ΛΑΠΑΘΙΩΤΗ ν. ΠΑΥΛΙΔΟΥ, Αγωγή αρ. 830/2021, 2/8/2021

(5)(α)(β)

(10)που περιέχονται στους περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμούς του 1984 ως τροποποιήθηκαν μέχρι σήμερα, ο οδηγός κάθε µηχανοκίνητου οχήµατος οφείλει να διατηρεί το όχηµα κατά το δυνατό πλησιέστερα προς την αριστερή άκρη του οδοστρώµατος του δρόµου στην οποία κινείται και εφόσον προσεγγίζει συµβολή δρόµων και ο δρόµος κοντά στη συµβολή είναι χαραγµένος µε λωρίδες κυκλοφορίας, να οδηγεί το όχηµα εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που αντιστοιχεί µε την κατεύθυνση προς την οποία προτίθεται να προχωρήσει. Πριν αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας οφείλει να βεβαιωθεί ότι η λωρίδα που προτίθεται να ακολουθήσει είναι ελεύθερη, να καταστήσει γνωστή την πρόθεση του δίδοντας το κατάλληλο σήµα προς τους άλλους οδηγούς µε τον ηλεκτρικό σηµατοδότη κατεύθυνσης ή και µε το χέρι και να καταβάλει προσπάθεια για να µην εµποδίσει την κυκλοφορία ούτε να προκαλέσει κίνδυνο σε άλλα οχήµατα ή άλλη τροχαία. Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο µηχανοκίνητου οχήµατος σε οποιοδήποτε δρόµο οφείλει να µην παρεµποδίζει, παρενοχλεί ή διακόπτει, από αµέλεια ή από πρόθεση, την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, µηχανοκινήτων ή άλλων οχηµάτων σε οποιοδήποτε δρόµο και για το σκοπό αυτό να διατηρεί το όχηµα στην αριστερή πλευρά του δρόµου. Η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης συνιστά και ποινική επιλήψιμη οδική συμπεριφορά, σύμφωνα με τα άρθρα 2,5,6 και 11 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία και συνιστά αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων[4]. Στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ότι την 12.08.2018 περί ώρα 02:00, στη συμβολή των οδών Κολωνακίου και Γρίβα Διγενή στη Λεμεσό, η οποία ελέγχεται από φώτα τροχαίας, η Εναγόμενη που οδηγούσε το όχημα ΧΧΧΧ, ασφαλισμένο στην εταιρεία Olympic (MO0167928), έστριψε αριστερά της πορείας της για να κατευθυνθεί νότια προς την οδό 28ης Οκτωβρίου και, πιάνοντας ανοικτά τη στροφή, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα ΧΧΧΧ που βρίσκονταν επί της οδού Γρίβα Διγενή με βόρεια κατεύθυνση, στο οποίο συνεπιβάτης ήταν η Ενάγουσα. Από την Ενάγουσα λήφθηκε δείγμα αίματος όπου διαπιστώθηκε όχι είχε στο αίμα της ποσότητα αλκοόλης 254mg/dl (επιτρεπόμενο όριο 50mg/dl), ενώ η οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε η Ενάγουσα είχε μηδενική ένδειξη σε σχετικό προκαταρκτικό έλεγχο. Εναντίον της Εναγόμενης ασκήθηκε ποινική δίωξη. Στο Τεκμήριο 1 περιλαμβάνεται το σχεδιαγράφημα του δυστυχήματος που ετοιμάστηκε από τον Αστ.ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ της Τροχαίας Λεμεσού, στο οποίο φαίνεται η πορεία του οχήματος της Εναγόμενης με αριθμό ΧΧΧΧ με το διακριτικό σημείο Α να εισέρχεται από την οδό Κολωνακίου αριστερά στην οδό Γρίβα Διγενή κατά τρόπο ώστε να έχει συγκρουστεί με το όχημα ΧΧΧΧ στο οποίο επέβαινε η Ενάγουσα και ήταν επί της Γρίβα Διγενή (διακριτικό σημείο Β) σε σημείο (σημείο Χ) που βρίσκεται ξεκάθαρα μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας του οχήματος στο οποίο επέβαινε η Ενάγουσα. Η σύγκρουση φαίνεται να έγινε στην πλάγια πλευρά του οχήματος στο οποίο επέβαινε η Ενάγουσα, το οποίο έμεινε πλησίον του σημείου σύγκρουσης μετά από αυτήν (τελική θέση Β1), ενώ το όχημα της Εναγόμενης μετά τη σύγκρουση βρέθηκε αρκετά μέτρα μακριά (τελική θέση Α1). Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία αυτή, η Εναγόμενη οδήγησε κατά παράβαση των οδικών νόμων και κανονισμών, αλλά και κάτω από το επίπεδο του λoγικού συvετού προσώπου υπό τις περιστάσεις. Η Εναγόμενη, καταναλώνοντας αλκοόλ και οδηγώντας υπό την επήρεια του, και έπειτα εισερχόμενη στη λωρίδα κυκλοφορίας της Ενάγουσας κατά την προσπάθειά της να διέλθει από φώτα τροχαίας επί της οδού Γρίβα Διγενή και δι' αυτής προς την οδό 28ης Οκτωβρίου, αποκόπτοντας την ελεύθερη πορεία του οχήματος της Ενάγουσας, δεν φαίνεται στο Δικαστήριο να ενήργησε λογικά ως ο μέσος συνετός οδηγός. Θα έπρεπε να δει το αυτοκίνητο της Ενάγουσας επί της οδού Γρίβα Διγενή και την πορεία του, εφόσον, σύμφωνα με τη μαρτυρία, δεν παρεμβάλλονταν κάποιο εμπόδιο, και να του δώσει προτεραιότητα ή έστω να το αποφύγει. Η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος με τον τρόπο που η Εναγόμενη προσπάθησε να εισέλθει στην 28ης Οκτωβρίου, εισερχόμενη από την Κολωνακίου στην οποίαν αρχικά κινούνταν, ήταν λογικά εμφανής. Η εν γένει οδική συμπεριφορά της Εναγόμενης, όπως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από την Ενάγουσα, φαίνεται να συνιστά τη γενεσιουργό αιτία[5] του ατυχήματος, και γι' αυτό δικαιολογεί και την απόδοση οδικής αμέλειας στην Εναγόμενη. Είναι εξάλλου μαρτυρία, που επίσης είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι από την παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας εκ μέρους της Εναγόμενης προς την Ενάγουσα, η Ενάγουσα υπέστη ζημιά. Ενδιαφέρει βεβαίως η ζημιά η οποία τελεί σε αιτιώδη συνάφεια (causation) µεταξύ της αμέλειας του ενεχόμενου οδηγού και της ζηµιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείµενο της διαδικασίας[6]. Στο Τεκμήριο 3 αναφέρεται πως η Ενάγουσα εξετάστηκε από τον Δρ. ΧΧΧΧ στο ΤΑΕΠ την 12.08.2018 ώρα 03:13, δηλαδή λίγη ώρα μετά από το δυστύχημα, όπου προσκομίσθηκε με ασθενοφόρο μετά το δυστύχημα. Παραπονούνταν για αυχεναλγία και άλγος στις δεξιές πλευρές. Η διάγνωση από την κλινική εξέταση και τα ευρήματά της, που καταγράφονται, ήταν θλάση αυχένος και κατάγματα μαλακών μορίων θώρακος. Είχαν δοθεί οδηγίες για ανάπαυση και χρήση αναλγητικών και επανεξέταση. Στο πιστοποιητικό που βασίζεται στην έκθεση, στο πεδίο των τραυματισμών αναφέρονται αυχεναλγία με κεφαλαλγία, στροφική δυσκαμψία με ίλιγγο, θλάση στην οσφυϊκή μοίρα και ευθειασμός με δυσκαμψία και άλγος, καθώς και συμπτώματα αναγούλας και κάκωσης θώρακα δεξιά. Στο Τεκμήριο 2 και στο Τεκμήριο 7, ο Δρ. ΧΧΧΧ αναφέρει πως η Ενάγουσα προσήλθε στο ιατρείο του την 14.08.2018, κατόπιν τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την 12.08.2018, με αυχεναλγία και άλγος στην δεξιά πλευρά του θώρακα. Είχε αρχικά μεταβεί στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, μετά το δυστύχημα, όπου εξετάστηκε αλλά δεν είχε υποβληθεί σε ακτινογραφίες, καθότι υπήρχε η υποψία εγκυμοσύνης. Της είχαν δοθεί εκεί οδηγίες για φαρμακευτική αγωγή και μαλακό κολάρο χωρίς να έχουν δοθεί οδηγίες για εξέταση από ορθοπεδικό στο πλαίσιο επανεξέτασης. Κατά την κλινική εξέταση που έγινε από τον Δρ. ΧΧΧΧ την 14.08.2018, παρουσιάζονταν αυχεναλγία με κεφαλαλγία, στροφική δυσκαμψία αυχένος με παροδικό ίλιγγο. Στην οσφυϊκή μοίρα ανάλογα συμπτώματα θλάσης και ευθειασμού με δυσκαμψία και άλγος, χωρίς νευρολογικά συμπτώματα στην περιφέρεια. Παρουσίαζε επίσης συμπτώματα ιλίγγου θέσης συνοδευόμενα από κεφαλαλγίες και παροδική αναγούλα. Στην δεξιά πλευρά του θώρακα υπήρχε εμφανές αιμάτωμα/εκχύμωση με άλγος ειδικά στην εισπνοή. Δεν έγιναν ακτινογραφίες ούτε από τον Δρ. ΧΧΧΧ λόγω της πιθανότητας εγκυμοσύνης. Η διάγνωση ήταν θλάση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, θλάση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, κάκωση θώρακα δεξιά και μετατραυματική κεφαλαλγία με ίλιγγο. Έλαβε θεραπεία με φαρμακευτικά σκευάσματα και μυοχαλαρωτικά και ξανά οδηγίες για μαλακό κολάρο και αποφόρτιση, καθώς και για φυσιοθεραπείες. Συνέχισε να παρακολουθείται στο ιατρείο του για βελτίωση στην εικόνα. Ανέφερε αιμωδίες στο δεξιά άνω σκέλος (ώμο, βραχίονα) και παραπέμφθηκε σε νευρολόγο για αξιολόγηση και για μαγνητική τομογραφία αυχένος. Τα αποτελέσματα της νευρολογικής εκτίμησης αλλά και της μαγνητικής ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα, χωρίς πίεση νευρικού οστού. Η Ενάγουσα συνέχισε με φαρμακευτική αγωγή και έλαβε παραπομπή για συνέχεια στη φυσιοθεραπεία. Κατά τον χρόνο ετοιμασίας του Τεκμηρίου 2, σχεδόν πέντε μήνες μετά το δυστύχημα, παρουσίαζε βελτιωμένη εικόνα χωρίς ιδιαίτερη αιμωδία, αλλά κατά διαστήματα ανέφερε δυσκαμψία με πονοκέφαλο και θα συνέχιζε την παρακολούθηση. Στο Τεκμήριο 4 η Ενάγουσα, με ίδιο αριθμό ταυτότητας, αναγράφεται με διαφορετικό επώνυμο, ωστόσο δεν προκύπτει αμφιβολία για την ταύτιση του προσώπου της, μέσω των λοιπών στοιχείων ταυτότητας. Στα δύο πιστοποιητικά καταγράφονται τα ευρήματα, μέσα από τα οποία ο ακτινολόγος κατέληξε στην εκτίμηση ότι, όσον αφορά το ΜRI Shoulder (RT) υπάρχει έντονη τενοντοπάθεια στον υπερακάνθιο που πιθανότατα προκαλείται από υπακρωμιακή πρόσκρουση και ηπιότερη τενοντοπάθεια στους υπακάνθιο και ενδοθυλακικό τμήμα της μακράς κεφαλής του δικέφαλου βραχιονίου μυός, καθώς υπήρχε και μικρή ποσότητα υγρού στους υποδελτοειδή-υπακρωμιακό και υποπλάτιο-υποκορακοειδή θυλάκους. Όσον αφορά το MRI Cervical Spine ότι υπάρχει μικρού βαθμού οπίσθια κήλη ευρείας βάσεως στον Α4-Α5, μόλις υποσημαινόμενες οπίσθιες κεντρικές προβολές στους Α3-Α4 και Α4-Α5, αλλά δεν αναγνωρίζεται πίεση στο ελεγχόμενο τμήμα του νωτιαίου μυελού ούτε στένωση στα απεικονιζόμενα μεσοσπονδύλια τμήματα. Η μαρτυρία που προσκόμισε η Ενάγουσα ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η Ενάγουσα, συνεπεία του δυστυχύματος, υπέστη θλάση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, θλάση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, κάκωση θώρακα δεξιά και μετατραυματική κεφαλαλγία με ίλιγγο, για την οποία υπέφερε για αρκετούς μήνες μετά την οδική σύγκρουση, ώστε να υποβάλλεται σε φυσιοθεραπείες, ιατρικές εξετάσεις και φαρμακευτικές αγωγές. Όσον αφορά την ινομυαλγία, στο Τεκμήριο 5, ο Δρ. ΧΧΧΧ αναφέρει πως η Ενάγουσα συνέχισε να έχει ενοχλήσεις στο δεξιό άνω σκέλος-ώμο και βραχιόνιο με περιορισμό κίνησης, άλγος και αιμωδίες και έπειτα από την εκτίμηση νευρολόγου είχε διαγνωσθεί με ινομυαλγία (fibromyalgia). Αποτελεί χρόνια πάθηση η οποία πιθανότατα έχει έναυσμα τον τραυματισμό στο τροχαίο δυστύχημα εφόσον και βιβλιογραφικά περιγράφεται η αρχή της από ένα τραυματικό γεγονός, ανεξαρτήτως του εύρους του. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να περιορίσει την καθημερινότητα, την εργασία και τις ασχολίες της, ενώ θα παραπέμπονταν για θεραπεία σε ρευματολόγο. Ωστόσο, στο Τεκμήριο 6, ο Δρ. ΧΧΧΧ προβαίνει στη διάγνωση της ινομυαλγίας, και αναφέρει, στη σελίδα 6, σε σχέση με την πάθηση αυτή ότι «.is usually related to stress-tiredness and occasionally previous trauma». Παρά το γεγονός ότι η ινομυαλγία μπορεί να οφείλεται και σε τραυματικό γεγονός, και «πιθανότατα» να οφείλεται και στο συγκεκριμένο τροχαίο δυστύχημα, μπορεί, σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, να οφείλεται και σε άλλες συνθήκες που δεν έχουν αποκλεισθεί, και το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η ινομυαλγία συνδέεται επαρκώς αιτιωδώς με το τροχαίο δυστύχημα, για να αποδώσει και την εξέλιξη αυτή στην αμελή και παραβατική οδική συμπεριφορά της Εναγόμενης. Σε αυτήν εξάλλου δεν γίνεται και οποιαδήποτε αναφορά στην αγόρευση της συνηγόρου της Ενάγουσας. Για το αστικό αδίκημα της αμέλειας, είναι δυνατόν να επιδικαστούν αποζημιώσεις. Η αρχή που διέπει τον υπολογισμό των αποζημιώσεων στα αστικά αδικήματα, όπως και στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, είναι η αρχή της αποκατάστασης[7]. Με βάση αυτήν, οι (συνήθεις) αποζημιώσεις που επιδικάζονται θα πρέπει να είναι εκείνο το ποσό το οποίο θα θέσει τον ενάγοντα στην θέση στην οποία θα βρίσκονταν εάν δεν διαπράττονταν το αδίκημα. Το ποσό που θα επιδικαστεί θα πρέπει να είναι δίκαιο και εύλογο, μέσα στο πλαίσιο του κοινωνικά αποδεκτού[8]. Έχει αναγνωριστεί προ ετών η τάση της νομολογίας για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάζονταν στο παρελθόν[9], που αντανακλά την μεγαλύτερη ευαισθησία στον ανθρώπινο πόνο· αντανάκλαση που δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί· εκφράζει προφανώς και τις πραγματικότητες της σύγχρονης ζωής[10], μα ταυτόχρονα λαμβάνεται υπόψη, ως εξισορροπητικός παράγων, και η αγοραστική αξία του χρήματος στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον[11], της οικονομικής κρίσης. Οι αποζημιώσεις παραμένουν το μέσο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και αντιμετώπισης των δυσχερειών που επιφέρει η σωματική βλάβη στην κάθε ξεχωριστή περίπτωση· όπως και το χρήμα, ευλόγως, παραμένει ένα φύσει ατελές μέσο για να επιφέρει την πλήρη αποκατάσταση. Ως τέτοιο, ατελές μέσο, δεν θα πρέπει να ωθεί σε μίαν ανέλεγκτη πορεία αύξησης των αποζημιώσεων[12]. Ενόψει του ότι ο υπολογισμός των αποζημιώσεων σε κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστός, η υφιστάμενη νομολογία σε σχέση με τα ποσά που επιδικάστηκαν σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό, χωρίς όμως να δεσμεύει. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας επικαλείται την Μερακλή ν. Ταλιώτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 1148 στην οποία επιδικάστηκε τελικά ποσό Λ.Κ.1.500,00 για θλάση αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου και όπου η κατάσταση επιδεινώθηκε κατά την αποθεραπεία ένεκα και προϋπάρχουσας κατάστασης οστεοαρθρικών αλλοιώσεων του αυχένα. Επικαλείται επίσης τις Harmsworth v. Salamis Glory

(2002)1 Α.Α.Δ. 1617, όπου συνεπεία άλλου είδους δυστυχήματος υπήρξε διάστρεμμα αυχένα και οσφύος, αιμάτωμα αριστερού μηρού και ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα κατά την πίεση, περιορισμένες και επώδυνες κινήσεις του αυχένα και της οσφύος και υπήρχε μυϊκός σπασμός, συνεπεία των οποίων χρειάστηκαν φυσιοθεραπείες, αναπτύχθηκε μετατραυματικό άλγος και υπήρξε ταλαιπωρία, και όπου επιδικάστηκαν μεταξύ Λ.Κ.2.000,00 και Λ.Κ.2.500,00. Επικαλείται και την Χαραλάμπους ν. Αναστασιάδη

(2003)1 Α.Α.Δ. 1709 όπου ο λόγος ήταν για σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα της ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ραχέως και οσφύος και η ενάγουσα/εφεσείουσα υπέφερε για αρκετό καιρό από πόνο, και παρά τη βελτίωση με την πάροδο του χρόνου, υπέφερε ακόμα από αυχεναλγίες και μυαλγία της ράχεως, κυρίως μετά από χειρονακτική εργασία και καιρικές αλλαγές, και όπου επιδικάστηκε ποσό Λ.Κ.3.500,00 επί πλήρους ευθύνης. Επικαλείται και την Κωνσταντινίδης ν. Παπαμιλτιάδους, την L.P. Tsansbeton Ltd v. Σταύρου

(2009)1 Α.Α.Δ. 304, Ρούμπα ν. Σταύρου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1129, θέτοντας ένα νομολογιακό πλαίσιο Λ.Κ.1.000,00 έως Λ.Κ.5.000,00· ωστόσο, εισηγείται τελικά ένα ποσό αποζημιώσεων €15.000,00. Το Δικαστήριο θεωρεί κάπως υπερβολικό το ποσό των €15.000,00 υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, όπου δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη κάποιου κατάγματος, επεμβάσεων ή νοσηλείας, και όπου δεν έχει αποδεχθεί και κάποια αλλαγή συνηθειών της Ενάγουσας, ούτε μόνιμα κατάλοιπα. Στην Κεζαρίδη v. Κωνσταντίνου

(2007)1 Α.Α.Δ. 1373, ο εφεσίβλητος είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση, βλάβες που τον απομάκρυναν από την εργασία του και του προκάλεσαν ταλαιπωρία για περίπου 14 μήνες. Του χορηγήθηκε αυχενικό κολλάρο και αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, είχε έντονους πονοκεφάλους, αδυναμία συγκέντρωσης, έντονο πόνο και δυσκαμψία του αυχένα, με πόνο και μούδιασμα στα άνω άκρα. Οι ακτινογραφίες της αυχενικής μοίρας έδειξαν ευθειασμό της σπονδυλικής στήλης και σπονδυλοαρθριτικές αλλοιώσεις στους Α5 και Α6 σπονδύλους. Το δικαστήριο εκεί επιδίκασε προς όφελος του Λ.Κ.6.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, ποσό το οποίο επικυρώθηκε κατ' έφεση, με τη σημείωση όμως ότι κινούνταν πολύ κοντά στο ανώτατο όριο που θα μπορούσε να επιδικαστεί. Στη μεταγενέστερη Χριστοφίνης ν. Φταντζή, ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφ. 328/2011, ημερομηνίας 31.05.2017, σε διάστρεµµα αυχενικής µοίρας, αιµωδίες άνω άκρων, θλάση προσθίου θωρακικού τοιχώµατος και µώλωπες στην περιοχή του στέρνου, για τα οποία χρησιμοποιήθηκε αυχενικό κολάρο για 15 ηµέρες, και χορηγήθηκαν αναλγητικά και αντιφλεγµονώδη, φυσιοθεραπείες και ανάπαυση, όπου επίσης υπήρξε άλγος και δυσκαµψία του αυχένα και αιµωδίες των άνω άκρων κατά τις αλλαγές του καιρού ή σε κόπωση, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε το ποσό των €10.000,00 που επιδικάστηκε πρωτόδικα ήταν υπερβολικό και το αντικατέστησε µε το ποσό των €7.000,

1. Βάσει των ιδίων αυθεντιών και άλλων που σχετίζονται με άλλους τραυματισμούς, οι αρκετά πρόσφατες πρωτόδικες Σκάρος ν. Κούλουμα κ.α., Συνενωμένες Αγωγές 3257/2012 και 3256/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 11.01.2019, επιδικάστηκαν αποζημιώσεις €7.000,00 για τραυματισμούς που βρίσκονται περίπου ίδιο πλαίσιο, αλλά που ήταν σοβαρότεροι, εφόσον περιλάμβαναν, εκτός από θλάση αυχενικής µοίρας της σπονδυλικής στήλης µε ευθειασµό, και θλάση θώρακος και κάταγµα 8ης πλευράς αριστερά, που προκάλεσαν περισσότερη ταλαιπωρία στον τραυματία και διαρκέστερες θεραπείες, ενώ η ιατρική μαρτυρία ήταν ότι υπήρχαν ορισμένα μόνιμα κατάλοιπα. Το παρόν Δικαστήριο, στην Ιωάννου ν. Ιωάννου, Αγωγή 2086/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 08.12.2020, σε ελαφριά εγκεφαλική διάσειση, σοβαρή θλάση αυχένος με ευθειασμό της αυχενικής μοίρας, χωρίς κατάγματα, με συμπτώματα ζαλάδας, αστάθειας, ναυτίας, πόνων στο κεφάλι, τον αυχένα, τις ωμοπλάτες και σε περιοχές της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, δυσκαμψία, αδυναμία, μυϊκούς σπασμούς και αιμωδίες στα άνω άκρα, μώλωπα στη δεξιά πλάγια ινιακή περιοχή του αυχένα και εντύπωμα ζώνης στο πρόσθιο δεξιό ημιθωράκιο, βλάβες που αντιμετωπίστηκαν χωρίς νοσηλεία, με ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή, χρήση μαλακού κολάρου και φυσιοθεραπείες, δίδοντας βελτιωμένη εικόνα 10 ημέρες μετά το ατύχημα, χωρίς μόνιμα κατάλοιπα και χωρίς επηρεασμό της εργασιακής ή εισοδηματικής ικανότητας γενικότερα, παρά την ταλαιπωρία και την προσωρινή αποχή και τον ισχυρισμό ότι θα υπάρχει ταλαιπωρία σε ολόκληρη τη ζωή του ενάγοντος, μέσα σε ένα πλαίσιο €2.000,00 και €7.000,00, υπό τις σημερινές συνθήκες, έκρινε ότι το ποσό των €5.000,00, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, συνιστούσε επαρκή, δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Και υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, όπου η Ενάγουσα υπέστη θλάση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, θλάση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, κάκωση θώρακα δεξιά και μετατραυματική κεφαλαλγία με ίλιγγο, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές και τάσεις, τις σημερινές συνθήκες και το δεδομένο οικονομικοκοινωνικό περιβάλλον εντός του οποίου γίνεται η όλη παραμετροποίηση, σε συνάρτηση με την θεραπευτική αντιμετώπιση των τραυμάτων της Ενάγουσας, και την ταλαιπωρία που η Ενάγουσα έχει υποστεί, όπως η ίδια την έχει μεταφέρει στο Δικαστήριο, μέσα από τη μαρτυρία της, ένα ποσό ύψους €5.000,00 θα ήταν δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές, θα πρέπει να προβάλλονται στο δικόγραφο και έπειτα να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία. Τα στοιχεία που προσκόμισε η Ενάγουσα αποδεικνύουν δαπάνες συνολικού ύψους €937,
2. Η Ενάγουσα διεκδικεί περαιτέρω ποσό €300,00 για «ιατρικά φαρκαμευτικά έξοδα», €250,00 για «φάρμακα και ιατρικά έξοδα και ακτίνες», και €300,00 για «μεταφορικά έξοδα προς τους ιατρούς και φυσιοθεραπευτές», ωστόσο δεν προσκομίζει οποιαδήποτε στοιχεία ή και λεπτομέρειες στη μαρτυρία της γι' αυτά τα έξοδα, και το Δικαστήριο δεν ικανοποιείται πως τα ποσά αυτά έχουν αποδειχθεί σε βαθμό ικανό για να επιδικασθούν εναντίον της Εναγόμενης τα συγκεκριμένα ποσά που αξιώνει. Επίσης, στα έγγραφα που προσκόμισε η Ενάγουσα δεν περιέχεται κάποια επαρκής μαρτυρία για την αξίωση των €36,00 για «επισκέψεις ιατρών του ΓΕΣΥ» και για την αξίωση των €60,00 για «επιπρόσθετες φυσιοθεραπείες δια το έτος 2020-2021 μέσω ΓΕΣΥ». Η Ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει το συνολικό ποσό ειδικών ζημιών που ανέρχεται σε €937,
3. Καταλήγοντας, επιδικάζεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ποσό ύψους €5.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία του δυστυχήματος, δηλαδή από την 12.08.2018, μέχρι πλήρους εξόφλησης της απόφασης αυτής[13]. Περαιτέρω, επιδικάζεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ποσό ύψους €937,00 ως ειδικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία του δυστυχήματος (12.08.2018) μέχρι σήμερα, μειωμένο κατά το ήμισυ[14]. Επιπρόσθετα των επιδικασθέντων αποζημιώσεων πλέον τόκου ως ανωτέρω, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Σωκράτους v. Αστυνοµίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Αλεξάνδρου v. Λεβέντη

(1996)1 Α.Α.Δ. 420. [2] Lang v. London Transport Executive

(1959)3 All E.R. 609, Παναγιώτου ν. Μαύρου

(1970)1 CLR 215. [3] Χριστοφόρου ν. Τρύφωνος

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1516. [4] Conway v. Ηλία

(2003)1Α Α.Α.Δ. 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού

(1992)1Β Α.Α.Δ. 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή

(1990)1Β Α.Α.Δ. 213, 216. [5] Κυριάκου ν. Κανάρη

(1997)1 Α.Α.Δ. 1436. [6] Χριστοδούλου v. Γρηγορίου

(1989)1Ε Α.Α.Δ 178. [7] Papakokkinou and Others v. Kanther

(1982)1 CLR 65. [8] Paraskevopoulos v. Georghiou

(1970)1 CLR 116. [9] Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi

(1992)1 CLR

1. [10] Lankutis v. Νικόλα [2002] 1 Α.Α.Δ.
2. [11] Christodoulides v. Kyprianou

(1968)1 CLR 130, Karavallis v. Economides

(1970)1 CLR

1. [12] Μαυροπετρή v. Λουκά [1995] 1 Α.Α.Δ.
2. [13] Αζόφ ν. Προδρόμου

(2006)1 Α.Α.Δ. 331 και Θεοφάνους ν. Κουρουκλά

(2006)1 Α.Α.Δ. 528. [14] Άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, και εδάφιο

(2)του άρθρου 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο