← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. CARVINO DEVELOPMENT LTD κ.α., Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 304/18, 10/5/2021

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. CARVINO DEVELOPMENT LTD κ.α., Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 304/18, 10/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A158 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 304/18 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμο - Κεφ. 224, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Αιτήτρια / Εφεσείουσα και

  1. CARVINO DEVELOPMENT LTD
  2. XXX ΜΑΓΟΥ Καθ'ων η Αίτηση / Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 10 Μαΐου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Τ. Γρηγορίου Για την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1: κα Ν. Δημητρίου Για τον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2: κ. Στ. Στυλιανού Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Διευθυντή του Κτηματολογίου: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό εκδίκαση Αίτηση η Αιτήτρια εξαιτείται τα πιο κάτω: «Α. Απόφασης και/ή Διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να προσβάλλεται και/ή ακυρώνεται η ειδοποίηση και/ή απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 28/09/2018 η οποία παραλήφθηκε από τους Δικηγόρους των Εφεσειόντων/Αιτητών στις 10/10/2018, δια της οποίας απορρίπτεται η ένσταση των Εφεσειόντων/Αιτητών δια μεταβίβαση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής XXX, Φ/Σχ 58/080302 τμχ XXX - τμήμα 4, επ' ονόματι του αγοραστή ΧΧΧ Μάγου στο πλαίσιο της Αίτησης ΑΕΑ 645/2015, με ταυτόχρονη εξάλειψη των εμπράγματων βαρών προς όφελος των Εφεσειόντων/Αιτητών και συγκεκριμένα, των Υποθηκών ΥΧΧΧ και ΥΧΧΧ του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού ως άκυρη και/ή στερούμενη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και/ή ως αντιβαίνουσα στις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και/ή ως αντισυνταγματική. Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και/ή ακυρώνει και/ή κηρύσσει ως αντισυνταγματική και άκυρη και άνευ νομικής ισχύος την διαδικασία που αναφέρεται στην ειδοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού (Τύπος «ΙΕ») ημερομηνίας 03/08/2018 η οποία παραλήφθηκε από τους Εφεσείοντες/Αιτητές στις 13/08/2018 σε σχέση με το ακίνητο με αρ. εγγραφής ΧΧΧ στο πλαίσιο της Αίτησης ΑΕΑ 645/
  3. Γ. Διάταγμα και/ή Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει τις πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ-44ΚΖ του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/1965)αντισυνταγματικές και/ή άκυρες και/ή ότι παραβιάζουν και/ή αντιβαίνουν στα άρθρα 23 και 26 του Συντάγματος. Δ. Την Έκδοση οποιασδήποτε απόφασης και/ή διατάγματος και/ή δήλωσης και/ή οδηγίας που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις». Η Αίτηση στηρίζεται στα αρ. 12Α, 16, 17, 18, 19, 21 - 36, στα Μέρη VI, VIA, VIB και ειδικώς στα αρ. 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΑ, 44ΚΒ, 45, 47 και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965), στα αρ. 2, 75, 80, 81 και 85 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου - Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή & Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 («Βασικός Διαδικαστικός Κανονισμός»), στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960)αρ. 21, 22 και 29, στο αρ. 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.55, στα Αρ. 23, 26, 28, 29 και 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Αίτηση προβάλλονται οι πιο κάτω λόγοι έφεσης: «
  4. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής αναφερόμενος για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης/Έφεσης ως «Διευθυντής») ενήργησε παρανόμως και/ή παρατύπως και/ή καθ' υπέρβαση εξουσίας και/ή λανθασμένα και/ή αυθαίρετα και/ή κατά παράβαση του Συντάγματος και/ή εφαρμόζοντας αντισυνταγματικές διατάξεις προς βλάβη των δικαιωμάτων των Εφεσειόντων/Αιτητών.
  5. Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Διευθυντή λήφθηκαν παράνομα και/ή παράτυπα και/ή καθ' υπέρβαση εξουσίας και/ή εσφαλμένα και/ή εφαρμόζοντας διατάξεις αντισυνταγματικές και/ή διατάξεις συγκρουόμενες με το Σύνταγμα.
  6. Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις στηρίχθηκαν λανθασμένα σε διατάξεις νόμου που βρίσκονται σε ευθεία διάσταση με τις Διατάξεις του Συντάγματος και ιδιαίτερα των άρθρων 23 και 26 κατά τρόπο ώστε να περιορίζονται και/ή να αποστερούνται οι Εφεσείοντες/Αιτητές περιουσιακού δικαιώματος χωρίς να τους προσφέρεται εύλογη και/ή οποιαδήποτε αποζημίωση και/ή παραβιάζουν το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι.
  7. Η απόρριψη της ένστασης των Εφεσειόντων/Αιτητών από τον Διευθυντή έγινε με την εφαρμογή αντισυνταγματικών διατάξεων και προκαλεί μεγάλη ζημία και/ή βλάβη στα δικαιώματα των Εφεσειόντων/Αιτητών και/ή οδηγεί σταδιακά στο ανεξασφάλιστο της αξίωσης που έχουν εναντίον των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και των εγγυητών αυτών σε βλάβη των συνταγματικών δικαιωμάτων τους.
  8. Η άρνηση του Διευθυντή και/ή η απόρριψη της ένστασης των Αιτητών/Εφεσειόντων παραβλάπτει τα συνταγματικά δικαιώματα και συμφέροντα τους.
  9. Ο Διευθυντής εφάρμοσε διατάξεις που αντιβαίνουν στο Σύνταγμα κατά τρόπο ώστε να παραβλάπτονται τα δικαιωμάτων των Εφεσειόντων/Αιτητών.
  10. Η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη καθότι στηρίζεται στις διατάξεις των Άρθρων 44ΙΗ- 44ΚΖ ως αυτές ενσωματώθηκαν στο Νόμο 9/1965 με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 οι οποίες είναι άκυρες ως αντισυνταγματικές και/ή στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων αυτών οι οποίες δεν μπορούν να ερμηνευθούν κατά τρόπο που να συνιστούν κατάργηση και/ή επέμβαση επί κεκτημένων δικαιωμάτων των Εφεσειόντων/Αιτητών δυνάμει άλλης μη καταργηθείσας νομοθετικής διάταξης.
  11. Οι αποφάσεις του Διευθυντή είναι εσφαλμένες και/ή νομικά άκυρες και/ή αντισυνταγματικές καθότι υποβοηθά τους Καθ' ων η Αίτηση 1 να αποφύγουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις προς τους Εφεσείοντες/Αιτητές». Η Αίτηση / Έφεση συνοδεύεται από τις Ένορκες Δηλώσεις της κας XXXXX Σωκράτους εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας και του κ. ΧΧΧ Χωραϊτη εκ των υπαλλήλων της Αιτήτριας. Η κα Σωκράτους αναφέρει ότι την 13.8.2018 η Αιτήτρια παρέλαβε επιστολή Τύπου ΙΕ δυνάμει της οποίας ο Διευθυντής του Κτηματολογίου (πιο κάτω αναφερόμενος ως ο «Διευθυντής») την ενημέρωνε ότι προτίθετο να προχωρήσει στην μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ. 58/080303, Τεμ. ΧΧΧ, Τμ.4 στον ΧΧΧ στην Λεμεσό (πιο κάτω αναφερόμενου ως το «Ακίνητο») στο όνομα του Καθ'ου η Αίτηση αρ.
  12. Επί του Ακινήτου είχαν εγγραφεί οι Υποθήκες με αρ. ΥΧΧΧ και ΥΧΧΧ προς όφελος της Αιτήτριας. Οι Υποθήκες αρχικά ενεγράφησαν επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής ΧΧΧ επί του οποίου ανεγέρθηκε πολυκατοικία επί του μεριδίου που άνηκε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ.
  13. Μετά που εξεδόθησαν ξεχωριστοί τίτλοι για έκαστο διαμέρισμα το κάθε ένα εξ αυτών φέρει πλέον δικό του αριθμό εγγραφής. Όπως επεξηγεί η κα Σωκράτους, η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (πιο κάτω αναφερόμενη ως η «Λαϊκή» και την οποία υποκατέστησε η Αιτήτρια) παραχώρησε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 τραπεζικές διευκολύνσεις συνολικού ύψους Λ.Κ.1.540.000 δυνάμει 5 Συμφωνιών Δανείου ανοίγοντας και 5 λογαριασμούς για τα δάνεια αυτά. Προς εξασφάλιση των προαναφερόμενων δανείων η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 εκτέλεσε, μεταξύ άλλων, τις Υποθήκες με αρ. ΥΧΧΧ και ΥΧΧΧ. Λόγω καθυστέρησης στην πληρωμή των οφειλόμενων δόσεων η Αιτήτρια, με επιστολές ημερ. 14.7.2014 και 26.9.2014, άσκησε το δικαίωμα που της παρείχετο από τις Συμφωνίες Δανείου και τερμάτισε τις Συμφωνίες καθιστώντας απαιτητά τα οφειλόμενα ποσά. Καταχώρισε ακολούθως την αγωγή αρ. 2213/18 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Την 16.7.2010 ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 κατέθεσε την Σύμβαση Πώλησης με αρ. ΠΩΕ1243/10 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της την 3.9.2018 καταχώρισε ένσταση στην Ειδοποίηση του Διευθυντή αλλά ο Διευθυντής με επιστολή ημερ. 28.9.2018 τους ενημέρωσε ότι η ένσταση απορρίπτεται και το Ακίνητο θα μεταβιβάζετο επ' ονόματι του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ελεύθερο βαρών. Θέση της κας Σωκράτους είναι ότι οι σχετικές διατάξεις του Μέρους VIB του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου παραβιάζουν τα Συνταγματικά δικαιώματα της Αιτήτριας και ειδικότερα τις διατάξεις των Άρ. 23 και 26 του Συντάγματος. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 δεν είχε δικαίωμα να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου Ακινήτου ή οποιουδήποτε διαμερίσματος χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Αιτήτριας. Ο δε Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 τελούσε σε γνώση της ύπαρξης των Υποθηκών αρ. ΥΧΧΧ και ΥΧΧΧ αφού αυτές προηγούντο του Πωλητηρίου Εγγράφου. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 δεν έχει καταβάλει στην Αιτήτρια οποιοδήποτε ποσό από το προϊόν της πώλησης του Ακινήτου. Εάν ολοκληρωθεί η επικείμενη μεταβίβαση του Ακινήτου στο όνομα του Καθ'ου η Αίτηση ελεύθερου εμπράγματων βαρών και ακυρωθούν οι Υποθήκες η προοπτική εξόφλησης του χρέους εξουδετερώνεται με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να υφίσταται απώλεια. Η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 δεν έχει άλλη ελεύθερη ακίνητη περιουσία και οι υποχρεώσεις αυτής προς την Αιτήτρια θα παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό ανεξασφάλιστες. Ουδεμία αποζημίωση προβλέπεται στην σχετική Νομοθεσία για να δοθεί από την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 προς την Αιτήτρια. Εισηγείται συναφώς η κα Σωκράτους ότι η διαδικασία των αρ. 44ΙΗ - 44ΚΖ βοηθά την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 να αποφύγει τις υποχρεώσεις της προς την Αιτήτρια. Το Αρ. 23 του Συντάγματος καταστρατηγείται εφόσον αποξενώνεται περιουσία που αποτελούσε εξασφάλιση της Αιτήτριας, η οποία αποξένωση δεν γίνεται προς το συμφέρον είτε της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή αναπτύξεων προς προαγωγή δημόσιας ωφελείας. Επιπλέον πλήττεται ανεπανόρθωτα το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως όπως αυτό κατοχυρώνεται από το Άρ. 26 του Συντάγματος. Η Λαϊκή είχε δανειοδοτήσει την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 με την προϋπόθεση ότι θα υπήρχαν συγκεκριμένες εξασφαλίσεις. Ο κ. ΧΧΧ Χωραϊτης αναφέρει ότι στην βάση των Συμφωνιών Δανείων η Αιτήτρια παραχώρησε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 τραπεζικές διευκολύνσεις τα υπόλοιπα των οποίων με βάση την αγωγή αρ. 2213/18 ανέρχονται σε €67.516,73, €320.430,41, €882.640,17, €302.640,69 και €175.359,26 πλέον τόκους από την 1.7.2018 μέχρι εξοφλήσεως. Η Αιτήτρια προέβη σε έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 και από αυτήν συνάγεται ότι το σύνολο της περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 είναι επιβαρυμένο με διάφορα εμπράγματα βάρη. Μεγάλο δε μέρος της περιουσίας αυτής έχει ήδη πωληθεί σε τρίτα πρόσωπα που έχουν καταθέσει τα αγοραπωλητήρια έγγραφα στο Κτηματολόγιο αποκτώντας και αυτά δικαίωμα να αιτηθούν μεταβίβαση των σχετικών ακινήτων επ' ονόματι τους με βάση την διαδικασία του Μέρους VIB του Ν.9/
  14. Οι Υποθήκες με αρ. ΥΧΧΧ και ΧΧΧ είχαν αρχικά εκτελεστεί επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής ΧΧΧ στο οποίο ανεγέρθηκε πολυκατοικία. Εξεδόθησαν 5 ξεχωριστοί τίτλοι ΧΧΧ, ΧΧΧ, ΧΧΧ, ΧΧΧ και ΧΧΧ. Το μόνο ακίνητο για το οποίο υπάρχει ένσταση είναι το επίδικο, ένεκα του ότι σε σχέση με τα άλλα είτε δεν εκκρεμεί ποσό προς είσπραξη είτε δόθησαν εγγυητικές επιστολές. Η αξία των λοιπών ενυπόθηκων εξασφαλίσεων που η Αιτήτρια κατέχει για τα χρέη της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 περιλαμβανομένου του επίδικου Ακινήτου ανέρχεται σε €427.000 αγοραία αξία ή €311.000 καταναγκαστική αξία, ενώ το χρέος ανέρχεται σε €1.748.587,
  15. Έπεται πως η Αιτήτρια παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξασφάλιστη, με την σκοπούμενη δε μεταβίβαση του Ακινήτου θα υποστεί περαιτέρω ζημιά ύψους €132.
  16. Την 14.2.2020 ο ευπαίδευτος συνήγορος που εμφανίστηκε για το Ενδιαφερόμενο Μέρος δήλωσε ότι δεν θα προχωρούσε στην καταχώριση Ένστασης. Μετά που παρασχέθηκε χρόνος στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 για να καταχωρίσει και αυτή την Ένσταση της, με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 16.10.2020 η ευπαίδευτος συνήγορος για την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 δήλωσε ότι δεν θα καταχωρίσει δική της Ένσταση αλλά θα υιοθετήσει την Ένσταση και την αγόρευση του συνηγόρου για τον Καθ'ου η Αίτηση αρ.
  17. Η Ένσταση του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 στηρίζεται στα Αρ. 23, 25, 26 και 28 του Συντάγματος, στο Αρ. 1 του Πρώτου Πρωτόκολλου της ΕΣΔΑ η οποία κυρώθηκε με το Νόμο Ν.39/62, στα αρ. 44ΙΘ μέχρι 44Κ και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965, στο αρ. 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα αρ. 80 και 81 του περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς 1956 Κ.Κ. 2 - 17 και στις συμφύεις εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 28 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  18. Η αμφισβητούμενη Αίτηση/Έφεση και η συνοδευτική αυτής ένορκη δήλωση είναι ελαττωματικές, αντικανονικές και παράτυπες καθότι συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου, η οποία δεν είναι γνώστης των κατ΄ισχυρισμό γεγονότων και/ή είναι ανεπιθύμητο η παρούσα αίτηση που αφορά θέματα και γεγονότα που αφορούν άμεσα την Εφεσείουσα/Αιτήτρια, να αναφέρονται έμμεσα από δικηγόρο.
  19. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν ακολούθησε την προβλεπόμενη και/ή δέουσα διαδικασία καταχώρησης ένστασης στο Κτηματολόγιο και ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση/Έφεση στρέφεται κατά ειδοποίησης ή και απόφασης του Διευθυντή η οποία δεν επηρεάζει και/ή δεν επηρεάζει άμεσα τα δικαιώματα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας, είναι πληροφοριακού και/ή προπαρασκευαστικού χαρακτήρα και/ή προκαταρκτική για πρόθεση μελλοντικής ενέργειας και/ή μη τελική, αφού ο Διευθυντής θα προέβαινε σε έρευνα και/ή αξιολόγηση στοιχείων και/ή θα συνεκτιμούσε τα δεδομένα της τυχόν ένστασης.
  20. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής αναφερόμενης ως ο Διευθυντής) ενήργησε εντός των πλαισίων του νόμου και σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του
  22. Ο Διευθυντής ενέργησε καθόλα ορθά, νόμιμα και νομότυπα και μέσα στα πλαίσια των εξουσιών και αρμοδιοτήτων του και η ειδοποίηση του ημερομηνίας 13/08/2018 είναι ορθή, νόμιμη και αιτιολογημένη και είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και/ή με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και/ή το νόμο και/ή με τους κανόνες της επιείκειας και της φυσικής δικαιοσύνης.
  23. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει το άρθρο 23 του Συντάγματος, καθότι δεν επεμβαίνει στο δικαίωμα ιδιοκτησίας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας και/ή δεν επεμβαίνει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο και/ή δυσανάλογο. Εάν ήθελε φανεί ότι υπάρχει επέμβαση στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, αυτή γίνεται κατά τρόπο εύλογο και αναλογικό προς προστασία δικαιωμάτων τρίτων προσώπων ήτοι των αγοραστών.
  24. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει, ούτε περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο ούτε αποστερεί το δικαίωμα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας του συμβάλλεσθαι ελευθέρως δυνάμει του άρθρου 26 του Συντάγματος.
  25. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός δια του οποίου να προκαλείται ουσιώδης μείωση στην ιδιοκτησία της Αιτήτριας/Εφεσείουσας.
  26. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν επεξηγεί το τρόπο με τον οποίο παραμένει απροστάτευτη και/ή εκτεθειμένη σε οικονομική απώλεια σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος.
  27. Η απουσία πρόνοιας στο Νόμο 139(Ι)/2015 για καταβολή τυχόν αποζημίωσης στον ενυπόθηκο δανειστή και/ή σε άλλο επηρεαζόμενο πρόσωπο δεν καθιστά τον υπό εξέταση Νόμο και/ή τις πρόνοιες του αντισυνταγματικές.
  28. Δεν περιορίζονται ουσιαστικά τα περιουσιακά δικαιώματα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας με την απόφαση του Διευθυντή, αφού το ποσό για το οποίο συστάθηκε η υποθήκη εξασφαλίζεται από άλλα ακίνητα που επιβαρύνονται με την ίδια υποθήκη.
  29. Ο Νόμος 139(Ι)/2015 δεν παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος καθότι οι πρόνοιες του προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον και/ή τα κοινωνικά και οικονομικά συμφέροντα μεγάλου αριθμού των πολιτών της Δημοκρατίας, δηλ. των καλόπιστων αγοραστών ακινήτων κατά τρόπο εύλογο και αναλογικό.
  30. Ο Νόμος 139 (Ι) /2015 δεν παραβιάζει τον πυρήνα του δικαιώματος που προστατεύει το άρθρο 26 του Συντάγματος αφού οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των συμβαλλομένων παραμένουν σε ισχύ. Οι δε τυχόν περιορισμοί που επιβάλλονται από το Νόμο είναι συνταγματικά επιτρεπτοί και/ή είναι προς προστασία του κοινού και/ή των καλόπιστων τρίτων και/ή τέθηκαν προς προστασία του δημόσιου συμφέροντος και/ή των κοινωνικών και/ή οικονομικών συμφερόντων μεγάλου αριθμού πολιτών και/ή τίθεται προς προστασία από πρόσωπα τα οποία κατέχουν ιδιάζουσα οικονομική ισχύ.
  31. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν εγείρει με σαφήνεια και καθαρότητα τα θέματα αντισυνταγματικότητας ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να τα εξετάσει.
  32. Η Αίτηση/Έφεση είναι γενική και ατεκμηρίωτη και δεν ανταποκρίνεται στις νομολογιακές αρχές που διέπουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων και/ή ο τρόπος που προβάλλονται τα επιχειρήματα δεν καθιστούν ευχερή και/ή εφικτό τον έλεγχο της συνταγματικότητας.
  33. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα προβάλλει αόριστες και/ή γενικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας και/ή δεν αντιπαραβάλλει τις κρίσιμες διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως τροποποιήθηκε, με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν εξειδικεύει επαρκώς και με σαφήνεια πως ο εν λόγω Νόμος αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν τεκμηριώνει ότι οι πρόνοιες του Νόμου είναι πέρα από κάθε αμφιβολία αντισυνταγματικές.
  34. Η Αίτηση/Έφεση είναι καταχρηστική, παράτυπη, και αντικανονική και/ή καταχράται και/ή προκαλεί πολυπλοκότητα στη δικαστική διαδικασία καθότι, όπως οι ίδιοι παραδέχονται αυτοί έχουν εγείρει εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση 1 στο παρόν Δικαστήριο της αγωγής με αρ. 2213/2018 με την οποία αξιώνουν ποσά που δεν αφορούν καθόλου τον Καθ΄ ου η αίτηση
  36. Η Καθ, ής η αίτηση εταιρεία επανειλημμένα είχε καλέσει την τράπεζα όπως προβεί σε σταδιακή ή και προοδευτική αποδέσμευση των διαμερισμάτων της αναφερόμενης και υποθηκευμένης πολυκατοικίας και ακινήτου και όπως για αυτόν το σκοπό αυτό η αιτήτρια εισέπραττε το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο που αφορούσε το κάθε διαμέρισμα, πλην όμως η τράπεζα αμέλησε ή και επέδειξε μία απόλυτη ή και αδικαιολόγητη ή και ανεξήγητη αρνητική στάση και συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να μην πιστωθεί ή και μειωθεί το ενυπόθηκο χρέος της εταιρείας προς την τράπεζα, η οποία δεν δικαιούται σήμερα να ισχυρίζεται ότι δήθεν προσβάλλονται δικαιώματα ή και συμφέροντα της με την μεταβίβαση και εγγραφή του διαμερίσματος του στο όνομα του.
  37. Η τράπεζα δεν επεξηγεί με πιο τρόπο παραμένει απροστάτευτη και/ή εκτεθειμένη σε οικονομική απώλεια σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος. Η απουσία πρόνοιας στο νόμο 139

(1)/2015 για καταβολή τυχόν αποζημίωσης στον ενυπόθηκο δανειστή και/ή σε άλλο επηρεαζόμενο πρόσωπο, δεν καθιστά το νόμο και τις πρόνοιες του αντισυνταγματικές.
  1. Ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 2 είναι καλόπιστος αγοραστής του διαμερίσματος του, έχει εξοφλήσει πλήρως το τίμημα πώλησης του διαμερίσματος και έχει τηρήσει και εκπληρώσει όλες τις συμβατικές του υποχρεώσεις έναντι της Καθ΄ ης ή αίτηση 1, πωλήτρια εταιρείας.
  2. Ότι η Αιτητές/Εφισείοντα, δεν έχουν οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τον Καθ΄ ου η αίτηση 2 και δεν έχουν δικαίωμα να επέμβουν στη συμβατική σχέση αυτού με την Καθ΄ ή η αίτηση
  4. Ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται να διεκδικούν ή και ειδοποιήσουν ή και αποκτήσουν το διαμερισμό ου Καθ΄ ου η αίτηση 2, για να ικανοποιήσουν την κατ΄ισχυρισμό απαίτηση τους έναντι της Καθ΄ ης η αίτηση
  6. Ότι το διαμέρισμα του Καθ΄ ου η αίτηση 2,αποτελεί ξεχωριστή ιδιοκτησία από το ενυπόθηκο ακίνητο και το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή και δικαίωμα κυριότητας του Καθ΄ ου η αίτηση 2, υπερτερεί της ισχυριζόμενης υποθήκης ή υποθηκών.
  7. (α) Ότι οι Αιτητές εμποδίζονται (Estopped) από του να αμφισβητούν το δικαίωμα της κυριότητας ή και εγγραφής του Καθ΄ ου η αίτηση 2 ως κύριου του διαμερίσματος του, καθότι οι ίδιοι οι Αιτητές κατά τον χρόνο σύναψης των ισχυριζόμενων 2 υποθηκών, γνώριζαν και/ή είχαν ενημερωθεί σχετικά με το σκοπό των ενυπόθηκων δανείων και/ή ότι με ποσά αυτά θα ανεγειρόταν η πολυκατοικία και/ή οικοδομή όπου κατασκευάστηκε και το διαμέρισμα του Καθ΄ ου η αίτηση 2 και ότι η Καθ΄ ης η αίτηση 1, θα πωλούσε σε τρίτους, συμπεριλαμβανομένου του Καθ΄ ου η αίτηση 2, τα διαμερίσματα που αυτή θα κατασκεύαζε και ότι θα εισέπραττε τα τιμήματα πώλησης των διαμερισμάτων αυτών. Η Αιτήτρια υπαίτια, αμελώς, λανθασμένα και αδικαιολόγητα δεν μερίμνησε ή και δεν φρόντισε να εξασφαλίσει την πληρωμή και/ή εξόφληση των ενυπόθηκων δανείων, κατά προτεραιότητα. (β) Ότι οι Αιτητές, ενέργησαν αμελώς και/ή λανθασμένα και τα παράβαση των υποχρεώσεων και/ή καθηκόντων τους ως τραπεζιτών και παρείχαν στην Καθ΄ ης η αίτηση 1, δάνεια ή και χρηματοδοτικές διευκολύνσεις και/ή ποσά μεγαλύτερα από την αξία του ενυπόθηκου οικοπέδου και/ή ακινήτου που ανεγέρθη ή πολυκατοικία και/ή οικοδομή που βρίσκεται το διαμέρισμα του Καθ΄ ου η αίτηση
  9. Ότι οι Αιτητές, σύμφωνα με το αριθμό 44ΚΒ
(4), είχαν και έχουν το δικαίωμα να μεταφέρουν την υποθήκη ή υποθήκες που αφορούν το ακίνητο και/ή οικόπεδο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο 58/080302, τεμάχιο ΧΧΧ, που βρίσκεται στην ενορία ΧΧΧ στη Λεμεσό.
  1. Ότι με την εγγραφή του διαμερίσματος του Καθ΄ ου η αίτηση 2 με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο 58/080302, τεμάχιο ΧΧΧ - τμήμα 4, που βρίσκεται στην ενορία ΧΧΧ στη Λεμεσό επ΄ονόματι του, δεν θα επηρεασθούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο.
  2. Ότι με την προαναφερόμενη εγγραφή του αναφερόμενου διαμερίσματος επ΄ονόματι του Καθ΄ ου η αίτηση 2, η αναφερόμενη υποθήκη ή υποθήκες προς όφελος των Αιτητών, δεν θα καταργηθούν ή εξαλειφθούν, ή διαγραφούν ή αδρανοποιηθούν αλλά θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν τα υπόλοιπα διαμερίσματα ή και μονάδες της προαναφερόμενης πολυκατοικίας και/ή οικοδομής και/ή υπόλοιπη ακίνητη περιουσία.
  3. Ότι η Καθ΄ ης η αίτηση 1 εταιρεία, έχει και άλλη ακίνητη περιουσία και οι Αιτητές μπορούν να ασκήσουν το προνοούμενο από το Νόμο δικαίωμα τους και μεταφέρουν προς όφελος τους την υποθήκη ή υποθήκες σ΄αυτήν.
  4. Ότι η αμφισβητούμενη αίτηση/έφεση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αδικαιολόγητη ή και αποσκοπεί να παρέμβη στη ξεχωριστή συμβατική σχέση του Καθ΄ ου η αίτηση 2 με τη Καθ΄ ης η αίτηση 1». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. ΧΧΧ Μάγου, Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2, ο οποίος αναφέρει ότι η Ένορκη Δήλωση της κας ΧΧΧ Σωκράτους είναι παράτυπη και ελαττωματική εφόσον έχει συνταχθεί από δικηγόρο που δεν έχει άμεση γνώση των γεγονότων. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ. 17.6.2010 που σύνηψε με την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1, ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 αγόρασε από την πρώτη το Διαμέρισμα έναντι €162.317 πλέον Φ.Π.Α. Κατά διάφορες ημερομηνίες κατέβαλε διάφορα ποσά και έχει ξοφλήσει πλήρως το συμφωνηθέν τίμημα, διευθέτησε όλους τους φόρους και τέλη ακίνητης ιδιοκτησίας, ενώ από 10.2.2015 έλαβε και κατοχή του Διαμερίσματος. Την 16.7.2010 είχε καταθέσει την Συμφωνία Πώλησης στο Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού και έλαβε τον αρ. ΠΩΕ1243/
  5. Την 27.10.2015 ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 υπέβαλε αίτηση για εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματι του δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 με αρ. ΑΕΑ645/
  6. Την 3.1.2018 έγινε χωριστή εγγραφή και εξεδόθη χωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το Διαμέρισμα. Θέση του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 είναι ότι η απόφαση του Διευθυντή να απορρίψει την ένσταση της Αιτήτριας ήταν καθόλα σύμφωνη με το Σύνταγμα, νόμιμη και νομότυπη και κανένα Συνταγματικό ή άλλο δικαίωμα της Αιτήτριας έχει παραβιαστεί. Καμία ζημιά ή ανεπανόρθωτη βλάβη έχει προκληθεί στην Αιτήτρια. Ισχυρίζεται ότι κατά τον χρόνο σύναψης της Συμφωνίας Πώλησης του Διαμερίσματος δεν γνώριζε για τις Υποθήκες και επιβαρύνσεις επί του τεμαχίου XXXXX. Εισηγείται ότι η Αιτήτρια εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 δεν κατέβαλε σε αυτήν οποιοδήποτε ποσό από το προϊόν πώλησης του Διαμερίσματος και ότι η Αιτήτρια ήταν αμελής κατά την παραχώρηση των δανείων στην Καθ'ης η Αίτηση αρ.
  7. Αυτό λόγω του ότι γνώριζε ότι σκοπός των δανείων ήταν η ανέγερση πολυκατοικίας και όμως δεν προνόησαν ώστε να θέσουν όρους για να εξασφαλίσουν το ποσό προς όφελος του αγοραστή του Διαμερίσματος. Ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 εισηγείται επιπλέον ότι η Αιτήτρια μπορεί να προστατεύσει τα δικαιώματα της με την μεταφορά των ισχυριζόμενων υποθηκών σε άλλα ακίνητα της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
  8. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων οι συνήγοροι της Αιτήτριας και του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η ευπαίδευτος συνήγορος για την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 υιοθέτησε την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Καθ'ου η Αίτηση αρ.
  9. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το αρ. 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου δύναται να υποβάλει έφεση κατά αυτής στο Δικαστήριο εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της εν λόγω απόφασης. Το αρ. 44(ΙΓ) του Ν9/65 αναφέρει ότι οι διατάξεις των αρ. 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν9/
  10. Όπως αναφέρεται στο αρ. 44ΙΗ, οι διατάξεις των αρ. 44ΙΘ μέχρι 44ΚΖ τυγχάνουν εφαρμογής σε κάθε περίπτωση που ακίνητο βαρύνεται με σύμβαση κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο μέχρι 31.12.2014 ή με διάταγμα Δικαστηρίου με σκοπό τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή. Επιπλέον, στο αρ. 44ΚΖ προβλέπεται ότι οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται ανεξαρτήτως των λοιπών διατάξεων του Ν9/65, του περί Πτωχεύσεως Νόμου, των Μερών IVA και V του περί Εταιρειών Νόμου και των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου. Προτού προχωρήσω σε εξέταση των συγκεκριμένων θεμάτων που προκύπτουν στην προκειμένη περίπτωση κρίνω χρήσιμο να παραθέσω μία σύνοψη της διαδικασίας που προβλέπουν τα πιο πάνω άρθρα στον βαθμό που αφορά στην υπό εκδίκαση διαδικασία: - Ο Διευθυντής διενεργεί μεταβίβαση ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή είτε αυτεπάγγελτα είτε μετά από υποβολή αίτησης (αρ.44ΙΘ
(1)). - Οποιαδήποτε εκκρεμούσα διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VI και VIA του Ν9/65 αναστέλλεται μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εξέτασης της αίτησης αυτής όταν
(1)έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος και είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή έχει καταβληθεί μέρος αυτού και ο αγοραστής δηλώνει εγγράφως ότι θα το καταβάλει και το καταβάλλει σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό (αρ. 44ΙΘ
(2)(α)) ή
(2)δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος και είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή έχει καταβληθεί μέρος αυτού και ο αγοραστής δηλώνει ότι εγγράφως ότι θα το καταβάλει και το καταβάλλει σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό (αρ.44ΙΘ
(2)(β)). - Ο Διευθυντής εξετάζοντας την αίτηση διερευνά κατά πόσο έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης και υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας. (αρ. 44Κ
(1)). Σε περίπτωση που οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ο Διευθυντής γνωστοποιεί στον ενυπόθηκο δανειστή με την επίδοση έγγραφης ειδοποίησης στον Τύπο ΙΕ την πρόθεση του να προβεί σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή μετά την παρέλευση 45 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης, ενημερώνοντας τον ότι σε περίπτωση μη υποβολής ένστασης θα προβεί σε απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση της υποθήκης (αρ. 44ΚΒ
(1)και
(2)). - Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται εντός 45 ημερών να υποβάλει ένσταση για το λόγο ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή ότι η σύμβαση μεταξύ αγοραστή και πωλητή έχει τερματιστεί ή είναι άκυρη (αρ. 44ΚΒ
(3)). Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται επίσης να αιτηθεί όπως η υποθήκη μεταφερθεί σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία του ιδίου πωλητή (αρ.44ΚΒ
(4)). - Καμία μεταβίβαση διενεργείται σε περίπτωση που εκκρεμούν οφειλές του αγοραστή σε σχέση με Φόρους ή Τέλη (αρ. 44ΚΓ). Από τις ενώπιον μου Ένορκες Δηλώσεις διαφαίνεται ότι τα ακόλουθα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ όλων των διαδίκων: - Την 10.6.2021 ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 υπέγραψε Αγοραπωλητήριο Έγγραφο με την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 για τη αγορά από τον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 1 του διαμερίσματος αρ. 2020 στην πολυκατοικία που θα ανεγείρετο στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4/
  1. - Η Συμφωνία αυτή κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού την 16.7.2010 με αρ. ΠΩΕ1243/
  2. - Ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 κατέβαλε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 ολόκληρο το τίμημα πώλησης. - Η Αιτήτρια παραχώρησε δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις στην Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 (Τεκμήρια Δ, Ε, Στ, Ζ και Η στην Ένορκη Δήλωση της κας Σωκράτους) προς εξασφάλιση των οποίων η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 ενέγραψε προς όφελος της Αιτήτριας τις Υποθήκες με αρ. YXXX και YXXX του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 4/
  3. - Επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 4/476 η Καθ'ης η Αίτηση ανήγειρε πολυκατοικία και εξεδόθησαν 5 ξεχωριστοί τίτλοι για ένα έκαστο διαμέρισμα τα οποία επιβαρύνθηκαν με τις προαναφερόμενες Υποθήκες. Μεταξύ αυτών ήταν και το επίδικο Ακίνητο. - Λόγω μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες των πιο πάνω δανείων η Αιτήτρια τερμάτισε τις συμφωνίες και αξίωσε πληρωμή των οφειλόμενων ποσών. Καταχώρισε επιπλέον την αγωγή με αρ. 2213/18 στο Ε.Δ. Λεμεσού (Τεκμήριο Ι στην Ένορκη Δήλωση της κας Σωκράτους) η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. - Το οφειλόμενο χρέος της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 προς την Αιτήτρια κατά την 18.10.2018 (Ένορκη Δήλωση κ. Χωραϊτη) ανέρχετο σε €1.748.587,
  4. - Την 27.10.2015 ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 υπέβαλε στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού την αίτηση με αρ. ΑΕΑ 645/
  5. - Ο Διευθυντής απέστειλε στην Αιτήτρια την Ειδοποίηση Τύπου ΙΕ ημερ. 3.8.2018 δυνάμει του αρ. 44ΚΒ του Ν.9/65 στην οποία η Αιτήτρια υπέβαλε Ένσταση την 3.9.
  6. Ο Διευθυντής με απόφαση του ημερ. 28.9.2018 απέρριψε την Ένσταση της Αιτήτριας και την ενημέρωσε ότι αποφάσισε να προχωρήσει με την απαλλαγή του Ακινήτου από τις Υποθήκες και με την μεταβίβαση του επ' ονόματι του Καθ'ου η Αίτηση αρ.
  7. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για την Αιτήτρια και τον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 στις αγορεύσεις τους έχουν επικεντρωθεί σε εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας των αρ. 44ΙΗ έως 44 ΚΖ του Ν9/
  8. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Investylia Ltd v. Ε. & Π. Λειβαδιώτης Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1872 θέμα αντισυνταγματικότητας εγείρεται στο δικόγραφο, στο οποίο δίδονται πλήρεις λεπτομέρειες της εισήγησης όπως ποιο άρθρο ή άρθρα ή μέρος άρθρου του Νόμου αντίκειται στο Σύνταγμα και σε ποιο άρθρο αυτού. Ακολουθεί η αιτιολογία της εισήγησης. Το βάρος της απόδειξης ότι πρόνοια νόμου είναι αντισυνταγματική καθορίζεται αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (βλ. Ανδρέας Νικολάου ν. Βάσου Βασιλείου
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1566, Πιτσιλλίδης κ.α. ν. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ. 7). Κάθε Νόμος έχει το τεκμήριο Συνταγματικότητας, εκτός εάν ο φέρων το βάρος της απόδειξης καταδείξει το αντίθετο. Τα Δικαστήρια, αν είναι δυνατόν, θα ερμηνεύσουν τον Νόμο ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. Το Αρ. 23 του Συντάγματος αναφέρει τα εξής: «
  1. Έκαστος, μόνος ή από κοινού μετ' άλλων, έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν του τοιούτου δικαιώματος αυτού. Το δικαίωμα της Δημοκρατίας επί των υπογείων υδάτων, ορυχείων και μεταλλείων και αρχαιοτήτων διαφυλάσσεται.
  2. Στέρησις ή περιορισμός οιουδήποτε τοιούτου δικαιώματος δεν δύναται να επιβληθή ειμή ως προβλέπεται υπό του παρόντος άρθρου.
  3. Η άσκησις τοιούτου δικαιώματος δύναται να υποβληθή διά νόμου εις όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς απολύτως απαραιτήτους προς το συμφέρον της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή της πολεοδομίας ή της αναπτύξεως και χρησιμοποιήσεως οιασδήποτε ιδιοκτησίας προς προαγωγήν της δημοσίας ωφελείας ή προς προστασίαν των δικαιωμάτων τρίτων. Διά πάντα τοιούτον όρον, δέσμευσιν ή περιορισμόν, όστις μειώνει ουσιωδώς την οικονομικήν αξίαν της τοιαύτης ιδιοκτησίας, δέον να καταβάλληται το ταχύτερον δικαία αποζημίωσις, καθοριζομένη, εν περιπτώσει διαφωνίας, υπό πολιτικού δικαστηρίου». Θα πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι εξέταση θεμάτων Συνταγματικότητας γίνεται μόνο όπου αυτό είναι απαραίτητο για τους σκοπούς της επίλυσης των επίδικων θεμάτων της συγκεκριμένης υπόθεσης και δεν γίνεται θεωρητικά (βλ. Φώτος Χ'Δημητρίου ν Κ.Δ.
(1998)2 Α.Α.Δ.104[1]). Θέση της Αιτήτριας είναι ότι τα αρ. 44ΙΘ και 44ΚΒ του Ν.9/65 παραβιάζουν το Αρ. 23 του Συντάγματος. Αποτελεί εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Αιτήτρια ότι η Υποθήκη αποτελεί περιουσία της φύσης που προστατεύεται από το αρ. 23 του Συντάγματος. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Στυλιανού εκ μέρους του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ο οποίος εισηγήθηκε ότι οι δύο Υποθήκες δεν αποτελούν «ακίνητη περιουσία» τη εννοία του Αρ.
  1. Εισηγείται ότι η Αιτήτρια δεν έχει δικαίωμα ιδιοκτησίας στο ενυπόθηκο οικόπεδο επί του οποίου αρχικά ενεγράφησαν οι Υποθήκες αλλά απλώς εξασφάλιση σε αυτό. Ισχυρίζεται ότι ο Νόμος 9/65 δεν επιβάλλει οποιοδήποτε περιορισμό στην Αιτήτρια στο να ασκήσει τα δικαιώματα της ως ενυπόθηκος δανειστής αλλά αυτή δεν το έπραξε από το
  2. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση της Πλειοψηφίας στην Χαραλάμπους ν. Υπουργού Οικονομικών Συνεκδ. Υποθ. 1480/11 κ.α. ημερ. 11.6.2014 υιοθετώντας απόσπασμα από την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας στην Υπόθεση αρ. 1283/2012 Δικηγορικός Σύλλογος Καλαμάτας κ.α. ν. Υπουργού Οικονομικών κ.α. (σκέψη 30): «Στην έννοια της περιουσίας, η οποία έχει αυτόνομο περιεχόμενο, ανεξάρτητο από την τυπική κατάταξη των επιμέρους περιουσιακών δικαιωμάτων στο εσωτερικό δίκαιο, περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα αλλά και όλα τα δικαιώματα «περιουσιακής φύσεως», καθώς και τα κεκτημένα «οικονομικά συμφέροντα». Καλύπτονται, κατ' αυτόν τον τρόπο, και τα ενοχικής φύσεως περιουσιακά δικαιώματα και, ειδικότερα, οι απαιτήσεις που απορρέουν από έννομες σχέσεις του δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, είτε αναγνωρισμένες με δικαστική ή διαιτητική απόφαση, είτε απλώς γεννημένες κατά το εθνικό δίκαιο, εφόσον υπάρχει νόμιμη προσδοκία, με βάση το ισχύον έως την προσφυγή στο δικαστήριο δίκαιο, ότι μπορεί να ικανοποιηθούν δικαστικώς, εφόσον, δηλαδή, υφίσταται σχετικώς μια επαρκής νομική βάση στο εσωτερικό δίκαιο του συμβαλλόμενου κράτους, προϋπόθεση που συντρέχει, ιδίως, όταν η απαίτηση θεμελιώνεται σε νομοθετική ή κανονιστική διάταξη ή σε παγιωμένη νομολογία των δικαιοδοτικών οργάνων του συμβαλλόμενου κράτους». (βλ. επίσης Αναφορά αρ. 3/2016 ημερ. 16.3.2017 Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων). Κατ' επέκταση αποτελεί κατάληξη μου ότι οι Υποθήκες που αφορούν στο επίδικο Ακίνητο αποτελούν περιουσία τη εννοία του Αρ. 23 του Συντάγματος. Ο κ. Στυλιανού στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι το Αρ. 23 του Συντάγματος επιτρέπει την επιβολή όρων και περιορισμών στο δικαίωμα για σκοπούς δημόσιας ωφελείας και προστασίας δικαιωμάτων τρίτων προσώπων. Λόγω της κακής κατάστασης στην οποία περιήλθε η οικονομία της Κύπρου και οι επιχειρήσεις ανάπτυξης ακινήτων και της κατάστασης στην οποία βρέθηκαν οι χιλιάδες καλόπιστοι αγοραστές ο υπό συζήτηση Νόμος παρέχει εναλλακτική λύση όπως η Αιτήτρια μεταφέρει τις Υποθήκες της σε άλλα ακίνητα της Καθ'ης η Αίτηση αρ.
  3. Οι επικαλούμενες πρόνοιες του Ν.9/65 δεν επιφέρουν στέρηση ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων της Αιτήτριας αλλά περιορισμό αυτών ο οποίος είναι επιτρεπτός για χάρη της προστασίας δικαιωμάτων τρίτων. Ούτως ή άλλως, εισηγείται ο κ. Στυλιανού, οι αμφισβητούμενες Νομοθετικές διατάξεις μπορούν να διασωθούν για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Από τη στιγμή, όμως, που έχει γίνει δεκτό ότι η Υποθήκη αποτελεί «ιδιοκτησία» τη εννοία του Αρ. 23 του Συντάγματος, η παραβίαση του δικαιώματος που το Άρθρο αυτό προστατεύει είναι πασίδηλη. Με την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου όπως μεταβιβαστεί το Ακίνητο στο όνομα του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ελεύθερο από τις Υποθήκες εξαλείφεται και ακυρώνεται πλήρως το δικαίωμα της Αιτήτριας χωρίς αυτή να λάβει το ποσό της εξασφάλισης. Αυτό συνεπάγεται στέρηση της ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, πράγμα ανεπίτρεπτο. Ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ότι η στέρηση αυτή γίνεται κατ' επίκληση των εξαιρέσεων που θέτει το αρ. 23
(3). Όπως ρητά εκεί προβλέπεται, τέτοιος περιορισμός δικαιώματος μπορεί να γίνει μόνο για τους συγκεκριμένους λόγους που καταγράφονται. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα ύπαρξης λόγων δημόσιας ασφάλειας ή δημοσίων ηθών ή θέματα πολεοδομίας ή αναπτύξεως για σκοπούς δημόσιας ωφέλειας. Ούτε όμως και η εισήγηση ότι ο περιορισμός του δικαιώματος της Αιτήτριας γίνεται για σκοπούς προστασίας δικαιωμάτων τρίτων προσώπων μπορεί να γίνει δεκτός. Στην προκειμένη περίπτωση ο Νομοθέτης έχει προβεί σε μία αυθαίρετη επιλογή μεταξύ δύο δικαιωμάτων και επέλεξε αυτό του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2. Ούτως ή άλλως δεν υπήρξε καταβολή δίκαιης αποζημίωσης της Αιτήτριας ως θα έπρεπε να είχε γίνει σε περίπτωση που η θέση του Διευθυντή ήταν ότι η απόφαση του επιτρέπεται δυνάμει του αρ. 23
(3)του Συντάγματος. Όσον αφορά στα επιχειρήματα περί δημόσιας ωφέλειας παραπέμπω στην απόφαση Δ. Πιτσιλλίδης ν. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ.7 όπου λέχθηκε ότι «το δημόσιο συμφέρον πρέπει να εξυπηρετεί το σύνολο των πολιτών και όχι μία συγκεκριμένη τάξη πολιτών». Με τον Ν.139
(1)/15 επιχειρήθηκε η προστασία μίας ομάδας πολιτών, αυτής των εγκλωβισμένων αγοραστών ακινήτων. Κατάληξη μου συνεπώς αποτελεί ότι οι σχετικές διατάξεις των αρ. 44ΙΗ έως 44ΚΖ προσκρούουν στο Αρ. 23 του Συντάγματος. Αρ. 26 του Συντάγματος Η ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια εισηγήθηκε ότι οι σχετικές Υποθήκες εκτελέστηκαν επί περιουσίας της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 προς εξασφάλιση τραπεζικών διευκολύνσεων που η Λαϊκή παραχώρησε στην Καθ'ης η Αίτηση αρ.
  1. Είναι η θέση της ότι οι πρόνοιες των αρ. 44ΙΗ - 44ΚΖ του Ν9/65 οι οποίες παρέχουν δικαίωμα εξάλειψης των επίδικων Υποθηκών επεμβαίνουν στις υφιστάμενες συμβάσεις και καταργούν τα όσα έχουν νομότυπα συμφωνηθεί. Οι υπό κρίση διατάξεις του Νόμου, εισηγείται, παραγνωρίζουν όρους των Υποθηκών και επωφελείται η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 που αντισυμβατικά πώλησε το Ακίνητο και εισέπραξε το τίμημα πώλησης χωρίς να καταβάλει αυτό στην Αιτήτρια. Η θέσπιση των προαναφερόμενων άρθρων συνιστά μεταγενέστερη των Υποθηκών Νομοθετική παρέμβαση η οποία στρεβλώνει τη βούληση των συμβαλλομένων μερών και θίγει τον πυρήνα του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Αντίθετη είναι η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ο οποίος στην δική του αγόρευση εισηγείται ότι, ακόμα και αν ήθελε κριθεί από το Δικαστήριο ότι το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι προστατεύει τα δικαιώματα που προκύπτουν από μία σύμβαση, το δικαίωμα αυτό δεν είναι απόλυτο και υπόκειται σε περιορισμούς. Ο υπό κρίση περιορισμός είναι νόμιμος και επιτρεπτός καθ' ότι γίνεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος κατά τρόπο εύλογο και αναλογικό, τα δε δικαιώματα της Αιτήτριας δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο αλλά παραμένουν σε ισχύ. Το αρ. 26 του Συντάγματος προβλέπει τα εξής: «
  2. Έκαστος έχει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Τούτο υπόκειται εις όρους, περιορισμούς ή δεσμεύσεις τιθεμένους επί τη βάσει των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων. Νόμος θέλει προβλέψει διά την πρόληψιν εκμεταλλεύσεως υπό προσώπων, άτινα διαθέτουσιν ιδιάζουσαν οικονομικήν ισχύν.
  3. Νόμος δύναται να ρυθμίση τας συλλογικάς συμβάσεις εργασίας, υποχρεωτικώς εφαρμοζομένας υπό των εργοδοτών και των εργαζομένων, προστατευομένων επαρκώς των δικαιωμάτων οιουδήποτε ατόμου αδιακρίτως της αντιπροσωπεύσεως τούτου κατά την σύναψιν τοιαύτης συμβάσεως». Στο σημείο αυτό παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση της αδελφού Δικαστή κας Ρ. Λιμνατίτου Π.Ε.Δ. στην Alpha Bank Cyprus Ltd v. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού κ.α. αρ. Αίτησης 53/16 ημερ. 17.5.2017 το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και το οποίο υιοθετώ για σκοπούς της παρούσης: «Ενώ όμως η πλευρά του καθ'ου η αίτηση 1 υποστηρίζει ότι το άρθρο 26 προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι και δεν επεκτείνεται στο περιεχόμενο της σύμβασης, τα επίδικα άρθρα προστατεύουν στην ουσία τα δικαιώματα της καθ'ης η αίτηση 3 που απορρέουν από τη συμφωνία με την καθ'ης η αίτηση 2, σε βάρος των δικαιωμάτων της αιτήτριας που απορρέουν από τη δική της συμφωνία επίσης με την καθ'ης η αίτηση
  4. Δημιουργείται δηλαδή το παράδοξο να περιορίζονται τα δικαιώματα της αιτήτριας με βάση το άρθρο 26 μόνο στην ελευθερία του συμβάλλεσθαι αλλά της καθ'ης η αίτηση 3 να προστατεύονται τα δικαιώματα που απορρέουν από την συμφωνία. Η θέσπιση των επίδικων άρθρων θα ήταν δικαιολογημένη αν εξυπηρετούσε ένα γενικότερο σκοπό και όχι την προστασία μία κοινωνικής ομάδας σε βάρος ίδιων δικαιωμάτων άλλης κοινωνικής ομάδας έστω και μικρότερης και ούτε μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση της κας Κουρουσίδου ότι ο σκοπός είναι η προστασία των πολιτών από πρόσωπα τα οποία κατέχουν ιδιάζουσα οικονομική ισχύ. Όπως αναφέρω πιο πάνω στη θέση των ενυπόθηκων δανειστών δεν είναι δεδομένο ότι θα είναι πρόσωπα με ιδιάζουσα οικονομική ισχύ». Έπεται πως και σε σχέση με το αρ. 26 του Συντάγματος υπάρχει παραβίαση αφού με την απόφαση του Διευθυντή έγινε και πάλι επιλογή να υπερισχύσει μία σύμβαση έναντι της άλλης. Κατάληξη μου συνεπώς είναι ότι οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ έως 44 ΚΖ είναι αντίθετες και με τα δικαιώματα που προστατεύει το Αρ. 26 του Συντάγματος. Σημειώνω ότι στους δικογραφημένους λόγους Έφεσης δεν υπάρχει αναφορά σε παραβίαση του Αρ. 30 του Συντάγματος και για τον λόγο αυτό δεν θα εξεταστούν οι σχετικές εισηγήσεις στην αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Αιτήτρια. Των πιο πάνω δεδομένων η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει. Εκδίδονται συναφώς διατάγματα ως οι παρ. Α, Β και Γ της Αίτησης. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Δικαστήριο επιλαμβάνεται ζητημάτων αντισυνταγματικότητας μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλέπε, μεταξύ άλλων, Andreas K. Psaras v. The Ministry of Commerce and Industry
(1971)3 C.L.R. 151, Μηλιώτης Ακίνητα Λτδ. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 5769 έως 5770, απόφαση ημερ. 31/1/1995, και Δημοκρατία v. Kirnouyan και Άλλων, Νομικό Ερώτημα 308, απόφαση ημερ. 22/5/1996). Στην προκείμενη περίπτωση, για τους λόγους που μόλις εξηγήσαμε, ορθά το Κακουργιοδικείο δεν άκουσε τη μαρτυρία που επιδίωκε να παρουσιάσει ο εφεσείων. Τούτου δοθέντος, παρέλκει η εξέταση της συνταγματικότητας του άρθρου 12
(2)του Νόμου». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.