Αναφορικά με την υποθήκη υπ' αρ. ΥΧ8Χ/Χ0, Αρ. Αίτησης: 92/20, 31/5/2021

(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Χριστοφίδη, από τώρα και στο εξής «ο Χριστοφίδης», υπάλληλος της Καθ' ης η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την Ειδοποίηση Ένστασης. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο λόγος που επιδιώκεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι για να παρουσιασθούν έγγραφα με τα οποία θα καταδειχθεί ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων στα πλαίσια της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση. Μέσα από την ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Χριστοφίδη που υποστηρίζει την αίτηση για υποκατάστατο επίδοση και τα επισυνημμένα σε αυτή τεκμήρια με αριθμούς 6 και 8 και την ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Χριστοφίδη που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση προβάλει την θέση ότι πληροφορήθηκε ότι η Αιτήτρια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο εξωτερικό περί τα τέλη Οκτωβρίου 2019 από τον ιδιώτη επιδότη ο οποίος ανέλαβε να επιδώσει στην Αιτήτρια Ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ. Ο επιδότης είχε πληροφορηθεί τα πιο πάνω από τον πρώην σύζυγο της Αιτήτριας και τα κατέγραψε σε ενημερωτικά δελτία που αποτελούν μέρος των προαναφερόμενων Τεκμηρίων 6 και

1. Σε αντίθεση με τα πιο πάνω η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση με την ένστασή της στην αίτηση έφεση με αριθμό 3Χ2/Χ0 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λ. παρουσίασε δυο έγγραφα αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ως Τεκμήριο
2. Το δεύτερο έγγραφο φέρει τίτλο «ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ». Στο κάτω μέρος του εν λόγω εγγράφου φαίνεται η σφραγίδα της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Β. πιστοποιούσα στις 25.7.17 την υπογραφή της Αιτήτριας επί του εν λόγω εγγράφου. Τα πιο πάνω έγγραφα δεν ήταν στην κατοχή της Αιτήτριας ή των δικηγόρων της κατά την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος, αλλά εξασφαλίσθηκαν μετά την καταχώρηση της ένστασης της Καθ' ης η αίτηση στην αίτηση έφεση με αριθμό 3Χ2/Χ0 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λ.. Από τα πιο πάνω έγγραφα φαίνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε τουλάχιστον από τον Ιούλιο, Αύγουστο του 2017 ότι η Αιτήτρια είναι μόνιμη κάτοικος Ο., γεγονός ουσιώδες το οποίο και απέκρυψε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση και το οποίο έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο πριν την έκδοση του διατάγματος. Επίσης και ενώ γνώριζε ότι η Αιτήτρια ήταν μόνιμη κάτοικος εξωτερικού η Καθ' ης η αίτηση καμία προσπάθεια δεν έκανε όταν εκκίνησε την διαδικασία πλειστηριασμού για να επιδώσει οποιαδήποτε από τις Ειδοποιήσεις πλειστηριασμού προσωπικά στην Αιτήτρια διά της εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Περιορίσθηκε δε σε επίδοση αυτών με συστημένο ταχυδρομείο και με ιδιωτική επίδοση σε διεύθυνση η οποία ως η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε πολύ καλά δεν ήταν η διεύθυνση μόνιμης διαμονής της Αιτήτριας και στην συνέχεια χρησιμοποίησε τα στοιχεία που προέκυψαν από τις εκ προοιμίου καταδικασμένες σε αποτυχία προσπάθειες επίδοσης για να δικαιολογήσει το αίτημά της για έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ειδοποιήσεων αναφορικά με την εκ νέου προώθηση διαδικασίας πλειστηριασμού. Όλα τα πιο πάνω συνδέονται και ενισχύουν τα όσα προβάλλονται για παραμερισμό του διατάγματος από την κυρία ΧΧΧΧ Χατζηστερκώτη στην ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος και συγκεκριμένα ότι η Καθ' ης η αίτηση εξασφάλισε το διάταγμα μονομερώς χωρίς να έχει αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα αναγκαία και ουσιώδη γεγονότα. Υπό το φως των πιο πάνω συντρέχει καλός λόγος για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την Ειδοποίηση ένστασης ο Χριστοφίδης διατυπώνει την θέση ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επικαλούμενος τους ακόλουθους λόγους: η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν εξυπηρετεί, ούτε και επηρεάζει την έκβαση της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν θα εξυπηρετήσει την διαδικασία αφού οι ισχυρισμοί που περιέχονται σε αυτήν δεν αποκρυσταλλώνουν, αλλά αντίθετα περιπλέκουν τα επίδικα ζητήματα και, κατά συνέπεια, την εκδίκαση της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος οι ισχυρισμοί που η Αιτήτρια επιδιώκει να εισάξει με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκο δήλωση αποτελούν αχρείαστες και, κατά συνέπεια, ανεπίτρεπτες αναφορές οι οποίες δεν θα εξυπηρετήσουν την διαδικασία, αλλά θα περιπλέξουν τα επίδικα ζητήματα. με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση καλείται το Δικαστήριο να αξιολογήσει και να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας ουσιαστική επιδίωξη της Αιτήτριας είναι η ενίσχυση των αναληθών θέσεων της ότι η Καθ' ης η αίτηση δήθεν δεν αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Ενδεικτικό αυτής της επιδίωξης είναι το ίδιο το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σύμφωνα με το οποίο το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο δεν ήταν στην κατοχή της Αιτήτριας και των δικηγόρων της κατά την 30.12.20, ημερομηνία που καταχωρήθηκε η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος. Αυτό είναι αναληθές αφού το εν λόγω έγγραφο υπογράφεται από την Αιτήτρια με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Αιτήτρια επιδιώκει να καλυφθούν ηθελημένα κενά στην αρχική ένορκη της δήλωση αναφορικά με τους ισχυρισμούς της για μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, μαρτυρία την οποία προφανώς κακόπιστα παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 9 και 10 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι συμπεράσματα τα οποία ήδη εγείρονται στα πλαίσια της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Η Δ.48, θ.4

(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέχεται, επομένως, με τον πιο πάνω θεσμό η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Για να τύχει, όμως, κάποιος διάδικος του ευεργετήματος τούτου θα πρέπει να δείξει «καλό λόγο». Το αν θα επιτραπεί ή όχι σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση επαφίεται σαφώς στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Ματθαίου κ.α.

(2008)1 ΑΑΔ 510). Θα πρέπει να σημειωθεί ευθύς εξ' αρχής ότι οι θέσεις υπό παραγράφους 1 και 4 ανωτέρω δεν αντανακλώνται σε κανένα από τους λόγους ένστασης οι οποίοι εκτίθενται στο σώμα της Ειδοποίησης ένστασης. Συνεπώς θα αγνοηθούν και δεν θα εξετασθούν. Στην υπόθεση Ανδρέας Σοφοκλέους ν. Κωστάκη Ταβελούδη κ.α.

(2002)1 ΑΑΔ 92 τονίσθηκε ο επιτακτικός χαρακτήρας του θεσμού 4 της Διάταξης 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με τον καθορισμό στο σώμα της γραπτής ένστασης των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Λέχθηκε ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικο του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένσταση του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο Δικαστήριο. Θα διαφωνήσω με την θέση του Χριστοφίδη ότι επειδή το πληρεξούσιο έγγραφο υπογράφεται από την Αιτήτρια αυτό απαραίτητα βρίσκεται και στην κατοχή της. Το πρώτο δεν συνεπάγεται απαραίτητα το δεύτερο. Η ενόρκως δηλούσα δεν έδωσε, όμως, ικανοποιητική δικαιολογία γιατί τα έγγραφα αυτά δεν παρουσιάσθηκαν με την αρχική της ένορκο δήλωση. Το ότι αργότερα αποκτήθηκε η κατοχή τους δεν αποτελεί κατά την κρίση μου ικανοποιητική δικαιολογία. Επιβάλλονταν όπως η ενόρκως δηλούσα δώσει τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφορικά με το πού βρίσκονταν τα έγγραφα και τι προσπάθειες καταβλήθηκαν για να εξασφαλισθεί η κατοχή τους ώστε να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι η απόκτηση τους και δη του πληρεξουσίου πριν την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος ήταν ανέφικτη ή αδύνατη ή πολύ δύσκολη και, επομένως, δικαιολογημένα η πλευρά της Αιτήτριας δεν παρουσίασε τα εν λόγω έγγραφα με την αρχική ένορκο δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧ Χατζηστερκώτη. Ο Θεσμός 4

(2)της Διάταξης 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης νοουμένου ότι καταδειχθεί ότι συντρέχει καλός λόγος γι' αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συντρέχει καλός λόγος όταν κανένας ικανοποιητικός λόγος δεν παρουσιάσθηκε που να δείχνει γιατί το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο δεν παρουσιάσθηκε με την αρχική ένορκο δήλωση της Αιτήτριας ανεξαρτήτως της σπουδαιότητας ή της σημασίας που κατά την κρίση της Αιτήτριας το εν λόγω έγγραφο ενέχει για την υπόθεσή της. Δεν μου διαφεύγει ότι στην υπόθεση Μ. Κόκκινου ν. Κ. Κόκκινου, Έφεση 29/14, 3.11.16 λέχθηκε ότι καλός λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Δεν παύει, όμως, η ύπαρξη καλού λόγου να είναι άμεσα συνυφασμένη και με την ύπαρξη ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παρουσίαση της νέας μαρτυρίας στο καθυστερημένο αυτό στάδιο. Διαφορετικά θα επιτρεπόταν η εισαγωγή μαρτυρίας όποτε το επιθυμούσαν οι διάδικοι και, επομένως, ανεξέλεγκτα και κατά παραγνώριση του δικαιώματος για διεξαγωγή της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο όπως αυτό καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. Στην ένορκό της δήλωση η κυρία ΧΧΧΧ Χατζηστερκώτη αναφέρει ότι το πληρεξούσιο έγγραφο συνδέεται με τον λόγο που επικαλείται για παραμερισμό του διατάγματος ο οποίος προβάλλεται στην αρχική ένορκό της δήλωση, ότι αυτό δεν αποτελεί ανεπίτρεπτη μαρτυρία ή μαρτυρία άσχετη με τα όσα αναφέρονται στην αρχική ένορκό της δήλωση ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών και ότι είναι σημαντικό να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά τρόπο ορθό και δίκαιο. Στην αγόρευσή της αναφέρει, επίσης, ότι με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση «δεν επιδιώκεται η εισαγωγή νέων ή διαφορετικών γεγονότων, θεμάτων και στοιχείων από τα όσα έχουν εκτεθεί στις αρχικές ένορκες δηλώσεις». Τα πιο πάνω δεν συνηγορούν απαραίτητα και δίχως άλλο με έγκριση του αιτήματος. Όπως και πιο πάνω υποδείχθηκε εξέχων παράγοντας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην προκειμένη περίπτωση είναι ο λόγος που η νέα μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε αρχικά. Κάτι για τον οποίο η πλευρά της Αιτήτριας δεν έδωσε ικανοποιητική δικαιολογία. Είναι, όμως, και το άλλο. Η θέση ότι η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε από το 2017 ότι η Αιτήτρια διέμενε στο εξωτερικό - κάτι που, όπως φαίνεται, δεν αρνείται η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση - κατά την κρίση μου δεν αποτελεί ουσιώδες γεγονός που όφειλε η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση να αποκαλύψει. Κατά την κρίση μου η αποκάλυψη του πιο πάνω γεγονότος δεν θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας στα πλαίσια της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση. Αν το Δικαστήριο γνώριζε ότι η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε από τα μέσα του 2017 ότι η Αιτήτρια ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, αυτό, θα διαφοροποιούσε σε οτιδήποτε την κρίση του; Φρονώ πως όχι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η Καθ' ης η αίτηση αιτήθηκε υποκατάστατης επίδοσης γιατί η Αιτήτρια βρισκόταν μόνιμα στο εξωτερικό. Έχει σημασία πότε πληροφορήθηκε ότι η Αιτήτρια βρισκόταν μόνιμα στο εξωτερικό; Αν, δηλαδή, το πληροφορήθηκε τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2017 ή τον Οκτώβριο του 2019; Κρίνω ότι το Δικαστήριο θα εξέδιδε το διάταγμα ακόμα και αν γνώριζε ότι η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε ότι η Αιτήτρια διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό από τα μέσα του

1. Σημαντικό είναι, επίσης, να λεχθεί ότι ούτε και η κυρία Χατζηστερκώτη στην ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση δεν υιοθετεί ρητά την θέση ότι αν το πιο πάνω γεγονός ήταν στην γνώση του Δικαστηρίου το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το διάταγμα. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι το πιο πάνω γεγονός θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Και ότι η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος είναι αναγκαία για να έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο όλη την μαρτυρία για τα επίδικα θέματα της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος ώστε να μπορέσει να αποφασίσει επ' αυτών κατά τρόπο ορθό και δίκαιο. Η πλευρά της Αιτήτριας επιδιώκει, επίσης, να θέσει με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση ότι η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση προσπάθησε να επιδώσει με συστημένο ταχυδρομείο και στην συνέχεια με ιδιωτική επίδοση για να μπορέσει στην συνέχεια να αιτηθεί για υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας ενώ γνώριζε από το 2017 - αποκρύβοντας τούτο από το Δικαστήριο - ότι η Αιτήτρια ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, οπότε μπορούσε να επιδιώξει προσωπική επίδοση στην Αιτήτρια στο εξωτερικό αφού προηγουμένως θα εξασφάλιζε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Κατ' αρχή το ότι το πληρεξούσιο υπογράφηκε το 2017 στην Β. δεν σημαίνει ότι η Αιτήτρια εξακολουθούσε να διαμένει στην Β. και το
2. Επομένως ουδέν επιλήψιμο στο ότι η Καθ' ης η αίτηση προσπάθησε να επιδώσει πρώτα στην Κύπρο με συστημένο ταχυδρομείο, αρχικά, και στην συνέχεια με ιδιώτη επιδότη. Όταν δε ανακάλυψε ότι το 2019 η Αιτήτρια εξακολουθούσε να διαμένει στην Β. τότε αιτήθηκε υποκατάστατης επίδοσης εντός δικαιοδοσίας. Η πλευρά της Αιτήτριας θεωρεί ότι αν η Καθ' ης η αίτηση φανέρωνε από την αρχή ότι γνώριζε ότι η Αιτήτρια διέμενε στο εξωτερικό θα ακολουθούσε διαφορετική πορεία. Θα επιδίωκε την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Κακώς, όμως, η πλευρά της Αιτήτριας προεξοφλεί. Αν η Καθ' ης η αίτηση αποκάλυπτε ότι γνώριζε από το 2017 ότι η Αιτήτρια διέμενε στο εξωτερικό αποκλείονταν να αιτηθεί υποκατάστατης επίδοσης εντός δικαιοδοσίας όπως έπραξε; Το Δικαστήριο δε εξέδωσε το διάταγμα με τα ίδια στην ουσία δεδομένα. Ό,τι προφανώς επενέργησε στην κρίση του ήταν μόνο η πληροφορία ότι η Αιτήτρια βρισκόταν μόνιμα στο εξωτερικό. Και όχι αν θα έπρεπε να διαταχθεί πρώτα υποκατάστατη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Επίσης καλώς ή κακώς δεν διερωτήθηκε, όπως συνάγεται, αν η Καθ' ης η αίτηση γνώριζε την διεύθυνση της Αιτήτριας στο εξωτερικό για σκοπούς διενέργειας πρώτα επίδοσης στο εξωτερικό και στην συνέχεια εντός της δικαιοδοσίας αν η επίδοση στο εξωτερικό δεν καθίστατο εφικτή. Επομένως και αν ακόμα η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση αποκάλυπτε ευθύς εξ αρχής ότι γνώριζε ότι η Αιτήτρια διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό δεν θεωρώ ότι αυτό θα επενεργούσε διαφορετικά στο μυαλό του Δικαστηρίου υπό το φως των όσων πιο πάνω επισημαίνονται. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση απέκρυψε ουσιώδες γεγονός όταν δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι γνώριζε από το 2017 ότι η Αιτήτρια διέμενε στο εξωτερικό. Αναφορικά τώρα με το θέμα της εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας διερωτώμαι πώς θα μπορούσε να εξασφαλισθεί μια τέτοια άδεια σε αίτηση για επίδοση των Ειδοποιήσεων. Η εν λόγω αίτηση δεν υπέχει μορφή αγωγής ή άλλης εναρκτήριας διαδικασίας. Χώρια που υποβλήθηκε και λογικά μονομερώς. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 1, 5, 6, 7, 8, 9 ευσταθούν με την επιφύλαξη που πιο κάτω σημειώνεται. Ακολουθεί ότι η Αιτήτρια δεν κατέδειξε καλό λόγο για να της επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αναφορικά με τον 7ο λόγο ένστασης σημειώνεται ότι δεν θεωρώ ότι η έλλειψη ικανοποιητικής δικαιολογίας για την μη εξασφάλιση της κατοχής του πληρεξουσίου εγγράφου πριν την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος ισοδυναμεί δίχως άλλο με κακοπιστία από μέρους της Αιτήτριας. Η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο