Τάσου, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ.: 25/20, 23/9/2021

(2)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.

1. Πέραν των πιο πάνω, οι πιστωτές με ειδοποίηση του τύπου I ημερομηνίας 7/2/20, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 3/3/20, τον ενημέρωσαν ότι προτίθεντο να ασκήσουν το δικαίωμα τους να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξόφληση του υπολοίπου που προκύπτει από την προς όφελος τους εκδοθείσα δικαστική απόφαση. Εν ολίγοις δηλαδή, τον ενημέρωσαν ότι θα προέβαιναν στην λήψη μέτρων προς εκτέλεση της ρηθείσας απόφασης. Στη συνέχεια όμως οι πιστωτές, αντί άλλης ενέργειας, προέβηκαν στην καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής ειδοποίησης, κάτι από το οποίο προκύπτει, ξεκάθαρα, ότι χρησιμοποιούν την πτωχευτική διαδικασία ως μέσο εξαναγκασμού του για να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος και όχι ως νομικό μέτρο προστασίας του. Η ένσταση των πιστωτών Οι πιστωτές με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης την οποία καταχώρησαν προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
2. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
3. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και / ή ενοχλητική και / ή προωθείται για αλλότριους και / ή αθέμιτους σκοπούς και / ή αποσκοπεί στην καθυστέρηση της πτωχευτικής διαδικασίας.
4. Προχώρησαν στην καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής ειδοποίησης συμμορφούμενοι πλήρως με τις πρόνοιες της περί Πτωχεύσεως Νομοθεσίας.
5. Ουδεμία υποχρέωση είχαν να επισυνάψουν στην πτωχευτική ειδοποίηση αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης και /ή της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης αρ. XXXXX/
7. Ουδεμία υποχρέωση είχαν να παραιτηθούν από την ενυπόθηκη εξασφάλιση τους πριν προχωρήσουν στην καταχώρηση της υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής ειδοποίησης.
8. Οποιοσδήποτε εκ μέρους τους χειρισμός της ενυπόθηκης εξασφάλισης και / ή η διαδικασία εκποίησης ουδόλως επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο και / ή καθιστά καταχρηστική την προώθηση της παρούσας πτωχευτικής διαδικασίας. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Χρ. ΧΧΧΧ, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Εργοδοτείται στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία, δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης πιστωτικών διευκολύνσεων με την Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ενεργεί για λογαριασμό της τελευταίας και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η επίδικη οφειλή, η οποία είχε ως κατάληξη την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 28/4/14 εναντίον του χρεώστη και τριών ακόμα προσώπων, η οποία και ενεγράφη στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης αρ.648/14, για σκοπούς εκτέλεσης της. Το σημερινό συνολικό υπόλοιπο της επίδικης οφειλής ανέρχεται σε €1.951.143,88 πλέον τόκοι και λοιπές χρεώσεις από 1/1/2020, οι δε εξασφαλίσεις που έχουν οι πιστωτές δεν είναι επαρκείς ώστε να καλύψουν ολόκληρο το ανωτέρω ποσό. Νομική πτυχή Η Αίτηση στηρίζεται στα Άρθρα 23 και 30.2 του Συντάγματος, στα Άρθρα 1, 2, 3, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 27, 80, 87, 90, 92, 93 και 108 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς 2, 3,4,7,8,16,17,38,39,40,41,42,71,72,92,98 και 188, στα Άρθρα 29,30 και 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Κ.Κ 1,2 Δ.48, Κ.Κ 1,2,3,4,8,9, Δ.64 Κ.Κ 1-
9. Όπως είναι νομολογημένο, είναι δυνατή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(g) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 αλλά και σ' αυτήν την περίπτωση το βάρος παραμένει στον χρεώστη, η δε προθεσμία των τριών ημερών (Καν.40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών), δεν ισχύει (Williams and Muir Hunter: " The Law and Practice in Bankruptcy" 19η έκδ. σελ.38 και In re a Debtor (No. 30 of 1956) ex parte The Debtor v. Harman [1957] 2 All E.R. 216). Το βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης, όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι έχει ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αιτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Κ.41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο, όμως, που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι, υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση (Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ. 475). Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών έχει διαφανεί ότι τα ακόλουθα γεγονότα αποτελούν κοινό τόπο: Κατά την 28/4/14 εκδόθηκε προς όφελος της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λεμεσού Λτδ και εναντίον του χρεώστη καθώς και τριών ακόμα προσώπων, διαιτητική απόφαση για το ποσό των €1.230.638 πλέον τόκοι προς 9.5% ετησίως από 1/1/14 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιούμενου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους, πλέον €80 έξοδα διαιτησίας. Η ρηθείσα διαιτητική απόφαση ενεγράφη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κατά την 20/1/16, στο πλαίσιο της Αίτησης XXXXX/2014, προς το σκοπό της εκτέλεσης της. Η εκτέλεση της αναστάληκε μέχρι τις 20/1/

1. Η περίοδος αναστολής παρήλθε χωρίς να εξοφληθεί το εξ' αποφάσεως χρέος. Η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λεμεσού Λτδ συγχωνεύτηκε με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ η οποία μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Ακολούθως η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ μετονομάστηκε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ με ημερομηνία ισχύος την 1/9/
2. Κατά την 30/06/2020 η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ καταχώρησε εναντίον του χρεώστη την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτική ειδοποίηση. Όπως διαφαίνεται από τα περιγραφόμενα τόσο στο σώμα της υπό εξέταση Αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση του χρεώστη γεγονότα, οι λόγοι για τους οποίους ο χρεώστης αιτείται την ακύρωση της εναντίον του καταχωρησθείσας πτωχευτικής ειδοποίησης είναι οι ακόλουθοι:
3. Στο αντίγραφο της πτωχευτικής ειδοποίησης που του επιδόθηκε, δεν επισυνάπτεται αντίγραφο της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης XXXXX/2014 του Ε.Δ. Λεμεσού.
4. Πριν την καταχώρηση της επίδικης πτωχευτικής ειδοποίησης οι πιστωτές δεν παραιτήθηκαν των δικαιωμάτων τους επί της ενυπόθηκης του περιουσίας.
5. Ενώ οι πιστωτές τροχιοδρόμησαν την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου του με βάση την προνοούμενη στο μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 διαδικασία, επιδίδοντας του την ειδοποίηση του τύπου Ι, εντούτοις προέβηκαν στην καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής ειδοποίησης ως μέσο εξαναγκασμού του για να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Μελέτησα με προσοχή την επιχειρηματολογία η οποία προβλήθηκε από τις εκατέρωθεν πλευρές επί των ως άνω περιγραφόμενων λόγων ακύρωσης. Αναφορικά με τον υπο παράγραφο 1 λόγο ακύρωσης, αυτό το οποίο παρατηρώ είναι ότι φαίνεται να υπάρχει κάποια παρανόηση από τον χρεώστη σε σχέση με τον Κ.39 των Πτωχευτικών Κανονισμών, τον οποίο επικαλείται για να στηρίξει την θέση του. Ο ως άνω Κανονισμός προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα:

(2)A creditor, desirous that a bankruptcy notice may be issued, shall produce to the Registrar an office copy of the judgment or order on which the notice is founded and file the notice, together with a request for issue. The creditor shall at the same time lodge with the Registrar two copies of the bankruptcy notice to be sealed for service. (η υπογράμμιση είναι δική μου) Αυτό το οποίο απαιτείται, όπως προκύπτει ξεκάθαρα από το κείμενο του ως άνω κανονισμού, είναι η παρουσίαση στον Πρωτοκολλητή, κατά την καταχώρηση της αίτησης, επίσημου αντιγράφου της απόφασης ή του διατάγματος επί του οποίου στηρίζεται η Πτωχευτική Ειδοποίηση. Σε κανένα σημείο όμως απαιτεί όπως το ανωτέρω αντίγραφο επιδίδεται στον χρεώστη μαζί με την πτωχευτική ειδοποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνω από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου ότι η καταχωρησθείσα πτωχευτική ειδοποίηση συνοδεύεται από πιστό αντίγραφο τόσο της διαιτητικής απόφασης ημερ. 28/4/14 η οποία εξεδόθη εναντίον του χρεώστη, όσο και του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20/1/2016, το οποίο επέτρεψε την εγγραφή της ρηθείσας διαιτητικής απόφασης για το σκοπό της εκτέλεσης της. Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι δεν τίθεται ζήτημα ακύρωσης της επίδικης πτωχευτικής ειδοποίησης λόγω του ότι δεν επιδόθηκε στον χρεώστη αντίγραφο της δικαστικής απόφασης η οποία εξεδόθη εναντίον του, επί της οποίας στηρίζεται η επίδικη πτωχευτική ειδοποίηση. Ως αβάσιμος κρίνεται και ο υπό παράγραφο 2 προβαλλόμενος λόγος. Αυτό το οποίο διαφαίνεται από το άρθρο 5

(2)[1] του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, η τυχόν δήλωση του εξασφαλισμένου πιστωτή ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την εξασφάλιση του σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχθεί σε πτώχευση, αποτελεί προυπόθεση της υποβολής αίτησης πτώχευσης, όχι όμως της αίτησης για έκδοση της πτωχευτικής ειδοποίησης. Οι πιστωτές δεν είχαν υποχρέωση, στο πλαίσιο της παρούσας πτωχευτικής ειδοποίησης, να δηλώσουν ότι προτίθενται να προβούν σε παραίτηση από την προς όφελος τους παραχωρηθείσα εκ μέρους του χρεώστη υποθήκη. Όσον αφορά τον υπό παράγραφο 3 προβληθέντα λόγο, αυτό το οποίο έχω αντιληφθεί είναι ότι ο χρεώστης εξέλαβε την επιδοθείσα προς αυτόν ειδοποίηση του τύπου Ι η οποία, κατ' ουσία, σηματοδοτεί την εκ μέρους των πιστωτών έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το μέρος VIA του Νόμου 9/1965, ως μέθοδο εκτέλεσης της εναντίον του εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Οι μέθοδοι όμως εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή διατάγματος που διατάσσει πληρωμή χρημάτων καθορίζονται εξαντλητικά στο άρθρο 14[2] του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. Αναμφισβήτητα η προνοούμενη στο μέρος VIA του Νόμου 9/1965 διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δεν αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ως παντελώς άτοπη την θέση του χρεώστη ότι οι πιστωτές προέβηκαν στην καταχώρηση της υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο πτωχευτικής ειδοποίησης ως μέσο εξαναγκασμού του για να εξοφλήσει το επίδικο χρέος και όχι ως νομικό μέτρο για προστασία του. Θα πρέπει δε να αναφέρω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης LONDON CLUBS LTD κ.α. v. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

(2002)1 ΑΑΔ 1691, την οποία επικαλείται ο χρεώστης προς υποστήριξη της εν λόγω θέσης του είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη οι πιστωτές είχαν χρησιμοποιήσει δυο φορές τη πτωχευτική διαδικασία με σκοπό να ασκηθεί πίεση επί του χρεώστη, εναντίον του οποίου είχαν εξασφαλίσει διάταγμα μηνιαίων πληρωμών, ώστε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος. Έχοντας δε κατά νου ότι η προνοούμενη στο μέρος VIA του Νόμου 9/1965 διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δεν αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, δεν θα μπορούσα να κάνω αποδεκτή ούτε και τη θέση της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του χρεώστη ότι η παρούσα πτωχευτική διαδικασία χρησιμοποιείται καταχρηστικά από τους πιστωτές ως μέσο εκτέλεσης της εναντίον του εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Τελική κατάληξη Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι κανένας από τους λόγους που προβάλλει ο χρεώστης προς ακύρωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πτωχευτικής Ειδοποίησης μπορεί να πετύχει. Συνεπώς η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αναφορικά με τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Πιστωτών / Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Χρεώστη / Αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της παρούσας απόφασης. (Υπ) Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Μ.Κ. [1] Αν ο Αιτητής πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την εξασφάλιση του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση, ή να δώσει εκτίμηση της εξασφάλισης του. Στην τελευταία περίπτωση μπορεί να γίνει δεκτός ως αιτητής πιστωτής στην έκταση του υπόλοιπου του προς αυτόν οφειλόμενου χρέους, που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας, κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη εξασφαλισμένος πιστωτής. [2] 2 14.-

(1)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων, δύναται τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, να εκτελεστεί με όλα ή με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα μέσα:- (α) με κατάσχεση και πώληση κινητής ιδιοκτησίας (β) με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας ή επιβάρυνση αυτής με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης (γ) με μεσεγγύηση ακίνητης ιδιοκτησίας (δ) με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου δυνάμει του Μέρους VII του Νόμου αυτού (ε) με την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη δυνάμει του Μέρους VIII και την έκδοση διατάγματος δυνάμει του Μέρους ΙΧ του Νόμου αυτού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο