτηση να συμμορφωθεί με οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων, ως αναφέρεται υπό παράγραφο 1 ανωτέρω.
  14. Διάταγμα του Δικαστηρίου αναφορικά με τον περαιτέρω χειρισμό της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 Θ.Θ. 1 - 6, Δ.39 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Αυγερινού Χαρτσιώτη, εκ των δικηγόρων των Εναγομένων αρ. 1, ο οποίος αναφέρει ότι η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συστημένη και εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και δεν έχει καμία κινητή ή ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. Σε περίπτωση που η Ενάγουσα αποτύχει στην αγωγή της οι Αιτητές δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν για τα δικηγορικά τους έξοδα, τα οποία έχει υπολογίσει σε €42.325,
  15. Στον υπολογισμό αυτό προέβη περιλαμβάνοντας 10 πλήρεις ακροαματικές διαδικασίες και 3 αναβολές ακρόασης. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο κ. Χαρτσιώτης, δεν υπάρχει διμερής συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Βρετανικών Παρθένων Νήσων που είτε να περιορίζει τα δικαιώματα των Εναγομένων σε ασφάλεια εξόδων είτε να εξασφαλίζει αυτά με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Η δε Ενάγουσα, εισηγείται, καμία οικονομική δυσπραγία δεν αναμένεται να αντιμετωπίσει εάν διαταχθεί να καταβάλει το αιτούμενο ποσό ούτε και τέτοια διαταγή θα καταλήξει σε στέρηση της πρόσβασης της στα Κυπριακά Δικαστήρια. Η Ενάγουσα καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.Θ. 1,2 και18, Δ.48 Θ.Θ. 1-4,7 - 9, Δ.60 Θ.Θ. 1-6, Δ.64 Θ.Θ. 1-2, επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρ. 23, 28, 30.2 και 30.3, στα αρ. 29-31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, επί της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Standard Ltd κ.α. v. Gold Seal Ship. Co Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 121, στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιεικείας, της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Σε αυτήν προβάλλονται 9 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  1. Η Αίτηση είναι καταχρηστική ή και καταπιεστική.
  2. Η αίτηση γίνεται με σκοπό την παρεμπόδιση της προώθησης της αγωγής της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτησις ή και διέπεται από αλλότρια κίνητρα.
  3. Η αγωγή έχει καλή πιθανότητα επιτυχίας και τυχόν έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων πρακτικά θα εμποδίσει ή και παρεμβάλλει σοβαρά εμπόδια στους Ενάγοντες από του να προωθήσουν την αγωγή τους.
  4. Η όποια οικονομική δυσχέρεια της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτησις ή και η μείωση της αξίας των περιουσιακών της στοιχείων οφείλεται στις πράξεις ή και παραλείψεις της Εναγόμενης 1- Αιτήτριας, ομού μετά των λοιπών Εναγόμενων. Συνεπώς, είναι άδικο και αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά την Εναγομένη -Αιτήτρια 1 και καθυστερώντας την όλη διαδικασία.
  5. Η όποια ανάγκη προστασίας της Εναγομένης 1-Αιτήτριας δεν μπορεί να υπερισχύσει του δικαιώματος των Εναγόντων να έχουν πρόσβαση στο Δικαστήριο και να προωθήσουν την απαίτηση τους η οποία είναι γνήσια και με καλή πιθανότητα επιτυχίας.
  6. Η Εναγόμενη 1- Αιτήτρια, είναι αποδεδειγμένα αναξιόχρεη και μάλιστα έχει διοριστεί Ειδικός Διαχειριστής για να διαχειριστεί την επικείμενη εκκαθάριση της.
  7. Η καθυστέρηση εκ μέρους της Εναγόμενης 1 - Αιτήτριας, να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων και με καθυστέρηση 4 και πλέον ετών από την ημερομηνία καταχώρησης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος.
  8. Το αιτούμενο διάταγμα παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
  9. Επί της Ενόρκου Δηλώσεως της XXX Γάκια, ημερ. 25.11.2020». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXX Γάκια ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας η οποία (πέραν της επανάληψης των λόγων ένστασης) εισηγείται ότι οι Εναγόμενοι αρ. 1 δεν δύνανται να προωθήσουν την Αίτηση τους επιτυχώς αφού όφειλαν να γνωρίζουν ότι αυτή προωθείται από ένα αποδεδειγμένα αφερέγγυο διάδικο ο οποίος κατέστη αφερέγγυος λόγω των πράξεων και παραλείψεων των αντιπροσώπων αυτού, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την απομείωση των καταθέσεων της Ενάγουσας. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους επικαλούμενοι και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δικονομική πρόνοια η οποία διέπει την έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων είναι η Δ.60 Θ.1 η οποία και αναφέρει τα εξής: «
  10. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων». Όπως προκύπτει από τη Νομολογία το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος - Αιτητής φέρει το βάρος να καταδείξει εν πρώτοις ότι ο Ενάγοντας είναι πρόσωπο που διαμένει σε χώρα εκτός δικαιοδοσίας. Στην υπό εκδίκαση περίπτωση η Ενάγουσα είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, πράγμα το οποίο δεν αμφισβητείται από την πλευρά της Καθ'ης η Αίτηση. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για κατάληξη επί του ορθού τρόπου άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν τεθεί στην απόφαση Studland Holdings Ltd κ.α. ν Ευσταθίου
(2003)1 Α.Α.Δ.1809 με παραπομπή στην απόφαση Alahmari v. Alia the Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434: «Στην Alahmari (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 436: «Πράγματι δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για τα έξοδα ο,ποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως υποδηλώνει ο όρος "may" (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 Κ1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική, όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th ed., Vol. 37, pp. 384-385)». Στην ίδια πιο πάνω απόφαση λέχθηκαν επίσης και τα εξής: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του. Οι ίδιοι λόγοι λαμβάνονται υπόψη και στην άσκηση της ίδιας εξουσίας στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας με την εξής επιφύλαξη: Το βάρος για την τεκμηρίωση εκ μέρους του ενάγοντα (εφεσείοντα) ισχυρής υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο ενόψει της ετυμηγορίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου.» Πέραν των πιο πάνω, όπως φαίνεται και από την απόφαση Genemp Trading Ltd ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ.1314 εξετάζεται και ο χρόνος υποβολής της αίτησης και το κατά πόσο υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση αυτής. Ταυτόχρονα, όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να έχει ως αποτέλεσμα την αποστέρηση του δικαιώματος του Ενάγοντα να προσφύγει στο Δικαστήριο. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης ν. Ιάκωβου Πέτρου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Στις πιο πάνω υποθέσεις αντικείμενο συζήτησης ήταν η Δ.60 θ.1, που προνοεί για ασφάλεια εξόδων όταν ενάγων στην αγωγή ή εφεσείων σε έφεση είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και στερείται οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Οι νομικές όμως αρχές που ισχύουν για την πιο πάνω διάταξη, και τη Δ.35 που μας αφορά, είναι οι ίδιες. Η θεμελιακή σκέψη είναι πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, έχει ως βάση τη δυνατότητα του ενάγοντος, ή του εφεσείοντος ανάλογα με την περίπτωση, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Αν δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα το αίτημα απορρίπτεται. Η λογική πίσω από τη σκέψη έγκειται στην αρχή πως, αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε δεν εκδίδεται η διαταγή. Υπερισχύει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, που διασφαλίζουν οι πιο πάνω συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις». (βλ. επίσης και Studland (πιο πάνω)). Μελετώντας την Ένσταση διαφαίνεται ότι η Ενάγουσα δεν επικαλείται την ύπαρξη οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Ούτε όμως επικαλείται ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εμποδίσει την πρόσβαση αυτής στο Δικαστήριο. Σημειώνω επίσης ότι δεν αμφισβητείται το ύψος της ασφάλειας εξόδων που αξιώνεται. Φαίνεται ότι ο λόγος για τον οποίο ενίσταται στην Αίτηση έγκειται στο παράπονο της για απομείωση των καταθέσεων της, την ευθύνη για την οποία αποδίδει στους Εναγόμενους. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για να μην εκδοθεί διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων. Παράγοντας που πρέπει να εξεταστεί επίσης είναι η ισχύς της υπόθεσης της Ενάγουσας. Σημειώνω ότι στην υπό εκδίκαση Αίτηση δεν παρατίθεται οποιοδήποτε στοιχείο που να υποστηρίζει την απαίτηση. Στρεφόμενη στα δικόγραφα προκύπτει ότι το αγώγιμο δικαίωμα εδράζεται επί ισχυρισμών ότι οι Εναγόμενοι αρ. 1 - 12 με τις πράξεις και παραλείψεις τους οδήγησαν στην κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος στην Κυπριακή Δημοκρατία που είχε ως συνέπεια την απομείωση μεγάλου αριθμού καταθετών, μεταξύ αυτών και της Ενάγουσας. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 δεν έχουν καταχωρίσει μέχρι σήμερα Υπεράσπιση. Σημειώνω, όμως, ότι το επίδικο θέμα δεν έχει προηγούμενο και η παρούσα δεν είναι η περίπτωση όπου μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται καλή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Με δεδομένα τα προαναφερόμενα σε σχέση με την μη ύπαρξη περιουσίας της Ενάγουσας στην Κύπρο και του ότι δεν υπάρχει επίκληση κάποιας δυσχέρειας στην παροχή της ασφάλειας εξόδων που να δημιουργήσει εμπόδιο στην πρόσβαση της Ενάγουσας στο Δικαστήριο, όμως, κατάλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Εκδίδεται συναφώς διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα εταιρεία - Καθ'ης η Αίτηση όπως παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα (security for costs) των Εναγόμενων αρ. 1 - Αιτητών για το ποσό των €42.325,92 εντός 45 ημερών από σήμερα. Η ασφάλεια εξόδων αυτή να παρασχεθεί είτε με την κατάθεση του ποσού στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού είτε με την παροχή σε αυτόν τραπεζικής εγγύησης Κυπριακής Τράπεζας για το ίδιο ποσό. Εκδίδεται επιπλέον διάταγμα όπως η περαιτέρω διαδικασία στην αγωγή ανασταλεί μέχρις ότου η πιο πάνω ασφάλεια εξόδων παρασχεθεί. Σε περίπτωση που η ασφάλεια δεν παρασχεθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας η αγωγή εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 θα θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και οι Εναγόμενοι αρ. 1 θα είναι ελεύθεροι να διεκδικήσουν τα έξοδα αυτής. Τα έξοδα εκδίκασης της Αίτησης αυτής δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων αρ. 1 - Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας - Καθ'ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.