← Κύπρος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2485/16, 22/6/2021

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2485/16, 22/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Ως ετροποποιήθη την 30.8.2017 Αρ. Αγωγής: 2485/16 Μεταξύ: XXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ενάγοντας - Αιτητής και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Eναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 30.10.2019 για Εκδίκαση Προδικαστικού Σημείου Ημερ.: 22 Ιουνίου, 2021 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Γ. Πότσης για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Α. Προδρόμου για Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του ο Ενάγοντας αξιοί από τους Εναγόμενους σωρεία θεραπειών. Μεταξύ αυτών αξιοί την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου Ι, την ακύρωση των εκδοθεισών εναντίον του αποφάσεων στις αγωγές αρ. 839/12 και 1868/12 ως προϊόν δόλου, ψευδών παραστάσεων και πλαστογραφίας από μέρους των Εναγομένων, ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού, αναγνωριστικές αποφάσεις ως προς την εξ υπαρχής ακυρότητα των συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και εγγυήσεων μεταξύ των διαδίκων, αποζημιώσεις εξαιτίας αμέλειας, παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς και υπερχρεώσεων, την διαγραφή οποιωνδήποτε ποσών έχουν χρεωθεί από τους Εναγόμενους με αποζημιώσεις ένεκα τέτοιων χρεώσεων, διατάγματα περί κωλύματος των Εναγομένων να τερματίσουν οποιοδήποτε λογαριασμό ή να προβούν σε ακύρωση πιστωτικών διευκολύνσεων, αποζημιώσεις για απάτη, καταδολίευση και παράβαση σύμβασης αλλά και τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Την 23.9.2019 καταχωρίστηκε και η Έκθεση Απαιτήσεως του Ενάγοντα. Σε σύνοψη, η δικογραφημένη εκδοχή αυτού συνίσταται στο ότι κατά τα έτη 1997 και 2008 είχε συνεργασία με τους Εναγόμενους συνάπτοντας μαζί τους συμφωνίες με τις οποίες οι Εναγόμενοι του παρείχαν πιστωτικές διευκολύνσεις. Ειδικότερα παραχωρήθηκε δάνειο ημερ. 12.8.2008 ύψους €222.000 με εξασφάλιση τις υποθήκες με αρ. ΥXXX, ΥXXX, ΥXXX και ΥXXX. Την 26.6.1997 δυνάμει γραπτής συμφωνίας παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα τρεχούμενος λογαριασμός με όριο το οποίο αυξήθηκε με άλλες συμφωνίες. Με γραπτή συμφωνία ημερ. 12.2.2010 παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα δάνειο ύψους €284.000 προς εξασφάλιση του οποίου ίσχυσαν οι προαναφερόμενες υποθήκες. Θέση του Ενάγοντα είναι ότι στις προαναφερόμενες συμφωνίες περιλήφθηκαν ρήτρες που δεν ικανοποιούν την απαίτηση της καλής πίστης και είναι καταχρηστικές και ετεροβαρείς για τον Ενάγοντα, λεπτομέρειες των οποίων παρατίθενται. Επιπλέον οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε αθέμιτες, παραπλανητικές εμπορικές πρακτικές κατά παράβαση του περί Αθέμιτων Πρακτικών των Επιχειρήσεων προς τους Καταναλωτές Ν.103(Ι)/07 τόσο στο προσυμβατικό στάδιο όσο και μετά την σύναψη των συμφωνιών, ενώ οι συμφωνίες και οι εξασφαλίσεις αυτών δεν συνομολογήθηκαν με την ελεύθερη βούληση του Ενάγοντα αλλά συνεπεία παραπλάνησης αυτού λόγω δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων των Εναγομένων καθώς και συνεπεία ψυχικής πίεσης, ψυχικού καταναγκασμού και αθέμιτου επηρεασμού ή εκβιασμού των Εναγομένων. Υπάρχουν επιπλέον ισχυρισμοί περί του ότι η συνομολόγηση και εφαρμογή των συμφωνιών ήταν το αποτέλεσμα συνομωσίας των Εναγομένων για πρόκληση απάτης και ζημιάς με παράνομα μέσα, ενώ η συμπεριφορά των Εναγομένων συνιστά παράβαση σύμβασης και οδήγησε στον παράνομο πλουτισμό των Εναγομένων. Ο Ενάγοντας με την Έκθεση Απαιτήσεως του προβάλλει επιπλέον την θέση ότι οι Εναγόμενοι γνώριζαν ότι δεν θα ανέμεναν μέχρις ότου ο Ενάγοντας ολοκληρώσει τα σχέδια του για να ξοφλήσει και ενήργησαν με τρόπο ώστε να τον καθησυχάσουν, ενώ στην πραγματικότητα χρησιμοποιώντας δόλια μέσα και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή πλαστογραφημένα έγγραφα προώθησαν τις αγωγές με αρ. 839/12 και 1868/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού παραπλανώντας το Δικαστήριο και κατάφεραν να εκδώσουν αποφάσεις εναντίον του Ενάγοντα. Οι ισχυριζόμενες συμφωνίες στις οποίες στηρίχθηκαν οι Εναγόμενοι στις προαναφερόμενες αγωγές ήταν άκυρες για τους λόγους που καταγράφονται πιο πάνω ενώ είχαν διαβεβαιώσει τον Ενάγοντα ότι δεν θα προβούν είτε στην λήψη Δικαστικών μέτρων εναντίον του είτε σε οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης. Όσον αφορά στις αγωγές αρ. 839/12 και 1868/12 αποτελεί δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα ότι ουδέποτε παρέλαβε επιστολή τερματισμού των λογαριασμών, οι αγωγές ήταν πρόωρες και ότι οι Εναγόμενοι δεν είχαν αγώγιμο δικαίωμα ή βάση αγωγής εναντίον του. Τα δε ποσά για τα οποία εξεδόθησαν αποφάσεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή είναι παράνομα χρεωθέντα και οι Εναγόμενοι απέκρυψαν τεχνηέντως στοιχεία για ποσά που θα έπρεπε να είχαν υπολογιστεί. Οι Εναγόμενοι με ψευδείς παραστάσεις, δόλο και απάτη παραπλάνησαν το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε λανθασμένη απόφαση εναντίον του Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι εκμεταλλεύτηκαν την παράλειψη εμφάνισης του Ενάγοντα με σκοπό το όφελος και κέρδος και ενήργησαν δόλια και σκόπιμα. Περιέχονται επίσης ισχυρισμοί που αφορούν στην επίδοση Ειδοποίησης Τύπου Ι, ΙΑ και ΙΒ και σε παραβάσεις του Ν9/

  1. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι εγείρουν τις πιο κάτω προδικαστικές ενστάσεις: «
  2. Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο λόγω δεδικασμένου (res judicata) καθότι τα επίδικα ζητήματα έχουν εκδικαστεί και/ή προκύπτει ζήτημα δεδικασμένου και είναι η θέση των Εναγοντων ότι το δεδικασμένο καλύπτει τόσο ζητήματα τα οποία έχουν εγερθεί και αποφασιστεί όσο και ζητήματα τα οποία υπήρχε η δυνατότητα και/ή ευκαιρία να εγερθούν από τον Ενάγοντα και δεν εγέρθηκαν και/ή τα ζητήματα εγέρθηκαν από τον Ενάγοντα και εξετάστηκαν και αποφασίστηκαν από το Δικαστήριο στα πλαίσια των Αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 1868/12 και 839/12 οι οποίες δεν εφεσιβλήθηκαν και είναι τελεσίδικες καθώς και της Αίτησης / Έφεσης αρ. 284/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΓ» την οποία ο Ενάγοντας μετά την καταχώρηση της Ένστασης των Εναγομένων ημερομηνίας 12/01/2017 απέσυρε καθότι ήταν εκπρόθεσμη και/ή μη εφέσιμη και αφού προηγουμένως δεν είχε εφεσιβάλει τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι», «Θ», «ΙΑ» και «ΙΒ».
  3. Οι Εναγόμενοι εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής, πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο επειδή, μεταξύ άλλων, ο Ενάγοντας καταχρηστικά και/ή αντινομικά και/ή κατά τρόπο απαράδεκτο επιχειρεί με τη αγωγή του να επανανοίξει και/ή επανεκδικάσει υπόθεση και γεγονότα τα οποία εκδικάστηκαν και/ή αποφασίστηκαν τελεσίδικα από το Δικαστήριο στα πλαίσια των Αγωγών 1868/12, 839/12 και Αίτηση / Έφεση 284/16 οι οποίες δεν εφεσιβλήθηκαν και/ή να επιβάλει στο Δικαστήριο να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του.
  4. Οι Εναγόμενοι εγείρουν τρίτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο επειδή, μεταξύ άλλων, ο Ενάγοντας εμποδίζεται νομικά και/ή κωλύεται (estopped) και/ή υπάρχει νομικό κώλυμα (issue estoppel) και/ή καλύπτεται από δεδικασμένο (res judicata) καθότι τα ζητήματα τα οποία εγείρει με την παρούσα αγωγή και/ή μπορούσαν να εγερθούν και δεν εγέρθηκαν, αποφασίστηκαν τελεσίδικα στα πλαίσια των Αγωγών 1868/12, 839/12 και Αίτηση / Έφεση 284/16 και/ή οι αποφάσεις δεν εφεσιβλήθηκαν και/ή κατά τρόπο αντινομικό και/ή καταχρηστικό επιζητεί την επανεκδίκαση τους ενώ αυτά είναι τελεσίδικα.
  5. Οι Εναγόμενοι εγείρουν τέταρτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής, πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο επειδή, μεταξύ άλλων, η καταχώρηση και προώθηση της αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of Court's Process) καθότι, μεταξύ άλλων, ο Ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή με κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο στις 31/08/2016 και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 23/09/2019, δηλαδή με καθυστέρηση τριών ετών καθώς επίσης και ότι ο Ενάγοντας καταχώρησε την υπό κρίση αγωγή εκδικητικά και/ή καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και/ή προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών καθώς αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of Court's Process) και/ή καταχρηστική άσκηση δικαιωμάτων καθότι, ειδικότερα αλλά όχι περιοριστικά: (α) ο Ενάγοντας καταχώρησε και προώθησε Αιτήσεις Παραμερισμού αποφάσεων στις Αγωγές 1868/12 και 839/12 με τις οποίες ήγειρε ως ισχυριζόμενες υπερασπίσεις τα ίδια γεγονότα με την παρούσα και/ή μπορούσε να εγείρει τους ισχυρισμούς του στις εν λόγω αγωγές και δεν το έπραξε και το Δικαστήριο με αποφάσεις ημερομηνίας 16/03/2017 (Αγωγή 1868/12) και 20/02/2017 (Αγωγή 839/12) αποφάσισε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε τόσο για την ύπαρξη των Αγωγών αφού του είχαν επιδοθεί προσωπικά, γνώριζε για την ύπαρξη των αποφάσεων ημερομηνίας 03/07/2012 στις εν λόγω Αγωγές καθώς επίσης ότι ο Ενάγοντας δεν έχει ούτε προβάλει καλή υπεράσπιση με αποτέλεσμα οι Αιτήσεις Παραμερισμού να απορριφθούν από το Σεβαστό Δικαστήριο και οι αποφάσεις να καταστούν τελεσίδικες αφού δεν εφεσιβλήθηκαν. (β) ο Ενάγοντας καταχώρησε και προώθησε την Αίτηση / Έφεση 284/12 ημερομηνίας 31/08/2016 κατά της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΓ» η οποία μετά την καταχώρηση Ένστασης των Εναγομένων ημερομηνίας 12/01/2017 αποσύρθηκε από τον Ενάγοντα, μεταξύ άλλων, ως εκπρόθεσμη αφού δεν είχε εφεσιβληθεί εντός 30 ημερών από την παραλαβή της και/ή για το λόγο ότι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΓ» δεν είναι εφέσιμη. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι», «Θ», «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες επιδόθηκαν στον Ενάγοντα δεν εφεσιβλήθηκαν και ο Ενάγοντας επιδιώκει με την παρούσα αγωγή καταχρηστικά να διορθώσει λάθη και/ή παραλείψεις και/ή αμέλεια του. (γ) Ο Ενάγοντας ανεπίτρεπτα και/ή αντινομικά και/ή καταχρηστικά προωθεί την παρούσα αγωγή επιχειρώντας να επανανοίξει και/ή επανεκδικάσει τις υποθέσεις οι οποίες αποφασίστηκαν τελεσίδικα από το Σεβαστό Δικαστήριο και/ή να παρουσιάσει γεγονότα τα οποία ήδη προβλήθηκαν και/ή μπορούσαν να προβληθούν στις Αιτήσεις Παραμερισμού και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο στα πλαίσια των αγωγών 1868/12 και 839/12 επιδιώκοντας να επιβάλει στο Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Εφετείο. (δ) Καμία αιτία και/ή βάση αγωγής και/ή κανένα αγώγιμο δικαίωμα υφίσταται». Με την υπό εκδίκαση Αίτηση ζητείται το εξής: «

(1)Διάταγμα και/ή Άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και/ή επιτρέπεται η προδικαστική και/ή προκαταρκτική εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων των Εναγομένων / Αιτητών που εγείρονται στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 (α), (β), (γ) και (δ) της Έκθεσης Υπεράσπισης πριν την Ακρόαση της Αγωγής καθότι η αποδοχή των προδικαστικών ενστάσεων θα κρίνει το σύνολο των επίδικων ζητημάτων της Αγωγής». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 Θ.Θ. 1 - 3, Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8 και 9, Δ.64, στη Νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, στην γενική πρακτική και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα XXXXX Λαμπριανού, εκ των δικηγόρων των Εναγομένων, η οποία εισηγείται ότι οι προδικαστικές ενστάσεις που περιέχονται στην Υπεράσπιση των Εναγομένων αφορούν σε νομικά σημεία τα οποία θα πρέπει να εκδικαστούν προδικαστικά αφού τυχόν αποδοχή τους θα οδηγήσει στην απόρριψη της αγωγής εξ ολοκλήρου εξοικονομώντας πολύτιμο Δικαστικό χρόνο και έξοδα. Οι Εναγόμενοι είχαν καταχωρίσει εναντίον του Ενάγοντα τις αγωγές αρ. 839/12 και 1868/12 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού που αφορούσαν στις πιστωτικές διευκολύνσεις δανείου και τρεχούμενου λογαριασμού που του είχαν παραχωρηθεί. Η αγωγή αρ. 838/12 αφορούσε σε Συμφωνία Δανείου για ποσό €222.000 η οποία αναφέρεται στην Έκθεση Απαιτήσεως της παρούσας αγωγής. Λόγω παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης από μέρους του εδώ Ενάγοντα εξεδόθη απόφαση την 3.7.
  1. Ο Ενάγοντας καταχώρισε την 8.7.2016 (4 χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης) αίτηση παραμερισμού προβάλλοντας τους ίδιους ισχυρισμούς με αυτούς της παρούσας αγωγής, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση Δικαστηρίου ημερ. 20.2.2017 όπου αποφασίστηκε ότι η επίδοση ήταν ορθή και ότι ο Ενάγοντας είχε αποτύχει να πείσει ότι έχει καλή Υπεράσπιση. Η εν λόγω απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί. Η αγωγή αρ. 1868/12 αφορούσε σε Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού και σε Συμφωνία Δανείου ύψους €284.000 οι οποίες επίσης αναφέρονται στην εδώ Έκθεση Απαιτήσεως. Λόγω παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης από μέρους του εδώ Ενάγοντα εξεδόθη απόφαση την 3.7.2012 εναντίον του. Την 8.7.2016 ο Ενάγοντας καταχώρισε και εκεί αίτηση παραμερισμού η οποία επίσης απορρίφθηκε με απόφαση ημερ. 16.3.2017 για τους ίδιους λόγους με την άλλη τέτοια αίτηση. Ούτε και εκείνη η απόφαση εφεσιβλήθηκε. Την 31.8.2016 ο Ενάγοντας καταχώρισε την Αίτηση - Έφεση αρ. 284/16 κατά της Ειδοποίησης Τύπου ΙΓ την οποία απέσυρε την 12.4.
  2. Είναι η θέση της κας Λαμπριανού ότι από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και από τα έγγραφα που επισυνάπτει παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να εξετάσει προδικαστικά τις προδικαστικές ενστάσεις των Εναγομένων. Προκύπτει, εισηγείται, ξεκάθαρα θέμα δεδικασμένου, κωλύματος και κατάχρησης στην προώθηση της υπόθεσης από μέρους του Ενάγοντα. Οι αποφάσεις στις αιτήσεις παραμερισμού που καταχωρίστηκαν στις πιο πάνω αγωγές είναι τελεσίδικες, υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων και διαδίκων και ταύτιση ιδιότητας διαδίκων. Το υπό κρίση ζήτημα αποτελεί αμιγώς νομικό σημείο χωρίς την ανάγκη προσαγωγής οποιασδήποτε μαρτυρίας και χωρίς να υπάρχει ανάγκη να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμοί περί γεγονότων. Εισηγείται ότι η παρούσα είναι η κατάλληλη περίπτωση να λάβει χώρα η προδικαστική εκδίκαση των εν λόγω ενστάσεων. Ο Ενάγοντας καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.20, Δ.21, Δ.27 Θ.Θ. 1- 4, Δ.30, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 7 - 9 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρ. 57, στο Αρ. 30 του Συντάγματος, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 24 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  3. Η αίτηση ημερομηνίας 30/10/2019 είναι νομικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή ανυπόστατη και/ή στερείται νομικής βάσης και/ή διαδικασίας και/ή η νομική βάση στην οποία βασίζεται είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής και/ή δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για την έκδοση των επιδιωκόμενων διαταγμάτων.
  4. Δεν πληρούνται ή/και δεν συντρέχουν οι νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις οι οποίες εφαρμόζονται για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, το Σεβαστό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει και/ή να εκδικάσει το ζήτημα το οποίο εγείρεται μέσω της αίτησης.
  6. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή για την εκδίκαση προδικαστικού σημείου.
  7. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, δεν υπάρχει κοινό πραγματικό υπόβαθρο και/ή παραδεκτά γεγονότα και/ή δεν μπορεί να αποφασιστεί προδικαστικά το εγειρόμενο δια της αίτησης ζήτημα, χωρίς να ακουστεί μαρτυρία επί των σχετικών ισχυρισμών.
  8. Η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη στην υπό κρίση διαδικασία, καθότι δεν υπάρχει συναίνεση ως προς τα γεγονότα και είναι δέον όπως απορριφθεί αφού δεν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα, απαραίτητα κάτω από τη Δ.
  10. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, το εγειρόμενο προδικαστικό σημείο δεν είναι καθαρά νομικό και/ή αποκλειστικά νομικό.
  11. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, το εγερθέν ζήτημα δεν είναι καθοριστικό για την ουσία της αγωγής και/ή δεν θα καθορίσει την επιτυχή έκβαση αυτής.
  12. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε κατάφωρη αδικία εις βάρος του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση και/ή θα πλήξει τον πυρήνα των συνταγματικών δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση, μεταξύ άλλων του δικαιώματος σε δίκαια δίκη και/ή του δικαιώματος πρόσβασης στην δικαιοσύνη.
  13. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει προς το Δικαστήριο γιατί θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, αφού τέτοια διατάγματα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
  14. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων πρέπει να ασκείται με φειδώ και εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις, οι οποίες δεν αποδείχθηκαν εν προκειμένω από τον Αιτητή.
  15. Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρίστηκε εκ μέρους του Ενάγοντα καθώς και η λεπτομερής Έκθεση Απαίτησης δεν προκαλεί οποιαδήποτε ζημία ή/και βλάβη στον Αιτητή ούτε άλλωστε υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί πρόκλησης οποιασδήποτε ζημιάς ή βλάβης στον Αιτητή και δεν δυσχεραίνει με οποιοδήποτε τρόπο τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.
  16. Η Αίτηση είναι ελλιπής και δεν αποκαλύπτει τα γεγονότα επί των οποίων ο Αιτητής αιτείται την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών και τα οποία θα μπορούσαν να συντελέσουν χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
  17. Η καταχώρηση και προώθηση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, από τον Ενάγοντα/Καθ΄ου η αίτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και κατ' επέκταση δεν είναι ενοχλητική ή/και κακόπιστη ή/και εκδικητική ή/και καταπιεστική.
  18. Ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης και στοιχειοθέτησης που φέρει των ισχυρισμών του που υποστηρίζουν το αίτημα του.
  19. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη δεδικασμένου ή/και estoppel per rem judicatam.
  20. Τυχόν έγκριση της Αίτησης παραβιάζει τις αρχές φυσικής δικαιοσύνης και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση να τύχει δίκαιας δίκης ή/και να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου.
  21. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο το οποίο είναι απαραίτητο προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια.
  22. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη υπό την έννοια ότι τα ζητήματα τα οποία τίθενται σε αυτή θα πρέπει να αποφασιστούν από το Δικαστήριο μετά που το Δικαστήριο θα ακούσει μαρτυρία. Επίσης, η επίδικη αίτηση δεν δικαιολογείται από τα στοιχεία του φακέλου της διαδικασίας («on the face of the record") και άρα είναι καταχρηστική της διαδικασίας του Δικαστηρίου και πρέπει να απορριφθεί.
  23. Ο Ενάγοντας/Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι με τις αγωγές υπ΄αρ. 1868/12 και 839/12 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί στην πιο πάνω αγωγή δεν έχουν καλυφθεί τα επίδικα ζητήματα που εγείρονται με την παρούσα αγωγή. Στην παρούσα αγωγή εγείρονται πλειάδα επίδικων θεμάτων τα οποία δεν έχουν απασχολήσει ή καλυφθεί από τις αποφάσεις που εκδόθηκαν στις αγωγές με αρ. 1868/12 και 839/
  25. Στο παρόν στάδιο δεν μπορεί με ασφάλεια να διαπιστωθεί αν τα θέματα και νομικά ζητήματα τα οποία ηγέρθησαν στις πιο πάνω δύο αγωγές υπ΄αρ.1868/12 και 839/12 ταυτίζονται με αυτά που εγείρονται, προωθούνται και απασχολούν στην παρούσα αγωγή. Όταν μάλιστα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα.
  26. Ως δέχομαι νομική συμβουλή το ζήτημα της ύπαρξης ή όχι δεδικασμένου στην υπό κρίση υπόθεση δεν αφορά αμιγώς νομικά ζητήματα τα οποία ξεκάθαρα προκύπτουν από την δικογραφία αλλά διασυνδέεται και με πραγματικά γεγονότα για τα οποία θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περαιτέρω σχετική μαρτυρία, για να μπορέσει το Σεβαστό Δικαστήριο να τοποθετηθεί επί τέτοιου ουσιώδους ζητήματος.
  27. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ή/και ανεξάρτητα από αυτούς, η παρούσα διαδικασία εγείρεται καταχρηστικά ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό.
  28. Υπό τις περιστάσεις και για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν είναι δίκαιο και εύλογο το Σεβαστό Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία υπέρ των Αιτητών σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα και πρέπει να απορρίψει αυτήν με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα/Καθ΄ου η αίτηση». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα ο οποίος εισηγείται ότι θα ήταν παντελώς ακροσφαλές για το Δικαστήριο να αποφανθεί επί οποιωνδήποτε σχετικών ζητημάτων σε αυτό το στάδιο καθότι το ζήτημα που εγείρουν οι Εναγόμενοι δεν είναι νομικό αλλά αντιθέτως αποτελείται από επί μέρους ισχυρισμούς για την απόδειξη των οποίων θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Θέση του είναι ότι στην απουσία παραδεκτών γεγονότων η όποια ενασχόληση του Δικαστηρίου με το ζήτημα θα είχε μόνο θεωρητική σημασία. Το δε εγερθέν ζήτημα δεν είναι καθοριστικό για την ουσία της αγωγής και δεν θα καθορίσει την επιτυχή έκβαση αυτής αλλά θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση τεράστιας αδικίας στον ίδιο. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων και νομιμοποιείται να προωθεί την αγωγή αφού εγείρονται ζητήματα που διαφέρουν από αυτά που εγέρθηκαν και αποφασίστηκαν στις αγωγές αρ. 839/12 και 1868/12, ενώ δεν μπορεί να διαπιστωθεί στο παρόν στάδιο κατά πόσο τα νομικά ζητήματα που ηγέρθησαν στις προαναφερόμενες αγωγές ταυτίζονται με αυτά που απασχολούν την παρούσα αγωγή. Το ζήτημα του δεδικασμένου συνδέεται και με πραγματικά γεγονότα για τα οποία θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Προβάλλει την εισήγηση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το οποίο είναι πρώιμο, δεν υπάρχει κοινό πραγματικό υπόβαθρο ούτε παραδεκτά γεγονότα και θα οδηγήσει σε κατάφωρη αδικία σε βάρος του πλήττοντας τον πυρήνα των Συνταγματικών του δικαιωμάτων. Η Αίτηση, ισχυρίζεται, είναι ελλιπής και δεν αποκαλύπτει τα γεγονότα επί των οποίων οι Εναγόμενοι αιτούνται την χορήγηση της θεραπείας, ενώ εγείρεται καταχρηστικά. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους σημεία αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 27 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρει τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient». Η Διαταγή αυτή είναι ουσιαστικά αντίστοιχη προς την Διαταγή 25 Θ. 2 των παλιών Αγγλικών Θεσμών, η οποία περιλαμβάνει επιπρόσθετα και διαδικαστικές πρόνοιες. Θεωρώ όμως ότι, καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από την Αγγλική Νομολογία. Στην σελ. 572 του Annual Practice 1958 αναφέρεται ότι, η αίτηση για εκδίκαση προ της δίκης, γίνεται συνήθως στο στάδιο των οδηγιών. Τέτοια διαταγή δίδεται όπου είναι εμφανές ότι εγείρεται σοβαρό νομικό ζήτημα το οποίο, εάν αποφασιστεί προς όφελος του ατόμου που εγείρει την προδικαστική ένσταση, θα καταστήσει αχρείαστη περαιτέρω ακρόαση της υπόθεσης, ή ουσιαστικού μέρους αυτής. Περαιτέρω, τέτοια διαταγή γίνεται μόνο όσον αφορά σε ζητήματα αναφορικά με τα οποία δεν θα δοθεί περισσότερο φως κατά την ακρόαση. Δεν πρέπει να διατάσσεται η εκδίκαση προ της δίκης όπου υπάρχουν γεγονότα υπό αμφισβήτηση (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 C.L.R. 225). Όπου τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στις έγγραφες προτάσεις, είναι ικανά να δώσουν πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο, τότε το Δικαστήριο υιοθετεί την διαδικασία της προδικαστικής επίλυσης. Σε περίπτωση όπου χρειάζεται, όμως, να δοθεί πρόσθετο φως στα γεγονότα με μαρτυρία, είναι ορθότερο όπως η υπόθεση προχωρήσει σε δίκη σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 33 (βλ. Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R. 50, Grindlays Bank Limited v. Christodoulos Demetriades & Co Ltd and others
(1987)1 C.L.R. 461). Μόνο καθαρά νομικά ζητήματα μπορούν να τύχουν εξέτασης δυνάμει της Διαταγής 27 Θεσμός 1, τα οποία θα είναι καθοριστικά της αντιδικίας μεταξύ των διαδίκων (βλ. Malachtou v. Armefti and Another
(1984)1 C.L.R. 548). Το φυσιολογικό πεδίο για την διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών είναι η δίκη. Κατ' επέκταση, η επίλυση θέματος προδικαστικά, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Όπως αναφέρθηκε και στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα (πιο πάνω) στην σελ 229: «...Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and Others
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαιτήσεως». Σκοπός της δικονομικής πρόνοιας της Διαταγής 27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθιστώντας την ακρόαση, ή ουσιαστικό μέρος αυτής, αχρείαστη. Κατά την εξέταση Αίτησης όπως η παρούσα, το μοναδικό στοιχείο που εξετάζεται από το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο, λαμβάνοντας υπ' οψιν όλα τα πιο πάνω, οι περιστάσεις είναι τέτοιες που το Δικαστήριο θα πρέπει να ορίσει το προδικαστικό νομικό σημείο για ακρόαση προ της δίκης. Δεν υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας του νομικού σημείου. Μελετώντας τα δικόγραφα και τα έγγραφα που περιέχονται στην Αίτηση και την Ένσταση αντίστοιχα προκύπτει ότι το θέμα περιστρέφεται γύρω από το κατά πόσο τα επίδικα ζητήματα αποτελούν δεδικασμένο. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι επισυνημμένα τα δικόγραφα των αγωγών αρ. 839/12 και 1868/12, οι αποφάσεις που εκεί εξεδόθησαν , οι αιτήσεις παραμερισμού, οι ενστάσεις σε αυτές και οι αντίστοιχες αποφάσεις τους, η Αίτηση / Έφεση αρ. 284/2016 με την ένσταση σε αυτήν καθώς και το πρακτικό απόσυρσης της ημερ. 12.4.2017. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση από πλευράς Ενάγοντα στην Ένσταση του ως προς τη γνησιότητα των εγγράφων αυτών ή το ιστορικό εκδίκασης των πιο πάνω. Θεωρώ, συνεπώς, ότι για εξέταση του ζητήματος του δεδικασμένου δεν απαιτείται η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας. Εξετάζοντας τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, θεωρώ ότι η παρούσα είναι η κατάλληλη περίπτωση όπου θα πρέπει να διαταχθεί η εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων που προβάλλουν οι Εναγόμενοι. Οι προδικαστικές ενστάσεις ορίζονται για αγορεύσεις επί της ουσίας αυτών την 7.7.2021 ώρα 8.45π.μ. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα παραμείνουν στην πορεία της εκδίκασης της ουσίας των προδικαστικών ενστάσεων. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.