Etoro Group Limited ν. CFD Digital Ltd κ.α., Αγωγή Αρ. 2350/2020, 8/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A215 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 2350/2020 Μεταξύ: Etoro Group Limited Εναγόντων -και-
- CFD Digital Ltd
- ΧΧΧΧ Mabjish
- ΧΧΧΧ Khoury
- Fintechwall Ltd Εναγομένων --------------------------- Αίτηση ημερ. 24.2.2021 για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ημερ.: 8.7.2021 Για Ενάγοντες - Αιτητές: Άθως Δημητρίου Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: Στέλιος Αμερικάνος & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 21.10.2020 και στη βάση μονομερούς Αίτησης ημερ. 19.10.2020, οι Ενάγοντες εξασφάλισαν μονομερώς την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων ως οι παρ.Α και Β της Αίτησης. Στις 30.11.2020 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Ένσταση στην Αίτηση ημερ. 19.10.
- Ακολούθως οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτούνται με βάση τη Δ.48 θ.4
(2), την άδεια του Δικαστηρίου που να τους επιτρέπει να καταχωρήσουν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του XXXXX Sela, σε απάντηση και/ή διευκρίνηση ισχυρισμών της Ένορκης Δήλωσης του XXXXX Πάρπα ημερ. 30.11.2020 που υποστηρίζει την Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση ημερ. 19.10.
- Προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης επισυνάφθηκε ως Παράρτημα Α. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Sela από το Ισραήλ, Διευθυντή Επιχειρήσεων των Αιτητών ημερ. 19.2.
- Αναφέρθηκε στην παρούσα Αγωγή η οποία αφορά την πρόσφατη ανακάλυψη ενός περίπλοκου συστήματος που είχε επινοηθεί και ενορχηστρωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση τον Αύγουστο 2017 και με το οποίο έχουν εξαπατήσει τους Αιτητές, ώστε να τους καταβάλουν σε προμήθειες για υπηρεσίες μάρκετιγκ συνολικό ποσό $ΗΠΑ 2.090.776, το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 4 ουδέποτε εδικαιούντο. Μετά την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 30.11.2020 στην Αίτηση ημερ. 19.10.2020, οι Αιτητές διαπίστωσαν ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση περιέχει ασάφειες, γενικότητες, παραπλανητικούς ισχυρισμούς και κατηγορίες που αποσκοπούν στην στρέβλωση της πραγματικότητας και παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Η παρούσα Αίτηση αποσκοπεί στο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα και στο σωστό υπόβαθρο τους, ως το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (Παράρτημα Α). Διευκρινίζει ότι οι Αιτητές δεν αποσκοπούν ούτε και επιχειρούν να εισάξουν νέα μαρτυρία ή μαρτυρία που ήταν γνωστή σ' αυτούς κατά την καταχώριση της Αίτησης ημερ. 19.10.
- Ούτε και σκοπεύουν να επαναλάβουν ισχυρισμούς που ήδη περιλαμβάνονται στην αρχική Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ημερ. 19.10.2020 ή να αντικρούσουν ή απορρίψουν τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση. Σκοπεύουν να απαντήσουν σε ισχυρισμούς που δεν ήταν γνωστοί και δεν είχαν επισυμβεί κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης ημερ. 19.10.2020 και επί των οποίων οι Καθ' ων η Αίτηση βασίζονται για να ακυρώσουν τα εκδοθέντα απαγορευτικά Διατάγματα. Είναι αναγκαίο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Α, ώστε να έχει ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Η Αίτηση προσέκρουσε σε Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αντρέα Πάρπα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 5.4.
- Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση αποσκοπεί στην προσαγωγή πρόσθετης και κατασκευασμένης από τους Αιτητές μαρτυρίας, για να καλυφθούν κενά σε σχέση με την αρχική Ένορκη Δήλωση των Αιτητών η οποία υποστηρίζει τη μονομερή Αίτηση. Συγκεκριμένα, τα γεγονότα και στοιχεία που επιχειρείται να εισαχθούν μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ήταν στην κατοχή των Αιτητών πολύ πριν την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, όπως είναι παραδεκτό στην παρ.4 της Ένορκης Δήλωσης του ΧΧΧΧ Sela. Συνεπώς οι Αιτητές όφειλαν να αποκαλύψουν τα γεγονότα αυτά πολύ πριν την καταχώριση της Ένστασης, αφού ήταν σε γνώση τους 2 μέρες μετά την καταχώριση της Αγωγής και της μονομερούς Αίτησης. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε αδικαιολόγητα, καταχρηστικά και κακόπιστα, αφού γίνεται προσπάθεια να προστεθούν ισχυρισμοί και να αρθούν ελλείψεις και παραλείψεις των Αιτητών και να διορθωθεί η ανεπάρκεια της μονομερούς Αίτησης. Με την εισαγωγή της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης θα μεταβληθεί και θα αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο για την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι επιχειρείται η παρουσίαση έκθεσης γεγονότων που είναι ελλιπής αφού δεν παρουσιάζει τις απομαγνητοφωνημένες ανακρίσεις, παρά μόνο παρουσιάζει σύνοψη και περίληψη των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην εν λόγω συνάντηση με τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των Αιτητών, χωρίς να αντικατοπτρίζει όλα τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην εν λόγω συνάντηση, το περιεχόμενο της οποίας αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση. Επιπρόσθετα οι Αιτητές επιχειρούν να δικαιολογήσουν την παράλειψη τους να αποκαλύψουν την ανάκριση των Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό να παρουσιάσουν τους Καθ' ων η Αίτηση ως ένοχους απάτης την οποία έχουν παραδεχθεί, γεγονός που εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει στο παρόν στάδιο. Τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ήταν στην κατοχή των Αιτητών και μπορούσαν να είχαν πρόσβαση σ' αυτά σε χρόνο πριν την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση. Καμιά εξήγηση δίδουν οι Αιτητές γιατί επιχειρούν σήμερα και ετεροχρονισμένα να θέσουν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που κατείχαν και μπορούσαν να εξασφαλίσουν εγκαίρως. Περαιτέρω, παρατηρείται υπερβολική και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης και οι Αιτητές δεν έχουν δείξει κανένα λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση, αφού τα γεγονότα που επιθυμούν να εισάξουν ήταν γνωστά σ' αυτούς από τις 21.10.
- Η διαδικασία στο Ισραήλ καταχωρίστηκε στις 4.11.2020, δηλαδή μετά την καταχώριση της Αγωγής και μονομερούς Αίτησης, την οποία οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν ως είχαν καθήκον να το πράξουν, ακόμα και αν αυτά ακολούθησαν την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4
(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4
(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών στην Ένορκη Δήλωση του Avi Sela που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, ό,τι επιδιώκουν οι Αιτητές με την καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, είναι να δώσουν απάντηση σε ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση που δεν ήταν γνωστοί και δεν είχαν επισυμβεί κατά το χρόνο καταχώρισης της μονομερούς Αίτησης ημερ. 19.10.2020. Η παρούσα Αίτηση στοχεύει στο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα στο ορθό υπόβαθρο τους, ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των επίδικων θεμάτων. Είναι νομολογημένο ότι αποτελεί κανόνα καθολικής εφαρμογής, ότι σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο παρέχει θεραπεία ύστερα από μονομερή αίτηση, δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο.(βλ. Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd ν. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) A.A.Δ. 1976, 1981). Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι όταν ένας αιτητής αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για θεραπεία οφείλει να παραθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να το βοηθήσουν για να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα (βλ. Hardardskiy Prumyslony Holdings A.S. v. Darentree Resources Ltd κ.α., Πολ. Έφ. 9/07 ημερ. 10.7.2009 η οποία παραπέμπει στην πλούσια νομολογία επί του θέματος). Παράβαση του καθήκοντος αυτού επιφέρει, άνευ ετέρου, την άρνηση του Δικαστηρίου να χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία ή αν την έχει χορηγήσει, να την ακυρώσει (βλ. Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1895). Στην υπόθεση United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ 938, αναφέρεται ότι το καθήκον για αποκάλυψη, η οποία συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται, υπάρχει σε περιπτώσεις όπου ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίνεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη πλευρά. Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και καταλήξει σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 θ.4
(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες Προσωρινών Διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, ΠΕ 312/10, ημερ. 17 Ιουλίου 2014, λέχθηκε "Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο»". Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Αποτελεί, τέλος, καθιερωμένη νομική αρχή, ότι κατά τη διαδικασία οριστικοποίησης διατάγματος που έχει εκδοθεί μονομερώς, τα μόνα σχετικά γεγονότα που δύναται να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο, είναι τα γεγονότα εκείνα που τέθηκαν ενώπιον του κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ 1453, Demstar Ltd v Zim Israel Navigiation Co Ltd
(1996)1 A.A.Δ 597 και Μ. Κόκκινου ν. Κ. Κόκκινου (ανωτέρω). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι, στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο παρέχει θεραπεία μονομερώς, δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία (α) αντικρούει, απορρίπτει και απαντά στην εκδοχή της άλλης πλευράς, εφόσον δεν είναι δυνατό στα πλαίσια της διαδικασίας Προσωρινού Διατάγματος να εξεταστεί και διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η αποδεικτική της αξία και το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων και (β) παρουσιάζει γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, εφόσον η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση, δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα με συμπληρωματική ένορκη δήλωση και η μονομερής αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων θα κριθεί από το Δικαστήριο επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Συνακόλουθα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο πιο πάνω λόγος για τον οποίο οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν την προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (Τεκμ.Α), όπως οι ίδιοι τον έχουν εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο». Αντίθετα αντιστρατεύεται τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, αφού επιδιώκεται η παρουσίαση μαρτυρίας για γεγονότα που επεσυνέβηκαν μετά την καταχώριση της μονομερούς Αίτησης ημερ. 19.10.2020 και η οποία θα κριθεί στη βάση των γεγονότων της αρχικής Ένορκης Δήλωσης που την υποστηρίζει. Η κατάληξη αυτή κρίνει και τη τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης ημερ. 19.10.2020 για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. (Υπ.) ............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο