← Κύπρος

Αναφορικά με την υποθήκη υπ'αρ. 1234 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, Αίτηση - Έφεση αρ.:93/20, 15/6/2021

Αναφορικά με την υποθήκη υπ'αρ. 1234 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, Αίτηση - Έφεση αρ.:93/20, 15/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A172 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση αρ.:93/20 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)Μέρος VIA, και τις εκάστοτε τροποποιήσεις του και Αναφορικά με την υποθήκη υπ'αρ. ΥXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού Αίτηση ημερ. 30.12.2020 από την XXX Μαυρογένη Μαϊχούπ για Παραμερισμό του Διατάγματος ημερ. 30.6.2020 Ημερομηνία: 15 Ιουνίου, 2021 Για την Αιτήτρια: κα Χατζηστερκώτη Για την Καθ'ης η Αίτηση Τράπεζα: κ. Βερζανλής ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν αιτήσεως της Καθ'ης η Αίτηση Τράπεζας (πιο κάτω αναφερόμενης ως «η Τράπεζα») εξεδόθη την 30.6.2020 διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η υποκατάστατος επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι, ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ και της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού / Δελτίο Α που αφορούν στην Υποθήκη με αρ. ΥXXX στην Αιτήτρια, δια της επιδόσεως αυτών μέσω ιδιώτη επιδότη στους δικηγόρους που την εκπροσωπούν στις αγωγές αρ. 1200/18 και 980/19 του Επαρχιακού Δικαστήριο Λεμεσού και συγκεκριμένα στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε (πιο κάτω αναφερόμενου ως «το Διάταγμα»). Με την υπό εκδίκαση Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει τα εξής: «

  1. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 30/06/2020 το οποίο εκδόθηκε από το Σεβαστό Δικαστήριο κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 28/05/2020 υπό την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, η οποία μονομερή αίτηση καταχωρήθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και με το οποίο διάταγμα επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «I», «ΙΑ», «ΙΒ», «ΙΓ» και «Ειδοποίησης Πλειστηριασμού/Δελτίο Α» και/ή οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης, οι οποίες αφορούν την υποθήκη υπ' αρ. ΥXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, στην XXX Μαυρογένη Μαϊχούπ, διά επίδοσης των προαναφερόμενων Ειδοποιήσεων, μέσω ιδιώτη επιδότη στους δικηγόρους κ.κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΡΚΩΤΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε..
  2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και ή παραμερίζεται η υποκατάστατη επίδοση στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΡΚΩΤΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. των Ειδοποιήσεων Τύπου «I», «ΙΑ», «ΙΒ» και/ή οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης ή έγγραφα, τα οποία αφορούν την υποθήκη υπ' αρ. ΥXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού καθώς και της μονομερούς αίτησης ημερ. 28/05/2020 και της επισυνημμένης ένορκης δήλωσης και τεκμηρίων δυνάμει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 09/06/
  4. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία που αφορά την Αιτήτρια XXX Μαυρογένη Μαϊχούπ, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημερ. 28/05/20». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Θ.Θ.1 - 5 και 11, Δ.5 Θ.Θ.1 και 2, Δ.6 Θ.Θ.1, 4-9, Δ.9, Δ.16 Θ.9, Δ.27 Θ.Θ.1-3, Δ.32, Δ.38, Δ.33, Θ.15, Δ.34 Θ.5, Δ.40 Θ.Θ.2, 3, 7(β), 11, 15, Δ.43 (Α), Δ.42, Δ.42 (Α), Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8

(4), 9, 11,13 και 13, Δ.39, Δ.51 Θ. 3, Δ.55 Θ.Θ.1-4, Δ.58 Θ.1, Δ.63, Δ.64 Θ.1, στα Αρ.23, 25, 26, 28, 30, 35, 54, 83, 144, 154, 155 του Συντάγματος, στα αρ. 3- 9, 14, 22, 23, 25, 26, 32, 34 και 86-96 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στα αρ. 21,29,30, 31,32
(1),
(2),37-47-51 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (Ν. 9/65)αρ. 5, 27, 36-39, 40.1 και
  1. 2(α), 44Α-44ΙΑΑ, 51, στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν. 9/65, επί των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμών του 215, Δ.55, Κ.Δ.Π. 185/2015, επί των διατάξεων του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου, Ν.82(Ι)/2002αρ. 3-8, και επί του περί Οφειλετών (Αναβολή Πωλήσεων Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου (107/1973), επί του άρθρου 1 του Πρώτου Πρωτόκολλου της ΕΣΔΑ, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, καθώς και στο Κοινοδίκαιο στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Χατζηστερκώτη, εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας, η οποία αναφέρει ότι την 7.9.2020 ιδιώτης επιδότης μετέβη στο γραφείο των κ.κ. Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και άφησε ή επέδωσε Ειδοποίηση Τύπου Ι ημερ. 1.9.2020 μαζί με αντίγραφα της αίτησης ημερ. 28.5.2020 και του Διατάγματος. Την 19.11.2020 επιδότης μετέβη στο ίδιο γραφείο και επέδωσε Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερ. 18.11.2020 και Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ. Θέση της κας Χατζηστερκώτη είναι ότι οι προαναφερόμενες επιδόσεις αλλά και το Διάταγμα εξεδόθησαν παράνομα και παράτυπα και πρέπει να ακυρωθούν. Όπως ισχυρίζεται η Ομνύουσα το Διάταγμα έχει εκδοθεί σε λανθασμένη πραγματική βάση αφού η Τράπεζα δεν είχε προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων στην μονομερή αίτηση, αλλά ούτε και είχε προβεί σε προσπάθειες για προσωπική επίδοση στο εξωτερικό προτού αιτηθεί την υποκατάστατη επίδοση. Η Τράπεζα είχε την υποχρέωση, εισηγείται, να προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και, εφόσον το Διάταγμα εξεδόθη από το Δικαστήριο ενώ τελούσε υπό πραγματική πλάνη, τότε πάσχει και η ίδια η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι. Η δε Αιτήτρια δεν είχε εξουσιοδοτήσει τους δικηγόρους της να αποδέχονται εκ μέρους της επιδόσεις ή να παραλαμβάνουν Δικαστικά έγγραφα. Η κα Χατζηστερκώτη επισημαίνει ότι ενώ η Τράπεζα γνώριζε ότι η Αιτήτρια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο εξωτερικό, αφού αυτό αναφέρει ο ίδιος ο ενόρκως δηλών στην αίτηση για υποκατάστατο επίδοση, δεν αιτήθηκε προηγουμένως διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι αυτή με την οποία η Αιτήτρια υπάγεται στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ώστε να καθίσταται πλέον δυνατή η υποκατάστατος επίδοση σε αυτήν είτε εντός είτε εκτός της δικαιοδοσίας. Εισηγείται, συνεπώς, ότι η έκδοση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση στην Αιτήτρια η οποία διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν θεμελίωσε τις προϋποθέσεις υπαγωγής αυτής στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Τέλος η κα Χατζηστερκώτη αναφέρει ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση καταχωρίστηκε αμέσως με την λήψη εντολής και οδηγιών από την Αιτήτρια και κατά την προετοιμασία και ετοιμασία της Αίτησης / Έφεσης κατά των Ειδοποιήσεων Πλειστηριασμού όταν εντοπίστηκαν τα πιο πάνω λάθη και παραλείψεις. Η Τράπεζα καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.5 Θ.Θ.1-10, Δ.6 Θ.Θ.1, 2, 4 - 9, Δ.16 Θ.Θ. 1-5, 9-11, Δ.19 Θ.Θ.3, 4, 26, Δ.21, Δ.27 Θ.Θ. 1 - 3, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1-9, Δ.64, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο Άρ. 30 του Συντάγματος, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ.3,9, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (Ε.Κ.) 44/01 ο οποίος αναδιατυπώθηκε με τον Κανονισμό 1215/12 και (Ε.Κ.) 1393/07, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 αρ. 27, 44Α - 44ΙΑΑ, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, στους Γενικούς Κανόνες και/ή Γενικές Αρχές της Νομολογίας και στις Συμφυείς Εξουσίες, Νομολογία, Διακριτική Ευχέρεια και Πρακτική του Δικαστηρίου, καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 15 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  2. Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει των ρητών παραδοχών και/ή της εν γένει συμπεριφοράς της Αιτήτριας.
  3. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου.
  4. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση βρίθει από ανακρίβειες και αναλήθειες.
  5. Δεν συντρέχουν και/ή ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των επιζητούμενων Διαταγμάτων και/ή δεν συντρέχουν οι περιστάσεις για να εγκρίνει το Σεβαστό Δικαστήριο τα αιτούμενα Διατάγματα.
  6. Η καθ' ης η αίτηση αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα απολύτως αναγκαία και/ή ουσιώδες γεγονότα και/ή στοιχεία που ήταν αναγκαία και σχετικά για τον καθορισμό της Αίτησης ημερ. 28.05.20 για υποκατάστατη επίδοση και το Δικαστήριο με την έκδοση του εν λόγω Διατάγματος ημερ. 30.06.20 ικανοποιήθηκε ότι όλα τα απολύτως αναγκαία στοιχεία και/ή γεγονότα τέθηκαν ενώπιον του προς αξιολόγηση κατά την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 30.06.
  8. Το Διάταγμα του Ε.Δ. Λεμεσού ημερ. 30.06.20 ορθώς εκδόθηκε στη βάση ικανοποιητικού μαρτυρικού υποβάθρου ότι με τον εν λόγω τρόπο επίδοσης η Αιτήτρια θα λάμβανε γνώση.
  9. Αποτελεί πλέον αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η δικηγορική εταιρεία Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. έχει κατά πάντα ουσιώδη επικοινωνία με την Αιτήτρια οπόταν αποδείχθηκε και εκ των γεγονότων που ακολούθησαν ότι ορθώς εκδόθηκε το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30.06.
  11. Αποτελεί πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Αιτήτρια έχει λάβει πλήρη γνώση της παρούσας διαδικασίας και έχει εμφανισθεί σε αυτήν. Οπόταν το να διαταχθεί η εκ νέου επίδοση σε αυτήν δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό.
  12. Η όλη δικονομική συμπεριφορά της Αιτήτριας είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  13. Η παρούσα Αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική και/ή κακόπιστη καθότι: Αποτελεί ένα εκ των πολλαπλών μέσων και/ή νομικών μέτρων που λήφθηκαν συγχρόνως από την Αιτήτρια που κατά κύριο λόγο αποσκοπούν στο να εμποδίσουν την ολοκλήρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού του ακινήτου που επιβαρύνεται δια της Υποθήκης υπ' αρ. ΥXXX.
  14. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» και/ή της συνοδευτικής αυτών κατάστασης λογαριασμού πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και το περιεχόμενο αυτών είναι συμβατό με τον προβλεπόμενο τύπο και/ή το περιεχόμενο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου 9/
  15. Έχουν δεόντως επιδοθεί, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις κείμενης νομοθεσίας, η επίδοση τους συνιστά «καλή επίδοση» και η διαδικασία ακολουθείται ορθά και νομότυπα.
  16. Άνευ βλάβης του Λόγου Ένστασης 11 ανωτέρω, Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» δεν αποτελούν το επίδικο ζήτημα της μονομερούς αίτησης ημερ. 28.05.20, όπως έντεχνα προσπαθούν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο, άλλα κατά πόσο η Τράπεζα προέβηκε σε εύλογα διαβήματα επίδοσης των εν λόγω Ειδοποιήσεων και κατεπέκταση των ανεπιτυχών προσπαθειών, ορθά προέβηκε και εξασφάλισε από το Δικαστήριο το εν λόγω Διάταγμα ημερ. 30.06.20 παραθέτοντας τα απολύτως αναγκαία και/ή ουσιώδες γεγονότα και/ή στοιχεία.
  17. Ο αιτούμενος παραμερισμός και/ή ακύρωση θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις.
  18. Ο μοναδικός λόγος καταχώρησης και προώθησης της παρούσας Αίτησης είναι για να καθυστερήσει η Αιτητρια την διαδικασία της παρούσας και να αποτρέψει την Καθ' ης η αίτηση να προωθήσει την απαίτηση της που διατηρεί εναντίον της προς είσπραξη του λαβείν της.
  19. Η υπό κρίση Αίτηση αποτελεί ξεκάθαρη προσπάθεια εκ μέρους της Αιτήτριας να αποφύγει και/ή να δικαιολογήσει την παράλειψη της να συμμορφωθεί με τις συμβατικές υποχρεώσεις της προς την Καθ' ης η αίτηση». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXX Χριστοφίδη, εκ των υπαλλήλων της Τράπεζας, ο οποίος αναφέρεται στη σύναψη συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων προς εξασφάλιση των οποίων ενεγράφη η ΥXXX. Επισημαίνει ότι στις αγωγές με αρ. 980/19 και 1031/19 που είχε καταχωρίσει η Τράπεζα αναφορικά με τα πιο πάνω, αλλά και όλες τις Δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν μεταξύ της Τράπεζας και της Αιτήτριας, αυτήν εκπροσωπεί το δικηγορικό γραφείο Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Σε σχέση με την επίδοση ο κ. Χριστοφίδης αναφέρει ότι οι προσπάθειες για επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι στην Αιτήτρια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απέβησαν άκαρπες αφού η τελευταία δεν μετέβη στο ταχυδρομείο για να παραλάβει τα έγγραφα. Την 30.8.2019 ιδιώτης επιδότης επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπου Ι και την κατάσταση λογαριασμού στον σύζυγο της Αιτήτριας, τόσο για τον ίδιο όσο και για την Αιτήτρια. Ακολούθως στάληκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ προς τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αλλά αυτές δεν παραλήφθηκαν από την Αιτήτρια. Έγινε προσπάθεια για επίδοση τους μέσω ιδιώτη επιδότη ο οποίος πληροφορήθηκε ότι η Αιτήτρια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο εξωτερικό για εκπόνηση σπουδών. Από αυτά προέκυψε και η ανάγκη για την αίτηση για παροχή άδειας υποκατάστατης επίδοσης, η οποία και αποτελούσε τον πλέον ασφαλή τρόπο να επιτευχθεί η επίδοση στην Αιτήτρια. Ο Ενόρκως Δηλούντας επισημαίνει ότι αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός που δεν αμφισβητεί ούτε η ίδια η Αιτήτρια, ότι αυτή έχει επικοινωνία με το δικηγορικό γραφείο Χατζηστερκώτη, κάτι που φαίνεται και από την ρητή εξουσιοδότηση που η Αιτήτρια έδωσε στην κα Χατζηστερκώτη να προβεί στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Αποτελεί εισήγηση του κ. Χριστοφίδη ότι στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνει χώρα εκτενής και έκδηλη κατάχρηση διαδικασιών και κακόπιστη συμπεριφορά εκ μέρους της Αιτήτριας αφού δεν αναφέρεται στην Αίτηση ότι έχουν ήδη καταχωριστεί δύο πανομοιότυπες Αιτήσεις / Εφέσεις για το ίδιο ακίνητο. Παρά το γεγονός ότι η οφειλή της Αιτήτριας είναι αδιαμφισβήτητη εντούτοις η συμπεριφορά της καταδεικνύει την άρνηση της να συνεργαστεί και να αποπληρώσει τις οφειλές της. Η σωρεία νομικών μέτρων τα οποία η Αιτήτρια έχει λάβει με τα οποία επιδιώκεται η αναστολή εκποίησης του ακινήτου αποτελεί κατάχρηση διαδικασιών. Όσον αφορά στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι το Διάταγμα εξεδόθη παράνομα ο κ. Χριστοφίδης αναφέρει ότι η Τράπεζα αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα απολύτως αναγκαία και ουσιώδη γεγονότα και το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι όλα αυτά είχαν τεθεί ενώπιον του, εκδίδοντας το Διάταγμα. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και Θ πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και έχουν δεόντως επιδοθεί. Εν πάση, όμως, περιπτώσει οι εν λόγω Ειδοποιήσεις δεν αποτελούν το επίδικο ζήτημα της μονομερούς αίτησης ημερ. 28.5.
  20. Θέση του κ. Χριστοφίδη είναι ότι δεν στοιχειοθετείται κανένας λόγος παραμερισμού ή ακύρωσης του Διατάγματος. Σε σχέση με την επίδοση των Ειδοποιήσεων ο κ. Χριστοφίδης εισηγείται ότι η σημασία της επίδοσης είναι να τεθεί υπόψιν του ενδιαφερομένου προσώπου η ύπαρξη και το περιεχόμενο της διαδικασίας, η δε Αιτήτρια αποδεδειγμένα έλαβε γνώση αυτής και εκπροσωπήθηκε από δικηγόρους. Αναμφίβολα έχει επαφή με το δικηγορικό γραφείο Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και η επίδοση σε αυτούς είναι καθόλα νόμιμη και σύμφωνη με το Διάταγμα. Δεν απαιτείται ρητή εξουσιοδότηση της Αιτήτριας ώστε να επιτευχθεί έγκυρη επίδοση δικαστικών εγγράφων στο δικηγορικό γραφείο. Ούτε συνιστά κώλυμα για οποιοδήποτε διάδικο να ακολουθήσει οποιαδήποτε άλλη διαδικασία προβλέπει η εσωτερική Νομοθεσία ώστε να επιτευχθεί η επίδοση εγγράφων και δεν ευσταθεί η θέση ότι η Τράπεζα έπρεπε να εξασφάλιζε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η επίδοση έλαβε χώρα σύμφωνα με το Διάταγμα, η Αιτήτρια έλαβε γνώση της διαδικασίας και από την επίδοση καμία ζημιά ή βλάβη έχει προκληθεί σε αυτήν. Μετά την έκδοση σχετικής άδειας καταχωρίστηκε εκ μέρους της Αιτήτριας Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Σε αυτήν η κα Χατζηστερκώτη προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Τράπεζα γνώριζε από τον Ιούλιο ή Αύγουστο 2017 ότι η Αιτήτρια ήταν μόνιμη κάτοικος Ουγγαρίας και το απέκρυψε από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αίτησης για υποκατάστατο επίδοση. Ενώ δε το γνώριζε αυτό καμία προσπάθεια δεν έκανε η Τράπεζα να επιδώσει την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ προσωπικά στην Αιτήτρια δια της εξασφάλισης διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, αλλά περιορίστηκε σε αποστολή με συστημένο ταχυδρομείο σε διεύθυνση που γνώριζε ότι δεν ήταν η διεύθυνση μόνιμης διαμονής της Αιτήτριας. Ακολούθως αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εν όψει του ότι μεταξύ αυτών που ζητούνται με την Αίτηση είναι ο παραμερισμός του Διατάγματος, τυγχάνει εφαρμογής η Δ.48 Θ. 8
(4)η οποία αναφέρει τα ακόλουθα, σε μετάφραση: «Οποιοδήποτε πρόσωπο (πλην του αιτητή) που επηρεάζεται από ένα διάταγμα που έγινε μονομερώς μπορεί να αποταθεί δια κλήσεως για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να το παραμερίσει ή να το διαφοροποιήσει με τοιούτους όρους που θα ήθελον φανεί δίκαιοι». Μελετώντας την αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Αιτήτρια φαίνεται ότι το αίτημα της εδράζεται επί δύο εισηγήσεων, αφενός το ότι δεν υπήρξε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη από μέρους της Τράπεζας στο πλαίσιο της μονομερούς αιτήσεως για έκδοση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοση και, αφετέρου, ότι θα έπρεπε να είχε προηγηθεί αίτημα για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος σημειώνω ότι αιτήσεις όπου επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, επιβάλλουν στους αιτητές την πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Αν διαφανεί ότι κάτι τέτοιο δεν έχει λάβει χώρα, το Δικαστήριο δύναται, για τον λόγο αυτό και μόνο, να ακυρώσει το διάταγμα. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, όπου αναφέρθησαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην Δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrimae fidae). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «Δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση». (βλ. επίσης μεταξύ άλλων Brink's Mat Ltd v. Elcombe and others
(1998)1 W.L.R. 1356 - 1357, Γενικός Εισαγγελέας (Νο. 2) ν. Σαββίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 349, Χριστιάνα Στυλιανού ν. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Δήμου Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 A.A.D. 597). Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ' αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής. Θέση της Αιτήτριας είναι ότι η Τράπεζα παρέλειψε να αποκαλύψει ότι γνώριζε από το 2017 ότι η Αιτήτρια είναι μόνιμη κάτοικος Ουγγαρίας. Προβάλλεται, επιπλέον, στην Αίτηση η πιο κάτω θέση την οποία παραθέτω αυτούσια: «9.1.Ενώ στην παράγραφο 8 επεξηγείται η διαδικασία δυνάμει του νόμου βάσει της επίδοσης Ειδοποιήσεων «Θ», «Ι», «ΙΑ», «ΙΒ», «Δελτίου Α» και χωρίς να αναφέρεται και να στοιχειοθετείται η επίδοση Ειδοποίησης «Θ» και μάλιστα αφότου ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος κατέστη απαιτητό δια του τερματισμού του λογαριασμού δανείου ο οποίος εξασφαλίζεται από την Υποθήκη XXX, εκδηλώνεται η πρόθεση των Καθ'ων η Αίτηση να προχωρήσουν με τον επίδικο πλειστηριασμό δια της έκδοσης και προσπαθειών επίδοσης Ειδοποιήσεων «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» (Βλ. παραγράφους 10 - 16 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 28/5/2020 επί του Τεκμηρίου 3». Παρά την μελέτη της πιο πάνω παραγράφου σε συνάρτηση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση, αδυνατώ να κατανοήσω το επιχείρημα της ευπαιδεύτου συνηγόρου. Όσον αφορά στην θέση ότι η Τράπεζα δεν αποκάλυψε το ότι η Αιτήτρια ήταν κάτοικος εξωτερικού, ρητή αναφορά στο γεγονός αυτό γίνεται στην παράγραφο 13 της μονομερούς αιτήσεως. Δεν θεωρώ ότι διαφοροποιείται ουσιωδώς η αναφορά από το ότι σε κάποιο έγγραφο του 2017 υπάρχει σφραγίδα της Πρεσβείας της Κύπρου στην Βουδαπέστη. Συνεπώς δεν θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο για την Αιτήτρια ότι το Διάταγμα θα πρέπει να παραμεριστεί ή ακυρωθεί λόγω μη αποκάλυψης. Στρέφομαι τώρα στην θέση της Αιτήτριας ότι το Διάταγμα πάσχει ένεκα του ότι δεν προηγήθηκε αίτημα για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Προς υποστήριξη της εισήγησης της η κα Χατζηστερκώτη παρέπεμψε στην απόφαση Φραγκέσκου ν Γρηγορίου
(2000)1(Γ)Α.Α.Δ.1765 και στις Αγγλικές αυθεντίες που εκεί περιλαμβάνονται. Εν πρώτοις σημειώνεται ότι η εν λόγω υπόθεση διαφοροποιείται ως προς τα γεγονότα. Πέραν τούτου η πιο πρόσφατη Νομολογία καταδεικνύει μία πιο φιλελεύθερη προσέγγιση η οποία εστιάζει στο κατά πόσο ο παραλήπτης έλαβε γνώση της διαδικασίας και αν έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα του με οποιοδήποτε τρόπο (βλ. Alpha Bank Cyprus Ltd v Si Senh Dau κ.α. Πολ. Εφ. Ε23/13 κ.α. ημερ. 12.4.2016). Τυπολατρικές προσεγγίσεις είναι αντίθετες με το πνεύμα και των Ευρωπαϊκών Κανονισμών . Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση VKC Quality Investments Ltd v Shammusi - Dean Alabi, Shitta Bey, ECLI:CY:AD:2014:A157, Πολ. Εφ.113/12 ημερ.4.3.2014 (απόφαση που εξέτασε το ζήτημα με βάση τον ΕΚ1393/17): «Το γεγονός ότι η Δ.6 θ.6 «δεν έχει τύχει οποιασδήποτε εξέτασης και αναπροσαρμογής» ενόψει της εισαγωγής του ΕΚ 1393/2007, δεν θα έπρεπε να ανησυχήσει ιδιαίτερα την ευπαίδευτη πρωτόδικη δικαστή, εφόσον προείχε η εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Εν πάση περιπτώσει, είναι κοινή διαπίστωση ότι οι δικοί μας Θεσμοί χρήζουν εκσυγχρονισμού. Όμως μέχρι να γίνει αυτό κατορθωτό, τα δικαστήρια έχουν υποχρέωση να τους ερμηνεύουν με τέτοιο τρόπο ώστε νa διευκολύνουν τη διαδικασία, που είναι εξάλλου και ο πρωταρχικός σκοπός για τον οποίο έχουν θεσπιστεί οι Θεσμοί (βλ. HE.NI.PA. Estates Co Ltd v. Club Dido Gesmbh
(1995)1 CLR 371)». Ακόμα και στην απόφαση Φραγκέσκου ν Γρηγορίου (πιο πάνω) που επικαλέστηκε η ίδια η συνήγορος για την Αιτήτρια τονίστηκε ότι «το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου». Εν προκειμένω η επίδοση των Ειδοποιήσεων δυνάμει του Ν.9./65 στους δικηγόρους της Αιτήτριας έφερε σε γνώση αυτής το περιεχόμενο τους και την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δια πλειστηριασμού. Η Αιτήτρια μάλιστα καταχώρισε και Αίτηση / Έφεση για ακύρωση αυτών. Συνεπώς, και αν ακόμα υπήρξε λάθος ή παρατυπία στο ότι δεν λήφθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση είτε του Διατάγματος είτε της επίδοσης, δεδομένου ότι η Αιτήτρια δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. Των πιο πάνω δεδομένων η Αίτηση δε μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Τράπεζας - Καθ'ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μαρίνα Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.