NATICA SHIPPING LIMITED ν. RUAL TRADE LTD κ.α., Αίτηση αρ. 555/2020, 23/9/2021

NATICA SHIPPING LIMITED ν. RUAL TRADE LTD κ.α., Αίτηση αρ. 555/2020, 23/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A242 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αίτηση αρ. 555/2020 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και την εταιρεία NATICA SHIPPING LIMITED και Αναφορικά με την αίτηση των:

1. RUAL TRADE LTD
2. ALUMNIA & BAUXITE COMPANY LTD
3. CALIBRE PROPERTIES WORLDWIDE LTD
4. MONT CERVIN - CONSULTADORIA E SERVICOS SOCIEDADE UNIPESSOAL LDA Αιτητές Ημερομηνία: 23.09.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κυρία Μ. Νικολαΐδου για ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΡΚΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές, με την υπό εξέταση αίτησή τους, ζητούν από το Δικαστήριο την επαναφορά (restoration) της επωνυμίας της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας στο μητρώο του εφόρου εταιρειών δυνάμει του άρθρου 327 § 7 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
5. Το άρθρο αυτό προβλέπει πως, στην περίπτωση που εταιρεία ή οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτής της αισθάνεται δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρεία διαγράφηκε από το μητρώο, ή και όποιος έχει υποστεί ζημιά από τις πράξεις της εν λόγω εταιρείας πριν από τη διαγραφή της, δύναται να αιτηθεί στο Δικαστήριο την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο, πριν από την πάροδο είκοσι ετών από τη ημέρα δημοσίευσης της διαγραφής της. Το Δικαστήριο δύναται, εφόσον ικανοποιηθεί ότι η εταιρεία κατά τον χρόνο της διαγραφής της διεξήγαγε εργασία ή ήταν σε λειτουργία, ή διαφορετικά ότι είναι δίκαιο η εταιρεία να αποκατασταθεί στο μητρώο, να διατάξει την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο, και με την παράδοση επίσημου αντιγράφου του διατάγματος στον έφορο για εγγραφή η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της να μην είχε διαγραφεί. Το Δικαστήριο δύναται με το εν λόγω διάταγμα να δώσει τέτοιες οδηγίες και να εκδώσει τέτοιες διατάξεις που θεωρεί δίκαιες για την αποκατάσταση της εταιρείας και όλων των άλλων προσώπων στην ίδια θέση κατά το δυνατό, ωσάν η επωνυμία της εταιρείας να μην είχε διαγραφθεί, να διατάξει την παράδοση στον έφορο τέτοιων εγγράφων σε σχέση με την εταιρεία τα οποία είναι αναγκαία για την επικαιροποίηση του μητρώου το οποίο τηρείται από τον έφορο, την καταβολή τυχόν οφειλόμενων τελών της εταιρείας προς τον έφορο, ή και εξόδων του εφόρου σχετικά με τη διαδικασία αποκατάστασης της εταιρείας στο μητρώο. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κυρίου XXXXX Καύκαρου που υποστηρίζει την αίτηση, οι Αιτητές είναι ενάγοντες στην εκκρεμή αγωγή 3582/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορά σε ζημιά που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί συνεπεία συνωμοσίας, δόλου και απάτης. Μία εκ των εναγόμενων είναι η Καθ' ης η αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση είχε συσταθεί ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα στη Λεμεσό, και μετοχικό κεφάλαιο €1.710,00, διαιρεμένο σε 1.000,00 μετοχές, αξίας €1.
6. Κατόπιν έρευνας που διεξήγαγε ο κύριος Καύκαρος την 05.11.2020, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του εφόρου, διαπίστωσε πως ο φάκελος της εταιρείας ανέγραφε πως η Καθ' ης η αίτηση διαγράφηκε την 22.01.
7. Εφόσον εκκρεμεί η αγωγή, κατά τη θέση των Αιτητών, η Καθ' ης η αίτηση συνεχίζει να έχει υποχρεώσεις και ευθύνες έναντι στους Αιτητές, και η πεποίθηση των Αιτητών είναι πως εσκεμμένα προκλήθηκε η διαγραφή της, προκειμένου να αποφύγει αυτές τις υποχρεώσεις και ευθύνες. Παράλληλα, ο κύριος Καύκαρος αναφέρει πως η εν λόγω εταιρεία, από την ημερομηνία εγγραφής της, την 27.02.2002, καταχώρισε οικονομικές καταστάσεις μόνο για τα έτη 2003 και
8. Στο πλαίσιο της αγωγής, οι δικηγόροι της ουδέποτε είχαν ενημερώσει το Δικαστήριο ή στους αντιδίκους ότι είχε διαγραφεί η εταιρεία και συνέχιζαν να εμφανίζονται κανονικά. Οι Αιτητές προσκομίζουν αντίγραφο της Έκθεσης Απαίτησής τους στην αγωγή, έγγραφα από τον ηλεκτρονικό φάκελο της Καθ' ης η αίτηση στον έφορο στα οποία αναφέρεται η κατάσταση της εταιρείας, οι αξιωματούχοι της, το μετοχικό της κεφάλαιο και οι μέτοχοι, το εγγεγραμμένο γραφείο της, το περιεχόμενο του φακέλου, και αίτηση που είχε καταχωριστεί στο πλαίσιο της αγωγής και ήταν ορισμένη μετά τη διαγραφή της. Η αίτηση των Αιτητών είχε καταχωριστεί δια κλήσεως του εφόρου, αλλά και της Καθ' ης η αίτηση. Είχε επιδοθεί στον έφορο την 11.12.2020, αλλά δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία. Οι προσπάθειες της Αιτήτριας να επιδώσει και στην Καθ' ης η αίτηση, προκάλεσαν καθυστέρησης τη διαδικασία. Οι συνήγοροι των Αιτητών κατέθεσαν γραπτή αγόρευση προς υποστήριξη της αίτησης της Αιτήτριας. Η αίτηση για επαναφορά της επωνυμίας διαγραφείσας εταιρείας με βάση το άρθρο 327 § 7 του Κεφ. 113, όταν υποβάλλεται από πρόσωπο άλλο από τη διαγραφείσα εταιρεία, δεν επιδίδεται στη διαγραφείσα εταιρεία. Ούτε η διαγραφείσα εταιρεία είναι σε κατάσταση να μπορεί δικονομικά ή και να νομιμοποιείται παθητικά να υποβάλλει ένσταση και να έχει λόγο στο αίτημα μέλους ή πιστωτή ή προσώπου που έχει υποστεί ζημιά για την επαναφορά της[1]. Η αίτηση για επαναφορά δεν επιδίδεται κατ' ανάγκη σε όλα τα πρόσωπα που θα νομιμοποιούνταν να αιτηθούν επαναφορά. Η διαγραφείσα εταιρεία διατηρεί εκ του νόμου τη δικονομική ικανότητα, κατ' επέκταση νομιμοποιείται ενεργητικά, να αιτείται και η ίδια την επαναφορά της, αλλά η ικανότητά της είναι περιορισμένη και υφίσταται αποκλειστικά γι' αυτόν τον σκοπό. Πλην αυτής της δυνατότητας, να αιτείται και η ίδια την επαναφορά της, που συνιστά πλάσμα νόμου (statutory fiction), έχει παύσει να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο (it has been ceased to exist) για οποιονδήποτε άλλον σκοπό[2]. Τούτο ασφαλώς δεν σημαίνει πως πρόσωπα που τυχόν επηρεάζονται από το διάταγμα επαναφοράς που ζητείται, τα οποία και θα πρέπει να λαμβάνουν γνώση της αίτησης, δεν μπορούν να ενστούν ή να προβούν σε παραστάσεις, και αυτές να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Εάν πρόκειται για ενστάσεις, νοείται ότι θα πρέπει να υποβάλλονται με έναν δικονομικά αποδεκτό τρόπο. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, είναι αρκετό που η αίτηση επιδόθηκε στον έφορο[3]. Το Δικαστήριο εξετάζει εάν πρέπει να επαναφέρει την επωνυμία της εταιρείας ή όχι με βάση τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, στο άρθρο 327 § 7 του Κεφ.
9. Σε περίπτωση που οποιαδήποτε εκ των - περιορισμένων εκ των πραγμάτων - κρίσιμων γεγονότων αμφισβητούνται, προβαίνει στη διάγνωση αυτών. Το αίτημα περιλήφθηκε σε αίτηση προσώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημιά πριν από τη διαγραφή της εταιρείας. Υπό αυτή την ιδιότητά τους, με βάση όσα ρητά αναφέρονται στον νόμο, ειδικότερα μετά την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος 149(Ι)/2018, νομιμοποιούνται να υποβάλουν αίτηση για επαναφορά. Το Δικαστήριο δεν θα διαγνώσει επί της ουσίας εάν όντως οι Αιτητές έχουν υποστεί ζημιά ή όχι από πράξεις της εταιρείας, με τον τρόπο που μπορεί να το πράξει ένα Δικαστήριο αγωγής. Αρκεί, εν προκειμένω, ως στοιχείο ενισχυτικό του ισχυρισμού τους, και κατ' επέκταση της νομιμοποίησής τους, το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ήγειραν αγωγή για τέτοια ζημιά το
10. Ο ισχυρισμός τους περί ζημιάς που υπήρξε πριν από τη διαγραφή της εταιρείας, αλλά δεν έχει ακόμα καταστεί συγκεκριμένο χρέος, και δεν είναι γνωστό εάν θα καταστεί, αν και θα μπορούσε να εμπεριέχεται και στην έννοια του «πιστωτή» που αισθάνεται δυσαρεστημένος (feels aggrieved) από τη διαγραφή[4], με την τροποποιημένη διάταξη του νόμου δεν χρειάζεται πλέον κάποια διασταλτική ερμηνεία. Είναι ένας επαρκώς στοιχειοθετημένος ισχυρισμός για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας. Προσκομίζεται η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρίστηκε στην αγωγή, που είναι αρκούντως λεπτομερής, και στοιχεία μέσα από τα οποία φαίνεται πως η αγωγή εκκρεμεί και προωθείται κανονικά. Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποιον ξαφνικό, γενικό ή αόριστο ισχυρισμό, για ένα επιπόλαιο διάβημα, ή για μια «σκιώδη κατάσταση»[5]. Η αίτησή τους, επίσης, υποβλήθηκε πριν από την πάροδο 20 ετών από τη δημοσίευση της διαγραφής της εταιρείας, η οποία διαγραφή, αδιαμφισβήτητα επίσης, έλαβε χώρα την 11.01.
11. Θα πρέπει να σημειωθεί πως το Δικαστήριο, μέσα από την αίτηση των Αιτητών, δεν έρχεται σε θέση κατάλληλη να διαπιστώσει εάν κατά το χρόνο της διαγραφής της η εταιρεία διεξήγαγε εργασία ή ήταν σε λειτουργία. Δεν αναμένεται όμως από κάποιον πιστωτή ή πρόσωπο που έχει υποστεί ζημιά πριν από τη διαγραφή της εταιρείας να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους έχει διαγραφεί η εταιρεία. Θα μπορούσε ο λόγος διαγραφής να σχετίζεται με παραλείψεις της εταιρείας προς τον έφορο, που τον ώθησαν να συμπεράνει λογικά ότι η εταιρεία δεν ασκεί δραστηριότητες και να ενεργοποιήσει τη διαδικασία διαγραφής της. Πάντως, η εκκρεμοδικία εναντίον της εταιρείας, που θέτουν ως επιχείρημα οι Αιτητές, δεν συνιστά ακριβώς διεξαγωγή εργασίας ή λειτουργία της εταιρείας με την έννοια του νόμου, όπως ούτε το γεγονός ότι δικηγόροι εμφανίζονταν στο Δικαστήριο εκ μέρους της διαγραφείσας εταιρείας ως να είχαν ενεργό εντολή (acting for a defunct company)· εκείνη είναι συγκυρία που μπορεί να εγείρει διάφορους άλλους προβληματισμούς ή και συνέπειες[6]. Το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας όχι μόνον εάν διαπιστώσει ότι η εταιρεία διεξήγαγε εργασία ή ήταν σε λειτουργία κατά τον χρόνο διαγραφής της, δηλαδή όχι μόνον εάν ανατραπεί το τεκμήριο βάσει του οποίου έγινε η διαγραφή της. Μπορεί να το πράξει και εάν ικανοποιηθεί με άλλον τρόπο ότι αυτό είναι δίκαιο (just to be restored). Η διακριτική του ευχέρεια νοείται ότι θα πρέπει να ασκείται δικαστικά. Τι είναι «δίκαιο», προσδιορίζεται με βάση τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης. Η ευρύτητα αυτής της δυνατότητας δίδει περαιτέρω ελαστικότητα. Σε βαθμό που θα μπορούσαμε να πούμε πως καθίσταται κατά κάποιον τρόπον ο κανόνας πως, όταν δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για τη μη επαναφορά, αυτή θα επιτραπεί ή ότι μόνον για εξαιρετικούς λόγους δεν επιτρέπεται. Δεν φαίνεται να υπάρχει περιθώριο να μην επιτραπεί η επαναφορά, φερ' ειπείν για να υποστεί τιμωρία ο αιτητής ή για να προστατευτεί το συμφέρον κάποιου άλλου προσώπου που δεν επιθυμεί την επαναφορά[7]. Όπως λέχθηκε και προηγουμένως, είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός πως οι Αιτητές έχουν ασκήσει ήδη αγωγή εναντίον της εταιρείας το 2011, και ότι δι' αυτής επιχειρούν θεραπείες εναντίον της εταιρείας για ζημιά που έχουν υποστεί. Εάν υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής τους ή όχι ή και δυνατότητες είσπραξης οποιουδήποτε ποσού σε περίπτωση που η εναγόμενη εταιρεία επανέλθει στο μητρώο, είναι παράγοντες που, αν και δεν είναι εντελώς άσχετοι, συνυφαίνονται και με το ήδη ασκηθέν δικαίωμα των Αιτητών να προσφύγουν στη δικαιοσύνη· και με το γεγονός ότι ένα άλλο Δικαστήριο ανέλαβε ήδη την αρμοδιότητα να εκδικάσει τη διαφορά αυτή και να αποφασίσει. Δεν προκύπτει εκ προοιμίου ή έκδηλα ή από αντικειμενικά δεδομένα (π.χ. χρόνος) η ματαιότητα της επαναφοράς, σε βαθμό που να ωθεί το παρόν Δικαστήριο να προσπεράσει το δεδομένο ότι ασκήθηκε αγωγή από το 2011 και εκκρεμεί μέχρι σήμερα χωρίς να έχει υπάρξει άλλη εξέλιξή της. Εξάλλου, μπορεί να έχει σημασία για τους Αιτητές ακόμα και η απλή δικονομική παρουσία της εταιρείας στην αγωγή τους, η διατήρηση των βιβλίων της εταιρείας, για να μπορέσει να αποδειχθεί γενικότερα η υπόθεσή τους, που έχει να κάνει μεταξύ άλλων με συνωμοσία· ή το να επιδιώξουν τη διάγνωση της ευθύνης της εταιρείας ασχέτως και της δυνατότητας χρηματικής αποζημίωσης τους σε πραγματικό χρόνο και για την ηθική τους ικανοποίηση. Δεν θεωρώ πως είναι αναγκαίο να πρέπει να υπεισέλθει το Δικαστήριο ενδότερα στους λόγους που οι Αιτητές θέλουν να προωθήσουν την αγωγή τους και εναντίον της διαγραφείσας εταιρείας. Κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, είναι δίκαιο να επανέλθει η επωνυμία της εταιρείας στο μητρώο του εφόρου, ούτως ώστε οι Αιτητές να προωθήσουν την αγωγή τους, και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, αρμοδίως, να διαγνώσει τα αστικά τους δικαιώματα. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης, για την επαναφορά της εταιρείας NATICA SHIPPING LIMITED (ΗΕ 128208) στο μητρώο του εφόρου. Με την παράδοση επίσημου αντιγράφου του διατάγματος στον έφορο, για εγγραφή, η εταιρεία θα λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της να μην είχε διαγραφεί. Τα έξοδα των Αιτητών γι' αυτή την αίτηση και τα έξοδα του εφόρου για την επαναφορά της εταιρείας, εκ των πραγμάτων, ίσως δεν μπορούν να επιβαρύνουν την εταιρεία[8], εάν η τελευταία δεν έχει περιουσία. Ειδικότερα, όμως, τα έξοδα του εφόρου, θα πρέπει από κάπου να καλυφθούν, για να προχωρήσει η διαδικασία της επαναφοράς, η οποία διατάχθηκε προκειμένου οι Αιτητές να προωθήσουν αγώγιμο δικαίωμά τους. Να καλυφθούν από τους Αιτητές, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τα διεκδικήσουν από την εταιρεία. Σε περίπτωση που οι Αιτητές ή ο έφορος χρειαστούν οδηγίες σε σχέση με την επαναφορά, μπορούν να τις ζητήσουν στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης· δεν εμποδίζονται να το πράξουν από το γεγονός ότι δεν θα δοθεί εκ των προτέρων δικάσιμος για οδηγίες μετά την έκδοση του διατάγματος επαναφοράς. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Re H Clarkson (Overseas) Ltd