Couvas Carton Industries Ltd κ.α. ν. Gordian Holdings Limited, Αρ. Αγωγής: 772/21, 6/5/2021

(2000)1 ΑΑΔ 606 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το άρθρο 9

(1)του Κεφαλαίου 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Όπως παρετηρήθη από τον Πική, Π., στην υπόθεση Resola, ανωτέρω, στις σ. 604-605: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του. (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd.

(1994)1 Α.Α.Δ. 836). In Re B.P. CYPRUS LTD.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:- ''Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί». Στην υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward

(2013)1 ΑΑΔ 78 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην In Re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, με την παρατήρηση ότι «το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση», απεφασίσθη ότι συνιστούσε λόγο ακύρωσης τέτοιου διατάγματος η έλλειψη υποβάθρου καταδεικνύοντος το κατεπείγον. Ομοίως στην In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861. Στη M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 μάλιστα υπεδείχθη ότι (σ. 1797) «. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου. Στην καθοδηγητική υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598 ο διάδικος εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί μονομερές διάταγμα έφερε ένσταση στην παράταση του όταν αυτό ήταν επιστρεπτέο ισχυριζόμενος ακριβώς ότι δεν είχε, κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον. Η εισήγηση αυτή επανελήφθη στα πλαίσια της έφεσης και έγινε δεκτή από το Εφετείο, με τα ακόλουθα να συνιστούν το rationale της απόφασης (Πικής, Π., σ. 604): «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η Resola και η Vuitton ακολουθήθησαν στη Χριστοδούλου ν. Antonious M.F.M. Vraets

(1999)1(Γ) A.A.Δ. 1475, στην οποία παρετέθησαν με επιδοκιμασία τα ως άνω αποσπάσματα, όπως ομοίως και στη Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλα Λτδ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606». Στην παρούσα υπόθεση ο λόγος που η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 5.5.21 ήταν γιατί ο κύριος Μαθηκολώνης ήταν επαφή κρούσματος κορωνοϊού που επιβεβαιώθηκε στις 19.4.21 και συγκεκριμένα του γαμπρού του και συζύγου της θυγατέρας του. Η Ειδοποίηση ΙΓ επιδόθηκε στον ενόρκως δηλούντα με ιδιωτική επίδοση στις 14.4.21 και ο τελευταίος επικοινώνησε με τον κύριο Μαθηκολώνη στις 15.4.21. Διευθετήθηκε ραντεβού για το απόγευμα της 19.4.21 για να παραδώσει ο ενόρκως δηλών στον κύριο Μαθηκολώνη τις Ειδοποιήσεις ΙΓ και για να λάβει την νομική συμβουλή του κύριου Μαθηκολώνη. Το ραντεβού, όμως, ακυρώθηκε από την γραμματέα του κύριου Μαθηκολώνη το απόγευμα της 19.4.21 για τον λόγο που πιο πάνω υποδείχθηκε. Την επόμενη ημέρα, 20.4.21, ο κύριος Μαθηκολώνης επικοινώνησε με τον ενόρκως δηλούντα επιβεβαιώνοντάς του ότι βρισκόταν σε αυτοπεριορισμό 14 ημερών και ότι δεν ήταν δυνατόν να συναντηθούν για σκοπούς συζήτησης της υπόθεσης. Ο κύριος Μαθηκολώνης του είπε, επίσης, ότι ενόψει τούτου αλλά και του ότι ο κύριος Μαθηκολώνης χειρίζονταν προσωπικά τις υποθέσεις του ενόρκως δηλούντα τα τελευταία έξι χρόνια, των περιοριστικών μέτρων που υπήρχαν και της μείωσης εργασίας προσωπικού στο 20% ήταν αδύνατο να μελετηθεί και ετοιμασθεί ώστε να καταχωρηθεί άμεσα η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση. Ο κύριος Μαθηκολώνης τον ενημέρωσε, επίσης, ότι ο αυτοπεριορισμός του έληγε στις 3.5.21, Δευτέρα του Πάσχα, και ότι το γραφείο του ήταν κλειστό και στις 4.5.21, Τρίτη του Πάσχα, λόγω των εορτών του Πάσχα. Ο κύριος Μαθηκολώνης επέστρεψε στο γραφείο του στις 5.5.21 και αμέσως προέβη στην ετοιμασία της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης για να καταχωρηθούν και τα δύο αυθημερόν λόγω του κατεπείγοντος. Θα διαφωνήσω με τον κύριο Μαθηκολώνη ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Φρονώ δε πως η όλη συμπεριφορά που επιδείχθηκε από την πλευρά των Αιτητών αναιρεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Και εξηγώ. Αφ' ης στιγμής ο κύριος Μαθηκολώνης από τις 19.4.21 τέθηκε σε αυτοπεριορισμό 14 ημερών και ήδη μέχρι τότε είχε μεσολαβήσει χρόνος 4 ημερών από την ημέρα που τους είχε επιδοθεί η Ειδοποίηση ΙΓ οι Αιτητές όφειλαν να λάβουν άλλα μέτρα για να προστατεύσουν την θέση και τα δικαιώματά τους, όπως να αποταθούν σε άλλο δικηγόρο ο οποίος ήταν σε θέση να ενεργήσει με σπουδή, να μελετήσει την υπόθεση και να ετοιμάσει την αγωγή και την υπό κρίση αίτηση χωρίς καθυστέρηση. Το ότι ο κύριος Μαθηκολώνης ήταν ο δικηγόρος που χειριζόταν προσωπικά τις υποθέσεις των Αιτητών τα τελευταία έξι χρόνια δεν μεταβάλλει τα πράγματα. Η υποχρέωση των Αιτητών να κινηθούν με σπουδή για να τύχουν προσωρινής θεραπείας δεν ατονούσε ενόψει του κωλύματος του κύριου Μαθηκολώνη. Άλλωστε η παρούσα υπόθεση δεν ήταν μια υπόθεση στην οποία είχαν ληφθεί πολλά δικονομικά διαβήματα ώστε να είναι δύσκολο για κάποιο άλλο δικηγόρο να την παρακολουθήσει από την αρχή ή κάποια υπόθεση με ιδιαίτερη δυσκολία αφού και ο μοναδικός λόγος στον οποίο βασίζεται η αγωγή είναι ένας και μόνος και απλούστατος, ήτοι η μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης ΙΓ. Υπήρχαν, επομένως, άλλες λύσεις οι οποίες δεν αξιοποιήθηκαν. Με αποτέλεσμα δύο μέρες πριν την καθορισθείσα ημερομηνία πώλησης οι Αιτητές να αιτούνται προσωρινής θεραπείας κατά παραγνώριση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να ακουσθεί, κάτι που αποτελεί σοβαρή εκτροπή από τις θεμελιακές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Δεν είναι δικαιολογία το ότι οι Αιτητές ήθελαν να αναθέσουν την υπόθεση στον δικηγόρο της επιλογής τους ως ο κύριος Μαθηκολώνης σημειώνει στα πλαίσια της αγόρευσής του. Η άσκηση του συνταγματικού τούτου δικαιώματος δεν πρέπει να απολήγει σε κατάργηση των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Αν και δεν μου διαφεύγει ότι κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει ότι ο λόγος που ανατέθηκε η υπόθεση στον κύριο Μαθηκολώνη και όχι σε οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο ήταν γιατί οι Αιτητές δεν επιθυμούσαν να αναθέσουν την υπόθεση σε οποιονδήποτε άλλο δικηγόρο. Ό,τι επί του προκειμένου αναφέρεται στην εν λόγω ένορκο δήλωση είναι ότι ο κύριος Μαθηκολώνης ανέφερε στον ενόρκως δηλούντα ότι ήταν ο δικηγόρος που χειριζόταν τις υποθέσεις τους για τα τελευταία έξι χρόνια. Μια άλλη λύση θα ήταν όπως ο κύριος Μαθηκολώνης μελετούσε την υπόθεση και ετοίμαζε την αγωγή και την υπό κρίση αίτηση στα πλαίσια τηλεργασίας. Πάντως στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν αναφέρεται ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό. Οι Αιτητές κακίζουν την Καθ' ης η αίτηση επί το ότι η πώληση ορίσθηκε μόλις σε 22 μέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης ΙΓ. Ουδέν μεμπτό αφ' ης στιγμής όπως και να' χει η πώληση ορίσθηκε εντός του χρόνου που προνοεί το άρθρο 44Η

(1)του Νόμου 9/1965, όπως τροποποιήθηκε, σύμφωνα με το οποίο η Ειδοποίηση ΙΓ πρέπει να επιδίδεται εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος όταν οι Αιτητές άφησαν να παρέλθει ανεκμετάλλευτος χρόνος τριών ολόκληρων εβδομάδων για να δυνηθούν να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση την υστάτη, δύο μέρες πριν την ημερομηνία πώλησης. Η καθυστέρηση και δη το δικαιολογημένο του χρόνου στην επιδίωξη προσωρινής θεραπείας κρίνεται στην βάση των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση γνώμονας είναι κατά την κρίση μου η ορισθείσα ημερομηνία πώλησης. Σε άλλη περίπτωση χρόνος 3 εβδομάδων μπορεί να μην κρινόταν υπερβολικός. Στην παρούσα, όμως, περίπτωση κρίνεται ως τέτοιος με δεδομένο ότι η πώληση ήταν ορισμένη μόλις δύο μέρες μετά την υποβολή της υπό κρίση αίτησης. Σημειώνεται ότι αν οι Αιτητές ενεργούσαν με σπουδή και επιδείκνυαν την αρμόζουσα συμπεριφορά δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση και το Δικαστήριο θα είχε την δυνατότητα να ακούσει και τις δύο πλευρές και να εξισορροπήσει τα δικαιώματα και τους κινδύνους τους. Κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει ένεκα του ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε την τελευταία στιγμή. Οι ίδιοι οι Αιτητές με τους χειρισμούς τους δημιούργησαν το κατεπείγον. Συνεπώς δεν μπορούν να το επικαλούνται και ως δικαιοδοτική προϋπόθεση του αιτήματός τους. Φρονώ πως αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης. Η κατ' εξαίρεση απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση του κύριου Μαθηκολώνη στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών από τυχόν έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, ανεξάρτητα, δηλαδή, από οτιδήποτε άλλο, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Επίσης δεν μου διαφεύγουν οι συνέπειες από τυχόν μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης στα συμφέροντα των Αιτητών. Η παράμετρος, όμως, αυτή δεν μπορεί να λειτουργεί ως πανάκεια για παραλείψεις διαδίκου σε κάθε περίτπωση, ιδιαίτερα σε περίπτωση όπως η παρούσα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αποστερώντας από την Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθεί. Την στιγμή που όπως και πιο πάνω τονίσθηκε αν οι Αιτητές ενεργούσαν με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για καταχώρηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση. Παρόμοια ήταν η περίπτωση στην Πολιτική Αίτηση 138/18, ημερομηνίας 7.11.18 που αφορούσε σε αίτηση για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων. Η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.9/1965, όπως τροποποιήθηκε. Είχε παρέλθει άπρακτη η πρώτη ειδοποίηση για εξόφληση τύπου Ι και η ειδοποίηση για πώληση τύπου ΙΑ είχε επιδοθεί στους ενυπόθηκους οφειλέτες, αιτητές στην αίτηση, στις 2.10.2018, ορίζοντας ως χρόνο του πλειστηριασμού των επιδίκων ακινήτων την 8.11.2018 και 9.11.2018. Οι αιτητές είχαν συνεπώς προθεσμία να καταχωρήσουν την προβλεπόμενη από το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ έφεση μέχρι και την 1.11.

1. Το έπραξαν εμπρόθεσμα εφόσον η έφεση καταχωρίστηκε στις 31.10.
2. Παράλληλα, όμως, καταχώρησαν και αίτηση χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά (ex parte) με την οποία ζητήθηκε αναστολή της διαδικασίας πώλησης μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της έφεσης. Εξετάζοντας την μονομερή αίτηση στις 2.11.2018 το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείτο το κατεπείγον του αιτήματος και την απέρριψε. Είναι οι αιτητές, θεώρησε, οι οποίοι καταχωρώντας την αίτηση στο τέλος της προθεσμίας δημιούργησαν τα στενά χρονικά περιθώρια. Η πρωτόδικη απόφαση αμφισβητήθηκε με αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari προς ακύρωση της. Λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα από το Ανώτατο Δικαστήριο υπό την μονομελή του σύνθεση: «Η απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά αποτελεί σοβαρή εκτροπή από θεμελιακή αρχή της φυσικής δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια, όχι μόνο δικαιολογείται κατ΄εξαίρεση στις περιπτώσεις που στοιχειοθετείται κατεπείγουσα ανάγκη, αλλά το κατεπείγον έχει αναγνωριστεί ως δικαιοδοτικός όρος. Εν προκειμένω η ουσία έγκειται στο γεγονός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν επληρούτο στοιχειώδης προϋπόθεση ώστε να μπορούσε να αναλάβει δικαιοδοσία επί μονομερούς αιτήσεως. Όχι μόνο δεν υπάρχει αρνησιδικία και γενικότερα πρόδηλο νομικό σφάλμα υπό την παραπάνω έννοια αλλά, έστω και αν δεν είναι αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, θεωρώ πάντως χρήσιμο να καταγράψω τη συμφωνία μου με τον τρόπο που ο ευπαίδευτος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής χειρίστηκε συνοπτικά μεν, ουσιαστικά δε το ζήτημα. Εν προκειμένω οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρίσουν την έφεση μέχρι και το τελευταίο λεπτό της προβλεπόμενης προθεσμίας. Εφόσον όμως είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να καταχωρίσουν την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς, θέματα στα οποία αναφέρθηκε αγορεύοντας σήμερα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών. Θα μπορούσε σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο να εκδικάσει την ενδιάμεση αίτηση με την απαιτούμενη ταχύτητα ή να κατέληγαν τα μέρη σε εκ συμφώνου αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού με μια πρακτική μεταξύ τους διευθέτηση μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις. Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν. Η αντιμετώπιση του θέματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο ήταν ορθή. Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών. Η αναγκαία και πολύτιμη στις κατάλληλες περιπτώσεις εξαίρεση απόδοσης θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Είναι χαρακτηριστική τέτοιας προσέγγισης η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των αιτητών κατά την επιχειρηματολογία του ότι εάν το Δικαστήριο επιλαμβανόταν της αίτησης την ίδια ημέρα που καταχωρίστηκε και εξέδιδε τα διατάγματα ορίζοντας τα επιστρεπτέα στις 6.11.2018 θα μπορούσε να ακούσει την άλλη πλευρά και να εξέδιδε απόφαση πριν τις 8.11.2016». Υπό το φως των πιο πάνω το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν είχε αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού διατάγματος και απέρριψε την αίτηση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω το αίτημα είναι έκθετο σε απόρριψη. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο