ΧΡΗΣΤΟΥ ν. VIEGAS φ/δι ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. κ.α., Αγωγή αρ. 565/2019, 6/12/2021

ΧΡΗΣΤΟΥ ν. VIEGAS φ/δι ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. κ.α., Αγωγή αρ. 565/2019, 6/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A269 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 565/2019 ΧΧΧΧ ΧΡΗΣΤΟΥ Ενάγουσα v.

1. ΧΧΧΧ VIEGAS φ/δι ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε.
2. ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. Εναγόμενοι Ημερομηνία: 06 Δεκεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάσουσα: Χρ. Χατζηλοΐζου για Χρήστος Χατζηλοΐζου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη: Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα αξιώνει από την Εναγόμενη 2, ασφαλιστική εταιρεία, ποσό €2.300,00 ως αποζημιώσεις για την πλήρη καταστροφή του οχήματός της με αριθμό εγγραφής KΧΧΧΧ (€2.200,00) και για τα έξοδα εκτίμησης (€100,00), από σύγκρουση που υπέστη το όχημά της, οδηγούμενο από τρίτο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, την 17.06.2018, με όχημα που οδηγούσε οδηγός ασφαλισμένος στην Εναγόμενη 2, για το οποίο η Εναγόμενη 2, με την Έκθεση Υπεράσπισής της, δεν αμφισβητεί την ευθύνη. Η Εναγόμενη 2 αμφισβητεί μόνο το ύψος της ζημιάς οχήματος της Ενάγουσας, και ισχυρίζεται θετικά ότι η προ του ατυχήματος αξία του οχήματός της ήταν €1.100,00 και η αξία του εναπομείναντος μέρους μετά το ατύχημα (salvage value) είναι €300,00, ως εκ τούτου η ζημιά θα πρέπει να υπολογιστεί στο ποσό των €800,
3. Μόνο επίδικο θέμα είναι το ύψος της ζημιάς της Ενάγουσας, με δεδομένο τον θετικό ισχυρισμό της Εναγόμενης 2 ότι αυτή ανέρχεται τουλάχιστον σε €800,
4. Η αγωγή είναι ταχείας εκδίκασης και για την απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 2 κατατέθηκε γραπτή δήλωση της Ενάγουσας (ΜΕ1), δια της οποίας προσκομίστηκε περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία. Από την πλευρά της Εναγόμενης 2, κατέθεσε γραπτή μαρτυρία ο κύριος ΧΧΧΧ Χριστοφόρου (ΜΥ1), ο οποίος προσκόμισε επίσης περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ότι έχει αναφερθεί. Το Δικαστήριο δέχεται μαρτυρία μόνον για τα αμφισβητούμενα θέματα, που πρέπει να αποφασιστούν. Η ΜΕ1 στήριξε την θέση της ότι η συνολική ζημιά ανέρχεται σε €2.300,00 (€2.200,00 η αξία του οχήματος και €100,00 τα εκτιμητικά έξοδα) σε έκθεση εκτίμησης τρίτου προσώπου ημερομηνίας 26.06.2018, αντίγραφο της οποίας προσκόμισε και σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Στο Τεκμήριο 1, το πρόσωπο που συνέταξε την εκτίμηση αναφέρει πως, κατόπιν οδηγιών που λήφθηκαν την 19.06.2018, επιθεώρησε το όχημα της Ενάγουσας, ένα Mitsubishi Carisma 1.6, εγγραφής του 2005, με αξία προ του ατυχήματος €2.500,00, και εκτιμά πως οι ζημιές που υπέστη στην μπροστινή δεξιά πλευρά χρειάζονται για να επιδιορθωθούν εξαρτήματα συνολικής αξίας €1.296,00 (περιλαμβανομένης της έκπτωσης), πλέον τα εργατικά €1.335,00, γίνοντας ένα σύνολο €2.631,00 που καθιστά την επιδιόρθωσή του ασύμφορη και μη ενδεικνυόμενη, θεωρώντας την καταστροφή του ολοκληρωτική. Η εναπομείνασα αξία του, ως είχε κατά την επιθεώρησή του, ήταν €300,
5. Ο ΜΥ1 είναι μηχανολόγος αυτοκινήτων, προσκόμισε τις πιστοποιήσεις των προσόντων του που σημειώνονται μαζί από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
6. Έλαβε οδηγίες από τους Εναγόμενους να επιθεωρήσει το όχημα της Ενάγουσας, στο γκαράζ όπου βρίσκονταν. Εκ πρώτης όψεως, φαίνονταν οικονομικά ασύμφορο να επιδιορθωθεί. Αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβη για να διαπιστώσει την αγοραία αξία του οχήματος της Ενάγουσας προ της σύγκρουσης, προσκομίζοντας αγγελία για ιδίου τύπου όχημα που σημειώνεται από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
7. Ειδικότερα, όπως εξηγεί, προέβη σε έρευνα αγοράς, εντοπίζοντας όχημα ίδιου τύπου, με ίδια χαρακτηριστικά και εξοπλισμό και σε παρόμοια κατάσταση. Βάσει αυτής της έρευνας, προσδιόρισε την αξία του οχήματος της Ενάγουσας πριν το ατύχημα στο ποσό των €1.100,
8. Στο Τεκμήριο 3 περιέχεται μία αγγελία για πώληση οχήματος Mitsubishi Carisma 1.6, κατασκευής του 2004, προωθούμενο από έμπορο, στην αξία των €1.100,
9. Διαφωνεί με την εκτίμηση που προσκόμισε η ΜΕ1 σε σχέση με την αξία του οχήματος πριν από το ατύχημα (€2.500,00), εξηγώντας πως δεν κατάφερε να εντοπίσει στην αγορά όχημα ως αυτό της Ενάγουσας που να πωλείται σε τιμή μεγαλύτερη των €1.100,00, εφαρμόζοντας ακόμα και την αρχή πως ο καθορισμός της αξίας αυτής γίνεται με άξονα το συμφέρον του ιδιοκτήτη. Θεωρεί πως είναι ατεκμηρίωτος και άρα αυθαίρετος ο υπολογισμός της αξίας του οχήματος πριν το ατύχημα σε €2.500,00 και μάλιστα εκθέτει το πρόσωπο που την εκτίμησε, ότι δεν διαθέτει τα απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα για να διενεργεί εκτιμήσεις αυτοκινήτων, ούτε είναι μέλος στους σχετικούς συνδέσμους. Ο ΜΥ1 προσκομίζει και εκτίμηση των ζημιών που ετοίμασε, για τον υπολογισμό του κόστους επιδιόρθωσης, που σημειώνεται ως Τεκμήριο 4, καταλήγοντας και ο ίδιος πως, εφόσον το κόστος επιδιόρθωσης υπερβαίνει την προ του ατυχήματος αξίας, θα ήταν ασύμφορη και μη ενδεικνυόμενη η επιδιόρθωσή του. Στο Τεκμήριο 4 δεν αναφέρει επακριβώς τις ζημιές του οχήματος, αλλά μόνον ότι το όχημα υπέστη εκτεταμένη ζημιά στο μπροστινό μέρος, ούτε συγκεκριμένο κόστος επιδιόρθωσης (εξαρτήματα και εργατικά), παραθέτει φωτογραφίες. Ως προς την εναπομείνασα αξία, συμφωνεί με την εκδοχή της ΜΕ1 ότι η εναπομείνασα αξία ήταν αυτή των €300,
10. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν[1]. Σκοπεί στην εύρεση των πραγματικών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Αξιολογείται το περιεχόμενο της μαρτυρίας[2], από το οποίο δυνατόν να προκύπτουν και κρίσεις αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λόγω και του τρόπου παρουσίασης της μαρτυρίας στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, το πλέγμα των κλασικών νομολογιακών αρχών προσαρμόζεται ανάλογα, με προσεγγίσεις απαλλαγμένες από εξωτερικές εντυπώσεις εκ της άμεσης συμπεριφοράς ή των αντιδράσεων στο εδώλιο του μάρτυρα[3] ή αντίστοιχα που να παρεμβάλλουν εκ του ύφους, της έκτασης ή των εξωτερικών γνωρισμάτων της γραφής ή της αφηγηματικής ικανότητας του συγγράψαντος την κάθε κείμενη εκδοχή. Η πληρότητα και η σαφήνεια ή η ελλειμματικότητα και η αοριστία επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η αμεσότητα ή η υπεκφυγή, οι συμπτώσεις και η λογική ή η ύπαρξη ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών[4], εν τέλει η πειστικότητα ή όχι της εκδοχής, είναι κριτήρια περιεχομένου που μπορούν να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη, συναρτώμενα με το σύνολο της μαρτυρίας, ασχέτως του έγγραφου ή έμμεσου τρόπου του λόγου των μαρτύρων, την απουσία πλήρους ζωντανής ατμόσφαιρας και την απόσταση του Δικαστηρίου από τον μάρτυρα και τους τρόπους συμπεριφοράς του (demeanour) ή τα έκδηλα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Μέσα από την μαρτυρία και των δύο πλευρών, δεν αμφισβητείται ότι το όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς από το ατύχημα γιατί το κόστος επισκευής του υπερβαίνει την προ του ατυχήματος αξία του (οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή) και πως η εναπομείνασα αξία του μετά το ατύχημα ήταν €300,
11. Η αμφισβήτηση εστιάζεται στην προ του ατυχήματος αξία του οχήματος. Ως προς αυτό το ζήτημα, η ΜΕ1 βασίζεται στην εκτίμηση τρίτου προσώπου, που είναι εξ ακοής μαρτυρία[5], και δίδεται μεν αυτούσια η εκτίμησή του, αλλά χωρίς αναφορά στα προσόντα του προσώπου που την διεξάγει ή οποιαδήποτε περαιτέρω εξήγηση από την ΜΕ1 ως προς τον τρόπο υπολογισμού της προ του ατυχήματος αξίας στο ποσό των €2.500,
12. Δεν αναφέρεται ο λόγος που προσκομίζεται με αυτό τον τρόπο η εκτίμηση στο Δικαστήριο. Ταυτόχρονα, ευλόγως θα ήταν προς το συμφέρον της Ενάγουσας η απόδοση αυξημένης προ του ατυχήματος αξίας στο όχημά της. Η απόκλιση από τους κανόνες απόδειξης, παράλληλα με τη γενικότητα και αοριστία της εκδοχής της ΜΕ1 σε σχέση με την προ του ατυχήματος αξία, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποδεχθεί την μαρτυρία της ΜΕ1 ως αξιόπιστη για το ζήτημα αυτό, και να βασιστεί σε αυτήν για να διαγνώσει το αμφισβητούμενο σημείο. Από την άλλη, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τη δικογραφημένη παραδοχή της Εναγόμενης 2 ότι η προ του ατυχήματος αξίας του οχήματος της Ενάγουσας ήταν €1.100,
13. Αυτή προσθέτως υποστηρίζεται από την μαρτυρία του ΜΥ1, τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν, που δίδει άμεση μαρτυρία, και εξηγεί και την μεθοδολογία που χρησιμοποίησε για να προσεγγίσει την προ του ατυχήματος αξία του οχήματος, βάσει της αγοραίας αξίας και με την συγκριτική μέθοδο. Δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα της μεθόδου αυτής και το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του άλλη διαθέσιμη μέθοδο. Παρόλο που ο ΜΥ1 χρησιμοποιεί μόνο μία συγκριτική πώληση (που δεν είναι γνωστό εάν έγινε σε αυτό το ποσό), και η έρευνά του φαίνεται να περιορίζεται σε αγγελίες ή διαφημίσεις στο διαδίκτυο, τα χαρακτηριστικά του συγκριτικού οχήματος που πάντως δίδει είναι πολύ κοντά στα χαρακτηριστικά που αδιαμφισβήτητα δίδονται στο όχημα της Ενάγουσας. Ο ΜΥ1 δίνει με την μαρτυρία του στο Δικαστήριο - όχι δια του Τεκμηρίου 4 - μία βάση στον δικογραφημένο ισχυρισμό της Εναγόμενης 2 σε σχέση με τον υπολογισμό της προ του ατυχήματος αξίας του οχήματος της Ενάγουσας, και δεν υπάρχει λόγος το Δικαστήριο, έχοντας απορρίψει την μαρτυρία της ΜΕ1 επί του σημείου, να μην δεχθεί την θέση της Εναγόμενης 2 πως η προ του ατυχήματος αξία ανέρχονταν στο ποσό των €1.100,
14. Η ΜΕ1 δεν αναφέρει στη γραπτή της μαρτυρία οτιδήποτε για τα έξοδα εκτίμησης που απαιτεί με την αγωγή της, ούτε προσκομίζει κάποια απόδειξη, συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να δεχθεί ότι υπέστη έξοδα εκτίμησης €100,00 και να τα επιδικάσει προς όφελός της, μόνο εκ του γεγονότος ότι προσκομίζει μία εκτίμηση. Θα έπρεπε να προσκομίσει μαρτυρία ότι υποβλήθηκε σε αυτά τα έξοδα που απαιτεί, αλλά και κάποια απόδειξη που να τα αποδεικνύει, εφόσον αμφισβητούνται με την παράγραφο 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Εναγόμενης
15. Το πραγματικό πλαίσιο, όπως αυτό διαμορφώνεται, είναι το εξής: Η Ενάγουσα, ιδιοκτήτρια του οχήματος KΧΧΧΧ, την 17.06.2018 νόμιμα επέτρεψε σε τρίτο πρόσωπο να οδηγήσει το όχημά της στον παλαιό δρόμο Λεμεσού-Λευκωσίας, παρά το χωριό Μονή-Λεμεσού, ωστόσο αυτό συγκρούστηκε με το όχημα MΧΧΧΧ που ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη 2, ασφαλιστική εταιρεία, που ειδοποιήθηκε δεόντως. Αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα αυτό είχε ο οδηγός του ασφαλισμένου στην Εναγόμενη 2 οχήματος. Συνεπεία του ατυχήματος, το όχημα της Ενάγουσας υπέστη ζημιά, η επιδιόρθωση της οποίας ήταν ασύμφορη και μη ενδεικνυόμενη, ώστε να θεωρείται πως έχει υποστεί ολική καταστροφή. Η προ του ατυχήματος αξία του ήταν €1.100,00 και η εναπομείνασα, μετά το ατύχημα, αξία του, ήταν €300,
16. Ενόψει του ότι η δίκη περιορίστηκε στην έκταση της ζημιάς, με παραδοχή της ευθύνης και της αιτιώδους συνάφειας, και έχοντας καταλήξει ότι η προ του ατυχήματος αξία του οχήματος της Ενάγουσας είναι €1.100,00 και η εναπομείνασα αξία του μετά το ατύχημα ήταν €300,00, και ότι η Ενάγουσα δεν απέδειξε κάποια περαιτέρω ζημιά της με επαρκή και ικανοποιητικά στοιχεία, η συνολική ζημιά της Ενάγουσας υπολογίζεται στο ποσό των €800,00, που προκύπτει από την αφαίρεση της εναπομείνασας αξίας (€300,00) από την προ του ατυχήματος αξία του οχήματός της (€1.100,00), μέθοδος που προτιμάται. Δεν έχει προταθεί κάποια διαφορετική μέθοδος υπολογισμού της ζημιάς. Λαμβάνεται υπόψη πως η Εναγόμενη 2, από την 14.05.2019, με το δικόγραφο της υπεράσπισής της, παραδέχθηκε την ευθύνη, την ύπαρξη ζημιάς και την αιτιώδη συνάφειά της, και ισχυρίστηκε πως η προ του ατυχήματος αξία του οχήματος ανέρχεται σε €1.100,00, η μετά του ατυχήματος εναπομείνασα αξία σε €300,00 και η ζημιά της Ενάγουσας ανέρχεται στο ποσό των €800,
17. Θα μπορούσε η Ενάγουσα να αιτηθεί την έκδοση απόφασης για το ποσό των €800,00, που ήταν παραδεκτό. Όπως βεβαίως και η Εναγόμενη 2, εάν επιθυμούσε να επωφεληθεί των εξόδων της δίκης για την απόδειξη οποιουδήποτε ποσού πέραν των €800,00, να πληρώσει στην Ενάγουσα το ποσό των €800,00, γεγονός που δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο εάν έλαβε χώρα. Κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις αυτές, είναι δικαιότερο να μην επιδικαστούν έξοδα προς όφελος της Ενάγουσας από την 14.05.2019, που υπήρξε η παραδοχή της Εναγόμενης 2, και μετέπειτα. Για τα έξοδα που προέκυψαν από την 14.05.2019 και μετέπειτα, κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδά της. Υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, δεν θα υπάρξει διαφοροποίηση ως προς τον νόμιμο τόκο[6], που θα είναι από την ημερομηνία της αγωγής και μέχρι την εξόφληση του ποσού που θα επιδικαστεί. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 2 για το ποσό των €800,00, πλέον νόμιμος τόκος, πλέον για τα έξοδα της αγωγής μέχρι την 14.05.2019, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τα έξοδα της αγωγής που προέκυψαν από την 14.05.2019 και μετέπειτα, κάθε πλευρά τα έξοδά της, και προηγούμενες διαταγές για έξοδα που δόθηκαν από την 14.05.2019 και μετέπειτα ακυρώνονται. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Courtis and Others v. Iasonides