ΜΑΙΧΟΥΠ κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 1030/21, 14/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A170 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1030/21 Μεταξύ: 1.ΧΧΧΧ ΜΑΙΧΟΥΠ
- ΧΧΧΧ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗ Ενάγοντες/Αιτητές και Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόμενων Ημερομηνία: 14.6.21 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Χρ. Χατζηστερκώτης και κα Ε. Χατζηστερκώτη για κκ Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 11.6.21 οι Ενάγοντες, από τώρα και στο εξής «οι Αιτητές», εξαιτούνται προσωρινό διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη, από τώρα και στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση», να προωθεί την διαδικασία εκποίησης της υποθήκης Υ6ΧΧ3/Χ5 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λ. αναφορικά με το ακίνητο με αριθμό εγγραφής Χ/Χ2Χ, Φύλλο/Σχέδιο/Τμήμα Χ8/0ΧΧΧΧ2/Χ, τεμάχιο Χ4Χ το οποίο είναι οικόπεδο με υφιστάμενη κατοικία επί της οδού Σ. στην ενορία Α. Σ. στην Λ., ιδιοκτησίας των Αιτητών, από τώρα και στο εξής «το ακίνητο», και/ή αναστέλλει την ως άνω διαδικασία μέχρι την λήξη της περιόδου αναστολής πλειστηριασμών σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 9/65 όπως τροποποιήθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 98(Ι)/21 και/ή για όσο η ρηθείσα περίοδος αναστολής παραταθεί και/ή μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε μονομερώς και βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε. Συνοδεύεται δε, μεταξύ άλλων, από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1, από τώρα και στο εξής «ο Αιτητής», ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα 2 να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και εκ μέρους της ιδίας. Η Ενάγουσα 2 βρίσκεται στο εξωτερικό για εργασία και εκπόνηση σπουδών. Λόγω των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν συνεπεία της πανδημίας καθώς και των επαγγελματικών υποχρεώσεων και των σπουδών της δεν κατέστη δυνατόν να ταξιδέψει στην Κύπρο ώστε να προβεί η ίδια σε ένορκο δήλωση. Τα ουσιώδη γεγονότα έχουν ως εξής. Οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου κατά ½ μερίδιο. Η οικία που βρίσκεται σε αυτό είναι η κύρια κατοικία των Αιτητών, από τώρα και στο εξής «η κατοικία», και η αξία της δεν υπερβαίνει τα Ευρώ 500.000,00 σεντ οπότε και η εκποίηση της υποθήκης Υ6ΧΧ3/Χ5 έπρεπε σύμφωνα με τον Τροποποιητικό Νόμο 98(Ι)/21 να ανασταλεί μέχρι την 31.7.
- Η Καθ' ης η αίτηση είναι άλλης άποψης βασιζόμενη σε εκτιμήσεις οι οποίες καθορίζουν την αξία της κατοικίας πέρα των Ευρών 500.000,00 σεντ. Ο Αιτητής εξασφάλισε τις εκτιμήσεις της Καθ' ης η αίτηση και την ίδια ημέρα τις προώθησε σε δικό του εκτιμητή ονόματι ΧΧΧΧ Αγαθαγγέλου ζητώντας του να προβεί σε εκτίμηση της τρέχουσας αγοραίας αξίας της κατοικίας. Ο Αγαθαγγέλου στις 20.5.21 ζήτησε από τον Αιτητή να τον εφοδιάσει με τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου και με τα εγκεκριμένα σχέδια βάση της άδειας οικοδομής. Ο Αιτητής δεν μπορούσε να εντοπίσει τα εν λόγω σχέδια και η διαδικασία να τα εξασφαλίσει μέσω της αρμόδιας αρχής ήταν πολύ χρονοβόρα. Γι' αυτό και ήρθε σε επαφή με τον αρχιτέκτονα της κατοικίας ο οποίος και τον εφοδίασε με τα σχέδια τα οποία ο Αιτητής στην συνέχεια παρέδωσε στον Αγαθαγγέλου ο οποίος στις 26.5.21 προέβη σε επιτόπια εσωτερική επιθεώρηση της κατοικίας. Ο Αγαθαγγέλου ετοίμασε την έκθεση εκτίμησής του η οποία φέρει ημερομηνία 7.6.
- Σύμφωνα με την εκτίμηση του Αγαθαγγέλου η τρέχουσα αξία της κατοικίας είναι Ευρώ 483.000,00 σεντ. Επομένως η εκποίηση της υποθήκης Υ6ΧΧ3/Χ5 έπρεπε σύμφωνα με τον Τροποποιητικό Νόμο 98(Ι)/21 να ανασταλεί. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς καθυστέρηση αλλά μόλις αυτό κατέστη αναγκαίο, ήτοι μετά την δημοσίευση του Τροποποιητικού Νόμου 98(Ι)/21, της γνωστοποίησης της θέσης της Καθ' ης η αίτηση ότι το ακίνητο δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του Τροποποιητικού Νόμου 98(Ι)/21 και της εξασφάλισης από τον Αιτητή των απαραίτητων προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης στοιχείων. Η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος έχει καταστεί επείγουσα καθότι ο πλειστηριασμός είναι προγραμματισμένος να λάβει χώρα εντός πολύ περιορισμένου χρονικού διαστήματος. Οι Αιτητές ουδεμία ευθύνη φέρουν για τον χρόνο που παρήλθε μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Η πάροδος του χρόνου οφείλεται στα γεγονότα για τα οποία γίνεται μνεία ανωτέρω. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 11.6.21 και ορίσθηκε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου την ίδια ημέρα ότε και το Δικαστήριο της επιλήφθηκε. Αφού διήλθε της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει το Δικαστήριο διαμόρφωσε την άποψη ότι δεν δικαιολογείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να εκδοθεί διάταγμα στην απουσία της Καθ' ης η αίτηση. Ο κύριος Χατζηστερκώτης είχε αντίθετη άποψη οπότε και την ίδια ημέρα αγόρευσε επί του σημείου τούτου προφορικά. Στην υπόθεση Ahmad Zein κ.α. ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 606 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το άρθρο 9
(1)του Κεφαλαίου 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Όπως παρετηρήθη από τον Πική, Π., στην υπόθεση Resola, ανωτέρω, στις σ. 604-605: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του. (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836). In Re B.P. CYPRUS LTD.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:- ''Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί». Στην υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward
(2013)1 ΑΑΔ 78 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην In Re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, με την παρατήρηση ότι «το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση», απεφασίσθη ότι συνιστούσε λόγο ακύρωσης τέτοιου διατάγματος η έλλειψη υποβάθρου καταδεικνύοντος το κατεπείγον. Ομοίως στην In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861. Στη M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 μάλιστα υπεδείχθη ότι (σ. 1797) «. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου. Στην καθοδηγητική υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 ο διάδικος εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί μονομερές διάταγμα έφερε ένσταση στην παράταση του όταν αυτό ήταν επιστρεπτέο ισχυριζόμενος ακριβώς ότι δεν είχε, κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον. Η εισήγηση αυτή επανελήφθη στα πλαίσια της έφεσης και έγινε δεκτή από το Εφετείο, με τα ακόλουθα να συνιστούν το rationale της απόφασης (Πικής, Π., σ. 604): «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η Resola και η Vuitton ακολουθήθησαν στη Χριστοδούλου ν. Antonious M.F.M. Vraets
(1999)1(Γ) A.A.Δ. 1475, στην οποία παρετέθησαν με επιδοκιμασία τα ως άνω αποσπάσματα, όπως ομοίως και στη Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλα Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606». Ο χρόνος που παρήλθε από της δημοσίευσης του Τροποποιητικού Νόμου 98(Ι)/21 μέχρι τις 11.6.21, ημερομηνία υποβολής της υπό κρίση αίτησης, αναλώθηκε στα όσα σχετικά ανέφερε ο Αιτητής στην ένορκό του δήλωση. Συγκεκριμένα η πλευρά του Αιτητή πρώτα εξασφάλισε τις εκτιμήσεις της Καθ' ης η αίτηση από την Καθ' ης η αίτηση και ακολούθως ο Αιτητής τις παρέδωσε στον δικό του εκτιμητή. Ο εκτιμητής των Αιτητών στις 20.5.21 ζήτησε από τον Αιτητή να τον εφοδιάσει με τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου και με τα εγκεκριμένα σχέδια βάση της άδειας οικοδομής. Ο Αιτητής εξασφάλισε τα σχέδια από τον αρχιτέκτονα της κατοικίας. Στην συνέχεια τα παρέδωσε στον εκτιμητή του ο οποίος προέβη σε επιτόπια επιθεώρηση της κατοικίας στις 26.5.21. Η έκθεση εκτίμησης ετοιμάσθηκε στις 7.6.21. Σημειώνεται ότι γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ο κύριος Χατζηστερκώτης κατά την αγόρευσή του τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην ένορκο δήλωση του Αιτητή δεν θα ληφθούν υπόψη. Είναι σαφώς νομολογημένο ότι δηλώσεις δικηγόρων κατά την αγόρευσή τους δεν υπέχουν μορφή μαρτυρίας και για τον λόγο αυτό δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1 ΑΑΔ 223 και King's Development Co Ltd v. Πηλέα
(2001)1 ΑΑΔ 733). Θα διαφωνήσω με τον κύριο Χατζηστερκώτη ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Ο Τροποποιητικός Νόμος 98(Ι)/21 δημοσιεύθηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 7.5.
- Η έκθεση εκτίμησης του κύριου Αγαθαγγέλου ετοιμάσθηκε στις 7.6.21, ήτοι 1 μήνα αργότερα. Από το Τεκμήριο 3 προκύπτει ότι η πλευρά των Αιτητών έλαβε τις εκτιμήσεις της Καθ' ης η αίτηση στις 12.5.
- Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του Αιτητή οι εν λόγω εκτιμήσεις προωθήθηκαν στον κύριο Αγαθαγγέλου την ίδια ημέρα. Από τότε χρειάσθηκε χρόνος μέχρι τις 7.6.21 για να ετοιμασθεί η έκθεση εκτίμησης του κύριου Αγαθαγγέλου. Θεωρώ πως 25 μέρες που είναι το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ 12.5.21 και 7.6.21 είναι ιδιαίτερα μεγάλος χρόνος για την ετοιμασία μιας έκθεσης εκτίμησης με δεδομένο ότι και ο πλειστηριασμός ήταν προγραμματισμένος για τις 16.6.
- Φρονώ πως έπρεπε να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στον χρόνο και η έκθεση να ετοιμασθεί ενωρίτερα και έγκαιρα ώστε οι Αιτητές να μην βρεθούν στην κατάσταση που βρίσκονται σήμερα, δηλαδή, να ζητούν την έκδοση ενός δραστικότατου διατάγματος, όπως το αιτούμενο, το οποίο αν εκδοθεί θα έχει ως αποτέλεσμα να πληγούν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση με την ματαίωση του πλειστηριασμού στις 16.6.21 και το οποίο θα αποστερεί από την Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθεί. Σημειώνεται ως εξίσου σημαντικό ότι κανένας λόγος δεν καταδείχθηκε γιατί η έκθεση εκτίμησης του κύριου Αγαθαγγέλου δεν θα μπορούσε να ετοιμασθεί ενωρίτερα. Ακόμα και τα στοιχεία που ζήτησε ο κύριος Αγαθαγγέλου από τον Αιτητή δεν δόθηκαν, όπως συνάγεται από την ένορκο δήλωση του Αιτητή, με ιδιαίτερη δυσκολία, αφού αυτά εν τέλει εξασφαλίσθηκαν από τον αρχιτέκτονα της κατοικίας. Επίσης ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι για τον πιο πάνω σκοπό δαπάνησε πολύ χρόνο. Ο εκτιμητής των Αιτητών όφειλε υπό τις περιστάσεις να κινηθεί με σπουδή ώστε να ετοιμάσει την έκθεση εκτίμησής του έγκαιρα. Αυτός, όπως φαίνεται, δεν έπραξε έτσι. Ανάλωσε 25 ολόκληρες μέρες για να ετοιμάσει την έκθεσή του και η πλευρά των Αιτητών παραγνώρισε ότι ο πλειστηριασμός ήταν προγραμματισμένος για τις 16.6.21 και ότι οι Αιτητές θα εξαιτούνταν προσωρινής θεραπείας. Με αποτέλεσμα οι Αιτητές τρεις εργάσιμες μέρες πριν τον καθορισμένο πλειστηριασμό να αιτούνται διατάγματος που να τον αναστέλλει στην απουσία της Καθ' ης η αίτηση και κατά παραγνώριση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να ακουσθεί, κάτι που αποτελεί σοβαρή εκτροπή από τις θεμελιακές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος όταν οι Αιτητές άφησαν να παρέλθει χρόνος 30 ολόκληρων ημερών, ήτοι από τις 12.5.21 μέχρι τις 11.6.21, για να δυνηθούν να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση την υστάτη, ήτοι τρεις εργάσιμες μέρες πριν την καθορισμένη ημερομηνία του πλειστηριασμού. Μετρώ τον χρόνο από τις 12.5.21 καθότι λαμβάνω υπόψη ότι μετά τις 7.5.21 ακολούθησε Σαββατοκύριακο και η πλευρά του Αιτητή έλαβε τις εκτιμήσεις της Καθ' ης η αίτηση στις 12.5.21 ότε και ενημερώθηκε και για την θέση της Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με το θέμα της αναστολής του πλειστηριασμού. Η καθυστέρηση ή το δικαιολογημένο του χρόνου στην επιδίωξη προσωρινής θεραπείας κρίνεται στην βάση των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση βασική παράμετρος κατά την κρίση μου είναι η ορισθείσα ημερομηνία του πλειστηριασμού. Σε άλλη περίπτωση χρόνος ενός μηνός μπορεί να μην κρινόταν υπερβολικός. Στην παρούσα, όμως, περίπτωση κρίνεται ως τέτοιος με δεδομένο ότι η πλειστηριασμός ήταν ορισμένος μόλις τρεις εργάσιμες μέρες μετά την υποβολή της υπό κρίση αίτησης. Σημειώνεται ότι αν οι Αιτητές ενεργούσαν με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση και το Δικαστήριο θα είχε την δυνατότητα να ακούσει και τις δύο πλευρές και να εξισορροπήσει τα δικαιώματα και τους κινδύνους τους. Κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει ένεκα του ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε την τελευταία στιγμή. Οι ίδιοι οι Αιτητές με τους χειρισμούς τους δημιούργησαν το κατεπείγον. Συνεπώς δεν μπορούν να το επικαλούνται και ως δικαιοδοτική προϋπόθεση του αιτήματός τους. Φρονώ πως αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης. Η κατ' εξαίρεση απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και κυρίως τους αντιδίκους. Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση του κύριου Χατζηστερκώτη στην έκταση που την θέλει να ασκείται με αναφορά μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών από τυχόν έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, ανεξάρτητα, δηλαδή, από οτιδήποτε άλλο, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Συναφώς ο κύριος Χατζηστερκώτης εισηγήθηκε ότι δεν θα βλάψει την Καθ' ης η αίτηση η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος αφού η Καθ' ης η αίτηση δύναται μετά τις 31.7.21 να εκκινήσει ίδια διαδικασία. Επίσης δεν μου διαφεύγουν οι συνέπειες από τυχόν μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης στα συμφέροντα των Αιτητών. Η παράμετρος, όμως, αυτή δεν μπορεί να λειτουργεί ως πανάκεια για παραλείψεις διαδίκου σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα σε περίπτωση όπως η παρούσα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αποστερώντας από την Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθεί. Την στιγμή που όπως και πιο πάνω τονίσθηκε αν οι Αιτητές ενεργούσαν με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για καταχώρηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση. Αναφορικά με το τελευταίο σημειώνεται, επίσης, ότι εκκρεμεί η απόφαση στην αίτηση/έφεση με αριθμό 343/20 η οποία αφορά σε ακύρωση της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ με την οποία καθορίσθηκε ο υπό συζήτηση πλειστηριασμός για τις 16.6.
- Αυτό είναι εις γνώση του Δικαστηρίου καθότι της εν λόγω υπόθεσης φυσικός Δικαστής είναι το παρόν Δικαστήριο και η απόφαση θα εκδοθεί αύριο. Με άλλα λόγια απόρριψη της υπό κρίση αίτησης δεν συνεπάγεται αυτόματα την πραγματοποίηση της εκποίησης. Παρόμοια ήταν η περίπτωση στην Πολιτική Αίτηση 138/18, ημερομηνίας 7.11.18 που αφορούσε σε αίτηση για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων. Η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.9/1965, όπως τροποποιήθηκε. Είχε παρέλθει άπρακτη η πρώτη ειδοποίηση για εξόφληση τύπου Ι και η ειδοποίηση για πώληση τύπου ΙΑ είχε επιδοθεί στους ενυπόθηκους οφειλέτες, αιτητές στην αίτηση, στις 2.10.2018, ορίζοντας ως χρόνο του πλειστηριασμού των επιδίκων ακινήτων την 8.11.2018 και 9.11.
- Οι αιτητές είχαν συνεπώς προθεσμία να καταχωρήσουν την προβλεπόμενη από το εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ έφεση μέχρι και την 1.11.
- Το έπραξαν εμπρόθεσμα εφόσον η έφεση καταχωρίστηκε στις 31.10.
- Παράλληλα, όμως, καταχώρησαν και αίτηση χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά (ex parte) με την οποία ζητήθηκε αναστολή της διαδικασίας πώλησης μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της έφεσης. Εξετάζοντας την μονομερή αίτηση στις 2.11.2018 το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείτο το κατεπείγον του αιτήματος και την απέρριψε. Είναι οι αιτητές, θεώρησε, οι οποίοι καταχωρώντας την αίτηση στο τέλος της προθεσμίας δημιούργησαν τα στενά χρονικά περιθώρια. Η πρωτόδικη απόφαση αμφισβητήθηκε με αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari προς ακύρωση της. Λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα από το Ανώτατο Δικαστήριο υπό την μονομελή του σύνθεση: «Η απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά αποτελεί σοβαρή εκτροπή από θεμελιακή αρχή της φυσικής δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια, όχι μόνο δικαιολογείται κατ΄εξαίρεση στις περιπτώσεις που στοιχειοθετείται κατεπείγουσα ανάγκη, αλλά το κατεπείγον έχει αναγνωριστεί ως δικαιοδοτικός όρος. Εν προκειμένω η ουσία έγκειται στο γεγονός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν επληρούτο στοιχειώδης προϋπόθεση ώστε να μπορούσε να αναλάβει δικαιοδοσία επί μονομερούς αιτήσεως. Όχι μόνο δεν υπάρχει αρνησιδικία και γενικότερα πρόδηλο νομικό σφάλμα υπό την παραπάνω έννοια αλλά, έστω και αν δεν είναι αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, θεωρώ πάντως χρήσιμο να καταγράψω τη συμφωνία μου με τον τρόπο που ο ευπαίδευτος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής χειρίστηκε συνοπτικά μεν, ουσιαστικά δε το ζήτημα. Εν προκειμένω οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρίσουν την έφεση μέχρι και το τελευταίο λεπτό της προβλεπόμενης προθεσμίας. Εφόσον όμως είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να καταχωρίσουν την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς, θέματα στα οποία αναφέρθηκε αγορεύοντας σήμερα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών. Θα μπορούσε σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο να εκδικάσει την ενδιάμεση αίτηση με την απαιτούμενη ταχύτητα ή να κατέληγαν τα μέρη σε εκ συμφώνου αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού με μια πρακτική μεταξύ τους διευθέτηση μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις. Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν. Η αντιμετώπιση του θέματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο ήταν ορθή. Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών. Η αναγκαία και πολύτιμη στις κατάλληλες περιπτώσεις εξαίρεση απόδοσης θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Είναι χαρακτηριστική τέτοιας προσέγγισης η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των αιτητών κατά την επιχειρηματολογία του ότι εάν το Δικαστήριο επιλαμβανόταν της αίτησης την ίδια ημέρα που καταχωρίστηκε και εξέδιδε τα διατάγματα ορίζοντας τα επιστρεπτέα στις 6.11.2018 θα μπορούσε να ακούσει την άλλη πλευρά και να εξέδιδε απόφαση πριν τις 8.11.2016». Υπό το φως των πιο πάνω το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν είχε αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού διατάγματος και απέρριψε την αίτηση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω το αίτημα είναι έκθετο σε απόρριψη. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο