AWENDALE RESOURCES INC ν. PYXIS CAPITAL MANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αίτησης 17/2019, 22/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A189 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 17/2019 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΕ) Αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. -και- Αναφορικά με την αγωγή με αριθμό BL-2019-001195 ενώπιον του High Court of Justice της Αγγλίας, μεταξύ: AWENDALE RESOURCES INC. Εναγόντων -και- PYXIS CAPITAL MANAGEMENT LTD Εναγομένων -και- Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ των: AWENDALE RESOURCES INC, από τις Σεϋχέλλες Αιτητών - και -
- PYXIS CAPITAL MANAGEMENT LTD, από την Λεμεσό
- RAFIANSO HOLDING LTD από Λεμεσό
- SHONTEZ SERVICES LTD, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------- Aίτηση Αιτητών ημερ. 14.2.2020 για αντικατάσταση της Γενικής Αίτησης ημερ. 23.7.2019 Ημερ.: 22.6.2021 Για Αιτητές: Στέλιος Αμερικάνος & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση: Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.7.2019 οι Αιτητές καταχώρισαν την Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, με τη μορφή της Εναρκτήριας Κλήσης (Originating Summons), με βάση τον Τύπο 51 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, προς υποβοήθηση της δικαστικής διαδικασίας που καταχωρίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας (High Court of Justice) με αρ. ΒL - 2019 -
- Παράλληλα, οι Αιτητές καταχώρισαν στις 23.7.2019 μονομερή Αίτηση με την οποία αιτήθηκαν και εξασφάλισαν μονομερώς την έκδοση αριθμού Προσωρινών Διαταγμάτων, τα οποία με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.12.2020 ακυρώθηκαν, λόγω του ότι οι Αιτητές κρίθηκαν ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδούς γεγονότος. Στις 14.2.2020 οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης με την οποία αιτούνται την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει την αντικατάσταση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης ημερ. 23.7.2019, με αίτηση δια κλήσεως σύμφωνα με τον τύπο 46 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως το συνημμένο Παράρτημα Α΄ και όπως συνοδεύεται πλέον από ένορκη δήλωση ως το συνημμένο Παράρτημα Β΄. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει όπως η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο διαδικασία συνεχίσει με βάση τη Γενική Αίτηση και ένορκη δήλωση που θα καταχωρηθεί ως το Διάταγμα (Α) στην παρούσα αίτηση. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την απαλλαγή της όποιας παρατυπίας ήθελε διαπιστωθεί ότι φέρει η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση. (Δ) Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα, Διάταγμα που να διατάσσει όπως η μονομερής αίτηση ημερ. 23.7.2019 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αίτησης θεωρηθεί ως εναρκτήρια διαδικασία και όπως η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο διαδικασία συνεχίσει με βάση μόνο την μονομερή αίτηση ημερ. 23.7.2019.» Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.1, θ.2, Δ.25 θ.5, Δ.33, Δ.39, θ.1, Δ.48, θ.θ. 1,2
(2), Δ.55 θ.θ. 1 - 4, Δ.64, θ.θ. 1 - 3, άρθρο 35 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, καθώς και στις γενικές αρχές, νομολογία, πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Ελένης Διονυσίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Αναφέρθηκε στην Εναρκτήρια Κλήση που είναι υποβοηθητική της δικαστικής διαδικασίας στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας, στα πλαίσια της οποίας επιτρέπεται η έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων στην Κύπρο και ουσιαστικά αποτελεί Ενδιάμεση αίτηση της Αγωγής στην Αγγλία. Με δεδομένο ότι στην Κύπρο δεν έχει καθοριστεί ο δικονομικός μηχανισμός για αυτή τη διαδικασία, οι Αιτητές θεώρησαν ορθό να καταχωρίσουν Εναρκτήρια Κλήση αντί Αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη τη Δ.1 θ.2, ως και το γεγονός ότι το αντικείμενο της συνίσταται σε Διατάγματα επικουρικά της Αγωγής στην Αγγλία και δεν υπάρχει αυτοτελές αγώγιμο δικαίωμα στην Κύπρο. Αναφέρει περαιτέρω, ότι μετά την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους Ένστασης ως προς τον τύπο και μορφή της διαδικασίας, ως και την Απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση των Junport International Ltd, Πολ. ECLI:CY:AD:2017:D295, Αίτηση 115/17 ημερ. 15.9.2017, οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση η οποία αποσκοπεί στην θεραπεία και διάσωση της διαδικασίας. Η Εναρκτήρια Κλήση βρίσκεται στο αρχικό στάδιο και συνεπώς οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα βρεθούν σε δυσμενή θέση, αφού έχουν ήδη καταχωρήσει Ένσταση και με τη συγκατάθεση τους δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο για καταχώριση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Οι αιτούμενες θεραπείες και Διατάγματα παραμένουν τα ίδια. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Κούτσιου, Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση
- Ισχυρίζεται ότι η Εναρκτήρια Κλήση είναι εξ υπαρχής άκυρη διότι ζητούνται συγκεκριμένες θεραπείες, χωρίς όμως να αποκαλύπτεται βάση αγωγής. Η επιλογή της Εναρκτήριας Κλήσης, ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, δεν προβλέπεται από καμιά νομοθετική και δικονομική διάταξη. Αντίθετα, αντιστρατεύεται τις πρόνοιες της Δ.55 και αποτελεί λανθασμένο τρόπο έναρξης διαδικασίας αφού υπάρχουν αντίθετοι και αλληλοαναιρετικοί ισχυρισμοί των διαδίκων και συνεπώς υφίστανται γεγονότα υπό αμφισβήτηση. Με αυτά τα δεδομένα, η Εναρκτήρια Κλήση δεν κατοχυρώνει τα δικαιώματα όλων των μερών. Ισχυρίζεται ότι το επίδικο αίτημα δεν ικανοποιείται από τη Δ.25 η οποία δεν καλύπτει την αντικατάσταση δικογράφου. Ούτε και η Δ.64 μπορεί να εντάξει την παρούσα Αίτηση στο ορθό νομοθετικό πλαίσιο. Οι Αιτητές αν και δεν αποδέχονται ξεκάθαρα ότι η έναρξη της παρούσας διαδικασίας με Εναρκτήρια Κλήση είναι εξ υπαρχής λανθασμένη και άκυρη, εντούτοις η αναφορά τους στην υπόθεση Junport Internation Ltd (ανωτέρω) ισοδυναμεί με άμεση παραδοχή ότι η παρούσα Εναρκτήρια Κλήση αποτελεί εξ ολοκλήρου λανθασμένη επιλογή. Περαιτέρω οι Αιτητές δεν ισχυρίζονται ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με κάποιο Κανονισμό των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ώστε να τυγχάνει εφαρμογής η Δ.
- Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, διότι στόχος της είναι να αναστυλώσει μια εξ' υπαρχής άκυρη και μη θεραπεύσιμη διαδικασία. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Αποτελεί θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών στην γραπτή τους αγόρευση ότι με δεδομένο ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένος διαδικαστικός και δικονομικός μηχανισμός για τέτοιας φύσεως διαδικασίες ως η επίδικη - υποβοηθητική αλλοδαπής δικαστικής διαδικασίας - ως και ότι η παρούσα υπόθεση δεν αφορά διαδικασία όπου το Δικαστήριο θα κληθεί να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή θα προβεί σε ευρήματα, η παρούσα αποτελεί περίπτωση που μπορεί να εκδικαστεί ως Εναρκτήρια Κλήση (Originating Summons). Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η παρούσα διαδικασία καταχωρίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Εναρκτήρια Κλήση (Originating Summons) με βάση τη Δ.55 και τον Τύπο 51 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η σαφής θέση των Αιτητών ότι δηλαδή η παρούσα Εναρκτήρια Κλήση αποτελεί το ορθό εναρκτήριο δικονομικό μέσο για σκοπούς της παρούσας περίπτωσης, έρχεται σε άμεση σύγκρουση με το ουσιαστικό αιτητικό της παρούσας Αίτησης, που είναι η αντικατάσταση της Εναρκτήριας Κλήσης, με Αίτηση δια κλήσεως σύμφωνα με τον Τύπο 46, ως το συνημμένο Παράρτημα Α στην Αίτηση. Τούτο γιατί η σταθερή θέση των Αιτητών ότι ακολούθησαν το ορθό δικονομικό εναρκτήριο μέσο, αυτόματα αναιρεί το αιτητικό της παρούσας Αίτησης. Εύλογα τίθεται το ερώτημα, γιατί οι Αιτητές επιμένουν στην προώθηση της παρούσας Αίτησης - η οποία προϋποθέτει την ύπαρξη εσφαλμένου δικονομικού εναρκτήριου μέσου - ενόσω η θέση τους είναι ότι ακολούθησαν το ορθό δικονομικό μέσο. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ενόσω οι Αιτητές τοποθετούνται ενώπιον του Δικαστηρίου ότι έχουν ακολουθήσει το ορθό δικονομικό μέσο, ανορθόδοξα καλούν το Δικαστήριο να αντικαταστήσει το ισχυριζόμενο ορθό δικονομικό μέσο τους, με άλλο δικονομικό μέσο το οποίο ενδεχομένως να είναι, με βάση τη δική τους θέση, εσφαλμένο. Περαιτέρω επισημαίνεται ότι τα αιτητικά της Εναρκτήριας Κλήσης είναι πανομοιότυπα με τα αιτητικά της μονομερούς Αίτησης ημερ. 23.7.2019, στη βάση της οποίας εκδόθηκαν μονομερώς Προσωρινά Διατάγματα και όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, ακυρώθηκαν με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.12.
- Με δεδομένο ότι: α) η παρούσα διαδικασία είναι υποβοηθητική της δικαστικής διαδικασίας στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας, αποτελεί ενδιάμεση αίτηση της Αγωγής στην Αγγλία και αφορά μέτρα προσωρινού χαρακτήρα με περιορισμένη χρονική ισχύ, τα οποία εντάσσονται στην κύρια διαδικασία που διενεργείται στην Αγγλία (βλ. Van Uden Maritime Bv v. Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line and Another
(1998)ECRI - 07091) και β) τα προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της μονομερούς Αίτησης προς υποβοήθηση της Αγωγής στην Αγγλία, ακυρώθηκαν με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.12.2020, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Εναρκτήρια Κλήση κατέστη άνευ αντικειμένου, εφόσον ο σκοπός για τον οποίο αυτή καταχωρίστηκε, επιτεύχθηκε και υλοποιήθηκε στα πλαίσια της Μονομερούς Αίτησης. Μετά την ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων, η περαιτέρω προώθηση της Εναρκτήριας Κλήσης, δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα σκοπό, κατέστη άνευ αντικειμένου και αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Αποτελεί πάγια θέση της Νομολογίας ότι ο εξανεμισμός του αντικειμένου της θεραπείας, καθιστά αχρείαστη τη συνέχιση της δίκης, διότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, έστω και αν η απώλεια του αντικειμένου επεσυνέβηκε μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης και την επακολουθήσασα Έφεση. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Μαρία Μιχαήλ Γεωργίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ,, ECLI:CY:AD:2016:A372, Πολ. Έφ. 212/11 ημερ. 20.7.2016, είναι σχετικό: «Παρά τα πιο πάνω όμως σφάλματα, τα οποία θα δικαιολογούσαν διάταγμα για επανεκδίκαση της υπόθεσης, εντούτοις κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό εφόσον η επίδικη υποθήκη έχει εξαλειφθεί και κατά συνέπεια η διαδικασία απώλεσε το αντικείμενο της. Σχετικές είναι οι Μαυρονικόλας ν. Φοινιώτη κ.α.
(1997)1 Α.A.Δ. 1659, Marketrends (Capital) Market Ltd v. Θεοδωρίδης
(2003)1(Β) Α.Α.Δ.1248 και X.M.S. Canteen Ltd κ.ά ν. Cyprus Airports (F & R) Ltd, Πολ. Εφ. Ε192/2014 ημερ. 2.10.15, με τις οποίες καθιερώθηκε ο κανόνας ότι ο εξανεμισμός του αντικειμένου της θεραπείας - στην προκείμενη περίπτωση η ακύρωση υποθήκης - καθιστά αχρείαστη τη συνέχιση της δίκης καθότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, έστω και εάν η απώλεια του αντικειμένου επεσυνέβη μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης και την επακολουθήσασα έφεση.» Το πιο κάτω απόσπασμα από την Απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση για Certiorari του Victor Makushin
(2013)1 A.A.Δ. 2144 είναι επίσης σχετικό: «Εξετάσαμε τις εισηγήσεις της κ. Λοϊζίδου, η οποία αναγνωρίζει πως με βάση πάγια νομολογία το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εκδικάζει υποθέσεις που παραμένουν χωρίς αντικείμενο. Πράγματι έτσι έχει το ζήτημα και επαναβεβαιώνουμε την σχετική επί του θέματος νομολογία ότι μια έφεση (ή προσφυγή) κατά κανόνα δεν μπορεί να προωθηθεί και διαγράφεται, αν μετά την καταχώρηση της και πριν την εκδίκαση της παραμείνει χωρίς αντικείμενο (βλ. Στράκκα Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 643, Ιωσηφίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 490 και Tudor
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1176). Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως επισημαίνεται από τη νομολογία, η συνέχιση της δίκης δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό και για το λόγο αυτό η δίκη πρέπει να διακόπτεται καθότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω. Παρατίθενται επί του προκειμένου αυτούσια τα πιο κάτω αποσπάσματα από την υπόθεση Τudor (ανωτέρω) που ομιλούν αφ' εαυτών: "Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει, είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυση τους δεν θα κατέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 2055, κρίθηκε ότι έφεση που είχε ασκηθεί εναντίον απόφασης με την οποία απερρίφθη ενδιάμεση αίτηση αναστολής της διαδικασίας διάλυσης της εταιρείας, παρέμεινε άνευ αντικειμένου εφόσον στην κυρίως αίτηση είχε στο μεταξύ εκδοθεί διάταγμα διάλυσης και εκκαθάρισης της εταιρείας, απόφαση που κατέστη τελεσίδικη εφόσον δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της. Όπως τέθηκε: "Το θέμα καθίσταται ως εκ τούτου ακαδημαϊκό γιατί δεν θα έχει καμιά συνέπεια για τους διαδίκους. Το Εφετείο ασχολείται μόνο με την ουσιαστική επίλυση διαφοράς μεταξύ των διαδίκων η οποία υφίσταται κατά την έκδοση της απόφασής του." ................................................................................................................ Η επιδίωξη λοιπόν σκοπού που παραμένει άνευ αντικειμένου και η εμμονή σ' αυτόν, όπως στην ουσία γίνεται εδώ, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η κατάχρηση διαδικασίας είναι πολυσχιδής στις εκφάνσεις της, το δε Δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της Δικαστικής λειτουργίας. (Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, 170 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευσταθίου
(2009)2 Α.Α.Δ. 501, σελ. 531).» Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο