ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ARAGMO LIMITED, Αίτηση αρ. 124/17, 15/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A2 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αίτηση αρ. 124/17 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ARAGMO LIMITED, H.E.332463 --------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 18/1/18 για ακύρωση και ή παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 15 Ιανουαρίου 2021 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων - η απόφαση τους έχει αποσταλεί με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) Για την Αιτήτρια : Α. Καριτζής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Καθ'ών η αίτηση : Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Στις 12/12/17 το Δικαστήριο (με διαφορετική σύνθεση) εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα στην κυρίως αίτηση ημερ. 18/09/17 (στο εξής η κυρίως αίτηση) ήτοι για διόρθωση του μητρώου μετόχων της ARAGMO LIMITED (στο εξής η Εταιρεία) δια της εγγραφής του XXXXX Mashali άλλως XXXXX Mohammad Mashali, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Mashali ή και υπό την προσωπική του ιδιότητα, ως κατόχου 509 (πεντακόσιων εννέα) εκ των μετοχών στην Εταιρεία που κατείχοντο μέχρι πρότινος από τον XXXXX Mashali, με ημερομηνία μεταβίβασης την 14/08/2017 και δια της εγγραφής της XXXXX Perasan Sayed Bonacdar ως κατόχου 1 (μίας) εκ των μετοχών στην Εταιρεία που κατείχοντο μέχρι πρότινος από τον XXXXX Mashali, με ημερομηνία μεταβίβασης την 14/08/
- Επίσης εκδόθηκε διάταγμα που εξουσιοδοτούσε τον αιτητή να ετοιμάσει, υπογράψει και καταχωρίσει στον Έφορο Εταιρειών τα αναγκαία με βάση τη νομοθεσία έγγραφα. Στις 18/01/18, η XXXXX Behzadi (στο εξής η Αιτήτρια), υπό την ιδιότητα της ως γραμματέας και μέτοχος της Εταιρείας, υπό την ιδιότητα της ως νόμιμη κληρονόμος της περιουσίας του αποβιώσαντα νόμιμου συζύγου της XXXXX Ali Mashali και υπό την προσωπική της ιδιότητα, καταχώρησε την επίδικη αίτηση για ακύρωση και ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 12/12/17 ανωτέρω. Η αίτηση υποστηρίζεται από ΕΔ του XXXXX Μαλεκί. Στην επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του Moris και της Εταιρείας στις 03/04/
- Η ένσταση υποστηρίζεται από ΕΔ της XXXXX Αθανασίου, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους ενιστάμενους. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που παρουσίασαν στο Δικαστήριο, οι οποίες σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω αν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή Οι αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για τον παραμερισμό εκδοθείσας ερήμην απόφασης, έχουν καθοριστεί από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Holiday Inns
(1994)1 A.A.Δ 736, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επιβεβαίωσε την υιοθέτηση της Αγγλικής υπόθεσης Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, συνόψισε τις πιο πάνω αρχές ως ακολούθως: α) Η αίτηση για παραμερισμό απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. β) Πρωταρχικής σημασίας στοιχείο είναι να καταδειχθεί εκ μέρους του αιτητή καλή υπεράσπιση. Το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτητής όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση του αλλά για να καταδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. γ) Ο αιτητής πρέπει να δείξει ουσιαστική και σοβαρή δικαιολογία γιατί δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο. δ) Το Δικαστήριο θα πρέπει να περιοριστεί στο αν υπάρχει ή όχι καλή υπεράσπιση και δεν θα πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την αγωγή και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή όχι υπεράσπιση. ε) Η μαρτυρία που προσκομίζεται είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων. Οι διάδικοι διατηρούν όμως το δικαίωμα να αντεξετάσουν οιονδήποτε ενόρκως δηλούντα αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης. Αρκεί η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και η ύπαρξη καλή τη πίστη, συζητήσιμης υπόθεσης. Η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται επίσης με την ανάγκη τελεσιδικίας των Δικαστικών αποφάσεων. Σχετική είναι η υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου Μαύρου
(1993)1 Α.Α.Δ. 26) στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: " Σε τέτοια ζητήματα, όπως ορθά διαπίστωσε ο Πρωτόδικος Δικαστής, η εξουσία του Δικαστή έχει διακριτικό χαρακτήρα. Η γενική αρχή του Δικαίου είναι ότι για να ανοίξει εκ νέου υπόθεση, μετά την λήψη της απόφασης, ο αιτητής οφείλει να πείσει πως έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Όπως εξήγησε ο Δικαστής Sir Robert Megarry στην Land Securities P.L.C (ανωτέρω), πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση χωρίς να προχωρεί κανείς σε αξιολόγηση οιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης. Γι' αυτό άλλωστε ο Δικαστής Diplock στην Sindell ν. Wilson συνδέει το δικαίωμα παραμερισμού με την ύπαρξη καλή τη πίστη συζητήσιμης υπόθεσης." Η αίτηση παραμερισμού δύναται να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης εφόσον ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή που ισοδυναμεί με καταφρόνηση της Δικαστικής Διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου (βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 CLR 204 και Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ 941). Αυτό που προκύπτει από την σχετική νομολογία, είναι ότι κατά την εξέταση αίτησης για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του εναγομένου, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιδιώξει την εξισορρόπηση δύο θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης παραγόντων. Από τη μια, της ανάγκης για αποτελεσματική κατοχύρωση του δικαιώματος ενός διαδίκου να προβάλλει τη θέση του και από την άλλη, της ανάγκης να εξασφαλίζεται η ταχεία διεξαγωγή της Δικαστικής διαδικασίας. Το πρωταρχικό κριτήριο, είναι η αποκάλυψη από μέρους του αιτητή καλής υπεράσπισης, η οποία να δικαιολογεί επανάνοιγμα της υπόθεσης (βλ. Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774, 1779 & Νέμιτσας ν. Chaparian Πολ. Έφεση 284/08 ημ. 10.5.11). Ταυτόχρονα όμως, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τη συμπεριφορά του αιτητή και δύναται αν η συμπεριφορά του είναι τέτοια ώστε να υποσκάπτει τα θεμέλια της απονομής της Δικαιοσύνης, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση. Όπου η συμπεριφορά του αιτητή είναι αδικαιολόγητη και περιφρονητική ώστε να δείχνει πλήρη παραγνώριση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου του, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει μια απόφαση παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. Εξέταση της Αίτησης Το Δικαστήριο, έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την επίδικη αίτηση και την σχετική ένσταση, σε συνάρτηση βεβαίως με την αρχική/κυρίως αίτηση, και με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, διαπιστώνει τα ακόλουθα:
- (α) Κατ' αρχήν ως προς την μη εμφάνιση της Αιτήτριας ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιαστικά δεν έχει δοθεί καμία δικαιολογία και βεβαίως δεν μπορεί να εκληφθεί ως ουσιαστική και σοβαρή δικαιολογία η απλή αναφορά στην παράγραφο 11 της ΕΔ του Μαλεκί ότι το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Moris είχε αποκρύψει ότι η Αιτήτρια βρισκόταν στο Ιράν κατά τον χρόνο που επιδίωκε να της επιδώσει τα διάφορα έγγραφα της κυρίως αίτησης, χωρίς ποτέ πριν την έκδοση του επίδικου διατάγματος να λάβει γνώση αναφορικά με την αίτηση. Εκτός βεβαίως του ότι η θέση αυτή είναι γενική και αόριστη, χωρίς καν αναφορά στην περίοδο που κατ' ισχυρισμό απουσίαζε, περαιτέρω αναφέρεται πως η λογική υπαγορεύει ότι αν πράγματι απουσίαζε στο Ιράν, όπως ισχυρίζεται ο Μαλεκί, τότε θα παρουσιάζονταν για τούτο το γεγονός στοιχεία και ή τεκμήρια που να το υποστηρίζουν. Τίποτε όμως δεν παρουσιάστηκε με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός περί απουσίας της αιτήτριας να παραμένει μετέωρος και έκθετος σε απόρριψη. Επίσης σημειώνω πως δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε γνώση η Αιτήτρια περί της κυρίως αίτησης και πότε έγινε αυτό, προκειμένου να μπορεί το Δικαστήριο αξιολογώντας τη μαρτυρία της, σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία, να καταλήξει σε συμπέρασμα διαφορετικό απ' ότι η Αιτήρια ουσιαστικά επέδειξε αδιαφορία στην υπόθεση που ισοδυναμεί με καταφρόνηση της Δικαστικής Διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου της. (β) Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται εδώ ότι η επίδοση προς την Εταιρεία, ως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, έγινε δυνάμει διατάγματος ημερ.19/10/17 που επέτρεπε την υποκατάσταση επίδοση της κυρίως αίτησης δια θυροκολλήσεως της αίτησης στην εξωτερική θύρα του εγγεγραμμένου γραφείου της Εταιρείας, που εξ' όσων γίνεται αντιληπτό μιλούμε για την ίδια διεύθυνση με αυτή τη διεύθυνση διαμονής της Αιτήτριας (βλ. τεκμ. 3 στην κυρίως αίτηση και τεκμ.3 στην ΕΔ της Αθανασίου), και περαιτέρω με δημοσίευση σε μια εφημερίδα ημερήσιας κυκλοφορίας, και το Δικαστήριο στις 12/12/17, αφού ικανοποιήθηκε για την επίδοση της αίτησης με βάση το εν λόγω διάταγμα και διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε καμία εμφάνιση για την Εταιρεία, προχώρησε στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τονίζεται δε εδώ ότι το διάταγμα για υποκατάσταση επίδοση δεν έχει προσβληθεί / αμφισβητηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο.
- (α) Από εκεί και πέρα ως προς το θέμα του κατά πόσο η Αιτήτρια έχει καταδείξει κάποια καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης, βρίσκω ότι οι ισχυρισμοί του Μαλεκί, επί των οποίων επιχειρείται να οικοδομηθεί υπεράσπιση, είναι γενικοί και αόριστοι, αλλά και άσχετοι με την ουσία του πράγματος. Ανεξάρτητα τούτου όμως, κρίνω ότι η μαρτυρία και τα στοιχεία που παρουσιάζουν οι καθ' ων η αίτηση είναι συντριπτικά και καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. (β) i. Βασική θέση της Αιτήτριας αποτελεί πως η διαθήκη, τεκμ. 1 στην κυρίως αίτηση, για τους λόγους που προβάλλει δεν έχει ισχύ, ενώ η υπογραφή του αποβιώσαντα σε αυτήν είναι ουσιαστικά πλαστογραφημένη. Μάλιστα αναμένεται σύντομα το πόρισμα για το θέμα της πλαστογράφησης. Ακόμα, αναφέρει πως δεν υπάρχει καμία αναγνώριση της ούτω καλούμενης διαθήκης. ii. Υπενθυμίζεται εδώ ότι η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε στις 18/01/18 και η ΕΔ από τον Μαλεκί έγινε την ίδια μέρα. Παρά το γεγονός δε ότι έκτοτε παρήλθαν 2 περίπου χρόνια, ουδέποτε υποβλήθηκε από πλευράς Αιτήτριας αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προκειμένου να επισυναφθεί το εν λόγω πόρισμα που θα καταδείκνυε πλαστογράφηση της υπογραφής στη διαθήκη, κάτι βεβαίως που αφήνει τον σχετικό ισχυρισμό μετέωρο και έκθετο σε απόρριψη. Παρεμβάλλω πως το ίδιο ισχύει και ως προς τον ισχυρισμό της παραγράφου 14 της ΕΔ του Μαλεκί περί πλαστογράφησης και άλλων εγγράφων που παρουσιάζονται στην αίτηση, αν και δεν διευκρινίζεται σε ποια συγκεκριμένα έγγραφα αναφέρεται. (γ) Εν πάση περιπτώσει, σε αντίθεση με την Αιτήτρια, ως έχω προαναφέρει, οι καθ'ων η αίτηση προβάλλουν συγκεκριμένους ισχυρισμούς και παρουσιάζουν στοιχεία που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Πιο συγκεκριμένα: i. Υπάρχει υπογραφή 2 μαρτύρων στο πίσω μέρος της διαθήκης και η τελευταία έχει πιστοποιηθεί και από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή. Η διαθήκη εξετάστηκε δε από το Δικαστήριο και στη βάση της εκδόθηκε σχετικό διάταγμα (βλ. παρ.29.2.
- της ΕΔ της Αθανασίου, σε συνδυασμό με το τεκμ.13 και τα τεκμ.1 και 2 στην κυρίως αίτηση). Στη βάση δε γνωμάτευσης που ελήφθη από την αναφερόμενη στην παρ.31 της ΕΔ της Αθανασίου barrister, η διαθήκη είναι έγκυρη και αυτή σφραγίστηκε με τον ενδεδειγμένο τρόπο (βλ. παρ.31.1-31.3 της ΕΔ της Αθανασίου, σε συνδυασμό με το τεκμ.19). ii. Η σχέση της Badri, μητέρας του Moris, με τον αποβιώσαντα, προκύπτει από όσα αναφέρονται στην παρ. 29.2.
- της ΕΔ της Αθανασίου, σε συνδυασμό με τα τεκμ.14 και
- Αν και το θέμα της νόμιμης ή μη συζύγου, θα συμφωνήσω, τουλάχιστον εκ πρώτης και για σκοπούς της παρούσας απόφασης μου, ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την εγκυρότητα της διαθήκης, από τη στιγμή βεβαίως που θα διαφανεί ότι συντρέχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν έγκυρη μια διαθήκη. iii. Το γνήσιο της υπογραφής του αποβιώσαντα στη διαθήκη διαπιστώνεται με βάση τη γραφολογική εξέταση που έχει εξασφαλίσει ο Moris από ανεξάρτητη γραφολόγο (βλ. παρ.29.2.
- της ΕΔ της Αθανασίου, σε συνδυασμό με το τεκμ.16). (δ) Επιπλέον, έχει μεγάλη σημασία να τονιστεί εδώ πως η Αιτήτρια δεν έχει αμφισβητήσει ποτέ τη θέση ότι το σύνολο των μετοχών του αποβιώσαντα ανήκαν κατ' ωφέλιμη ιδιοκτησία στον Moris, όπως τούτο επιμαρτυρείται από τη συμφωνία ημερ.28/10/15 μεταξύ του αποβιώσαντα και του Moris, τεκμ.6 στην κυρίως αίτηση, εις την οποία η πλευρά της Αιτήτριας ουδεμία αναφορά κάνει. Στοιχείο που κατά την κρίση μου από μόνο του δείχνει πως η αιτούμενη θεραπεία ούτως ή άλλως δεν έχει κανένα περιθώριο επιτυχίας αφού οι συγκεκριμένες μετοχές πολύ απλά δεν έχουν καμία σχέση με την Αιτήτρια.
- Έχοντας όμως υπόψη όσα αναφέρονται στο σημείο (δ) πιο πάνω και διαπιστώνοντας περαιτέρω ότι πουθενά στην ΕΔ του ο Μαλεκί δεν ισχυρίζεται ότι οι μετοχές που αφορούσαν τα αιτητικά της κυρίως αίτησης ανήκουν στην Αιτήτρια ή ότι αυτή είναι δικαιούχος αυτών των μετοχών ή ακόμη ότι με οποιοδήποτε τρόπο επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα της εκ της έκδοσης του διατάγματος στην κυρίως αίτηση, έρχεται στο προσκήνιο ένας άλλος λόγος ένστασης των καθ'ων η αίτηση που δεν είναι άλλος από την μη ύπαρξη εννόμου συμφέροντος στην Αιτήτρια να ζητήσει παραμερισμό του διατάγματος που εκδόθηκε στην κυρίως αίτηση. Στην Αίτηση 235/17, Αναφορικά με την Far East Land Bridge Limited, ημερ. 17/04/18, ECLI:CY:EDLEM:2018:A136, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: « Ως προς το ποιοι είναι οι αναγκαίοι «διάδικοι» σε μια αίτηση αυτής της φύσης, σύμφωνα με την αγγλική νομολογία και συγγράμματα, στη διαδικασία θα πρέπει να λάβουν μέρος όλα τα πρόσωπα που δυνατό να επηρεαστούν δυσμενώς από την αιτούμενη διόρθωση (βλ. Re R W Peak (Kings Lynn) Ltd [1998] 1 BCLC 193). Παρά ταύτα, δεν είναι αναγκαίο να συνενωθούν στη διαδικασία όλα τα εγγεγραμμένα μέλη που κατέχουν μετοχές άλλες από αυτές για τις οποίες ζητείται η διόρθωση, εφόσον τα συμφέροντα εκείνων των μελών, θεωρούνται ότι εκπροσωπούνται δεόντως από την εταιρεία (βλ. Morgan v Morgan Insurance Brokers Ltd [1993] BCLC 676). Ούτε όμως είναι ορθό όπως σε μία αίτηση για διόρθωση του μητρώου μελών, ενώνονται ως ξεχωριστοί διάδικοι οι διευθυντές μιας εταιρείας, εκτός αν πρόθεση του αιτητή είναι να τους καταστήσει προσωπικά υπεύθυνους για τα έξοδα της διαδικασίας, νοουμένου βέβαια ότι το αίτημα του αυτό έχει έρεισμα ή αν οι ίδιοι οι διευθυντές επιθυμούν να συνενωθούν ως διάδικοι (βλ. Re Copal Vanish Co Ltd [1917] 2 Ch. 349). » Ευθέως δε αναφέρω πως και ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης ευσταθεί, εφόσον ακριβώς η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι επηρεαστήκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο δυσμενώς τα δικαιώματα της ως μετόχου ή γενικότερα. Στο βαθμό επίσης που καταχώρησε την αίτηση υπό την ιδιότητα της γραμματέως της Εταιρείας και άρα ουσιαστικά εκ μέρους της εταιρείας, επαναλαμβάνεται και εδώ πως η αίτηση επιδόθηκε στην Εταιρεία και η τελευταία δεν καταχώρησε ένσταση. Ως φαίνεται δε με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω δεν έχει δοθεί καμία δικαιολογία ως προς τη μη εμφάνιση της Αιτήτριας στη διαδικασία της κυρίως αίτησης. Ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω δεν χρειάζεται θεωρώ να εξεταστεί οτιδήποτε άλλο ή άλλοι λόγοι ένστασης. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο