← Κύπρος

Agrawal Commercial Corp. ν. Metarus Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 2548/20, 22/7/2021

Agrawal Commercial Corp. ν. Metarus Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 2548/20, 22/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A206 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2548/20 Μεταξύ: Agrawal Commercial Corp., εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων Ενάγοντες - Αιτητές και

  1. Metarus Holdings Limited, εκ Λεμεσού
  2. Quanix Holdings Ltd, εκ Λεμεσού
  3. Torkel Holdings Ltd, εκ Λεμεσού
  4. Adebola holdings Ltd, εκ Πάφου
  5. Cargo ImpEx, εκ Ρωσίας
  6. 'Metarus Kurganinsk' Joint-Stock Company, εκ Ρωσίας
  7. 'Metarus Kaliningrad' Joint-Stock Company, εκ Ρωσίας
  8. 'Metallicheskaya Upakovka' Joint- Stock Company, εκ Ρωσίας
  9. XXX Galiev, εκ Ρωσίας
  10. Metarus Packaging Ltd, εκ Μπελίζ
  11. XXX Mukushev, εκ Ρωσίας
  12. XXX Makarenko, εκ Ρωσίας
  13. Limited Liability Company "LIGA", εκ Ρωσίας
  14. "KHOROSHI DOM" Limited Liability Company, εκ Ρωσίας
  15. Denholm Hall Assets Ltd, εκ Λάρνακας Εναγόμενοι - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 23.4.2021 Ημερ.: 22 Ιουλίου, 2021 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης με κ. Α. Ερωτοκρίτου Για τους Εναγόμενους αρ. 5 - 12: κ. Α. Παφίτης με κα Η. Καραβιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 6.11.2020 και με αυτήν οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση αριθμού διαταγμάτων που αφορούν σε κατ' ισχυρισμό εξαπάτηση των Εναγόντων και των Εναγομένων αρ. 1 και ιδιοποίηση ή κατάχρηση περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων αρ. 1 - 8 από τους Εναγομένους αρ. 9 - 15 για ίδιον όφελος. Την ίδια μέρα καταχωρίστηκε Μονομερής Αίτηση στο πλαίσιο της οποίας την 11.11.2020 η Δικαστής που επιλήφθηκε της Αιτήσεως εξέδωσε διάταγμα διορίζοντας τον κ. XXX Σάββα Ενδιάμεσο Παραλήπτη των Εναγομένων αρ. 1 - 4 «με σκοπό να θέσει υπό την κατοχή και/ή τον έλεγχο του και/ή να διερευνήσει και/ή να προστατέψει και/ή ανακτήσει και/ή διατηρήσει την αξία» των περιουσιακών τους στοιχείων, με λεπτομερείς πρόνοιες ως προς τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα έπρεπε να γίνει. Ταυτόχρονα εξεδόθη διάταγμα το οποίο διέτασσε τους Εναγόμενους αρ. 1 έως 8 και οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιδοθεί ή άλλως κοινοποιηθεί το Διάταγμα όπως συμμορφωθεί με κάθε οδηγία και αίτημα του Ενδιάμεσου Παραλήπτη στο πλαίσιο εκτέλεσης των καθηκόντων και/ή εξουσιών του. Όπως φαίνεται από το πρακτικό ημερ. 11.2.2021, μετά την επίδοση της αίτησης ημερ. 18.12.2020 για τροποποίηση των Διαταγμάτων, δηλώθηκε εμφάνιση στην αγωγή από το γραφείο Χρυσαφίνης & Πολυβίου για τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη. Η αδελφή Δικαστής ακολούθως, ένεκα του ότι ο υιός της εργάζεται στο προαναφερόμενο γραφείο, εξαιρέθηκε από την εκδίκαση της υπόθεσης, η οποία και ανατέθηκε πλέον στο Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση. Μετά από ακροαματική διαδικασία την 16.3.2021 επιφυλάχθηκε απόφαση στην Αίτηση ημερ. 6.11.
  16. Την 23.4.2021 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν τα εξής: «A. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγόμενους 5-12 από του να υπερασπιστούν την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή να ακουστούν στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή να προωθήσουν οποιαδήποτε αίτηση και/ή διαδικασία και/ή διάβημα στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο μέχρι να συμμορφωθούν πλήρως με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/11/2020 δυνάμει του οποίου έχει διοριστεί παραλήπτης επί των Εναγομένων 1 έως 4 (στο εξής ο «Ενδιάμεσος Παραλήπτης») και/ή μέχρι να τερματίσουν και/ή αποσύρουν τις διαδικασίες που περιγράφονται στο Παράρτημα Α της παρούσας και/ή μέχρι να επιτρέψουν στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη να θέσει υπό τον έλεγχο του τις Εναγόμενες 5 έως
  17. B. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγόμενους 5-12 από του να υπερασπιστούν την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή να ακουστούν στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή να προωθήσουν οποιαδήποτε αίτηση και/ή διαδικασία και/ή διάβημα στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο για όσο διάστημα αυτοί λαμβάνουν διαβήματα και/ή μέτρα και/ή εγείρουν διαδικασίες και/ή προβαίνουν σε καταγγελίες οι οποίες εμποδίζουν τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη από του να εκτελέσει την εντολή του (mandate) και/ή τα καθήκοντα του και/ή άλλως στρέφονται εναντίον του Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή των ενεργειών που έλαβε ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης, χωρίς τη ρητή άδεια του παρόντος Δικαστηρίου, και/ή για όσο διάστημα αυτοί δεν συμμορφώνονται με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/11/2020 και/ή τις αποφάσεις και/ή τις οδηγίες του Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Νοείται ότι οι Εναγόμενοι δύνανται να εγείρουν οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή τις ενέργειες αυτού ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου που έχει προβεί στην έκδοση του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/11/2020 και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε διαδικασία και/ή καταγγελία και/ή άλλη ενέργεια σε σχέση με τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή τις ενέργειες του μόνο μετά από ρητή άδεια του παρόντος Δικαστηρίου που έχει προβεί στην έκδοση του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/11/
  18. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επανανοίγεται η αίτηση ημερομηνίας 06/11/2020 και/ή η ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 06/11/2020 με σκοπό οι Ενάγοντες να καταχωρίσουν και/ή προσκομίσουν περαιτέρω και/ή συμπληρωματική μαρτυρία και/ή ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ημερομηνίας 06/11/2020 σε σχέση με την ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 12001270013000743 της Μονάδας Διερεύνησης του Τμήματος Ερευνών του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων για την Περιφέρεια του Kaliningrad (Investigative Unit of the Investigation Department of the Ministry of Internal Affairs for the Kaliningrad Region) και/ή την ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1210103002400167 του Τμήματος Ερευνών του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων για την Επαρχία Kurganisnky (Investigation Department of the Ministry of Internal Affairs for the Kurganisnky District). Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επανανοίγεται η αίτηση ημερομηνίας 06/11/2020 και/ή η ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 06/11/2020 με σκοπό να διαγραφεί η παράγραφος 144(γ) της γραπτής αγόρευσης των Εναγόμενων 1 έως 12 ημερομηνίας 16/03/21 καθότι σε αυτή περιέχεται μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω αγόρευσης και/ή νέα μαρτυρία σε σχέση με γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Ρωσία και περιγράφονται με παραπλανητικό και/ή ανακριβές τρόπο. Ε. Άδεια και/ή διάταγμα και/ή ένταλμα κατάσχεσης και/ή μεσεγγύησης και/ή εκποίησης (writ of attachment and/or sequestration) των 1006 μετοχών της Εναγόμενης 1 που κατέχει η Εναγόμενη 10 για ηθελημένη και/ή εκ προθέσεως (willful) παρακοή και/ή απείθεια και/ή περιφρόνηση και/ή καταφρόνηση του Δικαστηρίου και/ή του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/11/20 και/ή των αποφάσεων και/ή των ενεργειών αξιωματούχου του Δικαστηρίου και/ή του Ενδιάμεσου Παραλήπτη λόγω της καταχώρισης και/ή προώθησης των ακόλουθων δικαστικών διαδικασιών, ως περιγράφεται λεπτομερώς στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση: α. Υπόθεση υπ' αριθμό А21-12972/2020 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kaliningrad Region με την οποία αμφισβητείται η απόφαση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη ημερ. 19/11/2020 να αντικαταστήσει τη διευθυντή της Εναγόμενης 8, "Metallicheskaya Upakovka" Joint - Stock Company, διορίζοντας την κα XXX Titkova ως μόνη διευθυντή αυτής. β. Υπόθεση υπ' αριθμό А21-12971/2020 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kaliningrad Region με την οποία αμφισβητείται η απόφαση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη ημερ.19/11/2020 να αντικαταστήσει τη διευθυντή της Εναγόμενης 5, Cargo ImpEx Ltd, διορίζοντας την κα XXX Titkova ως μόνη διευθυντή αυτής. γ. Υπόθεση υπ' αριθμό А21-12970/2020 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kaliningrad Region με την οποία αμφισβητείται η απόφαση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη να αντικαταστήσει τη διευθυντή της Εναγόμενη 7, "Metarus Kaliningrad" Joint - Stock Company, διορίζοντας την κα XXX Titkova ως μόνη διευθυντή αυτής. δ. Υπόθεση υπ' αριθμό Α32-2470/2021 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Krasnodar Region με την οποία αμφισβητείται η απόφαση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη να αντικαταστήσει τη διευθυντή της Εναγόμενης 6, "Metarus Kurganinsk" Joint - Stock Company, διορίζοντας την κα XXX Titkova ως μόνη διευθυντή αυτής». (το αιτητικό Ε αποσύρθηκε άνευ βλάβης την 14.6.2021) Η Αίτηση στηρίζεται στα αρ. 32, 42 και 44

(1)(γ)(στ)(ια)
(2)
(3)
(10)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα αρ. 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.Θ.1-21, Δ.40 Θ.Θ. 1, 3, 9, 12 και 13, Δ.42Α, Δ.45, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 13, Δ.51, Δ.64 Θ.Θ.1-2, στο Άρ. 30 του Συντάγματος, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στο Κοινοδίκαιο και στις αρχές της Επιείκειας, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους Ενάγοντες - Αιτητές ζήτησαν την έκδοση μονομερώς μόνο του αιτητικού Α και την επίδοση των λοιπών. Μετά από αγορεύσεις επί της συγκεκριμένης εισήγησης, την 26.4.2021 διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης με οδηγίες όπως κατά την 4.5.2021 οι Καθ'ων η Αίτηση ακουστούν πρώτα επί του αιτητικού Α. Την εν λόγω ημερομηνία ζητήθηκε από τον συνήγορο για τους Εναγόμενους να τοποθετηθεί ως προς τους ισχυρισμούς των Εναγόντων σε σχέση με την μη συμμόρφωση των Εναγομένων με το εκδοθέν Διάταγμα αλλά και το ότι οι πράξεις των Εναγομένων στην Ρωσία παρεμπόδισαν την εκτέλεση των καθηκόντων του Ενδιάμεσου Παραλήπτη. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε όλους τους ενδιαφερόμενους, εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι αρ. 5 έως 12 εμποδίζονται από του να υπερασπιστούν την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή ή να ακουστούν στην αγωγή αυτή ή να προωθήσουν οποιαδήποτε αίτηση ή διαδικασία ή διάβημα στο πλαίσιο της αγωγής με αρ. 2548/20 μέχρι να συμμορφωθούν με το Διάταγμα ημερ. 11.11.2020 και συγκεκριμένα να μην παρεμποδίζουν ή να επιτρέψουν στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη να θέσει υπό τον έλεγχο του τις Εναγόμενες αρ. 5 -
  1. Ακολούθως δόθηκαν οδηγίες στους Εναγόμενους να καταχωρίσουν ένσταση. Η Ένσταση τελικά καταχωρίστηκε την 21.5.
  2. Την 14.6.2021 παρουσιάστηκαν δικηγόροι για όλους τους Εναγόμενους, και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους λοιπούς Εναγόμενους εξέφρασαν τις θέσεις τους σε σχέση με το αίτημα για επανάνοιγμα μόνο. Μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων οι συνήγοροι αγόρευσαν αρχικά ως προς το κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί στην πλευρά των Εναγομένων αρ. 5 - 12 να ακουστούν για το ζήτημα του επανανοίγματος ή όχι, δεδομένου του 'unless order' που είχε ήδη εκδοθεί. Στο στάδιο αυτό είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι θέσεις έκαστης πλευράς ως προς την συμμόρφωση ή μη των Εναγομένων αρ. 5 - 12, όπως αυτές προκύπτουν από τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση αντίστοιχα. Στην Ένορκη Δήλωση της κας XXX Φούττη που συνοδεύει την Αίτηση αναφέρεται ότι την 16.3.2021 (που ήταν και η μέρα ακρόασης της αίτησης για διορισμό του Παραλήπτη) οι Εναγόμενοι υπέβαλαν νέα καταγγελία στην Ρωσία που στοχοποιεί ρητά τον Παραλήπτη και τους συνεργάτες του στην Ρωσία και που οδήγησαν στην έναρξη ποινικής υπόθεσης εναντίον αυτών για τις αποφάσεις και ενέργειες που ο Παραλήπτης και οι συνεργάτες του έλαβαν προς συμμόρφωση με το Διάταγμα Διορισμού του από το Κυπριακό Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Όπως λέει η κα Φούττη, οι Εναγόμενοι έχουν λάβει αριθμό μέτρων και έχουν εγείρει αριθμό δικαστικών υποθέσεων στην Ρωσία μέσω των οποίων κατάφεραν να εμποδίσουν την αποτελεσματική αντικατάσταση των διοικητικών οργάνων των Εναγομένων αρ. 5 - 8, οι δε εταιρείες αυτές συνεχίζουν να ενεργούν στην Ρωσία χωρίς να αναγνωρίζουν τον διορισμό του Παραλήπτη και μοναδικού διευθυντή των μητρικών αυτών εταιρειών, Εναγομένων αρ. 1 -
  3. Συγκεκριμένα η κα Φούττη δηλώνει ότι οι Εναγόμενοι έχουν λάβει τα πιο κάτω μέτρα με σκοπό να εμποδίσουν την συμμόρφωση με το Διάταγμα, και συγκεκριμένα την αντικατάσταση των διοικητικών οργάνων των Εναγομένων αρ. 5 - 8 από τον Παραλήπτη: - Μέσω των πρώην διευθυντών τους οι Εναγόμενες αρ. 5 - 8 καταχώρισαν ενστάσεις στο Ενοποιημένο Κρατικό Μητρώο Νομικών Προσώπων της Ρωσίας κατά της εγγραφής της κας Titkova ως διευθύντριας, και οι αποφάσεις του Κρατικού Μητρώου αυτού αναστάληκαν. - Μέσω των πρώην διευθυντών τους οι Εναγόμενες αρ. 5 - 8 καταχώρισαν Δικαστικές διαδικασίες ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Nikulinsky της Μόσχας και πέτυχαν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων που απαγορεύουν στο Ενοποιημένο Κρατικό Μητρώο Νομικών Προσώπων της Ρωσίας να επικαιροποιήσει το μητρώο με την εγγραφής της κας Titkova ως διευθύντριας. - Η Εναγόμενη αρ. 10 καταχώρισε Δικαστικές διαδικασίες στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Περιφέρειας του Kaliningrad για ακύρωση των ψηφισμάτων ημερ. 19.11.2020 του Παραλήπτη σε σχέση με τις Εναγόμενες αρ. 5, 7 και 8 και πέτυχε την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων που απαγορεύουν στο Ενοποιημένο Κρατικό Μητρώο Νομικών Προσώπων της Ρωσίας να επικαιροποιήσει το μητρώο με την εγγραφής της κας Titkova ως διευθύντριας. - Η Εναγόμενη αρ. 10 καταχώρισε Δικαστική διαδικασία στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Περιφέρειας του Krasnodar για ακύρωση του ψηφίσματος ημερ. 19.11.2020 του Παραλήπτη σε σχέση με την Εναγόμενη αρ. 6 και πέτυχε την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος που απαγορεύει στο Ενοποιημένο Κρατικό Μητρώο Νομικών Προσώπων της Ρωσίας να επικαιροποιήσει το μητρώο με την εγγραφής της κας Titkova ως διευθύντριας. Η αξίωση του πρώην διευθυντή της Εναγομένης αρ. 7 τερματίστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο του Nikulinsky την 21.12.2020, το ενδιάμεσο διάταγμα του ιδίου Δικαστηρίου σε σχέση με την Εναγόμενη αρ. 8 ακυρώθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου, η δε διαδικασία σε σχέση με την Εναγόμενη αρ. 8 τερματίστηκε την 24.2.
  4. Την 12.2.2021 τα διατάγματα που είχαν εκδοθεί σε σχέση με τις Εναγόμενες αρ. 5, 6 και 7 ακυρώθηκαν με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Nikylinsky αλλά οι διαδικασίες δεν έχουν τερματιστεί. Οι διαδικασίες ενώπιον των Διαιτητικών Δικαστηρίων των Περιφερειών του Kliningrad και Krasnodar συνεχίζονται. Κατά την 24.3.2021 το 13ο Εμπορικό Εφετείο, και κατά την 24.3.2021 το 15ο Εμπορικό Εφετείο στη Ρωσία, απέρριψαν τις θέσεις του Παραλήπτη και επιβεβαίωσαν τα προαναφερόμενα ενδιάμεσα διατάγματα που απαγορεύουν την εγγραφή της κας Titkova ως διευθύντριας των Εναγομένων αρ. 5 -
  5. Οι αποφάσεις αυτές εφεσιβλήθηκαν από την κα Titkova. Θέση των Εναγόντων είναι ότι, με σκοπό να διασφαλίσουν τα ενδιάμεσα διατάγματα στην Ρωσία, οι Εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων ότι ο Παραλήπτης ενεργεί χωρίς εξουσία και ότι η Κύπρια Δικαστής που εξέδωσε το Διάταγμα Διορισμού «είχε συμφέρον» στην έκδοση αυτού. Προώθησαν δε ψευδείς δηλώσεις ότι το Διάταγμα Διορισμού του Παραλήπτη θα ακυρωθεί μέχρι και την 30.4.
  6. Πέραν των πιο πάνω διαδικασιών η κα Φούττη ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι κατάφεραν επίσης να προωθήσουν τις πιο κάτω ποινικές διαδικασίες: - Μέσω των πρώην διευθυντών τους οι Εναγόμενες αρ. 5, 7 και 8 υπέβαλαν καταγγελία στην Μονάδα Διερεύνησης του Τμήματος Ερευνών του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων για την Περιφέρεια του Kaliningrad για ποινικά αδικήματα που διαπράχθηκαν από «άγνωστα πρόσωπα» που υπέβαλαν αιτήσεις για αλλαγή δεδομένων των πιο πάνω Εναγομένων στο Ενοποιημένο Κρατικό Μητρώο Νομικών Προσώπων της Ρωσίας και που αφορούσε στον διορισμό της κας Titkova ως διευθύντριας. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, μετά από αιτήσεις των Εναγομένων, εξεδόθησαν ενδιάμεσα διατάγματα απαγορεύοντας την πιο πάνω αλλαγή δεδομένων. - Την 16.3.2021 (που ήταν ορισμένη στο πλαίσιο της παρούσας η ακρόαση της αίτησης για Διατάγματος Παραλήπτη) η Εναγόμενη αρ. 6 μέσω του πρώην διευθυντή της υπέβαλε νέα καταγγελία στον Επικεφαλής του Τμήματος Ερευνών του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων για την Επαρχία του Kurganisnky μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας της ποινικής υπόθεσης για παράνομη επιδρομή και κατάσχεση της επιχείρησης της Εναγομένης αρ. 6 έναντι μίας «εγκληματικής ομάδας προσώπων» η οποία περιλαμβάνει τον Παραλήπτη και την κα Titkova. Το Τμήμα Ερευνών την 18.3.2021 άρχισε ποινική υπόθεση για απάτη. Θέση των Εναγόντων είναι ότι εν όψει των πιο πάνω υπάρχει επικείμενος κίνδυνος οι εκπρόσωποι του Παραλήπτη στην Ρωσία να συλληφθούν ή άλλως να εμποδιστούν από του ν' ασκήσουν την εντολή αυτού, ο δε Παραλήπτης κινδυνεύει να δικαστεί και να καταδικαστεί ερήμην για σοβαρά αδικήματα στην Ρωσία. Ούτε έχει δοθεί μέχρι σήμερα πρόσβαση στον Παραλήπτη ώστε αυτός να μπορέσει να λάβει μέτρα για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων αρ. 5 - 8 ή να διασφαλίσει ότι αυτά δεν αποξενώνονται. Σε αντιδιαστολή, στην Ένορκη Δήλωση του κ. XXX Καστανιά που συνοδεύει την Ένσταση προβάλλεται η εισήγηση ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ηθελημένη παρακοή. Θέση του είναι ότι τέτοια παρακοή δεν υφίσταται. Ειδικότερα, μετά τον διορισμό του Παραλήπτη ως Διευθυντή και Μέτοχο των Εναγομένων αρ. 1 - 4 εταιρειών, αυτός προσπάθησε να αντικαταστήσει τα διοικητικά όργανα των Εναγομένων αρ. 5 - 8 με την κα Titkova. Ο διορισμός αυτής, όμως, δεν υλοποιήθηκε όχι λόγω μέτρων που οι Εναγόμενοι αρ. 5 - 8 έλαβαν αλλά επειδή το διάταγμα ως έχει συνταχθεί δεν νομιμοποιεί τις αλλαγές αυτές, ένεκα του ότι η νέα διευθύντρια δεν διορίζεται κατ' επιλογή των μετόχων των εταιρειών αλλά κατόπιν του Διατάγματος. Το Ρωσικό δίκαιο δεν αναγνωρίζει, ισχυρίζεται, ούτε εφαρμόζει, ούτε αποδέχεται την εφαρμογή ενδιάμεσων διαταγμάτων ή αποφάσεων αλλοδαπών Δικαστηρίων. Ο κ. Καστανιάς αμφισβητεί, όπως φαίνεται, την θέση των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι αρ. 5 - 8 καταχώρισαν διαδικασίες «με σκοπό» να εμποδίσουν τον Παραλήπτη από του να εκτελέσει τα καθήκοντα του. Επισημαίνει ότι αριθμός Τεκμηρίων που επισυνάφθηκαν στην Αίτηση είναι στην Ρωσική. Η δική του θέση είναι ότι οι διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου του Nikulinsky δεν αφορούν στην διαφορά των μερών όπως αυτή σκιαγραφείται στην παρούσα διαδικασία ή στον διορισμό είτε του Παραλήπτη είτε της κας Titkova αλλά στρέφονται εναντίον κάποιου κ. Dzhumshudyan και αφορούν σε τερματισμό συμβολαίων και ανάκτηση χρημάτων που δόθηκαν στο πλαίσιο των συμφωνιών αυτών. Οι δε διαδικασίες που υποβλήθηκαν από την Εναγόμενη αρ. 10 στα Διαιτητικά Δικαστήρια των Kaliningrad και Krasnodar καταχωρίστηκαν από την Εναγόμενη αρ. 10 υπό την ιδιότητα της ως ο κύριος μέτοχος του ομίλου Metarus με σκοπό την συμμόρφωση των Εναγομένων αρ. 5 - 8 με τον Ρωσικό Νόμο που διέπει το θέμα διορισμού ή τερματισμού αξιωματούχων σε Ρωσικές εταιρείες. Στο σημείο αυτό τονίζει ο Ομνύοντας ότι το Διάταγμα δεν επιδόθηκε στην Εναγόμενη αρ. 10 με οποιοδήποτε τρόπο και κατά συνέπεια, εισηγείται, οι Ενάγοντες δεν μπορούν να εγείρουν ζήτημα ηθελημένης παρακοής από μέρους της, ενώ η Εναγόμενη αρ. 10 δεν περιλαμβάνεται καν στην οπισθογράφηση του Διατάγματος. Όσον αφορά στις διαδικασίες ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Νikulinsky ο κ. Καστανιάς ισχυρίζεται ότι οι διαδικασίες στην Ρωσία ακυρώθηκαν αλλά το Δικαστήριο δεν αναγνώρισε οποιεσδήποτε εξουσίες στον Παραλήπτη ή στην κα Titkova, οι δε Εναγόμενες αρ. 7 και 8 δεν είχαν υποβάλει οποιαδήποτε ένσταση. Στις διαδικασίες αναφορικά με τις Εναγόμενες αρ. 5 και 6 η κα Titkova δεν είχε υποβάλει παρόμοιες αιτήσεις και οι Εναγόμενες υπέβαλαν τις αιτήσεις απόσυρσης στο Δικαστήριο στην Μόσχα. Είναι, συναφώς, η θέση του ότι με την απόσυρση που αναμένετο να γίνει στις 16.6.2021 δεν θα εκκρεμεί οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου του Nikulinsky. Πέραν των πιο πάνω ο κ. Καστανιάς αναφέρει ότι το Προσωρινό Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν αποτελεί οριστική απόφαση επί της ουσίας της διαφοράς των διάδικων μερών, δεν αναγνωρίζεται και δεν είναι άμεσα εκτελεστό στην Ρωσία και σε καμία περίπτωση μπορεί να υπερισχύσει του Ρωσικού Νόμου, με αποτέλεσμα αυτό να στερείται «της απαραίτητης εξουσίας». Όσον αφορά στις ποινικές διαδικασίες ο Ομνύοντας αναφέρει ότι οποιοδήποτε άτομο διαπράξει αδίκημα εντός της Ρωσικής επικράτειας υπόκειται σε δίωξη στην Ρωσία όπως και όποιος ξένος πολίτης διαπράττει αδίκημα εκτός Ρωσίας που επηρεάζει ή βλάπτει συμφέροντα Ρώσων πολιτών. Ουδεμία ποινική υπόθεση καταχωρείται με βάση καταγγελίες προσώπων στα Ρωσικά Ποινικά Δικαστήρια παρά μόνο κατόπιν ενδελεχούς έρευνας από τις εκεί αρμόδιες αρχές. Οι Καθ'ων η Αίτηση προέβησαν σε σχετική καταγγελία για απάτη που διαπράχθηκε σε βάρος τους και καθήκον των Ρωσικών Αρχών είναι να διερευνήσουν κατά πόσο στοιχειοθετούνται αδικήματα από την καταγγελία και αν θα προωθηθεί δίωξη. Αναφερόμενος στους ισχυρισμούς των Εναγόντων περί διασυρμού του Δικαστηρίου, ο κ. Καστανιάς ισχυρίζεται ότι τα αποσπάσματα που παρέθεσαν οι Ενάγοντες παρατέθηκαν με τέτοιο κακό τρόπο που είναι άκρως και καταδικαστέα παραπλανητικά ενώ η μετάφραση είναι ανακριβής. Ο όρος «interested judge» αναπαράγεται αποσπασματικά και με λανθασμένο τρόπο, ενώ δεν έχει αρνητική σημασία ή έννοια. Χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο των διαδικαστικών κανονισμών για εξαίρεση δικαστή στην Ρωσία. Τέλος ο κ. Καστανιάς εισηγείται ότι, ακόμη και αν το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Εναγόμενοι αρ. 5 - 12 είναι ένοχοι εσκεμμένης και ηθελημένης ανυπακοής, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να ακούσει τον διάδικο που είναι σε ανυπακοή. Τονίζει ότι δεν δικαιολογείται απαγόρευση στους Εναγόμενους αρ. 5 - 12 να ακουστούν αφού το δικαίωμα τους αυτό συναρτάται με την προώθηση της ένστασης τους στην συνέχιση ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Οι Ενάγοντες είχαν γνώση των Ρωσικών διαδικασιών για τις οποίες διατείνονται ότι συνιστούν παρακοή από τον Δεκέμβριο 2020 και εκφράζει απορία ως προς το γιατί οι Ενάγοντες επέλεξαν αυτή τη χρονική περίοδο να καταχωρίσουν την υπό κρίση Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Μελετώντας την Νομολογία, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και των Αγγλικών Δικαστηρίων, προκύπτει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει 'unless orders' αποτελεί σύμφυτη εξουσία η οποία αποσκοπεί στο να καταστήσει αποτελεσματικά διατάγματα που έχουν ήδη εκδοθεί[1], εμπίπτει δε και στην ευρύτερη εξουσία του Δικαστηρίου να ελέγχει τις ενώπιον του διαδικασίες και να εμποδίζει την κατάχρηση. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Hadkinson v Hadkinson
(1952)2 All ER 567: «It is the plain and unqualified obligation of every person against, or in respect of, whom an order is made by a court of competent jurisdiction to obey it unless and until that order is discharged. The uncompromising nature of this obligation is shown by the fact that it extends even to cases where the person affected by an order believes it to be irregular or even void». Πρέπει να τονιστεί ότι η δικαιοδοσία αυτή του Δικαστηρίου δεν αποσκοπεί στην τιμωρία του μη συμμορφούμενου διαδίκου αλλά στην διασφάλιση της δίκαιης δίκης. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Derby & Co Ltd v Weldon (Nos 3 and 4)
(1990)Ch 65 όπου λέχθηκαν τα εξής: «The fundamental principle underlying this jurisdiction is that, within the limits of its powers, no court should permit a defendant to take action designed to ensure that subsequent orders of the court are rendered less effective than would otherwise be the case. What changes is not the power or the principles but the circumstances, both special and general, in which courts are asked to exercise this jurisdiction. This can and does call for changes in the practice of the courts. We live in a time of rapidly growing commercial and financial sophistication and it behoves the court to adapt their practices to meet the current wiles of those defendants who are prepared to devote as much energy to making themselves immune to the courts' orders as to resisting the making of such orders on the merits of their case». Όπως προκύπτει από την Νομολογία, ιδιαίτερα την Αγγλική, το συμφέρον της Δικαιοσύνης επιβάλλει όπως το Δικαστήριο έχει αποτελεσματική εξουσία και αποτελεσματικές κυρώσεις στην διάθεση του, αφού χωρίς τέτοιες θα είναι δυνατό για διάδικο να αγνοεί τις διαταγές του, οι οποίες διαταγές είναι το μέσο δια του οποίου το Δικαστήριο τηρεί την ίση και δίκαιη μεταχείριση των διαδίκων (βλ. JSC BTA Bank v Ablyazov (No.8) Civ
(2012)EWCA 1411[2]). Η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για περιστολή της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αποτελεί θέμα ύψιστου δημοσίου συμφέροντος το οποίο, όπως λέχθηκε στην Re Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1438, επικρατεί του ατομικού δικαιώματος που διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Στην απόφαση Constantinides v Ekdotiki Εteria Vima Ltd a.o.
(1983)1 C.L.R. 348 λέχθηκαν τα εξής: «The power of the Court to control judicial proceedings and restrain abuse of process, is an attribute of the autonomy of the Judiciary and a necessary tool for the efficacy of the judicial process. The decisions in Mavrommatis and Mouzouris, supra though bearing on a different subject, are nonetheless illustrative of the need to stop a party to a proceeding from undermining the authority of the Court and making nonsense of the judicial process». Εν πρώτοις τονίζω ότι η παρακοή διατάγματος δεν συνεπάγεται αυτόματα και την στέρηση του δικαιώματος ακρόασης του εν παρακοή διαδίκου. Η απόφαση επί τούτου παραμένει ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Louis Vuitton v Δέρμοσακ
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, Mouzouris v Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R.287, J(HD) v J(AM)
(1980)1 All ER 156, Re Chr. Karaolis Developments Ltd
(1990)1 Α.Α.Δ.1004). Το Δικαστήριο αποδίδει βαρύνουσα σημασία στο ότι η αποστέρηση από διάδικο του δικαιώματος να ακουστεί αποτελεί δρακόντειο μέτρο, το οποίο Δικαστήριο θα λάβει μόνο όπου η περιφρόνηση αφ' εαυτής εμποδίζει την πορεία της δικαιοσύνης και δεν υπάρχει άλλος αποτελεσματικός τρόπος να διασφαλιστεί η υπακοή του (βλ. Hadkinson v Hadkinson (πιο πάνω)). Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει κατά πόσο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης εξυπηρετείται καλύτερα το συμφέρον της δικαιοσύνης με το να επιτραπεί στον περιφρονούντα διάδικο να ακουστεί ή με το να αρνηθεί να του το επιτρέψει, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ύψιστη σημασία που το Δικαστήριο πρέπει να δίδει στην άμεση και αδιαμφισβήτητη συμμόρφωση με τα Δικαστικά Διατάγματα (βλ. Motorola Credit Corporation v Uzan (No.2)
(2004)1 W.L.R.113). Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Γρηγορίου ν Σταύρου (Αρ.1)
(1992)1(Α) Α.Α.Α.237: «Το δικαίωμα της δικαστικής προστασίας και το δικαίωμα ακροάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου κατακυρώνονται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος. Το δικαίωμα τούτο όμως μπορεί να ρυθμιστεί. (Βλ. Ιrr. Division "Katzilos" v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1068.) Η γενική αρχή είναι ότι καθένας διάδικος έχει δικαίωμα ακροάσεως. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει ή αφαιρέσει το βασικό αυτό δικαίωμα ακροάσεως εάν διάδικος είναι αποδεδειγμένα ένοχος παρακοής και το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει τούτο - δηλαδή η παρακοή αποτελεί εμπόδιο στην πορεία της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, με το να δυσκολεύεται η διακρίβωση των ορθών γεγονότων ή η εφαρμογή της διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν ασκεί την πιο πάνω εξουσία του εάν ο υπαίτιος διάδικος δείξει καλό λόγο για την μη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας εναντίον του». (βλ. επίσης Ανδρέας Νέου ν Ανδριανής Παναγιώτου
(2008)2 Α.Α.Δ.675). Όπως φαίνεται από τις αποφάσεις Mubarak v Mubarak
(2004)2 FLR 932 και Laing v Laing
(2007)2 FLR 199 το Δικαστήριο θα πρέπει αρχικά να ικανοποιηθεί ότι ο διάδικος βρίσκεται σε παρακοή και ότι προκαλείται εμπόδιο στην πορεία της δικαιοσύνης εξ αυτής προτού προβληματιστεί ως προς την άσκηση ή μη της διακριτικής του ευχέρειας να απαγορεύσει στον εν λόγω διάδικο να ακουστεί. Θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων για τους Ενάγοντες ήταν ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο μπορεί μόνο να εξετάσει το κατά πόσο οι Εναγόμενοι αρ. 5 - 12 έχουν συμμορφωθεί με το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη. Εάν διαπιστώσει ότι δεν έχουν συμμορφωθεί δεν υφίσταται διακριτική ευχέρεια για το αν θα τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν, αφού το Δικαστήριο ήδη απεφάνθη επί τούτου και εξέδωσε το «unless order». Προς τούτο παρέπεμψαν στην απόφαση Mavrommatis a.o. v. Cyprus Hotels Co. Ltd
(1967)1 C.L.R. 266 όπου το Δικαστήριο επέτρεψε στους Εναγόμενους να ακουστούν μόνο όταν πλέον επέστρεψαν στο Δικαστήριο έχοντας συμμορφωθεί με το σχετικό διάταγμα, πράγμα που στην υπό αναφορά περίπτωση είχε δηλωθεί ως παραδεκτό από την άλλη πλευρά. Υπάρχει εδώ μία ειδοποιός διαφορά. Κατά την 4.5.2021 το Δικαστήριο εξέδωσε σε προσωρινή μορφή το «unless order» έχοντας ενώπιον του μόνο την ένορκη εκδοχή των Εναγόντων ως προς τα γεγονότα. Εξ ου και παρασχέθηκε η ευκαιρία στην πλευρά των Εναγομένων αρ. 5 - 12 να καταχωρίσουν Ένσταση και να αγορεύσουν επί του κατά πόσο θα πρέπει να τους αποστερηθεί το δικαίωμα να ακουστούν σε σχέση με το δεύτερο σκέλος της Αίτησης, το αίτημα για επανάνοιγμα. Έπεται πως προέχει η εξέταση του κατά πόσο υπάρχουν ή όχι τέτοια δεδομένα που θα πρέπει να οδηγήσουν στην άσκηση της δραστικής αυτής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα την 11.11.2020 με το οποίο διόρισε Ενδιάμεσο Παραλήπτη με ρητές οδηγίες όπως, μεταξύ άλλων, θέσει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων αρ. 1 - 4, περιλαμβανομένης της εξουσίας να εγγραφεί ο ίδιος ή να διορίσει άλλο πρόσωπο ως μέτοχο, διευθυντή ή γραμματέα των Εναγομένων αρ. 1 έως 4 εταιρειών, αλλά και να ασκεί όλα τα δικαιώματα που οι Εναγόμενες αρ. 1 - 4 έχουν υπό την ιδιότητα τους ως μετόχοι και ιδιοκτήτες των Εναγομένων αρ. 5, 6, 7 και 8 εταιρειών. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα ο Παραλήπτης να θέσει υπό τον έλεγχο του τις εταιρείες αυτές. Κοινό έδαφος αποτελεί επιπλέον ότι ο λόγος που αυτό δεν κατέστη δυνατό είναι ο αριθμός αστικών αλλά και ποινικών διαδικασιών που εγέρθηκαν στην Ρωσία. Σημασία έχουν και τα όσα προέβαλαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους Εναγόμενους αρ. 5 - 12 στις αγορεύσεις τους. Όπως φαίνεται, παραμένει θέση τους ότι οι Εναγόμενοι προώθησαν τις επίμαχες διαδικασίες, ποινικές και αστικές, στην Ρωσία στηριζόμενοι στην πεποίθηση τους ότι λανθασμένα εξεδόθη το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη και ότι οι Εναγόμενοι πρέπει να διασφαλίσουν τα δικαιώματα τους κατά των πράξεων του Παραλήπτη ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων. Κάτι τέτοιο, όμως, συνιστά ουσιαστικά συνειδητή επιλογή από μέρους των Εναγομένων του Δικαστηρίου που εξυπηρετεί τις θέσεις τους. Ούτε και μπορεί να αγνοηθεί ότι συνέπεια και αποτέλεσμα των διαβημάτων που οι Εναγόμενοι έχουν λάβει στην Ρωσία είναι η παρεμπόδιση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη να πράξει αυτά που έχει διαταχθεί από το Κυπριακό Δικαστήριο να πράξει. Συνιστούν κατ' επέκταση, έμμεση υπόσκαψη του κύρους του Διατάγματος Διορισμού Παραλήπτη και των οδηγιών του Κυπριακού Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους Εναγόμενους τόνισαν επανειλημμένα ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει τους Εναγόμενους να αποσύρουν ή τερματίσουν αστικές διαδικασίες ενώπιον αλλοδαπών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον ποινικές διαδικασίες. Η παρούσα διαδικασία, όμως, ουδόλως αποσκοπεί σε κάτι τέτοιο. Το Δικαστήριο εξετάζει εν προκειμένω μόνο τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Με δεδομένη την έκδοση ενός Διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, το παρόν Δικαστήριο εξετάζει απλώς κατά πόσο υπήρξε προσπάθεια παρεμπόδισης της συμμόρφωσης με το εν λόγω Διάταγμα και, εάν καταλήξει ότι οι Εναγόμενοι έχουν καταβάλει τέτοιες προσπάθειες, αποφασίζει κατά πόσο θα τους επιτρέψει να ακουστούν εφεξής στην συγκεκριμένη αγωγή μέχρις ότου συμμορφωθούν. Καμία παρέμβαση σε διαδικασίες άλλων Δικαστηρίων υπάρχει, υπάρχει όμως υποχρέωση του Δικαστηρίου να διασφαλίσει τον σεβασμό και υπακοή στα Διατάγματα του. Θεωρώ ότι η προσπάθεια επίκλησης από μέρους των Εναγομένων του ότι η διαδικασία αλλαγής διευθυντών στην Ρωσία υπόκειται σε κανονισμούς τους οποίους ο Παραλήπτης παραβιάζει, ή του ότι «η διαδικασία του Ενδιάμεσου Παραλήπτη κατόπιν ενδιάμεσου διατάγματος αλλοδαπού Δικαστηρίου δεν επιτρέπει σε αυτόν τον Παραλήπτη να αντικαταστήσει διευθυντές Ρωσικών εταιρειών»[3] αποτελεί απλώς πρόσχημα για να λαμβάνονται μέτρα παρεμπόδισης του Παραλήπτη από του να πράξει τα όσα έχει διαταχθεί από το Δικαστήριο να πράξει με το Διάταγμα Διορισμού. Ο κ. Παφίτης κατά την 4.5.2021 δέχτηκε ότι οι διαδικασίες που λήφθηκαν στην Ρωσία για να μην μπορέσει ο διορισμένος από το Κυπριακό Δικαστήριο Παραλήπτης να συμμορφωθεί με το Διάταγμα Διορισμού ημερ. 11.11.2020, λήφθηκαν με την πρωτοβουλία των Εναγομένων. Μάλιστα η δήλωση του κ. Παφίτη που έγινε στις 4.5.2021 ότι «Η μη συμμόρφωση με το διάταγμα από τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη εμπίπτει στο ότι πήγε να παρακάμψει τους Κανονισμούς της Ρωσίας στην αντικατάσταση των διευθυντών. Δηλαδή το Κυπριακό δίδει το δικαίωμα σε εμάς τους Κύπριους πολίτες να παρακάμψουμε τους Νόμους άλλης χώρας;» δείχνει ξεκάθαρα ότι η πλευρά των Εναγομένων χρησιμοποιεί νομικές τακτικές στην Ρωσία ώστε να παρεμποδίσει την συμμόρφωση με το Διάταγμα που εξεδόθη εναντίον τους στην Κύπρο. Δέχτηκε επίσης ότι οι ίδιοι οι Εναγόμενοι προέβησαν και σε καταγγελία του Ενδιάμεσου Παραλήπτη στην Ρωσία για απάτη αναφορικά με την έκδοση του πιο πάνω Διατάγματος. Στο σημείο αυτό τονίζω ότι ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης είναι λειτουργός του Δικαστηρίου (Officer of the Court) και οποιαδήποτε παρενόχληση με την εκτέλεση του έργου του συνιστά καταφρόνηση του Δικαστηρίου (βλ. Kerr on the Law and Practice as to Receivers, 14η έκδοση σελ. 144 - 146). Όπως αναφέρεται στην σελ. 145 του συγγράμματος αυτού: «It is not competent for anyone to interfere with the possession of a receiver on the ground that the order appointing him ought not to have been made: for persons who feel aggrieved by an order of the court may question its validity in proper proceedings, but while it lasts it must be obeyed». Συνεπώς έχω ικανοποιηθεί ότι οι πράξεις των Εναγομένων συνιστούν όντως συνειδητή παρακοή του Διατάγματος ημερ. 11.11.2021 στον βαθμό που πρέπει να καταδειχθεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Ούτε και ευσταθεί η θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων για τους Εναγόμενους ότι η Εναγόμενη αρ. 10 δεν περιλαμβάνετο στην οπισθογράφηση του διατάγματος ή ότι δεν της έχει επιδοθεί το Διάταγμα, εφόσον στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται ζήτημα βάσει του αρ. 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Εξάλλου στο πλαίσιο των διαδικασιών ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kaliningrad ο Εναγόμενος αρ. 12 προέβη σε δηλώσεις εκ μέρους της Εναγομένης αρ. 10 ως δικηγόρος της και άρα φαίνεται και η εμπλοκή της Εναγομένης αρ. 10 στα γεγονότα που αναφέρονται πιο πάνω. Παραμένει να αποφασιστεί το κατά πόσο η πιο πάνω στάση των Εναγομένων θα πρέπει να οδηγήσει στην έκδοση του αιτούμενου «unless order». Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι επιθυμούν αφενός να εκμεταλλεύονται πλήρως όλα τα δικαιώματα τους στο πλαίσιο της δίκης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, πλην όμως από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει και ότι δεν έχουν ταυτόχρονα πρόθεση να άρουν τις πράξεις τους στην Ρωσία που εμποδίζουν τον Παραλήπτη να ενεργήσει σύμφωνα με το Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Όπως αναφέρθηκε στην Tarn Insurance Services Ltd v Kirby
(2009)CP Rep 22 στην παρ. 82: «In a case of deliberate and persistent non-compliance with orders to provide information and deliver documents made in order to safeguard proprietary claims, a proper administration of justice requires that, save in very exceptional circumstances, sanctions imposed should take effect». Από την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Εναγόμενους αρ. 5 - 12 φαίνεται ότι παραμένει θέση τους πως οι Εναγόμενοι ορθά προώθησαν τις επίμαχες διαδικασίες, ποινικές και αστικές, στην Ρωσία στηριζόμενοι στην πεποίθηση τους ότι λανθασμένα εξεδόθη το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη και ότι οι Εναγόμενοι πρέπει να διασφαλίσουν τα δικαιώματα τους κατά των πράξεων του Παραλήπτη ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων. Βαρύνουσας σημασίας είναι και τα όσα προωθήθηκαν από μέρους των εκεί συνηγόρων των Εναγομένων αρ. 5 έως 12 ενώπιον του Δικαστηρίου της Ρωσίας από την εκπρόσωπο της Εναγομένης αρ. 6 (Ufimtseva), τα οποία και παραθέτω αυτούσια ως αυτά έχουν μεταφραστεί από την πλευρά των Αιτητών: «Δικαστής:... .λοιπόν υπάρχουν πολλές εξουσίες που κατοχυρώνονται σ' αυτόν (τον Παραλήπτη), το διαβάσατε αυτό (το Διάταγμα Παραλήπτη), σωστά: Ufimtseva: Ναι, το διαβάσαμε. Δικαστής: Δεν υπάρχει, κατά την άποψη σας, καμία εξουσία εδώ για ν' ασκεί τα δικαιώματα ενός μετόχου εταιρειών που ανήκουν στην Torkel Holdings Limited; Ufimtseva: Υπάρχει, κατά την άποψη μας, μια Ρωσική νομοθεσία σε ισχύ που προβλέπει ότι οργανισμοί έχουν καταστατικό. Σύμφωνα με το καταστατικό, αποφάσεις λαμβάνονται από το διοικητικό συμβούλιο και συντάσσονται ανάλογα. Και όλα αυτά προέρχονται ως διαταγή από τους κύριους μέτοχους... Δικαστής: Το Διοικητικό Συμβούλιο λαμβάνει την απόφαση ν' αλλάξει τον διευθυντή της Metarus Kurganinsk JSC; Ufimtseva: Αυτό εμπίπτει εντός των αρμοδιοτήτων της γενικής συνέλευσης.... Δείτε εδώ: παράγραφος 14.1 του Καταστατικού «Το ανώτατο διοικητικό όργανο της εταιρείας είναι η Γενική Συνέλευση Μετόχων.» Η Γενική Συνέλευση Μετόχων είναι ένας μέτοχος, η οποία είναι η Agrawal, όπου υπάρχουν τρεις διευθυντές και αυτοί οι τρεις διευθυντές συνεδριάζουν ως συμβούλιο για να λάβουν αποφάσεις. Αυτό δεν έλαβε χώρα. Στη δική μας περίπτωση, μόνο η εταιρεία Agrawal προσέφυγε στο Δικαστήριο της Λεμεσού παραπονούμενη σε σχέση με κατ' ισχυρισμό δόλιες ενέργειες και υπήρχε μια δικαστής που είχε συμφέρον, η οποία εξαίρεσε τον εαυτό της τώρα, επί τη βάση ότι ο υιός της εργάζεται στον ίδιο οργανισμό με αυτόν τον XXX Σάββα.... ή όποιο είναι το όνομά του. Αυτή··· Δικαστής: Αυτό δε μπορεί να συμβαίνει. Ufimtseva: Πώς μπορεί να μην συμβαίνει; Η δικαστής εξαίρεσε τον εαυτό της και αυτή εξέδωσε εκείνο το διάταγμα ........... Χρησιμοποιούν ένα διάταγμα που έχει εκδοθεί παράνομα από μια δικαστή που εξαίρεσε τον εαυτό της. Τώρα, διορίστηκε μια νέα δικαστής, και μόνο αφού προγραμματιστεί συνάντηση για την ακύρωση του διατάγματος αυτού, που ο ενάγων αμφισβητεί, θα είναι δυνατόν να λεχθεί ότι επιστρέφουμε στο νομικό πλαίσιο». Στην 'Ενσταση προβάλλεται η θέση ότι τα πιο πάνω συνιστούν προσπάθεια αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου εφόσον ο όρος «interested judge» που αναπαράχθηκε από τους Αιτητές, αναπαράχθηκε αποσπασματικά και με λανθασμένο τρόπο. Είναι η θέση του κ. Καστανιά ότι το αρ. 21 της Διαιτητικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας προνοεί παρόμοια περίπτωση εξαίρεση δικαστή σε περιπτώσεις όπου υπάρχει συγγένεια με ένα από τα μέρη και αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου χρησιμοποιήθηκε ο όρος «interested judge». Εισηγείται μάλιστα ότι «ουδόλως έχει αρνητική σημασία ή έννοια». Με όλο το σέβας προς την πλευρά των Εναγομένων το όλο απόσπασμα υποδηλοί ότι ο τρόπος που τέθηκαν τα γεγονότα ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου αποσκοπούσε ξεκάθαρα στην πρόκληση μίας αρνητικής εικόνας για το Κυπριακό Δικαστήριο, παρουσιάζοντας το να εκδίδει «παράνομα» Διατάγματα ενώ είχε ίδιον συμφέρον στην υπόθεση. Δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι όπως φαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης, αφενός κατά τον χρόνο έκδοσης του Διατάγματος το κώλυμα της αδελφής Δικαστού δεν υφίστατο καν εφόσον δεν εμφανίζετο τότε το γραφείο στο οποίο εργοδοτείτο ο υιός της, ενώ, αφετέρου, όταν στις 11.2.2021 η Δικαστής διαπίστωσε ότι το γραφείο Χρυσαφίνης & Πολυβίου δήλωσε εμφάνιση εκ μέρους του Ενδιάμεσου Παραλήπτη έθεσε η ίδια το θέμα ενώπιον των συνηγόρων και εξαιρέθηκε από την περαιτέρω εκδίκαση της αγωγής. Συνεπώς, τα όσα αναφέρθηκαν από την εκπρόσωπο της Εναγομένης αρ. 6 ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου, πέραν του ότι έπληξαν το κύρος των Κυπριακών Δικαστηρίων, δεν ανταποκρίνονταν ούτε και στην αλήθεια. Παραθέτω στο σημείο αυτό απόσπασμα από την απόφαση Re Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού (πιο πάνω) όπου λέχθηκαν τα εξής: «Στην Constantinides (πιο πάνω) ο εφεσείων, εκκρεμούσης της ακρόασης της έφεσης του, δημοσίευσε διάφορα άρθρα με τα οποία αμφισβητείτο η εντιμότητα και αμεροληψία των δικαστών οι οποίοι είχαν εκδικάσει πρωτόδικα την υπόθεση του. Ο εφεσίβλητος εισηγήθηκε ενώπιον του Εφετείου ότι τα πιο πάνω άρθρα αποτελούσαν καταφρόνηση του πρωτόδικου δικαστηρίου και της Δικαστικής Εξουσίας στο σύνολο της. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι ο εφεσείων δεν έπρεπε να ακουστεί προτού τα ανακαλέσει με τρόπο που να αποκαθιστά την αξιοπρέπεια και το κύρος των δικαστηρίων. Το Εφετείο έκαμε δεκτή την εισήγηση. Τόνισε ότι τα δικαστήρια έχουν συμφυή εξουσία να ανακόπτουν όχι μόνο την συμπεριφορά η οποία μειώνει το κύρος και τον συνταγματικό ρόλο τους, αλλά και την άσκηση δικαιωμάτων που παρέχονται από το Νόμο, όταν η άσκηση τους καθοδηγείται από αλλότρια κίνητρα. Τόνισε, επίσης, ότι ένας διάδικος δεν μπορεί να επιδιώκει την επέμβαση του δικαστηρίου προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί την αμεροληψία του. Η άσκηση του νόμιμου δικαιώματος έφεσης "καθ' ον χρόνον" αφισβητείται η αμεροληψία της δικαστικής εξουσίας ισοδυναμεί με κατάφωρη κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, κατέληξε το Εφετείο, αυτό που πρέπει να αποφασίζεται είναι κατά πόσο τα σχετικά γεγονότα δικαιολογούν επέμβαση του δικαστηρίου, και αν ναί, κατά πόσο δικαιολογούν τις θεραπείες που εισηγήθηκε ο εφεσίβλητος». Όπως λέχθηκε και στην Γεώργιος Θρασυβούλου ν Λοϊζος Λουκά
(2001)1(Α) Α.Α.Δ.687, ανάλογη με την φύση και το μέγεθος της παρασπονδίας του διαδίκου είναι και η ευρύτητα του τρόπου με τον οποίο το Δικαστήριο θα θεωρήσει πρόσφορο να αντιμετωπίσει την κατάχρηση της διαδικασίας του. Η πιο πάνω περιγραφόμενη συμπεριφορά των Εναγομένων αρ. 5 - 12 δεν αφήνει στο Δικαστήριο άλλη επιλογή από το να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης, λειτουργός του Δικαστηρίου, κινδυνεύει με σύλληψη και φυλάκιση λόγω των πράξεων των Εναγομένων, ενώ δεν μπορεί να εκτελέσει τα όσα το Δικαστήριο τον έχει διατάξει λόγω των πράξεων των Εναγομένων στην Ρωσία. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να διασφαλίσει το κύρος της διαδικασίας αλλά και την δίκαιη δίκη. Κατ' ακολουθία οι Εναγόμενοι αρ. 5 έως 12 εμποδίζονται από του να ακουστούν στο πλαίσιο του αιτητικού για επανάνοιγμα μέχρι να συμμορφωθούν με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 11.11.2020 και συγκεκριμένα να μην παρεμποδίζουν τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη με τους τρόπους που περιγράφησαν πιο πάνω στην παρούσα από του να θέσει υπό τον έλεγχο του τις Εναγόμενες αρ. 5, 6, 7 και 8 εγγράφοντας είτε τον εαυτό του είτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως μέτοχο και διορίζοντας είτε τον εαυτό του είτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως αξιωματούχο των Εναγομένων αρ. 5, 6, 7 και 8 ή παύοντας οποιοδήποτε άλλο αντίστοιχο διοικητικό όργανο των Εναγομένων αρ. 1, 2, 3 και 4 ως το Διάταγμα ημερ. 11.11.2020 προβλέπει. Η αίτηση για επανάνοιγμα ορίζεται για ακρόαση την 28.7.2021 ώρα 9.00π.μ. ημερομηνία κατά την οποία θα δοθεί το δικαίωμα στους Εναγόμενους αρ. 5 έως 12 να ακουστούν μόνο εάν καταδείξουν ότι έχουν συμμορφωθεί πλήρως με το Διάταγμα. Τα έξοδα της παρούσας παραμένουν στην πορεία της Αίτησης ημερ. 23.4.2021. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] ".the court has inherent jurisdiction to issue ancillary orders designed to make effective orders which it has previously issued" JSC BTA Bank v Ablyazov (No.8) Civ
(2012)EWCA 1411 [2] "188 The authorities demonstrate that it is vital for the court, in the interests of justice, to have effective powers, and effective sanctions. Without these, it would be possible for a defendant (or, in a different [2013] 1 WLR 1331 at 1396 situation, a claimant) to flout the orders of the court, which are the court's considered means by which to keep the scales of justice for the parties even. If once it became known that the court was unable or unwilling to maintain the effectiveness of its orders, then it would lose all control over litigation of this kind, with terrible consequences for the administration of justice. Those wrongly accused of fraud would be relieved of a certain amount of inconvenience, but fraudsters would rejoice and hitch a free ride to interminable litigation on the back of ill-gotten gains". [3] Βλ. πρακτικά 4.5.2021 δηλώσεις κ. Παφίτη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.