M. SIALLAS CONSTRUCTIONS & SON LIMITED ν. ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ «ΠΑΜΠΕΛΕΟ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αγωγή αρ. 5690/2012, 20/8/2021

M. SIALLAS CONSTRUCTIONS & SON LIMITED ν. ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ «ΠΑΜΠΕΛΕΟ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αγωγή αρ. 5690/2012, 20/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A196 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5690/2012 Μεταξύ: M. SIALLAS CONSTRUCTIONS & SON LIMITED Ενάγουσα και ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ «ΠΑΜΠΕΛΕΟ» ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενη Ημερομηνία: 20.08.2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Κ. Γρηγορίου με κα Μ. Τσαγγαρίδου για PHC TSANGARIDES LLC Για Εναγόμενη: κ. Μ. Μαστορούδης για ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Δικόγραφα και επίδικα θέματα Η Ενάγουσα, αδειούχος εταιρεία που ασχολείται με οικοδομικές εργασίες («ο εργολάβος»), την 16.09.2008, συμφώνησε με την Εναγόμενη («ο εργοδότης»), με συμβόλαιο για οικοδομικά έργα με ποσότητες με αριθμό 3289, την ανέγερση οικοδομής στο τεμάχιο ΧΧΧΧ, Φ./Σχ.ΧΧΧΧ, στον Άγιο Αθανάσιο, στη Λεμεσό («το έργο» και «η συμφωνία» ή «το συμβόλαιο»). Ο αρχιτέκτονας του έργου θα εξέδιδε πιστοποιητικά πληρωμής για τις εργασίες που θα εκτελούνταν από τον εργολάβο, τα οποία ο εργοδότης θα εξοφλούσε εντός 14 ημερών. Η Ενάγουσα εκτέλεσε όλες τις συμφωνηθείσες εργασίες, και μέχρι την 29.04.2010 εκδόθηκαν συνολικά δέκα πιστοποιητικά πληρωμής για €231.000,00 περιλαμβανομένου του ποσού κράτησης 5%, πλέον Φ.Π.Α.. Περαιτέρω, μετά από οδηγίες ή εντολές του εργοδότη, η Ενάγουσα εκτέλεσε πρόσθετες εργασίες, κατά την θέση της, αξίας €27.857,41, για τις οποίες εξέδωσε διατακτικά ημερομηνιών 13.04.2009 και 23.02.2010, που είχαν σταλεί στον αρχιτέκτονα για την έκδοση σχετικών πιστοποιητικών. Τα διατακτικά αυτά δεν περιλήφθηκαν σε πιστοποιητικό πληρωμής. Η Ενάγουσα, έχοντας ολοκληρώσει το έργο, κάλεσε επανειλημμένα τον αρχιτέκτονα να προβεί στην έκδοση τελικού πιστοποιητικού πληρωμής ή και παραλαβής, καθώς και με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 11.10.2012, ωστόσο χωρίς ανταπόκριση. Με επιστολή της ημερομηνίας 25.10.2012, κάλεσε τον αρχιτέκτονα και τον εργοδότη σε συνάντηση, σύμφωνα με το άρθρο 36 της συμφωνίας, ωστόσο ο αρχιτέκτονας, με επιστολή του ημερομηνίας 26.10.2012, ειδοποίησε ότι είχε τερματίσει τις υπηρεσίες του προς τον εργοδότη από την 10.02.2011. Λόγω του τερματισμού των υπηρεσιών του αρχιτέκτονα, και εφόσον και ο εργοδότης δεν παρουσιάστηκε στην συνάντηση για επίλυση της διαφοράς, η Ενάγουσα ήγειρε αγωγή, με την οποίαν αξιώνει €27.857,41 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. για τις πρόσθετες εργασίες με βάση τα διατακτικά ημερομηνιών 13.04.2009 και 23.02.2010, πλέον €13.000,00[1] πλέον Φ.Π.Α. για το ποσό κράτησης βάσει του διατακτικού με αριθμό 10 ημερομηνίας 29.04.2010. Η Εναγόμενη παραδέχεται την ύπαρξη της συμφωνίας και ισχυρίζεται πως συμμορφώθηκε πλήρως με τις συμβατικές της υποχρεώσεις, πληρώνοντας όλα τα ποσά για τα οποία είχαν εκδοθεί πιστοποιητικά πληρωμής από τον αρχιτέκτονα. Συμφωνεί πως η εκτελεσθείσα εργασία μέχρι την 29.04.2010 ήταν €231.000,00 πλέον Φ.Π.Α., περιλαμβανομένου του ποσού κράτησης €13.000,00, αλλά είναι η θέση της πως ο εργολάβος δεν δικαιούται να αξιώνει το ποσό κράτησης με βάση την συμφωνία. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, που δεν αμφισβητεί ότι εκτελέσθηκαν εργασίες που ήταν πρόσθετες, ισχυρίζεται πως η αξία τους ήταν €11.000,00 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., και ότι κατέβαλε και αυτό το ποσό, με δύο πληρωμές, €8.000,00 την 13.04.2009 και €3.000,00 την 04.08.2010, έχοντας εξοφλήσει και κάθε πρόσθετη εργασία. Η Εναγόμενη δεν αρνείται ότι ο αρχιτέκτονας του έργου τερμάτισε τις υπηρεσίες του. Ο εργολάβος, εκτός από το ότι καθυστέρησε να ολοκληρώσει το έργο, εκτέλεσε και εργασίες κατά τρόπο επαγγελματικά αμελή ή και με κακοτεχνίες, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να υποστεί ζημιές. Στο πλαίσιο ανταπαίτησής της, δικογραφεί γενικές λεπτομέρειες αμέλειας και συγκεκριμένες λεπτομέρειες κακοτεχνιών, και το κόστος αποκατάστασης που, κατά τη θέση της, ανέρχεται συνολικά σε €33.320,00 πλέον Φ.Π.Α., ως εξής: (α) Διαρροή ή και εισχώρηση υγρασίας από την οροφή εντός του διαμερίσματος στον 2ο όροφο, μέσω των σωλήνων παροχών νερού και των κλιματιστικών: €640,00, (β) Διαρροή ή και εισχώρηση υγρασίας από τις βεράντες του 2ου ορόφου εντός των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου, λόγω του είδους του κεραμικού, του λανθασμένου ποτίσματος των αρμών και της λανθασμένης τοποθέτησης τσεκολαδούρας περιμετρικά του στηθαίου: €5.775,00, (γ) Διαρροή νερού από τους προβόλους, ήτοι στην κάθετη μπροστινή πλευρά των πλακών, και διαχωρισμός του πηλού που χρησιμοποιήθηκε για την τοποθέτηση κεραμικών: €2.538,00, (δ) Λανθασμένη τοποθέτηση πατώματος από πλάκες ακατέργαστου γρανίτη χωρίς αρμό στους εξωτερικούς διαδρόμους προς τις εισόδους των διαμερισμάτων, με συνέπεια να δραπετεύει το νερό κάτω από τους γρανίτες: €2.325,00, (ε) Λανθασμένη τοποθέτηση σκαλιών και πλατύσκαλων βεράντας από πλάκες ακατέργαστου γρανίτη, με συνέπεια να δραπετεύει το νερό κάτω από τους γρανίτες: €2.400,00, (στ) Ελαιοχρωματισμοί - σπάτουλες: μετά την αφαίρεση και επανατοποθέτηση κεραμικών και γρανιτών (εξωτερικά) €992,00, εκτεταμένες υγρασίες και ρωγμές διαμερίσματος στον 2ο όροφο (βόρειος τοίχος βόρειου υπνοδωματίου) €362,00, εκτεταμένες υγρασίες διαμερίσματος στον 1ο όροφο (δυτικός τοίχος νότιου υπνοδωματίου) €330,00, εκτεταμένες υγρασίες διαμερίσματος στον 2ο όροφο (τοίχοι σαλονιού) προερχόμενες από βεράντες €636,00, υγρασίες διαμερίσματος (ανατολικό) στον 1ο όροφο (γωνιές ταβανιού υπνοδωματίου) λόγω διαρροών από βεράντες €237,00, υγρασίες διαμερίσματος (δυτικό) στον 1ο όροφο (δυτικός τοίχος νότιου υπνοδωματίου και τοίχος νότιας βεράντας) λόγω διαρροών από βεράντες €237,00, (ζ) Υγρασία στο γραφιάτο, αλλοίωση χρώματος γραφιάτου εξωτερικά λόγω εισχώρησης υγρασίας και ένδειξης οδείξωσης οπλισμού στην εξωτερική επιφάνεια €4.500,00, (η) Αποσάθρωση επιχρίσματος λόγω απορρόφησης νερού από κεραμικά γύρωθεν στην τοιχοποιία του πάγκου βούρνας του μπαρ (δυτική βεράντα διαμερίσματος 2ου ορόφου) €300,00, (θ) Άλλα έξοδα: προκαταρκτικά έξοδα εργολάβου €2.000,00, μέτρα ασφάλειας και υγείας €2.000,00, άλλα μικρά έξοδα €1.728,00, έξοδα αρχιτέκτονα για καταγραφή των κακοτεχνιών €400,00, έξοδα επιμετρητή για εκτίμηση του κόστους αποκατάστασης €420,00, άλλα απρόβλεπτα έξοδα €3.000,00 και ήδη καταβληθέν ποσό για την αγορά υλικών και κεραμικών €2.500,00. Ισχυρίζεται πως υπέδειξε τις κακοτεχνίες επανειλημμένα στον αρχιτέκτονα και στον εργολάβο, χωρίς ανταπόκριση. Με την ανταπαίτησή της, αξιώνει το ποσό αυτό. Η Ενάγουσα, με απαντητικό δικόγραφο, δεν αμφισβητεί το περιεχόμενο της συμφωνίας, αλλά αρνείται τον ισχυρισμό του εργοδότη ότι εξόφλησε και ότι η ίδια καθυστέρησε να παραδώσει το έργο. Ισχυρίζεται πως, εφόσον εκτέλεσε όλες τις συμφωνηθείσες εργασίες στον χρόνο που έπρεπε, οποιοσδήποτε περαιτέρω χρόνος ήταν για την εκτέλεση των πρόσθετων εργασιών που θέλησε ο εργοδότης. Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας τους, επιμένει στην εκδοχή της ότι υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο €27.857,41 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. για τις πρόσθετες εργασίες, ως προς τις οποίες ο εργοδότης δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Δεν συμφωνεί με τον εργοδότη ότι δεν δικαιούται το ποσό κράτησης. Η Ενάγουσα αρνείται τους ισχυρισμούς του εργοδότη ότι υπέστη ζημιές και ότι υπήρξαν κακοτεχνίες. Ουδέποτε, όπως αναφέρει, είχε τεθεί θέμα κακοτεχνιών, ούτε της ζητήθηκε οποτεδήποτε να επιδιορθώσει κατασκευές της, και θεωρεί ότι αυτά συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις του εργοδότη, για να αποφύγει την περαιτέρω πληρωμή. Δεν ήταν στο εύρος των δικών της εργασιών ό,τι αφορά στα υδραυλικά. Έπειτα, το είδος των κεραμικών και του ποτίσματος των αρμών τα προμήθευσε ο εργοδότης και η τοποθέτησή τους έγινε με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα χωρίς να έχουν παρουσιαστεί προβλήματα, όπως και η τοποθέτηση των σκαλιών και των πλατύσκαλων της βεράντας. Ακόμα και να αποδειχθεί η ύπαρξη υγρασιών από τις βεράντες του 2ου ορόφου εντός των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου, δεν έχει να κάνει με τον εργολάβο, και ακόμα και να αποδειχθεί διαρροή από τους προβόλους, οφείλεται σε εργασία του υδραυλικού. Το μπαρ ήταν μέρος των πρόσθετων εργασιών. Όσον αφορά την απαίτηση της Ενάγουσας, επίδικα εκ των δικογράφων είναι το είδος (ποιες) και η αξία των πρόσθετων εργασιών, ως επίσης και τυχόν πληρωμές που έγιναν από τον εργοδότη για πρόσθετες εργασίες, κατ' επέκταση εάν υφίσταται ή όχι οποιοδήποτε υπόλοιπο οφειλόμενο για οποιεσδήποτε εκτελεσθείσες πρόσθετες εργασίες. Επίσης, κατά πόσον οφείλεται η επιστροφή του ποσού κράτησης, που παραδεκτά αφαιρέθηκε και δεν καταβλήθηκε. Όσον αφορά την ανταπαίτηση της Εναγόμενης για κακοτεχνίες, επίδικα εκ των δικογράφων είναι εάν υπήρξαν οι κακοτεχνίες που δικογραφεί η Εναγόμενη, και εάν ναι, κατά πόσον αυτές αφορούν σε εργασίες που εκτέλεσε ο εργολάβος και συνιστούν παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, και το κόστος αποκατάστασης. Οι λόγοι για τους οποίους τα μέρη δεν προχώρησαν σε διαιτησία, όπως έχει αναφερθεί και σε ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν αφορά στην ουσία της διαφοράς τους, για την επίλυση της οποίας έχουν αποταθεί και οι δύο πλευρές στο Δικαστήριο· δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου βάση αγωγής περί παράβασης της σύμβασης λόγω μη εφαρμογής ρήτρας διαιτησίας. Ούτε τέθηκε θέμα προωρότητας της αγωγής[2] με δεδομένη κάποια συμβατική ρήτρα. Επίσης, η διάσταση των δικογραφημένων απόψεων των δύο πλευρών ως προς το εάν το έργο περιλάμβανε, εκτός από τα τρία διαμερίσματα, και ένα κατάστημα ή τρία καταστήματα, κατέστησε επίδικο το συγκεκριμένο θέμα τεχνικά, για σκοπούς μαρτυρίας, παρόλο που το θέμα αυτό δεν συνδέθηκε με συγκεκριμένο τρόπο με την αξία των πρόσθετων εργασιών που διεκδικεί η Ενάγουσα ή με τις κακοτεχνίες το κόστος αποκατάστασης των οποίων διεκδικεί η Εναγόμενη. Διαδικασία Η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Η σειρά παρουσίασης της μαρτυρίας καθορίστηκε από το Δικαστήριο με βάση και την Δ.33,κ.9(c)(ii)(
2. b)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, κατά τρόπο ώστε πρώτα να παρουσιαστεί η μαρτυρία της Ενάγουσας μόνον για την απαίτηση (το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας), έπειτα η μαρτυρία της Εναγόμενης για αμφότερες την υπεράσπιση στην απαίτηση και την ανταπαίτηση (το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας και οι κακοτεχνίες) και έπειτα η μαρτυρία της Ενάγουσας μόνον για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση (οι κακοτεχνίες). Για την απαίτηση, από πλευράς της Ενάγουσας, κατέθεσαν ο κύριος ΧΧΧΧ Ευαγγέλου (ΜΕ1), που προσκόμισε περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία, και ο κύριος ΧΧΧΧ Αρμεύτης (ΜΕ2). Για την Εναγόμενη, για την υπεράσπιση στην απαίτηση και την ανταπαίτηση, κατέθεσαν ο κύριος ΧΧΧΧ Οδυσσέως (ΜΥ1), ο κύριος ΧΧΧΧ Σιαμαρής (ΜΥ2) και ο κύριος ΧΧΧΧ Παναγιωτίδης (ΜΥ3). Για την Ενάγουσα, για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση των κακοτεχνιών, κατέθεσε εκ νέου ο κύριος ΧΧΧΧ Ευαγγέλου (ΜΕΑ1) και προσκομίστηκε και μαρτυρία από τον κύριο ΧΧΧΧ Καλοπαίδη (ΜΕΑ2). Μετά την παρουσίαση του συνόλου της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, δια γραπτών αγορεύσεων, στις οποίες επιχειρηματολόγησαν για τις θέσεις τους όσον αφορά την απαίτηση και την ανταπαίτηση. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει παρουσιαστεί και αναφερθεί. Η μαρτυρία Αναφορικά με την απαίτηση ΜΕ1 Ο ΜΕ1, διευθυντής της Ενάγουσας, κατέθεσε γραπτή κατάθεση (Έγγραφο Α) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του[3], την οποίαν ολοκλήρωσε με την κατάθεση εγγράφων. Κατέθεσε την συμφωνία (Τεκμήριο 1). Είναι το τυποποιημένο έντυπο κυρίως συμβολαίου για οικοδομικά έργα με ποσότητες έκδοση της Μικτής Επιτροπής Δομικών Συμβολαίων Κύπρου (ΜΕΔΣΚ) Ε1(Α), Ιουλίου 2006. Αφορά σε έργο αξίας €260.000,00 πλέον Φ.Π.Α., με αρχιτέκτονα τον κύριο ΧΧΧΧ Λοϊζίδη και επιμετρητή ποσοτήτων τον κύριο ΧΧΧΧ Αρναούτη. Αναφορά στους όρους του Τεκμηρίου 1 θα γίνει σε κατοπινό στάδιο. Ο ΜΕ1 κατέθεσε και το δελτίο ποσοτήτων που συνιστά την προσφορά της Ενάγουσας για το ποσό των €260.000,00 (Τεκμήριο 2), βάσει του οποίου υπογράφθηκε το Τεκμήριο 1. Στο Τεκμήριο 2 αναφέρονται οι εργασίες που συνιστούν τις εργασίες του συμβολαίου, ανάμεσα στις οποίες είναι και οι μονώσεις, τα δάπεδα και οι επενδύσεις, η ηλεκτρική εγκατάσταση (προβλέπεται προνοητικό ποσό €180.000,00, δηλαδή ποσό για εργασίες ή δαπάνες το κόστος των οποίων είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ή να υπολογιστεί επακριβώς κατά την περίοδο έκδοσης των εγγράφων προσφοράς, και εργασίες κτίστη σε σχέση με τον ηλεκτρολόγο), η υδραυλική εγκατάσταση (αποχετευτική εγκατάσταση με πλαστικές σωλήνες και υδραυλική εγκατάσταση με σωλήνες pipe in pipe ειδών υγιεινής και πλυντηρίων, σύνδεση με μετρητή, βρύσες αυλής, υδρορροές, προμήθεια, τοποθέτηση και σύνδεση ηλιακού θερμοσίφωνα και ντεποζίτου, προμήθεια, τοποθέτηση και σύνδεση πιεστικού, εργασίες κτίστη σε σχέση με την υδραυλική εγκατάσταση), και διάφορα (πρόνοια για εγκατάσταση μονάδων κλιματισμού και εργασίες κτίστη σε σχέση με τα air condition). Ο ΜΕ1 προσκόμισε και το πιστοποιητικό πληρωμής που εξέδωσε ο αρχιτέκτονας με αριθμό 10 την 29.04.2010 (Τεκμήριο 3), όπου αναφέρεται η εκτελεσθείσα εργασία (€231.000,00), το ποσό κράτησης που αφαιρέθηκε (€13.000,00) δίδοντας υπόλοιπο (€218.000,00). Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ο εργοδότης έχει εξοφλήσει τις εργασίες για τις οποίες εκδόθηκαν πιστοποιητικά πληρωμής και εκκρεμεί μόνον η επιστροφή του ποσού κράτησης, €13.000,00, που, κατά την θέση του, θα έπρεπε να επιστραφεί. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, ο ΜΕ1 αναφέρθηκε σε προφορικές οδηγίες του εργοδότη βάσει των οποίων έγιναν πρόσθετες εργασίες αξίας €27.857,41, για τις οποίες η Ενάγουσα εξέδωσε διατακτικά την 13.04.2009 (Τεκμήριο 4) και την 23.02.2010 (Τεκμήριο 5), που είχαν σταλεί στον αρχιτέκτονα για την διαδικασία έκδοσης των σχετικών πιστοποιητικών. Στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 αναφέρονται αναλυτικά οι εργασίες που, κατά την θέση του εργολάβου, ήταν πρόσθετες εργασίες, και συμποσούνται σε €27.857,41, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Οι πρόσθετες εργασίες αφορούσαν στην προέκταση του τοίχου της περίφραξης, σε επιπλέον κολώνα ισογείου, προεξοχές της πλάκας της οροφής, φάρσο δοκό ισογείου, επιπλέον ανώφλια ισογείου, χάλασμα τοιχοποιίας στο σημείο του παραθύρου ισογέλιου, τοποθέτηση κατρόχαρτου κάτω από τοίχους, τοιχοποιίες ισογείου-μετατροπές, επιπλέον τοιχοποιίες-σοβάδες ισογείου και τοιχοποιίες ορόφου-μετατροπές, μεγάλωμα αποθήκης σκυβάλων, επιπλέον φρεάτια ελέγχου, επιπλέον εξωτερικούς σοβάδες, επιπλέον κλιματιστικά, χάλασμα τοιχοποιίας για σύνδεση μαγαζιών, τοποθέτηση επιπλέον ποσότητας κεραμικών μπάνιου (τοίχου), επιπλέον βοήθειες σε κουτιά ηλεκτρολόγου, επιπλέον εργασίες ψησταριάς, επένδυση προεξοχών σε βεράντες ορόφου (κατρόχαρτο, κεραμικά, τσεκολαδούρα), μπαρ ρετιρέ, πολυστερίνη οροφής, χρωματισμοί εξωτερικά, δημιουργία δωματίου ΑΗΚ, σοβάντισμα σε τοίχο γείτονα, τοποθέτηση πατούδων παραθύρων. Τον Απρίλιο του 2010, η Ενάγουσα ολοκλήρωσε όλες τις εργασίες, και το έργο παραδόθηκε στην Εναγόμενη, ωστόσο ο αρχιτέκτονας δεν ανταποκρίθηκε για την έκδοση οποιωνδήποτε περαιτέρω πιστοποιητικών, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να έχει μείνει ανεξόφλητη. Αποτάθηκε στους δικηγόρους της, οι οποίοι, με επιστολή τους ημερομηνίας 11.10.2012 (Τεκμήριο 6), κάλεσαν τον αρχιτέκτονα να προβεί στην έκδοση τελικού πιστοποιητικού πληρωμής και τελικής παραλαβής, χωρίς ανταπόκριση. Εφόσον δεν υπήρξε ανταπόκριση, με νέα επιστολή ημερομηνίας 25.10.2012 (Τεκμήριο 7), οι δικηγόροι της Ενάγουσας κάλεσαν τον αρχιτέκτονα και τον εργοδότη σε συνάντηση με βάση το άρθρο 36 της συμφωνίας. Τότε ο αρχιτέκτονας, με επιστολή του ημερομηνίας 26.10.2012 (Τεκμήριο 8), ανέφερε πως τερμάτισε την συνεργασία του με τον εργοδότη την 10.02.2011. Ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε. Ανέφερε πως, μπορεί με βάση την συμφωνία η επιστροφή του ποσού κράτησης να συνδέεται με την έκδοση πιστοποιητικών από τον αρχιτέκτονα ή την πάροδο της περιόδου ευθύνης για τα ελαττώματα, όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχε αρχιτέκτονας, οπότε δεν συμφώνησε με την υποβολή του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι δεν θα έπρεπε να επιστραφεί το ποσό κράτησης σε αυτήν την περίπτωση. Δεν θυμόταν ακριβώς πότε έπρεπε να γίνει η παράδοση και πότε έγινε, εφόσον υπήρξαν και αρκετές καθυστερήσεις από υπεργολάβους. Ο ίδιος παρέδωσε το έργο τον Απρίλιο του 2010, αλλά την κατοχή των μαγαζιών την έλαβε πιο νωρίς ο εργοδότης. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, σε ερώτηση πώς υπολόγισε το κόστος τους, ο ΜΕ1 ανέφερε πως το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο 5 βασίζονται στις κοστολογήσεις επιμετρητή στον οποίον αποτάθηκε, που μεταφέρθηκαν στα διατακτικά του εργολάβου. Σε ερώτηση του συνηγόρου της Εναγόμενης γιατί δεν κατέθεσε τις ίδιες τις επιμετρήσεις, ο ΜΕ1 απάντησε πως εκείνες είναι οι επιμετρήσεις (το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο 5). Σε υποβολή του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι το ποσό των πρόσθετων εργασιών δεν είχε συμφωνηθεί με τον εργοδότη, ο ΜΕ1 ανέφερε πως οι πρόσθετες εργασίες ήταν κυρίως η προσθήκη μέτρων που δεν ήταν στα αρχικά σχέδια, δηλαδή ως προς την ποσότητα, και ο εργοδότης είχε προτείνει να δουν πιο μετά πώς θα διαμορφώνονταν το κόστος. Ο ΜΕ1 θεωρεί το ποσό που αξιώνει για τις εργασίες αυτές σωστό, ασχέτως εάν δεν πιστοποιήθηκε τελικά από τον αρχιτέκτονα, και η θέση του είναι πως για το ποσό αυτό, που αφορά στις εργασίες των διατακτικών που κατέθεσε, η Εναγόμενη δεν πλήρωσε οτιδήποτε. Ο συνήγορος της Εναγόμενης του υπέδειξε ένα τιμολόγιο με αριθμό 0011 που εξέδωσε ο εργολάβος, ημερομηνίας 13.04.2008, για €8.000,00 και με περιγραφή «extra εργασίες βάσει διατακτικού επιπλέον εργασιών αρ. 1 ημερ. 13/4/09», μαζί με την απόδειξη πληρωμής του ημερομηνίας 13.04.2009, που κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 9ΑΒ, και ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι η πληρωμή εκείνη αφορούσε «άλλες εργασίες» και όχι εκείνες του Τεκμηρίου 4, αρνούμενος σχετική υποβολή. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα και τιμολόγιο που εξέδωσε ο εργολάβος την 24.08.2010 με αριθμό 0054 για €3.000,00 με περιγραφή «έναντι για έξτρα εργασίες βάσει διατακτικού ημερ.23/2/10», μαζί με απόδειξη πληρωμής του ημερομηνίας 04.08.2010, που κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 10ΑΒ, και ο ΜΕ1 επέμεινε στην άρνησή του ότι αφορούν στις πρόσθετες εργασίες που διεκδικεί η Ενάγουσα. Αρνήθηκε και την θέση που του υποβλήθηκε ότι το συνολικό ποσό των πρόσθετων εργασιών ήταν μόνον €11.000,00 και ότι αυτό εξοφλήθηκε. ΜΕ2 Ο ΜΕ2, εγγεγραμμένος πολιτικός μηχανικός, ανέφερε ότι συνεργάζεται με τον ΜΕ1, τον οποίον βοηθά, όταν χρειάζεται, με διατακτικά, σχέδια ασφάλειας και υγείας, θέματα της κατασκευής και επιστολογραφία. Αναγνώρισε πως το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο 5 τα είχε κάνει ο ίδιος, εκ μέρους του εργολάβου. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι την εργασία αυτή του την ανέθεσε ο ΜΕ1, εξηγώντας ότι είναι ο εργολάβος που κανονικά θα έπρεπε να κάνει αυτή την εργασία, μόνος του, ωστόσο επειδή δεν υπάρχει πάντοτε το μορφωτικό επίπεδο που απαιτείται για κάτι τέτοιο, όπως και σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει η συνεργασία του εργολάβου μαζί του. Εξήγησε πως στην επιμέτρηση δεν μπορεί να καταγράψει κάτι παραπάνω από αυτό που υφίσταται, εφόσον θα το ακυρώσει ο μηχανικός του έργου. Μικροδιαφορά μπορεί να υπάρξει και να γίνει προσαρμογή, αλλά δεν γράφονται δεδομένα εξωπραγματικά, ούτε για τα μέτρα των εργασιών ούτε για το εάν αυτές είναι πρόσθετες εργασίες ή όχι, εφόσον είναι εκεί και το συμβόλαιο. Τις τιμές τις καθορίζει το «παζάρι», οι πλείστες υπάρχουν ήδη μέσα στο συμβόλαιο (π.χ. ο σοβάς είναι τόσα ευρώ το μέτρο), οπότε θα κοστολογήσει τα πρόσθετα μέτρα που δεν συμφωνήθηκαν. Από την αρχική του λίστα μπορεί να είχαν βγει και ορισμένες εργασίες· οι χειρόγραφες του σημειώσεις δεν φυλάχθηκαν. Αναφορικά με την υπεράσπιση στην απαίτηση και με την ανταπαίτηση ΜΥ1 Ο ΜΥ1, διευθυντής της Εναγόμενης, υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης, που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως μέρος της κυρίως εξέτασής του[4], η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάθεση έγγραφης μαρτυρίας. Όσον αφορά το ποσό κράτησης των €13.000,00, ανέφερε πως δεν πληρούνται οι όροι της συμφωνίας για την επιστροφή του. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, όντως, εκτελέστηκαν ορισμένες πρόσθετες εργασίες, κατόπιν προφορικής συνεννόησης με την Ενάγουσα, ωστόσο το κόστος τους δεν συμφωνήθηκε ούτε καθορίστηκε ούτε εκτιμήθηκε από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα. Θεωρεί τους υπολογισμούς του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5 αβάσιμους, και ισχυρίζεται πως η συνολική αξία των πρόσθετων εργασιών είναι €11.000,00 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., ποσό που κατέβαλε η Εναγόμενη με τις πληρωμές του Τεκμηρίου 9ΑΒ και του Τεκμηρίου 10ΑΒ, ώστε να έχει εξοφλήσει. Οι κακοτεχνίες, όπως αναφέρει ο ΜΥ1, επιβεβαιώθηκαν από πολιτικό μηχανικό ο οποίος επισκέφθηκε τον χώρο την 29.05.2013, προέβη σε αυτοψία, και κατέγραψε τις διαπιστώσεις του σε έκθεση που ετοίμασε, την οποίαν ο ΜΥ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 11), και για την οποίαν η Εναγόμενη κατέβαλε χρηματικό ποσό ως αμοιβή, που δηλώνεται σε σχετική απόδειξη (Τεκμήριο 12). Αμέσως μετά την ετοιμασία της έκθεσης του Τεκμηρίου 11, η Εναγόμενη ανέθεσε σε εγκεκριμένο επιμετρητή την εκτίμηση του κόστους θεραπείας και αποκατάστασης, ο οποίος επισκέφθηκε τον χώρο την 07.06.2013 και κατόπιν αυτοψίας, επιβεβαίωσε την ύπαρξη κακοτεχνιών και υπολόγισε το κόστος αποκατάστασης σε σχετική έκθεση εκτίμησης που σύνταξε την 10.06.2013 και παρέδωσε στην Εναγόμενη (Τεκμήριο 13), για την οποία η Εναγόμενη κατέβαλε χρηματικό ποσό ως αμοιβή, που δηλώνεται σε σχετικό τιμολόγιο/απόδειξη (Τεκμήριο 14). Το κόστος αποκατάστασης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 13, ανέρχεται σε €30.000,00 πλέον Φ.Π.Α.. Η Εναγόμενη, όπως ισχυρίζεται ο ΜΥ1, υπέδειξε στην Ενάγουσα τις κακοτεχνίες, ωστόσο η ίδια αρνήθηκε να προβεί σε αποκατάσταση, γι' αυτό η Εναγόμενη αξιώνει το κόστος αποκατάστασης. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ1, σε ό,τι έχει να κάνει με τις πρόσθετες εργασίες, όταν ερωτήθηκε γιατί το ποσό των €11.000,00 το πλήρωσε, απάντησε πως υπήρχαν και ποσά στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 που ήταν ορθά και δεν τα αμφισβήτησε, αλλά δεν ήταν όλα ορθά. Παρέπεμψε, προκειμένου να αναδείξει τους λόγους αμφισβήτησης μέρους των υπολογισμών της Ενάγουσας, στο Τεκμήριο 2, στην σελίδα 7, όπου υπάρχει χειρόγραφη προσθήκη για πρόσθετες εργασίες βάσει συμφωνίας €2.533,00, όπως και στην σελίδα 11 του ιδίου εγγράφου, όπου υπάρχει χειρόγραφη σημείωση για πρόσθετες εργασίες βάσει συμφωνίας €3.000,00. Για τις κακοτεχνίες, ο μάρτυρας ανέφερε πως δεν είχε ορίσει άλλον εργολάβο στο έργο, οι κακοτεχνίες υπάρχουν μέχρι σήμερα, και προκαλούν ταλαιπωρία. Δεν ήταν ζήτημα υλικών, αλλά οδηγιών προς τους υπαλλήλους του εργολάβου, και κάποια θέματα άπτονταν και της κοινής λογικής (π.χ. να μην πατούν πάνω στο κατρόχαρτο πριν στεγνώσει). Προσκόμισε περαιτέρω αλληλογραφία με τον αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 16). Την συμφωνία για το έργο, όπως ανέφερε ο ΜΥ1, την έκανε με τον πατέρα του ΜΕ1, αλλά στην πορεία απεβίωσε· δέχθηκε να συνεχίσει το έργο ο γιος του, έχοντας την διαβεβαίωση ότι είχε την τεχνογνωσία να το κάνει, όμως φαίνεται πως δεν την είχε. Στην υποβολή του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι δεν υπάρχουν κακοτεχνίες και όλα όσα πιθανόν να χρειάζεται το κτίριο αφορούν στην συντήρηση που κάθε κτίριο χρειάζεται, ο ΜΥ1 απάντησε ότι δεν είναι θέμα συντήρησης το ότι λόγου χάριν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες κλίσεις στις υδρορροές και παρουσιάζονται τα ίδια προβλήματα κάθε χρόνο. Ο ΜΥ1 αρνήθηκε τις υποβολές ότι οι εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων που προσκόμισε έγιναν εκ των υστέρων, απαντώντας ότι, εάν ήθελε να ισχυριστεί εκ των υστέρων κακοτεχνίες, θα ήταν και για μεγαλύτερα ποσά. Στα ενδιάμεσα διατάγματα, όπως αναφέρει, δεν γίνεται μεν αναφορά σε κακοτεχνίες, αλλά και ο σκοπός της κράτησης ήταν να αντιμετωπιστούν τυχόν προβλήματα. ΜΥ2 Ο ΜΥ2 υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασής του[5], που ολοκλήρωσε με την αναγνώριση και υιοθέτηση του Τεκμηρίου 11. Είναι προσοντούχος εγγεγραμμένος πολιτικός μηχανικός. Του ανατέθηκε από την Εναγόμενη να επιθεωρήσει το έργο για να διαπιστώσει τα αίτια των προβλημάτων της οικοδομής και να εισηγηθεί τρόπους αποκατάστασης και θεραπείας. Επισκέφθηκε τον χώρο την 29.05.2013 και κατόπιν αυτοψίας διαπίστωσε την ύπαρξη προβλημάτων που κατέγραψε στο Τεκμήριο 11. Κατά την επιθεώρηση του χώρου και για καλύτερη απεικόνιση είχε βγάλει και φωτογραφίες που περιέλαβε στο Τεκμήριο 11 και αποτελούν μέρος του. Εξέφρασε την θέση πως τα προβλήματα που είχαν εμφανιστεί σε σύντομο χρόνο μετά την ανέγερση οφείλονται σε κακοτεχνίες κατά την εκτέλεση των σχετικών οικοδομικών εργασιών από τον εργολάβο. Στο Τεκμήριο 11 γίνεται αναφορά σε διαρροή υγρασίας από την οροφή του 2ου ορόφου, όπου είναι τοποθετημένα και τα ντεπόζιτα, στο διαμέρισμα του 2ου ορόφου. Η επίπεδη οροφή είναι μονωμένη με κατρόχαρτο, αλλά σε διάφορα σημεία της περιφερικά στις δοκούς, μέσα από σωλήνες (φουρέλια), πέρασαν οι διασωληνώσεις των παροχών νερού και καλώδια και διασωληνώσεις των κλιματιστικών προς τους κομπρεσόρους (φωτογραφίες 6-7). Στα σημεία αυτά, δεν έγινε σωστή λύση στεγανότητας, με αποτέλεσμα να υπάρχει περιφερική υγρασία, ειδικά στα σημεία που κατεβαίνουν σωλήνες από την οροφή προς το διαμέρισμα. Ο εργολάβος γέμισε τα φουρέλια με αφρό πολυουρεθάνης, περιμένοντας ότι θα στεγανοποιηθούν οι σωλήνες, πράγμα που δεν πέτυχε, με αποτέλεσμα να περνά το νερό επιφανειακά στην περιφέρεια των σωλήνων προς το διαμέρισμα μέσω των φουρελιών. Κατεβαίνοντας το νερό, υγραίνει και την τοιχοποιία από το σημείο της δοκού και κάτω, ενώ παράλληλα έχει δημιουργήσει ρωγμή εσωτερικά μεταξύ της δοκού και της τουβλοποιίας (φωτογραφίες 2-3). Διαρροές υπάρχουν και από τις ακάλυπτες βεράντες του 2ου ορόφου στα διαμερίσματα του 1ου ορόφου, όπου, λόγω του είδους του κεραμικού και του λανθασμένου ποτίσματος των αρμών και λόγω λανθασμένης τοποθέτησης της τσεκολαδούρας περιμετρικά του στηθαίου, εισέρχεται νερό κάτω από τα κεραμικά (φωτογραφίες 8-11)· η μόνωση από κατρόχαρτο που έγινε στην επιφάνεια του ελαφρομπετόν ρήσεων κάπου έχει πληγωθεί, με αποτέλεσμα να επιτρέπει σε νερό να εισέρχεται στην πλάκα και ακολούθως να εμφανίζεται υγρασία στα διαμερίσματα του 1ου ορόφου. Οι βεράντες καλύπτονται από προβόλους που στην πάνω τους πλευρά έχουν καλυφθεί με κεραμικά που έχουν διαρροή νερού στην κάτω τους πλευρά, είτε από τους αρμούς είτε από τα στηθαία στην ρίζα του προβόλου, με αποτέλεσμα να βγάζουν το νερό στις μπροστινές πλευρές της πλάκας όπου, λόγω της συστολής-διαστολής, χώρισε ο πηλός πάνω στον οποίον τοποθετήθηκαν τα κεραμικά από το μπετόν της πλάκας. Οι εξωτερικοί διάδρομοι προς τις εισόδους των διαμερισμάτων έχουν καλυφθεί από ακατέργαστο γρανίτη, ωστόσο και εκεί τοποθετήθηκε λανθασμένα το πάτωμα, χωρίς να αφήνεται αρμός μεταξύ των πλακών γρανίτη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ρωγμές μεταξύ των πλακών λόγω συστολής-διαστολής (φωτογραφίες 17-18), που δεν είναι δυνατόν να γεμίσουν με οποιοδήποτε υλικό λόγω του μικρού μεγέθους, και επομένως επιτρέπουν στο νερό να εισέρχεται στο κάτω μέρος των πατωμάτων· επειδή στην μία πλευρά του διαδρόμου οι γρανίτες ακουμπούν στην τοιχοποιία και κατά την διαστολή κινούνται μόνον προς την έξω πλευρά του διαδρόμου, δημιουργούνται ρωγμές στην εξωτερική πλευρά της πλάκας (φωτογραφία 19)· από τις ρωγμές δραπετεύει το νερό που περνά κάτω από τους γρανίτες και δημιουργείται ασπράδα στις επιφάνειες (φωτογραφία 19). Οι γρανίτες από τα πλατύσκαλα των βεραντών έχουν το ίδιο πρόβλημα με τον διάδρομο. Νερό από τα κεραμικά απορρόφησε και η τοιχοποιία της ψησταριάς-πάγκου βούρνας, με αποτέλεσμα να αποσαρθρώνονται οι σοβάδες. Για να θεραπευτεί το πρόβλημα με την οροφή του 2ου ορόφου, θα πρέπει να καθαριστούν οι αφροί πολυουρεθάνης από τα φουρέλια, τα φουρέλια που είναι από σωλήνες να ενωθούν με επιπρόσθετα κομμάτια για να ψηλώσουν προς τα πάνω και ακολούθως να τοποθετηθεί γωνία ούτως ώστε οι σωλήνες να βγαίνουν οριζόντια και όχι κάθετα πάνω στην οροφή. Στην συνέχεια, να γίνει τσιμεντοειδής μόνωση τύπου mapelastic γύρω από την σωλήνα με την προσθήκη δικτύου. Η ίδια θεραπεία να γίνει στις διασωληνώσεις που ανεβαίνουν σε κάποια σημεία στο κέντρο της πλάκας. Η προτεινόμενη θεραπεία για τις υγρασίες από τις ακάλυπτες βεράντες του 2ου ορόφου στα διαμερίσματα του 1ου ορόφου είναι να αφαιρεθούν όλα τα κεραμικά και οι τσεκολαδούρες περιφερικά στα στηθαία, καθώς και ο πηλός πάνω στον οποίον τοποθετήθηκαν, να αφαιρεθεί το κατρόχαρτο, να επιδιορθωθούν οι ρήσεις στο ελαφρομπετόν όπου είναι αναγκαίο με ενισχυμένο τσιμεντοπηλό, να γίνει τσιμεντοειδής μόνωση τύπου mapelastic με χρήση δικτύου, και ακολούθως να τοποθετηθούν τα κεραμικά με αρμούς περιμετρικά του στηθαίου καθώς και μεταξύ των κεραμικών. Δίδονται οδηγίες για την αρμολόγηση και τα γεμίσματα των αρμών. Για τους προβόλους επίσης η προτεινόμενη λύση είναι να αφαιρεθούν τα κεραμικά και η μόνωση από κατρόχαρτο, να γίνει τσιμεντοειδής μόνωση τύπου mapelastic με δίκτυ, και ακολούθως να τοποθετηθούν τα κεραμικά και η τσεκολαδούρα με τον ίδιο τρόπο που αναφέρθηκε στην τοποθέτηση των κεραμικών στις βεράντες του 2ου ορόφου. Και για τους εξωτερικούς διαδρόμους και για τα πλατύσκαλα των βεραντών, η προτεινόμενη θεραπεία είναι να αφαιρεθούν οι γρανίτες και το κατρόχαρτο εάν υπάρχει, να γίνει τσιμεντοειδής μόνωση τύπου mapelastic και να ξανατοποθετηθούν με την ορθή αρμολόγηση και γεμίσματα. Προτείνονται θεραπείες και για τους ελαιοχρωματισμούς - σπάτουλες για τις υγρασίες στο εσωτερικών των δωματίων και στο γραφιάτο εξωτερικά. Για την ψησταριά-πάγκο βούρνας, προτείνεται καθάρισμα, σοβάντισμα και μπογιάτισμα μετά την επιδιόρθωση του πατώματος της βεράντας. Υποβλήθηκε στον ΜΥ2, κατά την αντεξέτασή του, πως οι διαπιστώσεις του σχετίζονται με το είδος των υλικών, κάτι που ο ΜΥ2 αρνήθηκε, παραπέμποντας στην έκθεσή του, και εξηγώντας ότι ανάλογα με το είδος του υλικού που δίδεται στον εργολάβο υπάρχει η σωστή τοποθέτηση, την οποίαν ο εργολάβος θα πρέπει να γνωρίζει και να εφαρμόζει. Επειδή στο Τεκμήριο 11 προτείνεται στις διάφορες θεραπείες η χρήση τσιμεντομόνωσης τύπου mapelastic, ο μάρτυρας ερωτήθηκε για το κόστος της, εάν είναι πιο ακριβή από τα υλικά που τοποθετήθηκαν εξ αρχής. Ο ΜΥ2 ανέφερε πως εάν η μόνωση που έγινε στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν από κατρόχαρτο, η αστοχία του κατρόχαρτου δημιουργήθηκε σε ορισμένα σημεία λόγω της λανθασμένης τοποθέτησης ή της τοποθέτησής της χωρίς τις σωστές υποδομές στην επιφάνεια που έπρεπε να κολλήσει, και εάν γίνονταν εξ αρχής σωστά, δεν θα χρειάζονταν κάποια θεραπεία, ούτε και να προτείνει ο ίδιος κάποια θεραπεία σαν την τσιμεντομόνωση τύπου mapelastic, που όντως δεν έχει το ίδιο κόστος, αλλά ο λόγος που χρειάζεται τώρα είναι αυτός. Και το mapelastic να χρησιμοποιούσε εξ αρχής ο εργολάβος και να μην το έβαζε σωστά, το ίδιο πρόβλημα θα υπήρχε. Ο ΜΥ2 ρωτήθηκε σχετικά με την αναφορά του για το «πληγωμένο» κατρόχαρτο. Ανέφερε πως θεωρητικά μετά το κατρόχαρτο ο εργολάβος προχωρά και το προστατεύει είτε βάζοντας πάνω κεραμικά είτε, εάν θα έρθουν υπεργολάβοι να δουλέψουν, με άλλους τρόπους. Δεν γνωρίζει εάν κάποιοι πήγαν και πάτησαν πάνω στο κατρόχαρτο ή εάν δημιούργησαν άλλα προβλήματα, αλλά ο εργολάβος, που είναι ο κύριος της οικοδομής, πρέπει να προστατεύει την δουλειά του από τους υπεργολάβους. Ο συνήγορος της Ενάγουσας προσπάθησε να υποβάλει στον μάρτυρα ότι μπορεί το κατρόχαρτο να «πληγώθηκε» όταν είχε φύγει ο εργολάβος, και ο ΜΥ2 ανέφερε πως ο εργολάβος σε μία οικοδομή θεωρείται ο κύριος της οικοδομής και προστατεύει την οικοδομή από κάθε υπεργολάβο, αλλά εφόσον και η μεγαλύτερη επιφάνεια της μόνωσης είχε καλυφθεί με κεραμικά που τοποθετεί ο εργολάβος, δεν είναι κατανοητή η υπόθεση ότι μπορεί να πέρασε ο υδραυλικός πάνω από το κατρόχαρτο και να έγδαρε την μόνωση· πέραν τούτου, όταν βγαίνει κάποιος πάνω στο κατρόχαρτο, ένας υδραυλικός, και δημιουργεί πρόβλημα, είναι πολύ εμφανές από την ίδια στιγμή και θα έπρεπε να διορθωθεί αμέσως. Επισήμανε, περαιτέρω, ότι πέραν των υποθέσεων, το πρόβλημα με το κατρόχαρτο δεν ήταν στις επιφάνειες, αλλά περισσότερο στις γωνιές και σε κάποια σημεία που έπρεπε να υπάρχει περισσότερη προσοχή, όπως εκεί που κατεβαίνουν οι σωλήνες. Ο συνήγορος της Ενάγουσας επέμενε και πως παντού στην έκθεση γίνεται λόγος στα υλικά, και ο ΜΥ2 εξήγησε εκ νέου τον τρόπο που διαβάζεται η έκθεσή του, και ότι δεν μιλά για «λανθασμένα υλικά» (π.χ. ο ακατέργαστος γρανίτης που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα ακριβό και καλό υλικό), αλλά για μη ορθό τρόπο τοποθέτησης των δεδομένων υλικών. Ο συνήγορος της Ενάγουσας επέμεινε πως πρέπει να φταίει και ο αρχιτέκτονας, αποσπώντας από τον ΜΥ2, μεταξύ άλλων, την απάντηση «ή είσαι κτίστης ή είσαι εργολάβος, ένας κτίστης μπορεί να μην ξέρει, ένας εργολάβος πρέπει όμως να ξέρει» και ότι, ανεξαρτήτως των ευθυνών του αρχιτέκτονα, ο εργολάβος δεν απαλλάσσεται των δικών του ευθυνών. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας «τα προβλήματα στην οικοδομή είναι δύο: (α) οι μονώσεις και οι αστοχίες τους και (β) τα κεραμικά και οι γρανίτες, δηλαδή τα πατώματα χωρίς αρμούς, τούτα τα δύο προβλήματα φέρνουν τις υγρασίες κάτω στο σπίτι και εξωτερικά και επομένως χρειάζεται ανάλογη θεραπεία». Ο ΜΥ2 ερωτήθηκε κατά πόσον είναι θέματα συντήρησης αυτά, με δεδομένο ότι και ο ίδιος επισκέφθηκε τον χώρο το 2013, δηλαδή αρκετό καιρό μετά που είχε παραδοθεί η οικοδομή στον εργοδότη. Ο μάρτυρας απάντησε πως η μόνωση που έχει καλυφθεί με κεραμικά δεν χρειάζεται συντήρηση, είναι προστατευμένο το υλικό, συντήρηση χρειάζονται οι μονώσεις σε επιφάνειες που δεν έχουν καλυφθεί. Η μόνωση και ειδικά το κατρόχαρτο που βάφεται με μπογιά από πάνω που έχει απευθείας επαφή με την βροχή και τον ήλιο θέλει συντήρηση. Όταν εκείνος πήγε στον χώρο του έργου, η επιφάνεια του κατρόχαρτου δεν είχε προβλήματα, ήταν μπογιατισμένη, ήταν σε συγκεκριμένα σημεία οι αστοχίες που δημιούργησαν τις υγρασίες παντού, όπως στον γύρο που δεν κολλήθηκε πάνω στα στηθαία και στα σημεία που υπήρχαν σωλήνες. Κατά τα λοιπά, κάθε 3-4 χρόνια χρειάζεται συντήρηση η μπογιά πάνω στις μονώσεις από κατρόχαρτο. ΜΥ3 Ο ΜΥ3 υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσής του, που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως μέρος της κυρίως εξέτασή του[6], που ολοκλήρωσε με την αναγνώριση του Τεκμηρίου 13 που ετοίμασε βάσει του Τεκμηρίου 11, που αναγνώρισε. Στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει πως είναι προσοντούχος εγκεκριμένος επιμετρητής ποσοτήτων και του ανατέθηκε από την Εναγόμενη να επισκεφθεί το έργο και να επιβεβαιώσει την ύπαρξη των κακοτεχνιών που είχε επισημάνει ο ΜΥ2 και να εκτιμήσει το κόστος αποκατάστασης των ζημιών που κατέγραψε ο ΜΥ2 στο Τεκμήριο 11. Την 07.06.2013, επισκέφθηκε τον χώρο και κατόπιν αυτοψίας διαπίστωσε και επιβεβαίωσε την ύπαρξη των προβλημάτων που επισημάνθηκαν στο Τεκμήριο 11 και εκτίμησε το κόστος της θεραπείας συντάσσοντας το Τεκμήριο 13. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 13, για την επιδιόρθωση των διαρροών από την οροφή του 2ου ορόφου με την εφαρμογή της προτεινόμενης θεραπείας, θα χρειαστούν €640,00. Για την εφαρμογή της θεραπείας για την επιδιόρθωση του προβλήματος της διαρροής υγρασιών από τις βεράντες του 2ου ορόφου προς τα διαμερίσματα του 1ου ορόφου θα χρειαστούν €5.775,00, για την επιδιόρθωση της διαρροής νερού από τους προβόλους με τον προτεινόμενο τρόπο €2.538,00, για την διόρθωση του προβλήματος στους εξωτερικούς διαδρόμους προς τις εισόδους των διαμερισμάτων €2.325,00, για τα σκαλιά βεράντας και τα πλατύσκαλα €2.400,00, για τους ελαιοχρωματισμούς και τις σπάτουλες €2.794,00 που αναλύει σε επιμέρους ποσά για την κάθε εργασία, για την διόρθωση του γραφιάτου εξωτερικά €4.500,00 και για την επιδιόρθωση της τοιχοποιίας της ψησταριάς-πάγκου βούρνας €300,00. Στα ποσά αυτά, που συμποσούνται σε €21.272,00, ο ΜΥ3 προσέθεσε και άλλα έξοδα, όπως προκαταρκτικά έξοδα εργολάβου (έστω 10%) €2.000,00, μέτρα ασφάλειας και υγείας €2.000,00, άλλα μικρά έξοδα €1.728,00 και απρόβλεπτα έξοδα (έστω 10%) €3.000,00, δίδοντας ένα σύνολο €30.000,00 πλέον ο Φ.Π.Α.. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ3, ανέφερε πως χρησιμοποίησε τις μέσες τιμές της αγοράς κατά τον ουσιώδη χρόνο, που ήταν ο χρόνος που εκπόνησε την μελέτη του, εφόσον όταν επισκέφθηκε το κτίριο, οι ζημιές ήταν ακόμα εκεί. Δεν κλήθηκε να εξετάσει τις τεχνικές προδιαγραφές που υπήρχαν ή δεν υπήρχαν στο συμβόλαιο, αλλά να τιμολογήσει, να μετατρέψει σε χρήμα τις εκτιμήσεις του Τεκμηρίου 11. Παρόλη την προσπάθεια του συνηγόρου της Ενάγουσας να του θέσει ερωτήσεις ως προς το γιατί κοστολόγησε τα υλικά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 ενώ επί τόπου είδε άλλα υλικά, ο ΜΥ3 κατέστησε σαφές ότι η δική του εργασία βασίζεται στην εργασία του ΜΕ2. Όσον αφορά το σημείο 9 της έκθεσής του, όπου αναφέρονται ποσά πρόσθετα από το κόστος των θεραπειών που προτείνονται στο Τεκμήριο 11, ο μάρτυρας εξήγησε ότι, πέραν του κατασκευαστικού κόστους, υπάρχει το κόστος των προπαρασκευαστικών (preliminaries)· είναι διεθνής όρος και αφορά εκείνα τα έξοδα που ο εργολάβος αναγκαστικά θα υποστεί για να εκτελέσει κάποιες εργασίες, τα οποία στην συνέχεια τα χρεώνει και στον πελάτη του· έδωσε παραδείγματα τέτοιων προκαταρκτικών εξόδων. Από την 01.01.2004, είναι υποχρεωτικό για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίες, οποιουδήποτε μεγέθους, κόστους και ανεξαρτήτως πολυπλοκότητας, πριν την έναρξή της, να έχει σχέδιο ασφάλειας και υγείας που ετοιμάζεται από εξειδικευμένο σύμβουλο του πελάτη και προσαρμόζεται από τον εργολάβο στις ανάγκες του έργου, εξ ου και περιέλαβε το κόστος αυτό. Η αναφορά στο «άλλα μικρά» είναι, όπως ανέφερε, απλά ποσό στρογγυλοποίησης. Τα «απρόβλεπτα» τα υπολόγισε στο 10% που είναι το ελάχιστο που οφείλει κάποιος να υπολογίσει, εξηγώντας ότι, εφόσον οι εργασίες που αναφέρονται στην έκθεση είναι επιμετρημένες με ποσότητες, αποκλείεται να μην εμφανιστούν απρόβλεπτες εργασίες, και ότι δεν είναι δική του επινόηση τα απρόβλεπτα, αλλά είναι επίσης διεθνής όρος (contingency), πίσω από τον οποίον υπάρχει ολόκληρη επιστήμη. Οι αναφορές του στο σημείο 9 δεν είναι επιπόλαια ποσά, όπως ανέφερε, αλλά ο ίδιος οφείλει, σύμφωνα με τους κανονισμούς και τις διαδικασίες της επιστήμης του, να τα αναφέρει, ειδάλλως θα ήταν ελλιπής η εκτίμηση. Εάν δεν συμβούν τα απρόβλεπτα, οι πρόνοιες ή τα προνοητικά ποσά δεν πληρώνονται. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι έλαβε οδηγίες να εκτιμήσει ποσό ακριβώς €30.000,00. Για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση ΜΕΑ1 Για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση για τις κακοτεχνίες, έδωσε μαρτυρία ο ΜΕ1 (ΜΕΑ1). Κατά την κυρίως εξέτασή του, του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 11 και ζητήθηκαν τα σχόλιά του. Ο ΜΕΑ1 απάντησε, σε σχέση με το σημείο 1 του Τεκμηρίου 11, πως ό,τι έβαλε ο ίδιος ο εργολάβος ήταν τοποθετημένο ορθά, και ήταν δουλειά του ηλεκτρολόγου να βάλει τις σωλήνες που πρέπει να σφραγιστούν και να γυρίσουν. Ο ίδιος τις ήλεγξε μετά την τοποθέτησή τους και ήταν «τελλαρισμένες». Όταν τοποθέτησαν τα air conditions, ο ίδιος δεν ήταν στο κτίριο, είχε τελειώσει και σφράγισε την δική του δουλειά. Εάν εκείνοι που ήρθαν να δουλέψουν μετά ξεσφράγισαν τις σωλήνες και δεν έκαναν καλή δουλειά, ενώ ο ίδιος είχε ήδη φύγει, δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη για τις συγκεκριμένες ζημιές. Όσον αφορά το σημείο 2 του Τεκμηρίου 11, ο ΜΕΑ1 ανέφερε πως, για τον αρμό των κεραμικών, ο αρχιτέκτονας του το καθόρισε στα 2mm. Εάν το παράπονο του εργοδότη ήταν ότι έπαθαν καθίζηση τα κεραμικά ή ότι μπορεί να μην τα τοποθέτησε καλά και να είχε «λαντώσει» ο χώρος, θα δέχονταν ευθύνη, αλλά και το κεραμικό και το πότισμα ήταν ο εργοδότης που τα έφερε. Εκείνου του φέρνουν τα υλικά και τα τοποθετεί, σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους. Εάν αγόρασε ο εργοδότης το συγκεκριμένο κεραμικό και του είπαν ότι μπαίνει με αυτό το πότισμα στις βεράντες, δεν μπορεί ο ίδιος να πει του εργοστασίου ότι έκανε λάθος. Συζητούσαν με τον εργοδότη για τα υλικά που τοποθετήθηκαν. Ο εργοδότης προσπάθησε να του επιρρίψει ευθύνη μετά που έφυγε από το έργο· έφερε και κάποιον άλλον εργολάβο, που ανέφερε ότι μπορεί να είναι οι αρμοί και τα ποτίσματα, αλλά ήταν από τότε που είχε αναφέρει στον εργοδότη ότι «το πρόβλημα είναι οι υδρορροές στις βεράντες. Διότι μια βεράντα 74-80 τετραγωνικά μέτρα δεν μπορεί να φέφκει το νερό που δύο υδρορροές και να είναι οι άλλες πάνω, γιατί θα υπερχειλίσουν και το νερό φκαίνει πάνω». Το ανέφερε και στον υπεργολάβο, του είπε να βάλει ξεχωριστές υδρορροές, και του είπε «εσύ με πληρώνεις;». Ο άλλος εργολάβος που είχε δει το κτίριο ούτε για τον αρμό του είπε ούτε για προβλήματα στην τοποθέτηση, ο μάρτυρας του ανέφερε για τις υδρορροές και του είπε «δοκίμασε να ανοίξουμε όλα τα ποτίσματα όλων των βεραντών ξανά» γιατί, όπως λέει, δεν άφησε ποτέ του το κτίριο, και δέχθηκε να τα ανοίξουν ξανά και να βάλουν αρμούς με μάστιχο μέσα, όπως και έπραξε, χωρίς να χρεώσει. Του έφερε ο εργοδότης τα ποτίσματα και πότισε ξανά όλες τις βεράντες. Όσον αφορά την τσιμεντομόνωση τύπου mapelastic, δεν καθορίζεται στην επιμέτρησή του, και είναι σε διπλάσια τιμή, οι οδηγίες που είχε, βάσει και της προσφοράς του, ήταν να τοποθετήσει κατρόχαρτο. Δεν είχε οδηγία ούτε να βάλει αρμό με μάστιχο μέσα. Ήταν ο αρχιτέκτονας που θα έπρεπε, κατά τον ίδιο, να δώσει σχετικές οδηγίες. Ο ίδιος, όπως αναφέρει, προσπάθησε επανειλημμένα να λύσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στο έργο. Για τους προβόλους της βεράντας, όταν ρωτήθηκε, δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση, ωστόσο ανέφερε πως, και πάλι, ευθύνεται ο εργοδότης που έφερε τα κεραμικά και τα ποτίσματα. Οι εξωτερικοί γρανίτες, οι ανάγλυφοι, όταν μπαίνουν σε υψομετρικές βεράντες, έχουν, όπως ανέφερε ο ΜΕΑ1, μιαν απορρόφηση από μόνοι τους. Μπαίνουν πάντα με αρμό 1mm, με βάση οδηγία του αρχιτέκτονα, και μπορεί να λέει ο MY2 ότι ήταν λάθος ο αρμός, αλλά και εδώ στο Δικαστήριο, στην είσοδο που έχει ανάγλυφους γρανίτες, είναι με αρμό 1mm που έχουν μπει, όπως λέει ο μάρτυρας. Δεν μπαίνει με 2-3mm ο γρανίτης, είναι ανάγλυφος, δεν είναι υλικό γυαλιστό, που θα ποτιστεί. Ακολούθησε, σε κάθε περίπτωση, τις οδηγίες του αρχιτέκτονα, ο οποίος επέβλεψε και έβγαλε διατακτικό και πληρώθηκε γι' αυτά τα πράγματα. Όσον αφορά την φωτογραφία 19 στο Τεκμήριο 11 και το άσπρισμα που απεικονίζει, ο ΜΕΑ1 ανέφερε πως αυτό σημαίνει πως δεν βγάζει νερό η πλάκα από κάτω και ότι είχε γίνει καλή μόνωση με κατρόχαρτο, άρα το βγάζει από αλλού, μπροστά στον σοβά. Αλλά δεν τοποθετήθηκε και νεροσταλάκτης πάνω, που κατά την γνώμη του θα ήταν αναγκαίος, θεωρώντας ότι και για το γεγονός αυτό ευθύνεται ο εργοδότης. Όσον αφορά τα σκαλιά της βεράντας και τα παλύσκαλα, δεν είχε χρεωμένο να μπουν κατρόχαρτα ή μόνωση από κάτω, πριν να τοποθετηθούν στα σκαλιά, και τοποθετήθηκαν κατρόχαρτα πάνω στη σκάλα, με την επίβλεψη πάντοτε του αρχιτέκτονα. Ο ΜΥ2, όπως ερμηνεύει ο ΜΕΑ1, δεν λέει, στο Τεκμήριο 11, ότι τα κεραμικά ή οι γρανίτες δεν τοποθετήθηκαν ή ξεκόλλησαν ή είχαν κλίσεις. Όσον αφορά το σημείο 6 του Τεκμηρίου 11, είναι απλά εργασίες που πρέπει να γίνουν λόγω των υγρασιών που προέκυψαν και δεν υπήρξαν κακοτεχνίες στις εργασίες που αφορούν στους ελαιοχρωματισμούς και τις σπάτουλες. Όταν τελείωσαν οι πλάκες με τα κατρόχαρτα, ο εργοδότης αποφάσισε να κάνει μπαρ στο roof garden, που δεν ήταν στα σχέδια, ήταν πρόσθετη εργασία. Έπρεπε, γι' αυτό, να μπουν παροχές νερού και να φεύγει το νερό. Στην περιοχή που ήθελε να κάνει το μπαρ, δεν υπήρχαν νερά ή αποχέτευση. Έτσι ο εργοδότης αποφάσισε και είχε ζητήσει από τον εργολάβο να κόψει τα κατρόχαρτα, για να φέρει τα νερά. Ο ΜΕΑ1 του εξήγησε πως θα έχουν πρόβλημα γιατί, εάν πειράξουν τα κατρόχαρτα, θα πειράξουν και τις κλίσεις των κεραμικών. Παρά ταύτα, υπάκουσε στον εργοδότη και δεν αρνείται ότι δημιουργήθηκε ζημιά. Ύστερα, ο εργοδότης του έφερε ένα άλλο υλικό, στημένο, μόνωση, υδρομόνωση, γιατί ο εργοδότης ήξερε πως είναι καλύτερο, το εφάρμοσε, ύστερα διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν καλό, έβγαινε όπως το χαρτί, το έβγαλε και έκανε εκ νέου κατρόχαρτο χωρίς κόστος, αλλά έφτασε και πέρασε ήδη νερό και δημιουργήθηκε ήδη ζημιά. Για το σημείο 8 του Τεκμηρίου 11, δεν γνωρίζει, μπορεί απλά να χάλασε μια σωλήνα από κάτω, η βρύση, και να στάζει νερό, να πέρασε και να έβγαλε υγρασία, δεν έχει δει το σημείο, αλλά μπορεί να συμβεί με απλό τρόπο, με απροσεξία του ιδιοκτήτη που χρησιμοποιεί την βούρνα, δεν σημαίνει ότι έκανε κάτι ο εργολάβος λάθος. Από τα σχέδια που είναι στο Τεκμήριο 11 λείπει το μπαρ, που ήταν στις πρόσθετες εργασίες. Είχε πάει αρκετές φορές στο έργο, και με τον ηλεκτρολόγο. Μάλιστα, στην παρουσία του ΜΥ1 και του ηλεκτρολόγου, είχαν αποδείξει στον εργοδότη, όπως λέει, πως ο ηλεκτρολόγος είχε βάλει κουτιά πάνω στους τοίχους που δεν σφράγισε καλά και εισχωρούσε το νερό μέσα· σφράγισαν τα κουτιά. Σε ένα σημείο, ο ηλεκτρολόγος είχε ξεχάσει να βάλει κουτί και είχε κτυπήσει την πλάκα από πάνω και έφερε την σωλήνα στο κουτί και εισχώρησε νερό. Ερμηνεύοντας συνολικά το Τεκμήριο 11, δεν θεωρεί ότι αναφέρεται σε κακοτεχνίες δικές του. Ο ΜΕΑ1 ερωτήθηκε και σε σχέση με το Τεκμήριο 13 και σχολίασε απλά πως τα υλικά που ζήτησε ο ΜΥ2 με το Τεκμήριο 11 και κοστολογήθηκαν από τον ΜΥ3 στο Τεκμήριο 13 δεν έχουν σχέση με τα υλικά που ο εργολάβος είχε εξ αρχής να διαχειριστεί, ζητούν ακριβότερα υλικά, όπως είναι η τσιμεντομόνωση τύπου mapelastic σε σχέση με το κατρόχαρτο. Κατά την αντεξέτασή του, όταν ερωτήθηκε εάν συμφωνεί πως στο κτίριο παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα υγρασίας απάντησε «δεν ξέρω». Όταν του υποδείχθηκε πως το είχε αναφέρει στην κυρίως εξέτασή του, απάντησε «ήταν τα προβλήματα με τα κεραμικά, το είδος των κεραμικών που τοποθετήθηκαν που δεν τα έφερα εγώ». Ο ΜΕΑ1 παρέπεμψε ο ίδιος στο Τεκμήριο 11, για να υποστηρίξει την θέση ότι το είδος των κεραμικών δεν ήταν καλό. Όταν του υποδείχθηκε πως στο Τεκμήριο 11 γίνεται αναφορά για λανθασμένη τοποθέτηση, όπως ανέφερε και ο ίδιος ο ΜΥ2 στην μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ο ΜΕΑ1 διαφώνησε, λέγοντας πως όλα τοποθετήθηκαν τεχνικά ορθά, όπως σε όλες τις δουλειές. Το πότισμα των αρμών θεωρείται απλή εργασία, και συμφωνεί πως είναι βασικό και στοιχειώδες για έναν εργολάβο να γνωρίζει να το κάνει, αλλά δεν συμφώνησε με την υποβολή του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι ο ίδιος δεν τοποθέτησε ορθά το πότισμα των αρμών, λέγοντας πως, εάν τότε είχε το υλικό που προδιαγράφει σήμερα ο ΜΥ2 (mapelastic), ίσως να μην είχαν πρόβλημα. Στην υποβολή ότι τοποθέτησε λανθασμένα την τσεκολαδούρα περιμετρικά του στηθαίου, με αποτέλεσμα να εισέρχεται νερό από κάτω, ο μάρτυρας απάντησε πως έκανε σωστή τοποθέτηση, σύμφωνα με τις οδηγίες του αρχιτέκτονα. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν απαιτείτο να υποδειχθεί από τον αρχιτέκτονα ο τρόπος τοποθέτησης της τσεκολαδούρας, απάντησε «έχετε λάθος». Ο συνήγορος της Εναγόμενης παρέπεμψε τον ΜΕΑ1 στο Τεκμήριο 2, όπου στην σελίδα 3, στο σημείο 10, γίνεται αναφορά σε χρήση screed, αφού προηγουμένως ο μάρτυρας εξήγησε τις διαφορές μεταξύ screed και ελαφρομπετόν, και τον ρώτησε γιατί δεν έβαλε screed, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, αλλά ελαφρομπετόν, όπως ο ίδιος είχε προηγουμένως αναφέρει, και ο ΜΕΑ1 ανέφερε πως χρησιμοποιήθηκε το ελαφρομπετόν γιατί η τιμή €12,00 είναι λάθος, δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί screed με αυτή την τιμή. Χρησιμοποίησε άλλο υλικό από αυτό που είχε προδιαγραφεί και βάσει του οποίου είχε υποβάλει προσφορά όχι από μόνος του, αλλά με διαταγή του αρχιτέκτονα, ασχέτως εάν το screed είναι καλύτερο υλικό. Σε όλες τις υποβολές που ακολούθησαν σε σχέση με τις κακοτεχνίες που καταλογίζει η Εναγόμενη στον εργολάβο, ειδικότερα σε σχέση με λανθασμένη τοποθέτηση κατρόχαρτου και λανθασμένη τοποθέτηση των ποτισμάτων στους αρμούς, ο ΜΕΑ1 διαφώνησε, λέγοντας πως είναι σωστές οι δουλειές του, γι' αυτό εγκρίθηκαν και από τον αρχιτέκτονα, και παρέπεμψε κατ' επανάληψη στο Τεκμήριο 11, για να βασίζει τα επιχειρήματά του. Η διαφωνία του, ως προς το κόστος αποκατάστασης που ζητά η Εναγόμενη, είναι στην διαφορά τους είδους και της αξίας των υλικών. ΜΕΑ2 Ο ΜΕΑ2, προσοντούχος εγγεγραμμένος αρχιτέκτονας, ανέφερε πως του είχε πάρει ο ΜΕΑ1 το Τεκμήριο 11 για να το μελετήσει. Δεν έχει επισκεφθεί το εργοτάξιο, οπότε δεν μπορεί να εκφέρει γνώμη ως προς το εάν ισχύουν όσα αναφέρονται. Από τις φωτογραφίες, μπορεί να δει ότι ο πιο σημαντικός λόγος, η αιτία για πολλές υγρασίες, είναι η λανθασμένη σφράγιση που έγινε γύρω από τα φουρέλια που έχουν μπει για τις εστίες. Δεν μπορεί να γνωρίζει εάν σφραγίστηκαν από τον εργολάβο και ανοίχθηκαν από άλλον μετά. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε πως το Τεκμήριο 11 το είδε πριν δύο με τρεις εβδομάδες. Και να πήγαινε στον χώρο, δεν θα έβρισκε την ίδια εικόνα που αποτυπώθηκε στο Τεκμήριο 11 προ ετών. Επειδή ακριβώς δεν επιθεώρησε τον χώρο, δεν μπορεί να γνωρίζει περισσότερα από όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 και όσα ο ίδιος μπορεί να ερμηνεύσει. Αξιολόγηση και ευρήματα Σε αξιολόγηση υπόκειται η αντικρουόμενη μαρτυρία επί των επιδίκων θεμάτων, για να μπορέσει να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς το ποια είναι η αξιόπιστη μαρτυρία, στην οποίαν μπορεί να βασιστεί, για να προβεί σε ευρήματα. Η συμπεριφορά και οι τρόποι των μαρτύρων (demeanour) στο εδώλιο[7], που το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει καθ' όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, προσεγγίζονται με παράλληλους άξονες το σύνολο της μαρτυρίας αλλά και την αντικειμενική όψη των πραγμάτων[8]. Ο ΜΕ1 παρουσίασε με σαφήνεια την απαίτηση της Ενάγουσας για τις πρόσθετες εργασίες, μέσα από το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο 5, και ο ΜΥ1 παρουσίασε με σαφήνεια τις πληρωμές που έκανε προς την Ενάγουσα για πρόσθετες εργασίες, δια του Τεκμηρίου 9ΑΒ και του Τεκμηρίου 10ΑΒ. Εκεί όπου υπάρχει επαρκής αντικειμενική βάση προσέγγισης των γεγονότων, μη αμφισβητούμενη έγγραφη μαρτυρία, το Δικαστήριο δεν ενεργοποιεί την παρατήρηση της συμπεριφοράς στο εδώλιο, για να βοηθηθεί στην διάγνωση των γεγονότων. Έτσι, κάποιες εισηγήσεις των συνηγόρων, δια των αγορεύσεών τους, ότι η εικόνα ή η συμπεριφορά στο εδώλιο, λόγου χάριν του ΜΥ1, ήταν τέτοια που δεικνύει αναλήθεια ως προς το σύνολο της μαρτυρίας ή κλονίζει την αξιοπιστία, πέραν του ότι δεν έχουν τύχει αντίστοιχης παρατήρησης ή ερμηνείας από το Δικαστήριο (δηλαδή, ούτε κοκκίνισμα προσώπου ούτε τρέμολο χεριών παρατηρήθηκε, που να κεντρίσουν την προσοχή του Δικαστηρίου, έξω από το πλαίσιο που αναμένεται από κάθε πρόσωπο που καταθέτει σε δικαστική αίθουσα και συμμετέχει σε αντιπαράθεση με τις φυσιολογικές εντάσεις της), δεν χρησιμοποιούνται ώστε να παρακαμφθεί ό,τι, κατά τρόπο προφανή, προκύπτει από αδιαμφισβήτητα έγγραφα. Παρόλο που ο ΜΥ1, κατά την δική του μαρτυρία, αμφισβήτησε την (μερική) ορθότητα του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5, η θέση της Εναγόμενης που υποβλήθηκε και στον ΜΕ1 κατά την αντεξέτασή του και έπειτα η θέση του ΜΥ1 όπως εκφράστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ήταν ότι οι πληρωμές προς την Ενάγουσα που έγιναν δια του Τεκμηρίου 9ΑΒ και δια του Τεκμηρίου 10ΑΒ αφορούσαν ακριβώς στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 αντίστοιχα. Στο σώμα του Τεκμηρίου 9ΑΒ και του Τεκμηρίου 10ΑΒ γίνεται ρητή αναφορά που αβίαστα παραπέμπει τον αναγνώστη στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 αντίστοιχα. Οι εξηγήσεις του ΜΕ1 σε σχέση με την ύπαρξη του Τεκμηρίου 9ΑΒ και του Τεκμηρίου 10ΑΒ, με γενική και αόριστη αναφορά σε άλλες πληρωμές που αφορούσαν «άλλες εργασίες» και εμπλοκή του πατέρα του, δεν συνάδει με το γεγονός ότι τα έγγραφα αυτά παραπέμπουν ευθέως και ξεκάθαρα στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5, που ο ίδιος κατέθεσε. Ο ΜΥ1, παρόλο που αμφισβήτησε την αξία στην οποίαν κατέληξε η επιμέτρηση του ΜΕ2 σε σχέση με τις πρόσθετες εργασίες του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5, και παρόλο που ανέφερε πως η Εναγόμενη πλήρωσε ποσό €11.000,00 προς εξόφληση αυτών με το Τεκμήριο 9ΑΒ και το Τεκμήριο 10ΑΒ, δεν έδειξε στο Δικαστήριο πώς η ίδια κοστολόγησε τις πρόσθετες εργασίες· ποιες εργασίες, με βάση ποιες αξίες, ώστε να καταλήξει σε ένα χαμηλότερο ποσό από αυτό στο οποίο κατέληξε ο εργολάβος. Η παραπομπή στο Τεκμήριο 2 και στις αναφορές σε πρόσθετες εργασίες και εκεί, δεν βοηθά το Δικαστήριο να διαγνώσει ό,τι πρόκειται για τις ίδιες πρόσθετες εργασίες που προέκυψαν κατά την εκτέλεση του έργου, κατόπιν απευθείας οδηγιών του εργοδότη προς τον εργολάβο και αναφέρονται και στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5. Η ίδια η αναφορά στο Τεκμήριο 2 για πρόσθετες εργασίες στα δύο μεμονωμένα σημεία, κάτω από τα κεφάλαια του «οπλισμού» και της «τοιχοποιίας» έχει γενικότητα και αοριστία που δεν δίνουν την δυνατότητα στο Δικαστήριο να αντιπαραβάλει τις αναφορές αυτές με τις συγκεκριμένες πρόσθετες εργασίες του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5 και να διαγνωστεί ταύτιση και μη συμπερίληψη εκείνων σε κάποιο από τα δέκα πιστοποιητικά πληρωμής. Δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο ούτε όλα τα διατακτικά και όλα τα πιστοποιητικά πληρωμής, για να μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει την συνολική πορεία εκτέλεσης των εργασιών σε συνάρτηση με τις πληρωμές που έγιναν. Ενώ η αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσκομίστηκε από πλευράς της Ενάγουσας, σε σχέση με την ύπαρξη, τον καθορισμό και την αξία των πρόσθετων εργασιών δεν κλονίστηκε με την μέθοδο της αντεξέτασης, η αντικρουστική μαρτυρία της Εναγόμενης περιορίστηκε στην μερική προσκόμιση αποδείξεων για την πληρωμή του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5, χωρίς να εκτείνεται ως προς το ποιες πρόσθετες εργασίες πληρώθηκαν ακριβώς από τις εργασίες του Τεκμηρίου 4 και του Τεκμηρίου 5, ποιες δεν πληρώθηκαν και γιατί· υπάρχουν, για παράδειγμα, εργασίες εκεί, που δεν θεωρεί η Εναγόμενη πρόσθετες ή που έχουν άλλα κόστη· και ποια είναι αυτά, με ποιες βάσεις ή τιμές που να πρέπει να προτιμηθούν ως ορθότερες. Ταυτόχρονα, δεν εξήγησε, ο ΜΥ1, γιατί στο Τεκμήριο 10Α, που ο ίδιος επικαλέστηκε, η αναφορά είναι σε τιμολόγιο που εκδόθηκε «έναντι» διατακτικού, αναπόφευκτα αφήνοντας να νοηθεί ότι υφίσταται υπόλοιπο εκ του συγκεκριμένου διατακτικού, που θα πληρωθεί. Γιατί πουθενά δεν διατυπώνεται και εναντίωση ή επιφύλαξη σε σχέση με την απαίτηση για πρόσθετες εργασίες, ενώ η επιστολογραφία φαίνεται να μην ήταν ασυνήθιστη μέθοδος στο πλαίσιο των σχέσεων που δημιούργησε αυτό το έργο. Ότι το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο 5 ετοιμάστηκαν χωρίς την συμμετοχή του εργοδότη είναι κάτι δεδομένο. Το εξήγησε και με τη δέουσα σαφήνεια και σταθερότητα ο ΜΕ2, του οποίου την μαρτυρία δεν έχει λόγο το Δικαστήριο να μην αποδεχθεί ως αξιόπιστη, απλά και μόνον επειδή δεν φύλαξε το υλικό προεργασίας ή τις χειρόγραφες σημειώσεις βάσει των οποίων κατέληξε στις κοστολογήσεις του. Ειδικότερα, εξήγησε, ο μάρτυρας αυτός, ότι είναι εκ μέρους του εργολάβου που ο ίδιος ετοίμασε τις επιμετρήσεις αυτές των πρόσθετων εργασιών, ως θα τις ετοίμαζε ο εργολάβος εάν εκείνος είχε την τεχνογνωσία να το πράξει· ότι ο ίδιος εκφράζει την εκδοχή του εργολάβου για το ποιες είναι οι πρόσθετες εργασίες και το κόστος τους, βάσει των δεδομένων που του διέθεσε ο εργολάβος. Ότι οι ειδικές γνώσεις του ΜΕ2 και η δέσμευσή του από συγκεκριμένη δεοντολογία ή επαγγελματικές συνθήκες αυξάνουν λογικά τις πιθανότητες ορθότητας των εκτιμήσεων του εργολάβου, δεν αλλάζει το δεδομένο ότι ο ΜΕ2 κατέθεσε απλά την εκδοχή του εργολάβου για τις πρόσθετες εργασίες και το κόστος τους. Ο ΜΕ2 δεν αντεξετάστηκε ως προς το γιατί θεώρησε πρόσθετη εργασία καθεμία από τις εργασίες που καταγράφονται στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5, σε συνάρτηση με τις εργασίες που περιέχονται στο Τεκμήριο 2. Δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα αυτό ότι οποιεσδήποτε εκ των εργασιών αυτών που θεώρησε πρόσθετες εργασίες είτε περιέχονται στο αρχικό συμβόλαιο είτε δεν φέρουν κόστος βάσει του συμβολαίου γιατί λ.χ. συνιστούν παρεμβάσεις για επιδιορθώσεις προβλημάτων (π.χ. ότι έγινε δύο φορές ξήλωμα και ξαναπιάσιμο κουτιών του ηλεκτρολόγου που χρεώθηκε €500,00, ότι υπάρχει αναφορά σε μπογιάτισμα γειτονικού τοίχου) (δεν μπορεί να το υποθέσει το Δικαστήριο). Ούτε ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε σε σχέση με τα επιμέρους κόστη που δίδει για κάθε πρόσθετη εργασία. Σε συνάρτηση με το γεγονός ότι άλλη τεχνική μαρτυρία δεν έχει ενώπιον του το Δικαστήριο, για το ποιες είναι οι πρόσθετες εργασίες που (παραδεκτά) υπάρχουν, και ποιο είναι το κόστος της κάθε μίας, το Δικαστήριο αναπόφευκτα είναι που συμπεραίνει πως όλες οι εργασίες που περιέχονται στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 είναι πρόσθετες εργασίες, και ότι το κόστος τους οφείλεται, και αυτό το κόστος είναι τα συγκεκριμένα ποσά που αναγράφονται στα έγγραφα αυτά. Όσον αφορά τις πρόσθετες εργασίες, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, είναι αποδεκτό το μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 ότι οι πρόσθετες εργασίες είναι αυτές που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 και στο Τεκμήριο 5 και δεν είναι αποδεκτό το μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 ότι το Τεκμήριο 9ΑΒ και το Τεκμήριο 10ΑΒ αφορούν σε «άλλες εργασίες» και όχι σε αυτές τις πρόσθετες εργασίες. Είναι επίσης αποδεκτό το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΕ2 σε σχέση με το κόστος των πρόσθετων εργασιών. Αντίστοιχα, το Δικαστήριο αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ1 πως οι πληρωμές της Εναγόμενης που φαίνονται στο Τεκμήριο 9ΑΒ και στο Τεκμήριο 10ΑΒ αφορούν σε αυτές τις πρόσθετες εργασίες, αλλά δεν αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ1 ότι με αυτές τις πληρωμές εξόφλησε όλες τις πρόσθετες εργασίες. Έχοντας διαπιστώσει ότι η πληρωμή του ποσού των €11.000,00 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. ήταν έναντι των πρόσθετων εργασιών και, γνωρίζοντας ότι το συνολικό ποσό των πρόσθετων εργασιών είναι €27.857,41 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., μένει υπόλοιπο πρόσθετων εργασιών €16.857,41. Ούτε το Τεκμήριο 11 ούτε το Τεκμήριο 13 έχουν ετοιμαστεί με την συμμετοχή του εργολάβου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν συνιστούν μαρτυρία από πλευράς της Εναγόμενης ενώπιον του Δικαστηρίου, που θα πρέπει να αξιολογηθεί ανάλογα, μέσα στο όλο διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό. Και οι δύο πλευρές εκτίμησαν τα κόστη τους, η μια για πρόσθετες εργασίες και η άλλη για κακοτεχνίες, κάνοντας χρήση δικών τους εμπειρογνωμόνων, οι εμπειρογνωμοσύνες των οποίων εκφράζουν τις θέσεις τους, χωρίς να φέρουν την ουδετερότητα και την ανεξαρτησία της εμπειρογνωμοσύνης εκείνης που θα μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά το Δικαστήριο ως προς τα τεχνικά θέματα. Σε σχέση με την ανταπαίτηση της Εναγόμενης για κακοτεχνίες, το Τεκμήριο 11 που προσκόμισε ο ΜΥ1 και ο τρόπος με τον οποίον εξήγησε την έκθεσή του αυτή στο Δικαστήριο ο ΜΥ2 ήταν αρκούντως σαφής μαρτυρία. Ο ίδιος ο ΜΥ2 ήταν σταθερός και ξεκάθαρος στις απαντήσεις του, και προσπάθησε με κάθε τρόπο να διατηρήσει τα δεδομένα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Η προσπάθειά του να αποσαφηνίσει τις διαπιστώσεις του είχε επαγγελματισμό που δεν εγκαταλείφθηκε, ακόμα και όταν ο συνήγορος της Ενάγουσας προσπάθησε να τον προκαλέσει κατά την αντεξέταση, επιμένοντας προς απαντημένες εκδοχές ή δοκιμάζοντας υποβολές που ήταν πιο έντονες. Ακόμα και ο ΜΕΑ1, κατά την δική του μαρτυρία σε σχέση με τις κακοτεχνίες, αναφέρονταν με αποδοχή στο Τεκμήριο 11, ασχέτως εάν το ερμηνεύει διαφορετικά και ασχέτως της αξιολόγησης της δικής του μαρτυρίας, που θα ακολουθήσει. Ο ΜΕΑ1 αντιλαμβάνεται την αναφορά σε «λανθασμένο πότισμα» ως αναφορά σε υλικό και ο ΜΥ2 εξήγησε κατά την μαρτυρία του ότι αναφέρεται στο «λανθασμένο πότισμα» ως ενέργεια. Επικαλέστηκε, ο ΜΕΑ1, κατ' επανάληψη στην μαρτυρία του, το πόρισμα του ΜΥ2, για να υποστηρίξει δικές του θέσεις. Και η μαρτυρία του ΜΥ2 και το πόρισμά του (Τεκμήριο 11) είναι αποδεκτά από το Δικαστήριο ως μαρτυρία, στην οποίαν μπορεί να βασιστεί για να διαγνώσει τα γεγονότα. Σταθερός στις απαντήσεις του και πολύ επεξηγηματικός ήταν και ο ΜΥ3 σε σχέση με το κόστος επιδιόρθωσης των κακοτεχνιών του Τεκμηρίου 13, που προσκόμισε ο ΜΥ1. Η αξιοπιστία του ΜΥ3, επίσης, δεν κλονίστηκε, παρόλες τις προσπάθειες του συνηγόρου της Ενάγουσας να προκαλέσει άλλες αντιδράσεις του μάρτυρα αυτού κατά την αντεξέτασή του, σε σημείο που ο μάρτυρας αυτός εξέφρασε ευγενικά πως ένιωσε κάπως προσβεβλημένος. Σε σχέση με το Τεκμήριο 13, ο ΜΥ3 ήταν ειλικρινής ότι το ποσό των €1.728,00 για «άλλα μικρά» τέθηκε για σκοπούς στρογγυλοποίησης. Εξήγησε, επίσης, τα «απρόβλεπτα» (contingencies), στο ποσό των €3.000,00 από την οπτική του επιμετρητή. Η μέθοδος της αντεξέτασης γενικά δεν έπληξε την αξιοπιστία της μαρτυρίας που παρουσίασε η Εναγόμενη σε σχέση με τις κακοτεχνίες, του ΜΥ1 όσον αφορά την ύπαρξη του Τεκμηρίου 11 και του Τεκμηρίου 13 και τους ισχυρισμούς του που βασίζονται σε αυτά, του ΜΥ2 όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 και του ΜΥ3 όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 13· είναι μαρτυρία στην οποία μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο για να διαγνώσει εάν υπάρχουν κακοτεχνίες και το κόστος επιδιόρθωσής τους, και είναι αποδεκτή. Το Τεκμήριο 12 και το Τεκμήριο 14 που προσκόμισε ο ΜΥ1, για τα χρηματικά ποσά που πλήρωσε η Εναγόμενη για την ετοιμασία του Τεκμηρίου 11 και του Τεκμηρίου 13 δεν αμφισβητήθηκαν, και είναι αποδεκτά ως μαρτυρία. Δεν προσκομίστηκε από τον ΜΥ1 κάποια απόδειξη για το ποσό των €2.500,00 για ήδη καταβληθέν ποσό για την αγορά υλικών και κεραμικών. Επίσης, η μαρτυρία του ΜΥ1 ότι υπήρξε καθυστέρηση στην παράδοση του ακινήτου από τον εργολάβο, ένεκα του ότι δεν υπάρχει αξίωση της Εναγόμενης για αποζημίωση από τον εργολάβο λόγω καθυστέρησης, και με δεδομένο ότι, εάν προσεγγιστεί ως ισχυρισμός στο πλαίσιο της υπεράσπισής της στην απαίτηση της Ενάγουσας, είναι άγνωστο το χρονικό διάστημα στο οποίο θα έπρεπε να ολοκληρωθούν οι πρόσθετες εργασίες, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Παρόλο που η Ενάγουσα επέλεξε να προσκομίσει μαρτυρία για την υπεράσπισή της στην ανταπαίτηση των κακοτεχνιών, ο ΜΕΑ1, δηλαδή ο διευθυντής της Ενάγουσας, κατά την μαρτυρία του αυτή, είχε πολύ συγχυσμένο λόγο, όπως άλλωστε αποτυπώνεται και στα πρακτικά της διαδικασίας εκείνης· συγκριτικά και με τον λόγο που το ίδιο πρόσωπο είχε κατά την μαρτυρία του για την οικονομική απαίτηση της Ενάγουσας (ΜΕ1). Δεν παραγνωρίζεται βεβαίως ότι το μέρος της ακρόασης για τις κακοτεχνίες ήταν αρκετά πιο τεχνικό. Το Δικαστήριο κατέβαλε προσπάθεια για να αντιληφθεί και έπειτα να θέσει σε τάξη, μέσα από τον διάχυτο και ακανόνιστο λόγο του ΜΕΑ1, τα επιχειρήματά του, κατ' επέκταση της Ενάγουσας, σε σχέση με τα διάφορα σημεία του Τεκμηρίου 11, που του υποδείχθηκαν, για να αντιπαραβληθούν στα αντίστοιχα επιχειρήματα του ΜΥ2, με τρόπο ώστε η προφανής δυσκολία του ΜΕΑ1 στον τρόπο έκφρασης να μην εμποδίζει την πλήρη ακρόασή του. Ο ΜΕΑ1 δεν έχει δημιουργήσει καθόλου θετική εικόνα στο Δικαστήριο σε σχέση με την υπεράσπιση του εργολάβου για τις κακοτεχνίες περισσότερο λόγω του περιεχομένου της μαρτυρίας του. Ενώ δεν αρνούνταν, ο ΜΕΑ1, ότι υπήρξαν προβλήματα στο έργο και ζημιές - που μαρτύρησε μάλιστα πως δημιουργήθηκαν σε κάποιο βαθμό και εξαιτίας του ότι ο ίδιος ακολούθησε οδηγίες του εργοδότη ή εφάρμοζε υλικά που του έφερνε ο εργοδότης - η προσπάθειά του ήταν, σε κάθε περίπτωση, να επιρρίψει όλη την ευθύνη σε όλους τους άλλους, τους υπεργολάβους, τον αρχιτέκτονα, τον εργοδότη. Ο ΜΕΑ1 δεν ανέφερε πως όσα έχει αναφέρει ο ΜΥ2 στο Τεκμήριο 11 τα κατέγραψε χωρίς πράγματι να τα έχει διαπιστώσει στο έργο, ότι λόγου χάριν ψεύδεται. Απεναντίας, όπως λέχθηκε και προηγουμένως, επικαλέστηκε κατ' επανάληψη και ο ίδιος το Τεκμήριο 11, για να βασίσει τις δικές του θέσεις σε σχέση με την ευθύνη των άλλων, θέσεις για τις οποίες όμως δεν έδινε συγκεκριμένη αναφορά και στο Τεκμήριο 1 και επαναλαμβάνονταν μηχανικά, παρά τις συγκεκριμένες υποδείξεις περί του αντιθέτου από τον συνήγορο της Εναγόμενης. Ενώ στις εργασίες του έργου περιλαμβάνονται οι εργασίες κτίστη και οι βοήθειες προς τον ηλεκτρολόγο και τον υδραυλικό και για την τοποθέτηση των κλιματιστικών, ο ΜΕΑ1 δήλωσε πως είχε φύγει από το έργο όταν εκείνοι ήρθαν να εργαστούν, μάλλον αδιαφορώντας εάν μπορεί και να «ξεσφράγισαν» την δική του δουλειά· εκείνην που ο ίδιος όμως, ως ο κυρίως εργολάβος του έργου, έπρεπε να παραδώσει στον εργοδότη ολοκληρωμένη και χωρίς προβλήματα. Οι τεχνικές θέσεις που εξέφρασε σε ορισμένα σημεία ο ΜΕΑ1, για παράδειγμα, ενδεικτικά, ότι για την τοποθέτηση του γρανίτη δεν χρειάζεται αρμός 2-3mm, αλλά αρκεί αρμός 1mm (όπως και στο Δικαστήριο έτσι είναι τοποθετημένοι), γιατί δεν είναι ένα λείο υλικό που μπορεί να ποτιστεί, όπως εκτέθηκαν, ως σχολιασμοί του στο Τεκμήριο 11, δεν έπεισαν το Δικαστήριο για την ορθότητά τους· δεν αντιπαρατέθηκαν στον ΜΥ2 κατά την αντεξέταση του (όταν ο ίδιος ανέφερε πως οι πλάκες γρανίτη τοποθετήθηκαν χωρίς να αφήνεται αρμός μεταξύ τους), και η θέση του ΜΕΑ1 ήταν, όπως κατέστη κατανοητό, για να δικαιολογήσει τις δικές του ενέργειες, εκ μέρους του εργολάβου, τις οποίες άλλοτε προσπαθούσε να δικαιολογήσει με τέτοιους κάπως πρόχειρους τεχνικούς σχολιασμούς που ερείδονται στην (άγνωστη για το Δικαστήριο) κατασκευαστική του πείρα, και άλλοτε με την επίκληση οδηγιών του αρχιτέκτονα· προφανώς προφορικών. Εκείνος δεν είναι ούτε διάδικος ούτε μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου, για να ακούσει από αυτόν το Δικαστήριο ότι εκείνος έδωσε οδηγίες στον ΜΕΑ1 για το πώς να τοποθετεί κεραμικά, τσεκολαδούρες και γρανίτες. Η απλή επίκληση του αρχιτέκτονα για να δικαιολογηθούν από τον ΜΕΑ1 όλα όσα η Εναγόμενη καταλόγισε στον εργολάβο, κινούμενη και τούτη η επίκληση ανάμεσα σε (απόλυτους και ταυτόχρονα όχι τόσο πειστικούς) ισχυρισμούς περί τεχνικής ορθότητας (ακόμα και για να δικαιολογηθεί το άσπρισμα στην φωτογραφία 19, ότι είναι ορθή η εργασία με το κατρόχαρτο στην πλάκα και δεν βγάζει από κάτω το νερό αλλά πάει αλλού) και σε ισχυρισμούς περί υποχρέωσης υπακοής άλλων ή ευθύνης άλλων, ακόμα και για ενέργειες που ήταν εν γνώσει του ΜΕΑ1 λανθασμένες (κόψιμο κατρόχαρτων που ήξερε ότι θα δημιουργήσουν πρόβλημα ή εφαρμογή άγνωστου υλικού που του έφερε ο εργοδότης ενώ ήξερε πως δεν ήταν καλό), ώθησε το Δικαστήριο στο να θεωρήσει την μαρτυρία του ΜΑΕ1 σε σχέση με την υπεράσπισή του στην ανταπαίτηση της Εναγόμενης για τις κακοτεχνίες μη αξιόπιστη. Η αντίληψη του ΜΕΑ1 για τις κακοτεχνίες του εργολάβου, όπως εξωτερικεύτηκε σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του, ταυτίστηκε όντως με την αντίληψη του απλού κτίστη, που εάν τοποθετήσει ίσια τα κεραμικά και δεν «σκουντουφλά» κάποιος πάνω ή δεν έπαθαν καθίζηση ή εάν υπάκουσε σε εντολές άλλων (του εργοδότη ή του αρχιτέκτονα) σημαίνει πως έκανε καλή δουλειά, και κάποιος άλλος από αυτούς που δούλεψαν στο ίδιο έργο φταίει· που απλά του φέρνουν υλικά και τα εφαρμόζει χωρίς να έχει την έγνοια εάν πρόκειται για υλικά κατάλληλα για το έργο ή χωρίς να αναλαμβάνει καθήκοντα σχετικά με τα υλικά. Κι όμως, στο Τεκμήριο 1, δεν είναι αυτός ο ρόλος του εργολάβου, και όπως προκύπτει από διάφορες διατάξεις, όπως - ενδεικτικά σε αυτό το σημείο - και από το άρθρο 29(β)(ii)