← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, D.H. CYPROTELS PLC, Αρ. Αίτησης: 256/14, 26/11/2021

Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, D.H. CYPROTELS PLC, Αρ. Αίτησης: 256/14, 26/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A285 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θώμα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 256/14 Αίτηση Ημερομηνίας: 8/11/2019 Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, D.H. CYPROTELS PLC (HE 12XX11) και Επί τοις αφορώσι τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Ημερομηνία: 26 Νοεμβρίου 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κος Δ. Κούτρας για Δημήτρης Κούτρας & Σία Για τον Παραλήπτη / Καθ' ου η Αίτηση: κος Χ. Τσαγγαρός για Ανδρέου, Χατζηχριστοφή Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 21/2/2017 εξεδόθη διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας D.H. CYPROTELS PLC (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση), κατόπιν αίτησης η οποία υπεβλήθη από την CLAPPAS TRADING HOUSE LIMITED (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια). Με το διάταγμα διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης ως προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Επιδικάστηκαν επίσης έξοδα προς όφελος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα επιδικασθέντα προς όφελος της Αιτήτριας έξοδα αποτελούν, στην ουσία, το αντικείμενο της υπό εξέταση Αίτησης, με την οποία η Αιτήτρια αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα με το οποίο ο Παραλήπτης/Διαχειριστής, κος Α. Χριστοδουλίδης, εξεταστεί από το Δικαστήριο αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων και/ή οποιουδήποτε εξ' αυτών, ανάλογα με την περίπτωση: 1) Διάταγμα πληρωμής του χρέους του με μηνιαίες δόσεις εκ €500 μηνιαίως και/ή για άλλο ποσό το οποίο θεωρήσει το Δικαστήριο ορθό και εύλογο με βάση τις οικονομικές δυνατότητες του και, όπως στα πλαίσια αυτά: (α) Παρουσιάσει ενόρκως όλα τα έγγραφα, αποδείξεις και άλλα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του και τα οποία σχετίζονται με περιουσία του που δύναται ή εδύνατο να διατεθεί για σκοπούς πληρωμής του χρέους. (β) Αποκαλύψει στο Δικαστήριο με οποιοδήποτε τρόπο τα πιο κάτω στοιχεία: (
  2. i)λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις απολαβές του (
  3. ii)οποιαδήποτε εισοδήματα από την εργασία του ως υπάλληλος και/ή ως αυτοεργοδοτούμενος ή άλλες πηγές εισοδημάτων του. (iii) τις ανάγκες του (ίν) οποιαδήποτε άλλη πληροφορία η οποία είναι αναγκαία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Β. Διάταγμα που να κηρύσσει άκυρη την πώληση και/ή την μεταβίβαση και/ή την αποξένωση οποιοσδήποτε περιουσίας του η οποία έγινε με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους του και/ή που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η Αιτήτρια-πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού και, όπως δώσει λεπτομέρειες τέτοιας πώλησης, μεταβίβασης και/ή αποξένωσης, λεπτομέρειες της περιουσίας, τον χρόνο και τίμημα πώλησης, τα στοιχεία του αγοραστή, πού και πώς διατέθηκε το ποσό της πώλησης. Γ. Διάταγμα αποκοπής απολαβών από τον εργοδότη του, σε περίπτωση που με βάση τα στοιχεία που θα προσκομίσει επιβεβαιωθεί ότι εργάζεται ως υπάλληλος, ώστε να: (α) Προβαίνει σε περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις από τις απολαβές του οφειλέτου του ποσού των €500 μηνιαίως και/ή άλλου ποσού που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ως εύλογο και εντός των δυνατοτήτων του οφειλέτη να πληρώσει με μηνιαίες δόσεις. (β) Καταβάλλει τις εν λόγω περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις στον εξ αποφάσεως πιστωτή ή στον αρμόδιο λειτουργό του Δικαστηρίου κάθε μήνα ή σε τέτοια χρονικά διαστήματα που το Δικαστήριο καθορίσει. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ι. Κλάππα, διευθυντή της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Στις 12/2/2018 στάληκε στους δικηγόρους του Παραλήπτη / Διαχειριστή, κ Α. Χριστοδουλίδη (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Παραλήπτης), ο κατάλογος με τα έξοδα, όπως αυτά είχαν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο, ανερχόμενα στο ποσό των €8.021 περιλαμβανομένων των τόκων. Ο δικηγόρος του Παραλήπτη, σε απαντητική επιστολή του ημερομηνίας 13/2/2018, ισχυρίστηκε ότι τα έξοδα αφορούν την διαδικασία της επαλήθευσης, αποποιούμενος την ευθύνη του Παραλήπτη όπως καταβάλει τα έξοδα. Ο Παραλήπτης καταχώρησε έφεση με την οποία ζητούσε την ακύρωση του διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση, την οποία απέσυρε στις 16/10/2019. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ Ο Παραλήπτης με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρησε προβάλλει συνολικά 13 λόγους ένστασης. Στην πορεία όμως προώθησε ένα μόνο λόγο, συγκεκριμένα ότι τα έξοδα της διαδικασίας εκκαθάρισης επιδικάστηκαν εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και όχι εναντίον του ιδίου, είτε προσωπικά είτε υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη της Καθ' ης η Αίτηση, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην έχει οποιαδήποτε ευθύνη στην πληρωμή τους. Αξίζει να αναφερθεί ότι δεν αμφισβήτησε την ικανότητα του να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος με μηνιαίες πληρωμές, στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι είναι προσωπικά υπόλογος στην πληρωμή του. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Παραλήπτη στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 10/1/2014 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ τον διόρισε, μαζί με τον Ε. Ν. Φιλίππου, ως Παραλήπτη της Καθ' ης η Αίτηση, δυνάμει των προνοιών ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 9/7/2008 και 8/4/2011. Ο κ Φιλίππου δεν ενεργεί πλέον ως Παραλήπτης της Καθ' ης η Αίτηση. Όπως τον έχουν ενημερώσει οι δικηγόροι του, ο κατάλογος εξόδων που αποστάληκε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, αφορά τα έξοδα της διαδικασίας εκκαθάρισης τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και όχι εναντίον του. Ο λόγος για τον οποίο αρνείται να καταβάλει τα ανωτέρω έξοδα δεν είναι η οικονομική αδυναμία του να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό αλλά το ότι αυτά δεν είχαν επιδικαστεί εναντίον του. Όπως επίσης τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, η υπό εξέταση Αίτηση συνιστά μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, η οποία δεν είναι επιτρεπτή μετά την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης ή/και την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 82-90, 91Γ, 91Ε-91Ζ, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ. 1,2,3,8,9, Δ.64 Θ.1,2, στον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62, άρθρα 1-5, και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Το Μέρος VIII του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 περιέχει σειρά διατάξεων αναφορικά με την οικονομική εξέταση εξ αποφάσεως οφειλέτη προς το σκοπό της έκδοσης δικαστικού διατάγματος για πληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Περαιτέρω το άρθρο 91Γ του Μέρους ΙΧ του Κεφ.6 προσδίδει τη διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να ακυρώνει οποιαδήποτε μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, η οποία έγινε με σκοπό την καταδολίευση του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Ειδικότερα το άρθρο 82

(1)προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: « 82.-
(1)Όταν χρέος οφειλόμενο δυνάμει απόφασης ή διατάγματος δικαστηρίου παραμένει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει απλήρωτο (ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης), ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αναφορικά- (α) Με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση οποιουδήποτε από τα διατάγματα που αναφέρονται στο Μέρος ΙΧ (β) με οποιοδήποτε συμφέρον έχει σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία, ή αναφορικά με τυχόν οφειλές τρίτου προσώπου σ΄ αυτόν, με σκοπό την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου δυνάμει του Μέρους VII˙ και (γ) με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού:» Από τα όσα έχουν παρατεθεί πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι το πρώτιστο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο ο Παραλήπτης είναι εξ' αποφάσεως οφειλέτης εν τη εννοία του άρθρου 82 και επόμενα του Κεφ.6. Αποτέλεσε κοινό τόπο ότι ο Παραλήπτης είναι ο Παραλήπτης/Διαχειριστής της Καθ' ης η Αίτηση, διορισθείς από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Στο σύγγραμμα Kerr on Receivers, 15η έκδοση, στη σελ. 312 περιγράφονται τα αποτελέσματα του διορισμού ενός παραλήπτη με βάση ομόλογο επιβάρυνσης. Όπως ειδικότερον αναφέρεται: «The effect of the appointment out of court is as regards the crystallization of the floating charge into a fixed charge and the consequences as regards judgment creditors the same as in the case of an appointment by the court. The powers of the company and its directors to deal with the property comprised in the appointment (both property subject to a floating charge and property subject to a fixed charge), except subject to the charge, are paralysed; for though under debentures or a trust deed in the usual form the receiver is agent for the company, the company's powers are delegated to the receiver so far as regards carrying on the business or collecting the assets; and frequently so as to enable the receiver as attorney to convey a legal estate. The actual powers, however, depend on the terms of the instrument; if they are defective, as, for example, if they give no sufficient power to carry on the business, it is often necessary to apply to the court to make the appointment, or for a vesting order to vest the legal estate in a purchaser.» Έχω μελετήσει με προσοχή την επιχειρηματολογία η οποία τέθηκε ενώπιον μου από τις εκατέρωθεν πλευρές. Κατά πρώτον, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ένα από τα ζητήματα που ηγέρθησαν στο πλαίσιο της υπό εξέταση Αίτησης, ήταν το κατά πόσο ο Παραλήπτης στη διαδικασία εκκαθάρισης εκπροσωπούσε την Καθ' ης η Αίτηση ή την κάτοχο ομολόγου που τον διόρισε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας στη γραπτή του αγόρευση υποστηρίζει ότι το διοριστήριο και το σημείωμα εμφάνισης του Παραλήπτη που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου αναγράφουν μεν ότι η εκπροσώπηση της Καθ' ης η Αίτηση γίνεται από τους παραλήπτες / διαχειριστές της, όμως δεν υπάρχει σφραγίδα της εταιρείας, η οποία να πιστοποιεί ότι εκπροσωπούν την Καθ' ης η Αίτηση, ούτε και κάποια εξουσιοδότηση προς αυτούς, ως εκ τούτου ο διορισμός του Παραλήπτη δεν έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση, αλλά από τον Πιστωτή που τον διόρισε. Τα όσα ανωτέρω υποστηρίζονται από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας καταρρίπτονται από το κείμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/2/2017 στην οποία αναφέρεται, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ότι η Καθ' ης η Αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία διά του Διαχειριστή - Παραλήπτη της. Σε άλλο δε σημείο της απόφασης αναφέρεται επί λέξη ότι «δεν έχω πεισθεί από την ένσταση που έχει υποβληθεί εκ μέρους της εταιρείας (Καθ' ης η Αίτηση) και του Διαχειριστή - Παραλήπτη της . ». Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω είναι εμφανές ότι ο Παραλήπτης στην διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης εκπροσώπησε την ίδια την Καθ' ης η Αίτηση και όχι τον Πιστωτή ο οποίος τον διόρισε δυνάμει του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου τα όσα υποστηρίζονται από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας στην γραπτή του αγόρευση, συγκεκριμένα ότι η δυνατότητα του Παραλήπτη - Διαχειριστή δεν επεκτείνεται στην αμφισβήτηση της αίτησης εκκαθάρισης εκ μέρους της ίδιας της εταιρείας, καθότι αυτό θα σήμαινε την υπερκάλυψη των εξουσιών των ίδιων των διευθυντών της να ενστούν στην εκκαθάριση της εταιρείας τους, τα οποία βρίσκουν έρεισμα στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Ν. Α. Χατζηρούσου
(2011)1Γ ΑΑΔ 1703 από την οποία παρατίθεται αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: « Φαίνεται ότι η δυνατότητα του παραλήπτη-διαχειριστή δεν επεκτείνεεται στην αμφισβήτηση της αίτησης διαλυσης εκ μέρους της ίδιας της εταιρείας, διότι αυτό θα σήμαινε την υπερκάλυψη των εξουσιών των ιδίων των διευθυντών να ενστούν στη διάλυση της εταιρείας τους. Παρουσιάζεται δε ότι σε περίπτωση που ο παραλήπτης επιθυμεί να αμφισβητήσει την αίτηση διάλυσης της εταιρείας, εκείννος που πρέπει να το πράξει είναι ο πιστωτής που τον διόρισε και όχι ο ίδιος ο παραλήπτης. Στη δεύτερη των πιο πάνω υποθέσεων παρατηρήθηκε μάλιστα ότι ένας παραλήπτης ο οποίος εμφανίζεται προς αμφισβήτηση της αίτησης διάλυσης χωρίς να έχει προς τούοτ εκ του νόμου εξουσία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είτε αντιπροσωπεύει τον πιστωτή που τον διόρισε ή ότι ενεργεί ο ίδιος ως πιστωτής για τα έξοδα της εκκαθάρισης της εταιρείας, («receivership»). Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (Δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή (NewhartDevelopments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896).» Θα πρέπει όμως να επισημανθεί ότι, όπως προκύπτει από το κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/2/2017, δεν είχε εγερθεί από πλευράς Αιτήτριας ζήτημα μη νομιμοποίησης του Παραλήπτη να εκπροσωπήσει την Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης, ούτε και εξετάστηκε από το Δικαστήριο τέτοιο ζήτημα. Αυτό το οποίο φαίνεται να εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας στην αγόρευση του ήταν ότι ο Παραλήπτης δεν εκπροσωπούσε την εταιρεία, γι' αυτό και δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη η ένορκη δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση, εισήγηση την οποία δεν φαίνεται να ασπάστηκε το Δικαστήριο. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας είχε κάθε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για διαγραφή (strike out) της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης, η οποία καταχωρίστηκε από τον Παραλήπτη ως εκπροσώπων την Καθ' ης η Αίτηση, λόγω μη νομιμοποίησης του στην καταχώρηση της, κάτι το οποίο όμως δεν έγινε. Κατά συνέπεια, η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας ότι ο Παραλήπτης στην διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης εκπροσώπησε τον πιστωτή που τον διόρισε και όχι την ίδια την Καθ' ης η Αίτηση, δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Υποστηρίζεται επίσης από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήριας ότι στην απόφαση ημερομηνίας 21/2/2017 για την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση, δεν αναφέρεται ότι τα έξοδα για την απόρριψη της ένστασης θα τα επιβαρυνθεί η υπό εκκαθάριση εταιρεία και όχι ο ίδιος ο Παραλήπτης. Η θέση όμως αυτή αντικρούεται από το κείμενο της ως άνω απόφασης στην οποία αναφέρεται, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ότι τα έξοδα της αίτησης εκκαθάρισης "επιδικάζονται εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση". Αναμφισβήτητα στα ως άνω έξοδα περιλαμβάνονται και τα δημιουργηθέντα συνεπεία της απόρριψης της ένστασης. Ο Παραλήπτης δεν ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης. Ουδόλως αναφέρεται ότι τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του Παραλήπτη, πρόνοια η οποία θα ανέμενα ότι θα υπήρχε στην περίπτωση που αυτή ήταν η πρόθεση του Δικαστηρίου. Θα ανέμενα ακόμη ότι θα παρατίθετο στην απόφαση και ο ειδικός λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο είχε αποφασίσει όπως τα έξοδα επωμιστεί ο Παραλήπτης. Μια άλλη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας ήταν ότι ο Παραλήπτης θα μπορούσε με βάση το άρθρο 337
(1)[1] του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 να αποταθεί στο Δικαστήριο και να λάβει οδηγίες αναφορικά με την ένσταση του στην αίτηση εκκαθάρισης, ήτοι κατά πόσο εκπροσωπούσε την Καθ' ης η Αίτηση και κυρίως για το κατά πόσο τα έξοδα θα επωμιζόταν η Καθ' ης η Αίτηση σε περίπτωση απόρριψης της ένστασης του, κάτι το οποίο δεν έπραξε, συνεπώς, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, τα έξοδα θα πρέπει να επωμιστεί ο ίδιος. Είμαι της άποψης ότι το άρθρο 337
(1)δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση. Όμως ακόμα και στην περίπτωση που τύγχανε εφαρμογής, η παράλειψη του Παραλήπτη να αποταθεί στο Δικαστήριο για οδηγίες, δεν θα μπορούσε να τον καταστήσει υπεύθυνο στην πληρωμή των εξόδων της αίτησης εκκαθάρισης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το Δικαστήριο επιδίκασε τα έξοδα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι ο Παραλήπτης δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εξ' αποφάσεως οφειλέτης δυνάμει των άρθρων 82
(1)και επόμενα του Κεφ.6. Συνεπώς η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Παραλήπτη και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ). .......... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Θ.Θ./Μ.Κ. [1] 337.-
(1)Παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για οδηγίες σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του, και σε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοιες οδηγίες, ή δύναται να εκδώσει τέτοια διατάγματα που να δηλώνει τα δικαιώματα προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου ή διαφορετικά, όπως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.