Matic ν. Goodburn, Αρ. Αγωγής: 2932/18, 19/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A219 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2932/18 Μεταξύ: XXXXXX Matic (Αρ. Σερβικού Διαβατηρίου XXXXXX8305), από την Σερβία Ενάγοντα Και XXXXXXX XXXXXX Goodburn (Αρ. Βρετανικού Διαβατηρίου XXXXXX5518), από την Λεμεσό Εναγόμενου --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.07.2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Εναγόμενο: κ. Φ. Σωφρονίου για Φωκάς Α. Σωφρονίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση-Ενάγοντα: κα Γ. Κωνσταντινίδου για B. Lazic & Co LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 12.2.2021 ο Εναγόμενος/Αιτητής, από τώρα και στο εξής «ο Αιτητής», εξαιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση, από τώρα και στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση», να δώσει ασφάλεια εξόδων ύψους €12.267,36 και/ή οποιονδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει εύλογο το Δικαστήριο καθώς και διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας στην αγωγή μέχρι να δοθεί η ασφάλεια εξόδων και που να προνοεί ότι αν η ασφάλεια εξόδων δεν δοθεί εντός του χρόνου που θα καθορίσει το Δικαστήριο η αγωγή θα θεωρείται ως απορριφθείσα. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.60 Θ. 1, 2, 5 και 6 και Δ.48 1, 2, 3, 4 και 9(t), στην διακριτική εξουσία και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της XXXXXX Σωφρονίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον τελευταίο να προβεί στην ένορκο δήλωση στην οποία, όπως εξηγεί, προβαίνει η ίδια καθότι ο Αιτητής αναρρώνει από χειρουργική επέμβαση και εξαιτίας της πανδημίας αδυνατεί να προσέλθει στο δικαστήριο. Γνωρίζει πλήρως και προσωπικά τα γεγονότα που αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ενώ για όσα δεν εμπίπτουν στην προσωπική της γνώση αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης της. Η Σωφρονίου αναφέρει ότι Καθ' ου η Αίτηση είναι Σέρβος υπήκοος, ο οποίος διαμένει μόνιμα στην Σερβία και δεν είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου ή άλλου κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ούτε έχει προσωρινή άδεια παραμονής είτε στην Κύπρο είτε σε άλλο Κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα το οποίο, φαίνεται άλλωστε και στον τίτλο της αγωγής και επίσης στην παράγραφο 1 της Έκθεση Απαίτησης του, όπου ο ίδιος αναφέρει ότι είναι Σέρβος υπήκοος και διαμένει στην πόλη BXXXXX της Σερβίας. Επιπρόσθετα εξ όσων την έχει πληροφορήσει ο Αιτητής, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι ιδιοκτήτης οποιοσδήποτε κινητής ούτε ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο και ούτε κάποιας άλλης περιουσίας που να είναι δεκτική εκτέλεσης στην Κύπρο ή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρει περαιτέρω ότι η υπόθεση του Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι τεκμηριωμένη και δεν υπήρξε ποτέ, οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και συνεπώς οι πιθανότητες να απορριφθεί η αγωγή του είναι πολύ μεγάλες με σοβαρό ενδεχόμενο να επιδικασθούν έξοδα εναντίον του. Από τη πλευρά του ο Αιτητής έχει πολύ καλή υπεράσπιση, ως φαίνεται στα δικόγραφα του και σε περίπτωση που ο Καθ' ου η Αίτηση δεν διαταχθεί από το Δικαστήριο να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα του Αιτητή, τότε ο τελευταίος θα μείνει εκτεθειμένος και τα δικαιώματα του θα πληγούν καθότι, σε περίπτωση που η αγωγή του Καθ' ου η Αίτηση αποτύχει και εκδοθεί απόφαση εναντίον του με τα έξοδα υπέρ του Αιτητή, δεν θα είναι δυνατή η εκτέλεση της. Μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας, υπολογίζεται ότι, τα συνολικά έξοδα στην παρούσα αγωγή, θα ανέλθουν στο ποσό των €12.267,36 όπως αναλυτικά φαίνεται στον επισυνημμένο ως Τεκμήριο 1 ενδεικτικό κατάλογο. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως ακολούθως: - H Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και συνεπώς είναι αντίθετη με το πνεύμα της δικαιοσύνης. Ο Αιτητής, γνώριζε εξ' αρχής, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι αλλοδαπός. Η καθυστέρηση της υπό κρίση Αίτησης επηρεάζει καταλυτικά τα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση και στοχεύει στην καθυστέρηση διεκπεραίωσης της υπόθεσης και στην παρεμπόδιση του Καθ' ου η Αίτηση να προσφύγει στην Δικαιοσύνη. -Ο Αιτητής κωλύεται από το να αιτείται ασφάλεια εξόδων καθότι ευθύνεται για την απώλεια κερδών του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος δεν δύναται να διαταχθεί σε παροχή ασφάλειας εξόδων. -Ο Αιτητής αιτείται υπερβολικά επαχθείς και πλεονεκτικές θεραπείες εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, οι οποίες δεν δύναται να απονεμηθούν. Ο προκαταρκτικός κατάλογος εξόδων, ο οποίος επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, είναι λανθασμένος και υπέρογκος. -Ο Καθ' ου η Αίτηση κατάγεται από την Σερβία όπου διαμένει μόνιμα. Δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο ή στο εξωτερικό και δεν διαθέτει οποιουσδήποτε οικονομικούς πόρους. Δεν εργάζεται και δεν μπορεί να εξεύρει εργασία λόγω της τρέχουσας κατάστασης που επικρατεί ανά την υφήλιο εξαιτίας της πανδημίας. Και αν όμως μπορούσε να εργαστεί τα εισοδήματα του, θα ήταν τόσο χαμηλά τα οποία δεν θα του επέτρεπαν να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως ασφάλεια εξόδων. -Η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική, καταπιεστική και/ή αποσκοπεί σε αλλότρια κίνητρα ή στόχους, ήτοι την εξάσκηση πίεσης προς τον Καθ' ου η Αίτηση με το να τον εμποδίσει να εξασκήσει τα όποια νόμιμα δικαιώματα του. Υπό τις περιστάσεις, τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επιφέρει αθέμιτο περιορισμό στο δικαίωμα πρόσβασης του Καθ' ου η Αίτηση, στο Δικαστήριο το οποίο υπερισχύει των συμφερόντων του Αιτητή και το οποίο προστατεύεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κωνσταντινίδου XXXXXX XXXXXX, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Καθ' ου η Αίτηση. Αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Καθ' ου η Αίτηση όπως προβεί στην ένορκο δήλωση εκ μέρους του. Εξηγεί ότι ο λόγος για τον οποίο προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση είναι επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση είναι μόνιμος κάτοικος Σερβίας και εξαιτίας της πανδημίας Covid-19, καθίσταται αδύνατον να ταξιδέψει εύκολα στην Κυπριακή Δημοκρατία για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η Κωνσταντινίδου απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Ε/Δ που υποστηρίζει την Αίτηση. Επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αποταθεί στην Δικαιοσύνη, αναζητώντας τα δεδουλευμένα χρηματικά ποσά, που ο Αιτητής όφειλε να του καταβάλει για την παροχή υπηρεσιών φροντίδας, ευημερίας αλλά και διοικητικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων της τήρησης του προγράμματος του Αιτητή για τακτικό έλεγχο της πίεσης του, χορήγηση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, της διατροφής του κ.λπ. Περαιτέρω επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης και αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν διαθέτει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφετέρου δεν εργάζεται με συνέπεια να μην διαθέτει οικονομικούς πόρους οι οποίοι να είναι αρκετοί για την διαβίωση του. Ακόμα και στην περίπτωση που ο Ενάγοντας εργαζόταν, τα εισοδήματα του δεν θα ήταν επαρκή για την κάλυψη ασφάλειας εξόδων σε τυχόν έγκριση του αιτήματος του Εναγόμενου. Τέλος υποστηρίζει πως ο Αιτητής προσπαθεί να αποφύγει τις συμβατικές του υποχρεώσεις ενώ εκείνος ευθύνεται για την οικονομική δυστοκία του Καθ' ου η Αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των δικηγόρων των δύο πλευρών με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Η Δ.60 θ.1 προνοεί ότι ένας ενάγοντας, ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός Κύπρου ή κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνατόν να διαταχθεί να παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα ακόμα και αν προσωρινώς διαμένει στην Κύπρο ή σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προϋποθέσεις που τίθενται από την εν λόγω διάταξη και γενικά την επί του θέματος νομολογία για την έκδοση ή μη ασφάλειας εξόδων είναι α) ο ενάγων να έχει τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό β) η μη κατοχή εκ μέρους του περιουσίας στην Κύπρο και κυρίως ακίνητης γ) η ισχύς της υπόθεσης του και δ) η τυχόν οικονομική ευχέρεια του καθ' ου η αίτηση να παράσχει την ασφάλεια (Continental Insurance Company v. Sac Eugene O´Regan
(1996)1Β Α.Α.Δ. 1087, Studland v. Σωφρονίου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1809). Στην αγγλική απόφαση, Prince Radu of Hohenzollern v. Houston & Anor
(2006)EWHC 231 (QB), αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «There is now no presumption that an order for security should follow from the mere fact that a litigant´s residence in a non-Convention country. The court will require to be satisfied, usually on the basis of evidence, that any costs order made in favour of the defendants would not be enforceable or, at least, that enforcement would be substantially more difficult in the relevant jurisdiction and correspondingly more expensive for the defendants.» Στην υπόθεση Abdulla Alahmari v. Alia The Royal Jordania Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434, αναφέρθησαν τα ακόλουθα: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο Ενάγων έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του Ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του.» Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η έκδοση διαταγής για την εξασφάλιση των εξόδων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου εκδίδεται, ούτως ώστε, να μην καταλήγει στην αποστέρηση του δικαιώματος πρόσβασης του στο Δικαστήριο (Continental Insurance (πιο πάνω). Το γεγονός και μόνο ότι ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού δεν δικαιολογεί αυτόματα την έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων. Το θέμα ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου όπως υποδηλώνει ο όρος «may» (δύναται) που απαντά στον θεσμό 1 της Διάταξης 60 η οποία ασκείται δικαστικά (Βλ. Abdula Ahmad Alahmari (πιο πάνω), Union De Cooperatives Agricoles de Cereales de Semences v. Apak Agro Industries Ltd και άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1170 και Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, σελίδες 384-385). Εξετάζοντας καταρχήν τη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι το αίτημα του Αιτητή καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, σημειώνονται τα ακόλουθα. Η Δ.60, θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει ρητά ότι η ασφάλεια εξόδων μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής. Έχει, ωστόσο, νομολογηθεί ότι κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και τυχόν καθυστέρηση στην έγερση του αιτήματος. Στην υπόθεση Union de cooperatives agricoles de cereales de semences v. Apakagro Apak agro industries Ltd κ.α. (πιο πάνω) υιοθετήθηκε η απόφαση στην Αγγλική υπόθεση Sir Lindsay Parkinson Ltd ν. Triplan Ltd
(1973)2 All E.R. 273 στην οποία αναφέρθηκε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες είναι δυνατό να οδηγήσει στην απόρριψη του αιτήματος για παροχή ασφάλειας εξόδων. Στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 1314 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος». Στην υπό εξέταση υπόθεση καταχωρήθηκε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο στις 19.12.2018 και σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του Αιτητή στις 4.3.
- Η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε εφτά μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 20.10.2019 αφού προηγήθηκε αίτηση εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης υπεράσπισης. Η απάντηση στην υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 8.11.
- Η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση την ίδια ημερομηνία καταχώρησε κλήση για οδηγίες η οποία ορίσθηκε για επίδοση στις 23.1.
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία με κοινό αίτημα των δύο πλευρών η κλήση για οδηγίες παρέμεινε για οδηγίες στις 12.2.2020 για να εξεταστεί ως αναφέρθηκε το ζήτημα της παροχής ασφάλειας εξόδων. Ακολούθως για τον ίδιο λόγο και επίσης με κοινό αίτημα των δύο πλευρών η κλήση για οδηγίες παρέμεινε για εξέταση στις 11.3.2020 και στις 28.4.
- Στις 28.4.2020 λόγω των μέτρων που λήφθηκαν ένεκα της πανδημίας η υπόθεση παρέμεινε για οδηγίες στις 15.9.
- Ακολούθησαν αναβολές πάντα με κοινό αίτημα των δύο πλευρών μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων που απέστειλαν στο Δικαστήριο ένεκα των προαναφερόμενων μέτρων που επικρατούσαν ενώ ακολούθως στις 23.10.2020 δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες για να γίνει αποκάλυψη και ανταλλαγή εγγράφων και από τις δύο πλευρές. Η αγωγή ορίσθηκε για οδηγίες στις 24.3.2021 και κατόπιν αιτήματος του Αιτητή στο οποίο και δεν υπήρξε ένσταση εκ μέρους της άλλης πλευράς, δόθηκαν οδηγίες όπως μέχρι τότε καταχωρηθεί η αίτηση για την παροχή ασφάλειας εξόδων η οποία και καταχωρήθηκε στις 12.2.
- Στη βάση των όσων περιγράφονται πιο πάνω και συνεκτιμώντας το ότι επανειλημμένα τέθηκε από κοινού αίτημα των δύο πλευρών για την αναβολή της εξέτασης της κλήσης για οδηγίες, με σκοπό να εξετάσουν και το ζήτημα της παροχής ασφάλεια εξόδων, κρίνω ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, δεν είναι τέτοια που να δικαιολογεί δίχως άλλο την απόρριψη της. Εν προκειμένω το κριτήριο είναι πρωτίστως αν της αίτησης για ασφάλεια εξόδων προηγήθηκαν άλλα δικονομικά μέτρα με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν έξοδα. Είναι τη δημιουργία εξόδων που θέλει να αποτρέψει η Νομολογία διακηρύσσοντας ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση αίτησης για ασφάλεια εξόδων δυνατόν να δικαιολογήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις απόρριψη του αιτήματος. Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής ανέμενε να υποβάλει το αίτημά του μετά το κλείσιμο των δικογράφων, προδήλως, για να φανερώσει την υπεράσπιση του και να αναδείξει κατά τον ίδιο την αδυναμία της υπόθεσης του Καθ' ου η αίτηση, πράγμα που δεν κρίνεται μεμπτό. Στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες, που είναι το επόμενο βήμα και οι δύο πλευρές όπως περιγράφεται πιο πάνω επανειλημμένα ζήτησαν χρόνο για να εξετάσουν το ζήτημα της παροχής ασφάλειας εξόδων. Σημειώνεται ότι με την νέα Διαταγή 30 στο στάδιο των οδηγιών το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα για ασφάλεια εξόδων. Για τους λόγους όμως που ήδη αναφέρθηκαν η υπό κρίση αίτηση δεν υποβλήθηκε αμέσως, η καθυστέρηση όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν προκάλεσε τέτοια έξοδα ώστε να είναι δίκαιο η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί για τον λόγο αυτό και μόνο. Στη βάση συνεπώς των πιο πάνω ο λόγος ένστασης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση δεν ευσταθεί. Όπως προκύπτει τόσο από το λεκτικό του θεσμού 1 της Διαταγής 60 όσο και από τη σχετική Νομολογία, η διακρίβωση του θέματος της συνήθους διαμονής του ενάγοντα είναι το θεμέλιο ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει δικαιοδοσία στην βάση της Διάταξης αυτής. Στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό από την πλευρά του ενάγοντα ότι διαμένει μόνιμα στη Σερβία και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο, κινητή ή ακίνητη που να είναι δεκτική εκτέλεσης στην Κύπρο ή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι Σέρβος υπήκοος και μόνιμος κάτοικος Σερβίας αποτελεί άλλωστε κοινό έδαφος και στα δικόγραφα των δύο πλευρών. Οπόταν αν εκδοθεί απόφαση με έξοδα σε βάρος του σίγουρα θα υπάρξει δυσκολία στην εκτέλεση της κάτι που δεν μπορεί να παραγνωριστεί από το δικαστήριο. Βάσει της Νομολογίας που εκτίθεται πιο πάνω κατά την συνήθη πορεία διατάσσεται ασφάλεια όταν ο ενάγων είναι εκτός δικαιοδοσίας και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας, εκτός εάν τα περιστατικά της υπόθεσης υποστηρίζουν ότι είναι δίκαιο να μην εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Εξετάζοντας τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τις δύο πλευρές τόσο στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις όσο και στα δικόγραφα καθώς και στην επιχειρηματολογία των συνήγορων των δύο πλευρών, αναφορικά με την ισχύ ή την αδυναμία της υπόθεσης του Καθ' ου η αίτηση, παρά το ότι ο τελευταίος παραθέτει κάποια στοιχεία προς υποστήριξη της απαίτησης του εντούτοις σημειώνω πως το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα είτε προς την μια, είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Θεωρώ ότι στο στάδιο αυτό δεν χωρεί ασφαλής πρόβλεψη. Η ισχύς της υπόθεσης του Καθ' ου η αίτηση θα κριθεί κατά την δίκη. Συνεπώς οι σχετικοί με το ζήτημα λόγοι ένστασης δεν ευσταθούν. Τέλος ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ένεκα της δεινής οικονομικής κατάστασης του αδυνατεί να παράσχει ασφάλεια εξόδων και ως εκ τούτου έκδοση διαταγής προς αυτήν την κατεύθυνση θα ισοδυναμεί με άρνηση του να προσφύγει στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 ΑΑΔ 1446 αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξισορροπήσει την εύλογη ανησυχία διαδίκου για τα έξοδα του, από την μια, και το δικαίωμα του αντιδίκου του να προσφύγει στο Δικαστήριο, από την άλλη. Παρατίθεται αυτούσιο απόσπασμα από τις σελίδες 1456-1457: «Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία». Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε στην υπόθεση Λεωνίδας Κίμωνος ως εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd ν. Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, Πολιτική Έφεση 66/13, ημερομηνίας 30.1.15 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Το ζήτημα εξετάστηκε σε βάθος στην Επίσημος Παραλήπτης ν. Γεν. Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 Α.Α.Δ. 1446 με αναφορά στα άρθρα 30.2 του Συντάγματος και 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, ως και με την ανασκόπηση της μέχρι τότε διαμορφωθείσας κυπριακής, αγγλικής και ευρωπαϊκής νομολογίας. Ό,τι προκύπτει σχετικά είναι ότι ναι μεν ο Νόμος δίδει δυνατότητα έκδοσης διαταγής για εξασφάλιση εξόδων εναντίον αφερέγγυας εταιρείας, αλλά κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου πρέπει να εξισορροπούνται τρεις παράγοντες. Ο πρώτος, η οικονομική αδυναμία της εταιρείας, ο δεύτερος, η εύλογη ανησυχία του αντιδίκου της ότι στην περίπτωση που επιτύχει στην υπεράσπισή του δεν θα επανακτήσει τα έξοδά του και, ο τρίτος, το δικαίωμα πρόσβασης κάθε φυσικού και νομικού προσώπου στο Δικαστήριο. Και αυτό πάντοτε στη βάση των περιστατικών της κάθε υπόθεσης, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να γίνει λόγος για διακριτική ευχέρεια». Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η Genemp Trading Ltd (ανωτέρω), όπου επισημάνθηκε ότι « Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι κατά πόσο η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη όλες τις συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή την ασφάλεια» Στην υπόθεση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης ν. Ιάκωβου Πέτρου κ.α.
(2003)1 ΑΑΔ 1698 το Εφετείο απέρριψε αίτηση των εφεσίβλητων βασισμένη στην Δ.35, θ.2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας με την οποία ζητείτο διαταγή ώστε ο εφεσείων να παράσχει εγγύηση για την ασφάλεια των εξόδων τους στην έφεση επειδή ο εφεσείων δεν διέθετε τα οικονομικά μέσα να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Το Εφετείο αποφάνθηκε πως αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε, δεν εκδίδεται η διαταγή. Υπερισχύει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο που διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που κυρώθηκε με τον Νόμο 39/62 και από την Δ.35 και την Δ.60, θ.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπό κρίση υπόθεση για τους λόγους που εξηγούνται αμέσως στη συνέχεια ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι τυχόν διαταγή για ασφάλεια εξόδων θα του αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο διαπιστώνεται ότι παρέμεινε ατεκμηρίωτος. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει δώσει επαρκή και ικανοποιητικά στοιχεία αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση, τα οποία να υποστηρίζουν ότι δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα για την παροχή ασφάλειας εξόδων. Συγκεκριμένα όπως αναφέρεται την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του και τα επισυνημμένα σε αυτή τεκμήρια είσπραξε από τον Αιτητή, για τις υπηρεσίες που ισχυρίζεται ότι πρόσφερε σε αυτόν δυνάμει προφορικής συμφωνίας, το συνολικό ποσό των €100.000. Προς επιβεβαίωση τούτου κατέθεσε μάλιστα ως τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφα της κατάστασης του τραπεζικού λογαριασμού που διατηρεί σε τράπεζα στη Σερβία, όπου φαίνεσαι ως ο ίδιος ισχυρίζεται, ότι έγινε η κατάθεση των ποσών €48.931 και €52.400 αντίστοιχα. Κατέθεσε επίσης ως τεκμ.3 αντίγραφο της μεταφοράς ακόμα ενός συγκεκριμένου χρηματικού ποσού στον αναφερόμενο τραπεζικό λογαριασμό. Από τη πλευρά του ο Αιτητής με την έκθεση υπεράσπισης του αρνούμενος ότι συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τον Καθ' ου η Αίτηση και προβάλλοντας τους δικούς του ισχυρισμούς, αποδέχεται ότι κατέβαλε στον Καθ' ου η Αίτηση συγκεκριμένα χρηματικά ποσά. Επιπρόσθετα ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ως τεκμ 4 αριθμό αποδείξεων και εγγράφων για να καταδείξει την πληρωμή των καταλυμάτων στα οποία διέμενε στη Κύπρο κατά το χρόνο που προσέφερε στον Αιτητή τις κατ' ισχυρισμό προαναφερόμενες υπηρεσίες του. Από το σύνολο όμως των στοιχείων που κατέθεσε στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι για την πληρωμή της διαμονής του στη Κύπρο δεν χρησιμοποιήθηκε οποιονδήποτε ποσό από την αμοιβή που έλαβε από τον Αιτητή για τις κατ' ισχυρισμό δεδουλευμένες υπηρεσίες του. Τούτο δεδομένου του ότι σύμφωνα πάντα με τους δικούς του ισχυρισμούς και τα τεκμήρια που κατέθεσε, ολόκληρο το ποσό των €100.000 για την ισχυριζόμενη αμοιβή του κατατέθηκε στον προαναφερόμενο τραπεζικό λογαριασμό του στη Σερβία. Συνεπώς με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους, έτσι ώστε, να παράσχει ασφάλεια εξόδων αφού από τα στοιχεία που ο ίδιος κατέθεσε στο Δικαστήριο φαίνεται να διαθέτει τις αποταμιεύσεις των προαναφερόμενων ποσών που κατατέθηκαν στον λογαριασμό του. Προς τούτο υπογραμμίζεται και είναι σημαντικό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παράθεσε οποιονδήποτε ισχυρισμό και ή άλλα στοιχεία και ή γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι τα ποσά αυτά ή μέρος αυτών έχουν σπαταληθεί για οποιονδήποτε λόγο και έπαυσαν να υφίστανται. Υπό το φως συνεπώς των πιο πάνω η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα και αδυνατεί να παράσχει ασφάλεια εξόδων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Τέλος παρατηρώντας τον προκαταρκτικό κατάλογο τον οποίο ο Αιτητής έχει επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση του παρατηρώ ότι αυτός είναι υπερβολικός. Ενδεικτικά αναφέρω ότι περιλαμβάνει το ποσό των €6.080 για οκτώ εμφανίσεις για ακρόαση που δεν είναι βέβαιο ότι θα απαιτηθούν, έχοντας υπόψη και τις δικογραφημένες θέσεις των δύο πλευρών. Ζητά περαιτέρω έξοδα που δεν δικαιούται όπως €570 για απαραίτητες επιστολές και €305 για την καταχώρηση γραπτής αγόρευσης, καθώς και τα έξοδα για αριθμό εμφανίσεων για οδηγίες κατά τις οποίες όμως δεν επιδικάσθηκαν οποιαδήποτε έξοδα. Τέλος συγκεκριμένα έξοδα τα υπολογίζει σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό που δικαιούται βάσει της κλίμακας της αγωγής. Συνεκτιμώντας συνεπώς όλα τα προαναφερόμενα στοιχεία κρίνω ότι το ποσό των €3.600 είναι εύλογο. Υπό το φως συνεπώς όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο Ενάγοντας-Καθ' ου η Αίτηση διατάσσεται όπως καταθέσει στο Δικαστήριο, σε μετρητά ή παραχωρήσει τραπεζική εγγύηση στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός εξήντα
(60)ημερών από σήμερα για το ποσό των €3.600 ως ασφάλεια για τα έξοδα του Εναγόμενου- Αιτητή. Μέχρι την κατάθεση του ποσού αυτού η διαδικασία αναστέλλεται. Αν το πιο πάνω ποσό δεν κατατεθεί μέσα στην ταχθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία, η αγωγή θα θεωρείται ως αυτομάτως απορριφθείσα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται προς όφελος του Εναγόμενου-Αιτητή και εναντίον του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο