Χριστοδούλου ν. Παπαγεωργίου, Αρ. Αγωγής: 2417/18, 10/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A169 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2417/18 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Χριστοδούλου, από την Λεμεσό Ενάγουσα και ΧΧΧΧ Παπαγεωργίου, από την Λεμεσό Εναγόμενη Ημερομηνία: 10.6.21 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Χρ. Ονουφρίου Για την Εναγόμενη: κ. Ν. Καλλής ............ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει διάφορες θεραπείες από την Εναγόμενη συνεπεία διάπραξης από την Εναγόμενη των αστικών αδικημάτων της ιδιωτικής οχληρίας και της παράνομης επέμβασης. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι η ιδιοκτήτρια οικίας στον Ά. Α. της επαρχίας Λεμεσού. Η Εναγόμενη κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι η ιδιοκτήτρια, κάτοχος και κάτοικος οικίας που βρίσκεται στο ίδιο τεμάχιο στο οποίο βρίσκεται η οικία της Ενάγουσας. Οι διάδικοι είναι οι εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες του εν λόγω τεμαχίου κατά ½ μερίδιο. Οι δυο οικίες γειτνιάζουν και διαχωρίζονται με περιτείχισμα το οποίο είναι κατασκευασμένο εντός των νόμιμων ορίων της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη φύτεψε εντός των νόμιμων ορίων της ιδιοκτησίας της θαμνώδη φράχτη, από τώρα και στο εξής «ο φραμός», ύψους πέραν των 2,50 μέτρων ο οποίος προσκολλάται επί του περιτειχίσματος της Ενάγουσας. Ο φραμός επεκτάθηκε σε τέτοιο βαθμό που διαπέρασε τα νόμιμα όρια και/ή σύνορα της ιδιοκτησίας της Εναγόμενης και εισχώρησε εντός των νόμιμων ορίων και/ή συνόρων της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας σε βαθμό και κατά τρόπο που προκαλεί οχληρία στην Ενάγουσα και την οικογένειά της και παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της Ενάγουσας από την ίδια και τα μέλη της οικογένειάς της. Συγκεκριμένα ο φραμός δυσχεραίνει και/ή αποκλείει την είσοδο στην οικία της Εναγόμενης και την συντήρηση μέρους της οικίας της. Η Ενάγουσα με συνεχείς προφορικές οχλήσεις και με την αποστολή στις 31.7.18 γραπτής επιστολής προς την Εναγόμενη ζήτησε την άρση της οχληρίας που προκαλείται από τον φραμό η οποία είναι και διαρκής. Η Εναγόμενη ουδέποτε απάντησε στην επιστολή της Ενάγουσας και δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα προς άρση της οχληρίας εξακολουθώντας, έτσι, να προκαλεί οχληρία στην Ενάγουσα. Επιπλέον σε άγνωστο για την Ενάγουσα χρόνο η Εναγόμενη η ίδια και/ή μέσω των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών της προσκόλλησε στο ήδη υπάρχον επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας μεταλλικό κάγκελο εισόδου άλλο δικό της μεταλλικό κάγκελο χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της Ενάγουσας παρεμβαίνοντας, έτσι, παράνομα και αυθαίρετα επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας. Από την επέμβαση προκλήθηκε ζημία στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας. Με την επιστολή της ημερομηνίας 31.7.18 αλλά και με προφορικές οχλήσεις η Ενάγουσα κάλεσε την Εναγόμενη να άρει την παράνομη επέμβαση επί της ιδιοκτησίας της. Η Εναγόμενη συμπεριφέρθηκε με αναίδεια προς την Ενάγουσα και ουδέποτε απάντησε στην επιστολή της ημερομηνίας 31.7.18. Με την Υπεράσπισή της η Εναγόμενη αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας εκτός από αυτούς που ρητά παραδέχεται στην Υπεράσπιση. Ειδικότερα αρνείται ότι οι δραστηριότητές της εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της παρεμβαίνουν στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας κατά τρόπο που προκαλείται οχληρία στην Ενάγουσα και την οικογένειά της ή στην εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της από την ίδια και την οικογένειά της. Αρνείται, επίσης, ότι τυχόν δραστηριότητές της εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της δυσχεραίνουν και/ή αποκλείουν την είσοδο στην οικία της Ενάγουσας και την συντήρηση μέρους της οικίας της. Περαιτέρω αρνείται ότι παρέμβηκε παράνομα επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Εναγόμενης κατά τον τρόπο που περιγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης. Τέλος, αρνείται ότι η Ενάγουσα υπέστη την οποιαδήποτε ζημιά από την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση και ισχυρίζεται ότι η οποιαδήποτε ζημιά ήθελε αποδειχθεί δεν προκλήθηκε από οποιαδήποτε δραστηριότητα της Εναγόμενης. Με την Απάντησή της η Ενάγουσα συνενώνει τα επίδικα θέματα, επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς της που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης της και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης οι οποίοι αντίκεινται στην Έκθεση Απαίτησης της. Στην παρούσα υπόθεση στην οποία η χρηματική διαφορά δεν υπερβαίνει το ποσό των Ευρώ 3.000,00 σεντ ακολουθήθηκε η διαδικασία της ταχείας εκδίκασης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί. Η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη, λοιπόν, στην βάση αποκλειστικά και μόνο γραπτής μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε χωρίς να γίνει χρήση των προνοιών της Δ.30 θ.7. Η γραπτή μαρτυρία από την πλευρά της Ενάγουσας παρουσιάσθηκε με ένορκο δήλωση της Ενάγουσας και από την πλευρά της Εναγόμενης με ένορκο δήλωση της Εναγόμενης. Κρίνω ότι η Ενάγουσα κατέθεσε την αλήθεια. Οι ισχυρισμοί της επί των ουσιωδών σημείων της υπόθεσης συνάδουν με ό,τι απεικονίζεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 - οι οποίες σημειωτέον δεν αμφισβητήθηκαν από την Εναγόμενη - και επιβεβαιώνονται από αυτές. Είναι, επίσης σαφείς και θετικοί όπως και όλη η υπόλοιπη μαρτυρία της. Η μαρτυρία της Ενάγουσας είναι, επομένως, αποδεκτή. Στην αντίπερα όχθη οι ουσιώδεις για την υπόθεση ισχυρισμοί της Εναγόμενης διαψεύδονται από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2. Ακολουθεί ότι η Εναγόμενη δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Συγκεκριμένα η Εναγόμενη με την ένορκό της δήλωση ισχυρίζεται ότι οι δραστηριότητές της εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της δεν προκαλούν ενόχληση, ταλαιπωρία ή ταραχή στην Ενάγουσα και την οικογένειά της, δεν παρεμβαίνουν ή αποκλείουν την εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της Ενάγουσας από την ίδια και τα μέλη της οικογένειάς της και δεν δυσχεραίνουν ή αποκλείουν την είσοδο στην οικία της Ενάγουσας και την συντήρηση μέρους αυτής. Από τις προαναφερόμενες, όμως, φωτογραφίες προκύπτει ακριβώς το αντίθετο. Από αυτές καθίσταται έκδηλο ότι ο φραμός έχει τόσο πολύ επεκταθεί που διαπέρασε τα σύνορα της ακίνητης ιδιοκτησίας της Εναγόμενης και επεκτάθηκε εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας. Είναι, επίσης, έκδηλο ότι αυτός δυσχεραίνει την είσοδο στην οικία της Ενάγουσας και την συντήρηση μέρους αυτής και, επομένως, επεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της Ενάγουσας από την ίδια και τα μέλη της οικογένειάς της. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία της Εναγόμενης δεν είναι αποδεκτή εκτός από τα σημεία εκείνα της μαρτυρίας της που συνάδουν με την μαρτυρία της Ενάγουσας. Πιο κάτω θα σχολιάσω κάποια σημεία από την μαρτυρία της Εναγόμενης. Στην παράγραφο 4 της ένορκης της δήλωσης η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι είναι η ιδιοκτήτρια, κάτοχος και κάτοικος της οικίας με αριθμό Χ επί της οδού Μ. Ζ., 4ΧΧ7, Ά. Α., Λεμεσός ως ακριβώς ισχυρίζεται και η Ενάγουσα στην δική της ένορκο δήλωση. Αρνείται, όμως, ότι η οικία της βρίσκεται επί του ιδίου ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται και η οικία της Ενάγουσας. Ο ισχυρισμός αυτός αντίκειται σε επίσημη παραδοχή της Εναγόμενης και ως εκ τούτου δεν θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και θα αγνοηθεί. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης δικογραφείται ότι η Εναγόμενη κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν και είναι ιδιοκτήτρια, κάτοχος και κάτοικος της οικίας με αριθμό Χ επί της οδού Μ. Ζ., 4ΧΧ7, Ά. Α., Λεμεσός. Η εν λόγω οικία βρίσκεται επί του ιδίου ακινήτου με της Ενάγουσας, ήτοι του ακινήτου με αριθμό εγγραφής Χ/1ΧΧΧ9, Σχέδιο Χ-2Χ5-3Χ2, Τμήμα Χ, τεμάχιο ΧΧ, του οποίου η Εναγόμενη είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια κατά το ήμισυ. Ο δικογραφημένος αυτός ισχυρισμός είναι παραδεκτός μέσω της παραγράφου 4 της Υπεράσπισης. Η Εναγόμενη δέχεται ότι η οικία της γειτνιάζει με την οικία της Ενάγουσας και ότι οι δυο οικίες διαχωρίζονται με περιτοίχισμα. Αρνείται, όμως, ότι το περιτοίχισμα βρίσκεται εντός των «νόμιμων συμφωνηθέντων ορίων και νόμιμων οριοθετημένων συνόρων της ακίνητης ιδιοκτησίας» της Ενάγουσας. Πάντως δεν ισχυρίζεται καθόλου ή με τρόπο θετικό ότι το περιτοίχισμα βρίσκεται εντός των δικών της ορίων. Συναφώς δεν υπάρχει ισχυρισμός από την Εναγόμενη περί συνοριακής διαφοράς. Στην απουσία θετικής θέσης από την πλευρά της Εναγόμενης η άρνηση της ουδεμία σημασία έχει. Επί του προκειμένου δέχομαι, λοιπόν, την θέση της Ενάγουσας. Σημειώνεται, όμως, ότι και αν ακόμα το περιτοίχισμα βρισκόταν εντός των ορίων της Εναγόμενης αυτό που έχει σημασία είναι ότι τα κλαδιά του φραμού εξέχουν και επεκτείνονται στην ακίνητη ιδιοκτησία της Ενάγουσας και δη στον διάδρομο που ακολουθεί της εισόδου της οικίας της όπως αυτή φαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2. Με την παράγραφο 9 της ένορκής της δήλωσης η Εναγόμενη αρνείται τις παραγράφους 15 και 16 της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας περί παράνομης επέμβασης. Αναφορικά με το θέμα της παράνομης επέμβασης εντοπίζεται το εξής. Οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας αναφορικά με το ποιος προσκόλλησε το μεταλλικό κάγκελο πάνω στο μεταλλικό κάγκελο εισόδου της Ενάγουσας δεν είναι θετικοί. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι αυτό το έκανε σε άγνωστο για την Ενάγουσα χρόνο είτε η ίδια η Εναγόμενη, είτε κάποιος αντιπρόσωπός της. Καθίσταται έκδηλο από τα πιο πάνω ότι η Ενάγουσα δεν γνωρίζει ποιος τέλεσε την πιο πάνω πράξη. Η Ενάγουσα ουσιαστικά υποθέτει ότι υπόλογος γι' αυτή την πράξη είναι η Εναγόμενη ή κάποιος εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός της. Στην απουσία θετικής μαρτυρίας για το ποιος προσκόλλησε το μεταλλικό κάγκελο πάνω στο μεταλλικό κάγκελο εισόδου της Ενάγουσας δεν μπορώ να δεχθώ ότι το κάγκελο το τοποθέτησε η Εναγόμενη. Ακολουθεί ότι δεν αποδείχθηκε ότι την πιο πάνω πράξη την έκανε η Εναγόμενη. Συνακόλουθα η πλευρά της Ενάγουσας απέτυχε να αποδείξει το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα. Η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια οικίας με αριθμό Χ η οποία βρίσκεται επί της οδού Μ. Ζ. στον Ά. Α. της επαρχίας Λεμεσού. Η Εναγόμενη είναι ιδιοκτήτρια, κάτοχος και κάτοικος της οικίας με αριθμό Χ επί της οδού Μ. Ζ. στον Ά. Α. της επαρχίας Λεμεσού. Οι δυο οικίες γειτνιάζουν και διαχωρίζονται με περιτοίχισμα. Η Εναγόμενη φύτεψε θαμνώδη φράκτη ή φραμό ο οποίος προσκολλάται στο περιτοίχισμα και έχει ύψος πέραν των 2,50 μέτρων. Ο εν λόγω φραμός μεγάλωσε, αναπτύχθηκε και επεκτάθηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό που εξέχει και εισέρχεται εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας και παρεμβαίνει σε αυτήν κατά τρόπο που προκαλεί διαρκή ενόχληση και ταλαιπωρία στην Ενάγουσα και τα μέλη της οικογένειάς της. Συγκεκριμένα ο φραμός αποκλείει την εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της Ενάγουσας από την ίδια την Ενάγουσα και τα μέλη της οικογένειάς της αφού έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που δυσχεραίνει την είσοδο στην οικία της Ενάγουσας και την συντήρηση μέρους αυτής. Ειδικότερα ο φραμός δυσκολεύει για κάποια απόσταση την διέλευση πεζών επί του διαδρόμου που ακολουθεί την είσοδο της οικίας της αφού επεκτείνεται από την ακίνητη ιδιοκτησία της Εναγόμενης εντός αυτού και η Ενάγουσα αδυνατεί να συντηρήσει το περιτοίχισμα της οικίας της αφού ο φραμός σε κάποια σημεία καλύπτει μέρος του. Το άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως: «Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συµπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιµοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, µε τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεµβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζηµίωσης σε σχέση µε ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζηµιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρµόζονται καθόσον αφορά παρέµβαση στο φως». Στο σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Τόμος 1 αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 141-144. Το άρθρο 46 σκοπό έχει την εξασφάλιση και προστασία της εύλογης χρήσης και απόλαυσης της ακίνητης ιδιοκτησίας. Υπάρχουν δυο κατηγορίες ιδιωτικής οχληρίας, ήτοι (α) η επέμβαση στην απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας γενικά και (β) η επέμβαση σε δουλείες (servitudes, easements). Ο βασικός κανόνας είναι ότι η χρήση της ιδιοκτησίας πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην προκαλείται ζημιά σε άλλους. Πρέπει πάντα να τηρείται ένα ισοζύγιο μεταξύ του δικαιώματος του κατόχου να κάνει εκείνο που θέλει με την περιουσία του και του δικαιώματος του γείτονα να μην υφίσταται παρεμβάσεις στη χρήση και απόλαυση της δικής του περιουσίας. Η ιδιωτική οχληρία συνίσταται βασικά σε παράνομη πράξη που (
- i)προκαλεί υλική ζημιά σε ακίνητη περιουσία ή (
- ii)επηρεάζει δυσμενώς την εύλογη προσωπική άνεση. Το αδίκημα της οχληρίας δεν είναι αγώγιμο per se. Δηλαδή ο ενάγων πρέπει να αποδείξει ότι υπέστη κάποιου είδους ζημιά για να δικαιούται να πετύχει. Ο όρος ζημιά καθορίζεται στο άρθρο 2
(2)του Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο ζηµιά σηµαίνει την απώλεια ή µείωση ιδιοκτησίας άνεσης, σωµατικής ευεξίας, υπόληψης ή άλλη παρόµοια απώλεια ή µείωση. Όσον αφορά την υγεία και την άνεση η ζημιά δεν είναι αναγκαίο να ισοδυναμεί με άμεση βλάβη. Είναι αρκετό αν κάποιος έχει εμποδισθεί σε υπολογίσιμη έκταση από την απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής. Το βασικό κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου σε κάθε περίπτωση. Στην εξέταση δε του τι είναι εύλογο η ευαισθησία είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη. Αν κριθεί ότι η ευαισθησία του ενάγοντα είναι ασυνήθιστη ή υπερβολική, τότε, η αγωγή του δεν μπορεί να πετύχει. Ένα από τα κύρια συστατικά στοιχεία του αδικήματος της οχληρίας είναι η κατά συνήθεια (habitual) παρέμβαση στην εύλογη χρήση και απόλαυση της ιδιοκτησίας. Αυτό σημαίνει ότι η παρέμβαση πρέπει να είναι συστηματική, αλλά όχι απαραίτητα σταθερή και συνεχής. Η κακόβουλη πρόθεση ή το κακόβουλο κίνητρο του εναγόμενου σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αποφασιστικό στοιχείο γιατί αποδεικνύει ότι δεν ενεργεί λογικά και νόμιμα. Έτσι αν κάποιος προβαίνει σε συγκεκριμένες πράξεις απλά και μόνο με σκοπό την ενόχληση του γείτονά του, τούτο, μπορεί να αποτελέσει οχληρία. Αγωγή για οχληρία μπορεί να εγείρει ο κάτοχος της ακίνητης ιδιοκτησίας που επηρεάζεται από την οχληρία, όπως, για παράδειγμα, και ένας ενοικιαστής. Μπορεί, όμως, και ο ιδιοκτήτης να εγείρει αγωγή στην περίπτωση που, για παράδειγμα, προκαλείται κάποια μόνιμη ζημιά στην περιουσία του. Ενάγεται δε εκείνος που προκαλεί την οχληρία. Σε περίπτωση που η οχληρία προκαλείται από την χρήση ακίνητης περιουσίας τότε εναγόμενος πρέπει να είναι ο κάτοχος ή ο ιδιοκτήτης της. Η Εναγόμενη επιθυμεί να έχει φραμό στα σύνορα της οικίας της πλην όμως ο φραμός αυτός προκαλεί παρεμβάσεις στην χρήση και απόλαυση της οικίας της Ενάγουσας. Όπως διατυπώθηκε και στα ευρήματά μου ο φραμός αναπτύχθηκε τόσο πολύ που επεκτάθηκε πέραν των ορίων της ακίνητης ιδιοκτησίας της Εναγόμενης με αποτέλεσμα να εισέρχεται εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας και να παρεμβαίνει σε αυτήν κατά τρόπο που προκαλεί διαρκή και συστηματική ενόχληση και ταλαιπωρία. Συγκεκριμένα ο φραμός δυσχεραίνει για κάποια απόσταση την διέλευση πεζών επί του διαδρόμου που ακολουθεί την είσοδο της οικίας της Ενάγουσας αφού επεκτείνεται από την ακίνητη ιδιοκτησία της Εναγόμενης εντός αυτού και η Ενάγουσα αδυνατεί να συντηρήσει το περιτοίχισμα της οικίας της αφού ο φραμός σε κάποια σημεία καλύπτει μέρος του περιτοιχίσματος. Εν κατακλείδι ο φραμός αποστερεί από την Ενάγουσα και τα μέλη της οικογένειάς της την εύλογη χρήση και απόλαυση της περιουσίας της. Μπορεί να δικαιούται η Εναγόμενη να έχει φραμό εντός της οικίας της, όχι, όμως, εις βάρος του γείτονά της. Κατά την κρίση μου το ισοζύγιο κλίνει προς την Ενάγουσα και προς το δικαίωμα της να μην υφίσταται παρεμβάσεις στην χρήση και απόλαυση της περιουσίας της. Από τις πράξεις και/ή τις παραλείψεις της Εναγόμενης η Ενάγουσα υπέστη μείωση ιδιοκτησίας άνεσης και, επομένως, ζημία εντός της έννοιας του άρθρου 2
(2)του Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε. Η μείωση, μάλιστα, στην απόλαυση της περιουσίας της κρίνεται υπολογίσιμης έκτασης. Τέλος το γεγονός ότι ο φραμός είναι κουρεμένος και περιποιημένος στην απέναντι πλευρά της οικίας της Εναγόμενης, όπως δείχνουν οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 6, ενώ προς την μεριά της οικίας της Ενάγουσας είναι όπως δείχνουν οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 είναι ενδεικτικό κακοβουλίας από μέρους της Εναγόμενης και κατά συνέπεια ενδεικτικό οχληρίας. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει το αστικό αδίκημα της οχληρίας. Η Ενάγουσα στην ένορκό της δήλωση ζητά την έκδοση των αιτουμένων με την Έκθεση Απαίτησης διαταγμάτων. Δεν ζητά την επιδίκαση αποζημιώσεων για την ζημία που υπέστη συνεπεία της οχληρίας. Εξ' ου και η κλίμακα της αγωγής είναι πολύ μικρή. Με την παράγραφο 27 της ένορκής της δήλωσης ζητά διάταγμα για άρση της οχληρίας καθώς και διάταγμα για το διηνεκές. Κρίνω πως η Ενάγουσα δικαιούται και στα δύο διατάγματα όπως αυτά αξιώνονται με τις παραγράφους Α και Β του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Ακόμα και αν εκδοθεί διάταγμα για άρση της σημερινής οχληρίας δεν αποκλείεται, τουναντίον, είναι πιθανό η Εναγόμενη να προκαλέσει εκ νέου οχληρία στην Ενάγουσα με δεδομένη την μέχρι σήμερα συμπεριφορά της, η οποία καταμαρτυρείται από το ότι εξακολουθεί μέχρι σήμερα πεισματικά να αρνείται να άρει την οχληρία, όπως αυτό καταμαρτυρείται από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη διατάσσεται να άρει άμεσα την οχληρία που δημιουργείται στην Ενάγουσα και την περιουσία της από τον θαμνώδη φράχτη της Εναγόμενης ο οποίος ξεκινά από την οικία της Εναγόμενης η οποία βρίσκεται στην οδό Μ. Ζ. με αριθμό Χ, 4ΧΧ7, στον Ά. Α. της επαρχίας Λεμεσού και επεκτείνεται εντός της οικίας της Ενάγουσας. Επίσης εκδίδεται διηνεκές διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη διατάσσεται όπως διατηρεί τον προαναφερόμενο θαμνώδη φράχτη της σε κατάσταση και/ή σε σχήμα και/ή σε διαστάσεις που να μην εισχωρεί και/ή επεμβαίνει και/ή επεκτείνεται και/ή διεισδύει εντός της περιουσίας της Ενάγουσας και δη εντός της οικίας της Ενάγουσας η οποία βρίσκεται στην οδό Μ. Ζ. με αριθμό Χ, 4ΧΧ7, στον Ά. Α. της επαρχίας Λεμεσού. Οι θεραπείες υπό παράγραφοι Γ, Δ, Ε και ΣΤ του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης απορρίπτονται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο