ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Έφεση 206/2021, 6/12/2021

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 («ο Νόμος 9/1965», «ο Νόμος»), εφεσιβάλλει την Ειδοποίηση ΙΑ ημερομηνίας 20.08.2021, με την οποία η Εφεσίβλητη εξήγγειλε τον πλειστηριασμό του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXX, Φ./Σχ.XXXX, στη Γερμασόγεια, στην Επαρχία Λεμεσού, που επιβαρύνεται με την υποθήκη ΥXXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ο πλειστηριασμός προγραμματίστηκε να γίνει την 10.12.2021. Οι λόγοι Έφεσης που προβάλλονται είναι αυτοί που προβλέπονται στις περιπτώσεις (β) και (γ) του άρθρου 44Γ

(3), ότι δηλαδή η Ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως, και ότι εστάλη πριν από τη λήξη της προθεσμίας για πληρωμή. Εξειδικεύονται από την Εφεσείουσα ως προς το ότι τόσο η Ειδοποίηση Ι όσο και η Ειδοποίηση ΙΑ είχαν επιδοθεί απευθείας με ιδιώτη δικαστικό επιδότη, χωρίς να προηγηθεί αποστολή τους με συστημένη επιστολή, και ότι η Ειδοποίηση Ι στο σώμα της δεν φέρει συγκεκριμένη ημερομηνία. Η Εφεσείουσα, με την ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την Έφεσή της, εξηγεί περαιτέρω πως την 28.02.2020 παρέλαβε επιστολή ημερομηνίας 30.01.2020 μαζί με την Ειδοποίηση Ι και κατάσταση λογαριασμού μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη, χωρίς να είχε ειδοποιηθεί οποτεδήποτε προηγουμένως να μεταβεί στο ταχυδρομείο για να παραλάβει συστημένη επιστολή. Προσκομίζει την επιστολή ημερομηνίας 30.01.2020 μαζί με την Ειδοποίηση Ι και σημειώνονται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Την 27.08.2021, παρέλαβε και την Ειδοποίηση ΙΑ μαζί με Δελτίο, πάλι μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη, χωρίς να είχε προηγηθεί ενημέρωσή της από το ταχυδρομείο. Προσκομίζει την Ειδοποίηση ΙΑ που σημειώνεται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Θεωρεί πως δεν είναι ορθή η επίδοση αυτή, αλλά και ότι η Ειδοποίηση ΙΑ είχε σταλεί πριν να λήξει η προθεσμία για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Γι' αυτούς τους λόγους, πιστεύει πως θα πρέπει να παραμεριστεί η Ειδοποίηση ΙΑ και να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός. Ένσταση Με την ένστασή της, η Εφεσίβλητη, υποστηρίζει την νομιμότητα και ορθότητα της διαδικασίας που ακολούθησε, με αναφορά στο Μέρος VIA του Νόμου, επεξηγώντας αυτήν, μέσα από πολυάριθμούς λόγους ένστασης, αλλά και την ένορκη δήλωση λειτουργού στις υπηρεσίες της Εφεσίβλητης. Όπως υποστηρίζει, η ΥXXXX είχε παραχωρηθεί από την Εφεσείουσα προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ για ποσό €79.000,00 πλέον τόκο προς 5,75% από την 31.08.2011 μέχρι εξόφλησης, προς εξασφάλιση συμφωνίας δανείου, με την οποία το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ χορήγησε δάνειο στην Εφεσείουσα και σε δύο άλλα πρόσωπα (πρωτοφειλέτες). Δια της υποθήκης, η Εφεσείουσα αναλάμβανε να πληρώσει το ποσό εγγραφής σε μία δόση, εάν αυτό απαιτούνταν, ενώ με βάση τη συμφωνία δανείου, θα έπρεπε να ακολουθήσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής με δόσεις. Λόγω παράβασης της συμφωνίας δανείου, το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, την 03.02.2017, απαίτησε την πληρωμή ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού δανείου, συνοδεύοντας την απαίτηση πληρωμής με Ειδοποίηση Θ βάσει του άρθρου 44Β

(2)του Νόμου. Αντίστοιχες επιστολές απαίτησης πληρωμής είχαν σταλεί και προς τους υπόλοιπους πρωτοφειλέτες που είναι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η Εφεσίβλητη προσκομίζει τις επιστολές απαίτησης πληρωμής μαζί με την Ειδοποίηση Θ, που σημειώνονται μαζί από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 3 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Παρήλθε χρονικό διάστημα πέραν των 120 ημερών, χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση. Στο μεταξύ, η Εφεσίβλητη υποκατέστησε το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ στα δικαιώματά του που απορρέουν από τον ενυπόθηκο τίτλο. Έγινε πρώτα συγχώνευση του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λίμιτεδ, έπειτα υπήρξε μετονομασία σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και στην συνέχεια μετονομασία ως το όνομα της Εφεσίβλητης. Όπως υποστηρίζει η Εφεσίβλητη, επειδή υπήρχε ορατό ενδεχόμενο να μην παραλαμβάνονταν οι ειδοποιήσεις που θα εξέδιδε στην συνέχεια με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, όντως επέδωσε το Τεκμήριο 1 και το Τεκμήριο 2 μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης, που προσκομίζει, σημειώνονται μαζί από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Σύμφωνα με την θέση της Εφεσίβλητης και το Τεκμήριο 4, η Ειδοποίηση Ι είχε επιδοθεί την 28.02.2020 τόσο στην Εφεσείουσα όσο και στους υπόλοιπους πρωτοφειλέτες που είναι ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η επίδοση στην Εφεσείουσα έγινε στον αδελφό και συγκάτοικό της επειδή, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη, δεν εντοπίστηκε η Εφεσείουσα στο σπίτι της ή στον συνήθη τόπο εργασίας της. Το ίδιο πρόσωπο που παρέλαβε την Ειδοποίηση Ι για λογαριασμό της Εφεσείουσας (ο αδελφός της), παρέλαβε και την Ειδοποίηση Ι για λογαριασμό των υπόλοιπων πρωτοφειλετών, ως θείος και γαμβρός αντίστοιχα, που είναι και συγκάτοικος, επειδή οι παραλήπτες, σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις του επιδότη, δεν εντοπίστηκαν στο σπίτι τους ή στον συνήθη τόπο εργασίας τους. Είχε παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών που έτασσε η Ειδοποίηση Ι για την πληρωμή του χρέους, και την 20.08.2021 η Εφεσίβλητη προχώρησε στην έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ, την οποία επέδωσε στην Εφεσείουσα προσωπικά, μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη, την 27.08.2021. Την ίδια ημέρα, 27.08.2021, η Εφεσείουσα παρέλαβε την Ειδοποίηση ΙΑ που απευθύνονταν προς τους υπόλοιπους πρωτοφειλέτες και ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ως σύζυγος και μητέρα αντίστοιχα, και συγκάτοικος, επειδή, σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις του επιδότη, αυτοί δεν εντοπίστηκαν στο σπίτι τους ή στον συνήθη τόπο εργασίας τους. Στο μεταξύ, την 02.04.2021, είχε εκδοθεί από την Εφεσίβλητη και Ειδοποίηση ΙΒ, για τους σκοπούς της εκτίμησης, που είχε επιδοθεί στην Εφεσείουσα προσωπικά την 20.04.2021, η οποία παρέλαβε την Ειδοποίηση ΙΒ και για λογαριασμό των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς της. Στη βάση αυτών των γεγονότων, η Εφεσίβλητη υποστηρίζει πως ήταν ορθή και νόμιμη η διαδικασία που ακολούθησε. Υποστηρίζει, περαιτέρω, πως σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να προσβάλλεται με Έφεση οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση ή διαδικασία πλην της Ειδοποίησης ΙΑ, ότι δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός της υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης και ότι η αίτηση της Εφεσείουσας είναι καταχρηστική. Διαδικασία Η ακρόαση της Έφεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της Εφεσείουσας και της Εφεσίβλητης αντίστοιχα, χωρίς την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, καταθέτοντας γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες επιχειρηματολογούν. Ο κύριος Σιαηλής, εστιάζει στην ερμηνεία της «επίδοσης» σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου σε συνάρτηση με τους κανόνες ερμηνείας, παραπέμποντας σε αποφάσεις Δικαστηρίων πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας επί Εφέσεων που υποστηρίζουν την ερμηνευτική προσέγγιση ότι η επίδοση θα πρέπει πρώτα να γίνει με συστημένη επιστολή και μόνον εάν αυτό δεν είναι εφικτό να γίνει με ιδιωτική επίδοση. Όσον αφορά τον λόγο Έφεσης της περίπτωσης (γ) του άρθρου 44Γ

(3), ο κύριος Σιαηλής εστιάζει στο ότι η Ειδοποίηση Ι που επιδόθηκε δεν φέρει ημερομηνία. Μέσα από την δική της αγόρευση, η κυρία Δημητρίου, παραπέμπει το Δικαστήριο σε αποφάσεις Δικαστηρίων επίσης πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας, που προσεγγίζουν διαφορετικά το θέμα της επίδοσης και την έννοια αυτής στο πλαίσιο του άρθρου 44ΙΕ. Επαναλαμβάνει όσα αναφέρονται και στην ένσταση, ότι με βάση τα γεγονότα και τον νόμο, δεν προκύπτει λόγος παραμερισμού της Ειδοποίησης ΙΑ στην προκειμένη περίπτωση. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί στην Έφεση και στην ένσταση, ακόμα κι αν δεν αναπαράγεται αυτολεξεί, όπως και στις αγορεύσεις των συνηγόρων των μερών. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου και η νομολογία και οι κανόνες ερμηνείας. Πραγματικό πλαίσιο Από αυτό το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνεται υπόψη η μαρτυρία που είναι σχετική με τα υπό εξέταση ζητήματα και τη δικαιοδοσία αυτή. Εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση ως προς τα πραγματικά δεδομένα, το Δικαστήριο αξιολογεί την μαρτυρία, για να βρει ποια είναι η αξιόπιστη, πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί, για να διαγνώσει τι πραγματικά συνέβη. Δεν φαίνεται να υπάρχει αμφισβήτηση ότι η Εφεσείουσα παραχώρησε προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ την υποθήκη ΥXXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού που επιβαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXX, Φ./Σχ.XXXX, στη Γερμασόγεια, στην Επαρχία Λεμεσού, για το ποσό των €79.000,00 πλέον τόκο προς 5,75% από 31.08.2011, προς εξασφάλιση συμφωνίας δανείου με την οποία το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ χορήγησε δάνειο στην Εφεσείουσα και σε δύο άλλα πρόσωπα. Δεν αμφισβητείται ότι, επειδή υπήρξαν καθυστερήσεις στην πληρωμή των δόσεων του δανείου, το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ προέβη σε απαίτηση πληρωμής την 03.02.2017, αποστέλλοντας μαζί με αυτή και Ειδοποίηση Θ, ως στο Τεκμήριο 3, και ότι η Εφεσίβλητη ασκεί σήμερα τα δικαιώματα του ενυπόθηκου πιστωτή που απορρέουν από τον ενυπόθηκο τίτλο. Δεν αμφισβητείται ούτε ότι παρήλθαν τουλάχιστον 120 ημέρες χωρίς ανταπόκριση και ότι την 30.01.2020 εκδόθηκε από την Εφεσίβλητη Ειδοποίηση Ι που επιδόθηκε στην Εφεσείουσα και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με ιδιώτη δικαστικό επιδότη την 28.02.2020, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού, ως το Τεκμήριο 1 και το Τεκμήριο 4. Τέλος, δεν αμφισβητείται ότι την 20.08.2021 η Εφεσίβλητη εξέδωσε Ειδοποίηση ΙΑ που επιδόθηκε στην Εφεσείουσας και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με ιδιώτη δικαστικό επιδότη την 27.08.2021, ως το Τεκμήριο 2 και το Τεκμήριο 4, ούτε πως στον ενδιάμεσο χρόνο επιδόθηκε και Ειδοποίηση ΙΒ, με τον ίδιο τρόπο. Εξέταση της Έφεσης Διαπιστώνεται καταρχάς πως η Έφεση ασκήθηκε εντός της προβλεπόμενης από τον Νόμο προθεσμίας των 45 ημερών, από πρόσωπο που αναμφίβολα νομιμοποιείται να επιδιώξει την αναθεώρηση της Ειδοποίησης ΙΑ με Έφεση, συνεπώς μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο και κατ' ουσία. Οι λόγοι Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)είναι μεν περιορισμένοι, αλλά μαζί οι λόγοι Έφεσης των περιπτώσεων (α) και (β) και (γ) του άρθρου αυτού συνιστούν ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου της διαδικασίας έκδοσης Ειδοποίησης ΙΑ, μέχρι δηλαδή το στάδιο που ο πλειστηριασμός εξαγγέλλεται για να γίνει. Ο δικαστικός έλεγχος των πράξεων του ενυπόθηκου πιστωτή σε σχέση με την Ειδοποίηση ΙΑ, ή και σε ένα επόμενο στάδιο σε σχέση με τον τρόπο διάθεσης του προϊόντος της πώλησης με βάση το άρθρο 44Ι

(3), όπως και ο αναθεωρητικός έλεγχος των αποφάσεων ή ειδοποιήσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου με το ίδιο ένδικο μέσο και αναφορικά με τον Νόμο 9/1965, ως φύσει αναθεωρητικός (judicial review), δεν περιορίζεται σε έλεγχο της πιστότητας της αντιγραφής τύπων· αφορά τόσο στη νομιμότητα όσο και στην ουσιαστική ορθότητα της Ειδοποίησης ΙΑ. Συναφώς και ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) δεν αναφέρεται μόνο σε επίδοση που έγινε ή δεν έγινε (ως γεγονός) με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί να συνιστά «επίδοση», αλλά εάν έγινε «δεόντως», όπου το «δεόντως» περιλαμβάνει (εφόσον δεν εξαιρεί) και τον χρόνο επίδοσης, την καταλληλότητα του σταδίου επίδοσης μιας Ειδοποίησης ΙΑ, τα πρόσωπα στα οποία θα πρέπει να γίνει επίδοση. Το άρθρο 44ΙΕ, που αποτέλεσε κοινό σημείο διαφορετικής αναφοράς από τους συνήγορους των μερών, όπως λέχθηκε και στην απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου στην Γιαννή v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Έφεση 248/2021 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 26.11.2021, είναι απλά ερμηνευτική διάταξη, που ορίζει την έννοια της «επίδοσης» στα κείμενα του όλου Μέρους VIA, λέγοντας τι σημαίνει «επίδοση» στο Μέρος VIA. Σημαίνει την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή που απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Σημαίνει και την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο που μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους ΚΠΔ, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Σημαίνει και την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας που μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία. Σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο που έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, σημαίνει και την αποστολή στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο. Ως ερμηνευτική διάταξη, το άρθρο 44ΙΕ, που εννοιοδοτεί - ευρέως - την «επίδοση», όπως εννοιοδοτεί και άλλους όρους, δεν καθορίζει τρόπο επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ, ή το δέον της επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ, ούτε προτεραιοποιεί έναν τρόπο επίδοσης έναντι άλλου. Η χρήση της φράσης «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» δεν διαβάζεται ότι πρώτα θα πρέπει να σταλεί συστημένη επιστολή, και μόνον εάν αποτύχει η παράδοση με συστημένη επιστολή (με την έννοια του μη εφικτού να ταυτίζεται με την έννοια της αποτυχημένης προσπάθειας επίδοσης), τότε μόνον επιτρέπεται η ιδιωτική επίδοση. Eάν δεν είναι εφικτή η παράδοση ειδοποιήσεων και επικοινωνιών του Μέρους VIA που χρήζουν επίδοσης με συστημένη επιστολή (που είναι ένας φθηνός και εύκολος τρόπος), ο ενυπόθηκος πιστωτής, που θα πρέπει πάντως να επιδώσει ειδοποιήσεις και επικοινωνίες στο πλαίσιο του Μέρους VIA, μπορεί να χρησιμοποιήσει ιδιωτική δικαστική επίδοση. Είναι προς διευκόλυνση του ενυπόθηκου πιστωτή να θεωρείται πως επιδίδει ακόμα και με συστημένη επιστολή σε οποιαδήποτε από τις διευθύνσεις του προσώπου στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία (τελευταία γνωστή διεύθυνση κατοικίας ή εγγεγραμμένου γραφείου ή ακόμα και διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Κτηματολογίου), χωρίς και πάλι να προτεραιοποιείται η επίδοση με συστημένη επιστολή στη μία διεύθυνση και μετά στην άλλη διεύθυνση ή και χωρίς να πρέπει να αποστείλει με αποτυχία συστημένες επιστολές πρώτα σε όλες αυτές τις διευθύνσεις. Για να μπορεί ο ενυπόθηκος πιστωτής να χρησιμοποιήσει την συστημένη επιστολή, για οποιαδήποτε εκ των ειδοποιήσεων ή επικοινωνιών του Μέρους VIA, θα πρέπει να μπορεί να γίνει και παράδοση με αυτήν. Εάν είναι εφικτή ή ανέφικτη η παράδοση, είναι βασικά στην κρίση του. Σε κανένα σημείο της νομοθετικής διατύπωσης υποχρεώνεται ο ενυπόθηκος πιστωτής να λάβει βεβαίωση από το ταχυδρομείο ότι δεν έχει παραληφθεί κάποια συστημένη επιστολή, και δεν ακολουθείται ερμηνεία δια της οποίας προστίθεται νομική υποχρέωση στον ενυπόθηκο πιστωτή. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να προϋποθέσει την αποτυχημένη προσπάθεια παράδοσης με συστημένη επιστολή, για να δοθεί η δυνατότητα επίδοσης με ιδιωτική δικαστική επίδοση, θα το πρόβλεπε, με την ανάλογη διατύπωση (π.χ. «εκτός εάν», «δεν θα», κ.λπ.), όπως και εάν ήθελε να θέσει τέτοια προϋπόθεση ειδικότερα για την Ειδοποίηση ΙΑ. Δεν προκύπτει, πάντως, από την ανάγνωση του άρθρου αυτού, ότι απαγορεύεται η επίδοση να γίνει απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Δεν υπάρχει απαγορευτική διατύπωση, ούτε τίθεται, με τη φράση «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό», όρος ή προϋπόθεση χρήσης της ιδιωτικής δικαστικής επίδοσης· η δε έννοια της «επίδοσης» δίδεται με τρόπο που διασφαλίζει ότι θα λάβει γνώση το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία, που είναι και το μόνο ζητούμενο. Ευλόγως, εάν πρόκειται να επιδοθεί Ειδοποίηση Ι ή Ειδοποίηση ΙΑ, οι οποίες επηρεάζουν καθοριστικά τη διαδικασία πλειστηριασμού και η παράδοση στο πρόσωπο όπου απευθύνονται θα πρέπει να βεβαιώνεται, για να αρχίζουν να μετρούν προθεσμίες ή να ασκούνται δικαιώματα, που δεν συνιστούν απλές ειδοποιήσεις ή επικοινωνίες στο πλαίσιο του Μέρους VIA, ο ενυπόθηκος πιστωτής μπορεί να θεωρήσει μη εφικτή την παράδοση με συστημένη επιστολή, που θα εξαρτάται από τον ίδιο τον αποδέκτη εάν θα παραλάβει ή όχι, και να επιδώσει με ιδιωτική δικαστική επίδοση, που (πλέον) περιλαμβάνεται στην έννοια της επίδοσης για τους σκοπούς του Μέρους VIA. Συναφώς, και εάν το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας και αυτό είναι γνωστό στον ενυπόθηκο πιστωτή, θα προχωρήσει με επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς να προηγηθεί άλλη διαδικασία. Η προσέγγιση της φράσης «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» ως όρος ή προϋπόθεση για να διενεργηθεί ιδιωτική δικαστική επίδοση είναι κατανοητό πως είναι στο πλαίσιο μιας κάπως πιο δικαιωματικής αντιμετώπισης της επίδοσης, στον βαθμό που συναρτάται με τον συγκεκριμένο λόγο Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) και την Ειδοποίηση ΙΑ. Ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) δεν σημαίνει τον έλεγχο από το Δικαστήριο εάν στάλθηκε η Ειδοποίηση ΙΑ πρώτα με συστημένη επιστολή ανεπιτυχώς και εάν μετά έγινε ιδιωτική επίδοση (εάν έγινε). Εξουσιοδοτεί το Δικαστήριο, ως Εφετείο, να ελέγξει εάν η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε και με τρόπο που εμπίπτει στην έννοια της επίδοσης, αλλά και δεόντως, με βάση ό,τι ο Νόμος ορίζει σε σχέση με την επίδοση Ειδοποίησης ΙΑ. Με βάση το όλο άρθρο 44Γ υπάρχει δυνατότητα επίδοσης Ειδοποίησης ΙΑ εφόσον: (α) επιδοθεί πρώτα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ειδοποίηση Ι, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 45 ημερών - που πριν από τον Νόμο 61(Ι)/2020 ήταν 30 ημέρες - από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, και με ενημέρωση ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος πιστωτής μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA, και συνοδευόμενη από Ειδοποίηση Θ όπου χρειάζεται, και (β) εφόσον ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Ι. Άρα, ο έλεγχος του δέοντος της επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ περιλαμβάνει και τον έλεγχο των ανωτέρω. Έπειτα, η Ειδοποίηση ΙΑ επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Έτσι, ελέγχεται, στο πλαίσιο του δέοντος της επίδοσης, εάν επιδόθηκε όντως στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Με ό,τι η έννοια της επίδοσης περιλαμβάνει για να θεωρηθεί ότι γίνεται επίδοση για τους σκοπούς του Νόμου. Ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(γ), ότι η Ειδοποίηση ΙΑ έχει αποσταλεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, βεβαιώνει τη συστημική λειτουργία των τριών περιπτώσεων (α), (β) και (γ) του άρθρου 44Γ

(3), όπως και της παραγράφου

(3)στο όλο άρθρο 44Γ, και του άρθρου αυτού στο όλο Μέρος VIA, αλλά και την έκταση του δικαστικού ελέγχου μέσω της αναθεώρησης, δια Έφεσης. Ουσιώδες σε αυτό τον λόγο Έφεσης, της περίπτωσης (γ), είναι να εξαντληθεί η προθεσμία εντός της οποίας ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιλογής να πληρώσει, για να διασωθεί η ενυπόθηκη περιουσία από τον πλειστηριασμό. Εξ ου και ελέγχεται η διαδικασία που προηγήθηκε της Ειδοποίησης ΙΑ, εάν δηλαδή δόθηκε καθόλου αυτή η προθεσμία δια της Ειδοποίησης Ι, κατ' επέκταση και εάν παρήλθε. Έχοντας κατά νου τα προαναφερόμενα, καταρχάς, όσον αφορά την Ειδοποίηση Ι (Τεκμήριο 1) και την Ειδοποίηση ΙΑ (Τεκμήριο 2) που εκδόθηκαν στην προκειμένη περίπτωση συνάδουν με τους νόμιμους τύπους Ι και ΙΑ αντίστοιχα, που περιέχονται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, και δεν παρατηρείται κάποια απόκλιση που να τις καθιστά παράτυπες. Στην Ειδοποίηση Ι, σε αντίθεση με ό,τι αναφέρει στην Έφεσή της η Εφεσείουσα και στην αγόρευσή του ο κύριος Σιαηλής, παραθέτοντας τον Τύπο Ι, αναφέρεται η ημερομηνία 30.01.2020, όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο 4. Επίσης, επιδόθηκαν και οι δύο ειδοποιήσεις, Ι και ΙΑ, με ιδιωτική δικαστική επίδοση, που, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, περιλαμβάνεται στην έννοια της «επίδοσης», με επίδοση που είναι νομότυπη σύμφωνα με την Δ.5,κ.2 ΚΠΔ, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που εκτέθηκαν στο Δικαστήριο, αλλά και μεταξύ άλλων στην Θεωδώρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 Α.Α.Δ. 1305, που εξηγεί περαιτέρω την έννοια του «μέλους της οικογένειας» για σκοπούς επίδοσης. Δεν φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα να αφέθηκε πίσω πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρείται ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Η έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ (Τεκμήριο 2) φαίνεται πως έγινε την 20.08.2021, μετά από τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών που τέθηκε με την Ειδοποίηση Ι ημερομηνίας 30.01.2020 (Τεκμήριο 1). Η Ειδοποίηση Ι είχε εκδοθεί πριν από την δημοσίευση και θέση σε ισχύ του Νόμου 61(Ι)/2020 (η δημοσίευση έγινε την 12.06.2020) δια του οποίου ο χρόνος συμμόρφωσης με την Ειδοποίηση Ι έγινε 45 ημέρες. Είχαν παρέλθει πάντως και οι 45 ημέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης Ι, την 28.02.2020, για να προχωρήσει η Εφεσίβλητη στην έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ, την 20.08.

1. Με την Ειδοποίηση Ι, απαιτήθηκε η πληρωμή χρέους που κατέστη υπερήμερο για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τις 120 ημέρες, στην απαίτηση πληρωμής του οποίου είχε δοθεί και Ειδοποίηση Θ (Τεκμήριο 3). Η έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ έγινε εφόσον δεν υπήρξε συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Ι για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει την τασσόμενη προθεσμία, και εντός του οποίου, όπως είναι κατανοητό, η Εφεσείουσα και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εάν βεβαίως υπήρχε η πρόθεση και ιδίως η δυνατότητα, θα ανταποκρίνονταν στο περιεχόμενο της Ειδοποίησης Ι, εφόσον λήφθηκε γνώση αυτού. Το ότι η Εφεσείουσα δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις της Εφεσίβλητης, ενώ είχε αρκετό χρόνο για να το πράξει, όπως εξελίχθηκε στην προκειμένη περίπτωση η διαδικασία από την απαίτηση πληρωμής του χρέους και την Ειδοποίηση Θ μέχρι και την Ειδοποίηση ΙΑ, αλλά εφεσίβαλε την Ειδοποίηση ΙΑ, δεν θεωρείται από μόνο του καταχρηστικό. Έχει νόμιμο δικαίωμα η Εφεσείουσα να ζητήσει από το Δικαστήριο, μέσω της Έφεσής της, να αναθεωρήσει τη διαδικασία που ακολούθησε ο ενυπόθηκος πιστωτής, και να ακουστούν οι λόγοι για τους οποίους θεωρεί πως χρειάζεται να παρέμβει το Δικαστήριο· όπως έχει νόμιμο δικαίωμα η Εφεσίβλητη να πλειστηριάσει με βάση τον τίτλο της μόνον, ακολουθώντας το Μέρος VIA του Νόμου. Κατάληξη Αναθεωρώντας τη διαδικασία έκδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ από την Εφεσίβλητη στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τους λόγους Έφεσης της Εφεσείουσας, σε συνάρτηση με τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, έχει διαπιστωθεί πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Εφεσίβλητη είναι σύμφωνη με τον Νόμο 9/1965 και ορθή, και ότι δεν συντρέχει λόγος δικαστικής παρέμβασης για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης ΙΑ ή για την ακύρωση του εξαγγελθέντος δι' αυτής πλειστηριασμού την 10.12.
2. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, η Έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ακολουθώντας τον Κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο