← Κύπρος

702 UNIT LTD ν. Νεοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 129 / 20, 21/4/2021

702 UNIT LTD ν. Νεοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 129 / 20, 21/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 129 / 20 ΜΕΤΑΞΥ: 702 UNIT LTD Ενάγοντες -και-

  1. XXXXX Νεοκλέους
  2. Α. & Δ. Νεοκλέους (Ηλεκτρολογικές Εγκαταστάσεις) Λτδ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 15.1.2020 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 21 Απριλίου,
  3. Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Γ. Ματσάγκος για Α.Τέκκης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για εναγόμενους-καθ'ων η αίτηση: κ. Ευαγγέλου για Γιώργος Α. Βασιλείου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες-αιτητές (εφεξής οι αιτητές) με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση (εφεξής οι καθ'ων η αίτηση) διάταγμα του Δικαστηρίου που να τους διατάττει όπως παύσουν να επεμβαίνουν και/ή να χρησιμοποιούν το όλο μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 12/XXXXX, Φύλλο 40, Σχέδιο 64W1, Τμήμα 12, τεμάχιο XXXXX, στον Δήμο Λάρνακας, στην ενορία Άγιος Νικόλαος, της επαρχίας Λάρνακας (εφεξής το ακίνητο). Αξιώνουν επίσης διάταγμα όπως οι εναγόμενοι 1 και 2 παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του εν λόγω ακινήτου, πλέον αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή απώλεια χρήσης. Στις 15.1.2020, ημερομηνία που καταχωρίστηκε η αγωγή, καταχωρίστηκε και μονομερής αίτηση διά της οποίας οι ενάγοντες-αιτητές εξαιτούντο την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού και ενδιάμεσου προστακτικού διατάγματος, διά των οποίων να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 και 2 από το να κατέχουν και χρησιμοποιούν ή και να επεμβαίνουν ή και να ανέχονται ή και να επιτρέπουν την τέλεση της παράνομης επέμβασης στο ακίνητο αλλά και να εγκαταλείψουν και ή εκκενώσουν και ή παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου. Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στη Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-3, 7, 8 και 9, Δ.59 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων (interlocutory orders) και/ή ενταλμάτων απαγόρευσης (writs of prohibition) και/ή οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου XXXXX Τέκκη. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Γνωρίζει τα γεγονότα της αίτησης από μελέτη του φακέλου της δικογραφίας καθώς και από πληροφόρηση από τους αιτητές. Αναφέρει ότι οι αιτητές είναι εταιρεία που ασχολείται με την αγοραπωλησία, ανάπτυξη γης καθώς και με την ανέγερση οικοδομών και είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 12/XXXXX, φύλλο:40, σχέδιο:64W1, τμήμα:12, τεμάχιο: XXXXX στο Δήμο Λάρνακας στην ενορία Άγιος Νικόλαος. Στις 17/4/19 οι αιτητές μέσω δημοπρασίας αγόρασαν από την Τράπεζα Κύπρου το πιο πάνω ακίνητο για το ποσό των €265,000 με σκοπό την άμεση ανάπτυξη του. Με την εξόφληση του τιμήματος το ακίνητο εγγράφηκε στο όνομα των αιτητών. Οι αιτητές είχαν πρόθεση να προχωρήσουν άμεσα με την ανάπτυξη του ακινήτου, είχαν αναθέσει σε αρχιτεκτονικό γραφείο τον καταρτισμό προτάσεων ανάπτυξης του, τον υπολογισμό και εκτίμηση του κόστους ανέγερσης πολυκατοικίας, καθώς και τον υπολογισμό των τελικών εσόδων και κερδών από την εκμετάλλευση του τεμαχίου. Το υπολογιζόμενο κόστος ανέγερσης της πολυκατοικίας ανήρχετο στις €794.258,00, ενώ η αναμενόμενη συνολική είσπραξη ανήρχετο σε €1,440.000.
  4. Μετά την ολοκλήρωση της πώλησης του ακινήτου διαπιστώθηκε, χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ενημέρωση, ότι στο ακίνητο επεμβαίνουν, χρησιμοποιούν και το καρπούνται οι καθ'ων η αίτηση 1 και 2 προσωπικά και διά των υπηρετών τους χωρίς τη συγκατάθεση και άδεια των αιτητών αλλά ούτε και από το τραπεζικό ίδρυμα προς όφελος του οποίου ήταν προηγουμένως υποθηκευμένο. Οι καθ'ων η αίτηση παρά τις οχλήσεις των αιτητών εξακολουθούν να επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο τοποθετώντας και διατηρώντας αποθήκη και σιδηροκατασκευές με αποτέλεσμα οι αιτητές να μη μπορούν να το εκμεταλλευτούν. Οι αιτητές με επιστολή τους ημερομηνίας 31/7/19 κάλεσαν τον καθ'ου η αίτηση 1 όπως παύσει να επεμβαίνει στο ακίνητο και να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του αλλά οι καθ'ων η αίτηση παρέλειψαν να το πράξουν και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να επεμβαίνουν σ'αυτό παράνομα. Οι δικηγόροι του καθ'ου η αίτηση 1 κοινοποίησαν στους δικηγόρους των αιτητών επιστολές ημερομηνίας 2/9/19 και 9/9/19 διά των οποίων επικαλούνται υποτιθέμενη συμφωνία μίσθωσης του ακινήτου ημερομηνίας 2/12/13, μεταξύ του ιδίου και της καθ'ης η αίτηση 2 εταιρείας Α. & Δ. Νεοκλέους (Ηλεκτρολογικές Εγκαταστάσεις) Λτδ, μοναδικός διευθυντής της οποίας είναι ο καθ'ου η αίτηση
  5. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι όταν ο καθ'ου η αίτηση 1 έμαθε για τις νόμιμες ενέργειες της τράπεζας, ως δικαιούχος προς πώληση του ακινήτου, ετοίμασε και υπέγραψε υποτιθέμενη συμφωνία μίσθωσης ημερομηνίας 2/12/13 αναγράφοντας επί αυτής προγενέστερη ημερομηνία. Η συμφωνία αυτή συνήφθη αυθαίρετα και παράνομα εν αγνοία της τράπεζας και με μίσθιο που δεν αντικατοπτρίζει την αξία του ακινήτου. Οι αιτητές αναφέρει ο ενόρκως δηλών, αγόρασαν το ακίνητο αγνοούντες τη συμφωνία μίσθωσης με αποτέλεσμα η δέσμευση τους από μια τέτοια συμφωνία να είναι επιζήμια για τα συμφέροντα τους. Είναι η θέση τους ότι υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας στη βάση της παράνομης επέμβασης και είναι πολύ πιθανόν να εξασφαλίσουν τις εις την αγωγή τους αιτούμενες θεραπείες. Οι καθ'ων η αίτηση με την παράνομη επέμβαση τους δύναται να προκαλέσουν περαιτέρω οικονομική ζημιά και το Δικαστήριο θα πρέπει να προστατεύσει τα Συνταγματικά δικαιώματα των αιτητών έτσι ώστε η ζημιά που υφίστανται να περιορισθεί. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ενώ καμία ζημιά δεν θα προκληθεί στους καθ'ων η αίτηση. Με την κατοχή του ακίνητου από τους καθ'ων η αίτηση προκαλούν καθημερινή ζημιά σε βάρος των αιτητών. Είναι τέλος η θέση τους ότι είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για να αποτραπεί στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας η ενδεχόμενη πραγματική μεταβολή των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και να αποτραπεί η συνέχιση της παράνομης κατοχής του ακινήτου από τους καθ'ων η αίτηση. Τα μονομερώς εξαιτούμενα διατάγματα εκδόθηκαν στις 16/1/20 και με την επίδοση τους στους καθ'ων η αίτηση αυτοί καταχώρισαν ένσταση υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του XXXXX Νεοκλέους, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους:
  6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή η έκδοση αυτών είναι ενάντια στις γενικές αρχές για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, ενώ με την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτή δεν αποκαλύπτεται ικανοποιητικός λόγος με τον οποίο να δικαιολογείται η παροχή από το Σεβαστό Δικαστήριο των Αιτούμενων Θεραπειών. Περαιτέρω, η Αίτηση στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για την χορήγηση των Αιτούμενων Διαταγμάτων.
  7. Η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 29

(2)του Νόμου 66(Ι)/97 και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση διαταγμάτων σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου ή/και της Νομολογίας και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση ενδιάμεσου προστακτικού διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
  1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση δεν είναι σαφής και/ή οι περιστάσεις είναι τέτοιες που αλλοιώνουν σοβαρά την υφιστάμενη κατάσταση και/ή προϋποθέτουν σοβαρά έξοδα για συμμόρφωση για την έκδοση και/ή την οριστικοποίηση παρεμπίπτοντος προστακτικού διατάγματος.
  2. Οι αιτητές δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ή/και έχουν αποκρύψει ουσιώδη και βασικά γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση και/ή εξαπάτηση του Δικαστηρίου και την ταυτόχρονη εξασφάλιση με δόλιο τρόπο του προσωρινού διατάγματος, αποστερώντας από το Δικαστήριο την άσκηση της κρίσης του επί αυτών των γεγονότων.
  3. Η δε Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση, είναι γενική και/ή ασαφής και/ή αναιτιολόγητη και δεν στηρίζει τους περιεχόμενους ισχυρισμούς σε βάσιμα στοιχεία και/ή δεν προσφέρθηκαν οποιαδήποτε τεκμήρια και/ή στοιχεία προς θεμελίωση των ισχυρισμών που περιβάλλονται σε αυτή και/ή προβάλλονται ισχυρισμοί αναληθής ή και τέτοιοι ισχυρισμοί που αποτελούν επίδικα θέματα και αφορούν την ουσία της αγωγής και/ή ζητήματα τα οποία δεν προσφέρονται στο παρόν στάδιο προς εξέταση για σκοπούς εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης, ενώ το Δικαστήριο αν βασισθεί σε αυτούς τους ισχυρισμούς και εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, συνεπακόλουθα θα αποφασίσει επί της ουσίας της Αγωγής και/ή σημαντικού μέρους αυτής ενώ τέτοια γεγονότα και/ή ισχυρισμοί αποτελούν επίδικα θέματα και/ή ζητήματα επί των οποίων το Δικαστήριο θα αποφασίσει και/ή θα επιληφθεί αυτών μόνο κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στο παρόν στάδιο.
  4. Το πρόσωπο που ορκίζεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν είναι σε θέση να ορκίζεται θετικά επί των γεγονότων που αναφέρει και/ή δεν γνωρίζει και/ή δεν είναι σε θέση να γνωρίζει, ενώ το εν λόγω πρόσωπο έχει προβεί σε γενικούς και/ή αόριστους ισχυρισμούς και/ή τέτοιους ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω, αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι το πρόσωπο που ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης, δεν έχει αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη στοιχεία για σκοπούς εξέτασης της παρούσης και αυτή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.
  5. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι γενική και αόριστη χωρίς να αποκαλύπτονται ουσιώδη γεγονότα και τεκμήρια που να δικαιολογούν υπό τις περιστάσεις την έκδοση και/ή την οριστικοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  6. Η αίτηση των Αιτητών πάσχει νομικά και/ή είναι παράτυπη και/ή νομικά αστήρικτη και/ή νόμω και ουσία αβάσιμη και το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση.
  7. Οι αιτητές δεν προβάλλουν οποιοδήποτε λόγο ή/και δεν προβάλουν οποιοδήποτε ικανοποιητικό λόγο που να αποδεικνύει το κατεπείγον ή άλλες περιστάσεις που να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με μονομερής αίτηση και/ή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων γενικότερα.
  8. Η παρούσα περίπτωση δεν αποτελεί εξαιρετική περίπτωση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και/ή δεν έχει καταδειχθεί από μέρους των Αιτητών και/ή δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε δυσκολία και/ή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο όταν η παρούσα αγωγή αποφασιστεί στην ουσία της για να δικαιολογεί υπό τις περιστάσεις την έκδοση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου ακινήτου από τους Αιτητές.
  9. Αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση, πως προκύπτει ξεκάθαρα από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία και/ή δεδομένα πως η ουσία και/ή η κύρια θεραπεία που αξιώνουν οι Αιτητές με την παρούσα Αγωγή είναι η ανάκτηση κατοχής του ακινήτου και όχι οι απομακρυσμένες θεραπείες αποζημιώσεων που αξιώνουν με την Αγωγή τους οι Αιτητές, νοουμένου και λαμβάνοντας υπόψη πως τίθεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ήτοι της νομιμότητας της κατοχής του ακινήτου από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση Εναγομένης 2, ενώ παράλληλα διαπιστώνεται και/ή αποτελεί ισχυρό τεκμήριο η ιδιότητα της Εναγομένης Καθ' ης η Αίτηση ως η νόμιμη κάτοχος αυτού δυνάμει ενοικιαστήριου εγγράφου και όχι ως παράνομη επεμβασίας ως λανθασμένα, γενικά και αόριστα επικαλούνται οι Αιτητές ως η βάση αγωγής τους. Επί τούτου, προκύπτουν περαιτέρω οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: 11.
  10. Τυχόν έκδοσης και/ή οριστικοποίησης των αιτούμενων διαταγμάτων, θα έχει ως αποτέλεσμα να διεκπεραιώσει την ουσία της αγωγής χωρίς να δίδει την ευκαιρία στους Καθ' ων η Αίτηση να αμφισβητήσουν μέσα από την δίκη την ουσία της αγωγής. 11.
  11. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος που αιτούνται οι Αιτητές θα στερήσει από τους Εναγόμενους το δικαίωμα να ακουστούν στο δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. 11.
  12. Η έκδοση ή/και απόδοση των ενδιάμεσων αιτούμενων διαταγμάτων θα σήμαινε την ενασχόληση του Δικαστηρίου µε την ουσία της υπόθεσης, γεγονός ανεπίτρεπτο σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. 11.
  13. Η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, καθότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος θα ισοδυναμεί με την εκδίκαση της αγωγής και την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση έχουν διαπράξει το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. 11.
  14. Δεν είναι κατάλληλη και/ή ενδεδειγμένη περίπτωση για απόδοση ενδιάμεσων θεραπειών, ταυτόσημων µε αυτών που αξιώνονται στην αγωγή. 11.
  15. Τυχόν έκδοση και/ή οριστικοποίηση του παρεμπίπτοντος θα επιφέρει ανισορροπία στην υφιστάμενη κατάσταση και/ή δεν θα διατηρηθεί το status quo, όπου, η νόμιμη κάτοχος του ακινήτου αποτελεί δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου η Εναγόμενη Καθ' ης η Αίτηση
  16. 11.
  17. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων από το Δικαστήριο καθιστούν την Εναγόμενη Καθ' ης η Αίτηση 2 παράνομη επεμβασία επί του ακινήτου γεγονός το οποίο δεν υποστηρίζεται και/ή δεν τεκμηριώνεται από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και/ή των δεδομένων που περιβάλλουν αυτή, ενώ έχει τεθεί από μέρους των Αιτητών ενώπιον του Δικαστηρίου, η παραδοχή και/ή αναγνώριση περί ύπαρξης ενοικιαστηρίου εγγράφου σε σχέση με την κατοχή του επίδικου ακινήτου παρά την από μέρους τους αμφισβήτηση αυτού. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί θέση των Καθ' ων ότι η οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτού, αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις των Αιτητών με σκοπό την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων εις βάρος όμως της Καθ' ων η Αίτηση 2 ως η νόμιμη κάτοχος του επίδικου ακινήτου, ενώ το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία για να καταλήξει σε ασφαλή επί του θέματος συμπεράσματα κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.
  18. Η ζημιά που θα υποστεί η Εναγόμενη Καθ' ης η Αίτηση 2 από την ύπαρξη και/ή οριστικοποίηση των διαταγμάτων είναι τεράστια σε σύγκριση με την ζημιά που πιθανόν να υποστεί η Ενάγουσα από την μη έκδοση τους, εφόσον το επίδικο ακίνητο αποτελεί την επαγγελματική στέγη της καθ' ης η αίτηση 2 χωρίς την οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει και/ή να διεξάγει τις εργασίες της. Παράλληλα παραβλέπεται και αγνοείται παντελώς η ιδιότητά της ως η νόμιμη κάτοχος του ακινήτου βάση νόμιμης συμφωνίας μίσθωσης η οποία ουδέποτε τερματίσθηκε και/ή βρίσκεται και παραμένει σε ισχύ από το έτος
  19. 12.
  20. Με την οριστικοποίηση και/ή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ουσιαστικά το Δικαστήριο γίνεται συνεργός στο κλείσιμο και/ή την παγοποίηση των εργασιών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. 12.
  21. Από την άλλη αν ήθελε αποφασισθεί με απόφαση Δικαστηρίου η από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 2 παράνομη επέμβαση επί του επίδικου ακινήτου, τότε το δικαστήριο θα μπορεί να αποδώσει στους Αιτητές ειδικές και/ή εύλογες αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης ενδιάμεσα οφέλη και/ή διαφυγόντα κέρδη. 12.
  22. Η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα προκαλέσει ζημιά στους αιτητές ή και εν πάση περιπτώσει εάν ήθελε σε οποιαδήποτε μελλοντική περίπτωση φανεί ότι έχει προκληθεί ζημιά σε αυτούς, τέτοια ζημιά μπορεί κάλλιστα να θεραπευτεί με την απόδοση χρηματικών αποζημιώσεων ως εξάλλου και οι αξιώσεις των Αιτητών, γεγονός που καθιστά την έκδοση και/ή οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος στο παρόν στάδιο ανώφελη και/ή αδικαιολόγητη. 12.
  23. Το γεγονός αυτό από μόνο του, καταδικάζει την αίτηση, ενώ σε κάθε περίπτωση η αγωγή της Ενάγουσας, αποσκοπεί στην απόδοση θεραπείας υπό μορφή χρηματικής αποζημίωσης ως ανωτέρω αναφέρθηκε και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες Αιτητές θα λάβουν την θεραπεία που τους αναλογεί εάν και εφόσον κάτι τέτοιο αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
  24. Τα όσα επικαλούνται οι Αιτητές στην αίτηση τους σε συνάρτηση με τα στοιχεία, τεκμήρια και ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση ως προωθούνται με την παρούσα, δεν αποδεικνύουν σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των Εναγόντων.
  25. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή η παρούσα έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και κακόπιστα με σκοπό να εξυπηρετήσει αλλότρια κίνητρα και/ή η αίτηση είναι καταχρηστική, παραπλανητική και ανεπίτρεπτη.
  26. Το διάταγμα και/οι θεραπείες που ζητά η ενάγουσα παραβιάζουν το κατοχυρωμένο δικαίωμα της Εναγομένης από το να χρησιμοποιεί και να αξιοποιεί το επίδικο ακίνητο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο δεν έχει τερματισθεί και καθιστά την Εναγόμενη Καθ' ης η Αίτηση 2 νόμιμη κάτοχο του ακινήτου βάση έγκυρης, νόμιμης και δεσμευτικής για τους Αιτητές συμφωνία εκμίσθωσής η οποία υπογράφτηκε με τον νόμιμο ιδιοκτήτη αυτής από το έτος
  27. Μετά την καταχώριση της ένστασης υποβλήθηκε γραπτό αίτημα από πλευράς αιτητών για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου στις 19/2/
  28. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε στις 26/2/21 και έχει σαν άξονα της την επικαλούμενη από τους καθ'ων η αίτηση συμφωνία εκμίσθωσης του επίδικου ακινήτου από τον καθ'ου η αίτηση 1 στην καθ'ης η αίτηση 2 και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λήφθηκε σχετική απόφαση από την καθ'ης η αίτηση 2 εταιρεία για κατάρτιση και υπογραφή της. Εν συντομία, η θέση που προβάλλεται είναι ότι η απόφαση της εταιρείας για σύναψη της συμφωνίας φέρει την υπογραφή μέλους του διοικητικού της συμβουλίου που είχε παραιτηθεί ένα μήνα πριν τη λήψη της απόφασης και περαιτέρω οι καθ'ων η αίτηση δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε απόδειξη για καταβολή ενοικίου. Αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η εκτέλεση της συμφωνίας μίσθωσης έλαβε χώρα εκ των υστέρων αναγράφοντας επί αυτής προγενέστερη ημερομηνία. Οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους χωρίς να έχει ζητηθεί να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε των ενόρκως δηλούντων. Οι αιτητές εισηγούνται ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με τους καθ'ων η αίτηση να εισηγούνται ακριβώς το αντίθετο και να εξαιτούνται απόρριψη της αίτησης. Τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα αλλά και με τις αγορεύσεις λαμβάνονται υπόψιν για σκοπούς της παρούσας απόφασης και αναφορά θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο. Πριν το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καθορίζει, θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί η εισήγηση της πλευράς των καθ'ων η αίτηση που αποτελεί και λόγο ένστασης, ότι δηλαδή δεν συντρέχει ο δικαιοδοτικός όρος του κατ'επείγοντος για την έκδοση των διαταγμάτων. Για έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς και χωρίς να ακουστεί η θέση της άλλης πλευράς θα πρέπει να καταδεικνύεται το κατ'επείγον του αιτήματος ως λέχθηκε και στην υπόθεση Αντώνης και Φουλής Μιχαήλ Λίμιτεδ ν. Ιωαννίδη, Πολ.Έφεση Ε44/14, ημερομηνίας 16/7/19: «Το άρθρο του 9 περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, προβλέπει για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο, χωρίς ειδοποίηση της αντίδικης πλευράς, στη βάση της διαδικασίας του κατεπείγοντος. Το κατεπείγον συνιστά σημαντικό δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, δεδομένου ότι η διαδικασία προχωρά στην παρουσία της μιας πλευράς, με επιπτώσεις όμως στα δικαιώματα προσώπου το οποίο δεν έχει κληθεί να παρουσιαστεί και κατά παρέκκλιση της αρχής φυσικής δικαιοσύνης να ακούγονται και τα δύο μέρη της διαφοράς. Κατ΄ ακολουθία της νομολογίας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598), παρέχεται στο Δικαστήριο το δικαιοδοτικό πλαίσιο στις περιπτώσεις εκείνες που καταδεικνύεται το κατεπείγον της αξίωσης. Υπό το πρίσμα αυτό, εκδοθέν διάταγμα ακυρώνεται εφόσον δεν αποδειχθεί η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, στοιχείο που συνιστά ανεξάρτητο λόγο προς ακύρωση. Είναι πάγια γραμμή της νομολογίας ότι η δυνατότητα έγερσης του ζητήματος στο στάδιο της έφεσης υφίσταται, ασχέτως της έκδοσης μονομερώς διατάγματος (Κούππας ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά.
(2014)1(Β) ΑΑΔ 1665).». Οι καθ'ων η αίτηση αναφέρουν στην ένορκη δήλωση τους ότι ελλείπει ο πιο πάνω δικαιοδοτικός όρος αφού το Δικαστήριο σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής θα μπορεί να επιδικάσει αποζημιώσεις και διαφυγόντα κέρδη αλλά και ότι με την έκδοση των διαταγμάτων διεκπεραιώνεται η ουσία της αγωγής λόγω της ταυτοσημίας των θεραπειών. Είναι τέλος η θέση τους ότι η ζημιά που οι καθ'ων η αίτηση θα υποστούν είναι συγκριτικά μεγαλύτερη από τη ζημία που πιθανόν θα υποστούν οι αιτητές από την μη έκδοση τους. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η εισήγηση των καθ'ων η αίτηση δεν τίθεται με τον πιο σαφή τρόπο. Τα όσα αναφέρουν στην ένσταση τους που συνοπτικά έχουν τεθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι αφορούν περισσότερο τις προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων και όχι τον δικαιοδοτικό όρο του κατεπείγοντος. Εξέταση τους θα γίνει κατωτέρω. Ως εκ τούτου και παρά το ότι εγείρεται ως λόγος ένστασης στην ουσία απουσιάζει το πραγματικό υπόβαθρο προς εξέταση του. Εγείρεται επίσης από τους καθ'ων η αίτηση ως ξεχωριστός λόγος ένστασης, ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη και βασικά γεγονότα με σκοπό την εξαπάτηση και παραπλάνηση του Δικαστηρίου έτσι ώστε με δόλιο τρόπο να εξασφαλίσουν το προσωρινό διάταγμα. Είναι νομολογημένο ότι σε μονομερείς αιτήσεις απαιτείται πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Σε αντίθετη περίπτωση, κατά την ακρόαση της αίτησης το Δικαστήριο προβαίνει σε ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Στην υπόθεση DB Technologies B.V ν. Loizos Iordanous Constructions Ltd, Πολ.Έφεση Ε166/19, ημερομηνίας 15/10/20, τίθεται αναλυτικά το θέμα αυτό ως ακολούθως: «Στην υπόθεση Sobolev κ.ά. ν. Weitzer, πολ.εφ. Ε177/18, 21.5.2019 εξηγείται η πιο πάνω αρχή και συνοψίζεται η προηγούμενη νομολογία, ως εξής: "Στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168 τίθεται με συμπυκνωμένο λόγο, από το Δικαστή Νικήτα, το περιεχόμενο του καθήκοντος και η συνέπεια εκ της παραβίασης του. «Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξπάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. Ο κανόνας αναπτύχθηκε σε σχέση με τη χορήγηση διαταγμάτων του τύπου mareva, αλλά είναι καθολικής ισχύος σε υποθέσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας. Η πρώτη υπόθεση που κωδικοποίησε τις αρχές για τη χορήγηση διαταγμάτων mareva ήταν η Third Chandris Shipping Corporation ν. Unimarine S.A.[1979]1 Q.B. 645 (εφετειακή απόφαση). Η υποχρέωση αποκάλυψης ήταν η πρώτη προϋπόθεση που έθεσε. Και εναπόκειται στο δικαστή, κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, να εκτιμήσει τη σημασία τέτοιων στοιχείων. Είναι χρήσιμη, στο σημείο αυτό, η αναφορά σε σύντομο απόσπασμα από το βιβλίο του Mark S. W. Hoyle "The Mareva Injunction and Related Orders"
(1997)3η έκδοση, στη σελ. 71 υπό τον τίτλο "Lack of full disclosure": "There is a powerful argument in the view that if full and frank disclosure has not been made in the ex parte application, the order will be discharged because of the seriousness of the omission. This is because it is up to the judge to consider the importance of the relevant facts, so that he can exercise his discretion in the light of as much information as possible. Consequently, a lack of full and frank disclosure need not be deliberate before the injunction is discharged for that reason, but merely has to be pertinent to the issues involved, even if it does not affect the merits of the claim. At the ex parte stage the only evidence before the court is that provided by the applicant for the injunction. It is an established part of the practice in applications for exparte orders that the applicant gives as fair a description of the case as possible. The judge should be alerted to any particular defences or problems so that his assessment of the situation is as objective as it can be at the early stage of the matter." Έχουμε στην Κύπρο ανάλογη θεώρηση, όπως δείχνει η πλούσια περιπτωσιολογία, που εφαρμόστηκε ο κανόνας. Σχετικές είναι οι παρακάτω αποφάσεις στις οποίες επέσυρε την προσοχή μας η δικηγόρος του εφεσιβλήτου: Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και M & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.α. ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, 1797». Η μη αποκάλυψη θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο αρνείται πλέον να ακούσει αυτόν που το εξαπατά, είτε υπάρχει πρόθεση εξαπάτησης ή όχι. (βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Fedossova Larissa (Αρ.2)
(1997)1Γ ΑΑΔ 1333, Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1A ΑΑΔ 258, Global Cruises S.A. κ.ά. v. METRO Shipping &TRAVEL Ltd
(1989)1E ΑΑΔ607, United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Co
(2002)1Β ΑΑΔ 938, Rybolovleyv v. Rybolovleva
(2010)1A ΑΑΔ 82, Interpartemental Concern "Uralmetrom» v. Besuno ltd
(2004)1A ΑΑΔ 557 και Σύγγραμμα Γ.Ερωτοκρίτου & Π.Αρτέμη Διατάγματα Injunctions).» Στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει και πάλι να λεχθεί ότι αν και το ζήτημα αυτό εγείρεται στους λόγους ένστασης εν τούτοις και πάλι δεν τίθεται με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Όσον δε αφορά την αγόρευση του συνηγόρου των καθ'ων η αίτηση φαίνεται να εγκαταλείπεται αφού ουδεμία αναφορά γίνεται επί του συγκεκριμένου θέματος. Εν πάση όμως περιπτώσει, πέραν της γενικής στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της ένστασης αναφοράς, για μη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων, στην παράγραφο 11.6 της ένορκης δήλωσης τους αναφέρουν ότι είναι περίεργο που οι αιτητές δεν επιθεώρησαν το ακίνητο πριν το αγοράσουν. Και αυτό για να διαπιστώσουν ότι υπήρχαν αντικείμενα και αποθηκευτικοί χώροι εντός αυτού. Η θέση όμως αυτή δεν τίθεται ως στοιχείο που αποτελεί αντικειμενικό γεγονός και οι αιτητές δεν το αποκάλυψαν, ανεξαρτήτως αν έγινε επί σκοπώ ή όχι. Ότι δηλαδή οι αιτητές επιθεώρησαν το ακίνητο, είδαν ότι περιείχε αντικείμενα και κατασκευές και εν τούτοις παρέλειψαν να το αποκαλύψουν εξαπατώντας το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος. Πρόκειται για υποθέσεις και συλλογιστική των καθ'ων η αίτηση. Το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει απτά στοιχεία που είναι ουσιώδη για την αίτηση και που η μη αποκάλυψη τους οδήγησε το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα το έπραττε. Στην προκειμένη περίπτωση τέτοια στοιχεία δεν έχουν τεθεί. Εξετάζοντας την ουσία, το δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της παρούσας αίτησης είναι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Το άρθρο αυτό ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αναφέρω ενδεικτικά τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, K.O.T. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1(Ε)Α.Α.Δ. 255, PARΙCO ALUMINIUM DESIGNS LTD ν. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. Από την προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates a.ο.
(1982)1 CLR 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ'Βασίλη, Πολ. Έφ. Αρ. 7755, ημερ. 13.4.1989). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ.» Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557 και Πουργουρίδη κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). Το τρίτο κριτήριο - προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, εξετάζεται συνήθως με το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο. (Βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 396. Όπως τονίστηκε στην M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. Επίσης η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται και στην περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως να εκδοθεί εναντίον του. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, βάση της αγωγής των αιτητών είναι η παράνομη επέμβαση και η ζημία που προκαλείται σ'αυτούς από την παράνομη επέμβαση. Αναφέρουν οι αιτητές στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ότι στις 17/4/19 μέσω δημοπρασίας με βάση του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65, αγόρασαν το ακίνητο από την Τράπεζα Κύπρου, προς όφελος της οποίας ήταν υποθηκευμένο, για το ποσό των €265.
  1. Με την πλήρη εξόφληση του τιμήματος το ακίνητο μεταβιβάστηκε επ'ονόματι τους. Προέβηκαν σε ενέργειες για να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση του, όπως ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων και υπολογισμού κόστους ανέγερσης πολυκατοικίας και αναμενόμενης συνολικής είσπραξης από την πώληση των διαμερισμάτων όπως και άλλες προκαταρκτικές μελέτες. Αφού ολοκληρώθηκε η πώληση, διαπιστώθηκε ότι στο ακίνητο επεμβαίνουν, το καρπούνται και το χρησιμοποιούν οι καθ'ων η αίτηση 1 και 2 παράνομα και καταχρηστικά, χωρίς τη συγκατάθεση ούτε των αιτητών, ούτε και του τραπεζικού ιδρύματος προς όφελος του οποίου ήταν υποθηκευμένο. Οι καθ'ων η αίτηση εξακολουθούν να επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο διατηρώντας διάφορες κατασκευές και αποθήκη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν οι αιτητές να αξιοποιήσουν το ακίνητο και να υφίστανται ζημία αφού η πολυκατοικία που θα ανεγείρετο στο ακίνητο θα περιλάμβανε δέκα διαμερίσματα με κόστος ανέγερσης τις €794.258,00 και με αναμενόμενη συνολική είσπραξη το €1.440.000,
  2. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού το ακίνητο, που οι αιτητές αγόρασαν και εγγράφηκε στο όνομα τους, το κατέχουν και χρησιμοποιούν οι καθ'ων η αίτηση χωρίς τη συγκατάθεση ή και άδεια των αιτητών και παρά το ότι οχλήθηκαν από τους τελευταίους για να παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου. Όσον αφορά τώρα το δεύτερο κριτήριο, της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας έχει αναφερθεί προηγουμένως ότι η διακρίβωση επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Για την πλήρωση αυτής της προϋπόθεσης δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι η αγωγή θα επιτύχει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) τέθηκαν τα εξής ως προς αυτή την προϋπόθεση: «On the other hand, it is fair to assume that the second requirement laid down by the legislature as a pre-condition for the grant of an interlocutory injunction — "a probability that the plaintiff is entitled to relief" — relates to something other than the complexion of the pleaded case of the applicant, and that could not be, in the context of this statutory provision, anything other than the evidential strength of the case of the plaintiff. In so holding, we are fortified by a series of decisions of the Supreme Court to the effect that the principles adopted in Ethicon do not apply in their entirety or in all their breath in Cyprus. The Court must purport to make some evaluation, what this should be we shall explain below, of the evidential strength of the case for the party applying for an injunction. (See, Acropol Shipping Co. Ltd. & Others v. Petros Rossis
(1976)1 C.L.R. 38; Constantinides v. Makriyiorghou & Another
(1978)1 C.L.R. 585; Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231; HadjiKyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689). The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re J. S. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s.32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible, chance of success.» Να επαναληφθεί εδώ ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε εξέταση των προβαλλόμενων επίδικων θεμάτων στο πρόωρο αυτό στάδιο ωσάν να επρόκειτο για την εκδίκαση της αγωγής. Οι αιτητές προς υποστήριξη της θέσης για ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας επικαλούνται την παράνομη κατοχή και κάρπωση του ακινήτου τη στιγμή που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα τους. Στην αγόρευση τους επικαλούνται και θεραπείες τις οποίες αξιώνουν με την αγωγή τους όπως εύλογο ενοίκιο λόγω απώλειας χρήσης του ακίνητου μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης και ποσό ύψους €380.742,00 για απώλεια χρήσης και ή διαφυγόντα κέρδη και ή συνολικό υπολογιζόμενο κέρδος αφαιρουμένου του κατ'εκτίμηση κόστους ανέγερσης της πολυκατοικίας. Οι θεραπείες αυτές ναι μεν αξιώνονται στην αγωγή τους, πλην όμως στην υπό εξέταση αίτηση δεν έχει τεθεί μαρτυρία προς τούτο. Το μόνο που περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι το υπολογιζόμενο κόστος ανέγερσης της πολυκατοικίας και οι κατ'εκτίμηση συνολικές εισπράξεις. Παραμένει βέβαια η θέση για παράνομη επέμβαση στο ιδιοκτησίας τους ακίνητο και η μη δυνατότητα εκμετάλλευσης του με συνεπακόλουθη πρόκληση ζημίας. Προς τούτο έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η προσφορά ετοιμασίας αρχιτεκτονικών σχεδίων, τεκμήριο 5 και η αναφορά για το κόστος ανέγερσης της πολυκατοικίας και η αναμενόμενη είσπραξη. Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Με τα πιο πάνω στοιχεία, ήτοι το ότι το ακίνητο έχει εγγραφεί στο όνομα των αιτητών και οι καθ'ων η αίτηση το κατέχουν και το χρησιμοποιούν χωρίς την άδεια των ιδιοκτητών του, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας η πιθανότητα επιτυχίας είναι υπαρκτή. Οι καθ'ων η αίτηση όμως επικαλούνται συμφωνία εκμίσθωσης του ακινήτου ημερομηνίας 2/12/13, από τον καθ'ου η αίτηση 1 στην καθ'ης η αίτηση
  1. Ο ενόρκως δηλών για τους καθ'ων η αίτηση, αναφέρει ότι λόγω της οικονομικής κρίσης το 2013 μετά από προφορική και στη συνέχεια γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 2/12/13, ο ίδιος ως ιδιοκτήτης του ακινήτου αποδέχθηκε όπως το ακίνητο ενοικιαστεί στην εταιρεία. Η συμφωνία υπογράφηκε δια εκ των διευθυντών της Αντώνη Φράγκου. Για σκοπούς συμφωνίας είχε γίνει και πρακτικό συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου ημερομηνίας 25/11/13 όπου φαίνεται η σχετική απόφαση. Το διοικητικό συμβούλιο ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών απαρτιζόταν από τον ίδιο, τον XXXXX Φράγκου, την XXXXX Φράγκου και τη XXXXX Νεοκλέους. Οι αιτητές από τη δική τους πλευρά, με τις καταχωρισθείσες ένορκες δηλώσεις τους, αντιτείνουν ότι η επικαλούμενη από τους καθ'ων η αίτηση συμφωνία ενοικίασης καταρτίστηκε όταν ο καθ'ου η αίτηση 1 έμαθε για τις ενέργειες της τράπεζας για εκποίηση του ακινήτου αναγράφοντας επί της συμφωνίας προγενέστερη ημερομηνία. Πρόκειται για παράνομη και άκυρη συμφωνία που δεν δεσμεύει τους νέους ιδιοκτήτες και που συνήφθηκε εν αγνοία της τράπεζας. Το γεγονός, κατά τη θέση τους, ότι η συμφωνία ενοικίασης εκτελέστηκε κατά το χρόνο εκποίησης του ακινήτου επιβεβαιώνεται και από το ότι η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου υπογράφεται από πρόσωπο που είχε παραιτηθεί ένα μήνα πριν τη λήψη της απόφασης. Ταυτόχρονα η απόφαση δεν υπογράφεται και από τους δύο γραμματείς της εταιρείας. Είναι περαιτέρω η θέση των αιτητών ότι βάσει των πιο πάνω η συμφωνία ενοικίασης καταρτίστηκε για να δημιουργήσει προβλήματα και προσκόμματα στους αιτητές στην εκμετάλλευση του ακινήτου αφού ούτε και κάποια απόδειξη τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για καταβολή ενοικίου από την καθ'ης η αίτηση 2 προς τον καθ'ου η αίτηση
  2. Έχει λεχθεί προηγουμένως ότι το Δικαστήριο, στα πλαίσια της διαδικασίας εκδίκασης αίτησης για προσωρινό διάταγμα, δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα. Αυτό θα γίνει κατά την ακροαματική διαδικασία της ουσίας της αγωγής. Στην υπό κρίση περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι από τον Απρίλιο του 2019 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου είναι οι αιτητές έχοντας κάθε δικαίωμα εκμετάλλευσης του με τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυμούν. Αυτό που οι καθ'ων η αίτηση επικαλούνται είναι η νομιμοποίηση της καθ'ης η αίτηση 2 να κατέχει και να χρησιμοποιεί το ακίνητο δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 2/12/
  3. Έχουν τεθεί όμως ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία τα οποία δημιουργούν σκιές ως προς την προβαλλόμενη θέση των καθ'ων η αίτηση. Αρχικώς να λεχθεί ότι ως προκύπτει από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και των δύο πλευρών, το επίδικο ακίνητο ήτο υποθηκευμένο προς όφελος τραπεζικού οργανισμού ο οποίος και προχώρησε στην εκποίηση του αφού ο οφειλέτης δεν ανταποκρίθηκε στις συμβατικές του υποχρεώσεις. Το ακίνητο εγγράφηκε επ'ονόματι των αιτητών. Οι καθ'ων η αίτηση αναφέρουν ότι 2/12/13, ο καθ'ου η αίτηση 1 το ενοικίασε στην καθ'ης η αίτηση
  4. Δεν έχει όμως αναφερθεί ή και τεθεί οτιδήποτε ως προς την τυχόν ενημέρωση της τράπεζας, ως ενυπόθηκος δανειστής, για την ενοικίαση του υποθηκευμένου προς όφελος της ακινήτου. Περαιτέρω δεν προσκομίστηκε και οποιαδήποτε απόδειξη που να καταδεικνύει ποιο ποσό η καθ'ης η αίτηση 2, ή και ότι καταβάλλει κάποιο ποσό ως ενοίκιο στον καθ'ου η αίτηση
  5. Να υπενθυμίσω εδώ ότι το ακίνητο, ως οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται, ενοικιάζεται από το 2013 και η καθ'ης η αίτηση 2 είναι ξεχωριστή οντότητα από τον καθ'ου η αίτηση 1 διευθυντή της. Τέλος η ισχυριζόμενη συμφωνία ενοικίασης υπογράφηκε μετά από λήψη απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας ημερομηνίας 25/11/13, με το πρακτικό να επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 στην ένσταση. Η εν λόγω απόφαση υπογράφεται από τέσσερεις συμβούλους, περιλαμβανομένης και της XXXXX Φράγκου και από τον γραμματέα της εταιρείας XXXXX Νεοκλέους. Οι αιτητές με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση τους αναφέρουν, επισυνάπτοντας και το τεκμήριο 1, ότι μετά από έρευνα στον έφορο εταιρειών προέκυψε ότι στις 25/11/13 που φέρεται ότι υπογράφηκε το πρακτικό της λήψης απόφασης για ενοικίαση του ακινήτου από την εταιρεία, η Γεωργία Φράγκου δεν ήταν σύμβουλος της εταιρείας αφού είχε παραιτηθεί από τις 15/10/
  6. Με βάση τα πιο πάνω και χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε ευρήματα ή τελικά συμπεράσματα ούτε και σε κατάληξη περί ακυρότητας της συμφωνίας ενοικίασης, ως η θέση των αιτητών, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Παραμένει προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση, για τον κίνδυνο να υποστούν οι ενάγοντες ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι συνδεδεμένη με την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος που φαίνεται να έχει προσβληθεί ή που υπάρχει κίνδυνος να προσβληθεί ή που συνεχίζει να προσβάλλεται. Πρέπει ταυτόχρονα όμως να καταδεικνύεται ότι η έκδοση του συντελεί στο να διατηρηθεί η δυνατότητα για την πλήρη απονομή δικαιοσύνης στο τέλος. Αυτό δηλαδή που απαιτείται από τον αιτητή είναι να πείσει ότι με τη μη έκδοση του διατάγματος θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Η συγκεκριμένη προϋπόθεση σχετίζεται περισσότερο με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων. Αν δηλαδή η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του ενάγοντα και ο εναγόμενος είναι φερέγγυος, τότε η έκδοση του διατάγματος με βάση τις αρχές του δικαίου της επιείκειας δεν είναι απαραίτητη. Το γεγονός βέβαια ότι ο εναγόμενος είναι φερέγγυος και σε περίπτωση επιτυχίας του ενάγοντα μπορεί να τον αποζημιώσει δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί ζημιά στον ενάγοντα υπό την ευρύτερη έννοια (βλ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμης Διατάγματα Injuctions, σελ.132-133). Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές αναφέρουν ότι αγόρασαν το ακίνητο τον Απρίλιο του 2019 με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση του. Ανάθεσαν σε αρχιτεκτονικό γραφείο την ετοιμασία σχεδίων για ανέγερση πολυκατοικίας και τον υπολογισμό και εκτίμηση τόσο του κόστους ανέγερσης του όσο και των αναμενόμενων τελικών εσόδων από την πώληση των διαμερισμάτων στην πολυκατοικία. Σύμφωνα με το τεκμήριο 5 της αίτησης, το κόστος ανέγερσης θα ανήρχετο σε €794.258,00 και η αναμενόμενη συνολική είσπραξη σε €1.440.000,
  7. Λόγω της παράνομης επέμβασης των καθ'ων η αίτηση στο ακίνητο και μη καταβολής οποιουδήποτε ποσού στους αιτητές οι τελευταίοι υπέστησαν ζημιές και απώλεια κέρδους αφού δεν μπορούσαν να το ενοικιάσουν ή να το εκμεταλλευτούν. Είναι η θέση τους ότι εκτός και αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ενώ αντιθέτως ο καθ'ου η αίτηση δεν θα υποστεί ζημιά. Οι καθ'ων η αίτηση με την ένσταση τους και προς αντίκρουση των θέσεων των αιτητών αναφέρουν ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα τους στερήσει το δικαίωμα να ακουστούν στο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Περαιτέρω η ζημία που θα υποστεί η καθ'ης η αίτηση 2 θα είναι τεράστια σε σύγκριση με τη ζημιά που πιθανόν να υποστούν οι αιτητές, αφού το ακίνητο αποτελεί την επαγγελματική στέγη της καθ'ης η αίτηση
  8. Αναφέρουν περαιτέρω ότι εάν στο μέλλον ήθελε φανεί ότι έχει προκληθεί ζημιά στους αιτητές, η ζημιά αυτή μπορεί να θεραπευθεί με την απόδοση χρηματικών αποζημιώσεων, γεγονός που καθιστά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αδικαιολόγητη. Είναι νομολογημένο ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν συνάδει μόνο με την υλική ζημιά αλλά είναι ευρύτερη και περιλαμβάνει και την προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. Highgate Primary School Ltd -v- Φυλακτίδη κ.ά
(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά -v- Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ.Έφ.Αρ. Ε203/13, ημερ.11/9/2019, με αναφορά ανάμεσα σε άλλες και στην Highgate (ανωτέρω), τέθηκαν τα εξής: «Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτός, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι: "Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848". Στην υπόθεση Highgate (ανωτέρω),τέθηκε επίσης ότι: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων"». Εξετάζοντας κατά πόσο έχει στοιχειοθετηθεί το τρίτο απαιτούμενο κριτήριο, οι αιτητές έχουν παραθέσει στοιχεία ότι το ακίνητο αγοράστηκε για οικονομική εκμετάλλευση του. Προς τούτο προέβηκαν σε ενέργειες για ετοιμασία σχεδίων και μελετών για ανέγερση πολυκατοικίας που θα τους απέφερε σημαντικό οικονομικό όφελος. Η παράνομη κατοχή και χρήση του ακινήτου από τους καθ'ων η αίτηση τους αποστερεί από αυτά τα οφέλη. Το ζήτημα τώρα που εγείρεται είναι αν οι καθ'ων η αίτηση έχουν την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ των αιτητών επιδικάζοντας τους χρηματική αποζημίωση ως την αξιώνουν στην αγωγή τους. Κρίνω ότι η απάντηση, με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, θα πρέπει να είναι αρνητική. Έχει τεθεί πιο πάνω ότι πέραν της δυνατότητας επιδίκασης αποζημιώσεων θα πρέπει και το πρόσωπο που θα καταβάλει τις αποζημιώσεις να είναι φερέγγυο έτσι ώστε τυχόν Δικαστική απόφαση να μην παραμείνει ανικανοποίητη. Ο ίδιος ο ενόρκως δηλών, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του, αναφέρει ότι η καθ'ης η αίτηση εταιρεία οφείλει ποσά σε κοινωνικές ασφαλίσεις και σε τράπεζες από δανεισμούς. Περιγράφει δηλαδή μια κατάσταση όπου η εταιρεία είναι εκτεθειμένη οικονομικά και δεν μπορεί να ανταποκριθεί αφού λόγω και των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων της δεν έχει άλλο διαθέσιμο χώρο για τη στέγαση της. Ίδια θεωρώ είναι και η οικονομική κατάσταση του καθ'ου η αίτηση 1 αφού και ο ίδιος ως ενυπόθηκος οφειλέτης και μη ανταποκρινόμενος στις με την τράπεζα συμβατικές του υποχρεώσεις, επέφερε την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η οικονομική κατάσταση που ο ίδιος περιγράφει δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει σε άλλη κατάληξη ότι σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ των αιτητών τότε υπάρχει κίνδυνος αυτή να μην ικανοποιηθεί. Θα πρέπει εδώ να τεθεί ότι η ζημιά την οποία επικαλείται ότι θα υποστεί η καθ'ης η αίτηση εταιρεία είναι ότι το ακίνητο είναι η επαγγελματική της στέγη και λόγω οικονομικής δυσχέρειας δεν έχει άλλο χώρο για να πάει. Δεν υπάρχει όμως οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με το αν η εταιρεία συνεχίζει να ασκεί εργασίες και αν έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις έναντι τρίτων που θα πρέπει να διεκπεραιώσει, κάτι που καθιστά την μετακίνηση της αδύνατη. Ο ισχυρισμός ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν έχει άλλο χώρο για τη στέγαση της δεν επαρκεί, έχοντας κατά νουν και τη θέση των αιτητών, που δεν αμφισβητήθηκε, ότι δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για την παραμονή της στο ακίνητο. Ιδιοκτήτες του ακινήτου από τον Απρίλιο του 2019 είναι οι αιτητές. Από την άλλη το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση των καθ'ων η αίτηση ότι αν εκδοθούν τα διατάγματα τότε θα στερηθούν του δικαιώματος να ακουστούν στο Δικαστήριο και ότι θα ισοδυναμούσε με ετυμηγορία ότι αποτελούν επεμβασίες επί του ακινήτου. Οι καθ'ων η αίτηση επ'ουδενί χάνουν το δικαίωμα τους να ακουστούν ακόμα και αν οριστικοποιηθούν τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα. Θα έχουν την ευκαιρία να θέσουν τους ισχυρισμούς τους και να αμφισβητήσουν την αξίωση των αιτητών μαζί με κάθε άλλο νόμιμο δικαίωμα έχουν. Ούτε και το Δικαστήριο με την οριστικοποίηση των διαταγμάτων καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ότι έχει αποδειχθεί στον βαθμό που απαιτείται, ήτοι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι υπάρχει παράνομη επέμβαση από πλευράς καθ'ων η αίτηση, στο ακίνητο. Τελική κατάληξη θα υπάρξει κατόπιν ακρόασης της αγωγής, της αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσας μαρτυρίας και της εξέτασης όλων των επίδικων ζητημάτων. Στο σημείο αυτό θεωρώ ότι χρήζει ξεχωριστής αναφοράς, αν και εξετάζεται στα πλαίσια κρίσης της τρίτης προϋπόθεσης, η προβαλλόμενη θέση των καθ'ων η αίτηση ότι με την οριστικοποίηση των διαταγμάτων το Δικαστήριο αποφασίζει επί της ουσίας της αγωγής. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή δεν αποκλείεται. Στην υπόθεση Penderhill Holdings Limited v. Darya Abramchyk κ.ά.
(2014)1(Α) Α.Α.Δ. 118, τέθηκαν τα ακόλουθα ως προς αυτό το ζήτημα: «Όπως παρατηρεί ορθώς και το πρωτόδικο Δικαστήριο, με παραπομπή στην Parico Aluminium Designs v. Muskita Aliminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 A.A.Δ. 2015 και Κουνούνα ν. F & A Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δίκαια ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση και αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή αν θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848). Εξαρτάται πάντοτε από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.ά. (ανωτέρω)).». Στην υπό κρίση περίπτωση είναι γεγονός ότι οι αιτητές στην αγωγή τους, πέραν των αξιούμενων αποζημιώσεων, ζητούν και την έκδοση διαταγμάτων που είναι ίδια με τα εκδοθέντα και που είναι η παύση επέμβασης και χρήσης του ακινήτου αλλά και η παράδοση κενής και ελεύθερης της κατοχής του. Κρίση του Δικαστηρίου είναι ότι η ταυτοσημία των θεραπειών αυτών δεν αποκλείει, υπό τις συνθήκες της υπόθεσης, την ευχέρεια του για οριστικοποίηση τους. Η μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του ακινήτου στο όνομα των αιτητών, η ισχυριζόμενη ενοικίαση του από τον καθ'ου η αίτηση 1 στην καθ'ης η αίτηση 2 εν αγνοία του κατά τον κρίσιμο χρόνο ενυπόθηκου δανειστή, η μη καταβολή οποιουδήποτε ποσού στους αιτητές για την κατοχή και χρήση του ακινήτου, η ζημιά που αναφέρουν οι αιτητές ότι υφίστανται από την μη εκμετάλλευση του λόγω της κατοχής του από τους καθ'ων η αίτηση και ο ορατός κίνδυνος η Δικαστική απόφαση που δυνατόν να εξασφαλίσουν οι αιτητές να παραμείνει ανικανοποίητη, οδηγούν το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι είναι από τις περιπτώσεις που το ταυτόσημο των θεραπειών να μην αποκλείει την έκδοση των διαταγμάτων. Ως εκ τούτου κρίνω ότι οι αιτητές έχουν αποσείσει το βάρος που έχουν και γι'αυτή την προϋπόθεση. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου για την πλήρωση και των τριών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα (βλ. Ζηντίλη v. Ανδρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603). Κατά την άσκηση που το Δικαστήριο διενεργεί, στο πλαίσιο εφαρμογής της αρχής του ισοζυγίου της ευχέρειας, η προσοχή του εστιάζεται, όλως ιδιαιτέρως, στο να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη (βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο χχχ ν. Σουλή, Πολ.Έφεση Ε75/2015, ημερομηνίας 7/12/18). Το Δικαστήριο έχει σταθμίσει όλα όσα τέθηκαν ενώπιον του και από τις δύο πλευρές και έχοντας κατά νουν τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του, καταλήγω ότι η πλάστιγγα κλίνει προς την πλευρά των αιτητών. Τα όσα οι αιτητές αναφέρουν, ότι δηλαδή τα διατάγματα είναι ταυτόσημα με τις θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή και ότι η οριστικοποίηση τους θα επιφέρει την παγοποίηση των εργασιών της, έχουν μείνει κενά περιεχομένου. Πέραν των διαταγμάτων οι αιτητές αξιώνουν και αποζημιώσεις για απώλεια κερδών. Περαιτέρω δεν έχει τεθεί με ποιο τρόπο η μετακίνηση των αντικειμένων που βρίσκονται εντός του ακινήτου θα επιφέρει το κλείσιμο της εταιρείας ή παγοποίηση των εργασιών της. Λαμβανομένων υπόψιν των πιο πάνω, κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι τα διατάγματα που εκδόθηκαν στις 16/1/20 θα πρέπει να οριστικοποιηθούν και οριστικοποιούνται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)............ Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.