Αίτηση από τον Alexandrov ν. Επί τοις αφορώσι την εταιρεία CHRYSALIDE TRADING LIMITED, Αρ. Αίτησης: 602/19, 9/7/2021

(1). Σύμφωνα με τα γεγονότα που καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης κατά τον χρόνο διάλυσης της Εταιρείας, διευθυντές της τελευταίας, ήταν η εταιρεία POTASSA HOLDINGS LIMITED και ο κύριος ΧΧΧΧΧΧ SADOVSKII. Η Εταιρεία συστάθηκε στις 29.09.2003 με αρ. εγγραφής ΗΕ141601 σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές και το εγγεγραμμένο γραφείο της βρισκόταν στην οδό ΓΧΧΧΧΧ ΞΧΧΧΧΧ, 17, στη Λεμεσό. Οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η Εταιρεία καθορίζονται και διαφαίνονται λεπτομερώς στην παράγραφο 3 του Ιδρυτικού εγγράφου της Εταιρείας. Το εγκεκριμένο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας κατά την ημερομηνία της εκούσιας εκκαθάρισης ήταν €1,710 (χίλια εφτακόσια δέκα ευρώ). Το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας είναι €1,710 (χίλια εφτακόσια δέκα ευρώ) διαιρεμένο εις 1000 (χίλιες) συνήθεις μετοχές, αξίας €1,71 έκαστη. Οι ελεγκτές της Εταιρείας κ.κ. P.G. Economides & Co Limited είχαν ετοιμάσει τις Οικονομικές Καταστάσεις της Εταιρείας για τα έτη 2013 μέχρι και

1. Κατά ή περί την 20.12.2018 με ειδικό ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας ημερομηνίας 20.12.2018 αποφασίστηκε όπως η Εταιρεία προχωρήσει με εκούσια εκκαθάριση από τους Μετόχους. Κατά ή περί την 30.08.2018 ο Αιτητής δυνάμει συμφωνίας της ίδιας ημερομηνίας αγόρασε για 102 155 966 ρούβλια και 96 καπίκια από την Εταιρεία το 81,23982829% των δικαιωμάτων συμμετοχής της στην Εταιρεία TrustForex Limited Liability Company (στο εφεξής "TrustForex"). Δυνάμει δε συμφωνίας της ίδιας ημερομηνίας αγόρασε για 19 698 180 ρούβλια και 30 καπίκια από τους ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ Efimovich, ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ Vladimirovich, ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ Yuryevich, ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ Nikolaevich, ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ Alexandrovich, Andreevich to 18.76017171% των δικαιωμάτων συμμετοχής τους στην TrustForex. Ως αποτέλεσμα των δύο συμφωνιών ο Αιτητής αγόρασε το 100% των δικαιωμάτων συμμετοχής της TrustForex και κατέστη ο μοναδικός μέτοχος αυτής από την 30.08.2018 μέχρι και σήμερα. Η TrustForex συστάθηκε στις 30.04.2015 στην Ρωσία και οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε καθορίζονται λεπτομερώς στους Κανονισμούς της ίδρυσης της. Κατά την ημερομηνία σύναψης των προαναφερόμενων συμφωνιών η TrustForex, ήταν επαγγελματίας συμμετέχων στην αγορά κινητών αξιών και ήταν εξουσιοδοτημένη να ασκεί τη δραστηριότητα forex dealer βάσει της Άδειας της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, ημερομηνίας 12.05.
2. Ο Αιτητής αγόρασε το 100% των δικαιωμάτων συμμετοχής της TrustForex για την άσκηση δραστηριότητας μόνο ως forex dealer. Αυτό επιβεβαιώνεται μέσα και από τη ρήτρα Α των συμφωνιών, σύμφωνα με την οποία τα μέρη έχουν συνάψει συμφωνίες πώλησης-αγοράς, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η TrustForex "εξουσιοδοτείται να ασκεί τη δραστηριότητα του forex dealer βάσει της Άδειας της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας. Κατά ή περί τις 27.12.2018, με εντολή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας που γνωστοποιήθηκε στις 28.12.2018, ακυρώθηκε η άδεια επαγγελματία συμμετέχοντα στην αγορά κινητών αξιών της TrustForex. Το ψήφισμα για την ακύρωση της άδειας εγκρίθηκε με βάση τις παραβιάσεις από την TrustForex των απαιτήσεων της ρωσικής νομοθεσίας για τα χρεόγραφα, όπως αυτές περιγράφονται στην αίτηση. Η συντριπτική πλειοψηφία των παραβιάσεων διαπράχθηκαν πριν από την ημερομηνία σύναψης των προαναφερόμενων συμφωνιών με την Εταιρεία και τα υπόλοιπα φυσικά πρόσωπα που αναφέρονται πιο πάνω. Η TrustForex απέστειλε καταγγελία στην Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας και ζήτησε να αποκαταστήσει την Άδεια Forex dealer, για την οποία όμως έλαβε αρνητική απάντηση. Οι προαναφερόμενες συμφωνίες μεταξύ άλλων προνοούσαν ότι: • Δεν θα εγείρονται απαιτήσεις ή / και απαιτήσεις εναντίον της TrustForex από οποιονδήποτε τρίτο (συμπεριλαμβανομένων των πρώην μελών της TrustForex), τον Πωλητή ή οποιεσδήποτε θυγατρικές του Πωλητή, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων από φορολογικούς ή άλλους εποπτικούς φορείς, σε σχέση με την οικονομική ή των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της TrustForex που έλαβαν χώρα πριν από την ημερομηνία της επισημοποίησης του παρόντος. • Από την ημερομηνία της κληρονομικής διαπραγμάτευσης και έως ότου ο τίτλος ιδιοκτησίας των Τόκων μεταβιβαστεί από τον Πωλητή στον Αγοραστή, η Trust Forex θα συνεχίσει να είναι επαγγελματίας συμμετέχων στην αγορά τίτλων και να έχει το δικαίωμα να ασκεί τη δραστηριότητα του forex dealer στο πλαίσιο της Άδειας με αριθ. XXXXX0000 της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας ημερομηνίας 12.05.2016 και να πληροί όλες τις απαιτήσεις αδειοδότησης για μια τέτοια δραστηριότητα. Συγκεκριμένα στη Συμφωνία με την Εταιρεία και τα προαναφερόμενα πρόσωπα διαπιστώθηκε ευθύνη για παραβίαση των διατάξεων της Ρήτρας 3.2 η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα: • Σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων του παρόντος, οποιαδήποτε από τις παραστάσεις που δίνονται στο παρόν αποδεικνύεται ανακριβής, το συμβαλλόμενο μέρος που αντιπροσώπευε τόσο ανακριβώς, αποζημιώνει το άλλο μέρος, κατόπιν αιτήσεως για τη ζημία που προκλήθηκε από την εν λόγω ανακριβή εκπροσώπηση ή καταβάλλει ποσό ίσο με τη τιμή τόκου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Α. 330 του ρωσικού αστικού κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 2.1.7 των δύο συμβάσεων πώλησης η Εταιρεία και τα υπόλοιπα πρόσωπα διαβεβαίωσαν ότι: "Κατά τη στιγμή της επικύρωσης των συμφωνιών και έως ότου ο τίτλος ιδιοκτησίας των τόκων μεταβιβαστεί από τον πωλητή στον αγοραστή (δηλαδή τον Αιτητή), η TrustForex θα συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις αδειοδότησης για να εκτελέσει τη δραστηριότητα forex dealer. Η συντριπτική πλειοψηφία των παραβιάσεων των απαιτήσεων για την άδεια της Κεντρικής Τράπεζας συνέβησαν πριν από τη μεταβίβαση του τίτλου ιδιοκτησίας της Εταιρείας στον Αιτητή και διαπράχθηκαν από την Εταιρεία και τα προαναφερόμενα πρόσωπα. Βάση των συμφωνιών προβλέπεται ότι, για ψευδείς παραστάσεις, η Εταιρεία και τα προαναφερόμενα πρόσωπα θα καταβάλλουν το ποσό των μετρητών στο ποσό της τιμής τόκου στον Αιτητή. Βάση της Ρήτρας 7 (Εφαρμοστέο Δίκαιο, Επίλυση Διαφοράς) των δύο Συμφωνιών, αρμόδιο Δικαστήριο για την επίλυση των διαφορών των μερών είναι το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας. Ο Αιτητής επιθυμεί να επικυρωθεί η επαναφορά της Εταιρείας στο Μητρώο Εταιρειών για να είναι δυνατή η διεκδίκηση των οποιωνδήποτε οφειλών της Εταιρείας προς τον ίδιο. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται η επαναφορά της στο Μητρώο Εταιρειών ωσάν η Εταιρεία να μην διαλύθηκε ποτέ ούτως ώστε να μπορέσει ο Αιτητής να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κυρίας ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ Λαμπρίδου, η οποία είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή και δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον τελευταίο να προβεί στην ένορκο δήλωση. Επισυνάπτει σχετική εξουσιοδότηση τεκμ
3. Αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από έγγραφα που έχει στην κατοχή της και από πληροφορίες που συγκέντρωσε από τον Αιτητή και από τον δικηγόρο κύριο ΧΧΧΧΧΧ Παναγιώτου, ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση. Η Λαμπρίδου στην ένορκη δήλωση της ουσιαστικά επαναλαμβάνει τα πιο πάνω γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Αίτηση. Αναφέρει ότι με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής ζητά την ακύρωση της Διάλυσης της Εταιρείας η οποία εκκαθαρίστηκε εκουσίως στις 19.5.2019 και επισυνάπτει αντίγραφο του πιστοποιητικού εκκαθάρισης ως Τεκμ
4. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Εταιρεία συστάθηκε στις 29.09.2003 με αρ. εγγραφής ΗΕ141601 σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές και το εγγεγραμμένο γραφείο της βρισκόταν στην οδό XXXXX, 17, στη Λεμεσό. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια 4 και 5, αντίγραφα των πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την σύσταση της Εταιρείας και το εγγεγραμμένο γραφείο της καθώς και ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο του Ιδρυτικού και Καταστατικού Εγγράφου της Εταιρείας. Αναφέρει επίσης ότι κατά ή περί την 20.12.2018 με ειδικό ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας της ίδιας ημερομηνίας αποφασίστηκε όπως η Εταιρεία προχωρήσει με εκούσια εκκαθάριση από τους Μετόχους. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο του Πιστού Αντίγραφου του Ειδικού Ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας. Περαιτέρω επισυνάπτει επίσης τεκμήρια τις ισχυριζόμενες συμφωνίες ημερομηνίας 30.08.2018 και τη μετάφραση τους στην αγγλική γλώσσα ως τεκμ 9 και 10, ως Τεκμήρια 11 και 12, αντίγραφο πιστοποιημένης μετάφρασης στα αγγλικά των πιστοποιητικών του Ομοσπονδιακού Φόρου της Ρωσίας, ως Τεκμήριο 13 αντίγραφο πιστοποιημένης μετάφρασης στα αγγλικά των Κανονισμών ίδρυσης της TrustForex, ως Τεκμήριο 14 αντίγραφο της σχετικής άδειας της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, καθώς ως Τεκμήριο 15 αντίγραφο πιστοποιημένης μετάφρασης στα αγγλικά του σχετικού Ψηφίσματος της τελευταίας ημερομηνίας 28.12.
5. Τυχόν ενστάσεις στην υπό κρίση Αίτηση θα μπορούσαν να προβληθούν από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος στην παρούσα υπόθεση επέλεξε να μην εμφανιστεί και εκπροσωπηθεί παρόλο ότι του επιδόθηκε δεόντως η Αίτηση. Το Δικαστήριο δεδομένης της φύσης της Αίτησης, θεώρησε ορθότερο να ακούσει την θέση των πρώην αξιωματούχων της Εταιρείας και προς τούτο έδωσε ημερομηνία επίδοσης της Αίτησης. Κατά την εν λόγω ημερομηνία εμφανίσθηκε στη διαδικασία δικηγόρος εκ μέρους του εκκαθαριστή της Εταιρείας και αμφότερες οι πλευρές ζήτησαν χρόνο για να εξετάσουν το ζήτημα του δικαιώματος εμφάνισης του εκκαθαριστή, καθώς και τη νομική βάση της Αίτησης. Κατά την επόμενη δικάσιμο η πλευρά του εκκαθαριστή δήλωσε την πρόθεση του να καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση, ενώ δόθηκε νέα ημερομηνία για την επίδοση της αίτησης και σε πρώην αξιωματούχο της Εταιρείας. Ακολούθως και αφού έγινε η σχετική επίδοση εμφανίσθηκε δικηγόρος εκ μέρους πρώην αξιωματούχου της Εταιρείας, ο οποίος δήλωσε εκ μέρους του ότι δεν θα συνεχίσει να εμφανίζεται στη διαδικασία δηλώνοντας ότι δικαίωμα εμφάνισης έχει ο εκκαθαριστής. Ο συνήγορος του εκκαθαριστή συμφωνώντας με την εν λόγω δήλωση ζήτησε άδεια για να καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση. Σημειώνοντας τα πιο πάνω ανοίγω μία παρένθεση στο στάδιο αυτό για να σχολιάσω πως η εισήγηση του Αιτητή κατά την αγόρευση του, ότι ο Εκκαθαριστής δεν έχει locus standi στην παρούσα διαδικασία, ούτε και δικαίωμα να εγείρει ένσταση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο δεδομένου ότι οι συνέπειες από την παράβαση οποιονδήποτε εκ των καθηκόντων του ακολουθούν τον εκκαθαριστή και μετά από την διάλυση της εταιρείας (βλ. σύγγραμμα «Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ» του Δρ. Α. Ποιητή 2η έκδοση αναφορά στο οποίο γίνεται και στη συνέχεια). Επιπρόσθετα στην προκειμένη περίπτωση, παρόλο που ζητήθηκε και δόθηκε από το Δικαστήριο ο χρόνος για να εξεταστεί το εν λόγω ζήτημα, η πλευρά του Αιτητή ακολούθως ουδεμία ένσταση ήγειρε για την εμφάνιση του εκκαθαριστή και το αίτημα του για άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση. Επομένως ερχόμενη στην ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε από τον εκκαθαριστή σημειώνω ότι με αυτή προβάλλονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: -Η Αίτηση του Αιτητή είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν στηρίζεται επί της ορθής νομικής βάσης και/ή αυτή είναι ελλιπής. Η Αίτηση είναι παράτυπη και αποζητά θεραπεία που δεν μπορεί να αποδοθεί με το συγκεκριμένο δικονομικό μέσο. -Η νομική βάση της Αίτησης δεν συνάδει με το αιτητικό της Αίτησης και/ή το Αιτητικό της Αίτησης είναι λανθασμένο και/ή παραπλανητικό εφόσον το άρθρο 326 του Περί Εταιρειών Νόμου δεν προβλέπει την ακύρωση της εκούσιας εκκαθάρισης. -Η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει στους γενικούς σκοπούς του Νόμου και/ή οι περιστάσεις αυτής, είναι τέτοιες που δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. -Τυχόν αποδοχή της παρούσας αίτησης και/ή έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα δημιουργήσει αδικαιολόγητα έξοδα. -Τα γεγονότα που εκτίθενται στην Αίτηση δεν συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των ζητούμενων διαταγμάτων. -Ο Αιτητής δεν ενήργησε έγκαιρα και ή ενήργησε με μεγάλη καθυστέρηση. - Ανεξάρτητα, των πιο πάνω, η Αίτηση του Αιτητή είναι άνευ ουσίας εφόσον ακόμη και εάν η Εταιρεία επαναφερθεί και τεθεί υπό το καθεστώς το οποίο βρισκόταν πριν την διάλυση, δηλαδή υπό εκκαθάριση, δεν θα είναι δυνατό η εταιρεία και/ή ο εκκαθαριστής αυτής να ικανοποιήσει τις ισχυριζόμενες αξιώσεις του Αιτητή, αφού η Εταιρεία δεν διαθέτει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο και/ή οποιαδήποτε απαίτηση θα είναι άνευ αντικειμένου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧΧΧ Δημητρίου δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο που εκπροσωπεί τον εκκαθαριστή της Εταιρείας. Αναφέρει ότι προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση επειδή ο Εκκαθαριστής αδυνατούσε να προβεί στην Ένορκη Δήλωση ένεκα άλλων ειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων που έχει αλλά και επειδή τα επίδικα θέματα αφορούν αμιγώς νομικά ζητήματα. Η Δημητρίου δηλώνει ότι έχει αποκτήσει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης από πληροφορίες και έγγραφα που έλαβε από τον εκκαθαριστή της Εταιρείας, κα. ΧΧΧΧΧΧ Ευσταθίου από την οποία είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Περαιτέρω αναφέρει ότι έχει λάβει πληροφορίες και έγγραφα από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, και πιο συγκεκριμένα από τον κ. ΧΧΧΧΧΧ Πίττα. Από την ένορκη δήλωση της Δημητρίου καταγράφονται συνοπτικά τα ακόλουθα: Στις 20/12/2018 συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της Εταιρείας όπου ψήφισαν με ειδικό ψήφισμα όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί εκούσια και διοριστεί η κα. ΧΧΧΧΧΧ Ευσταθίου, που είναι αδειοδοτημένη Σύμβουλος Αφερεγγυότητας, ως εκκαθαριστής της Εταιρείας, όπως απαιτεί ο Νόμος. Επισυνάπτει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, αντίγραφο αποσπάσματος του εν λόγω ψηφίσματος. Η σχετική γνωστοποίηση διορισμού του εκκαθαριστή ως και η Γνωστοποίηση της ειδικής Απόφασης της Εταιρείας για εκούσια εκκαθάριση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 4/01/
6. Επισυνάπτει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, αντίγραφο της δημοσίευσης. Με το διορισμό του εκκαθαριστή, οι εξουσίες των διευθυντών της εταιρείας παύουν εκτός στην έκταση που η εταιρεία σε γενική συνέλευση ή ο εκκαθαριστής εγκρίνει τη συνέχισή τους. Μετά το διορισμό του ο εκκαθαριστής έχει υποχρέωση να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της, περιλαμβανομένων φορολογικών υποχρεώσεων και να εξοφλήσει τους πιστωτές κατά σειρά προτεραιότητας όπως καθορίζεται από τον περί Εταιρειών Νόμο. Η περάτωση της διαδικασίας και η τελική διάλυση της υπό εκκαθάριση εταιρείας επέρχεται τρεις μήνες μετά την παράδοση στον Επίσημο Παραλήπτη τελικών λογαριασμών της εταιρείας, οι οποίοι ετοιμάζονται μόλις οι υποθέσεις της εταιρείας εκκαθαριστούν εξολοκλήρου. Στις ή κατά την 18/2/2019 πραγματοποιήθηκε η τελική συνέλευση όπου παρουσιάστηκαν οι τελικοί λογαριασμοί της Εταιρείας η οποίοι κοινοποιήθηκαν και στον Έφορο Εταιρειών. Επισυνάπτει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3, αντίγραφο των Τελικών Λογαριασμών. Στις 19/05/2019, η Εταιρεία τέθηκε υπό διάλυση. Επισυνάπτει στην ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 αντίγραφο του πιστοποιητικού διάλυσης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι η Αίτηση του Αιτητή καθίσταται αυτόματα άνευ ουσίας εφόσον ακόμη και εάν η Εταιρεία επαναφερθεί και τεθεί υπό το καθεστώς το οποίο βρισκόταν πριν την διάλυση, δηλαδή υπό εκκαθάριση, δεν θα είναι δυνατό η Εταιρεία και/ή ο εκκαθαριστής αυτής να ικανοποιήσει της ισχυριζόμενες αξιώσεις του Αιτητή, αφού η Εταιρεία δεν διαθέτει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο και έτσι οποιαδήποτε απαίτηση θα είναι άνευ αντικειμένου. Επιπρόσθετα η Δημητρίου αναφέρει πως Αιτητής δεν ενήργησε έγκαιρα και έχει επιδείξει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ως ισχυρίζεται, έλαβε γνώση για την δήθεν απώλεια της άδειας της Trust Forex να λειτουργεί ως forex dealer κατά ή περί τις 27/12/2018, ημερομηνία κατά την οποία η Εταιρεία βρισκόταν ακόμη υπό εκκαθάριση, προτού δηλαδή διαλυθεί. Δεδομένου ότι η διάλυση της Εταιρείας επήλθε στις 19/5/2019, ο Αιτητής είχε στην διάθεση του περί τους πέντε

(5)μήνες να ενεργήσει και να λάβει οποιοδήποτε διαδικαστικό διάβημα ώστε να αξιώσει οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απαίτηση, από τον Εκκαθαριστή της Εταιρείας. Αντ' αυτού όμως παρέλειψε να ενεργήσει έγκαιρα και ενώ είχε αρκετό χρόνο να ενεργήσει και να λάβει διαβήματα, πριν από την διάλυση της Εταιρείας. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το αιτητικό της Αίτησης είναι λανθασμένο καθότι με αυτό ο Αιτητής ζητά την ακύρωση της εκούσιας εκκαθάρισης, ενώ, ο Περί Εταιρειών Νόμος και ειδικότερα το άρθρο 326 προνοεί για την έκδοση διατάγματος που να κηρύττει ότι η διάλυση της εταιρείας ήταν άκυρη. Καμία πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι με τις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν στο Δικαστήριο ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις της πλευράς που έκαστος εκπροσωπεί. Αρχίζοντας από την πιο πάνω θέση που τίθεται με την ένσταση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, ότι δηλαδή το αιτητικό της Αίτηση είναι λανθασμένο, διαπιστώνεται πράγματι πως με την αίτηση ζητείται Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας και να επικυρώνεται η επαναφορά της στο Μητρώο Εταιρειών. Ο Περί Εταιρειών Νόμος δεν προνοεί θεραπεία όπως αυτή ζητείται με το αιτητικό της Αίτησης. Ειδικότερα δε το άρθρο326 του περί Εταιρειών Νόμου επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος ακύρωση της εκούσιας εκκαθάρισης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη το Δικαστήριο θα προχωρήσει όμως και θα εξετάσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος που να κηρύσσει άκυρη τη διάλυση της Εταιρείας βάσει του άρθρου 326. Τούτο καθότι εξετάζοντας το σύνολο των γεγονότων που εκτίθενται τόσο στην Αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, παρά το ότι δεν τίθεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εκείνο που ουσιαστικά επιζητεί ο Αιτητής είναι την ακύρωση της διάλυσης της Εταιρείας βάσει του άρθρου 326. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα «Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ» του Δρ. Α. Ποιητή 2η έκδοση στη σελ. 405 η εν λόγω διάταξη ισχύει και στην περίπτωση διάλυσης που ακολουθεί μετά από εκούσια εκκαθάριση. Διαλαμβάνει δε τα ακόλουθα: Εξουσία του Δικαστηρίου να κηρύσσει άκυρη διάλυση εταιρείας 326.-

(1)Όταν εταιρεία έχει διαλυθεί, το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε μέσα σε δύο έτη από την ημερομηνία της διάλυσης, με αίτηση που γίνεται για το σκοπό αυτό από τον εκκαθαριστή της εταιρείας ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ενδιαφέρεται, να εκδώσει διάταγμα, με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον, που να κηρύττει τη διάλυση ότι ήταν άκυρη, και τότε δύναται να γίνουν τέτοιες διαδικασίες που θα μπορούσαν να γίνουν αν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί.

(2)Αποτελεί καθήκον του προσώπου με την αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα, μέσα σε επτά ημέρες μετά την έκδοση του διατάγματος, ή τέτοιου περαιτέρω χρόνου που το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει, να παραδώσει στον έφορο εταιρειών για εγγραφή αντίγραφο του διατάγματος, και αν το πρόσωπο εκείνο παραλείψει να το κάνει ευθύνεται στην πληρωμή προστίμου που δεν θα υπερβαίνει τις είκοσι πέντε λίρες για κάθε ημέρα που συνεχίζεται η παράλειψη». Από το λεκτικό του άρθρου 326 προκύπτει ότι η έκδοση διατάγματος που να κηρύττει άκυρη τη διάλυση εταιρείας είναι δυνητική και εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ανάλογα με τα γεγονότα της υπόθεσης. Συμφωνώ δε με την επισήμανση του Δρ. Α ποιητή στο πιο πάνω σύγγραμμα του όπου σημειώνει ότι « Στο ελληνικό κείμενο αναφέρεται «που φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ενδιαφέρεται». Άλλο όμως το ενδιαφέρον και άλλο το συμφέρον». Επίσης επισημαίνεται η μεγάλη σοβαρότητα του θέματος ένεκα της οποίας, όπως υπογραμμίζεται στη σελ. 407, ο νόμος απαιτεί σε περίπτωση έκδοσης τέτοιου διατάγματος αυτό όχι απλά να αποστέλλεται στον έφορο αλλά να του παραδίδεται αντίγραφο επίσημο. Στη βάση συνεπώς των πιο πάνω το υπό συζήτηση αίτημα μπορεί να υποβληθεί είτε από τον εκκαθαριστή, είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που φαίνεται να έχει συμφέρον. Όπως αναφέρεται στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα, ευθύς ως εκδοθεί το διάταγμα ακύρωσης της διάλυσης μπορούν να ληφθούν οποιεσδήποτε διαδικασίες, οι οποίες θα λαμβάνονταν εάν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί. Η ακύρωση της διάλυσης ενεργεί ab initio και μαζί της συμπαρασύρει και ακυρώνει όλες τις συνέπειες που είχε επιφέρει. Επομένως με βάση τα γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται πιο πάνω και σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης ακολούθως το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος βάσει του άρθρου 326 του Κεφ.

1. Σε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα στο σύγγραμμα Pennington's Company Law, Fourth edition, 1979 στη στις σελ. 786, 787 κάτω από τον τίτλο Revocation of dissolution αναφέρονται τα ακόλουθα: "If a company has been dissolved in the normal way at the conclusion of its winding up, or by the Registrar of Companies striking its name off the register, the court may, on the application of the liquidator or any interested person within two years of the dissolution, make an order on such terms as it thinks fit declaring the dissolution void, and thereupon such proceedings may be taken as might have been taken if the company had not been dissolved. A person is interested for the purpose of making an application for the revival of the company only if he would have some claim against its assets if they were revested in it. An application cannot therefore be made by the solicitor or agent of such a claimant, or by a person who has no interest capable of quantification in money terms". Σε ελεύθερη μετάφραση: «Εάν μία εταιρεία έχει διαλυθεί κατά τον συνήθη τρόπο, στο τέλος της διαδικασίας εκκαθάρισης της, ή από τον έφορο Εταιρειών με διαγραφή του ονόματος της από το μητρώο, το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης του εκκαθαριστή ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου, εντός δύο ετών από της διάλυσης της, δύναται να εκδώσει διάταγμα με τέτοιους όρους που θα θεωρήσει κατάλληλους, κηρύσσοντας τη διάλυση άκυρη. Και όταν γίνει αυτό, μπορούν να ληφθούν τέτοια διαδικαστικά διαβήματα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί εάν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί. Πρόσωπο θεωρείται ενδιαφερόμενο για τους σκοπούς υποβολής αίτησης για την αναβίωση της εταιρείας μόνο εάν είχε κάποια απαίτηση εναντίον των περιουσιακών της στοιχείων εάν τα επανακτούσε. Επομένως τέτοια αίτηση δεν μπορεί να γίνει από δικηγόρο ή εκπρόσωπο ενός τέτοιου απαιτητή, ή από πρόσωπο που δεν έχει συμφέρον που μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Αιτητής από την μία επικαλείται ρήτρα της συμφωνίας που συνήψε με την Εταιρεία η οποία προνοεί αποζημιώσεις για ζημιά που προκλήθηκε, αλλά και από την άλλη επιδιώκει την ακύρωση της διάλυσης, για να είναι δυνατή, όπως αναφέρεται, η διεκδίκηση εκ μέρους του των οποιονδήποτε οφειλών της Εταιρείας προς τον ίδιο. Πλην όμως της γενικής και αόριστης αναφοράς για την διεκδίκηση «οποιονδήποτε οφειλών της Εταιρείας» προς τον ίδιο, δεν έχουν τεθεί με την Αίτηση άλλα συγκεκριμένα στοιχεία και ή γεγονότα που να καταδεικνύουν τι αφορούν οι ισχυριζόμενες οφειλές της Εταιρείας, έτσι ώστε, να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο Αιτητής έχει συμφέρον που μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Προστίθεται επίσης ότι με τα όσα περιλαμβάνονται στη Αίτηση και τη ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, δεν μπορεί να γίνει κατανοητό ποια είναι συγκεκριμένα η απαίτηση του Αιτητή εναντίον της Εταιρείας. Η δε γενική και αόριστη διαζευκτική αναφορά για την «καταβολή ποσού ίσου με τη τιμή του τόκου σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Α 330 του Ρωσικού Αστικού Κώδικα» χωρίς άλλες λεπτομέρειες και ή σχετική μαρτυρία προκαλεί σύγχυση και ουδόλως διευκρινίζει το εν λόγω ζήτημα. Επίσης είναι σημαντικό ότι, όπως αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραμμα «Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ» στη σελ 406, γενικώς το διάταγμα για ακύρωση της διάλυσης θα εκδοθεί αν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία ανήκαν στην Εταιρεία ή θα μπορούσαν να ανακτηθούν από τον εκκαθαριστή και ο Αιτητής έχει απαίτηση να ικανοποιηθεί από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Αιτητής δεν ισχυρίζεται την ύπαρξη τέτοιων περιουσιών στοιχείων της Εταιρείας. Αντίθετα παρέμεινε αναντίλεκτη η θέση που προβάλλεται με την ένσταση ότι, η Εταιρεία δεν διαθέτει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο όπως αναντίλεκτο παρέμεινε επίσης και το περιεχόμενο των τελικών λογαριασμών που υπέβαλε ο εκκαθαριστής τεκμ. 3 στην ένσταση, όπου φαίνεται ότι δεν υπήρχαν περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και περαιτέρω αναφέρεται πως δεν υπήρξε διανομή μερίσματος στους μετόχους της καθότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Σε σχέση με τις πρόνοιες της διάταξης 326 του Κεφ. 113 σημειώνω ότι δεν εντοπίζεται Κυπριακή νομολογία που να την ερμηνεύει. Αμφότερες οι πλευρές παρέπεμψαν στη πρωτόδικη απόφαση του αδελφού Δικαστή Α. Χριστοδούλου ημερ.14.6.2019 στην Αίτηση Εταιρειών αρ. 298/2019, Επί τοις αφορώσι τη REETMIST LIMITED στην οποία παραπέμπει σε αγγλική νομολογία σε σχέση με το αντίστοιχο άρθρο 651 του Αγγλικού Companies Act του 1985 και συγκεκριμένα στην απόφαση Stanhope Pension Trust Ltd v Registrar of Companies and another (Re Forte's Manufacturing Limited) [1994] B.C.C. 84 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το σκοπό της υπό εξέταση νομοθετικής διάταξης: «What are the purposes of s, 651 ? In Re Servers of the Blind League [1960] 1 WLR 564 , Pennycuick J said (at p.565): 'Generally speaking, the purpose of an order under section 651 is to enable distribution to be made of an asset which belonged to the company before dissolution but which, for some reason, was overlooked and has vested in the Crown as bona vacantia. But the section can also be used to enable a new or increased claim to be made by a creditor. (η υπογράμμιση δική μου). For example, in recent years, particularly since the section was amended in 1989, it has become fairly common for dissolutions to be declared void to enable a former employee of the company to make a claim for personal injury (for example, negligence in allowing him to contract an insidious industrial disease) which was not or could not have been made at the time of the company's liquidation. The purpose of such applications is to obtain a judgment against the company which can be enforced against its insurer under the Third Parties (Rights Against Insurers) Act 1930 . This Act provides that a right to indemnity under a contract of insurance vests in the claimant on the date of the winding up and does not become an asset in the liquidation. The applicant will therefore not have to prove as a creditor. He will need to revive the company only to obtain the judgment which establishes the company's right to indemnity: Bradley v Eagle Star Insurance Co Ltd [1989] AC
2. I think it would therefore be nowadays more accurate to say that ordinarily the purposes of s. 651 are either to enable the liquidator to distribute an overlooked asset or a creditor to make a claim which he has not previously made.» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο σκοπός της σχετική διάταξης του Νόμου είναι να δώσει τη δυνατότητα στον εκκαθαριστή να διανείμει κάποιο περιουσιακό στοιχείο, το οποίο παρέβλεψε κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης ή να δώσει την ευκαιρία σε τρίτο πρόσωπο να προωθήσει κάποια απαίτηση, η οποία δεν έγινε ή δεν μπορούσε να γίνει κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης της Εταιρείας. Για τη δεύτερη περίπτωση κατά την άποψη μου θεωρώ ότι απαιτείται να καταδειχθεί επαρκής λόγος για τον οποίο δεν έγινε ή δεν μπορούσε να γίνει η απαίτηση κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης της εταιρείας. Με την ένσταση προβάλλεται ότι ο Αιτητής παρέλειψε να ενεργήσει έγκαιρα ενώ είχε αρκετό χρόνο για να ενεργήσει και να λάβει διαβήματα, πριν από την διάλυση της Εταιρείας. Σε σχέση με το εγειρόμενο αυτό ζήτημα διαπιστώνονται τα ακόλουθα. Όπως πιο πάνω αναφέρεται ο Αιτητής προβάλλει την εκ μέρους της Εταιρείας παραβίαση της μεταξύ τους συμφωνίας που συνομολογήθηκε στις 30.08.
3. Η ισχυριζόμενη παραβίαση της συμφωνίας, πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, έλαβε χώρα στις 27.12.2018, όταν με εντολή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας ακυρώθηκε η άδεια επαγγελματία συμμετέχοντα στην αγορά κινητών αξιών της TrustForex, εντολή η οποία και του γνωστοποιήθηκε στις 28.12.
4. Όπως δε προκύπτει από τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Αίτηση αλλά και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, προκύπτει και είναι σημαντικό ότι, ο Αιτητής ήταν ενήμερος για την απόφαση των μετόχων της Εταιρείας ημερ.20.12.2018 για την εκούσια εκκαθάριση της, αφού σε κανένα σημείο δεν ισχυρίζεται το αντίθετο και μάλιστα στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμ 8 πιστό αντίγραφο του ειδικού ψηφίσματος των μετόχων της Εταιρείας με το οποίο αποφασίστηκε όπως η Εταιρεία προχωρήσει με εκούσια εκκαθάριση. Επιπρόσθετα δεν αμφισβητήθηκε αλλά παρέμεινε αναντίλεκτη η θέση που προβάλλεται με την ένσταση, ότι η γνωστοποίηση του ειδικού ψηφίσματος της Εταιρείας για την εκούσια εκκαθάριση της και ο διορισμός του εκκαθαριστή δημοσιεύθηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 4.1.2019 (τεκμ. 2 στην ένσταση). Εντούτοις μέσα από τα γεγονότα που ο ίδιος ο Αιτητής παραθέτει με την Αίτηση του διαπιστώνεται πως από τις 28.12.2018, που ακυρώθηκε η προαναφερόμενη άδεια της TrustForex από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας και που κατά τους ισχυρισμούς του επήλθε παραβίαση της συμφωνίας που συνήψε με την Εταιρεία, δεν φαίνεται να ενημέρωσε την Εταιρεία για την οποιανδήποτε απαίτηση του εναντίον της, αλλά ούτε και προέβη προς τούτο σε οποιαδήποτε διαβήματα εναντίον της. Ενώ δε η τελική συνέλευση όπου παρουσιάστηκαν οι τελικοί λογαριασμοί της Εταιρείας, οι οποίοι κοινοποιήθηκαν στον Έφορο Εταιρειών, πραγματοποιήθηκε στις 18/2/2019 και η διάλυση της Εταιρείας επήλθε στις 19/5/2019, ο Αιτητής σε καμία ενέργεια ή άλλο διάβημα δεν φαίνεται να προέβη μέχρι τότε, έτσι ώστε να τεθεί ενώπιον του εκκαθαριστή η κατ' ισχυρισμό απαίτηση του ενόσω ακόμα η Εταιρεία βρισκόταν υπό εκκαθάριση και πριν επέλθει η διάλυση της. Αλλά ούτε και έλαβε οποιαδήποτε διαβήματα για την αναστολή της εκούσιας εκκαθάρισης της Εταιρείας. Είναι δε καθοριστικό ότι καμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον Αιτητή για την πιο πάνω παράλειψη του, αλλά ούτε και παρέθεσε οποιονδήποτε άλλα στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι η προβαλλόμενη απαίτηση του έγινε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο γνωστή στην Εταιρεία και ή τον εκκαθαριστή της. Ούτε βέβαια και έθεσε οποιουσδήποτε άλλους ισχυρισμούς που να καταδεικνύουν ότι, η εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας έγινε με σκοπό να αποφύγει τις οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της. Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς και υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις δεν επαρκεί το γεγονός και μόνο ότι η Αίτηση υποβλήθηκε από τον Αιτητή εντός της προθεσμίας των δύο ετών που προνοεί ο Νόμος, ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του κατά την αγόρευση του. Συνεκτιμώντας συνεπώς όλα όσα επισημαίνονται πιο πάνω, κρίνω ότι τα γεγονότα στην προκειμένη περίπτωση δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος του Αιτητή για την έκδοση Διατάγματος που να κηρύσσει άκυρη τη διάλυσης της Εταιρείας. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή και προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο