← Κύπρος

Τσαγγάρη ν. Alexander, Αρ. Αγωγής 2323/2012, 15/12/2021

Τσαγγάρη ν. Alexander, Αρ. Αγωγής 2323/2012, 15/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A300 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2323/2012 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Τσαγγάρη, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- ΧΧΧΧ Alexander, από τη Ρωσσία Εναγομένου Και δι΄ ανταπαιτήσεως ΧΧΧΧ Mozgovoy Εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα -και-

  1. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Τσαγγαρίδη
  2. ΧΧΧΧ Τσαγγαρίδη δια του αντιπροσώπου του ΧΧΧΧ Α. Τσαγγαρίδη
  3. P.K.V DEVELOPERS LTD
  4. ΧΧΧΧ Κ. Βανέζη Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/12/2018 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Τσαγγάρη, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- ΧΧΧΧ Alexander, από τη Ρωσσία Εναγομένου Και δι΄ ανταπαιτήσεως ΧΧΧΧ Mozgovoy Εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα -και-
  5. ΧΧΧΧ XXXXX Τσαγγάρη
  6. Της περιουσίας του ΧΧΧΧ Τσαγγάρη ή και Τσαγγαρίδη δια του διαχειριστή της περιουσίας του ΧΧΧΧ Α. Τσαγγάρη
  7. P.K.V DEVELOPERS LTD
  8. ΧΧΧΧ Κ. Βανέζη Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων ----------------------------- Ημερομηνία: 15/12/
  9. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για Ενάγοντα - Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Θεοφίλου για A. Chr. Theophilou LLC. Για Εναγόμενο - Εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα: κ. Γ. Πιττάτζης για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ. Για Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 3 και 4: Καμία εμφάνιση. A Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης, δυνάμει μεταβίβασης από τον πατέρα του (εξ΄ ανταπαιτήσεως εναγόμενο 2), 373/2908 μεριδίων επί του κτήματος με αρ. Εγγρ. 0/19 ΧΧΧΧ, τεμάχιο XXXXX, Φ/Σχ. 2-207-340, Τμήμα 5, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ στην Περιοχή Ποταμός Γερμασόγειας στη Λεμεσό (στο εξής το ακίνητο). Επί του ακινήτου βρίσκονται ανηγερθείσες κατοικίες με βάση Συμφωνία διανομής ημερομηνίας 13.5.10, μεταξύ των οποίων και η κατοικία με αρ. 7 (στο εξής η κατοικία). Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 8.8.11, ο Εναγόμενος ζήτησε από τον Ενάγοντα την έκδοση του τίτλου της κατοικίας και τη μεταβίβαση της επ΄ ονόματι του στη βάση Συμφωνιών, ισχυριζόμενος ότι αγόρασε και είναι δικαιούχος και κάτοχος της κατοικίας, ότι είχε καταβάλει το συμφωνηθέν ποσό και ήταν διατεθειμένος να πληρώσει επιπρόσθετα το ποσό των €30.
  10. Ο Ενάγοντας με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 26.8.11 αρνήθηκε οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τον Εναγόμενο, ως και ότι εισέπραξε οποιοδήποτε ποσό από αυτόν και με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 2.9.11 κάλεσε τον Εναγόμενο να εγκαταλείψει την κατοικία. Ο Εναγόμενος δεν απάντησε ούτε και συμμορφώθηκε, γι΄ αυτό ο Ενάγοντας με νέα επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 14.2.12 τον κάλεσε εκ νέου να εκκενώσει την κατοικία και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της, όμως αυτός μέχρι σήμερα αρνείται να συμμορφωθεί και συνεχίζει να την κατέχει και χρησιμοποιεί. Ως αποτέλεσμα ο Ενάγοντας καταχώρισε την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου: (Α) Διάταγμα διατάσσον τον Εναγόμενο να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή της κατοικίας. (Β) Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. (Γ) Απόφαση εναντίον του Εναγόμενου για €60.000 ως ζημιά που ισούται με την ενοικιαστική αξία της κατοικίας δηλαδή €2.500 μηνιαίως από 15.5.20 - 14.5.
  11. (Δ) €2.500 μηνιαίως από 15.5.12 μέχρι παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής της κατοικίας ως ενδιάμεσα κέρδη. (Ε) Νόμιμο τόκο και έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του ισχυρίζεται ότι ο αποβιώσας πατέρας του Ενάγοντα ΧΧΧΧ Τσαγγάρης ή Τσαγγαρίδης (στο εξής ο αποβιώσας) το 2002 ήταν ιδιοκτήτης όλου του ακινήτου, με εμβαδόν 17955 τ.μ., όπου υπήρχε και μια κατοικία όπου διέμενε. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 24.9.02 ο αποβιώσας διέθεσε το ακίνητο στον Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 4 και την σύζυγο του ΧΧΧΧ Βανέζη στη τιμή του £1.000.000 (Λ.Κ.). Αυτοί θα πλήρωναν £900.000 (Λ.Κ.) σε μετρητά και θα έκτιζαν και μια κατοικία για τον αποβιώσαντα. Ο Ενάγοντας υπέγραψε την εν λόγω Συμφωνία ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος και δυνάμει αυτής ο Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3 και η σύζυγος του έκτιζαν οικίες και τις πωλούσαν σε τρίτους αγοραστές. Με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 4.3.04 ο εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4, μέσω της εταιρείας P.K.V. Developers Ltd (εξ΄ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3) της οποίας ήταν διευθυντής και κύριος μέτοχος, πώλησε στον Εναγόμενο μια υπό ανέγερση κατοικία στο ακίνητο έναντι £130.000 (Λ.Κ.) και διαχώρισε την τιμή της γης σε £50.000 και την τιμή της οικοδομής σε £80.
  12. Με νέο έγγραφο ίδιας ημερομηνίας 4.3.04, η εν λόγω εταιρεία πώλησε στον Εναγόμενο 280 τ.μ. του ακινήτου στην τιμή των £50.000, αφού στο πρώτο έγγραφο (4.3.04) δεν αναφερόταν το εμβαδόν του ακινήτου και της κατοικίας. Με νέα γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 14.2.06 ο εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3, παρουσιάστηκε ως διευθυντής ή εκπρόσωπος ή εξουσιοδοτημένος της εταιρείας Andreas Tsagarides Ltd και με αναφορά στη συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 24.9.02, πώλησε στον Εναγόμενο έναντι του ιδίου ποσού των £50.000, εμβαδόν 280 τ.μ. επί του ακινήτου για να ανεγερθεί η κατοικία. Οι όροι του εν λόγω συμβολαίου ήταν πανομοιότυποι με τους όρους του συμβολαίου ημερομηνίας 4.3.04 (με διαφορά της ημερομηνίας και του πωλητή). Ο εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4 αποπεράτωσε την κατοικία και παρέδωσε κατοχή στον Εναγόμενο περί τις αρχές 2008 και έκτοτε αυτός την κατέχει και χρησιμοποιεί διανοία κυρίου και ανέμενε τους εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 3 και 4 να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο και να του την μεταβιβάσουν. Ο Εναγόμενος εξόφλησε όλες τις υποχρεώσεις του προς τους εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 3 και 4, οι οποίοι δεν του παρέδωσαν το πωληθέν εμβαδόν των 280 τ.μ. αλλά μόνο 215 τ.μ. και του αποστέρησαν 65 τ.μ., η αξία των οποίων είναι €150.
  13. Οι εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι 3 και 4, σε συνεργασία με τον Ενάγοντα και/ή τον αποβιώσαντα ήδη μεταβίβασαν σε τρίτους αγοραστές κλασματικά μερίδια της γης, όμως παρέλειψαν να μεριμνήσουν για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου επί του μέρους της γης που πώλησαν στον Εναγόμενο, ο οποίος διατηρεί μερίδιο επί του ακινήτου που αντιστοιχεί στην κατοικία. Γι΄ αυτό και ο Εναγόμενος ήγειρε Ανταπαίτηση με την οποία αξιώνει εναντίον των εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 ως ακολούθως, διευκρινίζοντας ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Εναγόμενος απέσυρε την Ανταπαίτηση εναντίον των Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 3 και 4: (Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο αποβιώσας (εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2) παράνομα μεταβίβασε αιτία δωρεάς στον εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1 μερίδια επί του ακινήτου. (Β) Διάταγμα ακύρωνον τη μεταβίβαση των οποιωνδήποτε μεριδίων του ακινήτου με εμβαδόν 17955 τ.μ. από τον αποβιώσαντα (εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2), στον Ενάγοντα (εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1). (Γ) Διάταγμα διατάσσον τον Ενάγοντα - εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1 να εγγράψει επ΄ ονόματι του Εναγόμενου - Εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα, μερίδιο του ακινήτου όσο αντιστοιχεί σε 280 τ.μ.. (Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας - εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 1 δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στην κατοικία. (Ε) Ειδικές αποζημιώσεις για €150.000 για το μέρος του ακινήτου που αφαιρέθηκε από το πωληθέν εμβαδόν 65 τ.μ.. (ΣΤ) Αποζημιώσεις για απάτη. (Ζ) Αποζημιώσεις για πρόκληση διάρρηξης συμφωνίας. (Η) Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, πρόκληση πανικού, κλονισμού και ψυχικής αναστάτωσης. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν και από τις δύο πλευρές τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα:

(1)Το περιεχόμενο του Πίνακα Ενοικιαστικής αξίας της επίδικης κατοικίας (Τεκμήριο 2) είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές.
(2)Η αξία της επίδικης κατοικίας κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν €450.000.
(3)Οι αιτήσεις για ανάπτυξη ακινήτων, όπως οι αιτήσεις για έκδοση άδειας οικοδομής, υποβάλλονται από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου ή από πρόσωπο εκ μέρους του ιδιοκτήτη. Για τον Ενάγοντα και εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 και 2 κατέθεσαν
(2)μάρτυρες: Ο ΧΧΧΧ Νικολάου (Μ.Ε.1) και ο ΧΧΧΧ Τσαγγάρης (Ενάγοντας - εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 1) (Μ.Ε.2). Ο (Μ.Ε.1) είναι Εκτιμητής ακινήτων και κατέθεσε στο Δικαστήριο δύο εκθέσεις του για την ενοικιαστική αξία του ακινήτου ημερομηνίας 19.12.19 (Τεκμήριο 1) και 1.3.21 (Τεκμήριο 1Α). Μετά από την εκ συμφώνου κατάθεση του Πίνακα Ενοικιαστικής αξίας της επίδικης κατοικίας με αρ. 7 στην οδό XXXXX (Τεκμήριο 2), συμφωνήθηκε και από τις δύο πλευρές ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 1(Α) δεν θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Ο Μ.Ε.2 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι ολόκληρο το επίδικο ακίνητο ανήκε στον αποβιώσαντα πατέρα του (Τεκμήριο 3) (εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2). Το μέρος του ακινήτου όπου βρίσκεται η επίδικη κατοικία, μεταβιβάστηκε στον ίδιο ως δωρεά από τον αποβιώσαντα, ο οποίος απεβίωσε στις 21.4.
  1. Ο ίδιος διορίστηκε ως διαχειριστής της περιουσίας του με βάση το Διάταγμα ημερομηνίας 26.11.18 (Τεκμήριο 4). Αναφέρθηκε στη Συμφωνία πώλησης μεταξύ του αποβιώσαντος και του πρώην εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4 (Μ.Υ.2) ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19) και ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Υ.2 δεν δικαιούτο να πωλήσει την επίδικη κατοικία σε οποιονδήποτε χωρίς τη γραπτή συναίνεση του αποβιώσαντος, ο οποίος ουδέποτε συναίνεσε, ούτε και ο ίδιος, στην αγορά της κατοικίας από τον Εναγόμενο. Ο ίδιος απέκτησε μερίδια στο ακίνητο με δωρεά από τον αποβιώσαντα από το 2007 και το 2008 του μεταβιβάστηκαν μεγαλύτερα μερίδια από το μερίδιο που αναλογεί στην επίδικη κατοικία. Ο ίδιος δεν ήταν μέρος της Συμφωνίας ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19), αλλά ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος στη βάση πληρεξουσίου ημερομηνίας 21.6.01 (Τεκμήριο 5). Από τα μερίδια του στο ακίνητο, μεταβίβασε σταδιακά μέρος αυτών σε τρίτους και στις 12.11.16 παρέμεινε ιδιοκτήτης με ποσοστό συνιδιοκτησίας του σε 86/859 μερίδια επί του ακινήτου, που καλύπτει 258 τ.μ. γης και αφορά την επίδικη κατοικία. Για τα εν λόγω μερίδια (86/859) εκδόθηκε νέος επικαιροποιημένος τίτλος μεριδίου του με αρ. εγγρ. 0/35949 [Τεκμήριο 6 (Α) (Β)] [Τεκμήριο 7(Α) (Β)]. Ανέφερε ότι με βάση τη Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19), ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του, είχαν δικαίωμα να κτίζουν και έκτισαν κατοικίες επί του ακινήτου πριν την ολική αποπληρωμή του τιμήματος και τις πωλούσαν σε τρίτους, μόνο με τη συναίνεση και συνυπογραφή του ίδιου εκ μέρους του αποβιώσαντος, ώστε να εισπράττει ο αποβιώσας μέρος του τιμήματος. Ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του δεν μπορούσαν να πωλήσουν σε τρίτους χωρίς την προυπογραφή του αποβιώσαντος. Ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του δεν τήρησαν τους όρους αποπληρωμής του τιμήματος αγοράς του ακινήτου με βάση τη Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19). Με επιστολή του Μ.Υ.2 χωρίς ημερομηνία - που παραδόθηκε στον ίδιο στις 13.5.03 - προς τον αποβιώσαντα (Τεκμήριο 8), πρότεινε στον αποβιώσαντα τροποποίηση της Συμφωνίας ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19), με την αγορά από τον αποβιώσαντα άλλης μιας κατοικίας στο ακίνητο και τον διπλασιασμό των τόκων από 6% σε 12%. Μετά την επιστολή (Τεκμήριο 8) ο ίδιος εκ μέρους του αποβιώσαντος συμφώνησε με τον Μ.Υ.2: (α) Την χρέωση διπλάσιων τόκων από 6% σε 12% ετησίως. (β) Για το ποσό των Λ.Κ. 90.000 - το οποίο αφαιρέθηκε από το υπόλοιπο - η κατοικία που πρότεινε ο Μ.Υ.2, επί 29/454 μερίδια του ακινήτου (358 τ.μ. γης στο ακίνητο) αποτέλεσε ιδιοκτησία του αποβιώσαντος, ο οποίος στις 3.1.08 την δώρισε στον αδελφό του ΧΧΧΧ Τσαγγάρη [Τεκμήριο 6(Α) (Β)] και την 1.8.08 εκδόθηκε σχετικός τίτλος (Τεκμήριο 9). (γ) Το οφειλόμενο υπόλοιπο θα πληρωνόταν από αγοραστές κατοικιών επί του ακινήτου, τους οποίους θα εύρισκε ο Μ.Υ.
  2. Ο αποβιώσας θα πωλούσε στους τρίτους αγοραστές το αντίστοιχο μερίδιο επί του ακινήτου και θα εισέπραττε το τίμημα από την κάθε πώληση έναντι του χρέους του Μ.Υ.
  3. Ο Μ.Υ.2 θα έκτιζε τις κατοικίες για τους αγοραστές με βάση δικό του συμβόλαιο, χωρίς ευθύνη του πατέρα του για τις κατοικίες (Τεκμήριο 10). Στη συνέχεια, με τη συναίνεση του Μ.Υ.2, υπογράφθηκαν από τον ίδιο και άλλες πωλήσεις μεταξύ του αποβιώσαντος και αγοραστών μεριδίων που εύρισκε ο Μ.Υ.2 και ο αποβιώσας εισέπραττε τα σχετικά ποσά που αναλογούσαν στην πώληση των μεριδίων, ενώ Μ.Υ.2 υπέγραφε με τους αγοραστές τα δικά του ξεχωριστά συμβόλαια για το κτίσιμο των κατοικιών [Τεκμήριο 11(Α) (Β) (Γ)]. Ισχυρίστηκε ότι πριν τον Μάϊο 2003 ο αποβιώσας υπέγραφε αγοραπωλητήρια έγγραφα του Μ.Υ.2 με άλλους αγοραστές, αφού εισέπραττε τα συμφωνημένα ποσά με βάση τη Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19). Μετά τις 13.5.03, η Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 τροποποιήθηκε ως ανωτέρω και λόγω της προσυπογραφής του αποβιώσαντος ή της δικής του για τον αποβιώσαντα και την πώληση μεριδίων στο ακίνητο από τον αποβιώσαντα, με τα συμβόλαια αυτά, οι αγοραστές αποκτούσαν δικαιώματα εναντίον του αποβιώσαντος και εναντίον του, τα οποία τίμησαν πλήρως. Πριν την επιστολή των δικηγόρων του Εναγόμενου ημερομηνίας 8.8.11 (Τεκμήριο 15), ο Εναγόμενος και ο Μ.Υ.2 ουδέποτε του ανέφεραν για την πώληση στον Εναγόμενο της επίδικης κατοικίας και ουδέποτε ο αποβιώσας ή ο ίδιος προσυπόγραψαν τις συμφωνίες με τις οποίες ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι αγόρασε την επίδικη κατοικία. Τον Μάϊο 2007, ο Μ.Υ.2 χρωστούσε στον αποβιώσαντα σημαντικά ποσά από το τίμημα αγοράς του ακινήτου με βάση τη Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19) και δεν μπορούσε να τα πληρώσει. Έτσι ο Μ.Υ.2 του πρότεινε να αγοράσει ο ίδιος όλες τις μεζονέτες που έκτισε στο ακίνητο. Τελικά συμφώνησαν όπως: α) ο ίδιος αγόρασε τις μεζονέτες επί του ακινήτου ατέλειωτες για Λ.Κ. 600.000 (Τεκμήριο 12(Α) (Β)) και το αντίστοιχο ποσό του ακινήτου που αναλογούσε γι΄ αυτές θα του το μεταβίβαζε ο αποβιώσας και β) ο αποβιώσας θα κρατούσε τα απούλητα ποσοστά του ακινήτου - πέραν των μεζονετών - έναντι του μεγαλύτερου μέρους του υπολοίπου που του χρωστούσε ο Εναγόμενος. Στις 14.7.08 και 21.8.08 ο αποβιώσας του μεταβίβασε αιτία δωρεάς τα μερίδια στο ακίνητο, λόγω της αγοράς των μεζονετών από τον ίδιο. Στις 13.5.10 ο ίδιος προσωπικά και για τον αποβιώσαντα υπέγραψε μαζί με τους συνιδιοκτήτες στους οποίους μεταβίβασε μερίδια του ακινήτου, Συμφωνία διανομής (Τεκμήριο 13(Α) (Β) (Γ) με την οποία καθόρισαν τοπογραφικά και επί σχεδίου την κατοικία και τα οικόπεδα του καθενός. Στην εν λόγω Συμφωνία διανομής φαίνεται ότι η κατοικία αρ. 7 είναι δική του. Όλοι οι συνιδιοκτήτες με ειδικό πληρεξούσιο ημερομηνίας 16.7.10 (Τεκμήριο 14) διόρισαν τον XXXXX Φραντζή ως Ειδικό διαχειριστή για να τους βοηθήσει με τις διαδικασίες έκδοσης χωριστών τίτλων για κάθε κατοικία. Ισχυρίζεται ότι η επίδικη κατοικία είναι κτισμένη στα δικά του μερίδια επί του ακινήτου και του ανήκει και κατέχει τίτλο σε ποσοστό του ακινήτου όπου είναι κτισμένη. Η επίδικη κατοικία ήταν κτισμένη στα μερίδια του ακινήτου που ο Μ.Υ.2 του ανέφερε ότι δεν είχαν πωληθεί σε τρίτους και ήταν μια από τις κατοικίες που λήφθηκε υπόψη για να καταλήξουν στην πιο πάνω Συμφωνία για την αγορά των μεζονετών και παρέμειναν στον αποβιώσαντα. Στο μεταξύ ο ίδιος πώλησε μέρος της δικής του συνιδιοκτησίας στο ακίνητο, σε τρίτους και του απέμεινε η επίδικη κατοικία. Τον Οκτώβριο 2010, ο Φραντζής του ανέφερε ότι στην επίδικη κατοικία αρ. 7, διαμένουν Ρώσσοι που ισχυρίζονται ότι την αγόρασαν από τον Μ.Υ.
  4. Επισκέφθηκε αρκετές φορές την κατοικία για να μιλήσει με τους ένοικους, όμως αυτοί αρνούντο να του μιλήσουν. Όταν παρέλαβε την επιστολή των δικηγόρων του Εναγομένου ημερομηνίας 8.8.11 (Τεκμήριο 15),τότε για πρώτη φορά έμαθε τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου για αγορά της επίδικης κατοικίας. Οι δικηγόροι του έστειλαν την επιστολή ημερομηνίας 26.8.11 (Τεκμήριο 16). Οι επισυνημμένες Συμφωνίες στο Τεκμήριο 15 αφορούν τρίτους και όχι τον ίδιο και τον αποβιώσαντα, με τους οποίους δεν είχαν καμία σχέση. Ούτε ο ίδιος ούτε ο αποβιώσας γνώριζαν ότι ο Εναγόμενος αγόρασε και εξόφλησε την επίδικη κατοικία. Στις 2.9.11 έστειλε μέσω δικηγόρου του 2ην επιστολή (Τεκμήριο 17), όμως ο Εναγόμενος δεν απάντησε και δεν παρέδωσε ελεύθερη και κενή την κατοχή της κατοικίας. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 14.2.12 (Τεκμήριο 18) τον κάλεσε εκ νέου να εκκενώσει την κατοικία, όμως αυτός μέχρι σήμερα συνεχίζει να την κατέχει και χρησιμοποιεί παράνομα. Ως αποτέλεσμα υφίσταται ζημιές και/ή απώλειες που συνίστανται στην ενοικιαστική αξία της κατοικίας από 15.5.10 (που η κατοικία του ανήκει) μέχρι να του παραδοθεί ελεύθερη κατοχή της. Συνεπώς διεκδικεί €2.000 μηνιαίως από 1.1.21 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης της κατοικίας για απώλεια χρήσης και ενοικίων. Περαιτέρω αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου ώστε ο Εναγόμενος να του παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή της επίδικης κατοικίας. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι με βάση την παρ. 29(β) του Τεκμηρίου 19, ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του είχαν την εξουσία να υπογράφουν πωλητήρια έγγραφα αλλά μόνο για την ανέγερση κατοικιών και όχι για την πώληση της γης. Για την πώληση της γης υπέγραφε μόνο ο ίδιος και ο αποβιώσας. Διευκρίνισε ότι η Συμφωνία ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 20) - χαρτοσημασμένη - είναι η ίδια με την συνημμένη στο Τεκμήριο 15 σελ. 5 και με αυτήν η εταιρεία PKV Developers Ltd συμφωνεί να πωλήσει στον Εναγόμενο την επίδικη κατοικία. Με την επιστολή των δικηγόρων του Εναγόμενου ημερομηνίας 8.8.11 (Τεκμήριο 11), γνώριζε τις θέσεις του Εναγόμενου ότι είχε αγοράσει την επίδικη κατοικία. Με την επιστολή ημερομηνίας 2.2.12 (Τεκμήριο 21), ζητούσε από τον Εναγόμενο να του καταβάλει €85.000 για να του μεταβιβάσει την επίδικη κατοικία. Σε απάντηση της επιστολής ημερομηνίας 14.2.12 (Τεκμήριο 18), ο δικηγόρος του Εναγόμενου απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 15.2.12 (Τεκμήριο 22). Ανέφερε ότι οι μεταβιβάσεις που έχουν γίνει σε τρίτα πρόσωπα, έγιναν από τον ίδιο μετά από εντολές του αποβιώσαντος και ο ίδιος υπέγραψε όλες τις μεταβιβάσεις. Με βάση την Συμφωνία Διανομής ημερομηνίας 13.5.2010 (Τεκμήριο 13(Α)), με το πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 5) και με υπόδειξη του αποβιώσαντος, μεταβίβασε επ΄ ονόματι του 905/5816 μερίδια (αρ. 1 Τεκμήριο 13Α). Στον αρ. 2 του Τεκμηρίου 13Α αναφέρονται μερίδια 45/1454 επ΄ ονόματι του αποβιώσαντος και αντιστοιχούν στην οικία που διαμένουν οι γονείς του και είχε υποχρέωση να ανεγείρει ο Μ.Υ.2, με βάση το Τεκμήριο
  5. Στον αρ. 13 αναφέρονται 29/1454 μερίδια επ΄ ονόματι του αδελφού του ΧΧΧΧ Τσαγγάρη και αφορούν μια κατοικία που αποτελεί το δεύτερο αντιστάθμισμα έναντι του ποσού που χρωστούσε ο Μ.Υ.2 στον αποβιώσαντα, όταν δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του. Τα δικά του μερίδια (905/5816) (αρ. 1 Τεκμήριο 13(Α)) αντιστοιχούν σε 11 μεζονέτες και στην επίδικη κατοικία (αρ. 7) (Τεκμήριο 13(Α) σελ. 2, αρ. 1). Διευκρίνισε ότι εντός του ακινήτου που αγόρασε ο Μ.Υ.2, κτίστηκαν 27 κατοικίες και 11 μεζονέτες. Το Τεκμήριο 19 δεν χαρτοσημάνθηκε διότι δεν θα κατατίθετο στο Κτηματολόγιο. Ο ίδιος και ο αποβιώσας δεν πώλησαν καμιά από τις 27 κατοικίες, αφού με βάση το Τεκμήριο 19 δεν είχαν καμία σχέση με την ανέγερση των κατοικιών. Ο Μ.Υ.2 με την επιστολή του ημερομηνίας 13.5.03 (Τεκμήριο 8), εξήγησε τα οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν από τις εισπράξεις και δεν μπορούσε να τηρήσει τους όρους του Τεκμηρίου
  6. Γι΄ αυτό πρότεινε αύξηση του επιτοκίου σε 12% και συμφώνησαν ότι σε σχέση με τις κατοικίες που θα πωλούσε ο Μ.Υ.2, θα εισέπρατταν οι ίδιοι το ποσό των χρημάτων που θα αναλογούσε στο μερίδιο της γης που θα μεταβίβαζαν. Ο ίδιος και ο αποβιώσας συμφώνησαν με όσα πρότεινε ο Μ.Υ.2 με το Τεκμήριο
  7. Ισχυρίστηκε ότι το 12% επιτόκιο υπολογίζεται σε €120.000, τα οποία ο Μ.Υ.2 δεν κατέβαλε στον αποβιώσαντα γιατί είναι πτωχεύσας. Επίσης ο Μ.Υ.2 τους χρωστά την αναλογία των χρημάτων για τα μερίδια που αναλογούν στην επίδικη κατοικία [αρ. 7 Τεκμήριο 13(Γ)]. Δεν διεκδίκησε δικαστικά το ποσό των €120.000 γιατί ο Μ.Υ.2 είναι πτωχεύσας, η δε σύζυγος του δεν έχει περιουσιακά στοιχεία. Ανέφερε ότι στο επίδικο ακίνητο (Τεκμήριο 19) περιλαμβάνονται τα μερίδια της γης (τ.μ.) που αναλογούν στην επίδικη κατοικία. Μεταβίβασε σε όλους τους αγοραστές κατοικιών από τον Μ.Υ.2, εκτός από τον Εναγόμενο διότι δεν είχε πληρωθεί το τίμημα που αναλογεί στη γη ύψους €85.000, από τον Εναγόμενο ή τον Μ.Υ.2 και ήταν καθορισμένο και υπολογισμένο από τον Μ.Υ.
  8. Το Τεκμήριο 37 (ημερομηνίας 4.3.04) αφορά την πώληση γης στον Εναγόμενο έναντι £50.000 (Λ.Κ.). Σ΄ ότι αφορά τους υπόλοιπους αγοραστές κατοικιών, επεξήγησε ότι όταν ο Μ.Υ.2 πωλούσε μια κατοικία, μετέβαιναν στον Κτηματολόγιο, ο ίδιος εισέπραττε επί τόπου από τους αγοραστές το τίμημα για την αξία του μεριδίου που αναλογούσε στη γη και μεταβίβαζε το μερίδιο της γης στον αγοραστή που του υποδείκνυε ο Μ.Υ.
  9. Μέχρι σήμερα ο Μ.Υ.2 του οφείλει τα ποσά που αφορούν την επίδικη κατοικία και €120.000 τόκους. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 24 κατάλογο των ονομάτων των αγοραστών και των ποσών που εισέπραξε από τον καθένα (για τα μερίδια γης που τους αναλογούσαν) μαζί με δηλώσεις διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας για τον καθένα [Τεκμήριο 24 (1-21)]. Ισχυρίστηκε ότι τα ποσά που ο ίδιος εισέπραττε από τους αγοραστές τα καθόριζε ο Μ.Υ.2, ως υπόλοιπο που του χρωστούσαν οι αγοραστές και ο Μ.Υ.2 του τα παρέδιδε έναντι του ποσού που του χρωστούσε (με βάση το Τεκμήριο 19). Εισέπραξε συνολικά από τον Μ.Υ.2 το ποσό των £807.000 (Λ.Κ.) για την αγορά του ακινήτου με βάση το Τεκμήριο
  10. Σ΄ ότι αφορά τον Εναγόμενο δεν γνώριζε ότι ο Μ.Υ.2 είχε προβεί σε συναλλαγή μαζί του. Όταν παρέλαβε το Τεκμήριο 15 και τα συνημμένα έγγραφα, αποτάθηκε στον δικηγόρο του, ενώ ο Μ.Υ.2 ήταν εξαφανισμένος και ο ίδιος και ο αποβιώσας δεν είχαν καμία σχέση με τις υπογραφές στα συμβόλαια (συνημμένα στο Τεκμήριο 15). Ο ίδιος δεν γνώριζε αν ο Εναγόμενος αγόρασε κατοικία από τον Μ.Υ.2, και ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Υ.2 είχε προβεί σε πλαστογραφία εγγράφων ώστε στην επίδικη κατοικία να ενωθεί ηλεκτρισμός και παροχή νερού, χωρίς να υπογράψει ο ίδιος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος. Ο ίδιος ουδέποτε μετέβηκε στην Ηλεκτρική ή Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας για να πληρώσει ηλεκτρισμό και νερό για την επίδικη κατοικία, ούτε και υπέγραψε σχετικές αιτήσεις. Στο Τεκμήριο 25 δεν υπέγραψε ο ίδιος ούτε ο αποβιώσας ούτε και εξουσιοδότησαν άλλο πρόσωπο για να υπογράψει. Δεν γνωρίζει πότε ο Εναγόμενος εισήλθε στην επίδικη κατοικία. Ανέφερε ότι πλήρωσε ΦΠΑ για τις 11 μεζονέτες (Τεκμήριο 29(α) (β) -σύνολο €367.685). Στα Τεκμήρια 24(1-2) παρουσιάζεται ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών που πλήρωσε κατά την μεταβίβαση της γης (Τεκμήριο 19). Από τον Μ.Υ.2, με βάση το Τεκμήριο 19 εισέπραξε £290.000 (Λ.Κ.) όπως προκύπτει από το Τεκμήριο
  11. Με βάση το Τεκμήριο 30 στις 31.12.07 ο Μ.Υ.2 τους χρωστούσε το ποσό των €158.900 (£93.000 (Λ.Κ.)) στο οποίο συμπεριλήφθηκαν και οι τόκοι που τους όφειλε. Μέχρι σήμερα δεν εισέπραξε κανένα ποσό από τον Μ.Υ.2 έναντι αυτού του ποσού. Επεξήγησε ότι μετά την εγκατάλειψη του έργου από τον Μ.Υ.2, όλοι οι συνιδιοκτήτες του τεμαχίου διόρισαν τον κ. Φραντζή ως πληρεξούσιο για να αποπερατωθεί ο δρόμος, το αποχετευτικό σύστημα, τα πεζοδρόμια και να εκδοθούν οι άδειες οικοδομής, Πολεοδομικές άδειας και τελικές εγκρίσεις. Ανέφερε ότι για τις 11 μεζονέτες έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 31) ενώ για την επίδικη κατοικία δεν εκδόθηκε ακόμα τίτλος ιδιοκτησίας. Επεσήμανε ότι ο Μ.Υ.2 έκτιζε τις κατοικίες και ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη για τυχόν υπέρβαση του συντελεστή δόμησης ή παραβίαση του εμβαδού της γης που αγόρασε ο Εναγόμενος. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καμία σχέση με το συμβόλαιο της επίδικης κατοικίας, δεν υπέγραψε ούτε ο ίδιος, ούτε ο αποβιώσας οποιοδήποτε συμβόλαιο, ούτε και είχε ανάμειξη ή σχέση με την επίδικη κατοικία. Αναφέρθηκε στην εισήγηση από τους δικηγόρους του το 2012 (Τεκμήριο 21) για να του καταβάλει ο Εναγόμενος €85.000, προκειμένου να του μεταβιβάσει το μερίδιο της γης που αντιστοιχούσε στην επίδικη κατοικία, όμως αν και συμφώνησαν, τελικά ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε. Ισχυρίστηκε ότι στο Τεκμήριο 15 επισυνάπτονται έγγραφα, από τα οποία το Τεκμήριο 15 σελ. 4 (Συμφωνία Πώλησης ημερομηνίας 14.2.06) είναι πλαστογραφημένο. Συγκεκριμένα, η υπογραφή κάτω από τη λέξη «the seller», δεν είναι δική του, ούτε του αποβιώσαντος. Για την πλευρά του Εναγόμενου και Εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα κατέθεσαν
(6)μάρτυρες. Η ΧΧΧΧ Πέτρου (Μ.Υ.1), ο ΧΧΧΧ Βανέζης (πρώην εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4) (Μ.Υ.2), ο ΧΧΧΧ Επαμεινώνδας (Μ.Υ.3), η ΧΧΧΧ Ιωαννίδου (Μ.Υ.4), ο Εναγόμενος (Μ.Υ.5) και η ΧΧΧΧ Κουρσάρου (Μ.Υ.6). Η (Μ.Υ.1) γνωρίζει τον Ενάγοντα και Εναγόμενο, τους γονείς του Εναγόμενου, και τον Μ.Υ.
  1. Η ίδια αγόρασε από τον Μ.Υ.2 δύο υπό ανέγερση οικίες στο συγκρότημα που ανήγειρε στο επίδικο ακίνητο και είχε επίσης συστήσει στην οικογένεια του Εναγόμενου για να αγοράσει οικία από τον Μ.Υ.2 στο ίδιο συγκρότημα. Οι συναλλαγές της και όλα τα σχετικά έγγραφα για την αγορά των δύο οικιών έγιναν από τον Μ.Υ.2 και δεν είχε καμία σχέση με τον Ενάγοντα. Στην πορεία ακύρωσε την μια οικία και την δεύτερη οικία την μεταβίβασε στην κόρη της Μαρία, η οποία με τη σειρά της τη μεταβίβασε στην εγγονή της Ελένη. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια είχε ξοφλήσει τον Μ.Υ.2 και όταν ζήτησε από τον Ενάγοντα να της μεταβιβάσει τη γη που αναλογούσε στην οικία, αυτός της ζήτησε να του πληρώσει επιπρόσθετο ποσό, όμως η ίδια αρνήθηκε επίμονα γιατί δεν είχε αγοράσει την οικία από αυτόν και είχε εξοφλήσει το τίμημα. Τελικά ο Ενάγοντας μεταβίβασε το μερίδιο της γης που αντιστοιχούσε στην μια κατοικία αρ. 17 που είχε αγοράσει από τον Μ.Υ.
  2. Η ίδια συνομίλησε με τον Μ.Υ.2 ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι ο Εναγόμενος τον εξόφλησε. Ισχυρίστηκε ότι το πωλητήριο έγγραφο δυνάμει του οποίου ο Μ.Υ.2 πώλησε στον Εναγόμενο την επίδικη κατοικία, είναι παρόμοιο με το πωλητήριο έγγραφο δυνάμει του οποίου η ίδια αγόρασε τη δική της κατοικία. Ειδικότερα, ως πωλητές παρουσιάζεται μια οικογενειακή εταιρεία του Μ.Υ.2, PKV DEVELOPERS LTD και ο Μ.Υ.2 υπέγραφε τα Πωλητήρια για την εν λόγω εταιρεία. Ο Ενάγοντας ουδέποτε αμφισβήτησε τέτοια πώληση από τον Μ.Υ.2 και με βάση τέτοια Πωλητήρια έγγραφα, μεταβίβασε μερίδια σε όλους τους αγοραστές, εκτός από τον Εναγόμενο, ο οποίος δεν υπέκυψε στην απαίτηση του να τον πληρώσει €85.000 για να του μεταβιβάσει το μερίδιο γης που αντιστοιχεί στην επίδικη κατοικία. Τόνισε ότι επιθυμεί να έχει καλές και φιλικές σχέσεις με τον Ενάγοντα, χωρίς καμία αντιπαράθεση και έχθρα προς αυτόν. Διευκρίνισε ότι το Τεκμήριο 32 αφορά Αίτηση για έκδοση Πολεοδομικής άδειας για την δική της κατοικία αρ. 17, με συνημμένα σχέδια, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι για την κατοικία αρ. 17, προτού ο Ενάγοντας της την μεταβιβάσει, δεν κατέβαλε σ΄ αυτόν (στον Ενάγοντα) κανένα ποσό, αν και αυτός της είχε ζητήσει χρήματα. Διευκρίνισε ότι η ίδια είχε παραχωρήσει την εν λόγω κατοικία στην θυγατέρα της και όταν της υποδείχθηκε η τραπεζική επιταγή (Τεκμήριο 26, σελ. 7) για £20.000, ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν είχε εκδώσει τέτοια επιταγή, ούτε και αυτή (η επιταγή) φέρει την υπογραφή της. Η ίδια πλήρωνε μόνο τον Μ.Υ.2 και δεν γνωρίζει αν αυτός παρέδωσε στον Ενάγοντα την εν λόγω επιταγή. Αρνήθηκε ότι η ίδια κατά την μεταβίβαση του μεριδίου γης που αναλογεί στην κατοικία αρ. 17, επί τόπου στο Κτηματολόγιο, οπισθογράφησε και παρέδωσε την επιταγή (Τεκμήριο 26, σελ. 7) στον Ενάγοντα. Ο Μ.Υ.2 είναι ο πρώην εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος
  3. Με βάση το Τεκμήριο 33 είχε εκδοθεί Διάταγμα παραλαβής και πτώχευσης εναντίον του στις 9.6.11 και αυτός αποκαταστάθηκε αυτοδίκαια στις 7.11.15 (Τεκμήριο 33(Α)). Ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε μαζί με τον Ενάγοντα, ως αντιπρόσωπο του αποβιώσαντος πατέρα του, τη Συμφωνία ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19), με βάση την οποία είχε την υποχρέωση να ανεγείρει μια κατοικία προς όφελος του αποβιώσαντος, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, και να του καταβάλει επιπρόσθετο ποσό £900.
  4. Ο ίδιος σαν διευθυντής της Εταιρείας PKV Developers Ltd (η οποία αναγραφόταν λανθασμένα ως PKV Developments Ltd) (Τεκμήριο 34) πωλούσε μέσω αυτής (της εταιρείας), τις κατοικίες που ανήγειρε εντός του επίδικου ακινήτου, σε τρίτους αγοραστές. Με βάση το Τεκμήριο 19, είχε δικαίωμα να πωλεί υπό ανέγερση κατοικίες, όμως με ρητή πρόνοια, δεν είχε δικαίωμα να καταθέσει το Τεκμήριο 19 στο Κτηματολόγιο και έτσι τα Πωλητήρια έγγραφα που έκανε η εταιρεία του PKV Developers Ltd με τρίτους, δεν ήταν δυνατό να κατατεθούν στο Κτηματολόγιο. Λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν μπορούσε να πληρώσει έγκαιρα το ποσό των £900.000 και έτσι τον Μάϊο 2003, με επιστολή του (Τεκμήριο 8) δεσμεύτηκε ότι θα πλήρωνε τόκους προς 12% αντί 6% επί των ποσών που καθυστερούσε και αυτό έγινε αποδεκτό από τον Ενάγοντα. Με βάση το Τεκμήριο 8, αποδέχθηκε και παρέδωσε στον Ενάγοντα και μια τελειωμένη οικία, για τον αδελφό του Παναγιώτη, η αξία της οποίας ήταν £130.000 (€222.181) και την οποία ο Ενάγοντας ήδη μεταβίβασε στον αδελφό του τα μερίδια της γης που αντιστοιχούσε στην εν λόγω κατοικία. Μετά πάροδο 4 χρόνων, ο Ενάγοντας του ζήτησε και ο ίδιος του πώλησε 11 μεζονέτες που έκτιζε στο ακίνητο, σχεδόν τελειωμένες, στη τιμή του £1.000.000, χωρίς γραπτή συμφωνία. Έναντι του ποσού του £1.000.000, ο Ενάγοντας - ο οποίος ήταν φίλος του - του κατέβαλε μόνο το ποσό των £600.000 και συνεχίζει να του οφείλει ποσό £400.000 (€683.440) μέχρι σήμερα. Ο ίδιος κηρύχθηκε σε πτώχευση και δεν είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει από τον Ενάγοντα, το υπόλοιπο του χρέους του. Μεταξύ των αγοραστών των οικιών που έκτιζε στο επίδικο ακίνητο, ήταν και ο Εναγόμενος, γιος του ΧΧΧΧ Mozgovoy. Πώλησε την επίδικη κατοικία αρχικά σε εταιρεία του ΧΧΧΧ Mozgovoy, όμως στην πορεία, το σχετικό Πωλητήριο έγγραφο, αντικαταστάθηκε με το Συμβόλαιο ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 15, σελ. 5) (Τεκμήριο 20) μεταξύ της PKV Developers Ltd και του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος παρέλαβε το σπίτι που του πώλησε το 2008, εξόφλησε το τίμημα και έκτοτε το χρησιμοποιεί με την οικογένεια του σαν ο νόμιμος δικαιούχος. Τον Φεβρουάριο του 2006 τον επισκέφθηκε ο Εναγόμενος και του είπε ότι τον ξεγέλασε γιατί ο ίδιος δεν ήταν ο ιδιοκτήτης της γης της κατοικίας που του πώλησε και επέμενε να υπογράψει και ο ιδιοκτήτης της γης. Ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον Ενάγοντα για το πρόβλημα, ο οποίος του είπε να υπογράψει ο ίδιος ένα έγγραφο, ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη. Έτσι συνέταξε το Συμβόλαιο ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4) το οποίο παρέδωσε στον Εναγόμενο και αυτός το χαρτοσήμανε. Ανέφερε ότι στο συμβόλαιο ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4), αναφέρεται σαν πωλητής η εταιρεία Andreas Tsagarides Ltd, η οποία δεν υπάρχει και δεν θυμάται πού οφείλεται το λάθος αυτό. Όμως στην υπογραφή του (the seller) σημείωσε ότι υπογράφει «δια Andrea Tsagarides», διότι είχε την έγκριση του Ενάγοντα ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος. Ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε από το 2003 ότι ο ίδιος είχε πωλήσει την επίδικη κατοικία με αρ.
  5. Ο ίδιος όταν πωλούσε τις οικίες που έκτιζε στο επίδικο ακίνητο, πωλούσε στον κάθε αγοραστή και το αντίστοιχο μερίδιο της γης. Ισχυρίζεται ότι τα ποσά που καταγράφει ο Ενάγοντας στο Τεκμήριο 24 - και για τα οποία ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι όλοι οι αγοραστές, πλην του Εναγόμενο, του κατέβαλαν ως ποσά για την αξία της γης προτού τους μεταβιβάσει - τα κατέβαλε ο ίδιος στον Ενάγοντα. Δεν γνωρίζει κανένα από τους αγοραστές που υποχρεώθηκε να πληρώσει στον Ενάγοντα κάποιο ποσό. Όμως ο Ενάγοντας, εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι τα πωλητήρια έγγραφα δεν ήταν κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο και όταν ακόμα οι σχέσεις τους ήταν φιλικές, του αποκάλυψε ότι είχε εκβιάσει μια Ρωσσίδα που είχε πεθάνει ο σύζυγος της και ήθελε να πωλήσει και μεταβιβάσει την οικία της σε νέο αγοραστή (Megisti Trading Ltd), ότι της απέσπασε κρυφά κάτω από το τραπέζι και εκβιαστικά, ποσό £50.
  6. Ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας, ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος ουδέποτε αμφισβήτησε το δικαίωμα του να πωλεί οικίες και γη στο επίδικο ακίνητο, είτε προσωπικά, είτε μέσω της εταιρείας του PKV Developers Ltd και ο Ενάγοντας γνώριζε ότι είχε πωλήσει την επίδικη οικία στον Εναγόμενο από τον Μάρτιο 2004 (Τεκμήριο 15, σελ. 5, Τεκμήριο 20) και δεν δικαιούται να ζητά επιπρόσθετα χρήματα από τον Εναγόμενο €85.000, ούτε και δικαιούτο ο Ενάγοντας να μεταβιβάσει επ' ονόματι του τα μερίδια του ακινήτου που αντιστοιχούν στην οικία που ο Εναγόμενος αγόρασε από τον ίδιο. Ο Ενάγοντας οφείλει να μεταβιβάσει στον Εναγόμενο, τα μερίδια γης που αντιστοιχούν στην επίδικη κατοικία. Η σύζυγος του ΧΧΧΧ Βανέζη του είχε εν λευκώ παραχωρήσει την εξουσία να ανεγείρει και πωλεί οικίες, είτε προσωπικά είτε μέσω της οικογενειακής τους εταιρείας PKV Developers Ltd στο επίδικο ακίνητο. Με όλους τους αγοραστές οικιών στο επίδικο ακίνητο, υπέγραψε παρόμοια συμβόλαια με την PKV Developers Ltd και ο Ενάγοντας ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος και ο αποβιώσας, ουδέποτε αμφισβήτησαν το δικαίωμα του να πωλεί κατοικίες και αναγνώρισαν όλες τις πωλήσεις. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε την υπογραφή του στο Συμβόλαιο ημερομηνίας 14.2.06 (αγορά γης) (Τεκμήριο 15, σελ. 4) κάτω από «the Seller», «δια ΧΧΧΧ Tsagarides». Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του στο Τεκμήριο 19 (2ος συμβαλλόμενος), ως και στο Τεκμήριο 20 (με τον Εναγόμενο) (builder). Υπέγραψε το Συμβόλαιο Τεκμήριο 15, σελ. 4 «δια ΧΧΧΧ Tsagarides» μετά από οδηγίες του Ενάγοντα, δηλαδή όταν ο Ενάγοντας του είπε να υπογράψει ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη της γης, μετά που διαμαρτυρήθηκε ο Εναγόμενος ότι τον ξεγέλασε. Ο Εναγόμενος γνώριζε ότι ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης της γης. Ο ίδιος ουδέποτε παρουσιάστηκε στον Εναγόμενο ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη της γης ή ως ιδιοκτήτης της γης. Ουδέποτε παρουσίασε στον Εναγόμενο ότι υπήρχε εγγεγραμμένη εταιρεία με το όνομα Andreas Tsagarides Ltd. Αρνήθηκε ότι κατέθεσε στο Δικαστήριο ως μάρτυρας, προκειμένου να αποσυρθεί η ανταπαίτηση του Εναγόμενου εναντίον του και ουδέποτε συνομίλησε με τον Εναγόμενο. Δεν είχε αναφέρει στον Επίσημο Παραλήπτη το χρέος του Ενάγοντα προς τον ίδιο ύψους £400.000, αφού επρόκειτο για προφορική συμφωνία. Λόγω οικογενειακών προβλημάτων πηγαινοερχόταν στο εξωτερικό και πρόσφατα μίλησε με το δικηγόρο του για να λάβει μέτρα εναντίον του Ενάγοντα. Ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε, από την ημέρα που άρχισε η ανέγερση της επίδικης κατοικίας, ότι αυτή είχε πωληθεί στον Εναγόμενο, αφού ήταν στενοί φίλοι και ο Ενάγοντας γνώριζε τα πάντα. Σε όλα τα πωλητήρια έγγραφα των οικιών, πωλητής ήταν η κατασκευαστική του εταιρεία PKV Developers Ltd. Ισχυρίστηκε ότι είχε την εντύπωση ότι με βάση το Τεκμήριο 19, είχε το δικαίωμα να πωλεί μερίδια γης. Σε αρκετές περιπτώσεις αγοραστών ο Ενάγοντας έκανε τις μεταβιβάσεις των μεριδίων γης και ουδέποτε και κανένας δεν του είχε πει ότι αυτό δεν ήταν αποδεκτό ή επιτρεπτό. Ανέφερε ότι όταν ήταν πληρωμένη η κατοικία και ήθελε να μεταβιβάσει μερίδιο γης σε αγοραστή, καλούσε τον Ενάγοντα, ετοίμαζε όλα τα σχετικά έγγραφα του Κτηματολογίου, εμφανιζόταν ο Ενάγοντας στο Κτηματολόγιο και υπέγραφε για τη μεταβίβαση των μεριδίων, εκ μέρους του αποβιώσαντος. Λόγω της φιλίας του με τον Ενάγοντα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπήρξε περίπτωση όπου είχε διευθετήσει συνάντηση του Ενάγοντα με αγοραστές στο Κτηματολόγιο, για να καταβάλουν επί τόπου στον Ενάγοντα μέρος του υπολοίπου που του χρωστούσαν και αυτό να αφαιρείτο από το δικό του χρεωστικό υπόλοιπο (Τεκμήριο 19) και τότε ο Ενάγοντας προέβαινε στη μεταβίβαση του μεριδίου γης. Ισχυρίστηκε ότι σε όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις, ο ίδιος υποδείκνυε στον Ενάγοντα σε ποιόν αγοραστή να μεταβιβάσει μερίδιο γης. Για κάθε κατοικία υπήρχε και ο υπολογισμός της αξίας της γης. Όλες οι μεταβιβάσεις και οι σχετικές αιτήσεις εγίνοντο από τον ίδιο και οι αγοραστές αν είχαν να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό θα πλήρωναν τον ίδιο. Κατά την πώληση της επίδικης κατοικίας ο Εναγόμενος δεν του ζήτησε να υπογράψει και ο ιδιοκτήτης της γης. Αρχικά η επίδικη κατοικία αγοράστηκε από εταιρεία του πατέρα του Εναγόμενου. Στη συνέχεια αγοράστηκε από τον Εναγόμενο η κατοικία με το Τεκμήριο 20 (ημερομηνίας 4.3.04) και το μερίδιο γης με το Τεκμήριο 37 (ημερομηνίας 4.3.04). Στο Τεκμήριο 37 φέρει την υπογραφή του ως «the seller» και δέχθηκε ότι είχε πωλήσει στον Εναγόμενο την γη. Το Τεκμήριο 15,σελ. 4 (ημερομηνίας 14.2.06) το υπέγραψε ως «XXXXX Τσαγγαρίδης» και αφορά μόνο τη γη, όπως και το Τεκμήριο
  7. Επέμενε ότι ο ίδιος πωλούσε κατοικίες με τη γη τους. Ισχυρίστηκε ότι η XXXXX Πέτρου (Μ.Υ.1) είχε παραδώσει στον ίδιο, τραπεζική επιταγή επ΄ ονόματι της, οπισθογραφημένη και ο ίδιος την παρέδωσε στον Ενάγοντα έναντι του χρέους του, για να της μεταβιβάσει το μερίδιο γης που αντιστοιχούσε στην κατοικία της. Αναφέρθηκε στην περίπτωση που ο Ενάγοντας απέσπασε εκβιαστικά €50.000 από Ρωσσίδα, και αφορούσε τους αγοραστές XXXXX Murykih και τη σύζυγο του ΧΧΧΧ Myrykina και την κατοικία αρ. 12 (Τεκμήριο 13(Γ)) (Τεκμήριο 24
(21)) την οποία ήθελε να μεταβιβάσει στην Megisti Trading Ltd. Ο ίδιος ενημέρωσε τον Ενάγοντα για να γίνει η μεταβίβαση και μετά από αρκετό χρόνο ο Ενάγοντας του εκμυστηρεύθηκε ότι έβγαλε λεφτά από τον αποθανόντα Ρώσο. Ο Μ.Υ.3 είναι λειτουργός στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και εργάζεται στην Υπηρεσία Φόρου Κεφαλαιουχικών κερδών από το
  1. Ανέφερε ότι το Τεκμήριο 19 υπόκειται σε χαρτοσήμανση και η συναλλαγή που περιέχεται σ΄ αυτό υπόκειται σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Ωστόσο, το Τεκμήριο 19 δεν παρουσιάστηκε από τον διαθέτη του ακινήτου (πωλητή) στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων για να υποβληθεί φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Ανέφερε επίσης ότι με βάση το Τεκμήριο 19, η κατοικία που θα ανεγείρετο, υπόκειτο σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Περαιτέρω, στην περίπτωση που μέρος της αντιπαροχής των £900.000, αντί χρημάτων παραδόθηκαν κατοικίες τελειωμένες (ως μέρος της αντιπαροχής), τότε και αυτές οι κατοικίες υπόκειντο σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης της γης, δηλαδή ο διαθέτης, μεταβίβασε αιτία δωρεάς, μέρος της αντιπαροχής σε παιδιά του, ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών θα έπρεπε να είχε πληρωθεί από τον διαθέτη στην αρχική αντιπαροχή και η μεταγενέστερη δωρεά στα παιδιά του δεν φορολογείται, νοουμένου ότι φορολογήθηκε η αρχική Συμφωνία (Τεκμήριο 19). Σε περίπτωση που η αρχική συναλλαγή του Τεκμηρίου 19 δεν φορολογήθηκε, τότε η οικία που παρέμεινε στον διαθέτη ιδιοκτήτη (αποβιώσαντα), και οποιεσδήποτε άλλες οικίες μεταβιβάστηκαν αιτία δωρεάς ως μέρος της αντιπαροχής, υπόκεινται σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών, νοουμένου ότι κτίστηκαν προς όφελος του ιδιοκτήτη (πατέρα). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το όφελος για την ανέγερση της κατοικίας για τον ιδιοκτήτη, θα έπρεπε να φορολογηθεί. Τα Τεκμήρια 24 (1-21) αφορούν πώληση μεριδίου χωραφιού προς διάφορα πρόσωπα. Με τις πληρωμές των Τεκμηρίων 24 (1-21) δεν καλύφθηκε ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών διότι δεν συμποσούται το ποσό των £1.000.
  2. Αν προστεθούν όλα τα ποσά των μεριδίων, το άθροισμα τους δεν είναι £1.000.000 αλλά λιγότερο. Για αυτό το μικρότερο ποσό, πληρώθηκε ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Για την κατοικία που ανηγέρθηκε στο όνομα του πωλητή (Τεκμήριο 19) δεν θα έπρεπε να πληρώσει φόρο κεφαλαιουχικών κερδών για το μερίδιο γης που αντιστοιχούσε στην κατοικία. Σ΄ ότι αφορά τη δωρεά κατοικιών στα παιδιά του, η μεταβίβαση της γης που αντιστοιχούσε σε αυτές (νοουμένου ότι φορολογήθηκε η γη με την αρχική συναλλαγή) δεν θα φορολογείται. Αν όμως ο πατέρας διαθέτης, είχε όφελος από την ανέγερση κατοικιών στα συγκεκριμένα μερίδια, θα πρέπει ο διαθέτης να φορολογηθεί για το όφελος από την ανέγερση των κατοικιών. Η Μ.Υ.4 είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Παρουσίασε στο Δικαστήριο την απογραφή περιουσίας ημερομηνίας 24.9.19 (Τεκμήριο 36) από τον φάκελο διαχείρισης 500/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που αφορά τον αποβιώσαντα XXXXX Γ. Τσαγγάρη (Τσαγγαρίδη) του οποίου διαχειριστής είναι ο Ενάγοντας. Ο Μ.Υ.5 είναι ο Εναγόμενος. Ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε από το 2004 ότι είχε αγοράσει την επίδικη κατοικία, ότι είχε εξοφλήσει το τίμημα της, ως και ότι αυτός και η οικογένεια του κατοικούσε σ΄ αυτήν από το 2008 και συνεχίζει να κατοικεί μέχρι σήμερα, ως νόμιμος αγοραστής και κάτοχος αυτής, εφόσον η κατοικία αποπερατώθηκε και του παραδόθηκε εν γνώσει και με τη συγκατάθεση του Ενάγοντα. Αναφέρθηκε στον αποβιώσαντα πατέρα του Ενάγοντα, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, στο οποίο το 2002 υπήρχε μια κατοικία όπου διέμενε με την οικογένεια του. Με το Τεκμήριο 19 ο αποβιώσας διέθεσε το ακίνητο στον Μ.Υ.2 και τη σύζυγο του στην τιμή του £1.000.000 (Λ.Κ.), οι οποίοι ως αγοραστές θα πλήρωναν £900.000 μετρητά και θα έκτιζαν στο ακίνητο και σε συγκεκριμένο χώρο, 1 κατοικία προς όφελος του αποβιώσαντος για £100.000 (Λ.Κ.). Ο Ενάγοντας υπέγραψε το Τεκμήριο 19 ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος. Στα πλαίσια της Συμφωνίας (Τεκμήριο 19) ο Μ.Υ.2 και η εταιρεία του PKV Developers Ltd - σε συνεργασία και με υπογραφές, σύμπραξη και συμφωνία με τον Ενάγοντα και τον αποβιώσαντα - έκτιζαν οικίες τις οποίες ο Μ.Υ.2 πωλούσε, μέσω της εταιρείας του PKV Developers Ltd σε τρίτους αγοραστές. Ο Μ.Υ.2 και η εταιρεία του PKV Developers Ltd, μαζί με τον Ενάγοντα και τον αποβιώσαντα, πήραν διάφορες άδειες οικοδομής, έκτισαν πολλές κατοικίες και τις διέθεσαν σε τρίτα πρόσωπα. Στο επίδικο ακίνητο κτίστηκαν 27 οικίες και 11 μεζονέτες. Ισχυρίστηκε ότι τον Μάρτιο 2004, ο Μ.Υ.2 παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος και διευθυντής της PKV Developers Ltd (την οποία κατέγραφε λανθασμένα ως PKV Developments Ltd) και προέβαλε και παρίστανε ότι η PKV Developers Ltd είχε δικαίωμα να πωλεί και πωλούσε υπό ανέγερση οικίες στο επίδικο ακίνητο. Έτσι, με γραπτή Συμφωνία ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 20 και Τεκμήριο 15 (σελ. 5)) ο Μ.Υ.2, μέσω της PKV Developers Ltd, της οποίας ήταν διευθυντής, του πώλησε την επίδικη υπό ανέγερση κατοικία στο επίδικο ακίνητο, έναντι της τιμής των £130.000 (Λ.Κ.). Στο Τεκμήριο 20 διαχωριζόταν η τιμή της γης σε £50.000 και η τιμή της οικίας σε £80.000 και η PKV Developers Ltd ανέλαβε να οικοδομήσει και του μεταβιβάσει την επίδικη πωληθείσα κατοικία μέχρι 4.11.
  3. Διευκρίνισε ότι είχε προηγηθεί παρόμοια συμφωνία με τον πατέρα του Vladimir Mozgovoi, μέσω της εταιρείας του W.C.C.A. Company Ltd και όλα τα ποσά που είχε εισπράξει ο Μ.Υ.2 και η PVK Developers Ltd, από την W.C.C.A. και τον πατέρα του έναντι του τιμήματος, είχαν πιστωθεί στον ίδιο. Με ξεχωριστή Συμφωνία ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 37), η PKV Developers Ltd του πώλησε εμβαδόν 280 τ.μ. του ακινήτου, στη τιμή των £50.
  4. Τούτο γιατί στο Τεκμήριο 20 δεν αναφερόταν το εμβαδόν της γης επί της οποίας θα ανεγειρόταν η κατοικία. Το ποσό των £50.000 δεν ήταν πρόσθετο ποσό αλλά το ποσό που προσδιοριζόταν στο Τεκμήριο 20 (ημερομηνίας 4.3.20). Ο Μ.Υ.2 και η PKV Developers Ltd αποπεράτωσαν την επίδικη κατοικία και του παρέδωσαν κατοχή, περί τις αρχές του 2008, εν γνώσει του Ενάγοντα και του αποβιώσαντος, ο οποίος τότε ζούσε στο ίδιο συγκρότημα, στην κατοικία όπου έκτισε προς όφελος του ο M.Y.2 μέσω της PKV Developers Ltd. Έκτοτε ο ίδιος και η οικογένεια του κατέχουν και χρησιμοποιούν την κατοικία, πληρώνει σκύβαλα, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και άλλα τέλη, ως ο απόλυτος και αδιαφιλονίκητος ιδιοκτήτης και κάτοχος διάνοια κυρίου και ανέμενε από τον Μ.Υ.2 και την PKV Developers Ltd, να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο της οικίας με το πωληθέν εμβαδόν και να του την μεταβιβάσουν. Επειδή πληροφορήθηκε ότι η PKV Developers Ltd και ο Μ.Υ.2 δεν ήταν ιδιοκτήτης της γης, ζήτησε από τον Μ.Υ.2 και με Συμφωνία ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4), του πώλησε εκ μέρους του ιδιοκτήτη της γης, 280 τ.μ. στο επίδικο ακίνητο, από τα οποία, στα 170 τ.μ. θα ανεγειρόταν η επίδικη κατοικία. Ο Μ.Υ.2 τον διαβεβαίωσε ότι είχε την έγκριση του ιδιοκτήτη για την υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4). Ανέφερε ότι στην εν λόγω Συμφωνία ημερομηνίας 14.2.06, φερόταν σαν πωλητής μια ανύπαρκτη εταιρεία ΧΧΧΧ Τσαγγαρίδης Λτδ, όμως, πρόσφατα πληροφορήθηκε ότι ο Μ.Υ.2 υπέγραψε εκ μέρους του ΧΧΧΧ Τσαγγαρίδη. Ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Υ.2 μέσω της PKV Developers Ltd, σε συνεννόηση και συνεργασία με τον Ενάγοντα και τον αποβιώσαντα, πώλησαν και μεταβίβασαν σε τρίτους, κατοικίες που έκτισαν στο επίδικο ακίνητο και ήδη μεταβίβασαν σε τρίτους αγοραστές κλασματικά μερίδια της γης. Όμως δεν μερίμνησαν για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για την επίδικη κατοικία του και του μέρους της γης επί της οποίας ανηγέρθηκε και αγόρασε. Αντί αυτού ο Ενάγοντας διατηρεί επ΄ ονόματι του μερίδιο του ακινήτου που αντιστοιχεί στην επίδικη κατοικία που έκτισε για τον ίδιο ο Μ.Υ.2 μέσω της PKV Developers Ltd, στα πλαίσια της Συμφωνίας ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 20) και 24.9.02 (Τεκμήριο 19). Ο Ενάγοντας μεταβίβασε σε όλους τους αγοραστές κλασματικά μερίδια του ακινήτου που αντιστοιχούσαν στην οικία που αγόρασε ο καθένας, όμως τα κλασματικά μερίδια που αντιστοιχούσαν στην οικία που αγόρασε, τα μεταβίβασε επ΄ ονόματι του. Ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας, στην προσπάθεια του να τον υποχρεώσει να του καταβάλει ποσό, που όπως ισχυρίζεται του οφείλει ο Μ.Υ.2, τον απείλησε και επιχείρησε βίαιη κατάληψη της επίδικης οικίας και έξωση του. Διευκρίνισε ότι ο Μ.Υ.2 στα επίδικα έγγραφα χρησιμοποιούσε το όνομα της Εταιρείας PKV Developments Ltd αντί το ορθό όνομα της PKV Developers Ltd, προφανώς λόγω δακτυλογραφικού λάθους. Ο Μ.Υ.2 πώλησε τις 26 οικίες μέσω της ίδιας εταιρείας PKV Developers Ltd, όπως και στη δική του περίπτωση και ο Ενάγοντας και ο αποβιώσας αποδέχθηκαν όλες τις συναλλαγές και μεταβίβασαν κλασματικά μερίδια του ακινήτου σε όλους τους αγοραστές οικιών από την PKV Developers Ltd στο επίδικο ακίνητο. Ο Μ.Υ.2 και η PKV Developers Ltd δεν τίμησαν την συμφωνία πώλησης της επίδικης κατοικίας στον ίδιο διότι ο Ενάγοντας, αντί να μεταβιβάσει στον ίδιον τα μερίδια του ακινήτου που αντιστοιχούσαν στην επίδικη κατοικία, τα μεταβίβασε επ΄ ονόματι του αιτία δωρεάς, ισχυριζόμενος ότι ο M.Y.2 δεν τον εξόφλησε και ζητούσε από τον ίδιο να του καταβάλει €85.000 για να του μεταβιβάσει την επίδικη οικία. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν αγόρασε την επίδικη κατοικία από τον Μ.Υ.2, ήταν πεπεισμένος ότι ο ίδιος είναι νόμιμος κάτοχος του ακινήτου. Το Τεκμήριο 20 έγινε με την PKV Developers Ltd, όμως γι΄ αυτήν υπέγραφε ο Μ.Υ.2 ως διευθυντής της. Κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 20 δεν είχε συμβουλή δικηγόρου. Όταν συναντήθηκε με τον Ενάγοντα (το 2008) στο γραφείο του Ενάγοντα και αυτός απαίτησε από τον ίδιο €85.000 σε μετρητά και όχι με τραπεζικό έμβασμα, του ανέφερε ότι η PKV Developers Ltd, δεν είχε κανένα δικαίωμα να κτίζει κατοικίες στο επίδικο ακίνητο. Ο Ενάγοντας του ανέφερε επίσης ότι με την πληρωμή των €85.000 η επίδικη κατοικία θα του άνηκε και του διευκρίνισε ότι σε τέτοια περίπτωση, ο ίδιος δεν θα έπαιρνε κανένα σχετικό έγγραφο και απλά θα μπορούσε να διαμένει στην κατοικία. Τέλος ο Ενάγοντας του ανέφερε ότι αν αποτεινόταν σε δικηγόρο, τότε δεν θα υπήρχε καμία συμφωνία μεταξύ τους. Ο ίδιος δεν του έδωσε καμία απάντηση και επισκέφθηκε τον δικηγόρο του γιατί αντιλήφθηκε ότι η πρόταση του Ενάγοντα δεν ήταν νόμιμη πράξη. Όταν αντιλήφθηκε ότι η PKV Developers Ltd και ο αποβιώσας, μέσω του Ενάγοντα ως πληρεξούσιος του, είχαν προβεί σε Συμφωνία ανέγερσης κατοικιών στο επίδικο ακίνητο, τότε πείστηκε ότι ο Μ.Υ.2 είχε εκπληρώσει πλήρως τις υποσχέσεις του προς τον ίδιο. Πρόσθεσε ότι όλοι οι αγοραστές των κατοικιών στο επίδικο ακίνητο, είχαν υπογράψει την ίδια συμφωνία που και ο ίδιος υπέγραψε με την PKV Developers (Τεκμήριο 20). Όλοι οι αγοραστές τον διαβεβαίωσαν ότι υπέγραψαν ακριβώς το ίδιο συμβόλαιο. Γι΄ αυτό και δεν έχει απαιτήσεις εναντίον της PKV Developers Ltd, αφού όλες οι υποχρεώσεις της απέναντι του εκπληρώθηκαν. Σ΄ ότι αφορά την επιστολή (Τεκμήριο 15, σελ. 1) των δικηγόρων Nicos Neophytou Law Partners, ισχυρίστηκε ότι αυτοί δεν ήταν δικηγόροι του και δεν είχαν κανένα δικαίωμα να την συντάξουν επ΄ ονόματι του. Ανέφερε ότι η επιστολή ημερομηνίας 15.2.12 (Τεκμήριο 22) γράφτηκε από το δικηγόρο του με την δική του έγκριση. Όλοι οι αγοραστές των κατοικιών που υπέγραψαν συμβόλαια με τον Μ.Υ.2, πλήρωσαν τα χρήματα στην εταιρεία του PKV Developers Ltd και έλαβαν τίτλους ιδιοκτησίας, με την σύμφωνη γνώμη του αποβιώσαντος και του Ενάγοντα. Από τις 27 κατοικίες και 11 μεζονέτες που κτίστηκαν στο επίδικο ακίνητο, ο μόνος που δεν απέκτησε τίτλο ιδιοκτησίας είναι ο ίδιος, αν και εξόφλησε εξ΄ ολοκλήρου όλο το τίμημα αγοράς της επίδικης κατοικίας. Δέχθηκε ότι δεν έχει συνάψει Συμφωνία με τον ιδιοκτήτη της γης δηλαδή τον αποβιώσαντα, όμως κανένας από τους υπόλοιπους αγοραστές των 27 κατοικιών δεν έχει συνάψει τέτοια Συμφωνία. Όλοι είχαν συνάψει Συμφωνία με την εταιρεία του Μ.Υ.2, PKV Developers Ltd. Ισχυρίστηκε ότι το 2008 ο Βανέζης του είχε εξηγήσει ότι μέχρι να διαχωριστεί η γη σε μερίδια που αντιστοιχούν σε κάθε κατοικία, ο ίδιος δεν θα μπορούσε να είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των μεριδίων γης που αντιστοιχούν στην επίδικη κατοικία. Επίσης, στην μοναδική συνάντηση του με τον Ενάγοντα, αυτός του εξήγησε ότι θα έπρεπε να γίνουν διάφορες εργασίες (πεζοδρόμια, παιδικές χαρές, πάρκα) ώστε να διαχωριστεί το ακίνητο και να διαμοιραστούν τα μερίδια που αντιστοιχούν σε κάθε κατοικία. Επέμενε ότι είχε συναντηθεί με τον Ενάγοντα το 2008 και ήταν η αιτία που ζήτησε βοήθεια από τον δικηγόρο του και το 2011-2012 δέχθηκε απειλές και εκβιασμούς για να εκκενώσει την κατοικία. Ο ίδιος περίμενε να ολοκληρωθεί το έργο για να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι του. Όταν συναντήθηκε με τον Ενάγοντα το 2008 για να διερευνήσει αν υπάρχουν προβλήματα στη μεταβίβαση της κατοικίας επ΄ ονόματι του, ο Ενάγοντας του ζήτησε σε μετρητά €85.000, όμως ο ίδιος αρνήθηκε. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 37 ημερομηνίας 4.3.
  5. Με το Τεκμήριο 20 διαχωρίστηκε το τίμημα πώλησης εκ £130.000, σε £80.000 για την οικία και £50.000 για τη γη όπου θα ανεγειρόταν η κατοικία. Επεξήγησε ότι το Τεκμήριο 20 υπογράφθηκε όταν ακόμα δεν είχε αρχίσει η ανέγερση της επίδικης κατοικίας, και υπήρχε μόνο το σχέδιο (Τεκμήριο 20(Α)). Όταν κατά την ανέγερση της οικίας διαπιστώθηκε ότι η οικία και το τεμάχιο της γης ήταν μικρότερου εμβαδού από το συμφωνηθέν, ο Μ.Υ.2 του πρότεινε να διαχωριστεί το συμβόλαιο και να αναγράφεται σε νέο ξεχωριστό συμβόλαιο το εμβαδόν της γης. Έτσι υπογράφθηκε το νέο συμβόλαιο Τεκμήριο37 (αφορούσε τη γη). Το 2006 ο Μ.Υ.2 του ζήτησε να υπογράψουν και τρίτο συμβόλαιο διότι μόνο ο ιδιοκτήτης της γης (αποβιώσας) θα μπορούσε να καταχωρήσει το συμβόλαιο στο Κτηματολόγιο. Γι΄ αυτό και υπέγραψαν τρίτο συμβόλαιο ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4). Κατά το χρόνο αυτό, η κατοικία κτιζόταν και η οικογένεια Τσαγγάρη έβλεπε ότι στο συγκεκριμένο μερίδιο γης είχε ολοκληρωθεί η ανέγερση της κατοικίας και υπήρχε ιδιοκτήτης. Επεξήγησε ότι το Τεκμήριο 20 υπογράφθηκε στις 4.3.04, ενώ το Τεκμήριο 37 υπογράφθηκε μετά από 1 χρόνο περίπου, όμως φέρει την ίδια ημερομηνία 4.3.04, διότι ο Μ.Υ.2 του είχε εξηγήσει ότι επρόκειτο για το ίδιο τεμάχιο γης, την ίδια οικία και το Τεκμήριο 37 ήταν μέρος του αρχικού συμβολαίου (Τεκμήριο 20). Το Τεκμήριο 15, σελ. 4 φέρει ημερομηνία 14.2.
  6. Το υπέγραψε, όταν ο Μ.Υ.2 του εξήγησε ότι μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο, δεν μπορούσε να αποκτήσει τίτλο ιδιοκτησίας. Έτσι του πρότεινε να υπογράψουν το Τεκμήριο 15, σελ. 4, προκειμένου να το καταθέσει στο Κτηματολόγιο ο ιδιοκτήτης της γης, δηλαδή ο αποβιώσας. Ο αποβιώσας κατοικούσε στη διπλανή κατοικία (Τεκμήριο 20(Α) διαγώνια με την δική του κατοικία) και έβλεπε ότι η επίδικη κατοικία κτιζόταν για τον ίδιο. Εκ μέρους της οικογένειας Τσαγγάρη και του Μ.Υ.2 δεν υπήρχαν αμφιβολίες σε ποιον ανήκε η επίδικη κατοικία. Το Τεκμήριο 15, σελ. 4, υπογράφθηκε από τον ίδιο στο γραφείο του Μ.Υ.2, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα το υπέγραφε και ο αποβιώσας XXXXX Τσαγγάρης και θα κατατίθετο στο Κτηματολόγιο. Όταν ο ίδιος υπέγραφε το Τεκμήριο 15 σελ. 4, δεν υπήρχε υπογραφή του πωλητή (the seller) και δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκει η υπογραφή κάτω από τη λέξη «the seller». Ο Μ.Υ.2 πάντοτε τον διαβεβαίωνε ότι με όλους τους αγοραστές σύντασσε το ίδιο συμβόλαιο με το δικό του και είχε κάθε δικαίωμα να κτίζει και να πουλά κατοικίες στο επίδικο ακίνητο, ως και ότι είχε πολύ καλές και φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Τσαγγάρη. Όταν ο ίδιος επισκέφθηκε τους γείτονες του, αντιλήφθηκε ότι όλοι είχαν στην κατοχή τους τα ίδια συμβόλαια με το δικό του, γι΄ αυτό και δεν υποψιάστηκε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ανέφερε ότι κατά την καταχώριση της αγωγής δεν είχε στην κατοχή του όλα τα σχετικά έγγραφα. Στην πορεία και μελετώντας τα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, βεβαιώθηκε ότι η PKV Developers, είχε το δικαίωμα να ανεγείρει κατοικίες στο επίδικο ακίνητο και είχε το δικαίωμα να τις πωλεί. Με την μεταβίβαση όλων των υπόλοιπων κατοικιών επ' ονόματι των υπόλοιπων αγοραστών, η οικογένεια Τσαγγάρη αποδέχθηκε ότι η PKV Developers Ltd είχε το δικαίωμα να ανεγείρει και πωλεί κατοικίες στο επίδικο ακίνητο. Γι΄ αυτό και απέσυρε την ανταπαίτηση του εναντίον των εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 3 και
  7. Ο αποβιώσας, ήταν γείτονας του, έβλεπε και γνώριζε ότι η επίδικη κατοικία ανεγειρόταν για τον ίδιο, ως και ότι διαμένει εκεί από το
  8. Έχει εκπληρώσει όλες του τις υποχρεώσεις με βάση το Συμβόλαιο και θεωρεί τον εαυτό του νόμιμο δικαιούχο της επίδικης κατοικίας. Ανέφερε ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη του Τεκμηρίου 19 και κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 20 ήταν σίγουρος ότι ο Μ.Υ.2 είχε το δικαίωμα να πωλεί κατοικίες. Δεν γνωρίζει αν ο Μ.Υ.2 αποτάθηκε στον αποβιώσαντα και Ενάγοντα για να μεταβιβαστεί το μερίδιο της γης επ΄ ονόματι του. Όμως ο ίδιος εκπλήρωσε όλες τις υποχρεώσεις του με βάση το Συμβόλαιο του (Τεκμήριο 20). Συνεπώς δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο για να μεταβιβαστεί επ΄ ονόματι του η επίδικη κατοικία. Σε υποβολή ότι ο Μ.Υ.2 δεν εξόφλησε το τίμημα στον αποβιώσαντα με βάση το Τεκμήριο 19, ανέφερε ότι από τις 27 οικίες, η δική του φέρει αρ.
  9. Όλες οι προηγούμενες κατοικίες μεταβιβάστηκαν, όπως και οι οικίες μετά την δική του και όλες οι 27 οικίες έχουν μεταβιβαστεί στους αγοραστές τους με βάση τα έγγραφα που ετοίμαζε ο Μ.Υ.
  10. Ο ίδιος αποπλήρωσε εξ΄ ολοκλήρου όλο το τίμημα πώλησης, διέμενε στην οικία για περισσότερα από 5 χρόνια και θεωρεί ότι το μόνο εμπόδιο για το οποίο δεν μεταβιβάστηκε η κατοικία επ΄ ονόματι του είναι το γεγονός ότι είναι Ρώσος πολίτης. Όλοι οι αγοραστές, όπως και ο ίδιος υπέγραψαν έγγραφα μόνο με τον Μ.Υ.
  11. Ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη αν δεν έχουν τηρηθεί οι υποχρεώσεις μεταξύ του αποβιώσαντος, Ενάγοντα και Μ.Υ.2, ούτε και τον ενδιαφέρουν οι μεταξύ τους συνεργασίες. Εφόσον είχε εκπληρώσει τις δικές του υποχρεώσεις (εξόφληση τιμήματος), διαμένει στην οικία και πληρώνει όλους τους λογαριασμούς. Επέμενε ότι, τη μοναδική φορά που συναντήθηκε με τον Ενάγοντα, αυτός του ζήτησε €85.000 σε μετρητά για να θεωρηθεί νόμιμος δικαιούχος της κατοικίας, χωρίς να του παραδώσει κανένα έγγραφο και τότε αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για παρανομία. Δεν θυμάται αν είχε δώσει πληροφορίες στο δικηγόρο του για απόσπαση εκ μέρους του Ενάγοντα από άλλο Ρώσο, ποσού €50.000 (βλ. Τεκμήριο 22), όμως εφόσον αναφέρεται στο Τεκμήριο 22 πιθανόν να το είχε αναφέρει στον δικηγόρο του. Η Μ.Υ.6 εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου και είναι η προϊστάμενη του Κλάδου Μεταβιβάσεων Ακινήτων και Υποθηκών. Κατέθεσε στο Δικαστήριο δύο δηλώσεις μεταβιβάσεις γης που αφορούν το επίδικο ακίνητο (Τεκμήρια 38 και 39) αιτία δωρεάς, από τον αποβιώσαντα στον Ενάγοντα. Με βάση το Τεκμήριο 38, το είδος ακινήτου δηλαδή το συγκεκριμένο μερίδιο (713/2383) περιγράφεται ως περιβόλι. Εάν στο ίδιο μερίδιο αναγραφόταν ότι υπήρχε οικοδομή, τα μεταβιβαστικά τέλη δεν θα ήταν τα ίδια, διότι θα εκτιμάτο η κατοικία στα πλαίσια της δωρεάς. Εάν δηλωνόταν πώληση αντί δωρεά, επίσης τα μεταβιβαστικά τέλη θα ήταν διαφορετικά από τη δήλωση δωρεάς και θα γινόταν εκτίμηση των κτιρίων. Κατά τον ουσιώδη χρόνο
(2008)στις πωλήσεις μέχρι €50.000 τα μεταβιβαστικά ήταν 3%, €50.000-€100.000 ήταν 5%, και από €100.000 και πάνω 8%. Στις δωρεές ανέρχετο σε 4% επί της αξίας των κτιρίων με αξία του
  1. Στο Τεκμήριο 39 αναφέρεται ως κατάσταση του ακινήτου, γη (μαζί με 1 κατοικία που ανήκει σε άλλους, όπως και στο Τεκμήριο 38). Αν η μεταβίβαση αφορούσε κτίρια και πώληση, τότε η χρέωση των μεταβιβάσεων θα ήταν διαφορετική. Κατάθεσε επίσης δύο δηλώσεις μεταβίβασης (Τεκμήρια 40 και 41) προς τον XXXXX Τσαγγάρη και XXXXX Παπαχιλλέως. Με το Τεκμήριο 40 μεταβιβάζεται μερίδιο γης αιτία δωρεάς από πατέρα σε γιο. Αν το μερίδιο γης αντιστοιχούσε σε κτίριο και αφορούσε πώληση, τα μεταβιβαστικά θα ήταν διαφορετικά και θα γινόταν εκτίμηση του κτιρίου. Το Τεκμήριο 41 αφορά μεταβίβαση αιτία δωρεάς από τον Ενάγοντα προς XXXXX Παπαχιλλέως, θείο προς ανιψιό (γιο της αδελφής του) και πρόκειται για μεταβίβαση μεριδίου γης. Αν αφορούσε κτίριο και πώληση τα μεταβιβαστικά θα ήταν πολύ περισσότερα. Αντεξεταζόμενη επεξήγησε ότι προτού τεθεί σε εφαρμογή ο σχετικός Νόμος του 2013 για τις πράξεις δωρεάς από γονέα σε τέκνο, τα μεταβιβαστικά τέλη ήταν 4% στην εκτιμημένη αξία του
  2. Μετά το 2013 ήταν 2 τοις χιλίοις στην τιμή 1.1.
  3. Με τον τροποποιητικό Νόμο του 2015 (Κεφ. 119) στην δωρεά από γονέα σε τέκνο δεν επιβάλλεται κανένα τέλος. Οι πιο πάνω μεταβιβάσεις έγιναν πριν το
  4. Από τη θεώρηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας προκύπτουν ως παραδεκτά και/ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα, τα ακόλουθα:
  5. Ο αποβιώσας πατέρας του Ενάγοντα - Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 - κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου.
  6. Με βάση Αγοραπωλητήριο Συμφωνητικό Έγγραφα ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19), μεταξύ του αποβιώσαντος και του Π. Βανέζη - πρώην Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4 (Μ.Υ.2) και της συζύγου του XXXXX Βανέζη, ο αποβιώσας πώλησε το επίδικο ακίνητο στους Μ.Υ.2 και XXXXX Βανέζη, έναντι του τιμήματος πώλησης εκ £1.000.000 (Λ.Κ.). Ο ενάγοντας υπέγραψε την εν λόγω Συμφωνία (Τεκμήριο 19) ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος.
  7. Με βάση την Συμφωνία (Τεκμήριο 19) (όρος 10) ο Μ.Υ.2 και η XXXXX Βανέζη, είχαν την υποχρέωση να ανεγείρουν μια κατοικία για τον αποβιώσαντα.
  8. Με βάση τον όρο 29(α)(β) του Τεκμηρίου 19, ο σκοπός των Μ.Υ.2 και της συζύγου του, ήταν η αξιοποίηση του ακινήτου και συνεπώς αυτοί, από μόνοι τους είχαν το δικαίωμα να υπογράφουν πωλητήρια έγγραφα προς τρίτους, χωρίς καμιά ευθύνη εκ μέρους του αποβιώσαντος.
  9. Ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του, στα πλαίσια της Συμφωνίας (Τεκμήριο 19) ανήγειραν στο ακίνητο 27 κατοικίες και 11 μεζονέτες, χρησιμοποιώντας ως κατασκευάστρια εταιρεία του Μ.Υ.2, την PKV Developers Ltd (πρώην Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3).
  10. Ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του, πώλησαν τις 27 κατοικίες σε τρίτους αγοραστές, χρησιμοποιώντας πάντοτε ως πωλητή την εταιρεία PKV Developers Ltd [Παραδεκτό στην αγόρευση Ενάγοντα (iv)].
  11. Ο Ενάγοντας, προς εκτέλεση της Συμφωνίας Τεκμήριο 19, μεταβίβαζε σταδιακά, μερίδια στο ακίνητο σε τρίτους αγοραστές, με υπόδειξη του Μ.Υ.2, εισπράττοντας το ποσό που αναλογούσε στο μεταβιβαζόμενο μερίδιο γης που αντιστοιχούσε στην πωληθείσα κατοικία και έναντι του οφειλόμενου από τους Μ.Υ.2 και σύζυγος του, υπόλοιπου τιμήματος πώλησης του ακινήτου.
  12. Μεταξύ των τρίτων αγοραστών των κατοικιών ήταν αρχικά η εταιρεία του ΧΧΧΧ Mozgovoy, όμως στην πορεία το σχετικό Πωλητήριο έγγραφο αντικαταστάθηκε με το Συμβόλαιο ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 15, σελ. 5 και Τεκμήριο 20), μεταξύ της PKV Developers Ltd και του Εναγόμενου, υιού του ΧΧΧΧ Mozgovoy. Με βάση την εν λόγω Συμφωνία, ο Εναγόμενος αγόρασε από την PKV Developers Ltd την επίδικη κατοικία, έναντι του συνολικού ποσού των £130.000 (Λ.Κ.), το οποίο διαχωριζόταν σε £80.000 το τίμημα της κατοικίας και £50.000 το τίμημα της γης.
  13. Με ξεχωριστή Συμφωνία ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 37) μεταξύ της PKV Developers Ltd και του Εναγομένου, η PKV Developers Ltd πώλησε στον Εναγόμενο έκταση γης 280 τ.μ. στο επίδικο ακίνητο, έναντι του τιμήματος πώλησης των £50.
  15. Με μεταγενέστερη Συμφωνία ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4) μεταξύ της ανύπαρκτης εταιρείας Andreas Tsagarides Ltd και του Εναγόμενου, πωλήθηκε στον Εναγόμενο η ίδια έκταση γης 280 τ.μ. στο επίδικο ακίνητο, έναντι του τιμήματος πώλησης των £50.
  16. Η εν λόγω Συμφωνία (Τεκμήριο 15, σελ. 4) είναι πανομοιότυπη με το Τεκμήριο 37, όμως υπογράφεται από τον Μ.Υ.2 «δια ΧΧΧΧ Tsagarides».
  17. Ο αποβιώσας μεταβίβασε το 2008 μερίδια στο ακίνητο στον Ενάγοντα (Τεκμήρια 38 και 39), ο οποίος με βάση το Τεκμήριο 19 μεταβίβαζε σταδιακά μερίδια στο ακίνητο σε τρίτους αγοραστές, με υπόδειξη του Μ.Υ.2 και εισπράττοντας το ποσό που αναλογούσε στο μεταβιβαζόμενο μερίδιο, έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου του τιμήματος πώλησης του ακινήτου.
  18. Τελικά ο Ενάγοντας στις 12.11.16 παρέμεινε ιδιοκτήτης 86/859 μερίδια επί του ακινήτου, που καλύπτουν 258 τ.μ. γης και αντιστοιχούν στην επίδικη κατοικία. Η επίδικη κατοικία και μερίδιο γης που αντιστοιχεί σ΄ αυτήν, δεν μεταβιβάστηκε στον Εναγόμενο στη βάση της Συμφωνίας (Τεκμήριο 20).
  19. Ο Εναγόμενος κατέβαλε στον Μ.Υ.2 και εξόφλησε ολόκληρο το τίμημα πώλησης της επίδικης κατοικίας και γης ποσού £130.000 με βάση το Τεκμήριο 20 (σελ. 17 πρακτικά ημερ. 2.8.21).
  20. Όλοι οι συνιδιοκτήτες του ακινήτου στους οποίους ο Ενάγοντας μεταβίβασε μερίδια, όπως και ο Ενάγοντας ως συνιδιοκτήτης για τα 86/859 μερίδια, συμφώνησαν με τα Τεκμήρια 13(Α), (Β) και (Γ) στη διανομή των μεριδίων τους, και κατέθεσαν την Συμφωνία στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο για σκοπούς καθορισμού του μεριδίου γης της κάθε κατοικίας, για σκοπούς έκδοσης τίτλων επί κάθε μεριδίου. Με βάση την εν λόγω Συμφωνία Διανομής, αναλογεί στον Ενάγοντα η επίδικη κατοικία αρ. 7, την οποία η PKV Developers Ltd πώλησε στον Εναγόμενο (Τεκμήριο 20) και ο Ενάγοντας ουδέποτε του μεταβίβασε. Μετά την παράθεση των πιο πάνω παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, προχωρώ με την αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν έχει καμία αποδεικτική αξία, ενόψει του παραδεκτού γεγονότος υπό παρ. 1 (σελ. 5 της παρούσας) ανωτέρω. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τον Ενάγοντα (Μ.Ε.2) να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και κρίνω ότι επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Πέραν του ότι σχημάτισα αρνητική εικόνα σε σχέση με την αξιοπιστία του, εντόπισα στη μαρτυρία του έκδηλα στοιχεία υπερβολής, ως και σημεία τα οποία κατά την άποψη μου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του, στην προσπάθεια του να παραποιήσει και αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια. Πιο συγκεκριμένα:
  21. Η θέση του Ενάγοντα ότι ο Π. Βανέζης (Μ.Υ.2), με βάση τη Συμφωνία (Τεκμήριο 19) δεν είχε το δικαίωμα να πωλήσει την επίδικη κατοικία χωρίς τη γραπτή συναίνεση του αποβιώσαντος, δεν γίνεται αποδεκτή. Τούτο γιατί καμία πρόνοια του Τεκμηρίου 19 απαιτεί τη γραπτή συναίνεση του αποβιώσαντος. Αντίθετα, με βάση τον όρο 29(α)(β) του Τεκμηρίου 19, τα πωλητήρια έγγραφα προς τρίτους, θα υπογράφοντο από τους Μ.Υ.2 και ΧΧΧΧ Βανέζη μόνον. Ως εκ τούτου η θέση του Ενάγοντα, ότι ούτε ο ίδιος ούτε ο αποβιώσας προσυπόγραψαν τη Συμφωνία (Τεκμήριο 20) με την οποία ο Εναγόμενος αγόρασε την επίδικη κατοικία, ουδόλως υποστηρίζει την άρνηση του να μεταβιβάσει την κατοικία επ΄ ονόματι του Εναγόμενου, αφού επαναλαμβάνω, τέτοια υποχρέωση δεν υπήρχε με βάση τους όρους της Συμφωνίας ημερομηνίας 24.9.02 (Τεκμήριο 19).
  22. Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι πριν την επιστολή των δικηγόρων του Εναγομένου ημερομηνίας 8.8.11 (Τεκμήριο 15) ούτε ο Εναγόμενος, ούτε ο Μ.Υ.2 του ανέφεραν για την αγορά της επίδικης κατοικίας από τον Εναγόμενο, ως και ότι ούτε ο ίδιος ούτε ο αποβιώσας γνώριζαν την εν λόγω αγορά από τον Εναγόμενο, δεν γίνεται αποδεκτός. Τούτο γιατί διαψεύδεται κατηγορηματικά από τον Μ.Υ.2 - του οποίου η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω - ο οποίος ρητά ανέφερε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε ότι είχε πωλήσει την επίδικη κατοικία στον Εναγόμενο από τον Μάρτιο 2004, αφού ο ίδιος και ο Ενάγοντας ήταν στενοί φίλοι και ο Ενάγοντας γνώριζε τα πάντα. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Εναγόμενο (Μ.Υ.3) - του οποίου επίσης η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή ως αναφέρεται πιο κάτω - αυτός είχε συναντηθεί με τον Ενάγοντα το 2008 για να συζητήσει μαζί του την μεταβίβαση της κατοικίας επ΄ ονόματι του, και είναι σ΄ αυτή τη συνάντηση που ο Ενάγοντας του ζήτησε το επιπρόσθετο ποσό των €85.000 σε μετρητά. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Μ.Υ.3, ο αποβιώσας και η οικογένεια του ζούσαν στη διπλανή με τη δική του κατοικία και έβλεπαν και γνώριζαν ότι η επίδικη κατοικία ανεγειρόταν για τον ίδιο και μετά την ολοκλήρωση της κατοικούσε σ΄ αυτήν. Περαιτέρω, τέτοιος ισχυρισμός του Ενάγοντα περί άγνοιας του για την πώληση της επίδικης κατοικίας στον Εναγόμενο, στερείται κάθε λογικής και σοβαρότητας, με δεδομένη την ενεργή ανάμειξη και συμμετοχή του Ενάγοντα σε όλες τις συναλλαγές που εγίνοντο σε σχέση με το ακίνητο, ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος πατέρα του.
  23. Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι ο Μ.Υ.2 είχε προβεί σε πλαστογραφία εγγράφων ώστε να ενωθεί ηλεκτρισμός στην επίδικη κατοικία και παροχή νερού, δεν γίνεται αποδεκτός, αφού καμία σχετική μαρτυρία εμπειρογνώμονα προσκομίσθηκε σχετικά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) κρίνεται ως αναξιόπιστος και η μαρτυρία του σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η Μ.Υ.1 μου έκανε θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και αποδέχομαι ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η ίδια με γνησιότητα και αυθορμητισμό ανέφερε στο Δικαστήριο όλα όσα γνώριζε για την παρούσα υπόθεση και δεν διέκρινα καμία σκοπιμότητα ούτε προσπάθεια να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Αντίθετα, τόνισε ότι η ίδια επιθυμεί να έχει καλές και φιλικές σχέσεις με τον Ενάγοντα και όσα ανέφερε, αποδέχομαι ότι ανταποκρίνονται πλήρως στην αλήθεια και στην πραγματικότητα. Ο ισχυρισμός της Μ.Υ.1 ότι κατά την μεταβίβαση του μεριδίου γης που αναλογεί στην δική της κατοικία δεν παρέδωσε την επιταγή (Τεκμήριο 26 σελ. 7) στον Ενάγοντα αλλά στον Μ.Υ.2, επιβεβαιώνεται από τον Μ.Υ.2, ο οποίος αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η Μ.Υ.1 είχε παραδώσει στον ίδιο την εν λόγω τραπεζική επιταγή οπισθογραφημένη και αυτός είναι που την παρέδωσε στον Ενάγοντα. Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολούθησα τον Μ.Υ.2 (πρώην εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 4) να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτός με θετικότητα, σαφήνεια, χωρίς δισταγμούς και υπεκφυγές απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και δεν διέκρινα καμία προσπάθεια εκ μέρους του να παραποιήσει την αλήθεια και την πραγματικότητα. Αντίθετα, σ΄ ότι αφορά τα γεγονότα που αφορούν την επίδικη κατοικία, είμαι πεπεισμένη ότι είπε στο Δικαστήριο μόνο την αλήθεια, αφού σε σχέση με αυτήν, ο ίδιος δεν έχει πλέον κανένα συμφέρον από την μεταβίβαση ή όχι την επίδικης κατοικίας επ΄ ονόματι του Εναγομένου. Όπως έχει αναφέρει και δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά, ο Εναγόμενος παρέλαβε την επίδικη κατοικία το 2008, εξόφλησε πλήρως το τίμημα πώλησης της και έκτοτε διαμένει σ΄ αυτήν με την οικογένεια του. Με δεδομένο ότι ο ίδιος εισέπραξε το τίμημα πώλησης, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο, αντικατοπτρίζουν μόνο την αλήθεια αφού ο ίδιος επαναλαμβάνω, πλέον δεν έχει να αποκομίσει κανένα όφελος από την συγκεκριμένη συναλλαγή. Ο ίδιος δέχθηκε στη μαρτυρία του ότι όταν πωλούσε τις κατοικίες στο επίδικο ακίνητο, πωλούσε στον κάθε αγοραστή και αντίστοιχο μερίδιο γης και είχε την πεποίθηση ότι με βάση το Τεκμήριο 19, είχε το δικαίωμα να πωλεί μερίδια γης. Όπως χαρακτηριστικά επανέλαβε στη μαρτυρία του ο ίδιος πωλούσε κατοικίες με την γη τους, μέσω της εταιρείας του PKV Developers Ltd. Μάλιστα, διευκρίνισε ότι σε αρκετές περιπτώσεις αγοραστών, ο Ενάγοντας προέβηκε στις μεταβιβάσεις των μεριδίων γης χωρίς να διαμαρτυρηθεί ότι αυτό δεν ήταν αποδεκτό ή επιτρεπτό. Είμαι πεπεισμένη ότι η θέση αυτή του Μ.Υ.2 - όπως επιβεβαιώνεται και από την Μ.Υ.1 - ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ως προς την νομική αντιμετώπιση του θέματος, το Δικαστήριο αναφέρεται στη συνέχεια. Αποδέχομαι όλες τις εξηγήσεις που ο Μ.Υ.2 έδωσε σε σχέση με την υπογραφή των Συμφωνιών ημερομηνίας 4.3.04 (Τεκμήριο 20 και 37) και ημερομηνίας 14.2.06 (Τεκμήριο 15, σελ. 4), ως και ότι υπέγραψε στο Τεκμήριο 15, σελ. 4, ως πωλητής «δια XXXXX Tsagarides» μετά από οδηγίες του Ενάγοντα, ο οποίος τον εξουσιοδότησε να υπογράψει ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη της γης, μετά από τις διαμαρτυρίες του Εναγόμενου ότι τον είχε ξεγελάσει. Η συνεννόηση αυτή, προφανώς ενέπιπτε στα πλαίσια των φιλικών σχέσεων που ο Μ.Υ.2 διατηρούσε τότε με τον Ενάγοντα, ζήτημα που η πλευρά του Ενάγοντα ουδέποτε αμφισβήτησε. Διευκρινίζεται ότι οι ισχυρισμοί του Μ.Υ.2, όπως και του Ενάγοντα, για τις μεταξύ τους οικονομικές διαφορές, κρίνονται ως άσχετοι με τα επίδικα θέματα, αφορούν τις μεταξύ τους σχέσεις και συνεπώς δεν θα επιλυθούν από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, αλλά ενδεχομένως σε άλλες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ τους. Γι΄ αυτό και το Δικαστήριο σε καμιά αξιολόγηση της μαρτυρίας τους προβαίνει σε σχέση με αυτές, ούτε και σε σχετικά ευρήματα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Μ.Υ.2 σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας, και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο στο σύνολο της. Οι Μ.Υ.3, Μ.Υ.4 και Μ.Υ.6 κρίνονται ως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι μάρτυρες και η μαρτυρίας τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ωστόσο, παρατηρείται ότι η μαρτυρία τους αφορά ζητήματα άσχετα με τα επίδικα θέματα και συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα προσδώσει σ΄ αυτή καμία βαρύτητα, ενόσω δεν αφορούν τα γεγονότα που σχετίζονται με την επίδικη κατοικία. Ο Εναγόμενος (Μ.Υ.5), μου έκαμε εξαιρετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι όλα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο, ανταποκρίνονται πλήρως στην αλήθεια. Χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, ήταν σαφής και θετικός στις απαντήσεις του και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Η σταθερή θέση του ήταν ότι αυτός εξόφλησε το τίμημα πώλησης της επίδικης κατοικίας και της γης προς τον Μ.Υ.2, με βάση τα Τεκμήρια 20, 37 και Τεκμήριο 15, σελ. 4 - όπως επιβεβαιώθηκε και από τον Μ.Υ.2 - η επίδικη κατοικία του παραδόθηκε αρχές του 2008 και έκτοτε διαμένει σ΄ αυτήν με την οικογένεια του, γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν από την άλλη πλευρά. Διευκρινίζεται ότι η αμφισβήτηση από μέρους του της επιστολής των δικηγόρων Nicos Neophytou Law Partners (Τεκμήριο 15, σελ. 1), ως και η θέση του ότι δεν θυμάται να είχε αναφέρει στον δικηγόρο του για απόσπαση από τον Ενάγοντα ποσού €50.000 από άλλο Ρώσσο (Τεκμήριο 22), κρίνω ότι δεν αποτελούν τέτοια ουσιώδη ζητήματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε απόρριψη της μαρτυρίας του στο σύνολο της. Εν πάση περιπτώσει, αναφορικά με την εν λόγω απόσπαση του ποσού των €50.000 από άλλο Ρώσσο, αποδεκτή είναι η μαρτυρία του Μ.Υ.2 ο οποίος ανέφερε ότι κάτι τέτοιο του είχε εκμυστηρευθεί ο Ενάγοντας, στα πλαίσια της στενής φιλίας που διατηρούσαν μεταξύ τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Εναγόμενος (Μ.Υ.5), κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι σύμφωνα με τα πιο πάνω παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα, ως και με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ειδικότερα, πέραν των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι τόσο ο αποβιώσας, όσο και ο Ενάγοντας, γνώριζαν από τον Μάρτιο 2004 ότι η επίδικη κατοικία είχε πωληθεί στον Εναγόμενο, ως και ότι από το 2008 είχε παραδοθεί σε αυτόν και διέμενε σ΄ αυτήν μαζί με την οικογένεια του και συνεχίζει να διαμένει μέχρι σήμερα. Ο Εναγόμενος εξόφλησε πλήρως το τίμημα πώλησης της κατοικίας και της γης στον Μ.Υ.2, με βάση το Τεκμήριο 20 και όταν ο Ενάγοντας, του ζήτησε το επιπρόσθετο ποσό των €85.000 σε μετρητά για να του μεταβιβάσει την επίδικη κατοικία αυτός αρνήθηκε. Η επίδικη κατοικία και τα μερίδια γης που αναλογούν σ΄ αυτήν, είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του Ενάγοντα, ο οποίος αρνείται να τα μεταβιβάσει στον Εναγόμενο διότι - όπως ισχυρίζεται - ο Μ.Υ.2 δεν του κατέβαλε την αναλογία του τιμήματος για τα μερίδια γης που αναλογούν στην επίδικη κατοικία, το σχετικό ποσό ανέρχεται σε €85.000, ως και ότι ο Μ.Υ.2 και η σύζυγος του είχαν δικαίωμα να υπογράφουν πωλητήρια έγγραφα μόνο για την πώληση των κατοικιών και όχι για την πώληση της γης. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Μ.Υ.2 υπέγραψε στο Τεκμήριο 37 ως πωλητής «δια XXXXX Tsagarides», μετά από οδηγίες και εξουσιοδότηση του Ενάγοντα. Στη βάση των αδιαμφισβήτητων γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση, τα οποία έχουν εκτεθεί ανωτέρω, θεωρώ πως θα πρέπει κατ΄ αρχάς να επισημανθεί η νομική και πραγματική «παραδοξότητα» διάκρισης του τιμήματος πώλησης της επίδικης κατοικίας, από το τίμημα πώλησης του τεμαχίου γης επί του οποίου ανεγέρθηκε η υπό αναφορά κατοικία (Τεκμήρια 20, 37 και 15, σελ. 4). Η «παραδοξότητα» όμως αυτή συνιστά κατά την άποψη μου αμελητέα λεπτομέρεια που δεν έχει επιπτώσεις στη λύση της ουσίας της διαφοράς. Αυτό γιατί εν τέλει αυτό που έχει νομική και πραγματική σημασία είναι κατά πόσο - έστω και αν έχει γίνει διάκριση του τιμήματος πώλησης της κατοικίας από το τίμημα πώλησης της γης επί της οποίας αυτή έχει ανηγερθεί - ο Ενάγοντας νομιμοποιείται να αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου τις θεραπείες που επιδιώκει με την παρούσα αγωγή ή κατά πόσο ο Εναγόμενος νομιμοποιείται αντίστοιχα στις θεραπείες που αξιώνει με την ανταπαίτηση του. Η απάντηση κατά την άποψη μου δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, έστω και αν οι διάδικοι έχουν επιλέξει να προσκομίσουν εκτεταμένη μαρτυρία και για επιμέρους θέματα που είναι άσχετα με την ουσία της διαφοράς. Αυτό γιατί το πρώτο ερώτημα που εγείρεται υπό τα περιστατικά της υπόθεσης είναι κατά πόσο ο Ενάγοντας, όπως ήδη σημειώνεται πιο πάνω, νομιμοποιείται να αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου την έκδοση Διατάγματος για παράδοση ελεύθερης και κενής της κατοχής της επίδικης κατοικίας, στη βάση της διάκρισης της αξίας της γης και της αξίας της επίδικης κατοικίας. Και μάλιστα τη στιγμή που δεν αμφισβητείται από τον ίδιο, ότι ο Μ.Υ.2 είχε την εξουσία μέσω της εταιρείας του PKV Developers Ltd να πωλήσει την επίδικη κατοικία. Η απάντηση κατά την άποψη μου είναι σαφώς αρνητική. Ο Ενάγοντας είχε εξουσιοδοτήσει συμβατικά τους Μ.Υ.2 και τη σύζυγο του - οι οποίοι, όπως είναι παραδεκτό χρησιμοποιούσαν πάντοτε την εταιρεία PKV Developers Ltd, γεγονός που ο αποβιώσας και ο Ενάγοντας γνώριζαν και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν ή ήγειραν επί τούτου οποιαδήποτε επιφύλαξη - να ανεγείρουν και πωλούν σε τρίτους τις ανεγειρόμενες επί του ακινήτου κατοικίες. Σχετική είναι η πρόνοια του όρου 29(α) (β) της Συμφωνίας (Τεκμήριο 19), η οποία σε καμία αναφορά προβαίνει σε σχέση με πωλητήρια έγγραφα που να διακρίνουν την πώληση κατοικίας και γης. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική πρόνοια, με την επισήμανση ότι θεωρώ παράλογο, εξωπραγματικό και αντινομικό να ολοκληρώνεται η πώληση μιας κατοικίας, χωρίς ταυτόχρονα και η πώληση της γης επί της οποίας αυτή ανηγέρθηκε: «
  24. Παρά τις πρόνοιες πληρωμής που ρητώς προνοούνται πιο πάνω και χωρίς να επηρεάζονται οι ημερομηνίες πληρωμής που θα ισχύουν πάντα, εντούτοις επειδή σκοπός των Δευτέρων Συμβαλλομένων είναι η αξιοποίηση του πωλούμενου κτήματος συμφωνούνται περαιτέρω και συμπληρωματικά υπό των μερών τα κάτωθι:- (α) Οποιαδήποτε πωλητήρια έγγραφα προς τρίτους δύνανται να υπογραφούν υπό των Δευτέρων Συμβαλλομένων αφού τηρηθούν αυστηρώς οι προϋποθέσεις ανωτέρω. (β) Οποιαδήποτε πωλητήρια έγγραφα θα υπογράφονται υπό των Δευτέρων Συμβαλλομένων μόνον και θα είναι χωρίς καμμία ευθύνη του Πρώτου Συμβαλλομένου.» Είναι ως επακόλουθο των πιο πάνω που ο Μ.Υ.2 - μέσω της εταιρείας PKV Developers Ltd - πώλησε στον Εναγόμενο και ανήγειρε στη συνέχεια την επίδικη κατοικία στο ακίνητο, ως είχε την εξουσία δυνάμει της Συμφωνίας του με τον Ενάγοντα (Τεκμήριο 19) εισπράττοντας εντέλει ολόκληρο το τίμημα πώλησης, ανεξάρτητα από τη διάκριση που γίνεται σ΄ ότι αφορά την αξία της κατοικίας, σε σχέση με τη γη επί της οποίας ανηγέρθηκε. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, αν ο Ενάγοντας έχει οποιεσδήποτε αξιώσεις ή οικονομικές διαφορές με τον Μ.Υ.2, τη σύζυγο του ή την εταιρεία του PKV Developers Ltd, αυτό ποσώς δεν ενδιαφέρει τον Εναγόμενο. Κατά συνέπεια των ανωτέρω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να αξιώνει εναντίον του Εναγομένου ως η αγωγή του, η οποία αναπόφευκτα υπόκειται σε απόρριψη. Παρέμεινε η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα που αφορά την Ανταπαίτηση. Οι αξιώσεις του Εναγόμενου στην Ανταπαίτηση του υπό παρ. (Α) και (Β) (σελ. 4-5 της παρούσας ως ανωτέρω) έκδηλα κατά την άποψη μου συγκρούονται με την αξίωση υπό παρ. (Γ). Αυτό γιατί δεν μπορεί αφενός ο Εναγόμενος να αξιώνει ακύρωση της μεταβίβασης δυνάμει δωρεάς των επίδικων μεριδίων επί της γης από τον αποβιώσαντα στον Ενάγοντα - ως οι αιτούμενες θεραπείες υπό παρ. Α και Β της Ανταπαίτησης (ανωτέρω) - και την ίδια στιγμή να αξιώνει Διάταγμα που να διατάσσει τον Ενάγοντα να προβεί σε μεταβίβαση των εν λόγω μεριδίων γης επ΄ ονόματι του. Εν πάση περιπτώσει ό,τι ενδιαφέρει τον Εναγόμενο είναι η απόκτηση τίτλου ιδιοκτησίας αναφορικά με την επίδικη κατοικία και στη βάση των όσων έχουν παρατηρηθεί για απάντηση του πρώτου ερωτήματος (ανωτέρω), είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος δικαιούται σε τέτοιο Διάταγμα ως η παρ. (Γ) και (Δ) της Ανταπαίτησης. Παρέμεινε προς εξέταση η αξίωση του Εναγόμενου ως η παρ. (Ε) (ανωτέρω), που αφορά ειδικές αποζημιώσεις ύψους €150.000 για το μέρος του ακινήτου που αφαιρέθηκε από το πωληθέν εμβαδόν 65 τ.μ. Λαμβανομένου υπόψη ότι η κατάληξη του Δικαστηρίου (ως ανωτέρω) είναι η έκδοση Διατάγματος υπό παρ. (Γ) για μεταβίβαση επ΄ ονόματι του Εναγόμενου ολόκληρου του εμβαδού της γης - δηλαδή 280 τ.μ. - που πωλήθηκε σε αυτόν με βάση τα Τεκμήρια 20, 37, 15 σελ. 4, η υπό αναφορά αξίωση έπαυσε να έχει αντικείμενο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ανάλογες παρατηρήσεις γίνονται και σ΄ ότι αφορά τις υπόλοιπες αξιούμενες θεραπείες για αποζημιώσεις υπό παρ. (Στ), (Ζ), (Η) (ανωτέρω), οι οποίες αφενός δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία και αφετέρου ικανοποιούνται κατά την άποψη μου με την έκδοση του Διατάγματος ως η παρ. (Γ) (ανωτέρω). Συνακόλουθα: 1) Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Εναγόμενου και σε βάρος του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. 2) Η Ανταπαίτηση επιτυγχάνει μερικώς με την απόρριψη των αξιούμενων θεραπειών υπό παρ. (Α), (Β), (Ε), (ΣΤ), (Ζ) και (Η) (ανωτέρω) και με την έκδοση Διατάγματος προς όφελος του Εναγόμενου - εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και εναντίον του Ενάγοντα - εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 1, ως η παρ. (Γ) και (Δ) (ανωτέρω), με έξοδα προς όφελος του Εναγόμενου - εξ΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και σε βάρος του Ενάγοντα - εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 1 και εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.