WARNER TRUST LTD κ.α. ν. ΖΕΜΕΝΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1848/20, 18/3/2021

(2)και 5-9 και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε, καθώς και επί των συμφυών εξουσιών της Νομολογίας και Διακριτικής Ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το αίτημα των εναγόντων συνάντησε την ένσταση των εναγόμενών 1-5 στην οποία προβάλλονται 15 λόγοι για τους οποίους το παρόν αίτημα οφείλει να απορριφθεί. Μεταξύ άλλων αυτοί περιλαμβάνουν ότι η αίτηση είναι αχρείαστη, ότι εξυπηρετεί αλλότρια κίνητρα, ότι είναι καταχρηστική, ότι προσπαθεί αντινομικά όπως εισάξει (παρατύπως) μαρτυρία η οποία όφειλε να προσφερθεί εξαρχής, και δη κατά την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 22/10/20. Περαιτέρω, είναι η θέση των εναγόμενών ότι κανένας καλός λόγος δεν αποκαλύπτεται που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αδικία στους εναγόμενους οι οποίοι δεν ευθύνονται για τυχόν παραλείψεις ή/ και λάθη των εναγόντων και/ή των δικηγόρων αυτών. Τέλος, η κυρίως αίτηση (αίτηση ημερ. 22/10/20) στηρίζεται επί ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Δίγκλη, η δε παρούσα αίτηση στηρίζεται σε διαβεβαίωση του ιδίου ατόμου, γεγονός οξύμωρο. Η εν λόγω διαφοροποίηση ουδόλως επεξηγείται ούτε δικαιολογείται, γεγονός που καθιστά την παρούσα αίτηση εξ' αντικειμένου παράτυπη, παράνομη και ανυπόστατη. Η ένσταση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60άρθρα 29, 30, 32 και 50, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4-9, στην Δ.39 Θ1-3, 7, 12, 14 και 17, Δ.48 Θ1-9, Δ.57 και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομία Θεσμών στον Περί Όρκων Νόμο Κεφ. 18 άρθρα 1-9, στο άρθρο 33 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ στη νομολογία του Ανώτατού Δικαστηρίου, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση της υπό συζήτηση αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν αντιστοίχως τις γραπτές τους αγορεύσεις, προχώρησαν δε και σε σχετικές διευκρινήσεις επί των γραπτών τους κειμένων, προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Έχω με περισσή προσοχή ακούσει τους συνηγόρους έχοντας μελετήσει τα ενώπιον μου δεδομένα και παρατηρώ τα ακόλουθα στα οποία και καταλήγω. Η εκδίκαση μιας αίτησης ως η παρούσα, ρυθμίζεται από τη Δ.48 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα δε με τη Δ.48 Θ.4

(2)κατά την ακρόαση τέτοιους είδους αιτήσεων δεν προσκομίζεται μαρτυρία, αλλά αυτή διεξάγεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, η αμφισβήτηση των οποίων λαμβάνει χώρα είτε με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, και στις δύο περιπτώσεις κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Ο ίδιος Θεσμός ορίζει πως: «το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει τη καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Στην απόφαση Ματθαίου κ.α.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ 510 έχει λεχθεί ότι η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη ούτε και ατέρμονη. Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσεως σαφώς και εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής συνεπώς θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει καλός λόγος για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος του. Είναι γνωστό ότι ο ορισμός του «καλού λόγου» δεν δίδεται από την σχετική Διαταγή των Θεσμών. Ούτε και οι λόγοι αυτοί μπορούν να καθοριστούν εξαντλητικά. Αντιθέτως, είναι τα επί μέρους κριτήρια αλλά και τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης που πρέπει να εξετάσει ένα Δικαστήριο για να καταλήξει ως προς το τι θα ήταν ορθό και δίκαιο να τεθεί ενώπιον του σε έκαστη περίπτωση. Δι' αυτό το σκοπό θα πρέπει να εξετάσει ξεχωριστά κάθε θέμα για το οποίο ο αιτητής ζητά την άδεια του Δικαστηρίου όπως αναφερθεί. Από την απόφαση A. Messios and Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα Πολιτική Έφεση 277/07

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 προκύπτει, ότι ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το αίτημα του εδράζεται είτε στην ανάγκη για απάντηση σε κάποιους από τους ισχυρισμούς που εγείρονται, ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα του, θέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό. Όντως, στην παρούσα αίτηση ο κ. Δίγκλης αναφέρει ότι η ανάγκη για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης Δήλωσης προέκυψε μετά την εξέταση των ισχυρισμών των εναγόμενών 1- 5, ως αυτοί προβάλλονται στην ένσταση τους ημερομηνίας 30/11/

1. Κατά τη δική του κρίση αυτή περιέχει σωρεία ανυπόστατων ισχυρισμών τους οποίους επιθυμεί να αντικρούσει με απώτερο σκοπό να τεθεί το πλήρες φάσμα της υπόθεσης των αιτητών ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού οι ίδιοι φέρουν και το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 22/10/
2. Συγκεκριμένα, επιθυμεί όπως απαντήσει στους ισχυρισμούς των εναγόμενων 1 - 5 ως αυτοί εντοπίζονται στις παραγράφους 7, 12, 13, 19, 20 - 24, 26-28, 34-36, 40, 53-57, και 60 της ένστασης. Σημαντικό είναι να τονισθεί ότι αν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση σκοπό έχει να εισαγάγει ανεπίτρεπτη μαρτυρία ή να επαναλάβει αρχικές θέσεις και ισχυρισμούς, αυτό θα οδηγήσει στην απόρριψη του αιτήματος. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω αίτηση έχει παρεισφρήσει στη διαδικασία εκδίκασης της αίτησης ημερ. 22/10/20, σκοπός της οποίας είναι η εξασφάλιση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Νοείται ότι κατά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης ( 22/10/20) ο αιτών διάδικος όφειλε όπως προβεί σε πλήρη κα ειλικρινή αποκάλυψη όλων εκείνων των ουσιωδών γεγονότων, ούτως ώστε «παράλειψη πληροφόρησης ύστερα από μονομερή αίτηση δεν θα επιτραπεί με βάση τη νομολογία έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο» (βλ. Stavris Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIRA,

(2001)1. Α.Α.Δ. 1220, Έλενα Αμβροσιάδου v. Martin Coward, Π. Ε. 3/2011 & 4/2011

(2013)1 Α.Α.Δ.

1. Τα όσα έχουν λεχθεί στις πιο πάνω αυθεντίες δεν συνιστούν όμως ένα άκαμπτο κανόνα. Ένα τέτοιο αίτημα μπορεί να εξεταστεί και ενδεχομένως να επιτύχει, αν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποσκοπεί στην αντίκρουση ισχυρισμών που τέθηκαν για πρώτη φορά από την άλλη πλευρά. Δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής του Δικαστήριο ότι στην παρούσα υπόθεση δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς, με το Δικαστήριο να καθιστά την αίτηση δια κλήσεως, κατόπιν οδηγιών για επίδοση της. Στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο καλείται να εξισορροπήσει από τη μία το δικαίωμα του αιτητή όπως απαντήσει σε νέους ισχυρισμούς και από την άλλη να προστατεύσει και την όλη πορεία της υπόθεσης από την εισαγωγή αχρείαστων ισχυρισμών, η εκδίκαση της οποίας είναι το πρώτο στοιχείο που οφείλει να απασχολεί το Δικαστήριο, σε μια αέναη προσπάθεια ταχείας απονομής δικαιοσύνης. Έχω διεξέλθει τη πολυσέλιδη διαβεβαίωση του κ. Δίγκλη που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 22/10/
2. Με την ίδια προσοχή έχω εξετάσει την επίσης πολυσέλιδη ένσταση και ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτή ημερ. 10/3/21 και τους εκεί προβαλλόμενους ισχυρισμούς. Τέλος, έχω διαβάσει το Τεκμήριο Α, ήτοι την συμπληρωματική δήλωση του κ. Δίγκλη ως αυτή επισυνάπτεται στην παρούσα αίτηση. Καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Πλην των θέσεων που καταγράφονται στις παράγραφούς 4,7 και 12 του Τεκμηρίου Α, κρίνω ότι οι λοιποί ισχυρισμοί, ως αυτοί προβάλλονται στο εν λόγω έγγραφο αποτελούν γεγονότα τα οποία επί το πλείστο δεν αφορούν την μεταξύ των μερών διαφορά ως αυτή αποτυπώνεται στη δικογραφία των εναγόντων ή ως αυτή περιγράφεται στα πλαίσια της αιτήσεως ημερ. 22/10/20 και αντιστοίχως αποκρυσταλλώνονται στην ένσταση των εναγομένων 1-
3. Πολλά δε από τα γεγονότα στα οποία τώρα θέλει να απαντήσει ο Κ. Δίγλης αποτελούν γεγονότα που φαίνεται να ήταν στη πεδίο γνώσης του προ ή και κατά την 22/10/20 και όφειλε συνεπώς να αποτυπώσει αυτά στο στάδιο καταχώρησης της κυρίως αίτησης του. Η πλειάδα των ισχυρισμών του ως προβάλλονται στις λοιπές παραγράφους, εξαιρουμένων των παραγράφων 4, 7 και 12 αποτελούν ουσιαστικά μία άρνηση των ισχυρισμών που προέβαλαν οι εναγόμενοι στην ένσταση τους, επαναλαμβάνοντας τα όσα ουσιαστικά λέχθηκαν εντός των πλαισίων της ήδη καταχωρηθείσας ένορκης του δήλωσης ημερ. 22/10/20.. Είναι διάχυτη δε η ανάγκη του κ. Δίγκλη για απάντηση σχεδόν επί έκαστου ισχυρισμού των εναγόμενών, επιθυμώντας να απαντήσει ακόμη και επί ισχυρισμών τα οποία ουδόλως αφορούν την παρούσα υπόθεση και τα επίδικα γεγονότα, αλλά διαφορές μεταξύ τρίτων προσώπων οι οποίοι δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ως διάδικοι στα πλαίσια της παρούσας διαφοράς. Προκύπτει δε από προσεκτική μελέτη της αιτήσεως και ένορκης δήλωσης που συνοδεύει αυτήν, ότι ο κ. Δίγκλης επιθυμεί ουσιαστικά να σχολιάσει και να επαναλάβει θέσεις και γεγονότα τα οποία ανέφερε εντός των πλαισίων της αίτησης του για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, με διαφορετικό λεκτικό. Προσεχτική δε ανάγνωση του κειμένου του Τεκμηρίου Α αποδεικνύει και τη γνώση του αιτητή κατά την 22/10/20, ημερομηνία καταχώρησης της κυρίως αίτησης, επί πλείστων αν όχι επί όλων των επαναλαμβανόμενων ισχυρισμών. Η δε απλή άρνηση των ισχυρισμών και θέσεων του κ. Ζεμενίδη, με παράλληλο σχολιασμό επί τεκμηρίων που βρίσκονται κατατεθειμένα στο φάκελο της υπόθεσης αποτελεί θέση η οποία ουδόλως συνάδει με το τι θα αναμένετο από μία απαντητική ένορκη δήλωση. Το μόνο καινούργιο και ή νέο γεγονός το οποίο θα δικαιολογούσε την απάντηση του αιτητή στους ισχυρισμούς του κ. Ζεμενίδη είναι τα γεγονότα που αναφέρονται στις παράγραφούς 4, 7 και 12 του Τεκμηρίου Α όπου αναφορά γίνεται στις κατ' ισχυρισμό προσπάθειες αποπληρωμής των οφειλόμενων κοινοχρήστων προς την επιτροπή, των ισχυρισμών περί γνώσης των εναγομένων αναφορικά με την ακύρωση της επαλήθευσης χρέους, οι κατ΄ισχυρισμό ενέργειες της διαχειριστικής επιτροπής αναφορικά με το χρέος της TRICO LTD αλλά και της εξασφάλισης συγκαταθέσεων από τους αρμόδιους φορείς αναφορικά με την αποκατάσταση της εν λόγω εταιρείας. Για σκοπούς πληρότητας, το Δικαστήριο επιθυμεί όπως αναφερθεί και στο ζήτημα που ανέδειξαν αμφότεροι οι συνήγοροι, μεταξύ όρκου και διαβεβαίωσης. Η κα. Ραφαήλ διευκρίνισε στο Δικαστήριο ότι ενώ ετοιμάστηκε η αίτηση και η ένορκη δήλωση του πελάτη της με σκοπό την καταχώρηση της την 22/10/20, ο ίδιος, ενημέρωσε τους συνηγόρους του κατά την άφιξη του στο Πρωτοκολλητείο την επιθυμία του όπως προβεί σε διαβεβαίωση αντί όρκου, εξ' ου και η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου φέρει την εν λόγω διόρθωση, χειρογράφως. Είναι δια αυτό το λόγο που και η παρούσα αίτηση γίνεται με διαβεβαίωση. Εκ παραδρομής, ανέφερε η κα. Ραφαήλ, στους εναγόμενους απεστάλη το μη διορθωμένο αντίγραφο της αίτησης εξ' ου και οι λόγοι ένστασης υπό τους αριθμούς 2 και 3 στο σώμα αυτής. Το Δικαστήριο οφείλει επί του προκειμένου να συμφωνήσει με την εισήγηση της κας. Ραφαήλ ότι πρόσωπο το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί είτε να ορκιστεί επί της αληθείας των ισχυρισμών του ή να δώσει διαβεβαίωση για την αλήθεια αυτών. Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Μούρτζινος ν. Του πλοίου "Galaxias" κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ 80 και Δημητρίου ν. Δημητρίου Πολ. Εφ. 181/12 ημερ. 21/12/18) όχι μόνο αποτελούν επιβεβαίωση των ως άνω, αλλά διευκρινίζουν ότι ακόμη και αν κάποιος προβεί σε καταχώρηση ένορκης δήλωσης αρχικά, τίποτα δεν του απαγορεύει την καταχώρηση διαβεβαίωσης αντί ένορκης δήλωσης σε κατοπινό στάδιο στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας, ενώ παράλληλα τίποτα αρνητικό δεν μπορεί να τεκμηριωθεί εναντίον του ως προς την αξιοπιστία της μαρτυρίας του δυνάμει αυτής του της επιλογής. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται από τα άρθρα 2 και 3 του περί Όρκων Νόμου Κεφ. 18 καθώς επιπροσθέτως και από το άρθρο 50 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με την εισήγηση της κας. Κλεόπα ότι αυτό το λάθος, το οποίο κρίνεται ως καλόπιστο από το Δικαστήριο, μπορεί να αποτελέσει λόγο για ακύρωση και απόρριψη της παρούσας αιτήσεως, αφού κατά την κρίση του Δικαστηρίου ακόμη και εάν ο κ. Δίγκλης αποφάσιζε να ορκιστεί στην αρχική αίτηση ημερ. 22/10/20 και να δώσει διαβεβαίωση στην παρούσα αίτηση, τίποτα το μεμπτό δεν θα υπήρχε σε αυτή του την επιλογή, η οποία ουδόλως μπορεί να χαρακτηριστεί, ακόμη και έτσι να ήταν, ως λανθασμένη, και η οποία να χρήζει θεραπείας από το Δικαστήριο. Από τα ως άνω διαφαίνεται ότι η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει εν μέρει. Ως εκ τούτου δίδεται άδεια στους αιτητές όπως καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση εντός 15 ημερών από σήμερα ως οι παράγραφοι 4, 7 και 12 του Τεκμηρίου Α που επισυνάπτεται ως προσχέδιο συμπληρωματικής δήλωσης στην παρούσα αίτηση. Δίδεται περαιτέρω άδεια στους Καθ'ων η αίτηση όπως καταχωρήσουν, αν επιθυμούν, εντός 15 ημερών από την λήψη της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των αιτητών, απαντητική ένορκη δήλωση επί των ιδίων θεμάτων. Ως προς τα λοιπά θέματα η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, ήτοι της εν μέρει επιτυχίας της υπό κρίση αίτησης, τα έξοδα αυτής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα αποτελέσουν έξοδα στην πορεία της κυρίως αίτησης και θα αποδοθούν στον επιτυχόντα στην κυρίως αίτηση διάδικο. ( Υπ.) ...................................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο