Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού κ.α. ν. Αργυρίδη κ.α., Συνενωμένες αγωγές: 1789/2012, 2353/2012, 14/12/2021

Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού κ.α. ν. Αργυρίδη κ.α., Συνενωμένες αγωγές: 1789/2012, 2353/2012, 14/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A298 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Συνενωμένες αγωγές: 1789/2012 2353/2012 Αριθμός αγωγής: 1789/2012 Μεταξύ: Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού Ενάγοντες και XXXXX Αργυρίδη Εναγόμενου Αριθμός αγωγής: 2353/2012 Μεταξύ: XXXXX Αργυρίδη Ενάγοντα και Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού Εναγόμενων Και XXXXX Ευαγόρου Τριτοδιάδικου 14 Δεκεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες στην αγωγή 1789/2012 και Εναγόμενους και εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντες στην αγωγή 2353/2012: κ. Μιχάλης Ιωάννου Για Εναγόμενο στην αγωγή 1789/2012 και Ενάγοντα και εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αγωγή στην αγωγή 2353/2012: κ. Κυπρίζογλου Για Τριτοδιάδικο στην αγωγή 2353/2012: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/δικογραφημένες θέσεις. Οι πιο πάνω αγωγές συνενώθηκαν δυνάμει σχετικού διατάγματος ημερομηνίας 2.10.2019 για συνεκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων. Οδηγός καθορίστηκε η αγωγή 1789/

1. Στην αγωγή 1789/2012, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ενοικίασαν στον Εναγόμενο, δυνάμει γραπτής συμφωνίας και έναντι συμφωνημένου μηνιαίου ενοικίου, «περιφραγμένο χώρο με υπαίθριο χώρο αναψυχής χώρο παιδικής χαράς και κτιριακές εγκαταστάσεις οι οποίες κατασκευάσθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να λειτουργούν ως καφεστιατόριο» στο Κοινοτικό Πάρκο Πύργου Λεμεσού. Ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος τους οφείλει καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο του συμβολαίου καθώς και ποσά που αφορούν αποζημιώσεις για την περίοδο από τον τερματισμό του ενοικιαστήριου συμβολαίου μέχρι την ημερομηνία παράδοσης κατοχής του ακινήτου. Στην Υπεράσπιση του, ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Ισχυρίζεται ότι το υποστατικό δεν ήταν έτοιμο προς χρήση ως καφεστιατόριο όταν το παρέλαβε, παρά τις υποχρεώσεις και διαβεβαιώσεις των Εναγόντων. Ισχυρίζεται επίσης ότι το υποστατικό δεν διέθετε «τις προβλεπόμενες άδειες λειτουργίας» που ήταν ευθύνη των Εναγόντων να εξασφαλίσουν. Ένεκα αυτού, ισχυρίζεται ότι εμποδιζόταν να λειτουργήσει την επιχείρηση και «άσκησε δικαίωμα επίσχεσης (lien)» επί των ενοικίων. Η αγωγή 2353/2012 αφορά το ίδιο υποστατικό. Ο Ενάγοντας στην αγωγή εκείνη/Εναγόμενος στην αγωγή 1789/2012, διεκδικεί αναγνωριστικές αποφάσεις ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο ενήργησε δόλια και τον εξαπάτησε αποκρύπτοντας ότι το επίδικο υποστατικό δεν διέθετε τις προβλεπόμενες άδειες λειτουργίας και, ένεκα αυτού, δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν ενοίκια. Διεκδικεί επίσης αποζημιώσεις ύψους €60.000 για ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί συνεπεία του δόλου και της απάτης. Οι Εναγόμενοι στην αγωγή εκείνη/Ενάγοντες στην αγωγή 1789/2012, αρνούνται τις αξιώσεις του. Ισχυρίζονται ότι κατά την υπογραφή του ενοικιαστήριου συμβολαίου ο εκεί Ενάγοντας γνώριζε την πραγματική και νομική κατάσταση του επίδικου υποστατικού. Εγείρουν Ανταπαίτηση και αξιώνουν δηλωτικές αποφάσεις για παράνομη επέμβαση επί του επίδικου υποστατικού και αποζημιώσεις συνεπεία αυτής. Στην αγωγή εκείνη προστέθηκε ως Τριτοδιάδικος ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου κατά τον χρόνο σύναψης του ενοικιαστηρίου συμβολαίου. Εναντίον του Τριτοδιάδικου, οι εκεί Εναγόμενοι αξιώνουν κάλυψη ή συνεισφορά για οποιοδήποτε ποσό κληθούν να πληρώσουν ισχυριζόμενοι ότι Ενάγοντας και Τριτοδιάδικος ενεργούσαν σε συνεννόηση με σκοπό την αποκόμιση οφέλους εις βάρος της Κοινότητας Πύργου. Ο Τριτοδιάδικος δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία και οι Εναγόμενοι προχώρησαν προς απόδειξη των αξιώσεων τους εναντίον του στα πλαίσια της ακρόασης. Αυτή είναι, πολύ επιγραμματικά, η δικογραφία των δύο αγωγών. Κοινώς αποδεκτό πραγματικό υπόβαθρο. Από τη δικογραφία, τις εκατέρωθεν δηλώσεις των συνηγόρων και των μαρτύρων, τα έγγραφα που κατατέθηκαν και τις αναφορές στις τελικές αγορεύσεις, προκύπτει ότι μέρος του πραγματικού υπόβαθρου είναι κοινώς παραδεκτό και δεν αμφισβητείται. Θα ξεκινήσω επομένως παραθέτοντας μια σύνοψη αυτού του υπόβαθρου που, ενόψει της κοινής αποδοχής του, συνιστά και μέρος των δικών μου ευρημάτων: 1 Την 1.3.2010 υπογράφτηκε μεταξύ των Εναγόντων, ως ιδιοκτητών, και του Εναγόμενου, ως ενοικιαστή, ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 2) (στο εξής το «Ενοικιαστήριο Έγγραφο»). 2 Αναφορικά με το Ενοικιαστήριο Έγγραφο σημειώνω τα εξής: (α) η περιγραφή που δίνεται στο ενοικιαζόμενο ακίνητο είναι «καφεστιατόριο το οποίο βρίσκεται εντός του Κοινοτικού Πάρκου απέναντι από τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου». (β) η περίοδος ενοικίασης καθορίζεται σε 2 χρόνια, από 1.3.2010 μέχρι 28.2.2012, με δυνατότητα ανανέωσης για ακόμα δύο χρόνια. (γ) το μηνιαίο ενοίκιο καθορίζεται σε €1.050, «πληρωτέο προκαταβολικώς την πρώτη μέρα κάθε μήνα, με περίοδο χάριτος επτά ημερών» και, σε περίπτωση ανανέωσης, παραμένει το ίδιο. (δ) το ενοικιαστήριο συμβόλαιο προβλέπει ότι ταυτόχρονα με την υπογραφή, ο ενοικιαστής θα παραδώσει στους ιδιοκτήτες τραπεζική εγγύηση €6.300 ως εγγύηση για τις υποχρεώσεις του. (ε) το ενοικιαστήριο έγγραφο αναφέρει επίσης ότι «ο Ενοικιαστής με την ανάληψη της κατοχής του ακινήτου συμφωνεί να χρησιμοποιεί το Ενοικιαζόμενο Ακίνητο μόνο ως καφεστιατόριο και ο ενοικιαστής απαγορεύεται να προχωρήσει με αλλαγή της χρήση του, χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του Ιδιοκτήτη.» (στ) υπάρχει περαιτέρω πρόνοια ότι «εάν το ενοίκιο που αναφέρεται πιο πάνω παραμείνει απλήρωτο για 15 συνεχείς μέρες μετά την ημερομηνία που θα έπρεπε να πληρωθεί ή εάν ο Ενοικιαστής παραβεί οποιανδήποτε από τις υποχρεώσεις του που ανέλαβε με την παρούσα συμφωνία, τότε ο Ιδιοκτήτης μπορεί να τερματίσει την παρούσα συμφωνία και να καταχωρήσει αγωγή για επανάκτηση της κατοχής του Ενοικιαζόμενου Ακινήτου και για την καταβολή τυχόν καθυστερημένων ενοικίων και/ή για αποζημιώσεις, για παράβαση της συμφωνίας.» 3 Εκ μέρους των Εναγόντων, το Ενοικιαστήριο Έγγραφο υπογράφτηκε από τον τότε Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου, κ. XXXXX Ευαγόρου, Τριτοδιάδικο στην αγωγή 2353/
2. 4 Ο Εναγόμενος ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο, και συνεχίζει να είναι επί θυγατρί γαμπρός του Τριτοδιάδικου. 5 Ο Εναγόμενος παρέλαβε κατοχή του υποστατικού την 1.3.2010 και για κάποιους μήνες λειτουργούσε σε αυτό επιχείρηση καφεστιατορίου. 6 Κατά την ανάληψη κατοχής του υποστατικού, αυτό διέθετε, επαγγελματικό εξοπλισμό κουζίνας, περιλαμβανομένου επαγγελματικού πλυντηρίου σκευών, διάφορα μηχανήματα γκαζιού όπως κουζίνα (μάτια), σχάρα, πλάκα ψησίματος, μηχανή τηγανίσματος καθώς και διαφόρων τύπων ψυγεία, διάφορες συσκευές και γούρνες από ανοξείδωτο χάλυβα καθώς επίσης και απορροφητήρα κουζίνας. Διέθετε επίσης 25 τραπεζάκια, 120 καρέκλες και άλλη επίπλωση. (Σχετικό το Τεκμήριο 1). 7 Ο Εναγόμενος δεν παρέδωσε στους Ενάγοντες την τραπεζική εγγύηση της παραγράφου 2(δ) πιο πάνω με την υπογραφή του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. 8 Οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο επιστολή ημερομηνίας 30.6.2010 (Τεκμήριο 3). Με αυτή του ζητούσαν την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων και του ζητούσαν να προσκομίσει την τραπεζική εγγυητική. Ο Εναγόμενος δεν απάντησε γραπτώς. 9 Οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο 2η επιστολή ημερομηνίας 28.7.2010 (Τεκμήριο 4). Με αυτή του ζητούσαν ξανά την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων και να προσκομίσει την τραπεζική εγγυητική. Ο Εναγόμενος και πάλιν δεν απάντησε γραπτώς. Πλήρωσε όμως τα ενοίκια που αφορούσε η επιστολή. 10 Οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο 3η επιστολή ημερομηνίας 31.1.2011 (Τεκμήριο 5) στην οποία καταγράφεται η διαπίστωση ότι ο Εναγόμενος οφείλει τρία ενοίκια και δεν έχει εκπληρώσει την υποχρέωση για παροχή τραπεζικής εγγύησης. Ζητείται από αυτόν συμμόρφωση. 11 Ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε τα 3 ενοίκια στα οποία γίνεται αναφορά στην επιστολή Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε το ενοίκιο του Δεκεμβρίου 2010 και δεν πλήρωσε οποιοδήποτε άλλο ποσό έκτοτε προς τους Ενάγοντες. Ο Εναγόμενος συμφώνησε. 12 Στις 24.10.2011 ο Εναγόμενος παρέστη σε συνεδρία του Κοινοτικού Συμβουλίου της οποίας προέδρευε ο Τριτοδιάδικος, ως κοινοτάρχης. Ο ΜΕ1 παρουσίασε έγγραφο που περιέγραψε ως τα πρακτικά της εν λόγω συνεδρίας (Τεκμήριο 6). 13 Το Τεκμήριο 6 καταγράφει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω. Σημειώνω όμως ότι ο Εναγόμενος, κατά τη μαρτυρία του, διαφώνησε ότι το Τεκμήριο 6 αποτυπώνει πιστά ότι συζητήθηκε κατά τη συνάντηση. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6: ««Το Συμβούλιο κάλεσε τον ενοικιαστή του Κοινοτικού Πάρκου κ. XXXXX Αργυρίδη και μετά από ανταλλαγή απόψεων ο κ. XXXXX Αργυρίδης δεσμεύτηκε στο Συμβούλιο ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του έναντι του Συμβουλίου. [.] Μετά από συνάντηση του Προέδρου και του Μέλους του Συμβουλίου κ. Παντελή Δημητρίου με τον ενοικιαστή του Κοινοτικού Πάρκου κ. XXXXX Αργυρίδη μετά από ανταλλαγή απόψεων ο κ. XXXXX Αργυρίδης εισηγήθηκε στον Πρόεδρο να του χαρισθούν όλα τα οφειλόμενα ενοίκια επειδή στα δύο χρόνια που το ενοικίαζε έκανε έξοδα και δεν είχε δουλειά όπως ανέμενε. Ο Πρόεδρος ανέφερε τα πιο πάνω στα Μέλη του Συμβουλίου για να ακούσει τις απόψεις τους. Ο κ. XXXXX Παλλάκης ανέφερε πως η υπόθεση πρέπει να προχωρήσει Δικαστικώς έτσι ώστε να μην μείνει εκτεθειμένο το νέο Συμβούλιο. Ο κ. XXXXX Χρίστου ανέφερε ότι οφείλουμε να πάμε Δικαστικώς επειδή ο ίδιος ο ενοικιαστής του Κοινοτικού Συμβουλίου το επέλεξε. Ο κ. XXXXX Χριστοφόρου συμφωνεί με την θέση του κ. XXXXX Χρίστου και ανέφερε ότι στην συνεδρία του Συμβουλίου ημερομηνίας 24/10/2011 δεσμεύτηκε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα εξοφλήσει όλες τις υποχρεώσεις του. Ο κ. XXXXX Καρσάς εισηγείται όπως μην πάμε δικαστικώς και να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση. Ο κ. XXXXX Δημητρίου εισηγείται όπως χαριστούν όλα τα οφειλόμενα ενοίκια λαμβάνοντας υπόψιν την ζημιά που υπέστη ο ενοικιαστής του Πάρκου και με αυτό τον τρόπο να αποφύγουμε τα Δικαστήρια. Ο κ. XXXXX Κωνσταντίνου συμφωνά με την άποψη του κ. XXXXX Δημητρίου. Ο κ. XXXXX Λάμπρου εισηγείται όπως η υπόθεση προχωρήσει Δικαστικώς. Ο Πρόεδρος ανέφερε ότι βάση των διαβουλεύσεων που έκανε με τον ενοικιαστή του πάρκου οφείλουμε να πάμε Δικαστικώς. Η πλειοψηφία του Συμβουλίου αποφάσισε όπως δόση οδηγίες στον δικηγόρο κ. XXXXX Τσαγγάρη όπως αναλάβει την πιο πάνω υπόθεση.» 14 Στις 18.1.2012 στάλθηκε προς τους Ενάγοντες επιστολή από δικηγόρο (Τεκμήριο 7). Ο δικηγόρος αναφέρει ότι αποστέλλει την επιστολή εκ μέρους «των πελατών του» που είναι η εταιρεία «Bergerburg Ltd» και παραπονείται ότι το επίδικο ακίνητο «δεν έχει άδεια οικοδομής και ούτε άδεια από το ΚΟΤ και/ή άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.» Εξαιτίας αυτού, συνεχίζει, «οι πελάτες μας κατηγορήθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην Ποινική Υπόθεση αρ. XXXXX/2011 με την κατηγορία ότι λειτουργούσαν το Κέντρο Αναψυχής χωρίς άδεια από το ΚΟΤ. Την 20/11/2011 εξεδόθη διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον σε αυτούς τη λειτουργία του εστιατορίου». Στην ίδια επιστολή ζητείται από τους Ενάγοντες να μεριμνήσουν για την έκδοση άδειας οικοδομής για το ακίνητο και ενημερώνονται ότι η εταιρεία επιθυμεί την ανανέωση της ενοικίασης. 15 Στις 30.1.2011 οι Ενάγοντες, μέσω του δικηγόρου τους, απέστειλαν επιστολή προς τον Εναγόμενο (Τεκμήριο 8). Επικαλούνται τη μη καταβολή των ενοικίων και τη μη προσκόμιση της τραπεζικής εγγύησης και «τερματίζουν από σήμερα το μεταξύ σας ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 1/3/10 και την εξ αυτού ενοικίαση» και καλούν τον Εναγόμενο να εξοφλήσει τις οφειλές του και να παραδώσει κατοχή του ακινήτου μέχρι τις 15.2.
4. Προσθέτουν ότι καμία ενοικίαση έγινε από τους Ενάγοντες προς την εταιρεία Bergerburg Ltd στην οποία αναφέρεται η επιστολή Τεκμήριο
5. 16 Την ίδια ημερομηνία, οι Ενάγοντες απαντούν με επιστολή (Τεκμήριο 9) στον δικηγόρο που απέστειλε την επιστολή τεκμήριο
6. Αναφέρουν ότι ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού είναι ο Εναγόμενος και ουδέποτε συγκατατέθηκαν στην ανάληψη κατοχής από άλλο πρόσωπο. Ενημερώνουν επίσης ότι το Ενοικιαστήριο Έγγραφο έχει τερματιστεί. 17 Μετά την καταχώρηση της αγωγής, στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας, εκδόθηκε Διάταγμα στις 30.8.2013 με το οποίο ο Εναγόμενος διατάχθηκε να παραδώσει κατοχή του ακινήτου. Ο Εναγόμενος παρέδωσε τελικά στους Ενάγοντες την κατοχή του επίδικου υποστατικού στις 24.3.
7. 18 Κατά την παράδοση κατοχής του υποστατικού πίσω στο Κοινοτικό Συμβούλιο, ο Εναγόμενος υπέγραψε δήλωση ημερομηνίας 24.3.2014 (Τεκμήριο 12). Σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 «εγώ ο XXXXX Αργυρίδης έχω παραλάβει τον εξοπλισμό μου από το κοινοτικό πάρκο και δεν έχω καμία απαίτηση.» Αυτό είναι συνοπτικά το κοινώς αποδεκτό υπόβαθρο των δύο συνεκδικαζόμενων αγωγών. Μαρτυρία. Κατά την ακρόαση, προς απόδειξη των εκατέρωθεν αξιώσεων και υπερασπίσεων κατέθεσαν δύο πρόσωπα. Για την πλευρά των Εναγόντων (στην κυρίως αγωγή) έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο νυν Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου, κ. XXXXX Σπύρου (ΜΕ1). Για την άλλη πλευρά έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο ίδιος ο Εναγόμενος (στην κυρίως αγωγή). Το σύνολο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασία. Θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά των ο κάθε μάρτυρας κατέθεσε. Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου από 1.1.2012 και διαδέχθηκε τον Τριτοδιάδικο (στην αγωγή 2353/2012) XXXXX Ευαγόρου που είναι και ο πεθερός του Εναγόμενου. Εκείνος ήταν κοινοτάρχης για περίπου 10 χρόνια. Συνέχισε λέγοντας ότι οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται το κοινοτικό πάρκο της κοινότητας Πύργου, όπου ανεγέρθηκαν τα επίδικα υποστατικά «με τέτοιο τρόπο ώστε να λειτουργούν ως καφεστιατόριο και αίθουσα δεξιώσεων». Η κατασκευή των υποστατικών έγινε με βάση αρχιτεκτονικά σχέδια που πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να λάβει άδεια λειτουργίας καφεστιατορίου. Ανέφερε επίσης ότι οι Ενάγοντες εξόπλισαν με εξειδικευμένο εξοπλισμό το υποστατικό για να λειτουργήσει ως καφεστιατόριο και παρουσίασε σχετικές αποδείξεις πληρωμής για αγορά εξοπλισμού κουζίνας και επίπλωσης (δέσμη, Τεκμήριο 1). Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στην υπογραφή του Ενοικιαστήριου Εγγράφου και συνέχισε λέγοντας ότι ο Εναγόμενος, καθυστερούσε από την αρχή την πληρωμή του ενοικίου ενώ σταμάτησε να πληρώνει ενοίκια από τον Νοέμβριο
8. Παράλληλα ουδέποτε προσκόμισε την προβλεπόμενη τραπεζική εγγύηση. Παρουσίασε σχετικά τις τρεις επιστολές Τεκμήρια 3, 4 και 5 στις οποίες υπάρχει αναφορά πιο πάνω. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη συνάντηση με το Κοινοτικό Συμβούλιο στην οποία παρευρέθηκε ο Εναγόμενος στις 24.10.
9. Υποστήριξε ότι τα πρακτικά Τεκμήριο 6 αποτυπώνουν όσα λέχθηκαν και έλαβαν χώρα κατά τη συνεδρία. Επέμενε ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ο Εναγόμενος δεσμεύτηκε να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του έναντι του Συμβουλίου μέχρι το τέλος του
10. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, παρά τις διαβεβαιώσεις που είχε δώσει, ο Εναγόμενος δεν εξόφλησε τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι τις 31.12.2011 και συνέχισε να έχει κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, ο Εναγόμενος εκδικητικά καταχώρησε εναντίον του Κοινοτικού Συμβουλίου την αγωγή 2353/
11. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, μόλις ο Εναγόμενος παρέλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού ξεκίνησε να το λειτουργεί ως καφεστιατόριο και συνέχισε μέχρι τον Οκτώβριο 2010 οπόταν και διέκοψε τη λειτουργία της επιχείρησης. Πρόσθεσε ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές για να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας του καφεστιατορίου. Ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι ο Εναγόμενος γνώριζε ότι το υποστατικό δεν διέθετε άδεια λειτουργίας καφεστιατορίου. Ισχυρίστηκε ότι το γνώριζε μέσω του πεθερού του και τότε κοινοτάρχη, Τριτοδιάδικου στην αγωγή 2353/2012, και σύμφωνα με τον ΜΕ1, ενώ ο Εναγόμενος και ο Τριτοδιάδικος «γνώριζαν ότι πολύ εύκολα μπορούσε να εξασφαλιστεί τέτοια άδεια [δεν την εξασφάλισαν] με σκοπό να δημιουργήσουν τα προβλήματα που δημιούργησαν εις βάρος της κοινότητας από την οποία στέρησε τη χρήση του κοινοτικού πάρκου.» Ο ΜΕ1 υποστήριξε επίσης ότι ο Τριτοδιάδικος είχε ετοιμάσει το ενοικιαστήριο έγγραφο καταχρώμενος τη θέση του ως Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου, με σκοπό να ευνοήσει τον γαμπρό του και έδειξε ανοχή στην παράλειψη του Εναγόμενου να παραδώσει τραπεζική εγγυητική ως η συμφωνία προνοούσε. Με την ίδια διάθεση και πρόθεση εύνοιας, συνέχισε, ο Τριτοδιάδικος διόρισε τον αρχιτέκτονα κ. Βακανά να ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια για την μετατροπή της άδειας λειτουργίας περιπτέρου που είχε το υποστατικό σε κέντρο εκδηλώσεων και, μετά από πρόσφορές και έγκριση της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, ανέθεσε σε εργολάβους την εκτέλεση των σχετικών εργασιών. Ο ΜΕ1 παρουσίασε επιστολή υπογραμμένη από τον κ. XXXXX Βακανά, Αρχιτέκτονα, ημερομηνίας 9.10.2012 (Τεκμήριο 10) σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας «πιστοποιώ ότι κατά την ημερομηνία 1 Μαρτίου 2010 όλες οι εργασίες του Κοινοτικού Πάρκου είχαν αποπερατωθεί. Οι εργασίες περιελάμβαναν προσθηκομετατροπές σε υφιστάμενα κτίρια και αναδιαμόρφωση του χώρου του Κοινοτικού Πάρκου.» Αναφορικά με την ποινική υπόθεση στην οποία υπάρχει αναφορά στην επιστολή Τεκμήριο 7, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι σε εκείνη την υπόθεση κατηγορούμενη 1 ήταν η εταιρεία Bergerburg Ltd και κατηγορούμενος 2 ήταν ο Εναγόμενος υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής εκείνης της εταιρείας. Υποστήριξε ότι η εν λόγω εταιρεία καμία σχέση έχει με τους Ενάγοντες. Ο ΜΕ1 κατέληξε αναφέροντας ότι τόσο ο ίδιος όσο και τα υπόλοιπα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου προσπάθησαν να εξευρεθεί συναινετική λύση όμως «ο Εναγόμενος δεν είχε ειλικρινές προθέσεις και εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι οι κάτοικοι και οι οικογένειες της κοινότητας διαμαρτύρονταν για τη μη χρήση του πάρκου προκειμένου να πλήξουν την αξιοπιστία και το κύρος μου ως νέου προέδρου του συμβουλίου καθώς και των νέων μελών τούτου.» Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι μέχρι την ημέρα που οι Ενάγοντες παρέλαβαν κατοχή του υποστατικού δημιουργήθηκε οφειλή συνολικού ύψους €42.
12. Κατά την αντεξέταση του, τέθηκε στον ΜΕ1 ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν υποχρεωμένος στην καταβολή ενοικίων γιατί το επίδικο υποστατικό δεν ήταν έτοιμο προς χρήση κατά την παράδοση του στον Εναγόμενο. Ο ΜΕ1 διαφώνησε και παρέπεμψε στην επιστολή του κ. Βακανά, Τεκμήριο
13. Πρόσθεσε ότι όταν ο Εναγόμενος παρέλαβε κατοχή του υποστατικού, το καφεστιατόριο είχε εξοπλιστεί με τελευταίας τεχνολογίας κουζίνα και με τραπεζάκια, καρέκλες και άλλη επίπλωση. Τέθηκε στον μάρτυρα ότι το υποστατικό δεν ήταν έτοιμο γιατί «οι αρμόδιες αρχές δεν παρείχαν το αναγκαίο πιστοποιητικό. Ότι το υποστατικό το συγκεκριμένο ήταν κατάλληλο και έτοιμο προς χρήση από τον Εναγόμενο». Ο μάρτυρας διαφώνησε ξανά και επέμενε ότι το υποστατικό ήταν έτοιμο προς χρήση όπως επιβεβαιώσει ο κ. Βακανάς στην επιστολή του Τεκμήριο
14. Αυτή ήταν η μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά των Εναγόντων. Προχωρώ στη μαρτυρία του Εναγόμενου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο Εναγόμενος ανέφερε ότι «θεωρώ ότι ξεγελάστηκα λόγω του ότι δεν έχουν πολεοδομικές άδειες, γι' αυτόν τον λόγο δεν μπορούσα να βγάλω τις απαραίτητες άδεις για να μπορώ να δουλέψω». Πρόσθεσε ότι μετά την ανάληψη κατοχής του υποστατικού είχε πληρώσει τα ενοίκια των πρώτων μηνών. Ακολούθως, είπε διαπίστωσε τη μη ύπαρξη πολεοδομικής άδειας για το υποστατικού και ότι ένεκα αυτού δεν μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας του καφεστιατορίου και άδεια πώλησης ποτού. Συνεχίζει αναφέροντας ότι «είχα ζητήσει να βγουν οι πολεοδομικές άδειες για να μπορώ να λειτουργήσω. Από την στιγμή που δεν το έκαναν τους είπα δεν θα ξαναδώσω κάτι μέχρι να βγάλουν πολεοδομικές άδειες να μπορώ να βγάλω τις άδειες, τις οποίες μπορούσα να βγάλω εγώ για να μπορώ να λειτουργήσω το καφεστιατόριο.» Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, ζήτησε να αποζημιωθεί για την «επένδυση, την οποία έκανα στο συγκεκριμένο υποστατικό. Ένα χρηματικό ποσό, το οποίο στην ουσία το έχασα ή να λήξει η υπόθεση ως έχει δαμέ, ότι κάναμε κάναμε τζιαι κανεί. ότι έξοδα έκαμα εγώ σε δικηγόρους, οτιδήποτε και το Κοινοτικό Συμβούλιο να λήξει, να αποσύρουμε και οι δύο, να λήξει η υπόθεση ως έχει.» Κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε στην κατάσταση του υποστατικού όταν το παρέλαβε. Συμφώνησε ότι υπήρχε το υποστατικό διέθετε κουζίνα με πλήρη επαγγελματικό εξοπλισμό και επίπλωση. Τέθηκε στον Εναγόμενο ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν δημιουργεί υποχρέωση στο Κοινοτικό Συμβούλιο «να σου εξασφαλίσει οποιανδήποτε άδεια». Ο Εναγόμενος απάντησε ότι «θεωρώ ότι έπρεπε να έχει τις απαραίτητες άδειες για καφεστιατόριο όπως προνοείτο στην προσφορά. Αν η προκήρυξη προσφορών ήταν για καφενείο θα είναι και η ανάλογη η προσφορά μου εμένα.» Συμφώνησε ότι έλαβε τις επιστολές Τεκμήρια 3, 4 και
15. Σε σχέση με τη συμβατική του υποχρέωση να προσκομίσει τραπεζική εγγυητική, υποστήριξε ότι «διότι θεωρώ παράνομο από την στιγμή που δεν υπάρχουν πολεοδομικές άδειες άρα θεωρώ ότι εγώ να καταθέσω εγγυητική για ποιο λόγο; Για ένα παράνομο; Διότι θεωρώ ότι το συμβόλαιο που υπογράφτηκε είναι παράνομο, δεν ισχύει.» Ακολούθως ανέφερε ότι είχε αντιληφθεί ότι το υποστατικό ήταν «παράνομο», όπως είπε, περίπου 3 μήνες μετά που παρέλαβε κατοχή, όταν τον επισκέφθηκε ο ΚΟΤ. Ερωτήθηκε γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε προς το Κοινοτικό Συμβούλιο τότε και απάντησε ότι είχε ενημερώσει προφορικά και ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο είχε καλέσει τον κ. Βακανά «για να διευθετηθεί το θέμα με τις πολεοδομικές άδειες». Συμφώνησε ότι παρευρέθηκε σε συνάντηση στο Κοινοτικό Συμβούλιο στις 24.10.2011 στην οποία ήταν παρών και ο πεθερός του. Τέθηκε στον μάρτυρα ότι κατά τη συνάντηση εκείνη είχε δεσμευτεί ότι μέχρι το τέλος εκείνου του έτους θα εξοφλούσε τις υποχρεώσεις του έναντι του Κοινοτικού Συμβουλίου. Ο Εναγόμενος απάντησε «με μια διαφορά όμως, να εκδοθούν οι άδειες. Είχα πει 'εκδώστε τις πολεοδομικές άδειες να μπορώ να δουλέψω νόμιμα και να ξοφλήσω ότι χρωστώ και να καταθέσω εγγυητική'.» Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει ποια είναι η εταιρεία Bergerburg Ltd στην οποία αναφέρεται η επιστολή του δικηγόρου του Τεκμήριο 7, ο μάρτυρας απάντησε ότι «ήταν μια εταιρεία η οποία διαχειριζόταν τα οικονομικά του υποστατικού.» Αρνήθηκε ότι είχε υπενοικιάσει το υποστατικό στην συγκεκριμένη εταιρεία. Ο Εναγόμενος συμφώνησε επίσης ότι παρέλαβε την επιστολή Τεκμήριο
16. Ερωτώμενος ποια είναι η θέση του αναφορικά με τα ενοίκια που διεκδικεί το Κοινοτικό Συμβούλιο, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι « από τη στιγμή που ένα Κοινοτικό Συμβούλιο ζητά προσφορές για καφεστιατόριο που υπάγεται στον κοινοτικό χώρο και όχι καφενείο που υπάγεται στον κοινοτικό χώρο θεωρώ ότι ξεγελάστηκα και εγώ και οι υπόλοιποι προσφοροδότες που έκαναν προσφορά την τότε εποχή με αποτέλεσμα τα ενοίκια να βγούσιν ψηλά γιατί θα ενοικιάζαμε καφεστιατόριο και όχι καφενείο.» Στο τέλος της αντεξέτασης του, έγινε η εξής στιχομυθία με το συνήγορο των Εναγόντων: «Ε: .το Κοινοτικό Συμβούλιο είχε πολεοδομικές άδειες τους επίδικους χρόνους. όταν ενοικίαζες αυτό το πράγμα και το οποίο εξασφάλισε ο XXXXX Βακανάς ο αρχιτέκτονας των Εναγόντων και σου το ανέφερε και ο πεθερός σου. Το γνώριζες. Α: Αφού κύριε Ιωάννου υπήρχαν άδειες πολεοδομικές γιατί δεν μου τις έδωσαν για να μπορώ να βγάλω και άδειες λειτουργίας και άδεια ποτού. Εγώ σας λέω δεν είχε γιατί απ' όσο γνωρίζω δεν είχε την τελική έγκριση της πυροσβεστικής το συγκεκριμένο υποστατικό. Έπρεπε να κατασκευαστεί ένας προθάλαμος για να παραλαμβάνουν την τελική έγκριση για να βγουν οι πολεοδομικές άδειες. Ε: Δηλαδή να αντιληφθώ ότι κατέληξες στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν πολεοδομικές άδειες επειδή δεν σας τις έδωσαν; Α: Βεβαίως, αφού χρειαζόμουν τις πολεοδομικές άδειες για να βγάλω τις άδειες λειτουργίας.» Αυτή είναι, συνοπτικά, όλη η μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Στο στάδιο των αγορεύσεων, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων και έχω μελετήσει όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους καθώς και τη νομολογία στην οποία με έχουν παραπέμψει. Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Εξέτασα τόσο τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι, εάν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές, να διακριβωθούν τα γεγονότα ώστε, στη βάση των γεγονότων, να αποφασιστούν τα επίδικα θέματα[2]. Στην παρούσα περίπτωση, όπως θα διαφανεί κατωτέρω, το αποτέλεσμα των αγωγών κρίνεται ουσιαστικά από γεγονότα μη αμφισβητούμενα και κοινώς παραδεκτά. Πρόκειται για τα γεγονότα που έχω παραθέσει πιο πάνω στις παραγράφους 1-18 της απόφασης μου πιο πάνω. Επί των σημείων που υπάρχει σύγκλιση αναφορικά με τα γεγονότα, δεν απαιτείται περαιτέρω εξέταση ή ενασχόληση του Δικαστηρίου. Με αυτό το δεδομένο προσεγγίζω την αξιολόγηση των δύο μαρτύρων. Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα και την παρουσίαση των διαφόρων εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1, δεν κρίνεται ιδιαίτερα βοηθητικό ή διαφωτιστικό. Δεν είχε άμεση εμπλοκή με τα επίδικα γεγονότα αφού δεν ήταν μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου όταν υπογράφτηκε η επίδικη συμφωνία και δεν ήταν παρών στη συνεδρία ημερομηνίας 24.10.2011 (σύμφωνα με το παρουσιολόγιο του Τεκμηρίου 6). Ανέλαβε την προεδρία του Κοινοτικού Συμβουλίου τον Ιανουάριο
17. Η μαρτυρία του Εναγόμενου, επίσης δεν ήταν ούτε ιδιαίτερα βοηθητική ή διαφωτιστική. Επί των ουσιαστικών σημείων δεν διέφερε η εκδοχή του από αυτή των Εναγόντων. Πρόβαλε κάποιους επιπρόσθετους ισχυρισμούς αναφορικά με τα κίνητρα του στη μη πληρωμή των ενοικίων, τη μη προσκόμιση της εγγύησης και τη νομική ισχύ του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. Πρέπει όμως να σημειώσω ότι και στους δύο μάρτυρες διέκρινα μια προσπάθεια να παρουσιάσουν μια εικόνα επιβαρυντική για την άλλη πλευρά. Ο ΜΕ1 φαίνεται να έχει την εντύπωση ότι μια από τις επιδιώξεις του Εναγόμενου είναι, μαζί με τον πεθερό του, ήταν να βλάψουν προσωπικά τον ίδιο για να πλήξουν την αξιοπιστία του ως νέου κοινοτάρχη. Δεν παρουσίασε όμως γεγονότα ικανά να στοιχειοθετήσουν την εντύπωση του αυτή. Από τη δική του πλευρά, ο Εναγόμενος προσπαθεί να αποπροσανατολίσει παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως «θύμα» μιας παραπλάνησης και εκμετάλλευσης που έτυχε από το Κοινοτικό Συμβούλιο. Δεν έπεισε όμως ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Πιστεύω ότι, μέσω του πεθερού του, γνώριζε πλήρως τα όσα αφορούσαν το επίδικο υποστατικό τόσο πριν όσο και μετά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου συμβολαίου. Δεν στέκει στη βάσανο της λογικής να μην ήταν έτσι τα πράγματα. Δεν μπορώ ούτε να παραγνωρίσω την ανακολουθία στη στάση του, αφού με την επιστολή που απέστειλε ο τότε δικηγόρος του, Τεκμήριο 7, εκφράζει και την πρόθεση του να ανανεώσει την ενοικίαση του υποστατικού. Συνεπώς οι ισχυρισμοί του για δόλο και απάτη από μέρους του Κοινοτικού Συμβουλίου μάλλον δίνουν την εντύπωση ότι είναι σκέψεις εκ των υστέρων παρά ειλικρινής πεποίθηση. Τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά στη μαρτυρία τόσο του ΜΕ1 όσο και του Εναγόμενου δεν διαφοροποιούν τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί από το κοινώς αποδεκτό υπόβαθρο, το οποίο καθορίζει και το αποτέλεσμα, όπως εξηγώ ακολούθως. Ανάλυση. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο τα γεγονότα στοιχειοθετούν τις αξιώσεις που εγείρονται εκατέρωθεν. Όπως αναφέρω στην αρχή της απόφασης μου, στην κυρίως αγωγή 1789/2012, οι Ενάγοντες αξιώνουν ποσά που ισχυρίζονται ότι οφείλει ο Εναγόμενος ως ενοίκια για την περίοδο μέχρι τον τερματισμό του Ενοικιαστήριου Εγγράφου στις 30.1.2011, ενδιάμεσα οφέλη μέχρι την παράδοση κατοχής του υποστατικού πίσω στο Κοινοτικό Συμβούλιο καθώς και διάταγμα που να διατάζει τον Εναγόμενο να παραδώσει κατοχή. Όπως σημειώνω, ο Εναγόμενος έχει ήδη παραδώσει κατοχή του υποστατικού, συνεπώς δεν συντρέχει ανάγκη έκδοσης του αντίστοιχου αιτούμενου διατάγματος. Η συγκεκριμένη αξίωση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και παραμένει έκθετη σε απόρριψη. Παραμένουν οι αξιώσεις για αποζημιώσεις που προανέφερα. Η υπογραφή του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου είναι δεδομένη. Δεδομένο επίσης ότι το Ενοικιαστήριο Έγγραφο δημιούργησε εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Μια από τις υποχρεώσεις που, ρητά, ανέλαβε ο Εναγόμενος ήταν να πληρώνει μηνιαίο ενοίκιο ύψους €1.050, προκαταβολικά, την 1η μέρα κάθε μήνα, για τη διάρκεια της ενοικίασης. Ο Εναγόμενος παρέλαβε κατοχή του υποστατικού την 1.3.2010 και δεν πλήρωσε ενοίκια μετά τον Νοέμβριο
18. Ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει ενοίκια διότι το υποστατικό δεν διέθετε τις προβλεπόμενες άδειες λειτουργίας που ήταν ευθύνη των Εναγόντων να εξασφαλίσουν. Πρόβαλλε επίσης τον ισχυρισμό ότι ένεκα της απουσίας αδειών άσκησε δικαίωμα επίσχεσης επί των ενοικίων για να εμποδίσει τους Ενάγοντες να πλουτίσουν αδικαιολόγητα εις βάρος του. Τα συγκεκριμένα επιχειρήματα δεν γίνονται δεκτά. Εν αρχή, σημειώνω ότι στη δικογραφία υπάρχει μια αόριστη αναφορά σε παράλειψη των Εναγόντων να εξασφαλίσουν «άδειες λειτουργίας» του υποστατικού και στην μαρτυρία του ο Εναγόμενος αναφέρθηκε σε παράλειψη έκδοσης «πολεοδομικών αδειών». Ρητή παραδοχή από μέρους του ΜΕ1 ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν ή δεν μερίμνησαν για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας δεν υπάρχει. Υπάρχουν αναφορές ότι υπήρχε άδεια λειτουργίας καφενείου και για εργοδότηση αρχιτέκτονα και εργολάβου για διενέργεια μετατροπών στο υποστατικό ώστε να λειτουργεί ως καφεστιατόριο. Ο ισχυρισμός για παράλειψη έκδοσης οποιωνδήποτε αδειών προβάλλεται από τον Εναγόμενο, τόσο στην Υπεράσπιση του στην αγωγή 1789/2012 όσο και στην Έκθεση Απαίτησης του στην αγωγή 2353/
19. Το βάρος, επομένως, για την απόδειξη αυτού του ισχυρισμού ήταν στους ώμους του Εναγόμενου. Οι απλές αναφορές του σε «πολεοδομικές άδειες» και «άδειες λειτουργίας» δεν επαρκούν για να αποσείσουν το βάρος αυτό και, η όλη μαρτυρία, δεν στοιχειοθετεί, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι το υποστατικό δεν διέθετε πολεοδομική άδεια, τελική έγκριση, άδεια ΚΟΤ, άδεια πώλησης ποτού ή άλλη, για λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά τους Ενάγοντες. Δεν παρουσιάστηκε, πχ μαρτυρία από την αρμόδια αρχή έκδοσης οποιασδήποτε άδειας αναφορικά με τους λόγους μη έκδοσης της. Ακόμα και στην περίπτωση που το υποστατικό δεν διέθετε πολεοδομική ή άλλη άδεια, το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν περιλαμβάνει όρο ή παράσταση που να σχετίζεται με την ύπαρξη οποιασδήποτε άδειας. Δεν περιλαμβάνει πρόνοια που να δημιουργεί υποχρέωση στους Ενάγοντες να εξασφαλίσουν οποιεσδήποτε άδειες. Ούτε συνιστά εκ του νόμου προϋπόθεση για τη συνομολόγηση ενοικιαστηρίου εγγράφου, η ύπαρξη πολεοδομικής ή άλλης άδειας. Κατ' επέκταση, η ανυπαρξία οποιασδήποτε άδειας ή πιστοποιητικού δεν δημιουργεί δικαίωμα μη πληρωμής ή αναστολής πληρωμής ενοικίου ενόσω διαρκεί η ενοικίαση. Ούτε, βεβαίως, δημιουργεί δικαίωμα επίσχεσης επί των ενοικίων, ως ο Εναγόμενος εισηγείται. Συνεπώς, η μονομερής ενέργεια του Εναγόμενου να μην πληρώνει το οφειλόμενο ενοίκιο, από τη στιγμή που διατηρούσε παράλληλα την κατοχή του υποστατικού, δεν δικαιολογείται. Ακόμα και σε περίπτωση που ιδιοκτήτης αποκρύβει γεγονότα κατά τη σύναψη ενοικιαστηρίου εγγράφου (όπως πχ τη μη ύπαρξη πολεοδομικής άδειας), που καθιστούν την εκτέλεση της σύμβασης είτε αδύνατη, είτε δυσανάλογα επαχθή, τότε ο ενοικιαστής έχει δύο επιλογές. Είτε να επιμένει στην εκτέλεση της σύμβασης τηρώντας τις δικές του υποχρεώσεις (δηλαδή καταβάλλοντας το ενοίκιο) και διεκδικώντας την αποκατάστασή του εφόσον αυτό είναι εφικτό, είτε θα προχωρήσει στον τερματισμό της σύμβασης επιστρέφοντας παράλληλα την κατοχή του υποστατικού και διεκδικώντας αποζημίωσης για τις όποιες απώλειες έχει υποστεί. Με την υπογραφή του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, ο Εναγόμενος απέκτησε τα δικαιώματα αλλά ανέλαβε και τις υποχρεώσεις που καθορίζονται σε αυτό. Συνιστά κοινό τόπο ότι σταμάτησε να πληρώνει τα συμφωνημένα ενοίκια από τον Νοέμβριο
20. Συνιστά επίσης κοινό τόπο ότι ουδέποτε προσκόμισε στους Ενάγοντες τραπεζική εγγύηση για ποσό €6.
21. Παραβίασε δηλαδή και τις δύο αντίστοιχες υποχρεώσεις που ανέλαβε δυνάμει του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. Το Ενοικιαστήριο Έγγραφο προνοούσε ότι σε περίπτωση παράβασης κάποιας πρόνοιας το αθώο μέρος είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη σύμβαση. Ειδικά στην περίπτωση του ενοικίου, το δικαίωμα τερματισμού δημιουργείται εάν ενοίκιο παραμένει απλήρωτο για 15 μέρες μετά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο. Στην υπό κρίση περίπτωση, δόθηκε στον Εναγόμενο γραπτή ειδοποίηση για τις παραβάσεις του και ζητήθηκε να τις αποκαταστήσει. Δεν το έπραξε με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να τερματίσουν τη συμφωνία με την επιστολή τους ημερομηνίας 30.1.2012 (Τεκμήριο 8). Οι Ενάγοντες δικαιούνται στο ποσό του συμφωνημένου ενοικίου για την περίοδο μετά τον Νοέμβριο 2010, που ο Εναγόμενος σταμάτησε να πληρώνει, μέχρι τον τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου στις 30.1.2012 Το μηνιαίο ενοίκιο είχε καθοριστεί σε €1.050 και το συνολικό ποσό για την περίοδο αυτή των14 μηνών ανέρχεται σε €14.700 Οι Ενάγοντες στοιχειοθέτησαν το δικαίωμα τους στο ποσό αυτό. Ο Εναγόμενος παρέδωσε τελικά κατοχή του υποστατικού στις 24.3.2014 Για την περίοδο από τον τερματισμό της συμφωνίας στις 30.1.2012, μέχρι την παράδοση του στις 24.3.2012, οι Ενάγοντες δικαιούνται σε αποζημίωση. Η θέση τους είναι ότι η αποζημίωση αυτή πρέπει να ισούται με το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προέβλεπε ότι σε περίπτωση ανανέωσης της ενοικίασης, το μηνιαίο ενοίκιο θα παρέμενε το ίδιο. Ενόψει αυτής της συμφωνίας των μερών, η διεκδίκηση αποζημίωσης με βάση το εν λόγω ποσό, κρίνω ότι έχει στοιχειοθετηθεί επαρκώς. Ο Εναγόμενος διατήρησε την κατοχή του υποστατικού για 25 μήνες και 24 μέρες μετά τον τερματισμό της ενοικίασης. Για τους 24 αυτούς μήνες το συνολικό ποσό αποζημίωσης ανέρχεται σε €26.
22. Η αναλογία του ενοικίου για τις 24 μέρες του Μαρτίου 2014 ανέρχεται σε €828,
23. Το άθροισμα ανέρχεται σε €27.078,
24. Το συνολικό ποσό σε ενοίκια και αποζημιώσεις είναι €41.778,49, ποσό που οι Ενάγοντες δικαιούνται. Σημειώνω ότι στην αγωγή 1789/2012, οι Ενάγοντες διεκδικούν και γενικές, τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις εναντίον του Εναγόμενου όμως, με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα, κρίνω ότι δεν μπορούν να αποδοθούν τέτοιες θεραπείες στην παρούσα περίπτωση. Συνακόλουθα, οι αντίστοιχες αξιώσεις απορρίπτονται. Αυτά αναφορικά με την αγωγή 1789/
25. Τα όσα εξήγησα πιο πάνω καθορίζουν, εν πολλοίς και τα προς απόφαση ζητήματα της αγωγής 2353/
26. Για τους ίδιους λόγους που εξήγησα ήδη, δεν μπορεί να εκδοθεί το αναγνωριστικό διάταγμα που επιδιώκει ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο (εκεί Εναγόμενοι) δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν ενοίκια και αποζημιώσεις εναντίον του. Επιπρόσθετα, ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Εναγόμενου (εκεί Ενάγοντα) δεν θα μπορούσε να εκδοθεί η αναγνωριστική απόφαση για δόλο από πλευράς των Εναγόντων (εκεί Εναγόμενων) κατά τη συνομολόγηση του ενοικιαστήριο εγγράφου. Ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) διεκδικεί επίσης αποζημιώσεις ύψους €60.000 που ισχυρίζεται ότι αφορούν ζημιές που υπέστη ένεκα της συμπεριφοράς και ενεργειών του Κοινοτικού Συμβουλίου (εκεί Εναγόμενων). Οι ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα[3]. Τίποτε από αυτά συνέβη σε εκείνη την αγωγή. Η Έκθεση Απαίτησης δεν εξειδικεύει πως προκύπτει, ούτε τι αφορά το ποσό αυτό των €60.000 με την απαιτούμενη λεπτομέρεια. Υπάρχει μόνο ένας ισχυρισμός στην παράγραφο 19.4 έκθεσης απαίτησης της αγωγής εκείνης ότι ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) αναγκάστηκε «να προβεί στις αναγκαίες επιδιορθώσεις, εργασίες και αγορά μέρους εξοπλισμού που αφορούσε το επίδικο υποστατικό και να υποστεί ειδικές ζημιές πέραν των €60.000 ευρώ, οι οποίες οφείλονται στην παραβίαση της συμφωνίας από μέρους των Εναγομένων». Ούτε κατά την ακρόαση παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί με την απαιτούμενη αυστηρότητα ότι ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) έχει υποστεί τη συγκεκριμένη ζημιά. Κατ΄ ακρίβεια, καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε σχετικά με τη συγκεκριμένη αξίωση. Ακολουθεί ότι η συγκεκριμένη αξίωση δεν μπορεί να επιτύχει. Στην αγωγή 2353/2012, το Κοινοτικό Συμβούλιο (εκεί Εναγόμενοι) εγείρουν ανταπαίτηση και ζητούν διάταγμα που να διατάζει τον Εναγόμενο (εκεί Ενάγοντα) να τερματίσει την παράνομη επέμβαση στο υποστατικό και διάταγμα που να τον διατάζει να παραδώσει κατοχή του υποστατικού πίσω σε εκείνους. Ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) έχει ήδη παραδώσει κατοχή του υποστατικού και κανένα σκοπό θα εξυπηρετούσε η έκδοση αυτών των διαταγμάτων. Συνεπώς απορρίπτονται αυτές οι αξιώσεις. Διεκδικούν επίσης στα πλαίσια της Ανταπαίτησης που εγείρουν την επιδίκαση αποζημιώσεων ύψους €1.050 μηνιαίως, από τον Νοέμβριο 2010 μέχρι την παράδοση κατοχής. Κρίνω ότι ούτε η αξίωση για αποζημιώσεις μπορεί να επιτύχει. Το Κοινοτικό Συμβούλιο έχει ήδη στοιχειοθετήσει τις αξιώσεις του στην αγωγή 1789/2012, που αφορούσαν ποσά που διεκδικούσαν για την περίοδο που ο Εναγόμενος (εκεί Ενάγοντας) διατηρούσε κατοχή του υποστατικού. Δεν μπορεί να τύχει επιπρόσθετης αποζημίωσης για την ίδια συμπεριφορά και γεγονότα. Παραμένουν οι αξιώσεις που εγείρονται εναντίον του Τριτοδιάδικου. Αυτές συμπαρασύρονται ένεκα του αποτελέσματος της αγωγής και της απόρριψης των αξιώσεων του εκεί Ενάγοντα εναντίον του Κοινοτικού Συμβουλίου[4]. Τέλος, η πλευρά του Εναγόμενου έχει προβάλει το επιχείρημα ότι η συγγενική σχέση μεταξύ Εναγόμενου (στην αγωγή 1789/2012) και Τριτοδιάδικου (στην αγωγή 2353/2012) καθιστά το Ενοικιαστήριο Έγγραφο παράνομο. Ούτε με αυτό το επιχείρημα συμφωνώ. Η σχέση αυτή μεταξύ υπογραφόντων μιας συμφωνίας δεν καθιστά, αφ εαυτού, οποιαδήποτε σύμβαση παράνομη. Επίσης, δεν έχω διακρίνει γεγονότα που, στην προκειμένη περίπτωση, ένεκα της συγγένειας να καθιστούν παράνομο, ακυρώσιμο ή ανεφάρμοστο το Ενοικιαστήριο Έγγραφο. Κατάληξη. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν και το τελικό αποτέλεσμα. Εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των δύο αγωγών. Στην αγωγή 1789/2012, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για ποσό €14.700, που αφορά οφειλόμενα ενοίκια. Επί του ποσού αυτού επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την καταχώρηση της αγωγής. Εκδίδεται επίσης απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για ποσό €27.078,49, που αφορά αποζημιώσεις από τον τερματισμό της ενοικίασης μέχρι παράδοσης κατοχής του υποστατικού. Σε σχέση με τον τόκο επί του ποσού αυτού, κρίνω δίκαιο όπως επιδικαστεί νόμιμος τόκος από τις 24.3.2014, ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος παρέδωσε κατοχή του υποστατικού στους Ενάγοντες και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στην αγωγή 2353/2012, η απαίτηση του Ενάγοντα αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η Ανταπαίτηση των Εναγόμενων επίσης αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η κατάληξη αναφορικά με την απαίτηση, συμπαρασύρει και τη διαδικασία του Τριτοδιάδικου η οποία, συνακόλουθα, απορρίπτεται. Ενόψει του αποτελέσματος, σε σχέση με την αγωγή κρίνω ορθό όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. Σε σχέση με τη διαδικασία Τριτοδιάδικου, ενόψει της απόρριψης της αγωγής, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι από τη συνένωση των δύο αγωγών, ένα σετ εξόδων είναι πληρωτέο. Υπ. ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας