ΑΡΕΣΤΗ ν. ΚΥΠΡΙΖΟΓΛΟΥ, Αγωγή αρ. 207/2020, 5/7/2021

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Στην ένορκη της δήλωση, που υποστηρίζει την αίτησή της, η Ενάγουσα επαναλαμβάνει ό,τι αναφέρει και στην Έκθεση Απαίτησής της και προσκομίζει έγγραφο που φαίνεται να υπογράφθηκε την 26.08.2019 στη Λεμεσό, από τον Εναγόμενο, που φέρει τον τίτλο «Καλόν για €28.420,17» και δια του οποίου ο Εναγόμενος αναφέρει ότι χρωστά να πληρώσει σε διαταγή της Ενάγουσας το ποσό των €28.420,17 μέχρι την 10.01.2022, δια μηνιαίων δόσεων €1.000,00 κάθε μία, από την 10.09.2019, πλέον τόκο 2% από την 10.09.

1. Σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιασδήποτε δόσης ή μέρους δόσης περισσότερο από 3 μέρες από τη λήξη της, το γραμμάτιο θα καθίσταται ληξιπρόθεσμο και κάθε οφειλόμενο ποσό του αμέσως απαιτητό και σε περίπτωση αγωγής θα καταβάλει όλα τα δικηγορικά έξοδα. Το έγγραφο φαίνεται να υπογράφθηκε ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου και δύο μαρτύρων και να χαρτοσημάνθηκε. Σημειώνεται ως Τεκμήριο
2. Η Ενάγουσα εισηγείται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Αντίθετη είναι η θέση του Εναγόμενου, ο οποίος, με ένσταση που καταχώρισε, προβάλλει ότι είναι νομικά αβάσιμη η αίτηση της Ενάγουσας, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση συνοπτικής απόφασης και υπάρχει στο διάβημά της κακοπιστία. Ο Εναγόμενος, με τη δική του ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την ένστασή του, ισχυρίζεται πως έχει διατυπώσει συγκεκριμένη υπεράσπιση στο δικόγραφό του, που αφορά στο κώλυμα λόγω συμπεριφοράς και έγγραφης παράστασης της Ενάγουσας, η οποία υπέγραψε ότι δεν έχει οποιαδήποτε αξίωση έναντι στον Εναγόμενο βάσει του γραμματίου ή άλλως πώς. Θεωρεί ότι, εάν αποδειχθεί η υπεράσπισή του, οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής της Ενάγουσας, γι' αυτό δεν θα πρέπει να μην έχει αυτή τη δυνατότητα, να ακουστεί στην αγωγή, για να αποδείξει την υπεράσπισή του. Ζητά την απόρριψη της αίτησης της Ενάγουσας. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, εκθέτοντας την επιχειρηματολογία τους σχετικά με το ζήτημα. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει λεχθεί. Καταρχάς, νομικά αβάσιμη δεν είναι η αίτηση της Ενάγουσας, εφόσον βασίζεται στη Δ.18 ΚΠΔ. Όπως έτυχε επανάληψης και στην πρόσφατη νομολογία, ανάμεσα στην οποία και η Μιχαηλίδου-Φατσίτα ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A353, Πολιτική Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12.07.2016 ή και η Χαραλάμπους (Καρούσου) ν. Μελά, Πολιτική Έφεση Ε242/2014, ημερομηνίας 03.09.2020, προκύπτει και από το ίδιο το κείμενο της Δ.18 ΚΠΔ, η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Δίδει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να επιτύχει την έκδοση απόφασης, παρακάμπτοντας την πολύ σημαντική διαδικασία της δίκης. Κατ' επέκταση, μπορεί να εκδοθεί τέτοια συνοπτική απόφαση μόνον όταν η υπόθεσή του ενάγοντος είναι τόσο ξεκάθαρη, και παράλληλα ο εναγόμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, ή ο εναγόμενος δεν έχει αποκαλύψει ικανοποιητικά γεγονότα, για να του παράσχουν ουσιαστικά δικαίωμα υπεράσπισης. Ό,τι απαιτείται από τον εναγόμενο, είναι να δείξει πως έχει ένα δικάσιμο θέμα. Όταν έχει ένα δικάσιμο θέμα, το Δικαστήριο θα του επιτρέψει να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ασχέτως εάν η υπεράσπισή του έχει και προοπτικές να επιτύχει. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχει λεπτομέρειες σε μια λογική έκταση[1]. Στη Λαζάρου ν. Μακεδόνα

(1999)1 Α.Α.Δ. 817, 822, λέχθηκε πως «όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση». Η ευχέρεια που παρέχει η Δ.18 ΚΠΔ για εξασφάλιση απόφασης χωρίς υπεράσπιση εξετάζεται υπό το φως της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα των διαδίκων βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ)[2]. Η απαίτηση της Ενάγουσας περιέχεται σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και ο Εναγόμενος καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Έπειτα, η Ενάγουσα βεβαίωσε το αληθές της αιτίας αγωγής της εναντίον του Εναγόμενου δια της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας, παρέχοντας και σχετικά στοιχεία, και δήλωσε πως, κατά τη θέση της, ο Εναγόμενος δεν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση. Έχουν εκπληρωθεί οι τυπικές και κατ' επέκταση δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18,κ.1 ΚΠΔ, ώστε το βάρος να μετατίθεται πλέον στην πλευρά του Εναγόμενου, να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση. Το ζητούμενο δεν είναι εάν τα γεγονότα είναι πράγματι όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, αλλά κατά πόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλει θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παραχώρηση άδειας να προβάλει υπεράσπιση, σε σχέση πάντα με την συγκεκριμένη απαίτηση της Ενάγουσας, παραπέμποντας τη διαφορά σε μια κανονική δίκη (trial). Ο Εναγόμενος δικογραφεί το κώλυμα εκ παραστάσεως (estoppel by representation) δια συμπεριφοράς (conduct) ή εξ υποσχέσεως (promissory estoppel) ή εκ μεταγενέστερης συμφωνίας (estoppel by convention), που μπορεί να προβληθεί και ως υπεράσπιση ώστε, εάν επιτύχει, να αποτρέψει την εκτέλεση μίας σύμβασης. Δεν περιβάλλει τον ισχυρισμό αυτό, έστω στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένστασή του, με περαιτέρω γεγονότα και λεπτομέρεια στην έκταση που όντως θα αναμένονταν· δεν αναφέρει λ.χ. πότε η Ενάγουσα, η οποία φρόντισε αρχικά να διασφαλίσει την επιστροφή των χρημάτων που έδωσε στον Εναγόμενο με το Τεκμήριο 1, η ύπαρξη και το κύρος του οποίου δεν αμφισβητείται, υποσχέθηκε να μην διεκδικήσει τα χρήματα που έδωσε στον Εναγόμενο, υπό ποιες περιστάσεις που ακολούθησαν τη δεύτερη δόση της 10.10.2019, πώς αυτή η υπόσχεση έτυχε επικοινωνίας μεταξύ των μερών· δεν προσκομίζει ούτε κάποιο έγγραφο στο οποίο ισχυρίζεται ότι περιλήφθηκε μια τέτοια υπόσχεση της Ενάγουσας, δεν αναφέρει πότε υπογράφθηκε τέτοιο έγγραφο και τι έγγραφο ήταν αυτό. Ενώ το Δικαστήριο συμμερίζεται την άποψη της Ενάγουσας πως υπάρχει γενικότητα και αοριστία, από την άλλη δεν διαπιστώνει και έναν υπερασπιστικό ισχυρισμό άσχετο με την ουσία της υπόθεσης ή μη υφιστάμενο στο οπλοστάσιο του δικαίου ή μάταιο ή ακόμα και επιδεκτικό, με όλες τις ιδιαιτερότητές του στο δίκαιο, διερεύνησης μέσα από συνοπτική διαδικασία. Η υπεράσπιση του Εναγόμενου, που δημιουργεί πάντως αμφισβήτηση ως προς γεγονότα που έγιναν μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 και νομιμοποιούν την Ενάγουσα να ενάγει, μπορεί να μην αποδειχθεί στο τέλος της ημέρας ή μπορεί και να μην είναι καν πιστευτή, εάν αρχίσουν να υπεισέρχονται στην προσέγγισή της, έτσι χωρίς δίκη, διάφοροι άλλοι παράγοντες, όπως λ.χ. ότι και η αγωγή της Ενάγουσας καταχωρίστηκε χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη καθυστέρηση από την τελευταία δόση, η Ενάγουσα κινήθηκε σχετικά άμεσα μετά την παρουσίαση καθυστερήσεων. Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να πει με βεβαιότητα ότι είναι φανταστική (fanciful) υπεράσπιση ή συγκρούεται με άλλα πραγματικά δεδομένα και ότι αποκλείεται, ή τίθεται ξεκάθαρα μόνον για να υπεκφύγει ο Εναγόμενος οικονομικές υποχρεώσεις του προς την Ενάγουσα ή για να κερδίσει πίστωση χρόνου, οπότε και η δίκη θα ήταν προδήλως χάσιμο χρόνου και πόρων. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, προτιμάται η οδός της διεξαγωγής πλήρους δίκης (full trial), για να διαγνωστεί ο - πάντως όχι απίθανος- προβαλλόμενος υπερασπιστικός ισχυρισμός του Εναγόμενου, που εάν αποδειχθεί, επιδρά και στην απαίτηση. Η υπόθεση είναι πρόσφορη για δίκη, και επιπλέον το είδος και η έκταση των επιδίκων θεμάτων είναι τέτοια που δίδουν και τη δυνατότητα σύντομης εκδίκασης της αγωγής. Στην προσπάθεια εξισορρόπησης των δικαιωμάτων της Ενάγουσας και του Εναγόμενου, ερμηνεύοντας πάντοτε τη Δ.18 ΚΠΔ υπό το φως των δικαιωμάτων αυτών και του άρθρου 30 του Συντάγματος, φαίνεται δυσανάλογη και μη αναγκαία η έκδοση απόφασης συνοπτικά, χωρίς την πλήρη ακρόαση του συγκεκριμένου υπερασπιστικού ισχυρισμού του Εναγόμενου, όταν επιπλέον η ακρόασή του μπορεί να γίνει με σχετική αμεσότητα. Η αίτηση της Ενάγουσας απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας αυτής, λόγω της φύσης της αίτησης, θα είναι στην πορεία της αγωγής, αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον του Εναγόμενου. Εάν ο Εναγόμενος αποδείξει την υπεράσπισή του στη δίκη, θα δικαιούται και τα έξοδα αυτής της διαδικασίας. Δεν θα τα δικαιούται, όμως, εάν αποτύχει στην υπεράσπισή του, ανεξαρτήτως εάν έχει επιτύχει σε αυτή του ένσταση. Η προδικασία είχε διακοπεί με την προσπάθεια της Ενάγουσας να εξασφαλίσει δικαστική απόφαση συνοπτικά. Δίδονται οδηγίες, η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος, εντός 20 ημερών από σήμερα (α) να καταχωρίσουν ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων και αντίγραφα τυχόν εγγράφων που θα τύχουν αποκάλυψης να επισυναφθούν στους καταλόγους εγγράφων τους, και (β) εφόσον σκοπούν να παρουσιάσουν προφορική μαρτυρία κατά τη δίκη (δια γραπτής δήλωσης ή άλλως πώς) να καταχωρίσουν ονομαστικό κατάλογο των μαρτύρων που θα χρησιμοποιήσουν, με σύνοψη της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα. Ο χρόνος των 20 ημερών κρίνεται επαρκής, με δεδομένα τα θέματα που έχουν καταστεί επίδικα και όσα έχουν ήδη αναφερθεί στο Δικαστήριο στο πλαίσιο της διαδικασίας για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η αγωγή ορίζεται για Ακρόαση την 25.10.2021 ώρα 9:30 π.μ., για να ακουστεί. Σε περίπτωση που αμφότερες οι πλευρές συμφωνούν η ακρόαση της αγωγής να γίνει με γραπτή μαρτυρία, ως ταχείας εκδίκασης, ανεξαρτήτως του ύψους της απαίτησης, να ενημερώσουν το Δικαστήριο, για να δώσει και ανάλογους χρόνους για την κατάθεση της γραπτής μαρτυρίας κάθε πλευράς. Τα έξοδα όσον αφορά την αγωγή στην πορεία. (Υπ.) ............... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] N. V. Caterchef v. P.C.P Electronics Ltd

(1999)Α.Α.Δ. 1912. Βλ. και Hermes Insurance v. Theodorides

(1983)1 C.R.L. 333, Εθνική Τράπεζα ν. Χατζηνέστωρος

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading v. Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 408 και Κυριάκου ν. Αναστασίου

(2013)1 Α.Α.Δ. 148. [2] Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd

(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1968, J. & M. Loizides Agencies Ltd ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2011)1Β ΑΑΔ 1280, Ironfx Global Limited v. Χριστάκης Αλεξάνδρου & Υιοί Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε338/2016, ημερ. 23.03.2017. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο