← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ) ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Γενική Αίτ

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ) ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 723/2013, 30/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 723/2013 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ) Αιτήτρια και

  1. XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  2. XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  3. XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αίτηση από την XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ημερομηνίας 28.09.2020 Ημερομηνία: 30.06.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Καθ' ης η αίτηση 3 στη Γενική Αίτηση: κύριος Θ. Αναστασιάδης για ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΔΕΠΕ Για Καθ' ης η αίτηση/Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση: κύριος Μ. Λουκά για ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 01.08.2013, το ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ υπέβαλε τη Γενική Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, με βάση το άρθρο 52 § 5 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985 και τη Δ.48,κ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), δια της οποίας ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 19.06.2012, για την εκτέλεσή της ως δικαστική απόφαση. Η αίτηση εκείνη συνοδεύονταν από την ένορκη δήλωση του κύριου XXXX, υπαλλήλου του αιτούντος, που ανέφερε πως την 19.06.2012 είχε εκδοθεί διαιτητική απόφαση στην παρουσία του Καθ' ου η αίτηση 1, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, την οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο. Η έκδοση της διαιτητικής απόφασης, όπως ανέφερε, γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 τόσο κατά την έκδοσή της όσο και με επίδοση που είχε γίνει την 21.12.2012, ένορκη δήλωση της οποίας προσκόμισε. Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε και στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 με επίδοση που έγινε την 27.06.2013, ένορκες δηλώσεις επίδοσης της οποίας προσκόμισε. Επειδή, όπως είχε αναφέρει ο κύριος XXXX, η διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε και κατέστη οριστική και τελεσίδικη, θα έπρεπε να εγγραφεί, για να εκτελεστεί. Όπως αναφέρεται στη διαιτητική απόφαση, όλοι Καθ' ων η αίτηση είχαν ειδοποιηθεί κατάλληλα και μόνον ο πρωτοφειλέτης είχε εμφανιστεί στη διαδικασία. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν ο πρωτοφειλέτης και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ήταν οι εγγυητές και ενυπόθηκοι οφειλέτες με βάση την υποθήκη με αριθμό δήλωσης XXXXX/
  4. Εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση για ποσό €18.950,45 πλέον τόκους προς 9% ετησίως από 19.06.2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον τα έξοδα διαιτησίας €150,00, και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Η Γενική Αίτηση είχε επιδοθεί στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 την 10.08.
  5. Για την Καθ' ης η αίτηση 3, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης, τη Γενική Αίτηση είχε παραλάβει η Καθ' ης η αίτηση 2, που είναι αδελφή της, ενήλικη και συγκάτοικος της Καθ' ης η αίτηση 3, επειδή δεν εντοπίστηκε η Καθ' ης η αίτηση 3 στο σπίτι ή στον χώρο εργασίας της. Την 07.11.2013, το Δικαστήριο εξέτασε τη Γενική Αίτηση και, κρίνοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, εξέδωσε διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεσή της και επιδίκασε τα έξοδα της διαδικασίας εκ €392,00 πλέον Φ.Π.Α., πλέον €18,00 έξοδα επίδοσης. Η Γενική Αίτηση δεν είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση 1 μέχρι την 18.02.2014, ημερομηνία κατά την οποίαν η Γενική Αίτηση είχε αποσυρθεί για τον Καθ' ου η αίτηση 1 άνευ βλάβης. Χρόνια μετά, την 27.08.2020, η ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, που φέρεται ως η σημερινή δικαιούχος για την εκτέλεση της πλέον δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 07.11.2013 (στο εξής και για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας «η Καθ' ης η αίτηση»), καταχώρισε αίτηση έρευνας, προσπαθώντας να εκτελέσει την απόφαση αυτή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  6. Την 28.09.2020, η Καθ' ης η αίτηση 3 (στο εξής και για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας «η Αιτήτρια») καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 07.11.2013 με το οποίο επιτράπηκε η εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, σε ό,τι αφορά την ίδια. Η αίτηση της Αιτήτριας βασίζεται, μεταξύ άλλων, στις Δ.17,κ.10, Δ.26,κ.14 και Δ.48,κ.11 ΚΠΔ. Η Αιτήτρια, που ορκίζεται τα γεγονότα σε ένορκη δήλωση, για να υποστηρίξει την αίτησή της, αναφέρει πως έλαβε γνώση για πρώτη φορά για την ύπαρξη διαιτητικής απόφασης την 05.09.2020, στο πλαίσιο της προσπάθειας επίδοσης σε αυτήν της αίτησης έρευνας. Ειδικότερα, ο επιδότης είχε πάει να επιδώσει την αίτηση έρευνας στο πατρικό της, στην οδό XXXX στη Λεμεσό, όπου διαμένει η μητέρα της, ωστόσο η ίδια έδωσε τηλεφωνικώς στον επιδότη τη δική της διεύθυνση, σήμερα στη Λεμεσό, για να παραλάβει η ίδια τα σχετικά έγγραφα. Επισκέφθηκε δικηγόρο που την πληροφόρησε για τη διαδικασία. Τότε, λέει, από διερεύνηση που έγινε στον φάκελο της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι η Γενική Αίτηση είχε επιδοθεί στην αδελφή της, χωρίς να αναφέρεται η διεύθυνση στην οποίαν έγινε η επίδοση, παρά μόνον ότι έγινε στη Λεμεσό. Θέση της Αιτήτριας είναι πως η αδελφή της δεν ήταν «συγκάτοικός» της όταν έγινε εκείνη η επίδοση, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης. Από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι και τα τέλη Μαΐου του 2013, η Αιτήτρια διέμενε με τον σύζυγό της στην οδό XXXX, στον Στρόβολο, στη Λευκωσία, και από τον Ιούνιο του 2013 μέχρι περίπου το 2015 στην οδό XXXX, στον Στρόβολο, στη Λευκωσία. Η αδελφή της, μέχρι και το 2012, σπούδαζε και διέμενε στην Ελλάδα, από όπου ήταν ο αρραβωνιαστικός της, οπότε και μετά τις σπουδές της πηγαινοέρχονταν από την Ελλάδα στην Κύπρο. Προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της αυτών, προσκομίζει: - Αντίγραφο εξωφύλλου βιβλιαρίου υγείας και έντυπα του τμήματος εξωτερικών ασθενών που εκδόθηκαν στο πλαίσιο ιατρικών επισκέψεων ημερομηνίας 28.01.2010 και 04.04.2011, και απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από τις ιατρικές υπηρεσίες και υπηρεσίες δημόσιας υγείας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και συνταγή φαρμάκων από την ίδια υπηρεσία ημερομηνίας 04.07.2011, όπου αναφέρεται ως διεύθυνσή της η οδός XXXX στη Λευκωσία. - Αναλυτικές καταστάσεις αποδοχών ασφαλισμένου κατά εργοδότη για τα έτη 2009 και 2011, που εκδόθηκαν από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Λευκωσίας την 31.08.2012 και την 23.04.2012 αντίστοιχα, αναφορικά με την Αιτήτρια, ως ασφαλισμένη, και σχετικά με εργοδότηση στην DataTech Business Solutions Limited, όπου αναφέρεται η ίδια προαναφερόμενη διεύθυνση στη Λευκωσία, καθώς και κατάσταση ασφαλιστέων αποδοχών και πιστώσεων από το ίδιο τμήμα, για το 2009 και καταστάσεις ασφαλιστικού λογαριασμού για τα έτη 2010 και 2011, που εστάλησαν στην Αιτήτρια στην ίδια διεύθυνση στην οδό XXXX στη Λευκωσία, σε διαφορετικές ημερομηνίες, και μεταγενέστερες καταστάσεις ασφαλιστικού λογαριασμού που εκδόθηκαν την 27.09.2013, την 08.09.2014 και την 15.09.2015, για τα έτη 2012, 2013 και 2014, και αναφέρονται σε άλλη διεύθυνση της Αιτήτριας, στην οδό XXXX, Στρόβολος, Λευκωσία. - Βεβαίωση εγγραφής που εκδόθηκε από το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης στο όνομα του συζύγου της Αιτήτριας, με ημερομηνία εγγραφής 10.11.2009, και έντυπο που εκδόθηκε στο όνομα του συζύγου της Αιτήτρια που φαίνεται ως έντυπο σχετικό με λήψη δημόσιου βοηθήματος, με ισχύ από 24.04.2012, στο οποίο αναφέρεται ως εξαρτώμενη η Αιτήτρια, και η διεύθυνση που αναγράφεται είναι η ίδια προαναφερόμενη διεύθυνση στην οδό XXXX, στη Λευκωσία, καθώς και πιστοποιητικό γάμου της Αιτήτριας με τον σύζυγό της ημερομηνίας 01.11.
  7. - Πιστοποιητικό Έκτακτης Εισφοράς που εκδόθηκε την 26.04.2013 από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων για το έτος 2012, στο όνομα της Αιτήτριας, και διεύθυνσή της την προαναφερόμενη διεύθυνση στην οδό XXXX στη Λευκωσία, καθώς και αναφορά της διεύθυνσης της πιο πάνω αναφερόμενης εργοδότριάς της επίσης στη Λευκωσία, και μεταγενέστερο Πιστοποιητικό Αποδοχών για το έτος 2014 που εκδόθηκε την 29.01.2015 από το ίδιο τμήμα, που απευθύνεται στην Αιτήτρια στη διεύθυνση στην οδό XXXX, στον Στρόβολο, στη Λευκωσία. - Πρόσκληση για ανάληψη υπηρεσίες στην Πολιτική Άμυνα ημερομηνίας 18.08.2009, που απευθύνεται στην Αιτήτρια, στην ίδια προαναφερόμενη διεύθυνση στην οδό XXXX στη Λευκωσία μαζί με αντίγραφο του φακέλου στον οποίο της είχε αποσταλεί, όπου επίσης αναγράφεται η ίδια διεύθυνση στη Λευκωσία, καθώς και επιστολή ημερομηνίας 21.08.2009 για τοποθέτηση της Αιτήτριας στην Πολιτική Άμυνα στο Τμήμα Α' Βοηθειών/Διοίκησης ΠΕΔΠΑ που εδρεύει στον Στρόβολο, στη Λευκωσία, και σχετική δήλωση της Αιτήτριας στην Πολιτική Άμυνα ημερομηνίας 21.08.
  8. Η Αιτήτρια θεωρεί πως η επίδοση της Γενικής Αίτησης που έγινε σε αυτήν πάσχει, με αποτέλεσμα να μην είχε λάβει γνώση της διαδικασίας και να στερηθεί του δικαιώματός της να θέσει τις θέσεις της δια ένστασης στην εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Η ένσταση που θα καταχώριζε στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης θα βασίζονταν στο γεγονός ότι ουδέποτε είχε ενεργοποιηθεί η προθεσμία για έφεση επί της διαιτητικής απόφασης, η συμπλήρωση της οποίας συνιστά προϋπόθεση για την εγγραφή, εφόσον ουδέποτε είχε λάβει γνώση, με οποιονδήποτε τρόπο, και της διαιτητικής απόφασης. Μα δεν είχε λάβει γνώση και του γεγονότος ότι θα άρχιζε κάποια διαιτητική διαδικασία, εφόσον δεν της είχε δοθεί κάποια ειδοποίηση και τέτοια δεν είχε προσκομιστεί ούτε στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης. Και ο διαιτητής δεν είχε αναφέρει τρόπο ενημέρωσης της Αιτήτριας για τη διαδικασία. Η Αιτήτρια αναφέρεται και στα γεγονότα που προηγήθηκαν της διαιτησίας, που ανατρέχουν στις συνθήκες υπογραφής της σύμβασης υποθήκευσης, σε ό,τι μεταγενέστερα την ώθησε να μην διατηρεί καλές σχέσεις με τους γονείς της. Σε αντίθεση με την ίδια, η αδελφή της διατήρησε καλύτερες σχέσεις με τη μητέρα της, η οποία είχε χωρίσει από τον πατέρα της, πρωτοφειλέτη. Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα και οι διαδικασίες, η Αιτήτρια, ήρθε, όπως λέει, προ τετελεσμένων, και αισθάνεται ότι έχουν παραβιαστεί δικαιώματά της. Εκφράζει τη δυσαρέσκειά της που ο πατέρας της είχε λάβει γνώση της διαιτησίας και είχε εμφανιστεί μόνος του, δεν ενημέρωσε τις θυγατέρες του, και στη συνέχεια και η διαδικασία εγγραφής αποσύρθηκε εναντίον του και αφέθηκαν οι θυγατέρες του μόνες υπεύθυνες για το χρέος. Σημειώνεται πως, στο πλαίσιο της αίτησής της, η Αιτήτρια είχε ζητήσει και την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 07.11.2013, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης, και τέτοιο διάταγμα αναστολής εκδόθηκε εκ συμφώνου όσον αφορά τα περαιτέρω μέτρα εκτέλεσης, ενώ η προώθηση της αίτησης έρευνας που ήδη καταχωρίσθηκε εναντίον της Αιτήτριας θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση της Αιτήτριας συνάντησε την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, δια της οποίας η Καθ' ης η αίτηση, με σχετική νομική βάση, προβάλλει συνολικά 19 λόγους, για τους οποίους θεωρεί πως η αίτηση θα πρέπει να αποτύχει. Αυτοί συνοψίζονται στο ότι δεν υπάρχει επαρκής ή ορθή νομική βάση για να παράσχει δικαιοδοτικό υπόβαθρο· η πραγματική βάση είναι ελλιπής και δεν προκύπτουν ξεκάθαρα οι λόγοι ένστασης αλλά και στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αναφέρονται παραπλανητικά γεγονότα και αναλήθειες· υπάρχει κακοπιστία και αλλότρια κίνητρα στο διάβημά της· δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού ή ακύρωσης, καθότι όλες οι επιδόσεις, της διαιτησίας, της διαιτητικής απόφασης και της Γενικής Αίτησης, έγιναν κανονικά στην Αιτήτρια, στη διεύθυνση που η ίδια δήλωσε στην Καθ' ης η αίτηση χωρίς να έχει στο μεταξύ ενημερώσει για κάποιαν αλλαγή, η Αιτήτρια έλαβε γνώση των διαδικασιών και παρέλειψε να εμφανιστεί, και οι αποφάσεις είναι σε κάθε περίπτωση νομότυπες, αλλά και γιατί δεν αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση· υπάρχει και καθυστέρηση 7 ετών που δεν δικαιολογείται. Η κυρία XXXX, που ορκίζεται την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, χωρίς να αμφισβητεί όσα η επιδότης αναγράφει στην ένορκη δήλωση επίδοσης που σχετίζεται με τη Γενική Αίτηση, ισχυρίζεται ότι μίλησε τηλεφωνικώς με την επιδότρια η οποία, παρόλο που δεν θυμόταν τη συγκεκριμένη περίπτωση, αναφέρθηκε στην πάγια πρακτική της, με βάση την οποία, για να επιδώσει σε μέλος της οικογένειας, βασίζεται στην ενημέρωση που ο παραλήπτης θα δώσει στην ίδια. Έτσι, υποθέτοντας ότι η αδελφή της Αιτήτριας είχε ενημερώσει την επιδότρια ότι διαμένουν μαζί και ότι μπορεί να την ενημερώσει. Προς επίρρωση του ισχυρισμού της ότι ακολουθήθηκε ορθά η πάγια πρακτική και στην προκειμένη περίπτωση, ισχυρίζεται πως, εάν η επιδότρια δεν προέβαινε στον δέοντα έλεγχο, θα επέδιδε και στον πατέρα της Αιτήτριας, στον οποίον όμως δεν επέδωσε δια της αδελφής της Αιτήτριας, για τον λόγο ότι δεν διέμενε μαζί τους στην ίδια διεύθυνση και δεν θα λάμβανε γνώση· όπως θα λάμβανε γνώση η Αιτήτρια. Η κυρία XXXX επικαλείται το γεγονός ότι η διεύθυνση στην οποίαν έγινε η επίδοση, δηλαδή η XXXX, είναι η διεύθυνση που αναγράφονταν και στα έγγραφα που υπέγραψε η Αιτήτρια και κατείχε η Καθ' ης η αίτηση, που περιλαμβάνουν και συμφωνία εγγύησης, και γι' αυτό, κατά τη θέση της, θα πρέπει να θεωρηθεί καλή επίδοση, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση δεν ειδοποιήθηκε για οποιαδήποτε αλλαγή στη διεύθυνση διαμονής της Αιτήτριας. Η διεύθυνση στη XXXX είναι επίσης διεύθυνση που αναγράφεται σε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας που εκδόθηκε από το Κτηματολόγιο στο όνομα της Αιτητριας. Θεωρεί ότι τα έγγραφα που προσκομίζει η Αιτήτρια δεν αποδεικνύουν τη διεύθυνση διαμονής της στη Λευκωσία κατά τον ουσιώδη χρόνο, εφόσον η Αιτήτρια δεν παρουσιάζει κάποιο ενοικιαστήριο έγγραφο ή λογαριασμό κοινής ωφέλειας. Καταλογίζει επιτήδευση στην Αιτήτρια, προκειμένου να αποφύγει το χρέος. Η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στη μητέρα της Αιτήτριας. Η θέση της Καθ' ης η αίτηση, όπως εκφράζεται δια της κυρίας Αγά, είναι πως η Αιτήτρια είχε πλήρη γνώση του γεγονότος ότι θα γίνονταν διαιτητική διαδικασία και έπειτα ότι εκδόθηκε διαιτητική απόφαση, κανένα δικαίωμά της δεν παραβιάστηκε, και όσα ισχυρίζεται σήμερα είναι υστερόβουλα. Η Καθ' ης η αίτηση προσκομίζει δημόσιες αναρτήσεις της αδελφής της Αιτήτριας στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «Facebook», που έγιναν την 08.12.2013 και την 22.12.2013, που δείχνουν τις δύο αδελφές μαζί και επικοινωνία τους, και ισχυρίζεται ότι ψευδής είναι και ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί κλονισμένων σχέσεων μεταξύ των δύο αδελφών. Η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει, επίσης, ότι ουδεμία ουσιαστική υπεράσπιση έχει η Αιτήτρια στη διαδικασία που επιχειρεί να επανανοίξει. Η ακρόαση της αίτησης βασίστηκε στις ένορκες δηλώσεις, χωρίς την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, επιχειρηματολογώντας προς τη αποδοχή ή αντίστοιχα την απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει λεχθεί. Η διαιτητική απόφαση που εγγράφεται προκειμένου να εκτελεστεί ως εκτελούνται και οι δικαστικές αποφάσεις, με βάση το άρθρο 52 § 5 του Νόμου 22/1985, θεωρείται μεν δικαστική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης, από την στιγμή της εγγραφής της, αλλά δεν επιδέχεται παραμερισμό από το Δικαστήριο όπως παραμερίζονται οι δικαστικές αποφάσεις. Δικαιοδοτικό υπόβαθρο για να επιληφθεί το Δικαστήριο της αίτησης της Αιτήτριας δίδει η Δ.48,κ.11 ΚΠΔ, ως επιβεβαιώθηκε εξάλλου και στην Ηλία ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας

(2009)1 Α.Α.Δ. 365, η οποία παραπέμπει, για τον παραμερισμό διαταγμάτων που εκδίδονται με βάση τους κανονισμούς, στον τρόπο παραμερισμού των δικαστικών αποφάσεων, άρα και στην Δ.17,κ.10 ΚΠΔ, ενσωματώνοντας εμμέσως τα κριτήρια που πρέπει να συντρέχουν με βάση αυτήν· κριτήρια που εξετάζονται με αναφορά στις προϋποθέσεις εγγραφής της διαιτητικής απόφασης, όχι στην έκδοσής της. Όπως έχει νομολογηθεί, μεταξύ άλλων, στην Νικολάου ν. Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707[1], το Δικαστήριο, κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στο πλαίσιο διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης, δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική, εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση. Κάθε αίτηση που υποβάλλεται για τον σκοπό αυτό, πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση, ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης, χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία της διαφοράς αναφορικά με την οποίαν εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Οι προϋποθέσεις για την εγγραφή μιας διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα εναντίον του οποίου ή των οποίων στρέφεται, και ότι έχει εκπνεύσει η περίοδος των 21 ημερών χωρίς να έχει υποβληθεί έφεση. Όταν τίθεται ζήτημα μη νομότυπης ή «κακής» επίδοσης της αίτησης με την οποία ζητείται η εγγραφή, προέχει η εξέτασή του. Γιατί, σε περίπτωση που διαπιστωθεί μη νομότυπη ή «κακή» επίδοση, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει το εκδοθέν διάταγμα[2]. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης, τότε θα πρέπει να διαγνώσει κατά πόσον συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις παραμερισμού του εκδοθέντος διατάγματος[3], δηλαδή κατά πόσον δικαιολογημένα η Αιτήτρια είχε (ενώ έλαβε γνώση της διαδικασίας) παραλείψει να εμφανιστεί, και όχι από αδιαφορία ή περιφρόνηση για τη δικαστική διαδικασία ή από επιπολαιότητα[4], και κατά πόσον έχει, με βάση τη μαρτυρία, καλή (συζητήσιμη και λογικοφανή, μη απογυμνωμένη νομιμοποιητικού ερείσματος) εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση[5]. Η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο το Δικαστήριο ζυγίζει, από τη μια, την αρχή ότι είναι προς το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας να τερματίζονται οι αντιδικίες το συντομότερο δυνατόν (interest repuplicae ut sit finis litium), από την άλλην, την αρχή ότι κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα να ακούγεται, το οποίο δεν θα πρέπει να του αφαιρείται με μεγάλη ευκολία ή ζήλο[6]. Δεν υπάρχουν στεγανά στην εξέταση μιας αίτησης του είδους αυτού· κάθε περίπτωση κρίνεται στη βάση των δικών της τυχόν διαφορετικών γεγονότων. Η Αιτήτρια εγείρει ζήτημα μη νομότυπης ή «κακής» επίδοσης, που δεν της επέτρεψε να πληροφορηθεί για τη διαδικασία της Γενικής Αίτησης και να εμφανιστεί σε αυτήν, για να προβάλει την ένστασή της· στο όποιο περιθώριο υπάρχει διαθέσιμο για να ενστεί. Η επίδοση της Γενικής Αίτησης, αδιαμφισβήτητα, με βάση την ένορκη δήλωση επίδοσης που είναι κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου, έγινε στην αδελφή της, ενήλικα και συγκάτοικο της Αιτήτριας, στη Λεμεσό, την 10.08.2013, για τον λόγο ότι η Αιτήτρια δεν εντοπίστηκε στο σπίτι της ή στον συνηθισμένο τόπο εργασίας της. Δεν αμφισβητήθηκε και το γεγονός πως η γνωστή στην Καθ' ης η αίτηση διεύθυνση της Αιτήτριας ήταν αυτή που βρίσκεται στο πατρικό της, και ότι ουδέποτε η Αιτήτρια είχε ενημερώσει την Καθ' ης η αίτηση ότι μετοίκησε σε κάποιαν άλλη πόλη· κάτι που βεβαίως δεν καθορίζει από μόνο του εάν η επίδοση είναι νομότυπη ή όχι. Σύμφωνα με τη Δ.5,κ.2
(1)ΚΠΔ, η οποία εφαρμόζεται ανάλογα, η επίδοση, όπου είναι πρακτικό, διενεργείται αφήνοντας αντίγραφο του προς επίδοση εγγράφου στο πρόσωπο προς το οποίο αυτή προορίζεται. Εάν το πρόσωπο αυτό δεν μπορεί να εντοπιστεί στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε, εάν αντίγραφο αφεθεί σε μέλος της οικογένειάς του, άνω των 16 ετών, που βρίσκεται στην ίδια πόλη ή χωριό ή περιοχή. Ο σκοπός της πρόνοιας αυτής είναι η διευκόλυνση της επίδοσης που δεν μπορεί να γίνει προσωπικά, προκειμένου να ληφθεί γνώση[7]. Η Αιτήτρια δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι το άτομο που παρέλαβε τη Γενική Αίτηση είναι μέλος της οικογένειάς της και ότι κατά την επίδοση ήταν άνω των 16 ετών. Ούτε λέει πως δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία. Λέει, στη παράγραφο 31 της ένορκης της δήλωσης, ότι, λόγω των οικογενειακών προβλημάτων με τον πατέρα τους και τη διάλυση της οικογένειάς τους, η ίδια, η οποία είχε αποκτήσει τη δική της οικογένεια, είχε απομακρυνθεί και είχε χαθεί η ουσιαστική επικοινωνία που υπήρχε σε παλαιότερη περίοδο· χωρίς τούτο να σημαίνει κατ' ανάγκη έχθρα ή έλλειψη επαφής. Όσα προσκομίζει η Καθ' ης η αίτηση από το κοινωνικό δίκτυο «facebook» δεν μπορούν να είναι, από μόνα τους, αποδεικτικά και ως προς το ότι η επίδοση που διενεργήθηκε στη μία αδελφή, εκ μέρους της άλλης, είναι και νομότυπη· αξιολογούνται, όμως, σε συνάρτηση με τη λοιπή μαρτυρία. Δεν μπορεί να είναι γνωστό, από μία φωτογραφία που απλά αναρτήθηκε την 22.12.2013, εάν όντως υπήρξε συνάντηση των δύο αδελφών εκείνη την περίοδο, πότε λήφθηκε η φωτογραφία που αναρτήθηκε την 22.12.2013, σε ποιον χώρο έγινε κάποια συνάντηση, κ.λπ.. Περισσότερο η μαρτυρία αυτή είναι ενδεικτική επαφής και επικοινωνίας μεταξύ των δύο αδελφών. Η Αιτήτρια εστιάζει πολύ στον τόπο και ειδικότερα στην πόλη όπου έγινε η επίδοση, με δεδομένο ότι η επίδοση διενεργήθηκε στη Λεμεσό, και η ίδια, σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκομίζει, διέμενε την περίοδο εκείνη στη Λευκωσία. Καταρχάς, να αναφερθεί πως δεν βλέπει το Δικαστήριο ό,τι και η Καθ' ης η αίτηση, πως δηλαδή η Αιτήτρια συντόνισε όλες τις επιμέρους ενέργειες φορέων του δημόσιου τομέα, για να μεθοδεύσει, ανά τους χρόνους, να φανεί ότι διέμενε και εργάζονταν στη Λευκωσία, ενώ στην πραγματικότητα διέμενε στη Λεμεσό, προκειμένου να αποφύγει το συγκεκριμένο χρέος της. Είναι αρκούντως πειστικά τα στοιχεία που προσκόμισε η Αιτήτρια, ότι διέμενε και εργάζονταν στη Λευκωσία κατά το
  1. Το ζήτημα δεν είναι ακριβώς αυτό ή απλά δεν σταματά σε αυτή τη διαπίστωση. Η Δ.5,κ.2 ΚΠΔ δεν μιλά για «συγκατοίκηση», ούτε θέτει περιοριστικά ή και συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια ή προϋπόθεση απόλυτης χρονικής συνύπαρξης των μελών της οικογένειας μέσα σε τέτοια γεωγραφικά όρια. Με την αναφορά «then in his town or village or within the lands thereof» αφήνει να νοηθεί πως η σημασία της ίδιας πόλης, του ίδιου χωριού ή ευρύτερα της ίδιας περιοχής είναι προς διασφάλιση ακριβώς της επικοινωνίας και της επαφής, δια της φυσικής εγγύτητας, όπως εκείνη συναρτάται με τον χωρόχρονο. Στη σημερινή εποχή, οι γεωγραφικές αποστάσεις έχουν σχετικοποιηθεί. Δεν προϋποτίθεται η φυσική εγγύτητα για την ύπαρξη της επικοινωνίας, ενώ υπάρχει και ο κοινός διαδικτυακός χώρος (λ.χ. «facebook»). Είναι έτσι δυνατόν το ένα μέλος της οικογένειας να βρίσκεται στη Λεμεσό και το άλλο στη Λευκωσία, να μετακινούνται από μία πόλη σε άλλη ή να συναντώνται σε τρίτη πόλη ή διαδικτυακά, σε χρονικό διάστημα που δεν απέχει από τη διενέργεια της επίδοσης· δεν σημαίνει ότι δεν εξυπηρετούνται οι σκοποί για τους οποίους υφίσταται θεσμοθετημένη η Δ.5,κ.2 ΚΠΔ. Δεν σημαίνει επίσης πως, ακόμα και εάν λήφθηκε η γνώση για τη διαδικασία μέσω τέτοιας επίδοσης, πρέπει πάντοτε να προβάλλει ως εμπόδιο ότι η Λεμεσός είναι άλλη πόλη από τη Λευκωσία ή ότι δεν ήταν ταυτόχρονη η παρουσία των μελών της οικογένειας, κατά τη δεδομένη ημέρα και ώρα της επίδοσης, στην ίδια πόλη. Κρίνω ότι η επίδοση που διενεργήθηκε στην προκειμένη περίπτωση, στην αδελφή της Αιτήτριας στη Λεμεσό, όπου βρίσκεται και το πατρικό της Αιτήτριας, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, εξυπηρετεί τους σκοπούς της Δ.5,κ.2 ΚΠΔ, ακόμα κι αν η Αιτήτρια δεν διέμενε πλέον στο πατρικό της ή και στη Λεμεσό, και δεν θα παραμεριστεί το διάταγμα εγγραφής ex debito justitiae, αλλά θα ασκηθεί διακριτική ευχέρεια. Στη βάση των προϋποθέσεων που πρέπει να συντρέχουν, όπως αυτές προσαρμόζονται στη φύση της διαδικασίας αυτής. Ακόμα και εάν, με βάση όσα έχουν εκτεθεί στο Δικαστήριο, η Αιτήτρια δεν έχει ανατρέψει το τεκμήριο που δημιουργεί μία νομότυπη επίδοση, δηλαδή το τεκμήριο ότι έλαβε και γνώση της Γενικής Αίτησης δια της επίδοσης που διενεργήθηκε σε αυτήν δια της αδελφής της, έχοντας υπόψη και την μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση που δημιουργεί περισσότερες λογικές πιθανότητες ως προς το τελευταίο, ακόμα και εάν δεν έχει καταδείξει, η Αιτήτρια, ότι αγνοούσε πλήρως τη διαδικασία, και ότι δεν ήταν επιλογή της να μην εμφανιστεί σε αυτήν, ό,τι ωθεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της Αιτήτριας, και να παραμερίσει το διάταγμα ημερομηνίας 07.11.2013 που επέτρεψε την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, είναι ένα σύνολο παραγόντων. Καταρχάς, το ότι δεν διαφαίνεται με κάποιον σαφή τρόπο να υπήρξε και περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας από μέρους της Αιτήτριας. Η παράλειψή της να εμφανιστεί στη διαδικασία, αν και μη δικαιολογημένη, δεν είναι ασύγγνωστη. Η έλλειψη σαφών ενδείξεων περιφρόνησης ζυγίζεται εν προκειμένω και με το ότι το να εξεταστούν εξ αρχής οι προϋποθέσεις εγγραφής της διαιτητικής απόφασης υπό το φως τυχόν λόγων ένστασης της Αιτήτριας, η οποία πάντως θέλει να αμφισβητήσει τις νόμιμες προϋποθέσεις εγγραφής, ιδίως το κύρος της διαιτητικής απόφασης, ως αυτή εκδόθηκε, τη γνωστοποίησή της και κατ' επέκταση την πάροδο της προθεσμίας έφεσης επί της διαιτητικής απόφασης, δείχνοντας με επάρκεια εκ πρώτης όψεως στοιχεία που δικαιολογούν την ανάγκη ακρόασής της, δεν συνιστά διαδικασία που απαιτεί ιδιαίτερα πολύ χρόνο ή που προκαλεί ταλαιπωρία, όση θα προκαλούσε η εκδίκαση μιας αγωγής. Στα προαναφερόμενα, προστίθεται και το δεδομένο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επηρεάσει την ίδια τη διαιτητική απόφαση, άρα δεν τίθεται ακριβώς ζήτημα τελεσιδικίας εδώ, όμοια που τίθεται σε περίπτωση επανανοίγματος μιας αγωγής στην οποίαν είχε εκδοθεί ερήμην δικαστική απόφαση. Και το ζήτημα της εκτελεστότητας είναι ασφαλώς εξίσου σημαντικό και συνυφασμένο με το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη αλλά και το περιουσιακό δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση. Στην εξισορρόπηση των δικαιωμάτων αυτών της Καθ' ης η αίτηση με το δικαίωμα της Αιτήτριας να ακουστεί στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης, προσμετρά, εκτός από όσα προαναφέρθηκαν, και το γεγονός ότι το περιουσιακό δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση είναι εξασφαλισμένο με υποθήκη για την εκτέλεση της οποίας δεν απαιτείται εκτελεστή δικαστική απόφαση. Εξάλλου, ενώ το διάταγμα εγγραφής είχε εκδοθεί το 2013, είχαν παρέλθει ήδη άπρακτα 7 χρόνια εκτελεστότητας μέχρι να ληφθεί μέτρο εκτέλεσης από την Καθ' ης η αίτηση, και δεν είναι ακριβώς εις βάρος της το ενδεχόμενο, εάν όντως πληρούνται οι προϋποθέσεις εγγραφής με βάση όσα θα εκθέσει και η Αιτήτρια δια της ένστασής της, να εκδοθεί εκ νέου διάταγμα εγγραφής. Περαιτέρω, η διαιτητική απόφαση θα εξακολουθήσει να είναι εκτελεστή για την αδελφή της Αιτήτριας με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 07.11.
  2. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε εκ των λόγων ένστασης της Καθ' ης η αίτηση, που να αποτρέπει το Δικαστήριο ως προς το να ασκήσει αυτή τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του να ακουστεί η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση και να επανεξετάσει τις προϋποθέσεις εγγραφής με βάση όσα θα αναφέρει η Αιτήτρια. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο το διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 07.11.2013 όσον αφορά την Αιτήτρια (Καθ' ης η αίτηση 3 στη Γενική Αίτηση) παραμερίζεται. Η Αιτήτρια (Καθ' ης η αίτηση 3 στη Γενική Αίτηση) να καταχωρίσει την ένστασή της μέχρι την 05.07.2021 ώρα 12:00μ.. Η Γενική Αίτηση ορίζεται για Ακρόαση (γραπτές αγορεύσεις) την 09.07.2021 ώρα 8:30 π.μ.. Τα έξοδα αυτής της διαδικασίας να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Γενικής Αίτησης. (Υπ.)............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. και Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716. [2] Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 247, White v. Weston [1968] 2 All E.R. 842. [3] Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, Bush κ.ά. ν. Γιαννή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1342, Αργυρού ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λίμιτεδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 229, Τρύφωνος ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλληλεγγύης
(2014)1 Α.Α.Δ. 1080, Wakeham v. Bhatti, ECLI:CY:AD:2016:A255, Πολιτική Έφεση 49/2011, ημερομηνίας 25.05.2016, η Χρυσόδοντας ν. Ακουολογικό Κέντρο Λάρνακας Γιώργος Παναγιώτου Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε10/2013, ημερομηνίας 06.06.2018, και η Jurgen κ.α. ν. Σταυρινού, Πολιτική Έφεση 80/2014, ημερομηνίας 01.06.2020 [4] Χριστοφόρου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 86, Iason Travel & Tours Ltd ν. L. Pashias Travel Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ. 402, NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση 121/2010, ημερομηνίας 14.10.2015, Κοστανιάν ν. Βασιλείου, ECLI:CY:AD:2020:A73, Πολιτική Έφεση 168/2013, ημερομηνίας 25.2.2020. [5] Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Πίττας ν. Unigoods Trading Co. Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1761, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1774, Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118. [6] Δέστε και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204. [7] Βλ. και Θεοδώρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας
(2003)1 ΑΑΔ 1305 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.