Fazita Investments Limited κ.α. ν. Polish Real Estate Investment Limited κ.α., Αγωγή Αρ. 1223/2016, 21/5/2021

(2), την άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στους Αιτητές να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης τους ημερ. 23.1.2019 για έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών Διαταγμάτων, συμπληρωματικά της ένορκης δήλωσης της ΧΧΧΧ Νικολαΐδου ημερ. 23.1.

1. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Ευσταθιάδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, ημερ. 18.2.
2. Επεξήγησε ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε, ενόψει αριθμού ισχυρισμών που εγείρονται στην Ένορκη Δήλωση της ΧΧΧΧ Ηλιάδη ημερ. 4.10.2019 που υποστηρίζει την Ένσταση των Εναγομένων 2 και 3 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3). Ισχυρίζεται ότι η Ένορκη Δήλωση Ηλιάδη περιλαμβάνει παραπλανητικούς ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υποστηρίζουν τη θέση ότι οι Αιτητές ενεργούν καταχρηστικά και κακόπιστα, ενώ οι ίδιοι ενεργούν προς τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Εναγομένων 1 και των μετόχων τους. Ως εκ τούτου οι Αιτητές επιθυμούν μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης να καταδείξουν ότι οι εν λόγω θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 είναι παραπλανητικές και ανυπόστατες. Περαιτέρω, οι Αιτητές μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία έχουν πρόσφατα και μετά την καταχώριση της Αίτησης ημερ. 23.1.2019, περιέλθει στη γνώση τους, προς υποστήριξη της θέσης τους ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 μέσω των Καθ' ων η Αίτηση 3 ή προσωπικά, έχει προβεί σε αριθμό δόλιων ενεργειών για την προώθηση των προσωπικών του συμφερόντων, σε βάρος των συμφερόντων των Αιτητών και των Εναγομένων
3. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές επιθυμούν να παραθέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου συμπληρωματική μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 προωθούν αντιφατικές θέσεις ενώπιον διαφορετικών Δικαστηρίων. Ειδικότερα, επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου δικόγραφα που οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 καταχώρισαν στο Πολωνικό Δικαστήριο μετά την καταχώριση της Αίτησης ημερ. 23.1.2019 και τα οποία περιέχουν ισχυρισμούς που αντιβαίνουν των ισχυρισμών τους στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Όπως προκύπτει από το προτεινόμενο κείμενο της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (Τεκμ.Α) οι Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου Συμπληρωματική μαρτυρία αναφορικά με τα ακόλουθα ζητήματα: (α) Γνωστοποίηση Διατάγματος Πολωνικού Δικαστηρίου ημερ. 16.8.
4. (β) Παράνομες ενέργειες από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 που έχουν πρόσφατα αποκαλυφθεί και επιβεβαιωθεί. (γ) Αγγλική διαδικασία που εγέρθηκε από την Μ-JWK-Management Sp. Z.O.O εναντίον των Εναγομένων
5. (δ) Μεταβίβαση Πιστοποιητικών στο Πολωνικό Επενδυτικό Ταμείο «Alfa FΙΖ». (ε) Προσπάθειες διευθέτησης κατόπιν Συνεδρίας Διευθυντών των Εναγομένων 1 ημερ. 27.2.
6. (στ) Πώληση Εμπορικού Κέντρου «Alfa Centrum Bialystok» και (ζ) Δομή και τρόπος λειτουργίας του Ομίλου. Ισχυρίζεται ότι η καταχώριση της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δεν αποσκοπεί στην μεταβολή ή αλλοίωση της εικόνας που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο με την Αίτηση ημερ. 23.1.2019, αλλά στη διευκρίνηση συγκεκριμένων παραπλανητικών ισχυρισμών που εγέρθηκαν με την Ένορκη Δήλωση της Ηλιάδη. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Ηλιάδη, δικηγόρου στη Δικηγορική Εταιρεία των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ημερ. 20.7.
7. Ισχυρίζεται ότι αντίκρουση ισχυρισμών που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, δεν μπορεί να θεωρηθεί «καλός λόγος» για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Στην Αίτηση ημερ. 23.1.2019, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, ούτε και θα προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα για την αξιοπιστία της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Συνεπώς η προσθήκη των επιχειρουμένων να εισαχθούν ισχυρισμών, είναι αχρείαστη και ανεπίτρεπτη. Η επιδίωξη των Αιτητών να κλονίσουν την αξιοπιστία όσων αναφέρονται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, να διαψεύσουν και αντικρούσουν τους ισχυρισμούς στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, δεν επιτρέπεται στα στενά πλαίσια της Αίτησης ημερ. 23.1.2019 και δεν συνιστά «καλό λόγο». Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι υπάρχει ανάγκη για προσθήκη νέων ισχυρισμών ή διευκρινίσεων που προέκυψαν μετά την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, είναι ανακριβής. Τούτο γιατί πλείστοι ισχυρισμοί και τεκμήρια που οι Αιτητές επιχειρούν να αντικρούσουν, είχαν προβληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, στις προηγούμενες ενστάσεις τους στις Αιτήσεις των Αιτητών ημερ. 28.4.2016 και 17.10.2016, ως και στην Αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 29.5.2018 στα πλαίσια της Αίτησης ημερ. 17.10.
8. Αναφέρθηκε ειδικότερα στις παρ.72 και 134 της Ένορκης Δήλωσης της ημερ. 4.10.2019, ως και στις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στις Ενστάσεις τους στις Αιτήσεις ημερ. 28.4.2016 και 17.10.2016 σχετικά με την παράνομη και δόλια οικειοποίηση των πιστοποιητικών επενδύσεων των Εναγομένων 1, μέσω παράνομων ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση
9. Συνεπώς δεν είναι επιτρεπτό να επιχειρούν οι Αιτητές να «απαντήσουν» σε ήδη γνωστές σε αυτούς θέσεις, επιχειρώντας να καλύψουν κενά και παραλείψεις στη μαρτυρία τους. Περαιτέρω, επισημαίνει ότι τα επίδικα ζητήματα της αγωγής και της Αίτησης ημερ. 23.1.2019 περιστρέφονται γύρω από την κατ' ισχυρισμό παράβαση του Καταστατικού των Εναγομένων 1 από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 κατά την συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 28.4.
10. Συνεπώς, οι υπόλοιποι ισχυρισμοί είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα και δεν θεμελιώνουν τις αξιώσεις των Αιτητών για ενδιάμεση θεραπεία. Όσα επιχειρούν οι Αιτητές να προβάλουν με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση υπό παρ. α - ζ (ανωτέρω), δεν αφορούν την αιτούμενη θεραπεία ή τα ισχυριζόμενα γεγονότα που συνιστούν παραβίαση του Καταστατικού των Εναγομένων 1 και αφορούν την επίδικη συνεδρίαση ημερ. 28.4.
11. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι άσχετοι, περιττοί και θα εκτροχιάσουν τη διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει επιχειρείται «απάντηση» στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, το οποίο δεν επιτρέπεται. Ό,τι επιχειρείται είναι η απάντηση ή και αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ημερ. 4.10.
12. Ισχυρίζεται ότι στην προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση περιλαμβάνονται ανυπόστατοι και παραπλανητικοί ισχυρισμοί όπως ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Υπεράσπιση του στο Πολωνικό Δικαστήριο παραδέχεται ότι είχε δώσει οδηγίες στον XXXXX Hoffer να καταχωρίσει εγγραφή επιβαρύνσεων επί ακινήτων και ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε παραδέχθηκε κάτι τέτοιο. Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα εκτροχιάσει την παρούσα διαδικασία, η οποία θα πρέπει να περιοριστεί σε γεγονότα που περιβάλλουν τον ισχυρισμό των Αιτητών για παραβίαση του καταστατικού από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 κατά την επίδικη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου των Εναγομένων 1 στις 28.4.
13. Τέλος ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι ασύγγνωστης καθυστέρησης αφού έχουν ήδη καταχωρίσει δύο αιτήσεις ημερ. 28.4.2016 και 17.10.2016 για έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων τις οποίες απέσυραν και μετά παρέλευση 5 μηνών από την καταχώριση της Ένστασης τους ημερ. 4.10.2019, καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση καταχρηστικά και με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα οδηγήσει σε παρουσίαση άσχετης μαρτυρίας, επανάληψη υφιστάμενων ισχυρισμών, σπατάλη πολύτιμου χρόνου, θα περιπλέξει και θα καταστήσει πολύπλοκη τη διαδικασία και ενώπιον του Δικαστηρίου θα τεθούν γεγονότα άσχετα και αχρείαστα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και καταλήξει σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 θ.4

(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες Προσωρινών Διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, Π.Ε. 312/10, ημερ. 17 Ιουλίου 2014, λέχθηκε "Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο»". Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών στην Ένορκη Δήλωση της Ελεονώρας Ευσταθιάδου ημερ. 18.2.2020, ό,τι επιδιώκουν οι Αιτητές με την καταχώριση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, είναι να διευκρινίσουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση Ηλιάδη ημερ. 4.10.2019, οι οποίοι είναι ψευδείς, παραπλανητικοί και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε παραπλάνηση του Δικαστηρίου και να καταδείξουν ότι οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 είναι παραπλανητικές και ανυπόστατες. Περαιτέρω, επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που έχουν περιέλθει σε γνώση τους μετά την καταχώριση της Αίτησης ημερ. 23.1.2019, ως και μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 προωθούν αντιφατικές θέσεις ενώπιον διαφορετικών Δικαστηρίων. Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία αντικρούει, απορρίπτει και απαντά στην εκδοχή της άλλης πλευράς, εφόσον δεν είναι δυνατό στα πλαίσια της διαδικασίας Προσωρινού Διατάγματος να εξεταστεί και διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η αποδεικτική της αξία και το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση που τα Προσωρινά Διατάγματα δεν αιτούνται μονομερώς αλλά με Αίτηση δια κλήσεως, όπως και η παρούσα περίπτωση. Συνακόλουθα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο λόγος για τον οποίο οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (Τεκμ.Α), όπως οι ίδιοι τον έχουν εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνουν «καλό λόγο» αλλά αντίθετα αντιστρατεύονται τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Η θέση των Αιτητών ότι το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της Αίτησης ημερ. 23.1.2019 για Προσωρινά Διατάγματα θα αξιολογήσει το σύνολο της ενώπιον του μαρτυρίας για να διαπιστώσει κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποδείξει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ενεργούν δόλια και κακόπιστα, δεν με βρίσκει σύμφωνη, εφόσον αντιστρατεύεται την καθιερωμένη νομολογιακή αρχή (ανωτέρω), ότι το Δικαστήριο στις διαδικασίες αυτές δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε και προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Σημειώνεται ότι υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αυτός αφορά την παράλειψη των Αιτητών να επισυνάψουν στην προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (τεκμήριο Α), τα αναφερόμενα σ' αυτήν έγγραφα, τα οποία απαριθμούν ως Τεκμήρια 1 - 16. Αφ' ης στιγμής οι Αιτητές επεσύναψαν στην παρούσα Αίτηση την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της και αναφέρθηκαν σε έγγραφα ως μέρος της προτεινόμενης μαρτυρίας τους, είχαν την υποχρέωση να τα επισυνάψουν σ' αυτήν, προκειμένου οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 να λάβουν γνώση του περιεχομένου τους όπως και το Δικαστήριο, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτά υποστηρίζουν τις προβαλλόμενες θέσεις και ισχυρισμούς τους. Αντίθετη προσέγγιση θα καταστρατηγούσε κατά την άποψη μου, τις πρόνοιες της Δ.48 Θ.4

(2), εφόσον η διαπίστωση από το Δικαστήριο «καλού λόγου», καθιστά απαραίτητο όπως τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η προτεινόμενη μαρτυρία που επιθυμείται να προσαχθεί, τόσο υπό μορφή ένορκης δήλωσης όσο και υπό μορφή επισυνημμένων σ' αυτήν εγγράφων ως τεκμηρίων. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και σε βάρος των Αιτητών τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης ημερ. 23.1.2019 για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων (Υπ.) .............................................. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο