N. Peratikos Investments Ltd ν. CHR. D. CHARALAMBOUS CONSTRUCTION LTD διά μέσω του κ. Κίμωνος ως Διαχειριστή της κ.α., Αρ. Αγωγής: 611/20, 16/4/2021

(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Κίμωνος, από τώρα και στο εξής «ο Κίμωνος», διαχειριστή και παραλήπτη της Καθ' ης η αίτηση δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Θα πρέπει ευθύς εξ' αρχής να επισημανθεί ότι η επιδιωκόμενη αντεξέταση στοχεύει ως από το λεκτικό των αιτητικών έκδηλα προκύπτει στην ανακάλυψη της αλήθειας αναφορικά με ισχυρισμούς του Κίμωνος οι οποίοι προβάλλονται στην ένορκο δήλωση της ένστασης. Μόνο που η αλήθεια των ισχυρισμών δεν ενδιαφέρει στην διαδικασία προσωρινού διατάγματος. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1993)1 ΑΑΔ 246 αναφέρθηκε ότι στην διαδικασία προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που ο Νομοθέτης έταξε στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. Στην πιο πάνω υπόθεση επισημάνθηκε, επίσης, ότι κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Βλ. American Cyanamid Co v. Ethicon Ltd

(1975)1 All E R 504 (H.L.)). Ούτε και πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο, διαφορετικά, θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο κρίνει από το στάδιο αυτό ως αναξιόπιστο. Στην υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263 αναφέρεται ενδεικτικά στις σελίδες 267-268 ότι οι διάδικοι στο στάδιο αυτό περιορίζονται στο κατά πόσο το διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί υπό το φως των προνοιών του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και των αρχών της Νομολογίας. Τα δικαιώματα των διαδίκων καθορίζονται αργότερα με την έκδοση της απόφασης η οποία θα είναι απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος. Το ορθό για τον Δικαστή είναι όπως στην απόφασή του για προσωρινό διάταγμα αποφεύγει να κάνει αναφορά σε θέματα που άπτονται της ουσίας της υπόθεσης για να αποφύγει με τον τρόπο αυτό να προδικάσει αναφορικά με αυτά. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 AAΔ 788 λέχθηκε ότι η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην υπόθεση Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.α.

(1982)1 ΑΑΔ 557 λέχθηκε ότι το μέτρο που απαιτείται για να αποσείσει ο αιτητής το βάρος να αποδείξει ότι δικαιούται θεραπείας δεν είναι πολύ μεγάλο αφού αυτός αρκεί να καταδείξει μόνο ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο προβαίνει μεν σε αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του αιτητή («The Court must purport to make some evaluation . of the evidential strength of the case for the party applying for an injunction»), όχι, όμως, σε αξιολόγηση της υπό αυτού προσαχθείσας μαρτυρίας (Βλ. Κώστας Ελευθερίου Κυρίσαββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Κωνσταντίνου Κκίζη κ.α. ν. Χάρη Γεωργίου Κύζη ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κκίζη

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1245). Όπως από τις πιο πάνω αυθεντίες καθίσταται έκδηλο σε διαδικασία για την έκδοση ή οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος το Δικαστήριο προβαίνει μεν σε αξιολόγηση, όχι, όμως, της προσαχθείσας μαρτυρίας ώστε να προβεί σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, αλλά της ισχύος και μόνο ή της αποδεικτικής δύναμης (evidential strength) των ισχυρισμών που προβάλλονται εκατέρωθεν των πλευρών. Η επιδιωκόμενη, όμως, αντεξέταση δεν στοχεύει στην αποδυνάμωση της αποδεικτικής δύναμης των ισχυρισμών του Κίμωνος, αλλά στην διαπίστωση κατά πόσο αυτοί είναι αληθινοί, πράγμα ανεπίτρεπτο σε διαδικασία για οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος ως από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει. Τα πιο πάνω καθιστούν τα αιτητικά (α) ως (γ) έκθετα σε απόρριψη. Με το αιτητικό (α) η πλευρά της Αιτήτριας επιζητεί να ανακαλύψει πού βρίσκεται η αλήθεια σε σχέση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 4 της ένορκης δήλωσης της ένστασης καθότι σύμφωνα με την πλευρά της Αιτήτριας άλλα λέει το Τεκμήριο Γ το οποίο επισυνάπτεται στην εν λόγω ένορκο δήλωση. Όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε στην διαδικασία του προσωρινού διατάγματος δεν απασχολεί το Δικαστήριο η ανακάλυψη της αλήθειας των ισχυρισμών που προβάλλονται εκατέρωθεν των πλευρών. Η επιδιωκόμενη αντεξέταση αυτό τον στόχο έχει και, επομένως, εκφεύγει του ορθού πλαισίου. Ο ισχυρισμός του Κίμωνος στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της ένστασης θα αξιολογηθεί υπό το φως του Τεκμηρίου Γ, αν κάτι τέτοιο προσφέρεται, για να διαπιστωθεί η ισχύς του και η αποδεικτική του δύναμη. Αναλόγως δε της αξιολόγησης θα ληφθεί υπόψη αν εν τέλει κριθεί ισχυρός και θα αγνοηθεί αν κριθεί ανίσχυρος. Αναφορικά με το αιτητικό (β) είναι η θέση του Κίμωνος ότι η αίτηση στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης της ένστασης επιδόθηκε σε όλους τους διάδικους. Θέση της πλευράς της Αιτήτριας είναι ότι «ουδέποτε έλαβαν γνώση για την εν λόγω απόφαση αφού δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». Προδήλως εννοείται ότι δεν επιδόθηκε η υπό συζήτηση αίτηση. Ισχύουν τα ίδια. Αν ο ισχυρισμός περί επίδοσης είναι σχετικός με τα επίδικα θέματα της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, αυτός, θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο ως προς την αποδεικτική του δύναμη και ισχύ και όχι ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για προσωρινό διάταγμα δεν θα υπεισέλθει στην διαδικασία να εξακριβώσει αν η αίτηση επιδόθηκε ή όχι και έτσι να κάνει εύρημα προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση. Κατά την αξιολόγηση δε θα συνυπολογισθεί το ότι ο Κίμωνος δεν αναφέρει οτιδήποτε σε σχέση με την γνώση του επί του θέματος. Επομένως και σε αυτή την περίπτωση η επιδιωκόμενη αντεξέταση εκφεύγει του ορθού πλαισίου. Αναφορικά με την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της ένστασης είναι η θέση της Αιτήτριας ότι ο Κίμωνος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ότι η ισχυριζόμενη εξόφληση έγινε «χωρίς εξουσιοδότηση από τον άλλο διευθυντή .». Η πλευρά της Αιτήτριας επιζητεί να αντεξετάσει τον Κίμωνος επί του πιο πάνω ισχυρισμού για να αναδειχθεί η αλήθεια. Αν δε ο Κίμωνος ισχυρισθεί ότι έχει γνώση η πλευρά της Αιτήτριας επιζητεί να τον αντεξετάσει με σκοπό ο Κίμωνος να αναφέρει στο Δικαστήριο την πηγή της πληροφόρησής του. Το αν ο Κίμωνος γνωρίζει αν η ισχυριζόμενη εξόφληση έγινε χωρίς εξουσιοδότηση από τον άλλο διευθυντή είναι ένας ισχυρισμός ο οποίος αν κριθεί σχετικός με τα επίδικα θέματα θα αξιολογηθεί όσον αφορά την αποδεικτική του δύναμη ή ισχύ στην βάση των ισχυρισμών του Κίμωνος συνυπολογίζοντας το ότι ο Κίμωνος δεν αναφέρει πώς γνωρίζει τον πιο πάνω ισχυρισμό και/ή την πηγή της πληροφόρησής του. Συνεπώς δεν κρίνεται σκόπιμο να αντεξετασθεί για να εξακριβωθεί αν όντως έχει γνώση γι' αυτόν ή για να αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής του. Αναφορικά με την παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της ένστασης θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν επεξηγείται επαρκώς ο λόγος που ζητείται η αντεξέταση οπότε και δεν έχω πεισθεί για το αν η σκοπούμενη αντεξέταση είναι πρόσφορη. Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πώς η εν λόγω παράγραφος μπορεί να έχει σχέση με το ότι ως η πλευρά της Αιτήτριας διατείνεται ο Κίμωνος είχε γνώση του αγοραπωλητήριου εγγράφου ημερομηνίας 2.5.12. Στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της ένστασης δεν γίνεται η παραμικρή νύξη για το αγοραπωλητήριο έγγραφο. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Κίμωνος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη με την πώληση μέσω πλειστηριασμού αφού αυτή δεν έγινε από τον Κίμωνος, αλλά από τον ενυπόθηκο δανειστή για είσπραξη της εξασφάλισής του. Υπό το φως των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και, επομένως, η Καθ' ης η αίτηση δικαιολογείτο να ενστεί σε αυτή. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση/Εναγόμενης 1 και εναντίον της Αιτήτριας/Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αγωγή. (Υπ.) .......... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο