ΣΑΒΒΑ ν. Αχιλλέως κ.α., Έφεση 740/2014, 18/10/2021

ΣΑΒΒΑ ν. Αχιλλέως κ.α., Έφεση 740/2014, 18/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A250 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Έφεση 740/2014 Αναφορικά με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224 και τροποποιητικούς Νόμους αρ.3/60 μέχρι 139(Ι)/17, άρθρα 50, 58, 80 και 85 μέχρι 155(Ι)/2013 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΣΑΒΒΑ Εφεσείουσα και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εφεσίβλητος Αίτηση των 1) Αχιλλέως ΧΧΧΧ, 2) Παναγιώτου ΧΧΧΧ, 3) Κωνσταντίνου ΧΧΧΧ, 4) Κωνσταντίνου ΧΧΧΧ ημερομηνίας 03.12.2020 Ημερομηνία: 18.10.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Μιχάλης Β. Ιωάννου Για Εφεσείουσα/Καθ' ου η αίτηση: ΠΑΝΙΚΟΣ Α. ΛΕΩΝΙΔΟΥ & ΣΙΑ Για Εφεσίβλητο/Καθ' ου η αίτηση: Δ. Κουρουσίδου για ΓΕΝΙΚΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εφεσείουσα, με Έφεση που καταχώρισε δυνάμει του άρθρου 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 («Κεφ.224»), προσέβαλε την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 10.11.2014, στην αίτηση ΑΧ/2639/

1. Με εκείνη την απόφαση, ο Διευθυντής είχε αποφασίσει, σε σχέση με την συνοριακή διαφορά μεταξύ του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Τεμάχιο 574, Φ/Σχ.ΧΧΧΧ, στον ΧΧΧΧ της Επαρχίας Λεμεσού ιδιοκτησίας της Εφεσείουσας («Τεμάχιο 574») και του όμορου τεμαχίου 521 (αργάκι, Φ/Σχ.ΧΧΧΧ) ιδιοκτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας («Τεμάχιο 521»), ότι το διαφιλονικούμενο μέρος αποτελεί μέρος του Τεμαχίου
2. Την 11.05.2018, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης και για επανεξέταση του φακέλου ΑΧ2639/08 από τον Διευθυντή. Την 25.11.2019, τέσσερα άλλα πρόσωπα, οι Αιτητές, με αίτησή τους που καταχώρισαν στο πλαίσιο της περατωμένης Έφεσης, αξίωσαν την ακύρωση του προαναφερόμενου διατάγματος ημερομηνίας 11.05.
3. Η αίτησή τους συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, κατ' εξουσιοδότηση και των υπόλοιπων Αιτητών, ημερομηνίας 25.11.2019, στην οποία οι Αιτητές αναφέρουν ότι είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Τεμάχιο 573, Φ/Σχ.ΧΧΧΧ, στον ΧΧΧΧ («Τεμάχιο 573») και έχουν ιδιωτική διαφορά με την Εφεσείουσα, για την οποία καταχωρίστηκε η αγωγή 4016/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για παράνομη επέμβαση (Τεκμήριο Α1), που θεωρούν ότι διέπραξε η Εφεσείουσα, έχοντας μετακινήσει το φυσικό σύνορο (αργάκι) και ανεγείρει οικοδομή και εντός του τεμαχίου
4. Η αγωγή τους ήταν, όπως αναφέρουν, το αποτέλεσμα άλλων συνοριακών αποφάσεων του Διευθυντή, στις αιτήσεις ΑΧ1508/2004 (Τεκμήριο Α) και ΑΧ762/2005 (Τεκμήριο Β), με βάση τις οποίες, όπως φαίνεται από τα τεκμήρια αυτά, η εξέταση της ΑΧ1508/2004 (που αφορά σε κάποιο ακίνητο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Τεμάχιο 568, Φ./Σχ.ΧΧΧΧ στον ΧΧΧΧ, «Τεμάχιο 568») αναστάλθηκε λόγω της διαπίστωσης συνοριακής διαφοράς με το τεμάχιο 158 (αργάκι, Φ/Σχ.ΧΧΧΧ) («Τεμάχιο 158») και η ΑΧ762/2005 που αφορούσε σε συνοριακή διαφορά μεταξύ του Τεμαχίου 573 και του δημόσιου αργιακιού αποφασίστηκε την 07.01.2008 προς όφελος της εγγραφής Τεμαχίου
5. Ο Έπαρχος Λεμεσού, την 07.11.2011, καταχώρισε εναντίον της Εφεσείουσας την ποινική υπόθεση 2219/2011 (Τεκμήριο Γ) για αδικήματα που προβλέπονται στον περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ. 96, όπου στην δεύτερη κατηγορία, που αφορά σε παράβαση όρων άδειας οικοδομής, αναφέρεται και επέμβαση σε δημόσιο αργάκι και στο Τεμάχιο
6. Σε εκείνη την ποινική υπόθεση, η Εφεσείουσα βρέθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής, και την 14.05.2012 εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης του ακινήτου που ανήγειρε στο Τεμάχιο 574 (στο δικό της τεμάχιο) χωρίς την σχετική άδεια. Το διάταγμα κατεδάφισης τελούσε υπό αναστολή μέχρι να αποφασιστεί αίτηση της Εφεσείουσας για πολεοδομική αμνηστεία και μέχρι την απόφαση του Διευθυντή επί της συνοριακής διαφοράς του Τεμαχίου 574 με τα γειτονικά ακίνητα. Παρά την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος κατεδάφισης και το ότι αυτό πρόσταζε ενέργεια εντός του Τεμαχίου 574, οι Αιτητές, την 25.06.2012, απέστειλαν συστημένη επιστολή στην Εφεσείουσα (Τεκμήριο Δ), με την οποία την καλούσαν να συμμορφωθεί με την απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 07.01.2008 και με το διάταγμα κατεδάφισης, και επειδή παρέλειψε να συμμορφωθεί, είχαν καταχωρίσει και την προαναφερόμενη αγωγή για παράνομη επέμβαση. Σε σχέση με την αγωγή, αναφέρεται κάποια αίτηση τροποποίησης που είχε γίνει από την Εφεσείουσα (Τεκμήριο Δ.1), στην ένορκη δήλωση της οποίας είχε επισυναφθεί η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 10.11.2014 στην αίτηση ΑΧ2639/2008 και κάποια μεταγενέστερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κύριου ΧΧΧΧ, λειτουργού του Κτηματολογίου που προέβη και στην χωρομετρική εργασία για τους σκοπούς έκδοσης της απόφασης του Διευθυντή στην ΑΧ2639/2008, με την οποία ο κύριος ΧΧΧΧ αναφέρεται σε στοιχεία που είχαν έρθει εκ των υστέρων σε γνώση του, που έδειξαν ότι η χωρομετρική εργασία και απόφαση στην ΑΧ762/2005 επί της οποίας βασίστηκε για τους σκοπούς της ΑΧ2369/2008, παρόλο που δεν εφεσιβλήθηκε, είναι λανθασμένη. Ειδικότερα, με βάση ορθοφωτογραφία του 1963 στην οποία φαίνεται η θέση του αργακιού πριν από την ανέγερση της οικίας, προκύπτει συμφωνία με την σημερινή θέση του αργακιού και κατ' επέκταση διαπίστωση ότι η θέση του αργακιού δεν μεταβλήθηκε με ανθρώπινη παρέμβαση, αλλά ήταν η ίδια για πέραν των 55 χρόνων. Επειδή η εξέλιξη αυτή, που φαίνεται πως είναι εκείνη που οδήγησε και στην εκ συμφώνου έκδοση διατάγματος στην παρούσα Έφεση την 11.05.2018, κατά την θέση των Αιτητών, επηρεάζει τα δικαιώματά τους στην αγωγή 4016/2012, οι Αιτητές θεωρούν εαυτούς επηρεαζόμενα πρόσωπα και ότι γι' αυτό θα έπρεπε να είχαν συμμετοχή στην Έφεση αυτή. Οι Αιτητές, την 04.10.2019, προέβησαν σε καταγγελία της υπόθεσης στον Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος παρέπεμψε στην Αστυνομία ως το αρμόδιο όργανο. Η ακύρωση του εκ συμφώνου διατάγματος που ζητούν με την κυρίως αίτησή τους είναι βασισμένη σε αυτό τον επηρεασμό που ισχυρίζονται, και γι' αυτήν επικαλούνται την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Στην αίτηση των Αιτητών καταχώρισαν ενστάσεις τόσο η Εφεσείουσα όσο και ο Εφεσίβλητος, για τους λόγους που θα αναλυθούν στο κατάλληλο στάδιο. Οι ενστάσεις αυτές συνοδεύονται από τις ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων κυρίας ΧΧΧΧ, εκ μέρους της Εφεσείουσας, και κύριου ΧΧΧΧ, εκ μέρους του Εφεσίβλητου, που αμφότεροι αναφέρουν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μέχρι την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος ημερομηνίας 11.05.
7. Πρόκειται για γεγονότα που ήδη προκύπτουν και από τον φάκελο της παρούσας υπόθεσης. Σε αμφότερες τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις αναφέρεται και η ένορκη δήλωση του κύριου ΧΧΧΧ στο πλαίσιο της Έφεσης, ημερομηνίας 18.12.2020, στην οποία είχε αναφέρει πως διαπίστωσε ότι η απόφαση στην ΑΧ765/2005 ήταν λανθασμένη. Με την υπό εξέταση αίτησή τους, με δικονομική βάση κυρίως την Δ.39 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΔΠ), οι Αιτητές ζητούν την έκδοση διαταγμάτων αντεξέτασης της κυρίας ΧΧΧΧ, του κύριου ΧΧΧΧ, αλλά και του του κύριου ΧΧΧΧ, εκτενώς, επί αρκετών παραγράφων των ενόρκων δηλώσεών τους, που καταλαμβάνουν σχεδόν το σύνολο αυτών. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, που συνοδεύει την αίτηση αυτή, ο ενόρκως δηλών αναφέρει πως ο λόγος που πρέπει, κατά την γνώμη του, να αντεξεταστούν οι δύο δικηγόροι είναι επειδή δεν συμφωνεί με την δική τους θέση ότι ο κύριος ΧΧΧΧ αναίρεσε προηγούμενη απόφασή του, για να εξηγήσουν πώς οι ίδιοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η Εφεσείουσα δεν επενέβηκε στο αργάκι με βάση την μαρτυρία, με δεδομένο ότι οι Αιτητές έχουν τίτλο ιδιοκτησίας με βάση τον οποίον φαίνεται επέμβασή της, ενώ οι ενόρκως δηλούντες αποκρύπτουν, κατά την θέση του Αιτητή 1, πως διατάχθηκε επανεξέταση της ΑΧ2639/
8. Όλοι οι ενόρκως δηλούντες, κατά την γνώμη του ιδίου, δεν αναφέρουν κατά πόσο έγινε τελικά επανεξέταση της ΑΧ2639/2008 και ποιο ήταν το αποτέλεσμά της. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει γιατί θεωρεί πως επηρεάζονται οι Αιτητές, και εκφέρει την θέση, που προφανώς θέλει να υποβάλει στους μάρτυρες, όπως και στον κύριο ΧΧΧΧ, ότι το επίσημο έγγραφο που καθορίζει την θέση και τα όρια του ακινήτου είναι το επίσημο χωρομετρικό και όχι η ορθοφωτογραφία του
9. Μετά την αντεξέτασή τους, θα έχει το Δικαστήριο την πραγματική εικόνα, όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών. Και σε αυτή την αίτηση των Αιτητών για αντεξέταση ενίστανται η Εφεσείουσα και ο Εφεσίβλητος, για διάφορους λόγους που αναφέρουν στις ενστάσεις τους, που καταλήγουν στο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκηθεί ως προς το να επιτρέψει τέτοια αντεξέταση, εφόσον, μεταξύ άλλων, η αίτηση είναι γενική και ασαφής, δεν είναι εφικτή η αντεξέταση προσώπου που δεν ορκίζεται ένορκη δήλωση στο πλαίσιο της υπό εκδίκαση αίτησης (ΧΧΧΧ), και ο σκοπός που οι Αιτητές θέλουν να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλούντες είναι καταχρηστικός, ήτοι για να δοκιμάσουν την αξιοπιστία των ενόρκως δηλούντων ή προς αντιστροφή του βάρους απόδειξης και για θέματα άσχετα με την αίτησή τους για παραμερισμό ή ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης· ειδικότερα, επιχειρούν να δικαστεί μέσα από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων το εάν υπάρχει ή όχι επέμβαση στο ακίνητό τους, ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το αναγκαίο υλικό, για να αποφασιστεί το αίτημα των Αιτητών. Οι ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν αμφότερες τις ενστάσεις επαναλαμβάνουν, προς υποστήριξη, τους λόγους ένστασης. Οι συνήγοροι όλων των πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, για να υποστηρίξουν, μέσα από την επιχειρηματολογία που εξέθεσαν και στη βάση της υφιστάμενης νομολογίας στην οποίαν παρέπεμψαν, η πλευρά των Αιτητών ότι θα πρέπει να επιτραπεί από το Δικαστήριο η αντεξέταση, και η πλευρά της Εφεσείουσας και του Εφεσίβλητου ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί. Η ακρόαση των Εφέσεων που υποβάλλονται με βάση το άρθρο 80 του Κεφ. 224 όπως και των ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρίζονται στο πλαίσιο των Εφέσων γίνεται με βάση όσα ορίζει ο περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός 622/1956 που εκδόθηκε με βάση το άρθρο 80 του Κεφ. 224, ως τροποποιήθηκε, μεταξύ άλλων, και από τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό 21/
10. Ο τελευταίος, στον Κανονισμό 10 § 3 προέβλεψε μεταξύ άλλων ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 ΚΠΔ. Με βάση τον Κανονισμό 17, συμπληρωματικά εφαρμόζονται οι ΚΠΔ. Σύμφωνα με τη Δ.39,κ.1 ΚΠΔ, στην οποίαν παραπέμπει ο Κανονισμός 10 § 3, κατόπιν αίτησης, μαρτυρία μπορεί να δοθεί δια ένορκης δήλωσης, ωστόσο το Δικαστήριο μπορεί, με αίτημα οποιουδήποτε διαδίκου, να διατάξει την παρουσία του ενόρκως δηλούντος στο Δικαστήριο για την αντεξέτασή του. Το αίτημα της Εφεσείουσας, εφόσον υποβάλλεται με χρήση και της Δ.39 ΚΠΔ, μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Δεν παρατηρείται κάποια αντικανονικότητα ή παρατυπία στην αίτηση, η οποία να αποκλείει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να την εξετάσει. Το γεγονός ότι δεν αναφέρεται ο Κανονισμός 10 § 3, αλλά αναφέρεται η Δ.39 ΚΠΔ στην οποία παραπέμπει δεν είναι μοιραίο. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το να επιτρέψει ή να μην επιτρέψει την αντεξέταση ενός μάρτυρα ασκείται δικαστικά, με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης προσδιορίζεται από τη φύση της κάθε υπόθεσης και από τις περιστάσεις της. Επειδή υφίσταται η δικονομική δυνατότητα της αντεξέτασης με βάση την Δ.39,κ.1 ΚΠΔ και τον Κανονισμό 10 § 3, δεν σημαίνει ότι η αντεξέταση επιτρέπεται σε κάθε περίπτωση που η ακρόαση διεξάγεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης των Αιτητών, το Δικαστήριο δεν θα διαγνώσει εάν υπάρχει παράνομη επέμβαση στο ακίνητό τους ή όχι. Το ίδιο δεν θα μπορούσε να διαγνώσει ακόμα κι αν οι Αιτητές συμμετείχαν με κάποιον τρόπο στην διαδικασία της Έφεσης. Στο πλαίσιο μιας Έφεσης, το Δικαστήριο ασκεί αναθεωρητική δικαιοδοσία, εντός αποκλειστικής προθεσμίας που ενεργοποιεί πρόσωπο που επηρεάζεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ή διαταγή ή ειδοποίηση του Διευθυντή, και ελέγχει την νομιμότητα και ορθότητα της επίδικης πράξης του Διευθυντή, σε συνάρτηση με τις εξουσίες που έχει με βάση το Κεφ.
11. Για την εξέταση της κυρίως αίτησης των Αιτητών, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται προφορική μαρτυρία, δια της αντεξέτασης των δικηγόρων που ορκίζονται τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις, ή γενικά άλλη μαρτυρία γεγονότων. Σε αυτές τις ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων, όπως προαναφέρθηκε, αναφέρονται γεγονότα που προκύπτουν ήδη και από τον φάκελο της διαδικασίας αυτής (όπως προκύπτει και ότι το Δικαστήριο διέταξε την επανεξέταση της ΑΧ2639/2008), τα οποία οι ενόρκως δηλούντες γνωρίζουν ως δικηγόροι, και τα οποία δεν θα εκδικαστούν στο πλαίσιο της αίτησης των Αιτητών ως να εκδικάζονταν ήδη η Έφεση με την δικονομική παρουσία των Αιτητών. Δεν έχει αποφασιστεί ότι οι Αιτητές είχαν ή έχουν κάποιο δικαίωμα παρέμβασης στην Έφεση της Εφεσείουσας ή εάν είναι επηρεαζόμενα πρόσωπα που έπρεπε να μετέχουν σε αυτήν, για να αξιώνουν και αντεξέταση ενόρκως δηλούντος στο πλαίσιο της Έφεσης (ΧΧΧΧ). Είναι υποχρέωση των Αιτητών, στο πλαίσιο της κυρίως αίτησής τους, να αποδείξουν και να πείσουν το Δικαστήριο πρώτα, στην βάση των γεγονότων που οι ίδιοι ήδη θέτουν και της νομικής τους επιχειρηματολογίας, ότι είναι πρόσωπα τα οποία θα έπρεπε να μετέχουν στην αναθεωρητική διαδικασία της Έφεσης και να ακουστούν πριν από την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης ή διατάγματος του Δικαστηρίου, συνεπώς ότι η απόφαση που εκδόθηκε στην δικονομική τους απουσία πάσχει ως προς το κύρος της, γιατί εκδόθηκε κατά παράβαση κάποιου δικαιώματός τους. Δεν έχει πειστεί το Δικαστήριο ότι, με το να αντεξετάσουν οι Αιτητές τους ενιστάμενους στο αίτημά τους να ακυρωθεί η διαταγή ημερομηνίας 11.05.2018, εξυπηρετεί σε οτιδήποτε την όλη προσπάθειά τους. Οι λόγοι που εξέθεσαν για να δικαιολογήσουν το αίτημά τους αυτό δεν είναι ικανοποιητικοί, εφόσον το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να γνωρίζει οτιδήποτε άλλο για να προχωρήσει με την εξέταση της κυρίως αίτησης των Αιτητών, πόσω μάλλον από τους δικηγόρους που ορκίστηκαν τις (διαδικαστικές) ένορκες δηλώσεις και δια της μετατροπής τους σε μάρτυρες ουσιαστικών γεγονότων για το εάν υπήρξε ή όχι επέμβαση στο ακίνητο των Αιτητών. Η αντεξέταση που ζητούν οι Αιτητές δεν είναι αναγκαία για το Δικαστήριο και δεν μπορεί να επιτραπεί. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν έχει τεθεί και δεν φαίνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος το Δικαστήριο να αποκλίνει από ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ο κανόνας σε σχέση με τα έξοδα, ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην οποία έχουν δημιουργηθεί. Τα έξοδα της αίτησης αυτής επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση (Εφεσείουσας και Εφεσίβλητου) και εναντίον των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. Η κυρίως αίτηση είχε ήδη οριστεί για Οδηγίες την 26.11.2021, εκκρεμούσης αυτής της αίτησης. Δεν φαίνεται να εκκρεμούν ή να προκύπτουν οδηγίες που θα πρέπει να δοθούν για τους σκοπούς της ακρόασής της. Εκείνη την ημέρα, να προχωρήσει η Ακρόαση της αίτησης με τις (γραπτές) αγορεύσεις των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο