← Κύπρος

ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΣΟΛΩΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1266/18, 26/2/2021

ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΣΟΛΩΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1266/18, 26/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1266/18 ΜΕΤΑΞΥ: ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων Και ...... ΣΟΛΩΜΟΥ Εναγόμενων Ημερομηνία: 26/2/2021 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων - η απόφαση τους έχει αποσταλεί μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) Για Ενάγοντες: Κ. Μαυρόκωστας & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ.Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με βάση το κλητήριο ένταλμα που καταχώρισαν αξιώνουν από την Εναγόμενη ποσό €854,30.- ως οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει γραπτής συμφωνίας δανείου και ή λογαριασμού. Η εναγόμενη με την υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων έχει παραγραφεί. Περαιτέρω αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης τους, με εξαίρεση μόνον τον ισχυρισμό ότι τον ουσιώδη χρόνο η ίδια διέμενε και ή εργαζόταν στην επαρχία Λάρνακας και επίσης την αναφορά στο τι προνοεί ο νόμος 33(Ι)/

  1. Από εκεί και πέρα αρνείται την κατάρτιση και υπογραφή της συμφωνίας δανείου και διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι αυτή ήταν παράνομη, αρνείται το αξιούμενο ποσό και τέλος αναφέρει ότι ουδέποτε οι ενάγοντες την όχλησαν είτε γραπτώς είτε προφορικά. Εφόσον το επίδικο ποσό της υπόθεσης δεν υπερβαίνει τις €3.000 η υπόθεση εκδικάστηκε ως ταχείας εκδίκασης υπόθεση δυνάμει της νέας Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Γι' αυτό, αφού προηγουμένως έγινε αποκάλυψη εγγράφων από τα μέρη, ακολούθως δόθηκαν οδηγίες για εκατέρωθεν καταχώρηση της ένορκης μαρτυρίας τους. Για την πλευρά των Εναγόντων δε κατατέθηκε έγγραφη μαρτυρία του XXXXX Στυλιανίδη, ενώ για την πλευρά της Εναγόμενης κατατέθηκε έγγραφη μαρτυρία της ίδιας. Ο Στυλιανίδης αναφέρει συγκεκριμένα στη μαρτυρία του τα εξής: «
  2. Είμαι στην υπηρεσία της Ενάγουσας, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω το περιεχόμενο της Ενόρκου μου Δηλώσεως ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
  3. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με αριθμό εγγραφής ΗΕ3282 η οποία συστήθηκε με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 με έδρα την Λευκωσία και εκτελεί εργασίες ως Ασφαλιστική Εταιρεία κατόπιν σχετικής άδειας δυνάμει του περί Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2016 (Ν.38(Ι)/2016).
  4. Η Εναγόμενη καθ' όλους τους ουσιώδεις με την παρούσα αγωγή χρόνους διαμένει και/ή εργάζεται στην Επαρχία Αμμοχώστου.
  5. Σύμφωνα με το Νόμο 33(Ι)/2007, που προνοεί για την υιοθέτηση του Ευρώ από 01/01/2008 ως το νομίμως κυκλοφορούν χρήμα στην Κυπριακή Δημοκρατία, η μετατροπή από Λίρες Κύπρου (ΛΚ) σε Ευρώ (€), στις «νομικές πράξεις» έγινε με την αμετάκλητη ισοτιμία (τιμή μετατροπής) που είναι ι€1 = Λ.Κ.0,
  7. Στις 10/04/1992 υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης Επενδυτικό Ασφαλιστήριο ζωής υπ' αριθμό ΕΠ/9281 το οποίο παρουσιάζω και επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1, διά του οποίου η Ενάγουσα ασφάλισε την Εναγόμενη έναντι του μηνιαίου ασφαλίστρου που φαίνεται στον Πίνακα Ασφαλιστηρίου. Επίσης, δυνάμει του όρου 21 της πιο πάνω συμφωνίας συμφωνήθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «21.1 Νοουμένου ότι το Ασφαλιστήριο αυτό έχει αποκτήσει αξία εξαγοράς, η Εταιρεία μπορεί να χορηγεί τοκοφόρα δάνεια μέχρι της αξίας εξαγοράς, όπως η Εταιρεία ήθελε αποφασίσει προς τον συμβαλλόμενο με μόνη εγγύηση το Ασφαλιστήριο αυτό. Προς το σκοπό τούτο, ο συμβαλλόμενος πρέπει να καταθέτει γραπτή αίτηση προς την Εταιρεία. 21.2 Τέτοια χορηγούμενα δάνεια θα είναι μία πρώτη επιβάρυνση πάνω στο Ασφαλιστήριο και σε όλα τα ωφελήματα που διασφαλίζονται από αυτό.»
  8. Δυνάμει του όρου 21 του Ασφαλιστηρίου ΕΠ/9281, η Εναγόμενη αιτήθηκε Δανεισμό από την Ενάγουσα στις 7/2/1996 την οποία αίτηση παρουσιάζω και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  10. Κατόπιν σχετικής έγκρισης της Ενάγουσας, στις 29 Μαρτίου 1996 υπογράφηκε συμφωνία Δανείου επί συμβολαίου Ζωής, διά της οποίας η Ενάγουσα δάνεισε στην Εναγόμενη το ποσό των Λ.Κ.250 (€427,15). Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της εν λόγω συμφωνίας ότι θα έφερε τόκο προς 9% ετησίως με κεφαλαιοποίηση του μία

(1)φορά ετησίως. Παρουσιάζω και επισυνάπτω ως Τεκμήριο 3 την Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 29/03/
  2. Η Εναγόμενη δεν τήρησε την συμφωνία δανείου ημερομηνίας 29/03/1996 με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να αποστείλει στην Εναγόμενη επιστολή με την οποία την ενημέρωνε για την κατάσταση του Λογαριασμού Δανείου της και την καλούσε όπως αποπληρώσει το υπόλοιπο του λογαριασμού του.
  3. Οι Δικηγόροι της Ενάγουσας μας ζήτησαν όπως ερευνήσουμε τον φάκελο της Εναγόμενης που τηρείται στα αρχεία της Ενάγουσας για να βρούμε την επιστολή Τερματισμού που είχε αποσταλεί στην Εναγόμενη τον Απρίλιο του
  4. Δεν έχει βρεθεί αντίγραφο της επιστολής τερματισμού στον φάκελο που τηρείται στα αρχεία της Ενάγουσας όμως είμαι βέβαιος ότι είχε αποσταλεί σχετική επιστολή Τερματισμού το 2005 μέσω του Ταχυδρομείου στην οδό XXXXX 1 στη Λάρνακα. Γνωρίζω το γεγονός τούτο καθότι χειρίζομαι προσωπικά τον φάκελο από την ημερομηνία που δόθηκε το επίδικο Δάνειο και εγώ ο ίδιος είχα αποστείλει κατά την εν λόγω περίοδο επιστολές σε όλους τους δανειολήπτες οι όποιοι όφειλαν ποσά δυνάμει των συμβολαίων τους.
  5. Επίσης αναφέρω ότι το συμβόλαιο ζωής της Εναγόμενης κατέστη ελεύθερο περαιτέρω πληρωμών λόγω του ότι η Εναγόμενη σταμάτησε να πληρώνει τις δόσεις του ασφαλιστηρίου του και ως εκ τούτου η αξία εξαγοράς του συμβολαίου ζωής της, χρησιμοποιήθηκε για την αποπληρωμή των δόσεων του δυνάμει του όρου 3 του Τεκμηρίου 1 ανωτέρω. Δηλαδή ενώ η Εναγόμενη σταμάτησε να αποπληρώνει τις δόσεις του συμβολαίου ζωής και το συμβόλαιο ζωής της συνέχιζε να είναι σε ισχύ μέχρι την εξάλειψη της αξίας εξαγοράς του.
  6. Επίσης να αναφέρω ότι είχα επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την Εναγόμενη περί το 2016 αναφέροντας της το υπόλοιπο του δανεισμού της και την κάλεσα να έρθει στα γραφεία της Ενάγουσας να συζητήσουμε το τρόπο εξόφλησης του κάτι το οποίο ουδέποτε έπραξε μέχρι και σήμερα.
  7. Παρά τις οχλήσεις της Ενάγουσας, η Εναγόμενη δεν έχει καταβάλει μέχρι σήμερα οποιοδήποτε ποσό με αποτέλεσμα στις 09/05/2018 το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού του πρώτου δανείου να ανέρχεται στο ποσό των €854,30 και το οποίο κατέστη πληρωτέο και απαιτητό. Παρουσιάζω και επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 την κατάσταση λογαριασμού του Δανείου. Σημειώνεται ότι, κατόπιν και νομικής συμβουλής που έλαβε η Ενάγουσα, δεν χρεώθηκε οποιοδήποτε ποσό πέραν του διπλάσιου του αρχικού κεφαλαίου του Δανείου.
  8. Ως εκ "των ανωτέρω, αιτούμαι απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €854,30 πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης. » Η Εναγόμενη από την άλλη αναφέρει τα εξής: «
  9. Είμαι η Εναγόμενη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω πολύ καλά από προσωπική μου γνώση τα γεγονότα της ως άνω αγωγής και προβαίνω στην παρούσα ένορκο δήλωση, όπου αποτελεί την γραπτή μαρτυρία μου με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Για όλα τα νομικά ζητήματα που αφορούν την παρούσα αγωγή έχω λάβει την συμβουλή των Δικηγόρων μου και τα έχω αντιληφθεί στον καλύτερο δυνατό για εμένα βαθμό.
  10. Δυνάμει οδηγιών του Δικαστηρίου, προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση, με σκοπό την προώθηση και απόδειξη της υπεράσπισης μου εναντίον των Εναγόντων, στα πλαίσια σύντομης εκδίκασης της υπόθεσης και διαδικασίας, που όπως πληροφορήθηκα από τους Δικηγόρους μας έχει καθοριστεί από το Σεβαστό Δικαστήριο.
  11. Κατά την 8/11/2018 οι Ενάγοντες προχώρησαν στην επίδοση του κλητήριου εντάλματος της παρούσας το οποίο είχε καταχωρηθεί στις 26/10/
  12. Αμέσως μετά την επίδοση του κλητήριου εντάλματος εττισκέφθηκα το δικηγορικό γραφείο του κ. Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη για να λάβω νομική συμβουλή αναφορικά με την παρούσα υπόθεση.
  13. Όσων αφορά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κατά την 29/3/1996 έθεσα την υπογραφή μου σε δάνειο επί του συμβολαίου ζωής μου, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του XXXXX Στυλιανίδη για τους Ενάγοντες, ύψους Λ.Κ. 250 από τους Ενάγοντες. Το εν λόγω δάνειο είχε συμφωνηθεί ότι θα χρεωνόταν με τόκο της τάξης του 9% ετησίως στο οποίο θα γινόταν κεφαλαιοποίηση μία
(1)φορά τον χρόνο.
  1. Όπως είναι εμφανές στην κατάσταση λογαριασμού (statement of account), την οποία προσκόμισε ο κ. XXXXX Στυλιανίδης για τους Ενάγοντες ως Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του, ο εν λόγω λογαριασμός χρεωνόταν κάθε χρόνο στις 31 Δεκεμβρίου το συμφωνηθέν ποσό τόκου της τάξης του 9% από την 31/12/
  3. Οι ετήσιες κεφαλαιοποιήσεις σταμάτησαν να γίνονται στο λογαριασμό μετά το 2004 και ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου αυτό πιθανόν να έγινε λόγω της νομοθεσίας που ήτο σε ισχύ κατά το διάστημα της σύναψης της σύμβασης αναφορικά με την ανάκτηση καθυστερημένων τόκων σε πιστωτικές διευκόλυνσης. Συγκεκριμένα, όπως μου επεξηγήθηκε από τον δικηγόρο μου και όπως εγώ αντιλαμβάνομαι, η νομοθεσία δεν προέβλεπε την απαίτηση καθυστερημένου τόκου ο οποίος υπερέβαινε το αρχικό ποσό του δανείου. Ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες δεν μπορούσαν να ανακτήσουν τόκο ο οποίος υπερέβαινε το αρχικό ποσό του χρέους, δηλαδή, το μέγιστο δυνατό ποσό που θα μπορούσαν να απαιτήσουν θα ήτο Λ.Κ
  4. Επομένως, όταν στις 31/12/2004 έγινε η τελευταία κεφαλαιοποίηση και το υπόλοιπο του χρέους μαζί με τον τόκο έφτασε τις Λ.Κ 500 οι Ενάγοντες σταμάτησαν να κεφαλαιοποιούν το χρέος λόγω του ότι δεν θα νομιμοποιούνταν να απαιτήσουν περαιτέρω τόκο σε μελλοντικό στάδιο από όσο είχε πλέον συσσωρευτεί από τον χρεώστη/ιδα στις 31/12/2004, εξου και η απαίτηση των Εναγόντων για το ποσό των €854,30 ποσό που αντιπροσωπεύει την ισοτιμία των ΛΚ 500 στο νόμισμα του ευρώ.
  5. Είναι η θέση μου ότι, σύμφωνα και με την νομική συμβουλή του Δικηγόρου μου, η αγωγή των Εναγόντων ήτο εκπρόθεσμη ως καταχωρηθείσα μετά τη λήξη της εφαρμοστέας περιόδου παραγραφής.
  6. Είναι η θέση μου ότι, και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων θεμελιώθηκε τουλάχιστον όταν είχε γίνει πλέον και η τελευταία κεφαλαιοποίηση στο υπόλοιπο του δανείου, δηλαδή στις 31/12/
  7. Ο πιο πάνω ισχυρισμός βρίσκει έρεισμα στο γεγονός του ότι μετά την 31/12/2004 δεν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη κίνηση στον λογαριασμό του δανείου. Οι Ενάγοντες παρόλο που είχαν πλήρη γνώση των γεγονότων από τα οποία πήγαζε το αγώγιμο τους δικαίωμα, αδικαιολόγητα, αυτοί καθυστέρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Είναι έκδηλα φανερό ότι η έγερση αγωγής 14 χρόνια αφότου είχε δημιουργηθεί η βάση της αγωγής είναι έκδηλα καταχρηστική, όπως επίσης άδικη καθώς δύναται να επηρεάσει δυσμενέστατα τα δικαιώματα μου.
  8. Είναι επίσης η θέση μου, και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, ότι οι Ενάγοντες ήτο ένοχοι μακράς καθυστερήσεως υπό το πρίσμα των γεγονότων και περιστατικών που περιβάλλουν της παρούσα υπόθεση (laches). Οι Ενάγοντες ενήργησαν καθυστερημένα και επαναπαυόμενοι στα δικαιώματα τους επέδειξαν αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων για σκοπούς διασφάλισης τους. Εκ των γεγονότων οι Ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή το 2018, δηλαδή, 14 χρόνια αφότου είχε γίνει η τελευταία χρέωση του τόκου στον λογαριασμό του δανείου μου. Επιπλέον, οι Ενάγοντες δεν δικαιολόγησαν με κανένα τρόπο την καθυστέρηση που υπέδειξαν προτού λάβουν τα δέοντα δικαστικά μέτρα για την ανάκτηση του απαιτούμενου ποσού.
  9. Είναι η θέση μου, και ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, ότι δια τον πιο πάνω λόγο η απαίτηση των Εναγόντων θα πρέπει να απορριφθεί.
  10. Περαιτέρω, είναι η θέση μου, και όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, ότι είναι αναγκαία η απαίτηση πληρωμής του εν λόγω ποσού προτού οι Ενάγοντες προσέλθουν εις το δικαστήριο για την ανάκτηση του χρέους. Είναι η θέση μου ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε με όχλησαν είτε προφορικά είτε γραπτώς για την εν λόγω απαίτηση τους.
  11. Είναι η θέση μου ότι ουδέποτε έλαβα την ισχυριζόμενη επιστολή τερματισμού που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι είχαν αποστείλει προς εμένα τον Απρίλιο του 2005 και σύμφωνα με την συμβουλή του δικηγόρου μου, οι Ενάγοντες δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε θετική μαρτυρία προς την απόδειξη της αποστολής της εν λόγω επιστολής.
  12. Είναι η θέση μου ότι οι Ενάγοντες ποτέ δεν είχαν αποστείλει την πιο πάνω αναφερόμενη επιστολή τερματισμού σχετικά με το επίδικο δάνειο και οι Ενάγοντες ποτέ δεν με κάλεσαν για να διευθετήσω το επίδικο δάνειο.
  13. Ο μάρτυρας των Εναγόντων κ XXXXX Στυλιανίδης στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες είχαν αποστείλει την επιστολή τερματισμού τον Απρίλιο του 2005, την οποία δεν προσκόμισε λόγω μη εντοπισμού της στο φάκελο που τηρείται στα γραφεία των Ενάγοντων, στην διεύθυνση XXXXX 1, στην Λάρνακα. Η πιο πάνω θέση των Εναγόντων δεν με βρίσκει σύμφωνη και λέγω ότι ουδέποτε είχαν αποστείλει την εν λόγω επιστολή τερματισμού. Εάν ήθελε αποδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο προς το δικαστήριο η αποστολή της εν λόγω επιστολής τερματισμού τότε, άνευ βλάβης της θέσης μου ότι δεν έχω λάβει ποτέ οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού από τους Ενάγοντες για το επίδικο δάνειο, είναι η θέση μου ότι η επιστολή τερματισμού δεν είχε αποσταλεί στην σωστή διεύθυνση ως προβλέπεται από την συμφωνία μεταξύ των μερών, ως εκ τούτου, ο ισχυριζόμενος τερματισμός της επίδικης συμφωνίας δανείου ήτο μη γενόμενος και άκυρος.
  14. Είναι η θέση μου και σύμφωνα με την νομική συμβουλή του δικηγόρου μου, ο όρος 23 στο Επενδυτικό Ασφαλιστήριο Ζωής ημερ. 30/04/1992, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ XXXXX Στυλιανίδη, το οποίο Ασφαλιστήριο εν πάσει περιπτώσει ήτο αυτό που προέβλεπε την δυνατότητα σύναψης δανείων μεταξύ των μερών και όριζε την συμβατική σχέση μεταξύ μας, αναφέρει τα εξής: "23.1 Καμία ειδοποίηση για οποιοδήποτε γεγονός που αφορά άμεσα η έμμεσα το Ασφαλιστήριο δεν θα θεωρείται έγκυρη εκτός και αν συγκεκριμένη γραπτή ειδοποίηση φθάσει στα Κεντρικά Γραφεία της Εταιρείας και καμιά αλλαγή στους όρους και διατάξεις του Ασφαλιστηρίου δεν είναι έγκυρη ούτε και δεσμεύει την Εταιρεία εκτός αν γίνει γραπτώς και έχει υπογράφει από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο ή τον Διευθυντή του Κλάδου Ζωής της Εταιρείας. 23.2 Ειδοποιήσεις προς τον συμβαλλόμενο θα αποστέλλονται στην διεύθυνση του που καθορίζεται στον Πίνακα του Ασφαλιστηρίου"
  15. Ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δοθεί στον όρο 23.2 ο οποίος ρητά αναφέρει ότι οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις προς την Εναγόμενη θα αποστέλλονταν στην διεύθυνση που αναφέρεται στο Πίνακα του Ασφαλιστηρίου. Ο Πίνακας του Ασφαλιστηρίου που βρίσκεται στο Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης του κ. Στυλιανίδη, αναφέρει ως διεύθυνση της Συμβαλλόμενης XXXXX Σολωμού, δηλαδή εμού, την XXXXX 14, XXXXX, Λάρνακα.
  16. Επομένως, είναι η θέση μου και ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, ακόμη και αν αποδειχθεί η ισχυριζόμενη αποστολή της επιστολής τερματισμού στην διεύθυνση XXXXX 1 στη Λάρνακα, γεγονός που εγώ αρνούμαι καταφατικά, αυτή είχε γίνει σε λανθασμένη διεύθυνση και συνεπώς δεν έγινε με τον συμβατικά προβλεπόμενο τρόπο. Επομένως, σύμφωνα με τον όρο 23.2 του Ασφαλιστηρίου ημερ. 30/04/1992 και του Πίνακα Ασφαλιστηρίου η αποστολή οποιωνδήποτε ειδοποιήσεων και όπως επίσης της επιστολής τερματισμού θα έπρεπε να γίνει στη διεύθυνση XXXXX 14, XXXXX, Λάρνακα, γεγονός που και ασφαλώς δεν έλαβε ποτέ χώρα.
  17. Είναι η θέση μου, και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, ότι δεν έγινε ποτέ ο τερματισμός του επίδικου δανείου.
  18. Ως εκ των ανωτέρω, είναι η θέση μου ότι οι Ενάγοντες βάσει των πιο πάνω γεγονότων δεν νομιμοποιούνται να λάβουν οποιαδήποτε ποσά και δεν δικαιούνται να εγείρουν την πιο πάνω αγωγή. Επίσης καλώ το Σεβαστό Δικαστήριο όπως απορρίψει την πιο πάνω αγωγή για τους λόγους που αναφέρονται στην παρούσα με έξοδα εναντίον των Εναγόντων. » Η εκδίκαση της υπόθεσης ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών, ενώ σημειώνω εδώ ότι αν και οι διάδικοι είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν όπως αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα της άλλης πλευράς επί των προβαλλόμενων ισχυρισμών του, εντούτοις καμία τέτοια αντεξέταση επιχειρήθηκε. Η προσκομισθείσα μαρτυρία επομένως, θα προσεγγιστεί με γνώμονα και τις αρχές που αφορούν στις συνέπειες που η παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιωδών ισχυρισμών συνεπάγεται, ήτοι ότι «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου..., να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» και η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της (βλ. Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 547, Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) A.A.Δ.1527, Αdidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383) και ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΚΩΣΤΡΙΚΗ ν. 4 ΜΟΤΙΟN AUTOMOTIVES LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 226/2014, 10/7/2015). Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας θα πρέπει κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι παρά την άρνηση στην υπεράσπιση, εν τέλει, η εναγόμενη στη μαρτυρία της παραδέχεται ότι στις 29/3/1996 υπέγραψε τη συμφωνία δανείου επί του συμβολαίου ζωής, με τους ενάγοντες, ύψους Λ.Κ.250 και ότι συμφωνήθηκε ότι το δάνειο θα χρεωνόταν με τόκο 9% με κεφαλαιοποίηση 1 φορά τον χρόνο. Επίσης δεν αμφισβητείται ότι οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένη ευθύνης και εκτελούν εργασίες ως ασφαλιστική εταιρεία ως αναφέρει ο Στυλιανίδης. Συνεπώς τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Με αυτά υπόψη στρέφομαι τώρα στις εκατέρωθεν προβληθείσες εκδοχές και προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο πλευρών. Η μαρτυρία του Στυλιανίδη κατά την κρίση μου θα πρέπει να γίνει στο μεγαλύτερο μέρος της αποδεκτή, αφού όσα αναφέρει υποστηρίζονται και από τα έγγραφα που έχει παρουσιάσει αλλά και από παραδοχές της εναγόμενης. Δεν αποδέχομαι όμως εκ της μαρτυρίας του τα εξής:
  1. Κατ' αρχήν την αναφορά του σε αποστολή επιστολής τερματισμού το
  2. Η μαρτυρία του επί του συγκεκριμένου θέματος κρίνεται γενική και αόριστη. Θα ανέμενα βεβαίως περισσότερες λεπτομέρειες τόσο για τις ενέργειες προς εντοπισμό αντιγράφου της επιστολής και τα αναφερόμενα αρχεία της ενάγουσας (π.χ. αν μιλούμε για ηλεκτρονικό αρχείο ή όχι, πως ακριβώς φυλάγονταν αντίγραφα των επιστολών και ποιος είναι ο λόγος που θεωρεί ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί και αν αυτό συνέβη μόνο στην προκειμένη περίπτωση ή και σε άλλες, εφόσον αναφέρει ότι απεστάλησαν και άλλες επιστολές την ίδια περίοδο), όσο και για το περιεχόμενο της επιστολής, για το οποίο καμία αναφορά δεν γίνεται. Διότι είναι σαφές ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο χωρίς αναφορά στο λεκτικό που χρησιμοποιήθηκε να προβεί σε αξιολόγηση και να καταλήξει σε συμπέρασμα αν πράγματι μιλούμε για επιστολή τερματισμού ή για επιστολή απαίτησης πληρωμής, όπως ίσως να ήταν αν ληφθούν υπόψη σαν περιεχόμενο της επιστολής όσα αναφέρει ο μάρτυρας στην παράγραφο 8 της μαρτυρίας του.
  3. Επίσης τη γενική και αόριστη αναφορά περί τηλεφωνικής επικοινωνίας με την εναγόμενη «περί το 2016». Θα ανέμενα κάτι πιο συγκεκριμένο από το μάρτυρα προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο ότι η ισχυριζόμενη συνομιλία έγινε και μιλώ τόσο για το περιεχόμενο της συνομιλίας, όσο και για το χρόνο που υπήρξε αυτή η κατ' ισχυρισμό επικοινωνία. Ας σημειωθεί ότι ήταν γνωστή στους ενάγοντες η θέση της εναγόμενης με την υπεράσπιση της ότι ουδέποτε την όχλησαν είτε προφορικά είτε γραπτώς, ενώ έχει σημασία ν' αναφερθεί περαιτέρω πως η εναγόμενη και στη μαρτυρία της αρνείται οποιαδήποτε όχληση από τους ενάγοντες και δεν έχει αντεξεταστεί προκειμένου να καταρριφθεί η θέση της αυτή. Ερχόμενος στην εναγόμενη να πω κατ' αρχήν ότι βεβαίως στο βαθμό που αυτή αναφέρεται σε νομικά ζητήματα, όπως το θέμα της παραγραφής ή της αδικαιολόγητης καθυστέρησης (laches), δεν χρειάζεται να λεχθεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον ότι τα ζητήματα που εγείρονται θα αποφασιστούν από το Δικαστήριο αφού αξιολογηθεί το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο θα ανέμενε να εντοπίσει τα νομικά ζητήματα στην αγόρευση των δικηγόρων της, μαζί με τη σχετική επιχειρηματολογία, και όχι στη μαρτυρία της εναγόμενης. Από εκεί και πέρα, πέραν της παραδοχής της που αναφέρθηκε σε άλλο σημείο ανωτέρω, γίνεται αποδεκτή και η θέση της, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, ότι οι ενάγοντες δεν απέστειλαν την επιστολή τερματισμού που ισχυρίζονται και ότι ουδέποτε την έχουν οχλήσει είτε προφορικά είτε γραπτώς. Με αυτά υπόψη έρχομαι στις θέσεις που προβάλλει η υπεράσπιση με την αγόρευση της.
  4. Παραγραφή αγώγιμου δικαιώματος Θα ξεκινήσω από το συγκεκριμένο θέμα, αφού αν φανεί ότι η πλευρά της εναγόμενης έχει δίκαιο, εισηγούμενη ότι το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων έχει παραγραφεί, όπως γίνεται αντιληπτό σταματά οιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Πριν από οτιδήποτε άλλο, θα πρέπει θεωρώ να σημειωθεί εδώ ότι ανεξαρτήτως του πότε οι ενάγοντες απαίτησαν την πληρωμή του ποσού, που όπως προκύπτει με βάση όσα αναφέρθηκαν δεν προέβησαν σε τέτοια απαίτηση πριν την καταχώρηση της αγωγής, οι ίδιοι προβάλλουν τη θέση και δέχονται με την έκθεση απαίτησης τους ότι το ποσό κατέστη απαιτητό ήδη από το
  5. Άρα θα μπορούσαν να αξιώσουν πληρωμή του έκτοτε. Περαιτέρω αναφέρεται ότι στην προκειμένη περίπτωση συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών ότι το ποσό που εδόθη θα αποτελεί χρέος επί του συμβολαίου ζωής «και θα υπόκειται εις τους κανονισμούς και όρους οίτινες αναφέρονται επί του Συμβολαίου» (βλ. τεκμ.3 στην ΕΔ του Στυλιανίδη). Εξάλλου σημειώνω ότι είναι με βάση τον όρο 21 του συμβολαίου (βλ. τεκμ.1 στην ΕΔ του Στυλιανίδη) που υποβλήθηκε αίτηση από την εναγόμενη και εγκρίθηκε ο δανεισμός της. Ο όρος 25 δε του συμβολαίου προνοεί ότι: "Κάθε αξίωση ή αγωγή που προέρχεται από το Ασφαλιστήριο αυτό πρέπει να γίνεται μέσα σε δύο χρόνια από το γεγονός που προκάλεσε τέτοια αξίωση ή αγωγή διαφορετικά κάθε αξίωση ή αγωγή θα παραγράφεται και θα θεωρείται εγκαταληφθείσα». Συνεπώς, με βάση όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω και την εκφρασθείσα βούληση των μερών να ισχύουν και για τη συμφωνία δανείου οι όροι του συμβολαίου ζωής, κρίνω πως η αξίωση των εναγόντων στην προκειμένη περίπτωση είχε ήδη παραγραφεί και εγκαταλειφθεί από το 2007, πολλά χρόνια δηλαδή πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Παρενθετικά, για σκοπούς πληρότητας, αναφέρω πως αν δεν συμφωνείτο μεταξύ των μερών ως ανωτέρω, η κατάληξη μου για το θέμα της παραγραφής θα ήταν διαφορετική. Αρκεί να παραπέμψω στο Ν.66(Ι)/2012- που ίσχυε κατά την καταχώρηση της αγωγή - και συγκεκριμένα στα άρθρα 3 και 7 του νόμου, αλλά και στην ανάλυση του θέματος της παραγραφής στην απόφαση του αδελφού ΕΔ Λ. Πασχαλίδη στην Αγωγή 785/15, C&M STEELMASTER LTD v. TSOULOFTAS CONSTRUCTIONS, ημερ.29/04/20, LTDECLI:CY:EDLEF:2020:A211, με την οποία συμφωνώ και στην οποία όσα αναφέρονται ισχύουν θεωρώ κατ' αναλογία και εδώ. Όπως γίνεται αντιληπτό με βάση τα πιο πάνω το αποτέλεσμα της υπόθεσης έχει κριθεί, όμως θα εξετάσω πολύ επιγραμματικά και τα υπόλοιπα θέματα που εγείρει η υπεράσπιση για την περίπτωση που η κατάληξη του Δικαστηρίου πιο πάνω ανατραπεί από ανώτερο Δικαστήριο.
  6. Μη απόδειξη οφειλής/μη κατάδειξη ότι η κατάσταση λογαριασμού που κατέθεσε ο μάρτυρας της ενάγουσας ήταν μέρος του αρχείου της επιχείρησης Η πλευρά της εναγόμενης θεωρεί ότι η κατάθεση της κατάστασης λογαριασμού χωρίς το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 35 του Περί Αποδείξεως Νόμου έχει ως αποτέλεσμα την μη αποδοχή της ως αρχείο της επιχείρησης της ενάγουσας και συνεπώς δεν μπορούσε να προσαχθεί ως αποδεικτικό στοιχείο προς απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας. Με κάθε σεβασμό όμως θεωρώ πως στην προκειμένη περίπτωση έχει διαφύγει η ουσία. Ο Στυλιανίδης έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα έγγραφο, λέγοντας ότι είναι η κατάσταση λογαριασμού του δανείου. Σε αυτήν υπάρχει μια καταχώρηση στις 29/03/96 με το ποσό του δανείου εκ Λ.Κ.250 και από εκεί και πέρα κάθε τέλος του χρόνου γίνεται χρέωση του τόκου. Στις 31/12/04 έγινε η τελευταία χρέωση τόκου και έκτοτε και μέχρι σήμερα το ποσό που φαίνεται να οφείλεται είναι Λ.Κ.500 (€854,30). Παρενθετικά, σημειώνεται εδώ ότι προφανώς η μη χρέωση επιπλέον τόκου οφείλεται στην αποδοχή από μέρους των εναγόντων ότι στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται ο Περί Τόκου Νόμος 2/77 (ο οποίος έχει καταργηθεί με το Ν.160(Ι)/99), ο οποίος προνοούσε ότι δεν μπορεί να αξιωθεί τόκος που υπερβαίνει το ποσό του αρχικού χρέους. Στο σημείο αυτό επαναλαμβάνω ότι η εναγόμενη έχει παραδεχτεί την υπογραφή του δανείου για ποσό Λ.Κ.250 και ότι συμφωνήθηκε τόκος 9%, ως επίσης ότι ο τόκος θα κεφαλαιοποιείτο την 31η/12 εκάστου έτους. Προσθέτω δε πως η εναγόμενη δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι εξόφλησε το δάνειο ή έστω ότι κατέβαλε κάποιο ποσό έναντι. Με αυτά υπόψη, σημειώνω ότι το έγγραφο που έχει κατατεθεί και ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου αντικατοπτρίζει ακριβώς τα παραδεκτά γεγονότα και κατ' επέκταση είναι αποδεκτό ως η κατάσταση λογαριασμού του δανείου.
  7. Μη τερματισμός / Οι ενάγοντες δεν έχουν καταστήσει οποιοδήποτε ποσό απαιτητό και δεν δικαιούντο να εγείρουν την αγωγή Ότι δεν υπήρξε τερματισμός με τον τρόπο που οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν, με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, είναι δεδομένο. Τούτο όμως, κατά την κρίση μου, δεν συνεπάγεται κώλυμα για τους ενάγοντες να αξιώσουν το οφειλόμενο ποσό. Θεωρώ πως η καταχώρηση της παρούσας αγωγής στις 26/10/18, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, δεν μπορούν παρά να εκληφθούν ως τερματισμός και ή ως γραπτή απαίτηση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού (βλ. κατ' αναλογία, Κυριάκου v. Χρυσοστόμου
(2004)1 ΑΑΔ 2029, Πολ.Εφ.9150 Καταφυγιώτης κ.α. v. Χρυσοστομή, ημερ.19/12/97). Εξάλλου θα πρέπει να τονιστεί ότι μιλούμε για ένα δάνειο το οποίο έγινε το 1996 για Λ.Κ.250 και η εναγόμενη έναντι τούτου δεν πλήρωσε κανένα ποσό, οπότε έχω την άποψη ότι με βάση αυτά δεν μπορεί η πλευρά της εναγόμενης να ισχυρίζεται ακόμη και μετά την καταχώρηση της αγωγής ότι το δάνειο δεν κατέστη πληρωτέο. 3. Δημιουργία κωλύματος λόγω της εφαρμογής του δόγματος του laches (ολιγωρία). Ευθέως αναφέρω ότι στην παρούσα αγωγή δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της αρχής της ολιγωρίας (laches) διότι δεν επιδιώκεται οποιαδήποτε θεραπεία με βάση το δίκαιο της επιείκειας απ' όπου πηγάζει η εν λόγω αρχή και η οποία ρυθμίζει τις συνέπειες που προκύπτουν από την υπέρμετρη καθυστέρηση στην άσκηση δικαιωμάτων που έχουν ως αποκλειστική πηγή το δίκαιο της επιείκειας (βλ. ΝΑΣΑ ΠΑΤΑΠΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΟΥ v. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΟΦΙΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,
(2009)1 Α.Α.Δ. 1360, Α.Τ.Η.Κ. ν. Κλεάνθους
(2013)1 Α.Α.Δ. 158, Χατζηγαβριήλ Μιχάλης ν. Ellinas Finance Public Company Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 668 και Zερβός Παναγιώτης ν. Hellenic Bank Public Company Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 2357). Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται ότι εφόσον η εναγόμενη δεν απέδειξε δυσμενή επηρεασμό της, η υπεράσπιση αυτή δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να επιτύχει. Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα ανωτέρω και έχοντας πάντα κατά νουν τη νομολογιακή αρχή για το βάρος απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 665), εφόσον δεν τίθετο θέμα παραγραφής ως ανωτέρω έχει αναφερθεί, στο ερώτημα αν προσκομίστηκε τέτοια αποδεκτή μαρτυρία, που στη βάση της απλής πιθανολόγησης, αρκεί για να αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) ότι η εναγόμενη οφείλει το αξιούμενο ποσό, η απάντηση ευθέως αναφέρω πως θα ήταν καταφατική και θα εξέδιδα απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης ως η απαίτηση. Στη βάση όμως της διαπίστωσης για παραγραφή και εγκατάλειψη της αξίωσης και του δικαιώματος αγωγής, η αγωγή απορρίπτεται. Σημειώνεται εδώ ότι εφόσον δεν διαπιστώνεται απλά παραγραφή αγώγιμου δικαιώματος αλλά και εγκατάλειψη της αξίωσης και του δικαιώματος αγωγής δεν θα εκδοθεί απλά διάταγμα αναστολής της αγωγής (βλ. Φεσσά κ.α. v. Κασάπη
(1994)1 ΑΑΔ 337). Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον των εναγόντων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.