Dr. H?ft ν. Coraline Limited, Αρ. Αίτησης 11/2017, 16/4/2021

(1)/2000 -και- Αναφορικά με την Αλλοδαπή Διαιτητική Απόφαση ημερομηνίας 13/6/2017 που εκδόθηκε στα πλαίσια Διαιτησίας που διεξήχθη σύμφωνα με τους Κανόνες Διαιτησίας του Κέντρου Διαιτησίας του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης (Rules of Arbitration of the Arbitration Institute οf the Stockholm Chamber of Commerce) με αρ. Arbitration No: V 2015/012. -και- Μεταξύ: Dr. ΧΧΧΧ Höft, από το Αμβούργο της Γερμανίας Αιτητής -και- Coraline Limited, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------- Αίτηση Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 19.6.2020 για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερ.: 16.4.2021 Για Αιτητές (Καθ' ων η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση): Ηλίας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ, Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία ΔΕΠΕ και Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για Καθ' ου η Αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση): Chrysses Demetriades & Co LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.8.2017 ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα Κυρίως Αίτηση με την οποία αιτείται μεταξύ άλλων, την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της Αλλοδαπής Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 13.6.2017 που εκδόθηκε στα πλαίσια Διαιτησίας με αρ.V2015/012 ενώπιον του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης. Στις 19.1.2018 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Ένσταση στην Κυρίως Αίτηση. Ακολούθως στις 19.6.2020 προχώρησαν στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης με την οποία αιτούνται με βάση τη Δ.48 θ.4

(2), την άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στους Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής οι Αιτητές) να καταχωρήσουν Συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Ένστασης τους ημερ. 19.1.

1. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Γιάγκου, Διευθυντή των Αιτητών, ημερ. 19.6.
2. Για τεκμηρίωση του «καλού λόγου» της Δ.48 θ.4

(2)αναφέρει ότι θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και στα πλαίσια της παρούσας Κυρίας Αίτησης, οι δικαστικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν ενώπιον των Αυστριακών Δικαστηρίων, προκειμένου να υφίσταται το περαιτέρω υπόβαθρο που στηρίζει την κατάχρηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση. Ειδικότερα, αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στις 21.7.2017 προώθησε αίτημα στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Βιέννης για την αναγνώριση και εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης με βάση τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων, στην οποία η Αυστρία αποτελεί συμβαλλόμενο μέλος (Τεκμ.1, 2Α και 2Β). Στις 26.7.2017 εκδόθηκε Διάταγμα Αναγνώρισης της Διαιτητικής Απόφασης στην Αυστρία και κατάσχεσης των μετοχών των Αιτητών που κατέχουν στην Petro Welt GmbH (Τεκμ.3Α και 3Β). Στις 29.12.2017 οι Αιτητές καταχώρησαν Έφεση εναντίον του εν λόγω Διατάγματος (Τεκμ.4Α και 4Β) και στις 13.6.2018 το αρμόδιο Δικαστήριο της Αυστρίας ενέκρινε την Έφεση απορρίπτοντας το Διάταγμα αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερ. 26.7.2017 (Τεκμ.5Α, 5Β, 6Α, 6Β). Το αποτέλεσμα της εν λόγω Έφεσης έτυχε περαιτέρω Έφεσης ημερ. 24.7.2018 από τον Καθ' ου η Αίτηση, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αυστρίας (Τεκμ.7Α και 7Β). Στις 19.12.2018 το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας με απόφαση του, απέρριψε το Διάταγμα αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερ. 26.7.2017 και την απόφαση 13.6.2018 και απέστειλε την υπόθεση πίσω στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Βιέννης για να ακουστεί το ζήτημα της αμφισβήτησης της εγκυρότητας της ρήτρας διαιτησίας, δίδοντας οδηγίες να τεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου νομική γνωμάτευση με βάση το Κυπριακό Δίκαιο (Τεκμ.8Α, 8Β, 9Α, 9Β). Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, εν γνώσει του ότι αμφισβητείται η εγκυρότητα της Συμφωνίας στην οποία περιλαμβάνεται η ρήτρα διαιτησίας ενώπιον Κυπριακού Δικαστηρίου, καταχρηστικά επιμένει στα πλαίσια της παρούσας Κυρίως Αίτησης, αλλά και στα πλαίσια της διαδικασίας στην Αυστρία, να απαιτεί την αναγνώριση και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης και στις δύο δικαιοδοσίες αιτήθηκε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που υπερκαλύπτουν το ποσό της διαιτητικής απόφασης. Αναφέρει περαιτέρω ότι ενώ στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας καταχωρίστηκε στις 27.10.2014 η Αγωγή 6193/14 και αποτελεί το πρώτο επιληφθέν αρμόδιο Δικαστήριο για να αποφασίσει κατά πόσο η συμφωνία αποτελεί προϊόν δόλου, απάτης και συνωμοσίας, ο Καθ' ου η Αίτηση λαμβάνει διαβήματα ενώπιον των Αυστριακών Δικαστηρίων, ταυτόσημα με την Κυρίως Αίτηση, τα οποία, για να καταλήξουν ως προς το δικαίωμα του για αναγνώριση και εκτέλεση, θα πρέπει να καταλήξουν και επί της εγκυρότητας της ρήτρας διαιτησίας που περιλαμβάνεται στη Συμφωνία δανείου. Έτσι ο Καθ' ου η Αίτηση επιχειρεί καταχρηστικά να παρακάμψει και προκαταλάβει την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή 6193/

1. Ο Καθ' ου η Αίτηση προωθεί καταχρηστικά παράλληλα διαβήματα που καταστρατηγούν την αρχή του πρώτου επιληφθέντος Δικαστηρίου, επιτρέπουν τη δημιουργία περίπλοκων συνθηκών, οδηγούν σε συγκρουόμενες αποφάσεις και επιτρέπουν την ύπαρξη απόφασης από τα Αυστριακά Δικαστήρια. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στην αγωγή που καταχώρησε στις 14.12.2017 ο XXXXX Vainshtock εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ενώπιον Δικαστηρίου στο Αμβούργο (Τεκμ.10Α και 10Β) με την οποία αιτείται Διατάγματος που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να απαιτεί την πληρωμή του υπόλοιπου ποσού του δανείου για την εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω δικαστική διαδικασία θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να τεθεί περαιτέρω υπόβαθρο για κατάχρηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος επιζητεί την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης, ενώ γνωρίζει ότι με τη δικαστική διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου στο Αμβούργο, ζητείται διάταγμα που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να συνεχίσει την εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης, διότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αποτελεί το πρόσωπο που δικαιούται το χρηματικό ποσό που επιδικάστηκε στα πλαίσια της Διαιτητικής διαδικασίας αλλά το πρόσωπο που το δικαιούται είναι ο XXXXX Vainshtock. Με βάση τα πιο πάνω ισχυρίζεται ότι υπάρχει καλός λόγος που δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και επισυνάπτει ως Τεκμ.1 προσχέδιο της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η ανάγκη προέκυψε ενόψει της συνέχισης της Κυρίως Αίτησης, της έκδοσης απόφασης του Σουηδικού Δικαστηρίου Svea Court of Appeal αλλά και της τροπής που έχουν πάρει οι διαδικασίες α) ενώπιον των Δικαστηρίων της Αυστρίας (με την ανάγκη εξέτασης με βάση το Κυπριακό Δίκαιο της εγκυρότητας της συμφωνίας διαιτησίας) και β) ενώπιον των Δικαστηρίων του Αμβούργου (αφού υπάρχει πιθανότητα να κριθεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι το πρόσωπο στο οποίο πρέπει να καταβληθεί το ποσό που επιδικάστηκε στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας). Ωστόσο ο Καθ' ου η Αίτηση εσκεμμένα, κακόπιστα και καταχρηστικά δεν ενημέρωσε το Δικαστήριο για τα πιο πάνω. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Χαραλάμπους, συνέταιρου στη δικηγορική εταιρεία που ενεργεί ως δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση, ημερ. 20.10.
2. Ισχυρίζεται ότι όλα τα έγγραφα και ισχυρισμοί των Αιτητών είναι παντελώς άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Οι διαδικασίες που εκκρεμούν στην Αυστρία και Γερμανία δεν είναι με κανένα τρόπο συναφείς με την Κυρίως Αίτηση. Τονίζει ότι με την παρούσα Αίτηση επιχειρείται η εισαγωγή μαρτυρίας, ισχυρισμών και εγγράφων που δεν έχουν καμιά σχέση με τους λόγους άρνησης αναγνώρισης που προβλέπονται ρητά και εξαντλητικά στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης, όπως και η κατ' ισχυρισμό «κατάχρηση διαδικασίας» εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση. Καμιά από τις διαδικασίες στην Αυστρία και Αμβούργο δεν μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της παρούσας Κυρίως Αίτησης, ούτε και στοιχειοθετεί τους ανυπόστατους ισχυρισμούς περί κατάχρησης. Αρνείται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προβαίνει σε κατάχρηση διαδικασίας και τονίζει ότι η διαιτησία ολοκληρώθηκε υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση με την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 13.6.2017, που επικυρώθηκε από το Σουηδικό Εφετείο με Απόφαση του ημερ. 19.12.2019, η οποία έκρινε ότι υφίστατο έγκυρη συμφωνία διαιτησίας και έγκυρη συμφωνία δανείου. Τα ζητήματα που αφορούν τη συμφωνία δανείου και τη συμφωνία διαιτησίας δεν θα πρέπει να απασχολήσουν το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, διότι έχουν κριθεί τελικά, από το Διαιτητικό Δικαστήριο και το Σουηδικό Εφετείο. Περαιτέρω ό,τι αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας στις 19.12.2018 δεν αφορά με κανένα τρόπο, ούτε μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία και τα επίδικα θέματα της Κυρίως Αίτησης, αφού η Διαιτητική Απόφαση επιβεβαιώθηκε τελεσίδικα από το Σουηδικό Εφετείο. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές επιδιώκουν να διορθώσουν παραλείψεις της Ένστασης τους και προσπαθούν να την αναδομήσουν εισάγοντας νέους ανυπόστατους ισχυρισμούς, τους οποίους είχαν την ευχέρεια να προβάλουν προηγουμένως κατά την καταχώριση της Ένστασης τους ή τουλάχιστον πολύ πριν την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης δηλαδή μετά παρέλευση 2½ χρονών από την καταχώριση της Ένστασης τους ημερ. 19.1.2018 και πέραν των 5 μηνών μετά την έκδοση της Απόφασης του Σουηδικού Δικαστηρίου ημερ. 19.12.2019 και την εμφάνιση τους στο παρόν Δικαστήριο στις 17.1.2020, ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε να ισχύει η εκ συμφώνου αναβολή της Ακρόασης της Κυρίως Αίτησης. Τονίζει ότι οι Αιτητές είχαν γνώση ή θα μπορούσαν με ελάχιστη επιμέλεια να γνωρίζουν κατά την καταχώριση της Ένστασης τους στις 19.1.2018, όλες τις αλλοδαπές διαδικασίες και τα γεγονότα που επιθυμούν να θέσουν με την σκοπούμενη Συμπληρωματική ΄Ενορκη Δήλωση. Όλο το μαρτυρικό υλικό και τα γεγονότα προϋπήρχαν και φαίνεται ότι ήταν στην κατοχή και γνώση των Αιτητών πριν την καταχώρηση της Ένστασης τους ημερ. 19.1.
3. Οι Αιτητές είχαν καταχωρήσει στις 29.12.2017 Έφεση στο Διάταγμα που εκδόθηκε για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στην Αυστρία και η Αγωγή στο Αμβούργο είχε καταχωριστεί στις 14.12.
4. Αναφέρει ότι η διαιτητική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί, η διαιτητική απόφαση έχει επικυρωθεί τελεσίδικα από τα Σουηδικά Δικαστήρια, οι ισχυρισμοί περί απάτης και δόλου έχουν απορριφθεί από το Διαιτητικό Δικαστήριο και η συμφωνία δανείου και διαιτησίας βρέθηκαν ότι είναι έγκυρες. Δεν υπάρχει καμιά συνάφεια μεταξύ της διαδικασίας του Δικαστηρίου του Αμβούργου (στην οποία οι Αιτητές δεν είναι διάδικοι) και της Κυρίως Αίτησης. Κατά την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης στις 30.8.2017, δεν είχε ακόμα καταχωριστεί η Αγωγή στο Αμβούργο ημερ. 14.12.2017 και συνεπώς δεν αποκρύφθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση. Η αγωγή στο Αμβούργο υπήρχε κατά την καταχώριση της Ένστασης των Αιτητών ημερ. 19.1.2018, όμως αυτοί δεν την επικαλέστηκαν. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση είναι κακόπιστη, αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης της εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους των Αιτητών. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος θα πληγούν τα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση για εκδίκαση της δικαστικής διαφοράς εντός ευλόγου χρόνου. Περαιτέρω θα τεθεί ο Καθ' ου η Αίτηση σε δυσμενή θέση διότι θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία και μαρτυρία άσχετη με τα επίδικα θέματα. Θα περιπλεχθεί η διαδικασία και θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση, αφού ο Καθ' ου η Αίτηση θα αναγκαστεί να ζητήσει και ο ίδιος άδεια για να καταχωρίσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, για να απαντήσει στους ανυπόστατους ισχυρισμούς των Αιτητών. Έτσι θα μετατραπεί η ακρόαση της Κυρίως Αίτησης σε μια ατέρμονη διαδικασία όπου το Δικαστήριο θα εξετάσει άσχετα και σκανδαλώδη γεγονότα. Ο επηρεασμός του Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορεί να καλυφθεί αποτελεσματικά με την επιδίκαση εξόδων και τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα αυξήσει σημαντικά τα έξοδα, θα σπαταληθεί αδικαιολόγητα πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου και θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). To πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ΠΟΠ ν. Ατίνα Ευτυχίου το Γένος Κρένκα, Πολ. Έφ. Ε205/14 ημερ. 6.10.2020 είναι σχετικό: «Η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δυνάμει της Δ.48, Θ.4

(2)των θεσμών, παρέχεται εφόσον τεκμηριωθεί καλός λόγος για τη χορήγηση της σχετικής άδειας από το Δικαστήριο. Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια τον εκδικάσαντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο λόγος που οι Αιτητές αιτούνται την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνιστά «καλό λόγο». Εξέτασα με προσοχή το λόγο που οι Αιτητές έχουν θέσει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση και ο οποίος αφορά το μαρτυρικό υλικό που σχετίζεται με συναφείς διαδικασίες που εκκρεμούν μεταξύ των ιδίων διαδίκων, για τα ίδια ή παρόμοια επίδικα θέματα, στην Αυστρία και Γερμανία και βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Είναι η θέση των Αιτητών ότι οι εν λόγω δικαστικές διαδικασίες θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, προκειμένου να τεθεί περαιτέρω υπόβαθρο που υποστηρίζει την ύπαρξη κατάχρησης εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, ως και τον κίνδυνο έκδοσης αντικρουόμενων αποφάσεων, ο οποίος θα πρέπει να αποτρέπεται από τα Δικαστήρια, τα οποία αποτελούν το μέσο για την προστασία της έννομης τάξης και της συνοχής του δικαίου (βλ. Capman Holdings Ltd v. Ismatov Andrey Zayniyevich

(2013)1 A.A.Δ. 1105 και Connelly v. D.P.P.

(1964)2 All E.R. 401). Μέσω της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, οι Αιτητές επιχειρούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το φάσμα όλων των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, τα οποία άπτονται ισχυρισμών και που ήδη προέβαλαν, ώστε το Δικαστήριο να αποκτήσει σφαιρική εικόνα επί των γεγονότων. Αντίθετα, ο Καθ' ου Αίτηση ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο προσχέδιο της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης είναι παντελώς άσχετοι με τα επίδικα θέματα και οι διαδικασίες που εκκρεμούν στην Αυστρία και Γερμανία δεν είναι συναφείς με την Κυρίως Αίτηση και δεν έχουν καμιά σχέση με τους λόγους άρνησης αναγνώρισης και εκτέλεσης που προβλέπονται ρητά και εξαντλητικά στην Σύμβαση της Νέας Υόρκης επί της οποίας βασίζεται η Κυρίως Αίτηση. Ιδίως για την κατ' ισχυρισμό «κατάχρηση διαδικασίας» εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία δεν αποτελεί λόγο άρνησης στην αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης βάσει της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Η παράλληλη προώθηση της διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης στην Αυστρία, δεν έχει καμιά σχέση με την παρούσα υπόθεση ούτε και μπορεί να επηρεάσει το αντικείμενο της Κυρίως Αίτησης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, μετά πάροδο 2½ χρόνων από την καταχώριση της Ένστασης των Αιτητών ημερ. 19.1.2018 και 5 μήνες μετά τις 17.1.2020 δηλαδή μετά την έκδοση της Απόφασης του Σουηδικού Δικαστηρίου στις 19.12.2019 και όταν έπαυσε να ισχύει η εκ συμφώνου αναβολή της ακρόασης της Κυρίως Αίτησης. Τέλος, τονίζεται ότι όλο το μαρτυρικό υλικό που οι Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου προϋπήρχε και ήταν στην κατοχή τους πριν την καταχώριση της Ένστασης τους ή τουλάχιστον όφειλαν να γνωρίζουν με εύλογη επιμέλεια. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών, αρχίζοντας από το ζήτημα - που κατά την άποψη μου προέχει - κατά πόσο οι Αιτητές είχαν τη δυνατότητα να συμπεριλάβουν τους ισχυρισμούς και γεγονότα που αναφέρονται στην σκοπούμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση τους ημερ. 19.1.

1. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου αδιαμφισβήτητα γεγονότα, προκύπτει ότι η διαδικασία για αναγνώριση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης στην Αυστρία προωθήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, στις 21.7.2017, στις 26.7.2017 εκδόθηκε Διάταγμα αναγνώρισης και εναντίον του εν λόγω Διατάγματος, οι Αιτητές καταχώρισαν Έφεση στις 29.12.2017, η δε απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 13.6.
2. Συνάγεται ότι οι Αιτητές, οι οποίοι ήταν διάδικοι στις δικαστικές διαδικασίες στην Βιέννη, πριν την καταχώριση της Ένστασης τους στις 19.1.2018, είχαν γνώση της εν λόγω διαδικασίας από τις 21.7.2017, είχαν γνώση του Διατάγματος ημερ. 26.7.2017, ως και της Έφεσης που οι ίδιοι καταχώρησαν στις 29.12.2017, Συνεπώς είχαν την ευκαιρία και δυνατότητα αν το επιθυμούσαν και θεωρούσαν αναγκαίο για προώθηση του ισχυρισμού τους περί κατάχρησης διαδικασίας, να συμπεριελάμβαναν την πιο πάνω διαδικασία, όπως είχε εξελιχθεί μέχρι τότε, στην Ένσταση τους ημερ. 19.1.
3. Το ίδιο ισχύει και για την δικαστική διαδικασία που καταχωρίστηκε στις 14.12.2017 στο Δικαστήριο του Αμβούργου εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, από τον ΧΧΧΧ Vainshtock και εκκρεμεί. Οι Αιτητές είτε το γνώριζαν, είτε με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσαν να είχαν λάβει γνώση της εν λόγω διαδικασίας και θα μπορούσαν να την είχαν συμπεριλάβει στην ένσταση τους ημερ. 19.1.
4. Είναι δε σημαντικό ότι οι Αιτητές παραλείπουν να διευκρινίσουν πότε ακριβώς περιήλθε σε γνώση τους η συγκεκριμένη διαδικασία. Επιπρόσθετα, παρατηρείται υπέρμετρη και υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Ειδικότερα παρατηρείται καθυστέρηση 2½ χρόνων από την καταχώριση της Ένστασης των Αιτητών ημερ. 19.1.2018, παρόλο που η διαδικασία στα Δικαστήρια της Βιέννης συνεχιζόταν με την έκδοση Απόφασης στις 13.6.2018, την καταχώριση περαιτέρω Έφεσης στις 24.7.2018 και την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αυστρίας στις 19.12.
5. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι λόγω της αναστολής της παρούσας διαδικασίας στις 13.2.2018 μέχρι την εκδίκαση της διαδικασίας παραμερισμού της διαιτητικής απόφασης ενώπιον του Svea Court of Appeal, ήταν αδύνατο να καταχωριστεί η παρούσα Αίτηση προγενέστερα και πριν τις 17.1.2020, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 13.2.2018 προκύπτει ότι αποτέλεσε κοινό αίτημα των διαδίκων για αναβολή της ακρόασης της Κυρίως Αίτησης, μέχρι την έκδοση απόφασης από το Svea Court of Appeal. Συνεπώς καμιά αναστολή της διαδικασίας είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο και κανένα διαδικαστικό κώλυμα υπήρχε στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης πολύ ενωρίτερα, σε σχέση με γεγονότα που επαναλαμβάνω, ήταν ήδη σε γνώση τους κατά το χρόνο καταχώρισης της Ένστασης τους στις 19.1.
6. Επιπρόσθετα, ακόμα και μετά τις 17.1.2020 - όταν έπαυσε να ισχύει η εκ συμφώνου αναβολή της Ακρόασης της Κυρίως Αίτησης - οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση στις 19.6.2020, δηλαδή μετά παρέλευση 5 μηνών, χωρίς καμιά αιτιολογία ως προς αυτή την περαιτέρω καθυστέρηση. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν «καλό λόγο» που να δικαιολογεί και επιτρέπει την καταχώριση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (Τεκμ.1 στην Αίτηση). Συνακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο