GERLIGTON LTD κ.α. ν. Παρασκευαϊδου κ.α., Aγωγή Αρ.: 4739/14, 2/6/2021

(32)αλλά ούτε, στην περίπτωση ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου, κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας». Το έργο, συνεπώς, του Δικαστηρίου, περιορίζεται στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης και του ισοζυγίου της ευχέρειας, στην περίπτωση που κριθεί ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση, εφόσον ήδη αποφασίστηκε ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Γίνεται, βεβαίως, αντιληπτό, ότι η εξέταση των πιο πάνω στοιχείων θα γίνει με βάση το υλικό που είχε τεθεί στα πλαίσια της Αίτησης και των ενστάσεων που είχαν καταχωρίσει οι Εναγόμενες 2, 3 και 13. Εν προκειμένω, σχετικά είναι τα γεγονότα, όπως συνοψίστηκαν από το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 11/02/2015. Τα παραθέτω κατωτέρω, παραλείποντας για ευνόητους λόγους, όσα γεγονότα δεν αφορούν ή δεν σχετίζονται πλέον με τις επίδικες διαφορές. Παρεμβάλλεται εδώ, ότι στο χρονικό διάστημα που διέρρευσε, η αγωγή εναντίον των Εναγομένων 4, 5, 9, 10, 14, 15, 16 και 17 έχει απορριφθεί για τους λόγους που εμφαίνονται στον ογκώδη φάκελο του Δικαστηρίου. Έχει επίσης διαγραφεί η αγωγή εκ μέρους των Εναγουσών 4 και 5 μετά από αιτήσεις που υπέβαλαν οι Εναγόμενοι και σχετικές ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου ημερ. 19/12/2017. Τα σχετικά, λοιπόν γεγονότα, όπως συνοψίσθηκαν από το Δικαστήριο στην αναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση του, με βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς των διαδίκων, έχουν ως ακολούθως (βλ. σελ. 6-16): «(η) Όταν η εναγόμενη πληροφορήθηκε για την απόφαση της ενάγουσας 1 να απομακρυνθεί από τη θέση της, αντέδρασε καταχωρώντας αγωγές σε συνεννόηση και με τις εναγόμενες εταιρείες 2, 3 και 13 που όπως αναφέρθηκε είναι δικών της συμφερόντων. Ειδικότερα: (

1. i)................................. (
2. ii)Στις 23.5.2014 η εναγόμενη 13 καταχώρισε την υπ' αρ. 2407/14 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον της ενάγουσας 1 και στις 30.6.2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της εναγόμενης 13 και εναντίον της ενάγουσας 1 για το ποσό των €800.562 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 81). Όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, η απόφαση εκδόθηκε εν αγνοία των μετόχων της ενάγουσας 1, οι οποίοι ουδέποτε ενημερώθηκαν. Από έρευνα που διενήργησαν οι δικηγόροι τους στο φάκελο του Δικαστηρίου, διαπίστωσαν ότι η απόφαση εκδόθηκε μετά από εμφάνιση δικηγόρου εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου των εναγόμενων 18, τους οποίους διόρισε η εναγόμενη 1, η οποία ενεργούσε και για την εναγόμενη 13, εφόσον, όπως εξηγεί, η ίδια υπόγραψε το διοριστήριο δικηγόρου ως η μόνη διευθύντρια της εναγόμενης 13. Είναι δε η θέση των εναγόντων ότι η εναγόμενη 1, σε συμπαιγνία με τους εναγόμενους 13 και 18 και με δόλιο τρόπο, αποτάθηκαν και εξασφάλισαν παράνομα απόφαση εναντίον της ενάγουσας 1 και προσπορίστηκαν παράνομα πλεονεκτήματα και οφέλη. Σημειώνεται δε πως η απόφαση εκδόθηκε στις 30.6.2014 ενώ η εναγόμενη 1 είχε ήδη παυθεί και αντικατασταθεί από διευθύντρια της ενάγουσας 1 από τις 26.6.2014. (iii) Στις 15.5.2014 η εναγόμενη 3 καταχώρισε την υπ' αριθμό 2244/14 αγωγή και κατά τον ίδιο πιο πάνω τρόπο εξασφάλισε απόφαση στις 20.6.2014 για το ποσό των €499.915 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 85). Στην ένορκη δήλωση του κ. Alekseev εξηγείται πως για την ενάγουσα 1 εμφανίστηκε το ίδιο δικηγορικό γραφείο (εναγόμενη 18) και τον τύπο διορισμού δικηγόρου υπόγραψε η εναγόμενη 1. Ουδέποτε, υποστηρίζει, δόθηκαν οδηγίες από τους μετόχους της ενάγουσας 1 προς το δικηγορικό γραφείο της XXXXX Κωνσταντίνου ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο από το γραφείο της να δεχθεί την αναφερθείσα απόφαση. Υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι η εναγόμενη 1 σε συμπαιγνία με την εναγόμενη 18 και την εναγόμενη 3 και με δόλιο τρόπο εξασφάλισαν παράνομα την πιο πάνω απόφαση εναντίον της ενάγουσας 1 για να προσποριστούν αθέμιτα οφέλη. (
3. iv)Στις 20.5.2014 η εναγόμενη 2 καταχώρισε την υπ' αριθμό 2331/14 αγωγή εναντίον της ενάγουσας 1 διεκδικώντας το ποσό του €1.145.000 για κατ' ισχυρισμό προσφερθείσες υπηρεσίες. Εμφανίστηκε και πάλι το ίδιο δικηγορικό γραφείο (εναγόμενη 18), χωρίς εξουσιοδότηση ή οδηγίες από τους διευθυντές ή μετόχους της ενάγουσας 1 και αποδέχθηκε την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης υπέρ της εναγομένης 2 για το διεκδικούμενο πιο πάνω ποσό (Τεκμήριο 90). Αναφέρει επίσης πως οι οδηγίες για καταχώριση της αγωγής αλλά και για την αποδοχή της απόφασης δόθηκαν από την εναγόμενη 1, η οποία όπως αναφέρθηκε δεν είχε τέτοιο δικαίωμα αφού παύθηκε από διευθύντρια της ενάγουσας 1 πριν από την έκδοση της απόφασης. (
4. v)Εκτός από τις πιο πάνω, καταχωρήθηκαν και άλλες αγωγές από αγοραστές κατοικιών ή διαμερισμάτων καθώς και από την εναγόμενη 3 (Τεκμήρια 91, 92 και 93). Περαιτέρω υποβλήθηκαν διάφορες απαιτήσεις εκ μέρους της εναγομένης 1 και εναντίον των εναγομένων μέσω του δικηγορικού γραφείου Μιχαλάκη Κυπριανού (Τεκμήρια 98 έως 100) οι οποίες απορρίφθηκαν από τους εναγόμενους με την επιστολή των δικηγόρων τους (Τεκμήριο 101Α). Οι καθ' ων καταχώρισαν ενστάσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν εδικαιολογείτο η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογείται η οριστικοποίηση του, ούτε η έκδοση των διαταγμάτων που δεν εκδόθηκαν μονομερώς. Ειδικότερα: ....................................................... H εκδοχή των Καθ' ων, με βάση τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις εντάσεις τους, είναι σε συντομία η ακόλουθη: 1. Η εναγόμενη 1 υποστηρίζει πως δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί του ενάγοντα 3 ότι δεν τον ενημέρωνε για τις εξελίξεις των εργασιών του έργου. ..................................... ..................................... Η εναγόμενη 13 εταιρεία, αναφέρει, ανήκει σε συγκεκριμένη Ουκρανή υπήκοο και η ίδια κατέχει τις μετοχές της ως εμπιστευματοδόχος (Τεκμήριο 38). Όπως αναφέρει η υπό αναφορά εταιρεία και η ιδιοκτήτρια της, κατέβαλαν προς την ενάγουσα 1 το ποσό των €1.301,803 για την αγορά ενός διαμερίσματος (Ρετιρέ). Αγόρασε επίσης και άλλα διαμερίσματα πληρώνοντας διάφορα επιπλέον ποσά. Επειδή δεν είχε ανεγερθεί το συγκρότημα στο οποίο βρισκόταν ένα από τα διαμερίσματα που είχε αγοράσει, για το οποίο, όπως υποστηρίζει, κατέβαλε το συνολικό ποσό των €800.562,00, η εναγόμενη 13, καταχώρισε την αγωγή με αρ. 2407/14, στην οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 30.6.2014. Για όλες τις υποθέσεις στις οποίες εκδόθηκαν εκ συμφώνου αποφάσεις και οι οποίες αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ήταν ενήμερος ο ενάγων 3 και είχε δώσει τη συγκατάθεση του. Μάλιστα, προσθέτει, είχε ζητήσει χρόνο ενός μηνός για να ξοφλήσει την κάθε υπόθεση, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό. ..................................... 2. ..................................... 3. Η εναγόμενη 2 υποστήριξε πως δεν υπάρχει οτιδήποτε επιλήψιμο στην εκ συμφώνου απόφαση που εκδόθηκε προς όφελος της. Όπως αναφέρει ο εναγόμενος 12, που υπογράφει την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση (Τεκμήριο 90) αφορά την συμφωνηθείσα αμοιβή της Εναγόμενης 2, που ήταν 15% επί του καθαρού κέρδους. Το ποσό του €1.145.000 αποτελεί το 15% από το καθαρό κέρδος επί του συνολικού ποσού των πωλήσεων των ακινήτων της ενάγουσας 1, που ανήλθαν σε €9.969.000. Όπως υποστηρίζει, η εναγόμενη 2 είχε αναλάβει τη διαχείριση και προώθηση των πωλήσεων των ακινήτων της Ενάγουσας και ουδεμία σχέση έχει με τις κατ' ισχυρισμό ζημιές των εναγόντων, αφού δεν είχε αναμειχθεί με την εκτέλεση των εργασιών του έργου TIVOLI. ..................................... 4. Οι Εναγόμενοι 3, 6, 7 και 8, μέσω της ένορκης δήλωσης της Εναγόμενης 7, υποστήριξαν πως η ενάγουσα 1, με βάση γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 5.10.2011, ανέθεσε στην εναγόμενη 3 την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης των εργασιών του έργου. Η συμφωνία, αναφέρει, υπεγράφη στα γραφεία των αρχιτεκτόνων του έργου, οι οποίοι εξέδιδαν τα διατακτικά επ' ονόματι της (Τεκμήριο 3) και η εναγόμενη 3, πλήρωνε, με τη σειρά της, τους εργολάβους και τους υπεργολάβους του έργου. Το τελευταίο διατακτικό, συνεχίζει, που εκδόθηκε στις 12.4.2014, αφορούσε το ποσό των €499.915 (Τεκμήριο 5). Το υπό αναφορά ποσό, αναφέρει, πληρώθηκε από την εναγόμενη 3 στους εργολάβους για λογαριασμό της Ενάγουσας 1, αλλά αυτή παρέλειψε να πληρώσει την εναγόμενη 3. Για το λόγο αυτό καταχωρήθηκε η αγωγή 2244/14 και εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση για το πιο πάνω ποσό με αναστολή εκτέλεσης για ένα μήνα, επειδή οι ενάγοντες υποσχέθηκαν ότι θα πλήρωναν το ποσό στο διάστημα αυτό. Παρέλειψαν, όμως, να το πληρώσουν για τούτο και καταχώρισε memo επί της ακίνητης περιουσίας της ενάγουσας 1, καθώς και ένταλμα κατάσχεσης της κινητής της περιουσίας. Όλοι οι εμπλεκόμενοι με το έργο Tivoli, αναφέρει, γνωρίζουν ότι η εναγόμενη 3 πρόσφερε τις υπηρεσίες της για την διεκπεραίωση των εργασιών του συγκροτήματος. Γνώστης ήταν και ο ενάγων 3, όπως προκύπτει από έγγραφο το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 13. ...................................... 5. ...................................... 6. Η Εναγόμενη 1 υπογράφει και την ένορκη δήλωση εκ μέρους της εναγόμενης 13, υποστηρίζοντας ότι κατέχει τις μετοχές της ως εμπιστευματοδόχος της Ουκρανής ΧΧΧΧΧ Veryga, η οποία είχε αγοράσει δυο πολυτελείς επαύλεις του συγκροτήματος Tivoli, έναντι του ποσού των €4,5 εκατομμυρίων. Όπως υποστηρίζει, η εναγόμενη 13 συμφώνησε να αγοράσει ακόμα ένα διαμέρισμα έναντι του ποσού του €1,2 εκατομμυρίων πλέον Φ.Π.Α. για το οποίο κατέβαλε το συνολικό ποσό του 1,301,863. Επειδή, αναφέρει, η πολυκατοικία στην οποία βρισκόταν το υπό αναφορά διαμέρισμα καθυστερούσε να ανεγερθεί, συμφώνησε όπως αφαιρεθεί ποσό €501.301,00 από το πιο πάνω ποσό της πληρωμής της και λογιστεί έναντι αγοράς άλλης κατοικίας. Για το υπόλοιπο ποσό των €800.562,00 καταχώρισε την αγωγή 2407/14, αφού τερμάτισε τη συμφωνία και εξασφάλισε απόφαση η οποία αναστάληκε με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.11.2014. Συνεπώς, καταλήγει, οι ενάγοντες εντελώς αδικαιολόγητα περιέπλεξαν την εναγόμενη 13 στην παρούσα διαδικασία, αφού κανένα αγώγιμο δικαίωμα δεν έχουν εναντίον της. Απλούστατα, αναφέρει, η εναγόμενη 13 αγόρασε τρία ακίνητα από την ενάγουσα 1 και κατέβαλε το συνολικό ποσό των €6.065.562,00, χωρίς να συμπληρωθούν οι εργασίες στο ένα από τα τρία ακίνητα για τούτο και τερμάτισε τη συμφωνία και εξασφάλισε απόφαση για το ποσό που της οφείλει η ενάγουσα 1. 7. ..................................... 8. Η δικηγόρος ΧΧΧΧΧ Κωνσταντίνου, μέτοχος στην εναγόμενη 18 δικηγορική εταιρεία, αναφέρει πως κατάγεται από τη Ρωσία και γνωρίζει τόσο τη Ρωσική, όσο και την Ελληνική γλώσσα. Γνώρισε, αναφέρει, την ενάγουσα 3 και την εναγομένη 1 τον Σεπτέμβριο του έτους 2007 και κατόπιν εντολών του ενάγοντα 3, ετοίμασε εμπίστευμα (Τεκμήριο 1) προς όφελος των τέκνων και της μητέρας του ενάγοντα 3 και άλλων προσώπων που αναφέρονται στο εμπίστευμα (Τεκμήριο 1). Εμπιστευματοδόχοι ορίστηκαν η εναγόμενη 1 και ο κ. Λαζαρίδης και προστάτης ο Al. Alekseev. Με πρόσθετες πράξεις που υπογράφτηκαν από τον ενάγοντα 3 σε μεταγενέστερους χρόνους, προστέθηκαν στην περιουσία του εμπιστεύματος όλες οι μετοχές ιδιοκτησίας του ενάγοντα 3 στις ενάγουσες 1, 2 και 6, καθώς και άλλων εταιρειών, πέραν από τις μετοχές του στην ενάγουσα 7, που είχαν περιληφθεί στο αρχικό εμπίστευμα (βλ. Τεκμήρια 2-5). Είναι με βάση την ιδιότητα της ως εμπιστευματοδόχου, υποστηρίζει, που η εναγόμενη 1 της έδωσε οδηγίες όπως εμφανιστεί στις ανωτέρω αναφερθείσες δικαστικές διαδικασίες δια λογαριασμό της ενάγουσας να δεχθεί την έκδοση αποφάσεων εναντίον της. Υποδεικνύει, επίσης, πως η εναγόμενη 1 ήταν και η διευθύντρια της ενάγουσας 1. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι οι οδηγίες της δόθηκαν σε συνάντηση που είχε μαζί της στις 17.6.2014, κατά την οποία η Εναγόμενη 1 μίλησε τηλεφωνικά με τον ενάγοντα 3 και δήλωσε τόσο στην εναγόμενη 1 όσο και προσωπικά στην ίδια ότι αποδεχόταν το χρέος της ενάγουσας και για τις τρεις υποθέσεις και δεν είχε ένσταση στην έκδοση των αποφάσεων. Το μόνο που ζήτησε ο ενάγων 3, αναφέρει, ήταν να δοθεί στην ενάγουσα 1 ένας μήνας προθεσμία για εξόφληση των οφειλών. Κατόπιν των ανωτέρω, προσθέτει, η εναγόμενη 1 υπέγραψε τα σχετικά έντυπα διορισμού δικηγόρου και για τις τρεις υποθέσεις, τα οποία καταχωρήθηκαν στις 18.6.2014. Ακολούθως η ενάγουσα 1, μέσω της εναγόμενης 1, απέστειλε γραπτές εξουσιοδοτήσεις προς την Εναγόμενη 18, εξουσιοδοτώντας την να εμφανιστεί στις τρεις αγωγές και να δεχθεί όπως εκδοθούν εκ συμφώνου αποφάσεις (Τεκμήρια 6, 7 και 8, αντίστοιχα). Ενόψει των ανωτέρω, εμφανίστηκε στις τρεις υποθέσεις και δέχθηκε εκ συμφώνου αποφάσεις, ως οι οδηγίες που έλαβε. Στη συνέχεια έκδωσε τιμολόγιο για τις υπηρεσίες της (Τεκμήριο 9) και το παρέδωσε στην ενάγουσα 1, μέσω της εναγόμενης 1, από την οποία ενημερώθηκε, περί τον Ιούλιο 2014, ότι ο ενάγων 3 μαζί με τον κ. Λαζαρίδη, παράνομα και παράτυπα, την έπαυσαν από διευθύντρια, παραπέμποντας την στον Λαζαρίδη για διευθέτηση του τιμολογίου της. Στις 12.8.2014, συνεχίζει, την επισκέφθηκε ο κ. Λαζαρίδης μαζί με τον ενάγοντα 3 και τον Al. Alekseev και ο Λαζαρίδης της έδωσε επιταγή προς εξόφληση προηγούμενου τιμολογίου της ύψους €3.540 (Τεκμήριο 10) ενώ για το τιμολόγιο που σχετίζεται με τις υπηρεσίες της στις αναφερθείσες τρεις αγωγές, ζήτησε περαιτέρω χρόνο για την εξόφληση του. Το σχετικό τιμολόγιο, προσθέτει, παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτο. ..................................... Η εναγόμενη 18, δεν γνώριζε για τις διαδικασίες παύσης της εναγόμενης 1 και σε κάθε περίπτωση όταν η εναγόμενη 1 της είχε δώσει οδηγίες για να καταχωρίσει εμφάνιση στις αγωγές και να δεχθεί την έκδοση εκ συμφώνου αποφάσεων, δεν είχε παυθεί από διευθύντρια.». Το Δικαστήριο, σταθμίζοντας τα πιο πάνω δεδομένα, αποφάσισε να οριστικοποιήσει τα προσωρινά διατάγματα με τα οποία: - Απαγορεύτηκε στους Εναγόμενους 1, 2, 3, 6, 7, 8, 12 και 18 να εκπροσωπούν τους Ενάγοντες (Αιτητικό Γ της Αίτησης) - Αναστάληκε η εκτέλεση των εκ συμφώνου εκδοθέντων αποφάσεων εναντίον της Ενάγουσας 1 και προς όφελος των Εναγομένων 2, 3 και 13 (Παρακλητικό Δ(α), (β) και (γ) της Αίτησης) Για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 11/02/2015 τα διατάγματα που εζητούντο με τα Παρακλητικά Α και Β της Αίτησης απορρίφθηκαν. Το μέρος αυτό της Απόφασης δεν εφεσιβλήθηκε και ως εκ τούτου η απόφαση, ως προς τη πτυχή αυτή, δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Καθόσον αφορά τα προσωρινά διατάγματα που οριστικοποιήθηκαν, ως άνω, ήτοι τα διατάγματα που εζητούντο με τα παρακλητικά Γ και Δ της Αίτησης, το Δικαστήριο έχει αποφασίσει ως ακολούθως (σελ. 20 και 21): «Τα πιο πάνω δεν ισχύουν σε σχέση με το εκδοθέν διάταγμα αναστολής των εκ συμφώνου αποφάσεων στις τρεις υποθέσεις που αναφέρθηκαν πιο πριν καθώς και για το διάταγμα απαγόρευσης εκπροσώπησης των εναγόντων από τους εναγομένους 1, 2, 3, 6, 7, 8, 12 και 18. Σε σχέση με αυτή την πτυχή, οι ενάγοντες παρουσιάζουν συζητήσιμη υπόθεση με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας και έδρασαν ευθύς μόλις ενημερώθηκαν για την έκδοση των αποφάσεων εναντίον της ενάγουσας 1. Με βάση τα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η εναγόμενη 1, ενώ γνώριζε ότι ο ενάγων 3 είχε τροχιοδρομήσει τη διαδικασία παύσης της από διευθύντρια της ενάγουσας 1, μεθόδευσε την έγερση των τριών αγωγών και αφού διόρισε δικηγόρους, ενεργώντας τόσο για τους εναγόμενους, όσο και εκ μέρους και δια λογαριασμό της ενάγουσας 1, τους έδωσε οδηγίες για την έκδοση των αποφάσεων. Είναι φανερό από τα γεγονότα, ότι η εναγόμενη 1, ήταν σε συνεννόηση με τους εναγόμενους 2, 3 και 13 για την έκδοση των αποφάσεων. Δεν είναι δε χωρίς σημασία και το γεγονός ότι οι δύο από τις τρεις αποφάσεις εκδόθηκαν, με οδηγίες της εναγόμενης 1 προς τους δικηγόρους, μετά που έπαυσε να είναι διευθύντρια της ενάγουσας 1. Χωρίς να παραγνωρίζεται η θέση της εναγόμενης 1 ότι δεν έχει προσωπικά συμφέροντα στην εναγόμενη 13 εταιρεία, παραμένει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ίδια είχε δώσει τις οδηγίες προς τους δικηγόρους για την έκδοση της απόφασης, τόσο από την πλευρά της εναγόμενης 13 όσο και από την πλευρά της ενάγουσας. Αξίζει επίσης να υποδειχθεί πως η εναγόμενη 1 είχε καταχωρίσει αγωγή εναντίον της ενάγουσας 1, του ενάγοντα 3 και του Λαζαρίδη στις 6.6.2014, ήτοι προτού δώσει τις οδηγίες στην εναγόμενη 18 για να καταχωρίσει εμφάνιση για την ενάγουσα 1 και να δεχθεί την έκδοση των αποφάσεων εναντίον της. Δεν παραγνωρίζονται οι υπερασπίσεις που πρόβαλαν οι εναγόμενοι 2, 3 και 13 με τις ενστάσεις τους ως προς το γνήσιο των αξιώσεων τους εναντίον της ενάγουσας 1. Σημειώθηκε περαιτέρω ,η θέση της Εναγόμενης 1 που υποστηρίχθηκε και από την Εναγόμενη 18, ότι ο ενάγων 3 ήταν ενήμερος και είχε συγκατατεθεί στην έκδοση των αποφάσεων. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αποδυναμώνουν την υπόθεση των εναγόντων, στα πλαίσια εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32. Όπως έχει υποδειχθεί πιο πριν, δεν είναι κατάλληλο αυτό το στάδιο για ενδελεχή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή τελικών ευρημάτων ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης. ........................................». Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές στην πλούσια επί των εγειρομένων ζητημάτων νομολογία. Θα πρέπει ωστόσο να παρατηρήσω πως δεν περιορίστηκαν στα επίδικα, ως άνω θέματα, όπως έχουν προσδιοριστεί με την αναφερθείσα απόφαση του Εφετείου αλλά επεκτάθηκαν και σε ζητήματα που δεν είναι επίδικα ή/και που προέκυψαν στο διάστημα που έχει διαρρεύσει. Όπως για παράδειγμα, τη διαγραφή της αγωγής εκ μέρους των Εναγόντων 4 και 5 και κατ' ισχυρισμό αδιαφορία των Εναγόντων να προωθήσουν τις αξιώσεις τους και να επιδιώξουν την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Το Δικαστήριο, ως έχει ήδη επισημάνει πιο πάνω, θα περιοριστεί στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης και του ισοζυγίου της ευχέρειας. Και τούτο, στη βάση του υλικού που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την Αίτηση της Ενάγουσας ημερ. 10/11/2014 και των ενστάσεων που καταχώρισαν οι Καθ' ων. Επί της τρίτης προϋπόθεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων, αφού αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που διέπουν την υπό εξέταση προϋπόθεση, εισηγήθηκε πως ικανοποιείται από την προσαχθείσα μαρτυρία, επισημαίνοντας: (α) το δόλιο τρόπο με τον οποίο έδρασαν οι Εναγόμενες, με κύρια πρωταγωνίστρια την Εναγόμενη 1 η οποία ενεργούσε ως διευθύντρια της Ενάγουσας 1 καθώς και της Εναγόμενης 13. (β) Ότι υπήρξε, κατ' ισχυρισμό συνωμοσία μεταξύ της Εναγόμενης 1 και των Εναγομένων 2, 3 και 13 να εξαπατήσουν την Ενάγουσα 1, με την έκδοση των εκ συμφώνου αποφάσεων, υποδεικνύοντας τις σχέσεις και διασυνδέσεις της Εναγόμενης 1 με τους ιδιοκτήτες ή/και τους αξιωματούχους των Εναγομένων 2, 3 και 13. (γ) Το γεγονός ότι οι Καθ' ων στερούνται περιουσίας προς ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν θα επιτύχουν οι Ενάγοντες εναντίον τους και (δ) την ανησυχία του ενόρκως δηλούντα (Alekseev) ότι οι Καθ' ων θα προχωρούσαν με μέτρα εκτέλεσης με σκοπό να ασκήσουν αθέμιτη πίεση στην Ενάγουσα 1 (βλ. παραγράφους 264-267 Ε/Δ Alekseev). Ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας εισηγήθηκε πως κλείνει σαφώς υπέρ των Αιτητών, επειδή, κατά την εισήγηση, ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας στην περίπτωση που ήθελε κριθεί εσφαλμένη η απόφαση του Δικαστηρίου. Στην αντίπερα όχθη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων εισηγήθηκαν πως δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση, επισημαίνοντας ότι η μόνη αναφορά που υπάρχει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι στην παράγραφο 276 στην οποία προβάλλεται ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός ότι «οι Εναγόμενοι δεν έχουν περιουσία ή τουλάχιστον δεν γνωρίζει να έχουν περιουσία η οποία μπορεί να καλύψει την απαίτηση των Εναγόντων». Επί του ισοζυγίου της ευχέρειας, αφού με τη σειρά τους, παρέπεμψαν στη γνωστή επί του θέματος νομολογία εισηγήθηκαν ότι γέρνει σαφώς υπέρ της μη οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Τούτο, όπως εισηγούνται, γιατί «. οι Ενάγοντες είναι ένοχοι μεγάλης καθυστέρησης, κακόπιστης και καταχρηστικής συμπεριφοράς, δεν έχουν έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν πρέπει να επωφεληθούν της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.». Από την πλευρά του, το Δικαστήριο επισημαίνει εν πρώτοις ότι με βάση τις πάγιες νομολογιακές αρχές, για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, ο Αιτητής θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο πως, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ' επανάληψη υποδειχθεί, «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης» σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Κυρίσαββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, Loucas Panayiotou Estates Ltd v. Hellenic Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε203/2013 ημερ. 11/09/2019). Περαιτέρω, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Φυλακτίδης κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 317: «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες υπό την ευρύτερη έννοια». Έχω εξετάσει τα εγειρόμενα θέματα, υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων όπως τέθηκαν ενώπιον μου από τους συνηγόρους τους. Αρχίζοντας από την τρίτη προϋπόθεση, θα πρέπει πρώτα να επισημάνω τη φύση των προσωρινών διαταγμάτων. Πρόκειται, ουσιαστικά, για διατάγματα δυνάμει των οποίων αναστέλλονται οι αποφάσεις που εκδόθηκαν εκ συμφώνου εναντίον της Ενάγουσας 1 καθώς και διάταγμα με το οποίο εμποδίζονται οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 6, 7, 8, 12 και 18 να εκπροσωπούν τους Ενάγοντες. Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει συζητήσιμη υπόθεση σε σχέση με τους ισχυρισμούς τους περί συνωμοσίας, συμπαιγνίας και τον κατ' ισχυρισμό δόλιο τρόπο με τον οποίο έδρασαν οι Εναγομένοι 1, 2, 3 και 13 για την έκδοση των αποφάσεων. Ο δόλιος τρόπος με τον οποίο φέρεται να έδρασαν οι Καθ' ων, με πρωταγωνίστρια, όπως έχει υποδειχθεί πιο πριν, την Εναγόμενη 1, η οποία, με βάση τη μαρτυρία, διαπλέκεται με τις Εναγόμενες 2, 3 και 13, υποδηλώνει τον ορατό κίνδυνο και τις ανησυχίες των Εναγόντων για την πιθανή άσκηση αθέμιτων πιέσεων με μέτρα εκτέλεσης των αποφάσεων που έχουν εξασφαλιστεί με τον, κατ' ισχυρισμό, δόλιο τρόπο. Υποδεικνύεται, πως με βάση τη μαρτυρία, η Εναγόμενη 1, ενώ είχε παυθεί από διευθύντρια ή/και είχε πληροφορηθεί ότι λήφθηκε απόφαση για την παύση της από διευθύντρια της Ενάγουσας 1, μεθόδευσε την έκδοση αποφάσεων εναντίον της Ενάγουσας 1, με πρόθεση να εξαπατήσει τους Ενάγοντες και να τους προκαλέσει ζημιές. Η πιο πάνω δράση της φέρεται να έλαβε χώρα, σε συνεννόηση/συμπαιγνία με τις Εναγόμενες 2, 3 και 13, οι οποίες φέρονται να επωφελήθηκαν αθέμιτα με την έκδοση των αποφάσεων. Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει πως ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Προβάλλει, υπό τις περιστάσεις που έχουν επεξηγηθεί, η ανάγκη για την προστασία των δικαιωμάτων των Εναγόντων, τόσο σε σχέση με τη συνέχιση εκπροσώπησης τους από τους Εναγόμενους 1, 2, 3, 6, 7, 8, 12 και 18 όσο και σε σχέση με τους ορατούς κινδύνους από την άσκηση πιέσεων, μέσω της εκτέλεσης των αποφάσεων που έχουν εκδοθεί εναντίον της Ενάγουσας 1. Όσον αφορά, τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνεται πως κλίνει υπέρ της διατήρησης των εκδοθέντων, ως άνω, διαταγμάτων. Το Δικαστήριο εκτιμά ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους στην περίπτωση που ήθελε κριθεί λανθασμένη η απόφασή του. Τούτο γιατί τα δικαιώματα των Εναγομένων 2, 3 και 13 δυνάμει των αποφάσεων που έχουν εξασφαλίσει, ως ανωτέρω, διασφαλίζονται επαρκώς, αφού ως προκύπτει από τη μαρτυρία, έχουν καταχωρίσει memo επί της ακίνητης περιουσίας της Ενάγουσας 1, σε αντίθεση με τους Ενάγοντες, οι οποίοι θα εκτεθούν σε προφανείς κινδύνους εάν οι Εναγόμενοι συνεχίσουν να τους εκπροσωπούν ή/και επιτραπεί η εκτέλεση των αποφάσεων που εξασφάλισαν οι Εναγόμενοι 2, 3 και 13, εις βάρος της Ενάγουσας 1, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Για τους πιο πάνω λόγους, τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί μονομερώς οριστικοποιούνται, με την ακόλουθη διόρθωση, όσον αφορά το διάταγμα της παραγράφου Γ της Αίτησης: η απαγόρευση περιορίζεται στην εκπροσώπηση των Εναγόντων 1, 2, 3, 6 και 7, αφού η αγωγή εκ μέρους των Εναγόντων 4 και 5 έχει διαγραφεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενοι 2, 3 και 13 διατάσσονται να καταβάλουν στους Αιτητές το ½ των εξόδων της Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Τούτο, επειδή, ως συνάγεται από την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15/02/2015, οι Αιτητές πέτυχαν μόνο ως προς τα δύο από τα τέσσερα Παρακλητικά της Αίτησης. Κατά τα άλλα, εκτιμώ ότι ισχύει η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15/02/2015, σε σχέση με τα έξοδα εναντίον των Εναγομένων 1, 6, 7, 8, 12 και 18 και υπέρ των Εναγομένων 11, 15 και 19, εφόσον ούτε οι Ενάγοντες ούτε οι υπό αναφορά Εναγόμενοι εφεσίβαλαν την απόφαση ως προς την πτυχή αυτή. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο