ΚΙΜΩΝΟΣ υπό την ιδιότητά του ως Εκκαθαριστής της εταιρείας MAGISTRATO GARDENS LIMITED, υπό εκκαθάριση ν. PIPIS HOTELS LIMITED, Αγωγή αρ. 1730/2013, 25

ΚΙΜΩΝΟΣ υπό την ιδιότητά του ως Εκκαθαριστής της εταιρείας MAGISTRATO GARDENS LIMITED, υπό εκκαθάριση ν. PIPIS HOTELS LIMITED, Αγωγή αρ. 1730/2013, 25/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A197 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1730/2013 Μεταξύ: MAGISTRATO GARDENS LIMITED Ενάγουσα και PIPIS HOTELS LIMITED Εναγόμενη ως τροποποιήθηκε με διάταγμα ημερομηνίας 10.11.2016 XXXX ΚΙΜΩΝΟΣ υπό την ιδιότητά του ως Εκκαθαριστής της εταιρείας MAGISTRATO GARDENS LIMITED, υπό εκκαθάριση Ενάγουσα και PIPIS HOTELS LIMITED Εναγόμενη Ημερομηνία: 25.08.2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Μ. Τσαγγαρίδου για PHC TSANGARIDES LLC Για Εναγόμενη: κα Π. Κτίστη για ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η εταιρεία MAGISTRATO GARDENS LIMITED, που ασχολούνταν με εργασίες δημιουργίας και διαμόρφωσης φυτωρίων και με τον εφοδιασμό και την τοποθέτηση αρδευτικών ειδών ή φυτών για πώληση ή παραγωγή, ήγειρε αγωγή εναντίον της Εναγόμενης με αξίωση το ποσό των €7.826,23, ως υπόλοιπο της αξίας προϊόντων και εργασιών που της παρείχε το 2012, στον κήπο του ξενοδοχείου «ALASIA HOTEL», ιδιοκτησίας της Εναγόμενης, για το οποίο εξέδωσε τιμολόγια επί πιστώσει και τηρούσε κατάσταση λογαριασμού, που την 03.10.2012 παρουσίαζε αυτό το υπόλοιπο. Παρά την απαίτηση πληρωμής του χρέους και τις ειδοποιήσεις, καθώς και με επιστολή δικηγόρων ημερομηνίας 03.04.2013, η Εναγόμενη παρέλειψε να ανταποκριθεί. Την αγωγή αυτή συνεχίζει σήμερα ο εκκαθαριστής της MAGISTRATO GARDENS LIMITED («η Ενάγουσα»). Η Εναγόμενη, με την υπεράσπισή της, δεν αρνείται την προαναφερόμενη συνεργασία με την Ενάγουσα, το 2012, αλλά αρνείται ότι υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο. Ισχυρίζεται πως είχε εξοφλήσει. Εάν, όμως, αποδείξει η Ενάγουσα κάποιο λογιστικό υπόλοιπο, το ποσό που αξιώνει είναι υπερβολικό και λανθασμένο, και δεν συνιστά εύλογη αμοιβή, επειδή η Ενάγουσα δεν εκτέλεσε τις εργασίες της κατά τον προσήκοντα τρόπο ή υπέδειξε αμέλεια που συνιστούσε παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και συγκεκριμένα του όρου να φυτευτούν φυτά ενδεδειγμένα για το μεσογειακό κλίμα της Κύπρου, προκαλώντας ζημιά στην Εναγόμενη, η οποία χρειάστηκε να απομακρύνει τα φυτά και να φυτεύσει άλλα με δικό της κόστος ή και να προβεί σε άλλες επιδιορθώσεις. Η Εναγόμενη ισχυρίζεται πως ουδέποτε οχλήθηκε από την Ενάγουσα για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού και θεωρεί την αγωγή εκδικητική και καταχρηστική, επιφυλάσσοντας το δικαίωμά της να διεκδικήσει και η ίδια θεραπεία. Με απαντητικό δικόγραφο η Ενάγουσα επαναλαμβάνει την δική της εκδοχή, αρνούμενη τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης. Επίδικα εκ των δικογράφων είναι εάν η Εναγόμενη εξόφλησε την Ενάγουσα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες ή προμήθειες στα οποία αφορούν τα τιμολόγια και η κατάσταση λογαριασμού που ισχυρίζεται η Ενάγουσα, ή όχι. Εάν όχι, επίδικο είναι το ύψος του χρέους. Για την παρουσίαση υπόθεση της Ενάγουσας, έδωσαν μαρτυρία ο κύριος XXXX (ΜΕ1) και ο κύριος XXXX (ΜΕ2). Για την παρουσίαση της υπόθεσης της Εναγόμενης, κατέθεσε ο κύριος XXXX (ΜΥ1). Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, επιχειρηματολογώντας για τις θέσεις τους, που είναι υπόψη του Δικαστηρίου. Ο ΜΕ1, υπάλληλος στις υπηρεσίες του εκκαθαριστή κύριου ΧΧΧΧ Κίμωνος, εξουσιοδοτημένος από τον εκκαθαριστή, κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή κατάθεση (Έγγραφο Α) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασής του[1], την οποίαν ολοκλήρωσε με την κατάθεση εγγράφων. Κατέθεσε το διάταγμα εκκαθάρισης της Ενάγουσας ημερομηνίας 03.10.2014 (Τεκμήριο 1), έντυπα ελεύθερης πρόσβασης από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την Ενάγουσα που περιλαμβάνουν την κατάσταση φακέλου, τους αξιωματούχους και το εγγεγραμμένο γραφείο (Τεκμήριο 2) και το διάταγμα του Δικαστηρίου της εκκαθάρισης ημερομηνίας 09.12.2015 δια του οποίου διορίστηκε ο επί του παρόντος εκκαθαριστής (Τεκμήριο 3). Σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ο ΜΕ1 ανέφερε πως, από έρευνά του στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας, που περιήλθαν στην κατοχή του εκκαθαριστή, όπως περιήλθε στην κατοχή του εκκαθαριστή και η αγωγή, διαπιστώθηκε πως υπήρχε το υπόλοιπο του λογαριασμού της Εναγόμενης. Σε συνάντηση που είχαν με τον διευθυντή της Ενάγουσας, στην οποίαν ήταν παρών και ο ΜΕ1, ο διευθυντής της εταιρείας τους είχε εξηγήσει τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας και πώς προέκυψε το υπόλοιπο αυτό, που είχε οδηγήσει και στην αγωγή της Ενάγουσας. Ειδικότερα, βάσει συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, το 2012, η Ενάγουσα πωλούσε επί πιστώσει και παρέδιδε στην Εναγόμενη, στο ξενοδοχείο «ALASIA HOTEL», διάφορα φυτά, και προέβαινε και σε διάφορες εργασίες διαμόρφωσης και συντήρησης του κήπου του ξενοδοχείου αυτού. Για όλες τις παραγγελίες και εργασίες, εξέδιδε τιμολόγια στο όνομα της Εναγόμενης, στα οποία περιγράφονταν οι υπηρεσίες και τα προϊόντα, το κόστος, καθώς και το προηγούμενο υπόλοιπο, τα οποία παραδίδονταν στην Εναγόμενη. Ο μάρτυρας κατέθεσε χωρίς ένσταση δέσμη εγγράφων που εκδόθηκαν από την Ενάγουσα στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας (Τεκμήριο 4). Στο Τεκμήριο 4, περιλαμβάνονται τα εξής έγγραφα: (α) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1474 ημερομηνίας 26.06.2012 για €9.164,32 (β) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) 175 ημερομηνίας 26.06.2012 για €1.001,43 (γ) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1475 ημερομηνίας 28.06.2012 για €2.506,46 (δ) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) 176 ημερομηνίας 28.06.2012 για €430,00 (ε) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1478 ημερομηνίας 09.07.2012 για €3.272,27 (στ) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) 177 ημερομηνίας 09.07.2012 για €650,71 (ζ) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1479 ημερομηνίας 10.07.2012 για €1.346,44 στο οποίο υπάρχει ενυπόγραφη σημείωση για έκπτωση, αντί €9,59 το μέτρο (120 μέτρα) που έδιδε €1.150,80 που με τον Φ.Π.Α. €195,64 έδιδε σύνολο €1.346,44, έγινε χρέωση €6,00 το μέτρο (120 μέτρα) που έδιδε €720,00, συνεπώς έγινε έκπτωση €626,

1. (η) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) 178 ημερομηνίας 10.07.2012 για €626,44 ως η έκπτωση που αναφέρεται πιο πάνω. (θ) Τιμολόγιο (52 Maintenance Invoice) 2613 ημερομηνίας 10.07.2012 για €3.840,00 (ι) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1480 ημερομηνίας 13.07.2012 για €1.830,00 (ια) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) 179 ημερομηνίας 20.07.2012 για €109,98 (ιβ) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1483 ημερομηνίας 20.07.2012 για €3.833,73 (ιγ) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1485 ημερομηνίας 26.07.2012 για €708,18 (ιδ) Τιμολόγιο (37 credit invoice) 2756 ημερομηνίας 14.08.2012 για €85,83 (ιε) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1497 ημερομηνίας 05.09.2012 για €2.536,62 (ιστ) Επιστροφή (43 Landscaping Returns) ημερομηνίας 06.09.2012 για €206,04 (ιζ) Τιμολόγιο (42 Landscaping Invoice) 1503 ημερομηνίας 03.10.2012 για €231,
2. Τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 4 είναι πληρωτέα εντός 30 ημερών από την έκδοσή τους. Ο ΜΕ1 κατέθεσε, επίσης, κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα, στην οποία καταχώριζε τις διάφορες χρεωπιστώσεις (Τεκμήριο 5). Το Τεκμήριο 5 αρχίζει με υπόλοιπο (balance) €5.995,96, και σε αυτό προστίθενται όλες οι χρεώσεις των τιμολογίων που αναφέρονται πιο πάνω, υπό τα στοιχεία (α) (γ) (ε) (ζ) (θ) (ι) (ιβ) (ιγ) (ιδ) (ιε) (ιζ), συνολικού ποσού €29.354,87, και αφαιρούνται όλες οι πιστώσεις που έγιναν λόγω των επιστροφών που αναφέρονται πιο πάνω υπό τα στοιχεία (β) (δ) (στ) (η) (ια) (ιστ) ποσού €3.024,60, και όλες οι πιστώσεις που έγιναν λόγω περαιτέρω πληρωμών συνολικού ποσού €24.500,00, δίνοντας υπόλοιπο €7.826,
3. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΕ1, η Εναγόμενη αποδέχονταν το εκάστοτε υπόλοιπο, εξ ου και προέβαινε σε πληρωμές έναντι. Επειδή η κατάσταση λογαριασμού ξεκινά με χρεωστικό υπόλοιπο €5.995,96, το οποίο εξοφλήθηκε με τις πληρωμές που έγιναν πριν από την έκδοση του τιμολογίου 1474, πλην του ποσού των €495,96, η Ενάγουσα αφαιρεί από την αξίωσή της το ποσό των €495,96, ώστε να θεωρείται πως η κατάσταση λογαριασμού αρχίζει από μηδενικό υπόλοιπο με το τιμολόγιο 1474 και από το σύνολο των χρεώσεων €29.354,87 που συνιστούν τα συγκεκριμένα τιμολόγια που παρουσίασε, αφαιρώντας το σύνολο των πιστώσεων €22.024,60, προκύπτει σύνολο χρεωστικού υπολοίπου €7.330,
4. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως η Ενάγουσα είχε αξιώσει επανειλημμένα το χρέος, καθώς και με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 03.04.2013 (Τεκμήριο 6), χωρίς ωστόσο να υπάρξει κάποια ανταπόκριση. Η ίδια η Ενάγουσα, όπως γνωρίζει ο ΜΕ1, είχε εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της έναντι στην Εναγόμενη, και δεν εντοπίστηκε στα αρχεία της εταιρείας οποιοδήποτε παράπονο ή εκκρεμούσα εντολή. Όπως του ανέφερε και ο διευθυντής της Ενάγουσας, η Εναγόμενη δεν είχε παραπονεθεί οποτεδήποτε για την καταλληλότητα των φυτών σε σχέση με το κλίμα της Κύπρου. Ο ΜΕ1, κατά την αντεξέτασή του, δεν θυμόταν ακριβώς τι έγγραφα είχε παραλάβει ο εκκαθαριστής κατά την συνάντηση που είχε γίνει με τον διευθυντή της Ενάγουσας. Όσον αφορά τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που παρείχε η Ενάγουσα, απάντησε πως είναι αυτά που αναφέρονται στο κάθε τιμολόγιο, χωρίς ο ίδιος να είναι σε θέση να γνωρίζει προσωπικά τις υπηρεσίες και τα προϊόντα, όπως ούτε και εάν υπογράφθηκαν από την Εναγόμενη τα τιμολόγια ή όχι, και από ποιον μπορεί να υπογράφθηκαν. Σε υποβολή της συνηγόρου της Εναγόμενης ότι ορισμένα από τα τιμολόγια είχαν αποσυρθεί μετά από συνεννόηση των δύο πλευρών, ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει, όπως ούτε και ποιος υπάλληλος της Ενάγουσας ετοίμασε την κατάσταση λογαριασμού του Τεκμηρίου
5. Ο ΜΕ1 δεν είχε θετική γνώση ούτε σε σχέση με τα γεγονότα που σχετίζονται με την αποστολή του Τεκμηρίου
6. Το μόνο που ξέρει, όπως ανέφερε, είναι πως υφίσταται αυτό το υπόλοιπο, με βάση τα τιμολόγια που προσκόμισε και την κατάσταση λογαριασμού, που αφορούν στην απαίτηση που ήγειρε η Ενάγουσα και προωθεί ο εκκαθαριστής, υποχρέωση του οποίου είναι να συλλέξει το χρέος αυτό. Γνωρίζει, επίσης, πως, όταν ένα φυτό δεν ήταν καλό ή έπρεπε να επιστραφεί, εκδίδονταν αμέσως σχετική σημείωση για την επιστροφή και αφαιρούνταν η αξία του. Ο ΜΕ2, εγγεγραμμένος γεωπόνος (Τεκμήριο 7), επιθεώρησε το Τεκμήριο 4, και ανέφερε πως σχεδόν όλα τα φυτά που αναφέρονται στα τιμολόγια που αποτελούν το Τεκμήριο 4 ευδοκιμούν στο μεσογειακό κλίμα της Κύπρου. Είναι κυρίως κυπαρίσσια, ελιά, δεντρολίβανο, αρωματικά φυτά. Είναι φυτά που ευρέως χρησιμοποιούνται σε όλους τους κήπους. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε πως δεν είχε επισκεφθεί οποτεδήποτε τον χώρο όπου φυτεύτηκαν τα φυτά του Τεκμηρίου
7. Ένα φυτό, ακόμα και μεσογειακού κλίματος, εάν δεν φυτευτεί και συντηρηθεί με τον προσήκοντα τρόπο μπορεί να καταστραφεί. Ο ίδιος νοείται πως δεν ήταν σε θέση να πει εάν η φύτευση ή η συντήρηση οποιουδήποτε φυτού έγινε σωστά. Στο Τεκμήριο 4 αναφέρεται και ένα φυτό που δεν είναι μεσογειακού κλίματος, bamboo, στο τιμολόγιο 1474, αλλά ευδοκιμεί στην Κύπρο. Δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε στο Τεκμήριο 4 που να μην ευδοκιμεί στην Κύπρο. Ο ΜΥ1, εκ των διευθυντών της Εναγόμενης, κατέθεσε γραπτή κατάθεση (Έγγραφο Β) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε[2], για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασής του, την οποίαν ολοκλήρωσε με την κατάθεση εγγράφων. Σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ανέφερε πως η συνεργασία της Ενάγουσας με την Εναγόμενη χρονολογείται από το
8. Διατηρούσε και η Εναγόμενη κατάσταση λογαριασμού, για να παρακολουθεί τις χρεωπιστώσεις. Την 27.09.2010, με δεδομένο ότι υπήρχε καλή συνεργασία με την Ενάγουσα και φιλική σχέση με τον διευθυντή της, της ανατέθηκε η προμήθεια των φυτών και οι εργασίες διαμόρφωσης και συντήρησης των κήπων του ξενοδοχείου «ALASSIA HOTEL», στο πλαίσιο της ανακαίνισής του. Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, είχε ετοιμαστεί από την Ενάγουσα τοπιοτέχνιση, που υπογράφθηκε από τον ΜΥ1 προσωπικά εκ μέρους της Εναγόμενης (Τεκμήριο 8). Στο Τεκμήριο 8, το οποίο φέρει ημερομηνία 27.09.2010 και φέρεται να αφορά στο εν λόγω ξενοδοχείο, αναφέρονται τα φυτά (ποσότητα, είδος, μέγεθος γλάστρας, τιμή) για €16.366,02, το γρασίδι για €776,00, το φυτόχωμα για €3.250,00, τα εργατικά φύτευσης για €3.800,00 και το αυτόματο σύστημα ποτίσματος για €3.750,00, δίδοντας σύνολο προσφοράς €27.942,02, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Στις σημειώσεις και στους όρους, γίνεται αναφορά σε εγγύηση 30 ημερών μετά την συμφωνία για την συντήρηση, το κόστος της μηνιαίας συντήρησης (€400,00 πλέον Φ.Π.Α.), ο χρόνος αποπεράτωσης που είναι 10 ημέρες εφόσον τα χώματα είναι στρωμένα, το ότι οι χωματουργικές εργασίες αφορούν τον ιδιοκτήτη, και ότι για την διαμόρφωση του εδάφους υπάρχει χρέωση €80,00 ανά άτομο ημερησίως. Οι τιμές περιλαμβάνουν την μεταφορά, την τοποθέτηση, την εγκατάσταση, και την φύτευση. Οποιαδήποτε επιπλέον εργασία που γίνεται από εκσκαφείς ή άλλες μηχανές χρεώνεται €60,00 ανά ώρα. Οι τιμές στο αρδευτικό ισχύουν εφόσον υπάρχουν οι απαιτούμενες παροχές. Η Ενάγουσα ξεκινά εργασίες φυτέματος εφόσον ο χώρος είναι καθαρός και το χώμα κατάλληλο για φύτευση, οποιεσδήποτε άλλες εργασίες κατασκευής έχουν τελειώσει και δεν υπάρχουν άλλα συνεργεία, σε 10 ημέρες από την υπογραφή της συμφωνίας. Ως προς τους όρους πληρωμής, θα δίνονταν πρώτη πληρωμή 30% προκαταβολικά, η δεύτερη πληρωμή 30% θα ήταν ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, όπως και τρίτη πληρωμή 30%, και η τέταρτη πληρωμή 10% θα ήταν με την ολοκλήρωση. Στην περίπτωση που το ποσό δεν καταβληθεί σε περίοδο 30 ημερών, η Ενάγουσα θα είχε το δικαίωμα να αφαιρέσει ποσότητα φυτών ίση με το 10% της τοπιοτέχνισης. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΥ1, είναι στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, που απορρέει από το Τεκμήριο 8, που είχαν εκδοθεί τα τιμολόγια της Ενάγουσας, που παρουσιάζονταν κατά καιρούς και όχι κατά τον χρόνο που γίνονταν οι εργασίες στις οποίες αφορούσαν. Τα τιμολόγια ελέγχονταν εάν αφορούσαν όντως εργασίες που έγιναν ως οι οδηγίες του ΜΥ1 και αναλόγως παραλαμβάνονταν ή επιστρέφονταν σε περίπτωση διαφωνίας. Όταν επιστρέφονταν ένα τιμολόγιο, δεν ήταν πληρωτέο μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις ή μέχρι να γίνουν οι εργασίες που αναφέρονται σε αυτό. Κάποιες φορές, όπως αναφέρει, οι εργασίες εκ πρώτης όψεως ήταν εντάξει, αλλά τα προβλήματα προέκυπταν μετά, λόγω κακής συντήρησης ή φύτευσης των φυτών τα οποία, αφού είχαν μεταφερθεί στο ξενοδοχείο για σκοπούς φύτευσης, αποχρωματίζονταν και καθίσταντο ακατάλληλα για την συμφωνία. Η Ενάγουσα παραλάμβανε τα φυτά αυτά και εξέδιδε πιστωτικές σημειώσεις (Landscaping Returns), δια των οποίων αφαιρούνταν το κόστος των εργασιών ή προϊόντων αυτών. Διατηρούσε και η Εναγόμενη κατάσταση λογαριασμού στην οποία καταχώρισε τις διάφορες χρεωπιστώσεις που γίνονταν στο πλαίσιο της συμφωνίας της με την Ενάγουσας. Ο ΜΥ1 κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Εναγόμενη (Τεκμήριο 9), στην οποίαν, όπως ισχυρίζεται, φαίνεται πως η Εναγόμενη έχει εξοφλήσει. Την εξόφληση των εργασιών επιβεβαίωσε στον ΜΥ1, κατά τον ίδιο, ο διευθυντής της Ενάγουσας, τον Ιούλιο του 2014, σε μεταξύ τους επικοινωνία, όπου τέθηκε πως η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης κακώς είχε καταχωριστεί. Το Τεκμήριο 9 ξεκινά από την 31.12.2008 με χρεωστικό υπόλοιπο (balance) €1.548,62, και παρουσιάζει τις εξής διαφορές με το Τεκμήριο 5: - Πριν από την έκδοση του τιμολογίου 1474, στο Τεκμήριο 9 φαίνεται πιστωτικό υπόλοιπο €255,19, ενώ στο Τεκμήριο 5 φαίνεται χρεωστικό υπόλοιπο €495,96, που η Ενάγουσα μηδένισε με την μαρτυρία του ΜΕ1, για να αρχίζει ο λογισμός από την έκδοση του τιμολογίου
9. - Στο Τεκμήριο 9 δεν υπάρχουν καταχωρισμένα τα τιμολόγια της Ενάγουσας υπό τα στοιχεία (θ) (ι) (ιγ) (ιδ) (ιε) (ιζ), συνολικού ύψους €9.231,65 ανωτέρω, που υπάρχουν καταχωρισμένα στο Τεκμήριο
10. - Στο Τεκμήριο 9 υπάρχουν περαιτέρω ποσά που προστίθενται στο χρεωστικό υπόλοιπο ως χρεώσεις ημερομηνίας 01.07.2012 για €422,10 με την περιγραφή PUR 14687 CORR. OF RET 496 και για €329,00 με την περιγραφή PUR 14689 CORR. OF RET 497, και ημερομηνίας 08.10.2016 για ποσό €1.199,43 με την περιγραφή JRN 00010727 Diafora fyta/dentra-return, συνολικού ύψους €1.950,53, που η τελευταία καταχώριση, του 2016, μηδενίζει το μέχρι τότε αναφερόμενο ως πιστωτικό υπόλοιπο των €1.950,
11. Οι χρεώσεις αυτές δεν αναφέρονται στο Τεκμήριο
12. - Στο Τεκμήριο 9 δεν αναφέρεται πίστωση €206,04 που υπάρχει στο Τεκμήριο 5, αλλά το σύνολο των πιστώσεων μετά το τιμολόγιο 1474 είναι €21.818,56 και το σύνολο των χρεώσεων είναι €22.073,75 (που με τον λογισμό πιστωτικού υπολοίπου €255,19 πριν από το τιμολόγιο 1474 το ποσό των πιστώσεων ανέρχεται σε €22.073,75 και εξισώνει και κατ' επέκταση μηδενίζει το υπόλοιπο). - Σε αντίθεση με το Τεκμήριο 5, στο Τεκμήριο 9 οι χρεώσεις της Ενάγουσας αναφέρονται ως «credits» και οι πιστώσεις της Εναγόμενης ως «debits». Όπως αναφέρει ο ΜΥ1, κατά την διάρκεια της συνεργασίας της Εναγόμενης με την Ενάγουσα, δεν ήταν λίγες οι φορές που η Εναγόμενη εξέφρασε την δυσαρέσκειά της για την μη ολοκλήρωση των εργασιών που της ανατέθηκαν με τον προσήκοντα τρόπο, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο ίδιος να εκφράσει παράπονα, προφορικά, καθώς και με επιστολές ημερομηνίας 31.05.2012 και 07.06.2012 (Τεκμήριο 10 και Τεκμήριο 11). Στο Τεκμήριο 11, γίνεται αναφορά στις πιστωτικές σημειώσεις ημερομηνίας 11.03.2011 για €422,10 και €329,00, που δεν είχαν πιστωθεί στην τελευταία κατάσταση λογαριασμού που φαίνεται πως είχε λάβει η Εναγόμενη, γίνεται αναφορά σε τιμολόγιο με αριθμό 1450 ημερομηνίας 22.05.2012 που είναι καταχωρισμένο στο Τεκμήριο 9 για €7.507,48 και συμφωνία τους να χρεώνονταν 30-40% της αξίας των φυτών και όχι να γίνονταν 40% έκπτωση, ενώ αμφισβητείται και το τιμολόγιο 1454 ημερομηνίας 22.05.2012 που δεν είναι καταχωρισμένο είτε στο Τεκμήριο 9 είτε στο Τεκμήριο
13. Εκφράζεται επίσης ο προβληματισμός για την αύξηση της τιμής αυτοκινήτου φυτόχωμα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΥ1, επειδή δεν είχε ανταποκριθεί η Ενάγουσα και πίεζε ο χρόνος για να λειτουργήσει το ξενοδοχείο την 02.07.2012 μετά από εκτεταμένη ανακαίνιση, η Εναγόμενη αναγκάστηκε να προβεί η ίδια σε επιδιορθώσεις με δικά της έξοδα. Προσκομίζει απόδειξη ημερομηνίας 15.06.2012 από τρίτο πρόσωπο για χωματουργικές εργασίες (Τεκμήριο 12) και τιμολόγιο τρίτου προσώπου ημερομηνίας 11.10.2012 για υλικά-εξαρτήματα σύνδεσης πιεστικού και εργατικά και επιδιόρθωση computer (irrigation) (Τεκμήριο 13). Ο ΜΥ1 αναφέρει, επίσης, πως, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον διευθυντή της Ενάγουσας, κύριο ΧΧΧΧ, εξέφρασε την δυσαρέσκειά του σε σχέση με την συνέχιση της αγωγής, ενόψει των όσων του ανέφερε το 2014 ότι η Ενάγουσα δεν είχε απαίτηση. Του ζήτησε να έρθει στο Δικαστήριο να καταθέσει, επειδή η Ενάγουσα τέθηκε υπό εκκαθάριση, ωστόσο λόγω της κλονισμένης υγείας του, δεν μπορεί να προσέλθει, γι' αυτό υπέγραψε βεβαίωση ημερομηνίας 28.05.2021 (Τεκμήριο 14). Στο Τεκμήριο 14, ο υπογράψας αναφέρει πως πριν την εκκαθάριση της εταιρείας του συμφώνησε με τον διευθυντή της Εναγόμενης «όπως τα ποσά που καταβλήθηκαν κατά καιρούς θεωρηθούν ότι έχουν εξοφλήσει την απαίτηση της» Ενάγουσας και κανένας από τους συμβαλλόμενους δεν θα διατηρούσε οποιαδήποτε αξίωση έναντι του άλλου μέρους. Ο ΜΥ1 αντεξετάστηκε. Ερωτήθηκε σχετικά με την συμφωνία που έκαναν το 2010, κατά το Τεκμήριο 8, εφόσον η συνεργασία τους είχε αρχίσει τουλάχιστον από το 2008, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 9, και ανέφερε πως είχε ζητηθεί προσφορά στο πλαίσιο της ανακαίνισης και αναφέρθηκε ξανά στον τρόπο τιμολόγησης και πώς αυτός δημιουργούσε προβλήματα ως προς τον έλεγχο και τις επιστροφές, αλλά και τα παράπονά του σε σχέση με τον τρόπο εργασίας της Ενάγουσας. Η συνήγορος της Ενάγουσας του υπέβαλε ότι δεν είναι έγκυρο το Τεκμήριο 9 ως κατάσταση λογαριασμού και ότι δεν υπάρχει εξόφληση, υποβολές που ο ΜΥ1 αρνήθηκε. Όπως αρνήθηκε επίσης πως λάμβανε καταστάσεις λογαριασμού της Ενάγουσας: «δεν είδα ποτέ κατάσταση λογαριασμού από την Magistrato», ανέφερε. Όταν ερωτήθηκε για συγκεκριμένο τιμολόγιο, το 1450, αρχικά απάντησε πως δεν ξέρει κατά πόσο είναι έγκυρο και στην συνέχεια δέχθηκε ότι ήταν στο Τεκμήριο 9, απαντώντας πως δεν ξέρει εάν έγινε κάποια αλλαγή στο συγκεκριμένο τιμολόγιο, οι πληρωμές ήταν έναντι τιμολογίων, δεν ήταν για κάθε συγκεκριμένο τιμολόγιο. Ερωτήθηκε για το τιμολόγιο 1454 και δέχθηκε ότι δεν υπάρχει στο Τεκμήριο 9, αλλά εάν ακυρώθηκε, η ακύρωση θα ήταν λογιστικά σαν να μην υπάρχει το τιμολόγιο. Δεν θυμόταν λεπτομέρειες της συνάντησής του με τον διευθυντή της Ενάγουσας, που υποτίθεται του είχε αναφέρει πως δεν θα προωθούσε την αγωγή. Η συνήγορος της Ενάγουσας αμφισβήτησε την γνησιότητα της υπογραφής του Τεκμηρίου 14, ωστόσο ο ΜΥ1 επέμεινε ότι υπέγραψε εκείνος την βεβαίωση ενώπιον άλλων προσώπων. Σε αξιολόγηση υπόκειται η αντικρουόμενη μαρτυρία επί των επιδίκων θεμάτων, για να μπορέσει να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς το ποια είναι η αξιόπιστη μαρτυρία, στην οποίαν μπορεί να βασιστεί, για να προβεί σε ευρήματα. Η συμπεριφορά και οι τρόποι των μαρτύρων (demeanour) στο εδώλιο[3], που το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει καθ' όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, προσεγγίζονται με παράλληλους άξονες το σύνολο της μαρτυρίας αλλά και την αντικειμενική όψη των πραγμάτων[4]. Ο ΜΕ1 παρουσίασε την υπόθεση της Ενάγουσας χωρίς να αφήνει κενά ως προς τον λόγο και τον τρόπο με τον οποίον προέκυψε το διεκδικούμενο χρεωστικό υπόλοιπο, λογιστικά. Προώθησε την απαίτηση της Ενάγουσας στη βάση συγκεκριμένων τιμολογίων, που περιέχονται στο Τεκμήριο 4, αφαιρώντας τις πιστώσεις της Εναγόμενης έναντι αυτών, που είναι καταχωρισμένες στο Τεκμήριο
14. Τόσο το Τεκμήριο 4 όσο και το Τεκμήριο 5, όπως κατέθεσε ενόρκως, συνιστούν έγγραφα που εξέδωσε η Ενάγουσα στο πλαίσιο της σχέσης της με την Εναγόμενη, για τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που αναφέρονται αναλυτικά στα τιμολόγια του Τεκμηρίου
15. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν βάσει εγγράφων και όχι στη βάση βιωμάτων ή προσωπικής γνώσης γεγονότων· εγγράφων που ο ΜΕ1 είχε στην κατοχή του, υπό την ιδιότητά του ως υπάλληλος στις υπηρεσίες του εκκαθαριστή της Ενάγουσας, και κατέθεσε στο Δικαστήριο. Η θέση του και η εξουσιοδότησή του από τον εκκαθαριστή δεν αμφισβητήθηκαν. Ότι ο ίδιος ο ΜΕ1 δεν ήταν στις υπηρεσίες της Ενάγουσας, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, κατά τον κάθε χρόνο παροχής των υπηρεσιών ή προμήθειας των προϊόντων, δηλαδή το 2012, για να γνωρίζει προσωπικά τον τρόπο που παρασχέθηκαν οι υπηρεσίες και πωλήθηκαν τα συγκεκριμένα προϊόντα στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο της Εναγόμενης, δεν το απέκρυψε. Δεν αναμένεται για την απόδειξη της απαίτησης νομικού προσώπου να προσέρχεται στο εδώλιο, για το κάθε επιμέρους θέμα, ο κάθε υπάλληλός της που ασχολήθηκε προσωπικά. Δεν διαπιστώθηκαν αντιφάσεις ή κενά που να καθιστούν την μαρτυρία του ΜΕ1 αναξιόπιστη· δεν είναι αναξιόπιστη απλά επειδή είναι εξ ακοής ως προς τα όσα του ανέφερε ο διευθυντής της Ενάγουσας σε κάποια συνάντησή τους σχετικά με το χρέος (ο οποίος διαφάνηκε πως δεν μπόρεσε να προσέλθει για σκοπούς μαρτυρίας[5]) ή επειδή βασίζεται σε έγγραφα που δεν συνέταξε ο ίδιος και όχι σε μνήμες για το ότι εκτελέστηκαν οι εργασίες και παραδόθηκαν τα προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια που κατέχει. Η μαρτυρία του είναι ότι η Εναγόμενη παρέλαβε τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που τιμολογήθηκαν και για όσες επιστροφές ή πιστώσεις έγιναν υπάρχουν σχετικές σημειώσεις στο Τεκμήριο
16. Παρόλες τις προσπάθειες από πλευράς της Εναγόμενης να αναδειχθούν τέτοιου είδους αδυναμίες στην υπόθεση της Ενάγουσας, λόγω της διαδικασίας της εκκαθάρισής της και της μη συμμετοχής στην δίκη φυσικών προσώπων με ατομική γνώση των εργασιών, όπως ενδεχομένως ο διευθυντής της Ενάγουσας, ο ΜΕ1, μέσα από την μαρτυρία του, έδειξε με καθαρότητα την προσέγγιση ότι η υπό εκκαθάριση εταιρεία προσπαθεί να εισπράξει ένα χρέος που εμφανίζεται λογιστικά, για το οποίο είχε ήδη εγερθεί αγωγή από την εταιρεία, και οποιουδήποτε άλλου είδους θέματα που έχουν να κάνουν με την ποιότητα των εργασιών της εταιρείας, αναφορικά με την οποίαν δεν εκκρεμεί συγκεκριμένη απαίτηση, την διαπροσωπική σχέση μεταξύ διευθυντών, με αναμεταξύ τους υποσχέσεις και με παράγοντες που επιδιώκουν να αποπροσανατολίσουν από την ανάγκη να εισπραχθεί το χρέος προς το νομικό πρόσωπο (προς όφελος όλων των πιστωτών του), που δεν σχετίζονται με την λογιστικής φύσης απαίτηση, δεν τον απασχολούν. Και τα λογιστικά στοιχεία που απαρτίζουν αυτή την απαίτηση, τα έχει παρουσιάσει με αρτιότητα στο Δικαστήριο, χωρίς, κατά την αντεξέτασή του, να έχει κλονιστεί ο λόγος του ως προς το πού βασίζει η Ενάγουσα την απαίτησή της, σε ποιαν έγγραφη μαρτυρία, και στην συνοχή αυτής, την οποία γνώριζε καλά ο ΜΕ1, από τα έγγραφα της εταιρείας. Ο ΜΥ1 δεν φάνηκε να έχει κάποιο κίνητρο να παραποιήσει ή να αποκρύψει γεγονότα. Είναι αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΕ1 στο σύνολό της. Ο ΜΕ2 ανέφερε πως τα φυτά που αναφέρονται στην δέσμη τιμολογίων του Τεκμηρίου 4 ευδοκιμούν στο κλίμα της Κύπρου και το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να μην πιστέψει αυτή την γνώμη, που δεν αμφισβητήθηκε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, όπως ούτε και τα προσόντα του ΜΕ
17. Προφανώς και ο ΜΕ2 δεν μπορεί να γνωρίζει το τι συνέβη στην σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, εφόσον ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την γνώμη του που απορρέει από την ιδιότητα και τις γνώσεις του στο αντικείμενο, όχι να μαρτυρήσει γεγονότα. Η γνώμη του ΜΕ2 μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Ο ΜΥ1, αν και ισχυρίστηκε πιο άμεση εμπλοκή του με τα γεγονότα και γνώση τους, δεν έπεισε το Δικαστήριο για την αλήθεια της εκδοχής της Εναγόμενης. Ο ΜΥ1 παρουσίασε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 8, ένα έγγραφο του 2010, ως να' ταν εκείνο η γραπτή συμφωνία που διέπει αποκλειστικά τις σχέσεις των μερών. Κι όμως, οι όροι του εγγράφου αυτού όσον αφορά τον χρόνο εκτέλεσής του (χρονικό διάστημα ημερών) και τα ποσοστά πληρωμών (30% προκαταβολικά, 30% ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, 30% ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, και 10% θα με την ολοκλήρωση), δεν έχουν καμία σχέση με ό,τι κατά τα λοιπά δικογραφήθηκε και από τις δύο πλευρές, ότι το 2012 (δύο χρόνια μετά την σύναψη του Τεκμηρίου 8), στο πλαίσιο ευρύτερης συνεργασίας, η Ενάγουσα εξέδωσε τιμολόγια επί πιστώσει για υπηρεσίες και προϊόντα που παρείχε στην Εναγόμενη. Έπειτα, είναι προφανές και από την σύγκριση των τιμολογίων που απαρτίζουν το Τεκμήριο 4 (μερικά μόνον εκ των οποίων είναι καταχωρισμένα και στο Τεκμήριο 9 που προσκόμισε ο ΜΥ1) με το Τεκμήριο 8, πως τα τιμολόγια στα οποία αφορά η απαίτηση της Ενάγουσας δεν συνάδουν με τα συγκεκριμένα φυτά που συνιστούν το αντικείμενο του Τεκμηρίου
18. Η απαίτηση της Ενάγουσας είναι μεν στο πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας των μερών αλλά στη βάση των συγκεκριμένων τιμολογίων του Τεκμηρίου 4 και αναφορικά με τις υπηρεσίες και προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια αυτά, ως καταχωρίζονταν στην κατάσταση λογαριασμού του Τεκμηρίου 5 στην οποίαν πιστώνονταν και οι επιστροφές ή οι πληρωμές και οποιεσδήποτε άλλες πράξεις πίστωσης. Η έκδοση των τιμολογίων αυτών περιέχει την δήλωση του νομικού προσώπου της Ενάγουσας ότι παρείχε τις υπηρεσίες και προμήθευσε τα προϊόντα που αναγράφονται σε αυτά προς την Εναγόμενη, σε αυτή την αξία (που φαίνεται να περιλαμβάνει σημαντικές εκπτώσεις προς όφελος της Εναγόμενης). Μέσα από την μαρτυρία του ΜΥ1, και ιδίως μέσα από το Τεκμήριο 9, δεν φαίνεται εξόφληση των συγκεκριμένων τιμολογίων ή και των συναλλαγών. Δεν περιέχονται στο Τεκμήριο 9 τα τιμολόγια υπό τα στοιχεία (θ) (ι) (ιγ) (ιδ) (ιε) και (ιζ) ανωτέρω, που δημιουργούν και την βασική διαφορά μεταξύ των μερών, ορισμένα εκ των οποίων είναι και υπογεγραμμένα από παραλήπτη, με τον ίδιο τρόπο όπως άλλα που έχουν καταχωριστεί στο Τεκμήριο
19. Οι ακυρώσεις τιμολογίων, και δη τιμολογίων Φ.Π.Α., πρέπει να φαίνονται και λογιστικά. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πειστεί ότι, ως γεγονός, υπάρχουν σχετικές πιστωτικές σημειώσεις με τις οποίες «ακυρώθηκαν» ή «αποσύρθηκαν» (κάποια) εκδοθέντα τιμολόγια (όπως είναι η εκδοχή του ΜΥ1), και ότι πουθενά δεν αναφέρονται. Όσα αναφέρθηκαν από τον ΜΥ1 στην δίκη, περί μη συντήρησης ή ορθής φύτευσης (π.χ. αποχρωματισμός φυτών), είχαν και πάλι βαθμό γενικότητας και αοριστίας (εφόσον δεν έγινε αναφορά σε συγκεκριμένα φυτά και υπηρεσίες). Το Τεκμήριο 12 που προσκόμισε ο ΜΥ1 για «χωματουργικές εργασίες», που δείχνει έξοδα της Εναγόμενης για τέτοιες χωματουργικές εργασίες, δεν μαρτυρεί κακή εκτέλεση συμφωνημένων εργασιών ή ακαταλληλότητα προϊόντων από την Ενάγουσα, με αναφορά στο περιεχόμενο συγκεκριμένου τιμολογίου εκ του Τεκμηρίου 4 ή άλλης συμφωνίας στο πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας των μερών (π.χ. του Τεκμηρίου 8, που προσκόμισε ο ΜΥ1 ως το συμβατικό πλαίσιο που επικαλείται, και το οποίο επίσης εξαιρεί τις χωματουργικές εργασίες). Το Τεκμήριο 13 αφορά σε εργασίες (υλικά-εξαρτήματα σύνδεσης πιεστικού και εργατικά και επιδιόρθωση computer-irrigation) που δεν μαρτυρεί από μόνο του ότι η Ενάγουσα δεν εκτέλεσε συγκεκριμένη συμφωνηθείσα υπηρεσία ή δεν την εκτέλεσε καλά ή ότι δεν παρείχε συγκεκριμένα συμφωνηθέντα προϊόντα ή ότι η Εναγόμενη επιδιόρθωσε ζημιές που οφείλονται στην Ενάγουσα. Ο ΜΥ1 ούτε εξήγησε συγκεκριμένα κάποια διασύνδεση, μα και η δικογράφηση της Εναγόμενης δεν είχε την λεπτομέρεια αμέλειας ή λεπτομέρεια ειδικής ζημιάς σχετικής με την ύπαρξη συγκεκριμένων εξόδων, ώστε να μπορεί να οδηγήσει και την δίκη σε συγκεκριμένη οδό διερεύνησης. Επιστρέφοντας, όμως, στο Τεκμήριο 9, που είναι και η βάση των ισχυρισμών της Εναγόμενης, δια του ΜΥ1, περί εξόφλησης κάθε συναλλαγής της με την Ενάγουσα, εκ των ανατεθέντων το 2012, παρατηρείται πως, εκτός από το ότι δεν παρουσιάζει αυτή η κατάσταση την λογιστική ύπαρξη και (κατ' ισχυρισμό άλλη πορεία) των τιμολογίων Φ.Π.Α. που φαίνονται εκδομένα και παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο δια του Τεκμηρίου 4, αναφέρει και πληρωμή που έγινε επί πιστωτικού υπολοίπου. Έπειτα, αναφέρει χρέωση, το 2016 (μετά την καταχώριση και της αγωγής και ενώ η Ενάγουσα τελούσε πλέον υπό εκκαθάριση), για να μηδενιστεί (λογιστικά) η προκύπτουσα πίστωση. Το Δικαστήριο δεν θεωρεί το Τεκμήριο 9 ως αξιόπιστη κατάσταση λογαριασμού για να διαφανεί η χρεωπιστωτική πορεία της συμβατικής σχέσης των μερών. Δεν μπορεί να αποδεχθεί ούτε την μαρτυρία του ΜΥ1 ως αξιόπιστη, ο οποίος, πέραν των προαναφερόμενων σημείων, στο Τεκμήριο 11 κάνει ο ίδιος αναφορά σε κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας, και στο Δικαστήριο, κατά την μαρτυρία του, ανέφερε πως ουδέποτε έλαβε κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας. Σημειώνεται, παρενθετικά, πως και η επίκληση, από τον ΜΥ1, του διευθυντή της Ενάγουσας ή και η προσκόμιση του Τεκμηρίου 14, ό,τι εν τέλει θα μπορούσε να αφήσει να νοηθεί είναι πως ο διευθυντής της Ενάγουσας δεν συμφωνεί με τον εκκαθαριστή της Ενάγουσας σε σχέση με την προώθηση της είσπραξης του συγκεκριμένου χρέους. Δεν είναι χωρίς λόγο που τα άρθρα 216 και 218 § 2 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 ορίζουν πως, κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο, που αρχίζει με αυτή την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση (εν προκειμένω από το 2012 με βάση το Τεκμήριο 1 και τον αριθμό της αίτησης), οποιαδήποτε διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, περιλαμβανομένων και αγώγιμων δικαιωμάτων, που γίνεται μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο (της εκκαθάρισης) διατάξει διαφορετικά. Καμία χρησιμότητα δεν θα είχε η βούληση του διευθυντή της Ενάγουσας να αποδεσμεύσει την Εναγόμενη από υφιστάμενο χρέος ή «να θεωρήσει» ότι αυτό δεν υφίσταται κατά το Τεκμήριο 14, ασχέτως εάν αυτό έχει ή δεν έχει δεόντως υπογραφθεί. Η ικανοποίηση των πιστωτών μιας υπό εκκαθάριση εταιρείας δεν γίνεται με κριτήρια φιλίας του διευθυντή της. Το Δικαστήριο, βάσει της αποδεκτής μαρτυρίας, διαπιστώνει πως η Ενάγουσα, νομικό πρόσωπο που τελεί υπό εκκαθάριση (Τεκμήριο 1, Τεκμήριο 2, Τεκμήριο 3), το 2012, παρείχε υπηρεσίες στην Εναγόμενη και την προμήθευσε με προϊόντα, για την διαμόρφωση και συντήρηση του κήπου στο ξενοδοχείο «ALASIA HOTEL», ιδιοκτησίας της Εναγόμενης, για τα οποία εξέδωσε τα τιμολόγια επί πιστώσει του Τεκμηρίου 4, συνολικού ύψους €29.354,87, που καταχώρισε σε κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε (Τεκμήριο 5). Τα τιμολόγια ήταν πληρωτέα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους. Στα προϊόντα αυτά δεν περιλαμβάνεται οποιοδήποτε φυτό που να μην ευδοκιμεί στο κλίμα της Κύπρου. Οι υπηρεσίες και τα προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια του Τεκμηρίου 4 παραλήφθηκαν από την Εναγόμενη. Πιστώθηκε στην κατάσταση λογαριασμού το συνολικό ποσό των €22.024,60, με αποτέλεσμα να προκύπτει χρεωστικό υπόλοιπο €7.330,27, που παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητο. Όπως προκύπτει και από την Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου