Gothelia Management Limited κ.α. ν. Titarenko κ.α., Αρ. Αγωγής: 608/20, 19/5/2021

(5)ημερών από την ημερομηνία σύνταξης του αιτούμενου διατάγματος ή εντός οποιουδήποτε άλλου χρόνου ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο, προς υποστήριξη της Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών, ημερομηνίας 16/7/2020, για έκδοση ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9 και Δ.64, στη Νομολογία καθώς και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα XXXXX Μονογυιού εκ των δικηγόρων των Εναγόντων η οποία παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης και εισηγείται ότι το αίτημα είναι απόλυτα δικαιολογημένο εφόσον από την καταχώριση της Αίτησης μέχρι και σήμερα έχουν μεσολαβήσει γεγονότα τα οποία θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα η κα Μονογυιού αναφέρει ότι την 7.2.2020 εξεδόθη απόφαση στην αγωγή με αρ. 2535/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η επισύναψη τόσο αυτής όσο και άλλων εγγράφων από τον φάκελο της προαναφερόμενης αγωγής εφόσον με την ένσταση του στην πιο πάνω αίτηση ο Εναγόμενος αρ. 2 ισχυρίστηκε ότι οι εταιρείες Hillestrato Investments και Mapelogio Holdings ουδέποτε αντιμετωπίστηκαν ως συνδεδεμένες με οποιονδήποτε τρόπο με τον Εναγόμενο αρ.

1. Στην ειρημένη απόφαση του το Δικαστήριο καταπιάστηκε με το κατά πόσο ο Εναγόμενος αρ. 2 είναι πράγματι ο τελικός δικαιούχος των Hillestrato Investments και Mapelogio Holdings και κατέληξε ότι αυτός είχε συνδεθεί επαρκώς με τις εταιρείες, οι οποίες κατέχουν περιουσιακά στοιχεία προς όφελος και για λογαριασμό του. Η Ενόρκως Δηλούσα ισχυρίζεται ότι από την μαρτυρία που προσκομίστηκε στην αγωγή αρ. 2535/19 προκύπτει μία άνευ προηγουμένου ηθελημένη παραπλάνηση Δικαστηρίου αφού ο Εναγόμενος αρ. 2 εξακολουθεί να θέτει τον ισχυρισμό εν γνώσει του ότι τέθηκε ενώπιον άλλου Δικαστηρίου και απορρίφθηκε καθότι το μαρτυρικό υλικό τον διέψευδε. Επισημαίνει επίσης ότι από την απόφαση στην πιο πάνω αγωγή προκύπτει ότι η Alfa Bank είχε εγείρει προηγουμένως την αγωγή με αρ. 1154/19 εναντίον μεταξύ άλλων του Εναγομένου αρ. 2 στο πλαίσιο της οποίας εξεδόθη παγκόσμιο διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων αλλά, σε μεταγενέστερο χρόνο της έκδοσης του διατάγματος, ο Εναγόμενος αρ. 2 προέβη σε σειρά ενεργειών που είχαν ως αποτέλεσμα την αποξένωση περιουσιακών του στοιχείων κατά παράβαση του διατάγματος. Εν' όψει τούτου η Alfa Bank καταχώρισε την αγωγή με αρ. 2535/19 με νέα αίτηση για διορισμό παραλήπτη. Η κα Μονογυιού θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να τεθεί επίσημα ενώπιον του Δικαστηρίου η απόφαση στην αγωγή 2535/19 η οποία καταδεικνύει την κακοπιστία και πλήρη έλλειψη σεβασμού του Εναγομένου αρ. 2 προς τα Δικαστήρια αλλά και τις συνεχείς προσπάθειες αυτού για αποξένωση των περιουσιακών του στοιχείων. Επιπλέον η κα Μονογυιού αναφέρει ότι στην Ένσταση τους στην Κυρίως Αίτηση οι δικηγόροι του Εναγομένου αρ. 2 κάνουν αναφορά σε αλληλογραφία που είχαν με το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης αναφορικά με τον Εναγόμενο αρ. 1, η οποία πληροφόρηση είναι θέση των Εναγόντων ότι λήφθηκε παράνομα. Οι δικηγόροι των Εναγόντων αποτάθηκαν και αυτοί στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ζητώντας διευκρινίσεις αναφορικά με τις αφίξεις και αναχωρήσεις του Εναγομένου αρ. 1 στην Κύπρο και με την προτεινόμενη ΣΕΔ επιθυμούν να προσκομίσουν την δική τους αλληλογραφία. Τέλος, η Ομνύουσα αναφέρει ότι την 8.12.2020 διαπιστώθηκε ότι εκ παραδρομής δεν είχε επισυναφθεί η απόφαση του Δικαστηρίου των BVI παρά το ότι στην Κυρίως Αίτηση αναγράφεται ότι αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
2. Παρά το γεγονός ότι ανταλλάγηκε αλληλογραφία μεταξύ των συνηγόρων στο πλαίσιο της οποίας οι συνήγοροι για τους Εναγόμενους αρ. 2 και 3 δήλωσαν ότι δεν ενίστανται να προσκομιστεί το τεκμήριο αυτό, εντούτοις αυτό δεν έχει λάβει χώρα μέχρι και σήμερα. Ο Εναγόμενος αρ. 2 καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στο Αρ. 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1-4, 6, 7, 9-13, στα αρ. 29 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, στα αρ. 3 - 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα αρ. 2 - 5 και 9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου Ν. 31(Ι)/1992, στις αρχές της επιεικείας (equity), στο κοινοδίκαιο και στην νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 6 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
3. Η αίτηση είναι κατάφορα καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και/ή στοχεύει στο να καθυστερήσει την ακρόαση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 16/7/2020 και/ή να παρατείνει την ισχύ του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε την 22/7/2020, προκαλώντας έτσι περαιτέρω βλάβη και ζημιές στον Εναγόμενο - Καθ'ου η Αίτηση
5. Οι Ενάγοντες - Αιτητές ενεργούν με έκδηλη κακοπιστία και η παρούσα αίτηση θα πρέπει να εκληφθεί μόνο ως στρατηγική καθυστέρησης της ακρόασης της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 16/7/
7. Οι Ενάγοντες - Αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν την ύπαρξη καλού λόγου που θα δικαιολογούσε την παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για την περαιτέρω υποστήριξη της μονομερούς αίτησης των Εναγόντων -Αιτητών ημερομηνίας 16/7/2020 αφού η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση: i. Επιδιώκει να προσκομίσει μαρτυρία που είναι άσχετη για σκοπούς εξέτασης της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 16/7/
8. ii. Επιδιώκει να προσκομίσει μαρτυρία που δεν σχετίζεται με το αντικείμενο της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή με την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 16/7/2020 και εξυπηρετεί μόνο την προσπάθεια των Εναγόντων - Αιτητών να δημιουργήσουν εντυπώσεις και/ή να δικαιολογήσουν μεταγενέστερα την μονομερή έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/7/2020 και/ή να δικαιολογήσουν την απόκρυψη γεγονότων στην αρχική ένορκη δήλωση της Αντωνίας Μονογυιού που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 16/7/2020 και/ή να προσδώσουν δικαιοδοσία στα Δικαστήρια της Κύπρου να εκδικάσουν την ως άνω αγωγή.
9. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών δεν παρέχει λογικές επεξηγήσεις ως προς το γιατί η μαρτυρία που επιδιώκεται να προσκομιστεί σε αυτό το στάδιο δεν προσκομίστηκε στην αρχική ένορκη δήλωση της Αντωνίας Μονογυιού που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 16/7/2020 και/ή γιατί δεν καταχωρήθηκε σχετική αίτηση αμέσως μόλις η αναφερόμενη μαρτυρία περιήλθε στην κατοχή τους μεταγενέστερα της καταχώρησης της εν λόγω μονομερούς αίτησης και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται δεν δικαιολογούν τη παραχώρηση τέτοιας άδειας.
10. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία δεν έχει αιτιολογηθεί.
11. Δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή το υπόβαθρο των γεγονότων που στηρίζουν την παρούσα αίτηση δεν αιτιολογεί την παραχώρηση τέτοιας άδειας». Επί του σώματος της Ένστασης δηλώνεται το εξής: «Ο Εναγόμενος - Καθ΄ου η Αίτηση 2 δεν ενίσταται μόνο στο μέρος της προαναφερόμενης αίτησης που αφορά την καταχώρηση του αντιγράφου της απόφασης του Δικαστηρίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων στην αγωγή αρ. BVIHC (COM) 2019/0127 στην οποία ήδη γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση της XXXXX Μονογυιού ημερομηνίας 16/7/2020 που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών ημερομηνίας 16/7/2020 και σημειώνεται ως Τεκμήριο 3 σε αυτή». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Παπαδόπουλος, ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων του Εναγομένου αρ. 2, ο οποίος αναφέρει ότι η υπό εκδίκαση είναι η δεύτερη κατά σειρά αίτηση που οι Ενάγοντες προωθούν στην προσπάθεια τους να προσκομίσουν εκ των υστέρων μαρτυρία προς υποστήριξη της Κυρίως Αίτησης, ενώ είναι η τρίτη ενδιάμεση αίτηση μετά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Αναφορικά με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ο Ομνύοντας επισημαίνει τα εξής: - Οι παρ. 4 - 10 αφορούν σε απόφαση στην αγωγή αρ. 2535/19 (την οποία είχαν ξαναπροσπαθήσει οι Ενάγοντες να προσκομίσουν μέσω της αγόρευσης τους σε άλλη αίτηση) και η οποία εξεδόθη το Φεβρουάριο 2020, ήτοι 6 μήνες πριν οι Ενάγοντες καταχωρίσουν την Κυρίως Αίτηση. Επί της ουσίας της δε, η απόφαση αφορά σε άλλους διαδίκους και σε θέματα άσχετα με την υπό εκδίκαση περίπτωση. - Τα αναφερόμενα ως Τεκμήρια 2 και 3 στην προτεινόμενη ΣΕΔ αποτελούν αποσπασματικά τεκμήρια που κατ' ισχυρισμό συνοδεύουν άλλες ένορκες δηλώσεις τρίτων προσώπων στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών. Τυχών συμπεράσματα άλλων Δικαστηρίων σε ενδιάμεσες αιτήσεις ουδόλως αφορούν το παρόν Δικαστήριο για σκοπούς της Κυρίως Αίτησης. - Οι παρ. 11 - 14 αφορούν σε επικοινωνία των δικηγόρων των Εναγόντων με το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης την οποία οι Ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους από τον Νοέμβριο 2020 αλλά δεν την περιέλαβαν στην αίτηση τους ημερ. 1.12.2020 για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, γεγονός που δείχνει την υπέρμετρη τους καθυστέρηση. Επί της ουσίας της η μαρτυρία είναι περιττή ενόψει της απόφασης του Δικαστηρίου στην αίτηση για διαγραφή ενώ οι Ενάγοντες επιθυμούν να την προσάξουν ώστε να προσδώσουν δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Είναι η θέση του κ. Παπαδόπουλου ότι στον βαθμό που η προτεινόμενη ΣΕΔ αναφέρεται σε γεγονότα που προέκυψαν πριν από την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος αυτή θα έπρεπε να είχε προσκομιστεί με την Κυρίως Αίτηση στο πλαίσιο της υποχρέωσης των Εναγόντων για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, ενώ προσπάθεια για προσαγωγή αυτής τώρα θα πρέπει να θεωρηθεί ως απόπειρα διόρθωσης λάθους ή παράλειψης και να μην επιτραπεί. Η Αίτηση αυτή συνιστά κατάχρηση και στοχεύει στην καθυστέρηση της ακρόασης της Κυρίως Αιτήσεως και της παράτασης σε ισχύ του Προσωρινού Διατάγματος, οι δε Ενάγοντες ενεργούν με έκδηλη κακοπιστία. Η Ένσταση των Εναγομένων αρ. 3 στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1 - 4, 8, 9 και 13 και Δ.64, στο Άρ. 30 του Συντάγματος, στο Κοινοδίκαιο, στη Νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 13 λόγοι ένστασης τους οποίους επίσης παραθέτω αυτούσιους: «
12. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη.
13. Μοναδικός σκοπός της Αίτησης είναι η πρόκληση καθυστέρησης ή/και κωλυσιεργίας στην εκδίκαση της Μονομερούς Αίτησης και του διατάγματος ημερομηνίας 22/07/
15. Η Αίτηση είναι κατάφορα κακόπιστη και/ή αποσκοπεί στην καθυστέρηση εκδίκασης της διαδικασίας κατεπείγοντων ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων ημερ. 22/7/2020 με αποτέλεσμα η τελικη κρίση των διαταγμάτων να παρατείνεται αδικαιολόγητα.
16. Η καταχώριση της Αίτησης συνιστά ενέργεια πρόδηλης κακοπιστίας εκ μέρους των Αιτητών και η Αίτηση θα πρέπει να εκληφθεί μόνο ως στρατηγική καθυστέρησης της ακρόασης της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 16/07/
18. Περαιτέρω καθυστέρηση της μονομερούς διαδικασίας με αχρείαστες και/ή εκ του περισσού αιτήσεις προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά και συνεχίζει να επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα της Καθ'ης η Αίτηση 3 και/ή η καταχώρηση της Αίτησης προσλαμβάνει την μορφή έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of process of the Court) και/ή οι Αιτητές είναι ένοχοι κατάχρησης διαδικασίας.
19. Δεν συντρέχουν και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η σχετική επί του θέματος Νομολογία και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες να καθιστούν δυνατή την έκδοση του αιτούμενου διαταγματος.
20. Δεν έχει αποδειχθεί «καλός λόγος» για χορήγηση άδειας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και/ή δεν δικαιολογείται η παρουσίαση των εγγράφων και ισχυρισμών μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και/ή τα γεγονότα που παρουσιάζονται από τους Αιτητές προς υποστήριξη της Αίτησής τους δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
21. Η μαρτυρία και/ή οι ισχυρισμοί που επιχειρούν να εισάξουν οι Αιτητές με την προτιθέμενης Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση είναι αχρείαστοι για την εκδίκαση της Μονομερούς Αίτησης και/ή άσχετοι με τα επίδικα θέματα της Μονομερούς Αίτησης.
22. Η μαρτυρία και/ή οι ισχυρισμοί που επιχειρούν να εισάξουν οι Αιτητές με την προτιθέμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση εξυπηρετεί μόνο την προσπάθεια των Αιτητών να δημιουργήσουν εντυπώσεις και/ή να δικαιολογήσουν μεταγενέστερα την μονομερή έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/07/2020 και/ή να δικαιολογήσουν μεταγενέστερα την μονομερή έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/07/2020 και/ή να δικαιολογήσουν την απόκρυψη γεγονότων στην αρχική ένορκη δήλωση της XXXXX Μονογυιού που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 16/07/2020 και/ή να προσδώσουν δικαιοδοσία στα Δικαστήρια της Κύπρου να εκδικάσουν την ως άνω αγωγή.
23. Με την Αίτηση και την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, οι Αιτητές επιχειρούν να προβούν σε διόρθωση μια ελλιπούς και/ή ανεπαρκούς αίτησης και/ή ένορκης δήλωσης και προσπαθούν να καλύψουν την υποχρέωση τους για πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και/ή γίνεται προσπάθεια επανάληψης αρχικών ισχυρισμών με διαφορετικό τρόπο και/ή γίνεται προσπάθεια προσαγωγής μαρτυρίας μετά την έκδοση διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μονομερώς.
24. Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή ελλειπής και/ή δεν δικαιολογεί επαρκώς για ποιο λόγο δεν αναφέρθηκαν εξ' αρχής τα γεγονότα που επιχειρούνται να αναφερθούν τώρα και/ή γιατί δεν καταχωρήθηκε σχετική αίτηση αμέσως μόλις η αναφερόμενη μαρτυρία περιήλθε στην κατοχή τους μεταγενέστερα της καταχώρησης της εν λόγω μονομερούς αίτησης και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται δεν δικαιολογούν τη παραχώρηση τέτοιας άδειας και/ή η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση δεν αποτελείται από επαρκές και ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο για την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
25. Κανένας ισχυρισμός δεν έχει τεθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Άρη Παπαδόπουλου ημερομηνίας 06/11/2020 η οποία συνοδεύει την ένστασή τους στην Μονομερή Αίτηση ο οποίος να χρήζει διευκρίνισης και/ή απάντησης ώστε να καθίσταται αναγκαία η περαιτέρω προσκόμιση μαρτυρίας.
26. Οι Αιτητές βαρύνονται με αδικαιολόγητη και/ή μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο». Στην Ένσταση των Εναγομένων αρ. 3 επίσης αναγράφεται ότι δεν υπάρχει ένσταση στο μέρος της Αίτησης που αφορά στην καταχώριση του αντιγράφου της απόφασης του Δικαστηρίου των BVI στην οποία είχε γίνει αναφορά στην ένορκη δήλωση της κας XXXXX Μονογυιού που συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση. Η Ένσταση των Εναγομένων αρ. 3 συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Χατζηιωάννου εκ των δικηγόρων των Εναγομένων αρ. 3 η οποία αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι αρ. 3 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στα BVI και από την 23.9.2019 βρίσκεται υπό διάταγμα παραλαβής. Επισημαίνει ότι η παρούσα είναι η δεύτερη αίτηση που καταχωρούν οι Ενάγοντες για να τους δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Θέση της κας Χατζηιωάννου είναι ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης αφού οι Ενάγοντες δεν κατέδειξαν καλό λόγο για την χορήγηση της σχετικής άδειας. Είναι η θέση της ότι οι Ενάγοντες επιδιώκουν να εισάξουν μαρτυρία και ισχυρισμούς που δεν μπορούν να θεωρηθούν συμπληρωματικοί αλλά προσπαθούν να δικαιολογήσουν μεταγενέστερα την μονομερή έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 22.7.2020 και την απόκρυψη γεγονότων. Ενώ γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα έγγραφα και γεγονότα στην αρχική Ένορκη Δήλωση, οι Ενάγοντες με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση επιθυμούν να δώσουν σε αυτά διαφορετική ερμηνεία από αυτήν που αρχικά δόθηκε. Κανένας ισχυρισμός τέθηκε στην Ένσταση των Εναγομένων αρ. 3 που να χρήζει διευκρίνισης ή απάντησης και δεν επεξηγείται γιατί είναι αναγκαίο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα όσα οι Ενάγοντες επιθυμούν. Επιπλέον αναφέρει ότι τα όσα οι Ενάγοντες επιθυμούν να παρουσιάσουν σε σχέση με την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 7.2.2020 στην αγωγή αρ. 2535/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν θα προσδώσουν οτιδήποτε στην υπόθεση των Εναγόντων αλλά είναι κάτι που γνώριζαν πριν από την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης. Όσον αφορά στους ισχυρισμούς σε σχέση με την αλληλογραφία των Εναγόντων με το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης η κα Χατζηιωάννου επισημαίνει ότι και αυτά τα στοιχεία τα είχαν οι Ενάγοντες από τον Νοέμβριο 2020 αλλά ούτε και πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, σε σχέση με την απόφαση στην αγωγή αρ. 2535/19, η κα Χατζηιωάννου σημειώνει ότι δεν έχει καμία σχέση με τα επίδικα θέματα, όπως ούτε έχουν τα προτεινόμενα ως Τεκμήρια 2 και
27. Αφορούν σε άλλη διαδικασία και πρόκειται για έγγραφα που συνοδεύουν ένορκες δηλώσεις ατόμων που δεν έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση. Γίνεται δε μία προσπάθεια όπως οι Ενάγοντες παρουσιάσουν σχολιασμό της απόφασης και να προβάλουν δικά τους συμπεράσματα. Επισημαίνει ότι λόγω της ύπαρξης του Προσωρινού Διατάγματος οι Καθ'ων η Αίτηση αρ. 3 δεν μπορούν να διεξάγουν απρόσκοπτα τις δραστηριότητες τους και υφίστανται ζημιές και βλάβες, γεγονός που είναι σε γνώση των Εναγόντων. Εκφράζει την πεποίθηση ότι οι Ενάγοντες προσπαθούν να παρατείνουν με οποιοδήποτε τρόπο την ισχύ του Προσωρινού Διατάγματος με σκοπό να εξασκήσουν πίεση στους Εναγομένους αρ. 2 και 3, πράγμα που καταδεικνύει και την κακοπιστία των Εναγόντων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους και συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους ζητήματα που εγείρονται στις αγορεύσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως αναφέρεται στην Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η μαρτυρία σε διαδικασία αιτήσεων δίδεται με ένορκες δηλώσεις. Η Διαταγή 48 Θ. 4

(2)αναφέρει τα ακόλουθα: «

(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Οι πιο πάνω πρόνοιες πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με την υποχρέωση του Αιτητή να αποδείξει τα γεγονότα, στον βαθμό βέβαια που αυτός φέρει το βάρος απόδειξης τους. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της σχετικής δικονομικής πρόνοιας, απαιτείται η στοιχειοθέτηση «καλού λόγου» ώστε να εγκριθεί από το Δικαστήριο το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η φράση αυτή, όμως, πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα και υποχρέωση κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα, κατά την άποψη του, γεγονότα. Ο όρος «καλός λόγος» γενικώς ερμηνεύεται φιλελεύθερα ώστε να επιτρέπεται οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στον γενικό αυτό κανόνα δεν μπορεί να μην αποτελεί εξαίρεση η περίπτωση όπου επιζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μετά την μονομερή έκδοση διατάγματος. Και αυτό λόγω της αυστηρής απαίτησης για πλήρη αποκάλυψη από πλευράς Αιτητών κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Ούτε και μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με σκοπό την επανόρθωση παράλειψης ή τη μεταβολή ή αλλοίωση της εικόνας των γεγονότων που δόθηκε στο Δικαστήριο με την αρχική αίτηση. Παρά τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, το αίτημα διέπεται όντως από τις πρόνοιες της Δ.48 Θ.4, με αποτέλεσμα σε εξαιρετικές περιστάσεις να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παροχής άδειας. Θα πρέπει συνεπώς στο στάδιο αυτό να εξεταστεί το κατά πόσο οι λόγοι που προβάλλουν οι Ενάγοντες είναι τέτοιοι που να δικαιολογούν τον χειρισμό της παρούσας ως μία εξ αυτών των εξαιρέσεων. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση αρ. 29/14, ημερ. 3.11.2016 στο οποίο αναφέρονται τα πιο κάτω: «Σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον εφεσίβλητο ήταν για να απαντήσει σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας οι οποίοι περιέχονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της που υποστήριζαν την ένσταση της στην αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Εγκρίνοντας το αίτημα του εφεσίβλητου, μετά από ακροαματική διαδικασία, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχαν καταδειχθεί «καλοί λόγοι», όπως απαιτείται από τη Δ.48,Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με το σκεπτικό, «Αν δεν απαντηθούν οι ισχυρισμοί αυτοί, το Δικαστήριο δεν θα έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα επί των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θα μπορεί να εκληφθεί ότι ο αιτητής αποδέχεται τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση». Θεώρησε ακόμη το πρωτόδικο Δικαστήριο πως αποτελούσε συνταγματικό δικαίωμα του εφεσίβλητου να υπερασπίσει τον εαυτό του σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος, ώστε να τεθεί η θέση του σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας «που περιλαμβάνονται σε είκοσι έξι παραγράφους στην αρχική ένορκη δήλωσή της και άλλες έξι παραγράφους στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, σε δεκατρία τεκμήρια που επισυνάπτονται στην αρχική ένορκη δήλωση και σε τέσσερα τεκμήρια που επισυνάπτονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά,Π.Ε.312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη». Έχω μελετήσει την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα (Ε.Δ. Μονογυιού) καθώς και τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν τις Ενστάσεις των Εναγομένων αρ. 2 και 3 στην Κυρίως Αίτηση, σε συνάρτηση με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Η απόφαση στην αγωγή με αρ. 2535/19 είχε εκδοθεί από τις 7.2.2020 και στην οποία ο εδώ Εναγόμενος αρ. 2 ήταν διάδικος και εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο, πράγμα που καταδεικνύει ότι αυτή ήταν σε γνώση του πριν από την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης. Παρά ταύτα οι Ενάγοντες δεν έκριναν απαραίτητο να τα προσκομίσουν στο πλαίσιο της μονομερούς Κυρίως Αιτήσεως τους. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο σπάνια θα επιτρέψει την προσαγωγή μαρτυρίας μετά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος μονομερώς. Πέραν τούτου επισημαίνω ότι πρόκειται για απόφαση σε μία ενδιάμεση αίτηση σε άλλη αγωγή με διαφορετικούς διαδίκους που εκδικάστηκε από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση. Έπεται πως τα όσα εκεί αναφέρονται ως κατάληξη αναφορικά με γεγονότα ουδόλως μπορούν να επηρεάσουν την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου στο πλαίσιο εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης. Οποιαδήποτε κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, στον βαθμό πάντα που απαιτεί το αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, θα στηριχθεί επί μαρτυρίας που θα τεθεί ενώπιον του στην υπό τον ως άνω αριθμό αγωγή και όχι σε κατάληξη άλλου Δικαστηρίου. Τα ίδια, φυσικά, ισχύουν και σε σχέση με την επιθυμία των Εναγόντων να προσκομίσουν μέσω Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και τεκμήρια που κατατέθηκαν στο πλαίσιο εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης στην αγωγή αρ. 2535/19. Συνεπώς δεν μπορεί να επιτραπεί το αίτημα των Εναγόντων αναφορικά με τις παραγράφους αρ. 4 - 10 της προτεινόμενης ΣΕΔ. Είναι γεγονός ότι οι Ενάγοντες ήδη έχουν αποταθεί στο Δικαστήριο με αίτηση ημερ. 1.12.2020 εξαιτούμενοι άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παρά το γεγονός ότι η απάντηση του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ήταν στην κατοχή τους πριν την καταχώρισης της πρώτης αυτής αίτησης, εντούτοις δεν ζητήθηκε η περίληψη και αυτού του στοιχείου ούτε και κρίθηκε απαραίτητη μαρτυρία για σκοπούς της Κυρίως Αίτησης. Κατάληξη μου αποτελεί ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί κατά της έγκρισης του αιτήματος για καταχώριση ΣΕΔ ως οι παρ. 11 - 14 της προτεινόμενης ΣΕΔ. Αυτό ένεκα του ότι δεν μπορεί να παρατείνεται αχρείαστα η διατήρηση σε ισχύ ενός δρακόντειου προσωρινού διατάγματος, όπως αυτό που πέτυχαν οι Ενάγοντες εν προκειμένω, χωρίς ταυτόχρονα οι Ενάγοντες να επιδεικνύουν και την απαιτούμενη σπουδή για εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Εν πάση περιπτώσει οι προϋποθέσεις για την επιτυχία ή όχι της Κυρίως Αίτησης θα κριθούν από τα όσα οι Ενάγοντες προέβαλαν και γνώριζαν έκτοτε σε σχέση με την δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, και εν όψει της δήλωσης των Εναγομένων αρ. 2 και 3 ότι δεν υπάρχει ένσταση στο μέρος της ΣΕΔ που αφορά στην προσκόμιση της απόφαση του Δικαστηρίου των BVI, δίδεται άδεια στους Ενάγοντες να καταχωρίσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση όσον αφορά στην παρ. 15 του Παραρτήματος Α της Αίτησης μόνο. Η Συμπληρωματική αυτή Ένορκη Δήλωση να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Εν όψει του ότι η Αίτηση έχει πετύχει μόνο στο σημείο στο οποίο δεν έφεραν ένσταση οι Καθ'ων η Αίτηση και απέτυχε στα λοιπά σημεία, κρίνω ορθό όπως τα έξοδα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης επιδικαστούν υπέρ των Εναγομένων αρ. 2 και 3 - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο