← Κύπρος

BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1436/19, 22/2/2021

BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1436/19, 22/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΜΟΥΓΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1436/19 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων -και- XXXXX ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 20.5.2020 για Παρακοή Διατάγματος Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου

  1. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Η κα Θεοδούλου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. Για την Καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Νικολάου για κα Φ. Χατζηιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την αγωγή τους, η οποία καταχωρίστηκε στις 4.10.2019, εξαιτούνται, μεταξύ άλλων, δήλωση και διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία η εναγόμενη ή/και οι υπηρέτες της ή/και αντιπροσώποι της ή/και οι υπαλλήλοι της ή/και οποιαδήποτε πρόσωπα ενεργούν κατόπιν εντολών της, όπως σταματήσουν να επεμβαίνουν ή/και να χρησιμοποιούν ή/και να κατέχουν ή/και να εισέρχονται ή/και να εκμεταλλεύονται ή/και να τοποθετούν αντικείμενα ή/και οποιεσδήποτε κατασκευές στο ακίνητο, αλλά και να εκκενώσουν και παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ./Σχ. 55/22, Τμήμα Ο, τεμάχιο XXXXX, στην τοποθεσία Σταυρομένες, στο χωριό Μαρώνι της επαρχίας Λάρνακας. Αξιώνουν επίσης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παραδόσεως ελεύθερης της κατοχής του ακινήτου. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής οι ενάγοντες καταχώρισαν και αίτηση διά κλήσεως εξαιτούμενοι ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η εν λόγω αίτηση ορίστηκε για επίδοση στις 23.10.2019 και αν και επιδόθηκε στην καθ'ης η αίτηση, αυτή παρέλειψε να εμφανιστεί με αποτέλεσμα στις 29.10.2019 το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ως οι παράγραφοι Α-Δ της αίτησης. Στις 20.5.2020 οι αιτητές καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία εξαιτούνται διαταγμάτων του Δικαστηρίου με τα οποία να διατάττεται η φυλάκιση ή/και προσωποκράτηση ή/και επιβολή προστίμου εναντίον της καθ' ης η αίτηση συνεπεία παράβασης εκ μέρους της ή/και παράλειψης συμμόρφωσης της ή/και παρακοής του διατάγματος που εκδόθηκε στις 29.10.2019 και επανασυντάχθηκε στις 16.12.
  2. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 42 και 49 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 θ.1, 13, 18, Δ.42Α θ.1-13, Δ.48 θ.1-9, στο άρθρο 162 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), στις αρχές του κοινοδικαίου (common law) και της επιείκειας (equity) και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε, από την ένορκη δήλωση του Ερωτόκριτου Βασιλείου. Στην ένορκη δήλωση του ο XXXXX Βασιλείου, υπάλληλος των εναγόντων, αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική γνώση που έχει και από σχετική πληροφόρηση του, τόσο από τους αιτητές, όσο και από έγγραφα και στοιχεία που βρίσκονται στη φύλαξη του. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια το ιστορικό της υπόθεσης με την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων και την έκδοση αυτών μετά που η καθ' ης η αίτηση παρέλειψε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου παρά το γεγονός ότι της επιδόθηκε η αίτηση. Αναφέρει στη συνέχεια ότι το διάταγμα ημερομηνίας 29.10.2019, ως αυτό έχει επανασυνταχθεί στις 16.12.2019, επιδόθηκε προσωπικά στην καθ' ης η αίτηση στις 27.12.
  3. Παρά το ότι η καθ'ης η αίτηση έλαβε γνώση του διατάγματος, δεν έχει συμμορφωθεί με αυτό και μέχρι σήμερα εσκεμμένα δεν έχει παραδώσει κενή την κατοχή του ακινήτου στους αιτητές. Ο ίδιος, μετά από την έκδοση και επίδοση του διατάγματος, προσωπικά επισκέφθηκε το ακίνητο, συγκεκριμένα στις 11.3.2020 και διαπίστωσε ότι αυτό χρησιμοποιείται από την καθ' ης η αίτηση, η οποία συνεχίζει να τοποθετεί εντός του ακινήτου κατασκευές και αντικείμενα και να το χρησιμοποιεί. Προς τούτο, επισυνάπτει και φωτογραφικό υλικό (Τεκμήρια 2 και 3). Πρόκειται για φωτογραφικό υλικό που λήφθηκε από τον ίδιο και πριν από την έκδοση του διατάγματος, αλλά και μετά και ως φαίνεται ουδεμία αλλαγή έγινε στο ακίνητο με την καθ' ης η αίτηση να συνεχίζει να το χρησιμοποιεί κατά παράβαση του διατάγματος. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η καθ' ης η αίτηση αμελεί και ηθελημένα αρνείται και παραλείπει να παραδώσει την κατοχή του ακινήτου. Είναι, τέλος, η θέση του ότι η παράβαση του διατάγματος από την καθ' ης η αίτηση πιθανόν να επιφέρει σοβαρές ζημιές στους αιτητές και ενόψει και της ηθελημένης και με πρόθεση ανυπακοής και περιφρόνησης του επίδικου διατάγματος του Δικαστηρίου, εξαιτείται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση, υποστηριζόμενη από δική της ένορκη δήλωση, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους: «
  4. Οι ισχυριζόμενες παραβιάσεις του επίδικου διατάγματος τίθενται και βασίζονται σε ψευδείς ισχυρισμούς, απόκρυψη στοιχείων και της αλήθειας και σε αλλοιωμένα πραγματικά γεγονότα.
  5. Δεν υπήρξε από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος.
  6. Δεν υφίστανται τα συστατικά στοιχεία του ισχυριζόμενου αδικήματος παρακοής και δεν υπάρχει ηθελημένη ανυπακοή ούτε ένοχη διάνοια.
  7. Η Αίτηση δεν υποβάλλεται καλή τη πίστη αλλά αποσκοπεί στην κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας για σκοπούς ταλαιπωρίας της Καθ' ης η αίτηση.
  8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  9. Δεν υπάρχει ηθελημένη παρακοή και/ή μη συμμόρφωση εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με το διάταγμα.
  10. Η αίτηση ημερομηνίας 20/05/2020 είναι καταχρηστική και καταπιεστική και καταχωρήθηκε αποκλειστικά και με μόνο σκοπό την άσκηση πίεσης προς την Καθ' ης η αίτηση.
  11. Τόσο η επίδικη Αίτηση όσο και η Ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει περιέχουν ανυπόστατους και/ή ψευδείς ισχυρισμούς, οι οποίοι προβάλλονται με σκοπό να αποτελέσουν το υπόβαθρο με βάση το οποίο οι Αιτητές προωθούν την υπό κρίση Αίτηση τους.
  12. Οι Αιτητές τόσο μέσω της επίδικης Αίτησης που προωθούν όσο και μέσω της Ένορκης Δήλωσης που την υποστηρίζει επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο προβάλλοντας παραποιημένους και/ή διαστρεβλωμένους ισχυρισμούς και/ή αποκρύβοντας στοιχεία και/ή γεγονότα σχετικά τα οποία γνώριζαν και όφειλαν να αποκαλύψουν.
  13. Η υπό κρίση Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη και/ή εκδικητική.
  14. Οι Αιτητές απέτυχαν να δικαιολογήσουν την αναγκαιότητα για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  15. Οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που έφεραν όσον αφορά την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  16. Ήταν και είναι αδύνατη ή και ακατόρθωτη η συμμόρφωση της Καθ' ης η αίτηση.
  17. Ο χρόνος συμμόρφωσης που προβλέπεται στο εκδοθέν διάταγμα είναι εντελώς ανεδαφικός και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα.
  18. Η Καθ' ης δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη που παραβιάζει το επίδικο διάταγμα.
  19. Η παρούσα αίτησις αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process).
  20. Η Καθ' ης η αίτηση τελεί σε παντελή αδυναμία και/ή αντικειμενική συμμόρφωσης της με το επίδικο διάταγμα.
  21. Δεν υφίσταται ηθελημένη ανυπακοή της Καθ' ης η αίτηση στο επίδικο διάταγμα του Δικαστηρίου.
  22. Η συμμόρφωση της Καθ' ης η αίτηση με το επίδικο διάταγμα ήταν αντικειμενικά αδύνατη και/ή η παρακοή μη ηθελημένη.
  23. Στην υπό κρίση περίπτωση δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της παρακοής και/ή δεν έχει αποδειχθεί το actus reus και/ή το mens rea από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση.
  24. Δεν έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η διάπραξη του αδικήματος της παρακοής από την Καθ' ης η αίτηση.
  25. Η υπό κρίση αίτηση είναι γενική και αόριστη και/ή δεν αναφέρεται σε αυτή ο χρόνος και/ή ο τρόπος της παρακοής και/ή το μέρος του διατάγματος το οποίο παραβιάστηκε και/ή ποια ενέργεια της Καθ' ης η αίτηση είναι αυτή που συνιστά παρανομία.
  26. Τα γεγονότα της επίδικης αίτησης δεν είναι αποδεκτά.
  27. Η επίδικη αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή ανυπόστατη.
  28. Δεν υπήρξε από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος του Δικαστηρίου.» Η ενόρκως δηλούσα, υιοθετώντας τους λόγους της ένστασής της, αναφέρει περαιτέρω ότι οι ισχυριζόμενες παραβιάσεις του επίδικου διατάγματος βασίζονται σε ψευδείς ισχυρισμούς, απόκρυψης στοιχείων και της αλήθειας και σε αλλοιωμένα πραγματικά γεγονότα, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Είναι η θέση της ότι καμία πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος έγινε από μέρους της, δεν υπάρχει από μέρους της ηθελημένη ανυπακοή, η αίτηση δεν υποβάλλεται καλή τη πίστη αλλά αντιθέτως αποσκοπεί στην κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των διαταγμάτων. Η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη τόσο στην βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων όσο και με προφορική μαρτυρία. Η πλευρά των αιτητών με αίτημα της προς το Δικαστήριο εξασφάλισε διάταγμα αντεξέτασης της καθ'ης η αίτηση επί συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης της. Από την άλλη, δεν υπήρξε αίτημα από πλευράς καθ'ης η αίτηση για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα των αιτητών. Με τις αγορεύσεις τους οι δύο πλευρές υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, με τους αιτητές να εισηγούνται ότι έχουν αποδείξει την αίτηση τους και ότι η καθ΄ης η αίτηση ηθελημένα παρακούει το διάταγμα. Η καθ΄ης η αίτηση από την άλλη εισηγείται ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί η παρακοή και ότι βρίσκεται σε αδυναμία συμμόρφωσης στο εκδοθέν διάταγμα. Επιγραμματικά να τεθεί ότι από τα λεχθέντα της καθ'ης η αίτηση προκύπτει η άρνηση της ότι βρίσκεται σε ηθελημένη ανυπακοή. Αυτός είναι και ο βασικός άξονας των θέσεων της. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει στο εδώλιο του μάρτυρα την καθ'ης η αίτηση. Η εντύπωση που δημιούργησε δεν ήταν καλή. Ήταν φανερή η προσπάθεια αποστασιοποίησης της από την κατοχή και χρήση του επίδικου ακινήτου. Αυτό άλλωστε αποτυπώνεται και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένστασή της. Αν και το αναμενόμενο θα ήταν οι θέσεις ως αυτές περιλαμβάνονται στην γραπτή ένορκη δήλωση της, να υποστηριχθούν με περισσότερες λεπτομέρειες από την προφορική μαρτυρία της, αυτό που προέκυψε ήταν ακριβώς το αντίθετο. Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της αναφέρει ότι δεν υπάρχει ηθελημένη ανυπακοή και μη συμμόρφωση εκ μέρους της στο διάταγμα του Δικαστηρίου, αφού λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν σε σχέση με το ακίνητο, δεν μπορούσε ή δεν της επιτρεπόταν να συμμορφωθεί. Αντεξεταζόμενη όμως είπε ότι ουδεμία σχέση έχει με το ακίνητο διότι είναι γραμμένο στην τράπεζα. Προβάλλει δηλαδή την παντελή ανυπαρξία σχέσης της με το ακίνητο. Στη συνέχεια και ως προς τον ισχυρισμό της στην παράγραφο 30 της γραπτής ένορκης δήλωσης της, ότι δηλαδή την κατοχή και χρήση του ακινήτου την έχουν τρίτα πρόσωπα, καλούμενη να αναφέρει ποια είναι αυτά, είπε ότι δεν γνωρίζει τη στιγμή που ήταν η προηγούμενη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου. Άγνοια εξέφρασε και με τον τρόπο που επαγγελματικά δραστηριοποιούνται τα κατ' ισχυρισμόν τρίτα πρόσωπα, παρά την αναφορά και γνώση της ότι υπάρχει επαγγελματική δραστηριότητα από αυτούς. Ρωτήθηκε η καθ'ης η αίτηση και ως προς το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που φέρει την υπογραφή της και υποστηρίζει την ένσταση της. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση της ότι «Εγώ ό,τι μου έφεραν υπόγραψα». Περαιτέρω θέση της είναι ότι τα αντικείμενα, κινητά και ακίνητα, που βρίσκονται εντός του επίδικου ακινήτου, τα κατέχουν και χρησιμοποιούν τρίτα πρόσωπα. Ρωτήθηκε η καθ'ης η αίτηση ποια είναι αυτά τα αντικείμενα. Αν και γνώριζε ότι υπήρχαν αντικείμενα και υποστατικά, εν τούτοις δεν γνώριζε ποια ήταν. Κατόπιν των απαντήσεων που έδωσε η καθ'ης η αίτηση ότι δεν γνώριζε ποια ήταν τα τρίτα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στο ακίνητο αλλά ούτε και τη φύση των αντικειμένων που υπάρχουν σε αυτό, η συνήγορος για τους αιτητές την ρώτησε ποιος πληροφόρησε τον συνήγορο της για να συμπεριλάβει αυτές τις θέσεις στην ένορκη δήλωση της. Η απάντηση της ήταν και πάλι «δεν ξέρω». Ακόμη και στην υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια, απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Η καθ'ης η αίτηση κρίνεται αναξιόπιστη. Το Άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προσδιορίζει την δικαιοδοσία για τιμωρία προσώπων στις περιπτώσεις παρακοής διατάγματος. Η Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πραγματεύεται την διαδικασία και θέτει τις προϋποθέσεις για απόδειξη αίτησης παρακοής διατάγματος. Στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Νεοφύτου, Έφ. Αρ. 31/2019, ημερομηνίας 17/12/2020, επαναλαμβάνονται τα ακόλουθα ως προς την τιμωρία προσώπων για παρακοή διαταγμάτων Δικαστηρίου. «Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60το οποίο είναι δικαιοδοτικό άρθρο, προσδιορίζει την τιμωρία προσώπων για την παρακοή διαταγμάτων. Η Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθορίζει τις προϋποθέσεις για τεκμηρίωση αίτησης παρακοής. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου

(2011)1 ΑΑΔ 293: «Όπως επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, το Αρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60), ως δικαιοδοτικό, προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για τη τιμωρία προσώπων, φυσικών ή νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Προϋπόθεση ενεργοποίησης της πιο πάνω δικαιοδοσίας είναι η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που τίθενται με τις πρόνοιες της Δ.42 Α
(1)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. (Οικονομίδου v. Ph. Economides Estates Ltd
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1145.) Από την ιδία τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιωνοί ποινικής, (βλ. Ηalin v. Timur
(2005)1(Α) A.A.Δ. 424), αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, (Μακρίδης
(1991)1 Α.Α.Δ. 401): α. Ύπαρξη διατάγματος. β. Ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης. γ. Προσωπική επίδοση του διατάγματος. δ. Προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. Σχετική επί του θέματος της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για απόδειξη παρακοής είναι η υπόθεση Ονουφρίου v. Βye
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 371.» Περαιτέρω στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1085, λέχθηκαν τα εξής ως προς την φύση της διαδικασίας για παρακοή διατάγματος και που επαναλήφθηκαν και στην Α.Μ. ν. C.M.E., Έφ. Αρ. 19/2019, ημερομηνίας 10.7.2020. «Η διαδικασία για την διαπίστωση της ευθύνης ατόμου για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου είναι ιδιόμορφη. Ενώ η διαδικασία εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό επιβάλλεται από τις συνέπειες που συνεπάγεται η καταδίκη του καθ΄ου η αίτηση, που ταυτίζονται με τις κυρώσεις ποινικού δικαστηρίου.» Εξετάζοντας την υπό κρίση περίπτωση και έχοντας κατά νουν ότι πρόκειται για οιονεί ποινική υπόθεση, πέραν των ως άνω προϋποθέσεων, (βλ. Νεοφύτου (ανωτέρω)), θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, η αντικειμενική (actus reus) αλλά και η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος (βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309). Πρέπει όμως να τεθεί εδώ ότι στις περιπτώσεις αιτήσεων παρακοής που διάδικος εγείρει την υπεράσπιση της αδυναμίας συμμόρφωσης του με τους όρους του εκδοθέντος διατάγματος, τότε έχει και το βάρος απόδειξης της αδυναμίας αυτής. (βλ. Μ. ν. Ρ.
(2011)1 Α.Α.Δ. 356). Ως έχει τεθεί πιο πάνω, για στοιχειοθέτηση του αδικήματος της παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου, θα πρέπει να πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις. Πρέπει κατ' αρχάς να υπάρχει διάταγμα. Στην υπό κρίση περίπτωση, οι αιτητές με την αίτηση τους ημερομηνίας 4.10.2019 εξασφάλισαν στις 29.10.2019 διάταγμα, το οποίο επανασυντάχθηκε στις 16.12.2019, που διατάττει την καθ'ης η αίτηση όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος, σταματήσει να επεμβαίνει, κατέχει, και χρησιμοποιεί το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 55/22, Τεμάχιο XXXXX, στην τοποθεσία Σταυρωμένες, στο χωριό Μαρώνι της Επαρχίας Λάρνακας. Την διατάττει περαιτέρω όπως απομακρύνει και σταματήσει να τοποθετεί κινητά αντικείμενα ή/και κατασκευές εντός του εν λόγω ακινήτου αλλά και να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του τεμαχίου. Το διάταγμα φέρει και οπισθογράφηση, αναγκαίο προαπαιτούμενο για στοιχειοθέτηση παρακοής. Όσον αφορά την προσωπική επίδοση τόσο του εκδοθέντος διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, κρίση του Δικαστηρίου είναι ότι και αυτά έχουν αποδειχθεί. Ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, το διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 27.12.
  1. Προς τούτο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 η ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη. Η αίτηση παρακοής επιδόθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 5.6.
  2. Η ένορκη δήλωση επίδοσης βρίσκεται κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί από την καθ΄ης η αίτηση. Αυτό που αποτυπώνεται στην ένορκη δήλωση της ένστασής της είναι γενικόλογες τοποθετήσεις χωρίς συγκεκριμένη θέση ως προς την ύπαρξη ή όχι μίας ή και περισσοτέρων προϋποθέσεων, οι οποίες κρίνω ότι πληρούνται. Η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος ('actus reus'), κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι έχει αποδειχθεί. Εναντίον της καθ'ης η αίτηση εκδόθηκε διάταγμα στις 29.10.19 το οποίο επανασυντάχθηκε στις 16.12.19 με την αναγκαία οπισθογράφηση, διατάττοντας την να προβεί εντός καθορισμένου χρόνου σε συγκεκριμένες πράξεις. Το διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 27.12.19 χωρίς η τελευταία η να συμμορφωθεί. Στη συνέχεια καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση που της επιδόθηκε προσωπικά στις 5/6/20 (βλ. Μαύρου -ν- Στυλιανού
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389). Ως έχει αναφερθεί προηγουμένως, επίκεντρο της υπερασπιστικής γραμμής της καθ' ης η αίτηση είναι η ανυπαρξία ηθελημένης ανυπακοής στο εκδοθέν διάταγμα. Προβάλλει την αδυναμία και το ακατόρθωτο συμμόρφωσής της στο διάταγμα. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζει την αδυναμία συμμόρφωσης της στο διάταγμα είναι - και που έχουν τεθεί και προηγουμένως - η μη κατοχή και χρήση του ακινήτου από την ίδια αλλά από τρίτα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά σε αυτό. Τα τρίτα πρόσωπα έχουν την απόλυτη χρήση, κατοχή και κυριότητα όλων των κινητών και ακινήτων αντικειμένων και κατασκευών που βρίσκονται εντός του επίδικου τεμαχίου. Η ίδια είναι οικοκυρά και δεν ασκεί οιανδήποτε άλλη δραστηριότητα. Το Δικαστήριο έχει αξιολογήσει την παρουσία και μαρτυρία της καθ'ης η αίτηση στο εδώλιο του μάρτυρα και την έχει κρίνει αναξιόπιστη. Οι λόγοι που προβάλλει για την μη συμμόρφωση της στο εκδοθέν διάταγμα δεν γίνονται δεκτοί. Να υπενθυμίσω εδώ ότι το βάρος απόδειξης της μη ηθελημένης ανυπακοής βρίσκεται στους ώμους αυτού που την επικαλείται που στην προκειμένη περίπτωση είναι η καθ'ης η αίτηση. Το Δικαστήριο όμως δεν έχει ικανοποιηθεί για το αληθές και βάσιμο των λόγων που προβάλλει για την αδυναμία συμμόρφωσής της. Η καθ'ης η αίτηση είχε καθήκον να αποδείξει με τα απαραίτητα στοιχεία την αδυναμία της να συμμορφωθεί στο διάταγμα. Δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση της ότι το ακίνητο το κατέχουν και χρησιμοποιούν τρίτα πρόσωπα άγνωστα προς αυτήν τη στιγμή που ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του πριν αυτό εγγραφεί επ'ονόματι των αιτητών. Ούτε και είναι δυνατόν να γίνει πιστευτή ότι έχουν τοποθετηθεί αντικείμενα και έχουν ανεγερθεί υποστατικά από άγνωστα στην ίδια πρόσωπα χωρίς να γνωρίζει ποια είναι αυτά τα πρόσωπα. Ούτε καν γνωρίζει τί είδους αντικείμενα και κατασκευές υπάρχουν στο ακίνητο. Στη ουσία η καθ'ης η αίτηση θέλει να πείσει ότι άγνωστα πρόσωπα επέμβηκαν στο ακίνητο που της ανήκε, τοποθέτησαν αντικείμενα και ανήγειραν υποστατικά, το κατείχαν και χρησιμοποιούσαν χωρίς η ίδια να έχει γνώση. Η καθ'ης η αίτηση είχε την ευκαιρία αντεξεταζόμενη, έχοντας και το βάρος να αποδείξει την επικαλούμενη αδυναμία συμμόρφωσης της, να αναφέρει στο Δικαστήριο ποια είναι τα πρόσωπα που κατέχουν και χρησιμοποιούν το ακίνητο εν τη αγνοία της χωρίς να έχει τον έλεγχο. Στην υπόθεση Νεοφύτου (ανωτέρω) τέθηκε το εξής απόσπασμα από το σύγγραμμα The Law of Contempt, Borrie and Lowe, στη σελίδα 322: "it is the duty of the defendants to find out the proper means of obeying the order and although it may be a defence to show that compliance with the order was impossible, the burden of proving such impossibility is upon the defendants". Κάτι τέτοιο η καθ'ης η αίτηση απέτυχε να το πράξει. Πέραν τούτου όμως, αναντίλεκτες έχουν παραμείνει και οι θέσεις που προβάλλονται από τους αιτητές, ως αυτές καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Ερωτόκριτου Βασιλείου που υποστηρίζει την αίτηση. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι μετά την έκδοση και επίδοση του διατάγματος επισκέφθηκε το ακίνητο και διαπίστωσε ότι χρησιμοποιείται από την καθ'ης η αίτηση και η τελευταία βρίσκεται σε παρακοή αφού συνεχίζει να επεμβαίνει σε αυτό και να μην παραδίδει κενή την κατοχή του. Προς απόδειξη των θέσεων του, επισυνάπτει και σχετικό φωτογραφικό υλικό, Τεκμήρια 2 και
  1. Δεν υπήρξε αντεξέταση του επί αυτών των θέσεων προς αμφισβήτησή τους. Προβάλλει την θέση ο συνήγορος της καθ'ης η αίτηση ότι οι αιτητές είχαν την υποχρέωση και το βάρος να αναφέρουν στην αίτηση τους τον τρόπο που διαπίστωσαν ότι το ακίνητο χρησιμοποιείται από την καθ'ης η αίτηση, ότι είναι πράγματι η τελευταία που τοποθέτησε αντικείμενα και ανήγειρε κατασκευές εντός του ακινήτου και αν ο ενόρκως δηλών αντιλήφθηκε ή είδε την καθ'ης η αίτηση να βρίσκεται εντός του τεμαχίου την στιγμή που είναι απλή οικοκυρά. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τις τοποθετήσεις της υπεράσπισης. Ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι η καθ'ης η αίτηση κατέχει και χρησιμοποιεί το ακίνητο και τοποθετεί αντικείμενα και κατασκευές. Επισκέφθηκε το επίδικο τεμάχιο μετά την έκδοση και επίδοση του διατάγματος και δεν υπάρχει συμμόρφωση. Οι θέσεις αυτές παρέμειναν αναλλοίωτες. Εναπόκειτο στην πλευρά της καθ'ης η αίτηση, έχοντας το βάρος απόδειξης του μη ηθελημένου της παρακοής του διατάγματος να ζητήσει και να αντεξετάσει τον ομνύσαντα προς αμφισβήτηση και κατάρριψη των θέσεων του. Τέτοιο δικονομικό διάβημα δεν έχει προωθηθεί με αποτέλεσμα οι αναφορές του XXXXX Βασιλείου να παραμείνουν ακλόνητες και ακέραιες. Πριν το Δικαστήριο καταλήξει στα τελικά ευρήματα του, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η καθ'ης η αίτηση στην ένσταση της προβάλλει και θέσεις, όπως ότι η αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική, κακόβουλη και εκδικητική. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο σε τέτοιο συμπέρασμα. Οι θέσεις αυτές παρέμειναν αόριστες χωρίς μαρτυριακή υποστήριξη. Έχοντας κατά νουν τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω στο επιπρόσθετα κάτωθι ευρήματα: Με την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος στις 4.10.2019 καταχωρίστηκε εναντίον της καθ'ης η αίτηση και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Παρά την επίδοση της αίτησης, η καθ'ης η αίτηση παρέλειψε να εμφανιστεί, με αποτέλεσμα στις 29.10.2019 να εκδοθεί διάταγμα, το οποίο επανασυντάχθηκε στις 16.12.2019, με το οποίο απαγορεύετο στην καθ'ης η αίτηση, εντός 7 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος, από του να επεμβαίνει, παρεμβαίνει, χρησιμοποιεί, εισέρχεται και εκμεταλλεύεται το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 55/22, Τεμάχιο XXXXX, στην τοποθεσία Σταυρωμένες, στο χωριό Μαρώνι της επαρχίας Λάρνακας. Διατάττετο, περαιτέρω, όπως απομακρύνει όλα τα κινητά περιουσιακά στοιχεία και κατασκευές, αλλά και να τοποθετεί οποιοδήποτε αντικείμενο και κατασκευή εντός του ακινήτου. Διατάττετο, τέλος, όπως παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του. Το διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 27.12.
  2. Η καθ'ης η αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί και στις 20.5.2020 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση η οποία επιδόθηκε στην καθ'ης η αίτηση στις 5.6.
  3. Η καθ'ης η αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί με το εκδοθέν διάταγμα μέχρι και σήμερα. Με βάση τα πιο πάνω και τις νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι οι αιτητές έχουν αποδείξει την αίτηση τους και ότι η καθ'ης η αίτηση ηθελημένα παρακούει το διάταγμα που εκδόθηκε στις 29.10.19, επανασυντάχθηκε στις 16.12.19 και επιδόθηκε στην καθ'ης η αίτηση στις 27.12.19 η οποία παρέλειψε να συμμορφωθεί εντός της εν τω διάταγμα τασσόμενης προθεσμίας. (Υπ.) ........ Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.