Πέτρου ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης 249/2021, 11/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A289 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης 249/2021 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, Μέρος VI, Άρθρα 37-44 και Μέρος VIA, Άρθρα 44Α έως 44ΙΖ, τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224, ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: XXXX Πέτρου, εκ Λεμεσού Αιτητής -Εφεσείοντας -και- Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, εκ Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη ------------------------------------ Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2021 Για τον Αιτητή: κ. Χρ. Χριστοφόρου για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα Φ. Μιχαηλίδου για Σπύρος Ξ. Μιχαηλίδης & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση ο Εφεσείοντας - Αιτητής, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως «ο Εφεσείοντας», αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 06.07.2021 και τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων, με αριθμό εγγραφής 0/13XXX, 0/24XXX, 0/1XXXX και 0/14XXX που βρίσκονται στην επαρχία Λεμεσού, ο οποίος είναι ορισμένος την 12.11.2021. Η Αίτηση του εδράζεται στο λόγο ότι η επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν έγινε με τον τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, ήτοι δεν προηγήθηκε η αποστολή των Ειδοποιήσεων με συστημένες επιστολές προτού αυτές επιδοθούν με ιδιώτη επιδότη. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα Αίτηση εμφαίνονται εις την επισυνημμένη ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα. Η Καθ' ης η Aίτηση - Εφεσίβλητη, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως «η Εφεσίβλητη», καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση με την οποία απορρίπτει τους λόγους που εκτίθενται στην Αίτηση. Είναι η θέση της ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο του Ν 9/65, ως έχει τροποποιηθεί, εξαντλητικά. Η διαδικασία του Μέρους VIA του πιο πάνω Νόμου έχει ακολουθηθεί ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η επίδοση έγινε νομότυπα με βάση τις πρόνοιες του σχετικού νόμου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της XXXX Παρμαξή, υπαλλήλου στην εταιρεία που ανέλαβε τη διαχείριση του συγκεκριμένου χρέους. Η ομνύουσα αναγνωρίζει ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» επιδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη, ισχυρίζεται όμως ότι δεν ήταν εφικτό, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, να γινόταν επίδοση με συστημένες επιστολές. Ο Νόμος που διέπει την εκποίηση ενυπόθηκων κτημάτων είναι ο Νόμος 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί και ο οποίος θα αναφέρεται στη συνέχεια απλώς ως ο «Νόμος». Η μόνη Ειδοποίηση που μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 44Γ
(3)του Μέρους VIA του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 87(Ι)/2018, είναι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για συγκεκριμένους λόγους. Ένας από τους λόγους που προβλέπεται είναι η Ειδοποίηση να μην έχει δεόντως επιδοθεί. Το μοναδικό θέμα που καλείται το δικαστήριο να εξετάσει είναι κατά πόσο η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», έγινε νομότυπα. Παρενθετικά επισημαίνω ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», δεν είναι εφέσιμη με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» έγινε στον Εφεσείοντα, με ιδιώτη επιδότη, χωρίς να προηγηθεί επίδοση με συστημένη επιστολή. Σχετική επί του θέματος της επίδοσης είναι η πρόνοια του Άρθρου 44ΙΕ του Νόμου. Το Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, ως είχε τροποποιηθεί από το Νόμο 142(Ι)/2014 προνοούσε αρχικά τα πιο κάτω: «επίδοση» σημαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή με ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Το πιο πάνω άρθρο αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από νέο άρθρο, σχετικός είναι ο Νόμος 87(Ι)/2018. Παραθέτω, αμέσως πιο κάτω, το νέο ορισμό της επίδοσης, που ισχύει σήμερα. «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι πριν την τροποποίηση του Νόμου η επίδοση μπορούσε να γίνει με δύο τρόπους, με την αποστολή συστημένης επιστολής ή με ιδιωτική επίδοση. Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορούσε να επιλέξει ένα από τους δύο πιο πάνω τρόπους. Στη συνέχεια όμως οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου τροποποιήθηκαν και αυτό αντικαταστάθηκε με το νέο άρθρο που παρέθεσα αμέσως πιο πάνω. Κατά την ερμηνεία ενός νομοθετήματος, όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς, στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή πιο επιθυμητή από αυτή που προβλέπει η σχετική διάταξη. Μόνο στις περιπτώσεις που η γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης είναι αντίθετη με ρητή πρόθεση ή δηλωμένο σκοπό του νομοθετήματος ή οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. (Βλέπετε σχετικά Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 683, Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Βουλή των Αντιπροσώπων, Αναφορά 4/20, ημερομηνίας 24.10.2011 και Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 ). Οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου είναι κατά την κρίση μου σαφείς και δεν επιδέχονται άλλης ερμηνείας. Πρέπει να δοθεί σε αυτές η γραμματική τους έννοια. Με μια απλή ανάγνωση του συγκεκριμένου άρθρου διαπιστώνει κανείς ότι το νέο άρθρο δεν δίδει επιλογή στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει μια εκ των δύο μεθόδων επίδοσης. Με βάση τις πρόνοιες του σχετικού νομοθετήματος η παράδοση των Ειδοποιήσεων πρέπει να γίνεται με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου και μόνο «. σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό», η παράδοση μπορεί να επιτευχθεί με ιδιώτη επιδότη. Αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να δώσει επιλογή στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέγει ο ίδιος μια εκ των δύο μεθόδων, ως ίσχυε προηγουμένως, δεν είχε λόγο να προβεί σε τροποποίηση της συγκεκριμένης πρόνοιας και να προσθέσει την φράση «σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό». Κρίνω ότι επίδοση με ιδιώτη επιδότη μπορεί να γίνει μόνο σε περίπτωση που η παράδοση των εγγράφων με συστημένη επιστολή δεν είναι εφικτή. Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη προβάλλει τη θέση ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν εφικτή η αποστολή συστημένης επιστολής. Η ομνύουσα, XXXXX Παρμαξή, στην Ένορκη Δήλωση της που συνοδεύει την Αίτηση της αναφέρει τα πιο κάτω στην παράγραφο 10, τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «Όλες οι Ειδοποιήσεις που αναφέρονται ανωτέρω, στάλθηκαν στους πρωτοφειλέτες με ιδιωτική επίδοση και όχι με συστημένο ταχυδρομείο, λόγω του ότι οι Εφεσίβλητοι είχαν πληροφορηθεί ότι οι πρωτοφειλέτες, συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα, είχαν εγκαταλείψει τις δοθείσες διευθύνσεις και ως εκ τούτου δεν ήταν εφικτή η ενημέρωσή τους με διπλοσυστημένη επιστολή. Σε κάθε περίπτωση τόσο οι XXXXX Γεωργίου και XXXXX Αριστείδου, όσο και ο ίδιος ο εφεσείων, όπως παραδέχεται και δηλώνει στην ένορκη του δήλωση, έλαβαν γνώση των εν λόγω Ειδοποιήσεων, τις οποίες παρέλαβαν προσωπικά.» Διαπιστώνω ότι η ομνύουσα δεν είχε προσωπική γνώση του θέματος και ότι αυτή δεν αποκάλυψε το όνομα του προσώπου που έλαβε τη πληροφορία εκ μέρους της Εφεσίβλητης, που είναι νομικό και όχι φυσικό πρόσωπο, ούτε και το όνομα του προσώπου που έδωσε την πιο πάνω πληροφορία. Δεν αποκαλύπτονται τα αναγκαία στοιχεία ώστε η δήλωση της να έχει το αναγκαίο έρεισμα. Πρόκειται για μια γενική και αόριστη δήλωση η οποία δεν έχει οποιαδήποτε βαρύτητα. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Union General Armenienne de Bienfaisance v. Mutafyan
(2006)1 Α.Α.Δ. 1376. Η μαρτυρία δε που προσκόμισε η ίδια η Εφεσίβλητη στην παρούσα υπόθεση, κάθε άλλο παρά υποστηρίζει τη θέση της. Τόσο στο έγγραφο του δανείου που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση όσο και στις Ένορκες Δηλώσεις επίδοσης των δύο Ειδοποιήσεων, η διεύθυνση του Εφεσείοντα ήταν η ίδια. Προκύπτει από τα πιο πάνω στοιχεία ότι δεν υπήρξε αλλαγή της διεύθυνσης του ή τουλάχιστο ότι ο Εφεσείοντας μπορούσε να εντοπισθεί στη διεύθυνση που είχε η Εφεσίβλητη ως τη διεύθυνση του. Ο ισχυρισμός της ομνύουσας ότι δεν ήταν εφικτό να αποσταλεί στον Εφεσείοντα η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, με συστημένη επιστολή, στερείται της τεκμηρίωσης που απαιτείται για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Καταλήγω ότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία, καθότι η επίδοση θα έπρεπε να γίνει με συστημένη επιστολή, κάτι που δεν έγινε και μόνο σε περίπτωση που αυτό δεν ήταν εφικτό να γινόταν επίδοση με ιδιώτη επιδότη. Το γεγονός ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ δεν έγινε με τον τρόπο που προβλεπόταν στο Νόμο είναι καθοριστικό για την έκβαση της Αίτησης. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Αίτηση πρέπει να πετύχει. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παραγράφοι Α και Β της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή-Εφεσείοντα και εναντίον της Καθ' ης η Aίτηση - Εφεσίβλητης. (Υπ.) .................... Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο